Σάββατο, 30 Δεκεμβρίου 2017

Το μεταλλικό αποτύπωμα της εξουσίας

«Η Αυστρία προορίζεται να κυβερνήσει το σύμπαν»
Επιγραφή των νομισμάτων του Φρειδερίκου Γ' (1415-1493)
Πολιτικοϊδεολογικά μηνύματα ανταλλάσσονται χέρι με χέρι καθημερινά, δίχως συχνά οι φορείς αυτής της διακίνησης να το πάρουν χαμπάρι.
Αναφερόμαστε στο κυρίαρχο μέσο συναλλαγής των τελευταίων δυόμιση χιλιετιών, κέρματα και -από ένα σημείο και μετά- χαρτονομίσματα, πάνω στα οποία έχουν χαραχτεί τα κρατικά σύμβολα και η συμπύκνωση του επίσημου λόγου των εκάστοτε εκδοτών.
Απόλυτοι μονάρχες και πόλεις-κράτη, δημοκρατίες και δικτατορικά καθεστώτα, ιμπεριαλιστικές δυνάμεις και νικηφόρες κοινωνικές επαναστάσεις, κάθε μορφή εξουσίας αποτύπωσε το δικό της ίχνος πάνω στο νόμισμα που η ίδια έθεσε σε κυκλοφορία.
Οι τροποποιήσεις της σχετικής θεματολογίας αντανακλούν πάλι τις αντίστοιχες μεταβολές στο πραγματικό πεδίο: αιφνίδιες πολιτικές ανατροπές και μακρόσυρτοι μετασχηματισμοί των κοινωνικών ισορροπιών και αντιλήψεων βρίσκουν αργά ή γρήγορα την έκφρασή τους σ’ ένα μικρό κομμάτι μέταλλο ή τυπωμένο χαρτί.
Με τη μελέτη των νομισμάτων δεν ασχολούνται ως εκ τούτου μόνο οι συλλέκτες τους, αλλά και οι ιστορικοί: η νομισματική, ως βοηθητικός κλάδος της Ιστορίας, καλείται να ερμηνεύσει πολιτικές εξελίξεις, ιδεολογικά ρεύματα και κοινωνικές δυναμικές εκεί που άλλες πηγές σιωπούν ή αποδεικνύονται περιορισμένης φερεγγυότητας.
Ιδίως τα κέρματα, που έχουν διασωθεί σε μεγάλους σχετικά αριθμούς, ικανοποιητική συνήθως κατάσταση και το χρονικό βάθος τους φτάνει μέχρι τον 6ο αι. π.Χ., αποδεικνύονται συχνά όχι μόνο η πιο εύγλωττη πηγή για το μακρινό παρελθόν, αλλά και μια έμμεση μαρτυρία που ενίοτε αμφισβητεί ευθέως τις επίσημες γραπτές πηγές γι’ αυτό το τελευταίο.
Για να σταθούμε σ’ ένα μόνο ενδεικτικό παράδειγμα: η παρουσία χριστιανικών συμβόλων κι ανθρωπομορφικών παραστάσεων σε ισλαμικά αραβικά νομίσματα του έβδομου αιώνα, σε ευθεία αντίθεση με τις σχετικές επιταγές του Κορανίου, επιτρέπει να δούμε την ανάδυση του Ισλάμ όχι ως στιγμιαία καθολική ρήξη με τον χριστιανικό κόσμο της Ανατολής, όπως τη θέλουν τα ιερά κείμενα και τη βίωσαν εξ αποστάσεως οι Βυζαντινοί χρονογράφοι, αλλά ως σταδιακή αποστασιοποίηση μιας χριστιανικής αρχικά αίρεσης που χρειάστηκε κάμποσες δεκαετίες για να ολοκληρωθεί (Marcin Grodzki, «Christian-Muslim Symbolism in Coins of the Early Arab Empire», περ. Asian and African Studies, 23/2, 2014, σ.255-73).
Για τις παλιότερες εποχές, μια περιδιάβαση στις πλούσιες μόνιμες συλλογές του Νομισματικού Μουσείου και στην τρέχουσα έκθεση του Μουσείου Κυκλαδικής Τέχνης «Χρήμα - Σύμβολα απτά στην αρχαία Ελλάδα» αρκεί για να μας αποκαλύψει τον πλούτο των μηνυμάτων που περιέκλειε η κοπή των κερμάτων, από τους πρώτους ήδη αιώνες της ύπαρξής τους: όχι μόνο προβολή της θεϊκής καταγωγής ή προστασίας, των επιτυχιών και του ακατανίκητου του ηγεμόνα που τα έκοψε, αλλά και διαφήμιση τοπικών προϊόντων, συλλογική αναπόληση του ένδοξου παρελθόντος (όπως μαρτυρά λ.χ. η απεικόνιση της Ακρόπολης σε αθηναϊκά νομίσματα του 2ου και 3ου αι. μ.Χ.), ακόμη κι ονοματολογικά λογοπαίγνια (το σέλινο ως έμβλημα του Σελινούντα, ένα ρόδι ως δηλωτικό της Ρόδου κ.ο.κ.).
Για τους νεότερους χρόνους, η σχετική έρευνα μπορεί να γίνει με περιδιάβαση σε προσωπικές συλλογές, στον διεθνώς αποδεκτό κατάλογο Κrauze, σε επιμέρους μονογραφίες ή στον εξαιρετικά πλούσιο ειδικευμένο ιστότοπο en.numista.org.
Η επισκόπηση της διαδρομής των επιγραφών και των παραστάσεων που έφεραν κατά καιρούς τα κέρματα των τελευταίων αιώνων αποδεικνύεται αρκετά διδακτική για τη δημόσια εικόνα κάθε λογής καθεστώτων στο πέρασμα του χρόνου.
Ιδιαίτερα αξίζει να προσεχτούν οι κατά καιρούς μεταβολές στη συνθηματολογία και τα σύμβολα των νομισμάτων της ίδιας οντότητας, ακόμη και τα αισθητικά πρότυπα που υιοθετούνται σε κάθε περίσταση.
Η απάλειψη του συνθήματος «Προλετάριοι όλων των χωρών ενωθείτε!» από τα σοβιετικά κέρματα επί Στάλιν, η προσχηματική αναφορά σε «Δημοκρατία» από καθεστώτα κάθε άλλο παρά δημοκρατικά και πολύ διαφορετικά μεταξύ τους, όπως αυτά του Ναπολέοντα Βοναπάρτη (στα πρώτα του βήματα) ή της δικής μας χούντας των συνταγματαρχών (στα τελευταία της) είναι μερικά μόνο χαρακτηριστικά παραδείγματα.
Η επιλογή πάλι της θεάς Αθηνάς και της αρχαιοελληνικής αρχιτεκτονικής ως συμβόλων της Αυστριακής Δημοκρατίας, στο αναμνηστικό δίευρο που κυκλοφορεί τούτες τις μέρες για τα εκατοντάχρονά της, δεν είναι ίσως καθόλου άσχετη με την αναβίωση μιας ορισμένης αντίληψης για την καταγωγή και τα χαρακτηριστικά της ευρωπαϊκής ταυτότητας.
Πιστή στις παραδόσεις, η στήλη παραδίδει σήμερα στους αναγνώστες τη δική της συμβολική βασιλόπιτα.
Γεμάτη με κέρματα και τις αντίστοιχες επεξηγηματικές λεζάντες.

Προλετάριοι

Το σύνθημα «προλετάριοι όλων των χωρών ενωθείτε» αποτελούσε σήμα κατατεθέν των κερμάτων της νικηφόρας σοσιαλιστικής επανάστασης του 1917, μέχρι τη σταθεροποίηση του σταλινικού καθεστώτος.

Διαβάστε περισσότερα με ένα κλικ  ΕΔΩ

Πηγή : www.efsyn.gr

Καρέλιας: Μοίρασε μπόνους 3 εκατομμύρια ευρώ στους εργαζόμενους και σε φορείς

 Σχετική εικόνα
Χριστουγεννιάτικο μπόνους στους εργαζομένους τους αλλά και ενισχύσεις γνωστών φορέων της Ελλάδας, που ξεπερνούν τα 3 εκατ. ευρώ έκανε η καπνοβιομηχανία Καρέλιας.
Οπως ανακοίνωσε ο Ανδρέας Γ. Καρέλιας σε ομιλία του, τα μπόνους στους εργαζομένους της εταιρείας περιλαμβάνουν:
1. Ενίσχυση για το εορταστικό τραπέζι € 200,00 καθαρά για κάθε εργαζόμενο στην εταιρεία.
2. Επίδομα παρουσίας € 850,00 καθαρά. Αυτό το δικαιούνται όσοι δεν έλειψαν ούτε μία μέρα από την εργασία τους. Πέρσι το ποσό αυτό το έλαβε το 83% των εργαζομένων.
3. Ο κάθε εργαζόμενος, που έχει παιδιά που σπουδάζουν σε κρατικό Πανεπιστήμιο ή ΤΕΙ, θα λάβει έκτακτη οικονομική ενίσχυση € 1.500,00 καθαρά.
4. Οι εργαζόμενοι, των οποίων τα παιδιά πέτυχαν στα παραπάνω Ιδρύματα μέσα στο 2017, θα λάβουν επιπλέον ενίσχυση € 500,00 καθαρά.
5. Παράλληλα, η εταιρεία θα κάνει δώρο έναν υπερσύγχρονο φορητό υπολογιστή Apple σε κάθε παιδί που πέτυχε την εισαγωγή του σε μία από τις παραπάνω σχολές μέσα στο 2017.
6. Όλοι οι εργαζόμενοι στην Εταιρεία θα λάβουν έκτακτη οικονομική ενίσχυση € 1.000 καθαρά.
7. Ειδικότερα οι εργαζόμενοι των οποίων οι μηνιαίες αποδοχές είναι κάτω από € 2.500 θα λάβουν, πέραν των € 1.000, επιπλέον € 300,00, ήτοι € 1.300 καθαρά.
8. Επιπλέον οι εργαζόμενοι με μηνιαίες αποδοχές από € 1.700 και κάτω, θα λάβουν πέραν των € 1.000 και των € 300,00, μία ακόμη πρόσθετη έκτακτη οικονομική ενίσχυση € 200 καθαρά, ήτοι € 1.500 καθαρά.
Επίσης:
9. Εργαζόμενοι με μηνιαίες αποδοχές έως και € 1.200 και οι οποίοι έχουν από 2 ανήλικα παιδιά και πάνω, θα λάβουν επιπλέον € 450,00 καθαρά για κάθε ανήλικο παιδί.
10. Ο κάθε λαχνός της σημερινής γιορτής είναι € 800,00 καθαρά.
Όπως κάθε χρόνο, όλες οι παραπάνω παροχές θα δοθούν καθαρές. Δηλαδή, η εταιρεία θα καλύψει με δικά της χρήματα, όλους τους φόρους και τις κρατήσεις που αναλογούν στους εργαζομένους.
Επιπλέον, όπως ανακοίνωσε ο Α. Καρέλιας, η εταιρεία αποφάσισε να αναλάβει πρωτοβουλία με σκοπό την ενίσχυση σημαντικών φορέων τόσο της πόλης, όσο και της ελληνικής επικράτειας.
Ετσι, η εταιρεία Καρέλιας αποφάσισε να ενισχύσει με το
  • Πρώτο Ειδικό Δημοτικό και Ειδικό Νηπιαγωγείο Καλαμάτας με το ποσόν των € 75.000
  • Σύλλογος Γονέων, Κηδεμόνων Και Φίλων Ατόμων με Αυτισμό Νομού Μεσσηνίας με το ποσόν των € 75.000
  • Σύλλογος Φίλων Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες Μεσσηνίας (ΣΥ.Φ. ΑΜΕΑ) με το ποσόν των € 75.000
  • Παιδικά Χωρία SOS Καλαμάτας με το ποσόν των € 75.000
  • Παιδιατρική Κλινική του Νοσοκομείου Καλαμάτας με το ποσόν των € 50.000
  • Χαμόγελο του Παιδιού με το ποσόν των € 150.000
«Όλες οι παραπάνω έκτακτες οικειοθελείς παροχές προς τους εργαζομένους, καθώς και τα έκτακτα πρόσθετα bonuses για τους εργαζομένους που διέπρεψαν με την απόδοσή τους μέσα στην χρονιά που πέρασε, όπως και οι οικονομικές ενισχύσεις των φορέων που ανέφερα, αναμένεται να ξεπεράσουν και πάλι το ποσόν των € 3.000.000 ευρώ, το οποίο, όπως και πέρσι, αποτελεί το μεγαλύτερο ποσόν που έχει δώσει ποτέ η Εταιρεία μας» ανέφερε ο Ανδρέας Γ. Καρέλιας στην ομιλία του.

Πηγή : www.iefimerida.gr

Σάββατο, 16 Δεκεμβρίου 2017

H νύχτα που δάκρυσε ο Φαν Μπάστεν

  Αποτέλεσμα εικόνας για φαν μπαστεν
του Χρήστου Σωτηρακόπουλου

Aν η τελειότητα δεν είναι απλά μία ουτοπική προσέγγιση, τότε ο τέλειος σέντερ φορ υπήρξε και είχε ονοματεπώνυμο: Μάρκο φαν Μπάστεν. Ο «κύκνος της Ουτρέχτης» μάς πρόσφερε απλόχερα όλες τις πτυχές του ταλέντου του, ωστόσο τη στιγμή που μεσουρανούσε κάποιες κακές μοίρες επέλεξαν να μπουν στον δρόμο του ανυπέρβλητα εμπόδια.
Στις 13 Δεκεμβρίου του 1992, στη 13η αγωνιστική του ιταλικού πρωταθλήματος, η Μίλαν παίζει κόντρα στην Ανκόνα και λίγο πριν από το ημίχρονο ένα σκληρό μαρκάρισμα από πίσω στον ταλαιπωρημένο δεξιό αστράγαλό του, θα σηματοδοτούσε την αρχή του τέλους.
Στα αποδυτήρια δακρύζει και όσο περνά η ώρα, επειδή οι πόνοι είναι αφόρητοι, τον πιάνει ένα γοερό κλάμα που ο Φάμπιο Καπέλο θυμάται μέχρι και σήμερα.
Τον αντικαθιστά ο Ντανιέλε Μασάρο με φόντο το μουντό σκηνικό στη Λομβαρδία την ώρα που πέφτει το σκοτάδι, χωρίς κανείς να αντιλαμβάνεται πως το πιστοποιητικό του ποδοσφαιρικού θανάτου του Μάρκο Φαν Μπάστεν είχε μόλις εκδοθεί.
Την επόμενη ημέρα, λες και οι θεοί του ποδοσφαίρου θέλουν να ξεγελάσουν τον πόνο του, την ίδια στιγμή που θα μπαίνει στο πρώτο από τα πολλά απαραίτητα χειρουργεία, θα ανακοινωνόταν στο Παρίσι η επικράτησή του (για τρίτη φορά) στη «Χρυσή Μπάλα».
Ισοφάριζε έτσι τον μέντορά του Γιόχαν Κρόιφ και τον Μισέλ Πλατινί. Υπό κανονικές συνθήκες, στα 28 του χρόνια κανονικά έπρεπε να έχει όλον τον κόσμο στα πόδια του. Εκείνη η βράβευση θα ήταν ωστόσο το ρέκβιεμ της καριέρας του.
Οι επόμενοι μήνες θα τον έβρισκαν να παλεύει να ξεπεράσει το πρόβλημά του. Αγνοώντας τις συμβουλές των γιατρών, θα βιαστεί να επιστρέψει. Στον τελικό της Μίλαν με τη Μαρσέιγ, τον Μάιο του 1993, για τελευταία φορά θα προσπαθήσει να βρει τα πατήματά του.
Σκιά του καλού εαυτού του, δεν μπορεί να καθορίσει πια τα πράγματα. Σαν να μην ήταν αρκετό αυτό, δέχεται τρία πολύ σκληρά χτυπήματα χωρίς την παραμικρή προστασία από τον Ελβετό διαιτητή Ρετλισμπέργκερ. Θα φύγει με σκυμμένο το κεφάλι λίγα λεπτά πριν από το τέλος, δίνοντας τη θέση του στον Εράνιο.
Χωρίς να το ξέρει κανείς εκείνη τη στιγμή, από τα εκατομμύρια που παρακολουθούσαν το ματς, αυτά θα ήταν τα τελευταία του βήματα σε ένα επίσημο ματς. Με κάθε αργό βήμα που έκανε αποχωρώντας από το Ολυμπιακό Στάδιο του Μονάχου, έπεφταν οι τίτλοι τέλους στην καριέρα του τελειότερου σέντερ φορ που απόλαυσε ο κόσμος.
Στον ίδιο χώρο όπου πέντε χρόνια πριν είχε ξεπεράσει κάθε φαντασία με το εκπληκτικό βολέ κατά του Ρινάτ Ντασάεφ, εκεί στο ίδιο χορτάρι έμελλε να περπατήσει για στερνή φορά σε ένα επίσημο ματς.
Μια μικρή ματιά σε οποιοδήποτε video κυκλοφορεί με τα γκολ του στο διαδίκτυο δίνει την απάντηση σε όποιον αναρωτιέται γιατί θεωρείται ο κορυφαίος.
Με μία τεράστια γκάμα στα τέρματά του, τα οποία έβαζε από μακριά και από κοντά, με πλασέ ή βολέ, με δεξί, αριστερό αλλά και με το κεφάλι, βάζοντας φάλτσα ή σουτάροντας με δύναμη, κάνοντας προσποιήσεις ή τελειώνοντας χωρίς δεύτερη σκέψη, με ντρίμπλα ή με μία ανάλαφρη χορευτική κίνηση που του έδινε, παρά το ύψος του, την ικανότητα ελιγμού!
Παίζοντας με πλάτη ή κατά μέτωπο, με άλλον κυνηγό ή μόνος στην κορυφή, ενώ είχε την ικανότητα να δημιουργεί γκολ εκτός από το να σκοράρει. Ο ποδοσφαιριστής που καταργούσε τα κλισέ και διευκόλυνε όλη την ομάδα κάνοντας το πιο δύσκολο πράγμα να μοιάζει απλό. Ο φορ του σήμερα και του αύριο. Με τη διαφορά ότι έπαιζε ένα τέταρτο του αιώνα πριν…
Κλείνοντας τα 50 του χρόνια, η υγεία του συνέχισε το 2014 να τον ταλαιπωρεί, αφού τα προβλήματα με την καρδιά του ήρθαν να προστεθούν σε έναν ταλαιπωρημένο οργανισμό.
Οι ποδοσφαιρικές εικόνες, όμως, που θα τον φέρνουν στις κουβέντες μας θα είναι πάντα λόγια θαυμασμού όσων θέλουν να περιγράψουν τον απόλυτο σέντερ φορ.
Δώδεκα τίτλοι σε μία δεκαετή καριέρα με τον Άγιαξ και τη Μίλαν και ένας, αλλά πολύ σημαντικός, με την εθνική Ολλανδίας, αφού παραμένει ο μοναδικός των «οράνιε» στην ιστορία τους, το Euro του 1988, αποτελούν το παλμαρέ του.
Οι προσωπικές διακρίσεις πολλές, με τη «Χρυσή Μπάλα» του ’88 του ’89 και του ’92, μαζί με τον τίτλο του παίκτη της χρονιάς από τη FIFA το 1992, να ξεχωρίζουν.
Με 128 γκολ σε 133 ματς με τον Άγιαξ και με 90 σε 147 ματς με τη Μίλαν, η στατιστική του είναι εντυπωσιακή, ενώ με την εθνική πέτυχε 24 τέρματα σε 58 συμμετοχές.
Ουσιαστικά ο τραυματισμός του ανάγκασε τη FIFA να αλλάξει τον κανονισμό για τα μαρκαρίσματα από πίσω, ανεξαρτήτως αν ο αμυντικός βρίσκει ή όχι μπάλα την!
Μικρή παρηγοριά για τον ίδιο… Αλλά μία θυσία στον βωμό του να προστατεύεται εδώ και δυόμιση δεκαετίες, ο κάθε καλός παίκτης. Για τον ίδιο δεν έχει πιθανόν πια σημασία, αλλά για όλους όσους αγαπάμε το ποδόσφαιρο ένας ακόμη λόγος για τον οποίο οφείλουμε να ευγνωμονούμε τον «Κύκνο της Ουτρέχτης».

Πηγή :  http://sport-retro.gr

Περί ενεργειακών αυταπατων και αυτοσχεδιασμών

 Αποτέλεσμα εικόνας για «νέου ενεργειακού πρώτυπου».
του Στάθη Λουκά

Κυβερενητικοί υπεύθυνοι εξακολουθούν να έχουν αυταπάτες και να αυτοσχεδιάζουν σε ένα πολύ σοβαρό τομέα που έχει σχέση με την ποιοτική ανάπτυξη αυτής της χώρας καθώς και με τις προοπτικές του ανθρώπινου γένους σε αυτόν εδώ τον μοναδικό βιώσιμο πλανήτη του ηλιακού μας συστήματος. Πρωθυπουργός (συνάντηση Παρισιού) και άλλοι κυβερνητικοί ιθύνοντες μιλούν για μια «δίκαια ανάπτυξη». Η οποία όμως για ένα είναι τέτοια πρέπει να συνοδευεται από μια βασανιστική προσπάθεια για μια συστηματική απάντηση στην οκολογική αντίθεση και βασικά σε ότι έχει σχέση με την επιδίωξη του «νέου ενεργειακού πρώτυπου». Αυτή η αναγκαιότητα επιβεβαιώνεται και από τα συμβάντα του Νοέμβρη που είναι συνέπεια των κλιματικών αλλαγών.Οι διθυραμβικές, πολλές, δηλώσειςτων κυβερνητικών υπευθύνων διαψεύδονται όχι μόνον από τα γεγονότα αλλά και από τους αριθμούς των ενεργειακών δεδομένων και δεσμεύσεων.
Στους στόχους για το 2020 (τα στοιχεία είναι από την Στ.Υπ. της Ε.Ε)
-1. Χωρίς δυσκολία θα επιτευχθεί το ποσοστό των ΑΕΠ, από εκεί και πέρα αρχίζουν τα δύσκολα:
-α. Έχει μειωθεί σημαντικά τtο ΑΕΠ και κατά συνέπεια η συνολική κατανάλωση ενέργειας, όμως οι εκπομπές ισοδυνάμου Διοξειδίου του ΄Ανθρακα ( CΟ2) έχουν μειωθεί (2015)μόνον κατά 6,6% σε σχέση με το 1990.
-β.Ενεργειακή ένταση δηλ. κατανάλωση «ισοδυνάμων kg πετρελαιου» για παραγωγή προϊόντων αξίας 1000 € (Ελλαδ.132,1)
-β.1.Σε σχέση με τον μέσον όρο των 28 (120) καταναλώνουμε 12,1 Kg.e.p/1000€ περισσότερο δηλ. + 10,1%
-β.2. Σε σχέση με τον μέσον όρο των 19 (116,1) καταναλώνουμε 16 Kg.e.p/1000€, περισσότερο δηλ. + 13,8%.. Πράγμα που σημαίνει παραπάνω κατανάλωση 2800000 τ.ι.π για ένα ΑΕΠ γύρω στα 175 δισεκ. €
-β.3. Σε σχέση με την Iταλία (100,2) καταναλώνουμε 31,9 Kg.e.p/ 1000 € περισσότερο,δηλ. + 31,8 %
-β.4. Σε σχέση με την Ισπανία (113) καταναλώνουμε 9,1 Kg.e.p/ 1000€ περισσότερο,δηλ. +16,9%
-β.5. Σε σχέση με την Γαλλία (120) καταναλώνουμε 12,1 Kg.e.p/ 1000€ περισσότερο, δηλ. +10,1%.
Η μεγάλη πρόκληση δεν είναι (τρύπες) στον Παστραϊκό, αλλά αύξηση της αποδοτικότητας της ενέργειας, μείωση της σπατάλης κλπ διαδικασίες που δημιουργούν μόνιμες θέσεις εργασίας.
Αν δε λάβουμε υπόψη ότι οι επικεφαλής των ενεργειακών οργανισμών επιοδιώκουν το νέο ενεργειακό πρότυπο με την κεφαλή στραμένη προς το παρελθόν είναι λίγο δύσκολο να το κατορθώσουν.


Πηγή :  https://www.facebook.com/efstathios.loukas

Σάββατο, 9 Δεκεμβρίου 2017

Έλληνας, μειονοτικός, μετανάστης

Ο 46χρονος Οσκάν και η οικογένειά του ζουν σε μια κωμόπολη έξω από την Κολωνία. Είναι από την Κομοτηνή και στο θρήσκευμα μουσουλμάνοι. Μιλάνε για τη μειονότητα στην Ελλάδα και τη μετανάστευση στη Γερμανία. 
 Αποτέλεσμα εικόνας για κομοτηνη πλατεια ειρηνης
«Είναι δύσκολο να είσαι μειονοτικός σε όποια χώρα και να βρίσκεσαι. Άμα συμβεί κάτι στην Ελλάδα σε λένε κωλότουρκο, πας στην Τουρκία σε λένε γκιαούρ». Ο 46χρονος Οσκάν ξέρει πολύ καλά για ποιο πράγμα μιλάει. Είναι «γέννημα – θρέμμα», όπως με περηφάνια συχνά τονίζει στη συζήτησή μας, Κομοτηναίος. Εκεί γεννήθηκε, εκεί μεγάλωσε. Μουσουλμάνος στο θρήσκευμα,  μέλος της μειονότητας. Στο δημοτικό πήγε στο μειονοτικό σχολείο κοντά στο μεγάλο πάρκο της πόλης. Αργότερα στο γυμνάσιο, οι γονείς του τον έστειλαν στο ελληνικό σχολείο για να μάθει καλά και τα ελληνικά. Έκανε πολλές δουλειές για να ζήσει και να συντηρήσει την οικογένειά του, κυρίως όμως δούλεψε ως χειριστής μηχανημάτων.
Αυτό κάνει και τώρα που ζει μαζί με τη γυναίκα του και τον 16χρονο γιο του σε μια μικρή κωμόπολη κοντά στην Κολωνία. Η κρίση στην Ελλάδα δεν έκανε διακρίσεις σε χριστιανούς και μουσουλμάνους. Το 2013 ένας συγγενής του στο Μόναχο προσφέρθηκε να τον βοηθήσει, ωστόσο η Γερμανία δεν ήταν παράδεισος. «Και χριστιανοί και μουσουλμάνοι το ίδιο σε εκμεταλλεύονται. Οι παλιοί μετανάστες που ήρθαν πριν από μας είναι αλλιώς. Θέλανε να δουλεύουμε με καθόλου λεφτά ή με πολύ λίγα» λέει γεμάτος πίκρα.
Κάποια στιγμή απελπίστηκε. Δεν μπορούσε να μαζέψει χρήματα για να φέρει τη γυναίκα του και το παιδί του. Είχε αποφασίσει να επιστρέψει στην Ελλάδα όταν ένας φίλος τού πρότεινε να κάνει μια τελευταία δοκιμή και να πάει στη κωμόπολη όπου σήμερα μένει. Στάθηκε τυχερός και τώρα δουλεύει σαν χειριστής μηχανημάτων σε ένα γερμανικό εργοστάσιο. «Το 70% των εργατών είναι Τούρκοι, το 5% Έλληνες και οι υπόλοιποι Γερμανοί» λέει. Αυτό τον βοηθάει με τη γλώσσα βέβαια αλλά οι φίλοι του στη Γερμανία είναι Έλληνες παρόλο που οι Τούρκοι είναι περισσότεροι. «Πάω στην ελληνική καφετέρια. Οι Τούρκοι εδώ είναι αλλιώς, έχουν άλλες συνήθειες. Δεν παίζουν τα παιχνίδια στα χαρτιά που παίζουμε εμείς. Εγώ θα παίξω ‘κουμ-καν’, ‘Θανάση’».
Όσο για μουσική, ακούει πολλά είδη. Όταν πίνει το ουζάκι του θέλει να ακούει Τσιτσάνη. Αλλά και ο Καζαντζίδης του αρέσει πολύ και ο Ιμπραήμ και οι Skorpions.

Να φτιάξει η κατάσταση στην Ελλάδα να γυρίσουμε πίσω

«Μπέρδεμα να είσαι μειονοτικός» λέει. Καπνίζει αρειμανίως και πίνει ελληνικό καφέ. Τον αγόρασε η γυναίκα του η Γκιουλτσέν από τον Μουσταφά στην Κομοτηνή. Η Γκιουλτσέν παρακολουθεί με ενδιαφέρον τη συζήτησή μας αλλά δεν θέλει να μιλήσει. Τα ελληνικά της δεν είναι καλά. Προτιμάει να τα πει ο άντρας της. Όταν τους λέω πως ο Ερντογάν θα πάει στην Κομοτηνή και τους ρωτώ πώς βλέπουν αυτή την επίσκεψη, ο Οσκάν σπεύδει να μου ξεκαθαρίσει πως δεν ανακατεύεται με τα πολιτικά. Βεβαίως, λέει, κάθε ‘μεγάλος’ που πάει στην περιοχή καλό είναι, αλλά αυτό που τον ενδιαφέρει είναι εάν η Ελλάδα μπορεί να κάνει κάτι, εάν μπορεί να διορθωθεί η οικονομική κατάσταση για να γυρίσουν πίσω στην Κομοτηνή. Η ζωή στη Γερμανία δεν του αρέσει. «Εδώ οι άνθρωποι βράδυ πάνε στη δουλειά, βράδυ γυρίζουν» λέει. Δεν του αρέσει το κλίμα και σκέφτεται πότε θα έρθει το καλοκαίρι να πάει διακοπές στη Θάσο. Στην Τουρκία έχει να  πάει 17 χρόνια αν και έχουν εκεί συγγενείς.
Τον ρωτάω πως είναι η κατάσταση για τη μειονότητα σήμερα και μου λέει πως δεν υπάρχει πια πρόβλημα, δεν είναι όπως παλιά. «Πριν από 35-40 χρόνια δεν μπορούσαμε να αλλάξουμε ούτε κεραμίδι. Χρειαζόμασταν άδεια. Τα αλλάζαμε παράνομα, υπήρχαν οι χαφιέδες, να τα πρόστιμα» θυμάται. Ούτε τηλέφωνο είχαν, ούτε καν οι επιχειρηματίες. Για να είχες τηλέφωνο έπρεπε να έχεις μέσο κανένα χριστιανό, κανένα βουλευτή, κανέναν που να τα παίρνει. Ο πατέρας του ήταν από τους πρώτους στη μειονότητα που είχαν τηλέφωνο γιατί ήταν συντηρητής καλοριφέρ και δούλευε στα δικαστήρια και την αστυνομία. «Ο δικαστής δεν ήθελε να μπαίνει σε κρύα αίθουσα και δεν μπορούσε να πηγαίνει συνέχεια σπίτι να τον φωνάζει κι έτσι του βάλανε τηλέφωνο».

Δεν έχουμε κανένα πρόβλημα στην Κομοτηνή χριστιανοί και μουσουλμάνοι 

Στην Κομοτηνή θέλει να επιστρέψει η οικογένεια του Οσκάν
Σήμερα όμως δεν υπάρχουν προβλήματα. «Στο στενό που μένω στην Κομοτηνή, ένα αδιέξοδο, μένουν έξι οικογένειες μουσουλμάνων και έξι χριστιανών. Δεν έχουμε κανένα πρόβλημα. Στο μπαϊράμι μάς εύχονται κι εμείς τους ευχόμαστε τα Χριστούγεννα και το Πάσχα. Όταν σφάζουμε στο μπαϊράμι θα δώσουμε και στο χριστιανό, τι μόνο στο μουσουλμάνο; Κι αυτοί το Πάσχα μας δίνουν τσουρέκια και κόκκινα αυγά. Γεμίζει το σπίτι κόκκινα αυγά» λέει γελώντας και αναπολώντας με συγκίνηση. «Η γειτόνισσα μου η Ελληνίδα μου μιλάει στα τούρκικα επειδή εγώ δεν μιλάω καλά ελληνικά» λέει με μια φυσική ευγένεια και γλυκύτητα η Γκιουτσέλ.
«Έλληνας, μειονοτικός, μετανάστης» είναι ο τίτλος που σκέφτομαι να βάλω στο άρθρο λέω στον Οσκάν. Εντάξει μου απαντά «όλα σωστά». Η χαμογελαστή Γκιουτσέλ συμπληρώνει λίγο διστακτικά «είμαστε και Τούρκοι, η γλώσσα, η θρησκεία αλλά εμείς την Ελλάδα ξέρουμε και αγαπάμε».
Έχει δίκιο ο Οσκάν, πολύ μπέρδεμα να είσαι μειονοτικός. «Σε ένα πόλεμο εμείς οι μουσουλμάνοι θα είμαστε στην πρώτη γραμμή. Και θα είμαι στη μέση. Κι όταν είσαι στη μέση δεν είσαι πουθενά. Μια σφαίρα θα φάω από την Τουρκία και μια σφαίρα θα φάω από την Ελλάδα».

Μαρία Ρηγούτσου 

Πηγή : www.dw.com

Σάββατο, 2 Δεκεμβρίου 2017

Ονόματα και σήματα

Αποτέλεσμα εικόνας για κινημα αλλαγησ
του Παντελή Μπουκάλα

Πόσο κίνημα ήταν άραγε το Κίνημα Αλλαγής, το κόμμα δηλαδή που ίδρυσε ο Γ. Α. Παπανδρέου στις 2 Ιανουαρίου του 2015 και το οποίο είχε σήμα του, όχι ιδιαιτέρως πρωτότυπο, ένα κόκκινο τριαντάφυλλο; Αν το να καταθέτεις στο Πρωτοδικείο το όνομα και τα σύμβολα του κόμματός σου και το να διαθέτεις σελίδα σε Φέισμπουκ και ιστότοπο σημαίνει ότι ηγείσαι σφριγώδους λαϊκού κινήματος, τότε ναι, το γεωργοπαπανδρεϊκό Κίνημα Αλλαγής ήταν κίνημα. Και ας μη μακροημέρευσε, αφού την επομένη κιόλας, στις 3 Ιανουαρίου 2015, ο τρίτος των Παπανδρέου ανακοίνωσε την ίδρυση του ΚΙΔΗΣΟ. Και το ΚΙΔΗΣΟ άλλωστε κίνημα είναι, μαζικώς μονοπρόσωπο. Και έχει κι αυτό σήμα του ένα τριαντάφυλλο.
Δεν είναι καθόλου απίθανο να μη θυμούνταν καν τη μονοήμερη ύπαρξη του πρώτου Κινήματος Αλλαγής η κ. Φώφη Γεννηματά και ο κ. Σταύρος Θεοδωράκης, όταν αποφάσιζαν να δώσουν το όνομα αυτό στον νέο φορέα, ώστε στις δημοσκοπήσεις να καταγράφονται αθροισμένα τα ποσοστά της Δημοκρατικής Συμπαράταξης και του Ποταμιού, που βάλτωσε πολύ νωρίς, εξ ου και η επιστροφή του επικεφαλής του στην αρχική πασοκική κοίτη. Ετσι συμβαίνει άλλωστε με τα κόμματα που θέλουν να δηλώνονται σαν κινήματα (για να δείχνουν ότι διαθέτουν αντιγραφειοκρατική ορμή και λαϊκά ερείσματα), ενώ δεν είναι καν κόμματα. Ξεχνιούνται. Οπως ξεχνιούνται και τα κόμματα-σφραγίδες, που ιδρύονται από πολιτικούς οι οποίοι πιστεύουν ότι τους αξίζει κάτι περισσότερο από το να είναι απλώς στελέχη και όχι αρχηγοί. Αν σε κάποιο τηλεπαιχνίδι ερωτήσεων ζητούσαν από τους παίκτες να πουν πώς ονομάζονταν τα δύο κόμματα του κ. Λοβέρδου, το κόμμα της κ. Μπακογιάννη και, βέβαια, το θρυλικό κόμμα του κ. Αβραμόπουλου, φαντάζομαι ότι κανένας δεν θα κατάφερνε να δώσει τη σωστή απάντηση. Ακόμα και οι πολιτικοί δημοσιογράφοι, που είναι δουλειά τους να θυμούνται τέτοιες λεπτομέρειες, στη βικιπαίδεια θα προσφύγουν, έστω για επιβεβαίωση.
Μεταβατικό είναι το όνομα Κίνημα Αλλαγής. Στο συνέδριο, την άνοιξη, θα γίνει η επίσημη βάπτιση. Τα σήματα πάντως που έπρεπε να δοθούν, τόσο προς τους εταίρους του εγχειρήματος όσο και προς τους ψηφοφόρους, δόθηκαν: Πρώτον, ότι υπάρχει διευθυντήριο· διμελές. Και δεύτερον, ότι ο νέος φορέας χτίζεται με παλιά υλικά, με πολύ ΠΑΣΟΚ δηλαδή. Αυτό μπορεί να μη συμφωνεί με τη μέχρι χθες ρητορική του Ποταμιού, θεμελιωμένη στην επίκριση του «παλιού», η επιλεκτική αμνησία ωστόσο είναι πάντα πρόθυμη να δώσει τη βοήθειά της.

Πηγή: www.kathimerini.gr

Σάββατο, 25 Νοεμβρίου 2017

Τι λένε Ευρωπαίοι Επιστήμονες για την ιστορική καταστροφική πλημμύρα της Αττικής

Αποτέλεσμα εικόνας για μανδρα πλημμυρα
Το θέμα των πρόσφατων φυσικών καταστροφών και ιδιαίτερα της φονικής πλημμύρας που έπληξε την Μάνδρα Δυτικής Αττικής, εξέτασαν κορυφαίοι επιστήμονες που εργάζονται στον τομέα της προστασίας του περιβάλλοντος και της υγείας, και συμμετέχουν στο 7ο ετήσιο συνέδριο του Ευρωπαϊκού Δικτύου Επιστημόνων για την Κοινωνική και Περιβαλλοντική Ευθύνη (ENSSER) που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα.
Oι επιστήμονες εξέφρασαν την αλληλεγγύη του Ευρωπαϊκού Δικτύου στα θύματα των πρόσφατων καταστροφικών πλημμυρών στην Ελλάδα και υπογράμμισαν την ανάγκη να αναληφθεί κοινή δράση στην Ευρώπη, έτσι ώστε οι βλάβες που προκαλούνται από τις ανθρώπινες παρεμβάσεις στο περιβάλλον να εξαλειφθούν και να αντικατασταθούν από δράσεις φιλικές προς το περιβάλλον και την αειφόρο ανάπτυξη.
Συζήτησαν ακόμη για τους παράγοντες που επαύξησαν τη σφοδρότητα της καταστροφικής πλημμύρας, με ιδιαίτερη έμφαση στο φαινόμενο της κλιματικής αλλαγής που διαπιστώνεται ολοένα και πιο έντονα τα τελευταία χρόνια. Επίσης, αναφέρθηκαν σε παρόμοια φαινόμενα που έχουν παρατηρηθεί σε άλλα μέρη στον κόσμο και οφείλονται στους ίδιους κοινούς παράγοντες.
Η Ελλάδα, όπως τονίζουν στην ανακοίνωσή τους, είναι ένα από τα μέρη που επηρεάζονται περισσότερο από την επίδραση της κλιματικής αλλαγής. Είναι προφανές ότι στην κλιματική αλλαγή περιλαμβάνονται και τα ακραία καιρικά φαινόμενα που παρατηρούνται τα τελευταία χρόνια, όπως ο καύσωνας και η ξηρασία, τα οποία συνοδεύονται από έντονες βροχοπτώσεις και καταστροφικές πλημμύρες. Η Ελλάδα, σημειώνουν, μόλις βίωσε μια τέτοια αλληλουχία γεγονότων. Η ιστορική αυτή καταστροφική πλημμύρα ήταν το επακόλουθο ακραίων θερμοκρασιών το περυσινό και εφετινό καλοκαίρι, με θερμοκρασίες πάνω από 40 βαθμούς Κελσίου καθώς και της έντονης ξηρασίας. Αυτό δεν κόστισε μόνο σε ανθρώπινες ζωές αλλά κατέστρεψε και διατάραξε τις ζωές πολλών ακόμη συνανθρώπων μας.
Ένα γεγονός όπως η πρόσφατη πλημμύρα στην Ελλάδα, τονίζουν, δεν μπορεί να αποκαλείται «φυσική καταστροφή» και να παραγνωρίζονται οι ανθρωπογενείς αιτίες που επιδεινώνουν τέτοια φαινόμενα. Για παράδειγμα, η επιστήμη παρέχει αρκετά στοιχεία που αμφισβητούν το κυρίαρχο μοντέλο βιομηχανικής γεωργίας που βασίζεται στη χρήση χημικών και τη μονοκαλλιέργεια. Υπάρχουν πολλές ανεπιθύμητες επιπτώσεις που οφείλονται στην εντατική εφαρμογή αυτού του μοντέλου, από τη διάβρωση του εδάφους που επιδεινώνει τις πλημμύρες έως την εξάπλωση της χρήσης φυτοφαρμάκων που προκαλούν ενδοκρινικές διαταραχές και πολλές φορές ευθύνονται και για καρκινογενέσεις. Αυτές οι δυσμενείς επιπτώσεις παρατηρήθηκαν για πρώτη φορά από ανεξάρτητους επιστήμονες, όμως αργότερα έγιναν αποδεκτές και από επίσημους επιστημονικούς φορείς.

Πηγή : http://tvxs.gr

Σάββατο, 18 Νοεμβρίου 2017

Τα πεπραγμένα της Χούντας

Ο μαύρος κατάλογος της εφταετίας. Βασανιστήρια, σκάνδαλα, ρουσφέτια, εκτόξευση του χρέους και υποταγή στους Αμερικάνους

Χούντα και Παιδεία
-1. Εκδίωξη των εκπαιδευτικών που είχαν αριστερό φρόνημα.
-2. Επαναπρόσληψη συνταξιούχων εκπαιδευτικών με γνωστά φρονήματα.
-3. Πρόσληψη νέων εκπαιδευτικών που διέθεταν πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων.
-4. Οι μαθητές υποχρεώθηκαν να υμνούν τους συνταγματάρχες.
-5. Απαγόρευαν στους εκπαιδευτικούς να χρησιμοποιούν μέχρι και την λέξη κόκκινο επειδή παρέπεμπε στο κομμουνισμό.
-6. Οι μαθητές που έγραφαν με το αριστερό υποχρεώνονταν να γράψουν με το δεξί, ακόμα και δια της βίας, επειδή η γραφή με το αριστερό ισοδυναμούσε με υποσυνείδητη ροπή προς τον κομμουνισμό και έπρεπε να παταχθεί!
-7. Οι μαθητές έπρεπε να κάνουν ομιλίες και να διαγωνίζονται σε εκθέσεις υπέρ της χούντας.
-8. Απαγορεύονταν-κατάσχονταν τα εξωσχολικά βιβλία με κόκκινο εξώφυλλο επειδή παρέπεμπαν στο κομμουνισμό!
-9. Απαγορεύονταν-κατάσχονταν βιβλία από συγγραφείς που η κατάληξή του επώνυμού τους θύμιζε Ρωσία ή κομμουνισμό, όπως Τσέχοφ, Ντοστογιέφσκι, Ζερβό (ζερβά=αριστερά) κτλ.
-10. Η εγκύκλιος 182 καθόριζε αυστηρώς την συμπεριφορά των εκπαιδευτικών και την καθημερινή εξύμνηση των συνταγματαρχών.
Χούντα και Ανθρώπινα Δικαιώματα
-1. Βασανιστήρια και εξορίες όσων δεν διέθεταν πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων. Τα βασανιστήρια ήταν απαραίτητα για την προστασία του πολιτισμού μας!
-2. Κατάλυση του ασύλου της κατοικίας, ελεύθερη είσοδος οποιαδήποτε ώρα της ημέρας στην οικία οποιουδήποτε θεωρούνταν ύποπτος.
-3. Ο ΟΤΕ παρακολουθούσε μαζικά τις τηλεφωνικές συνομιλίες των πολιτών.
-4. Από τα ΕΛΤΑ αφαιρούσαν την αλληλογραφία και την έλεγχαν στην κρατική ασφάλεια. Αν εγκρίνονταν το περιεχόμενο έφευγε για τον παραλήπτη.
-5. Λογοκρισία σε κάθε έντυπο μέσο, στις τέχνες και τα γράμματα.
-6. Από το δημόσιο εκδιώχθηκαν όσοι είχαν αριστερό φρόνημα ή δεν διέθεταν πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων.
-7. Όσοι δεν τηρούσαν την επιβαλλόμενη συμπεριφορά περνούσαν στρατοδικείο.
-8. Θυρωροί, περιπτερούχοι, οδηγοί λεωφορείων, ταξί και ιδιοκτήτες καφενείων προσεγγίζονταν από την ασφάλεια για να γίνουν πληροφοριοδότες με αντάλλαγμα την ευνοϊκή μεταχείριση από το καθεστώς.
Χούντα και Οικογενειοκρατία
-1. Ο Παπαδόπουλος διόρισε όλα του τα αδέρφια σε επιτελικές θέσεις στο δημόσιο. Ο Κώστας Παπαδόπουλος Στρατιωτικός ακόλουθος, Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Προεδρίας, Περιφερειακός Διοικητής Αττικής και Υπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ. Ο Χαράλαμπος Παπαδόπουλος από χαμηλόβαθμος δημόσιος υπάλληλος διορίστηκε Γενικός Γραμματέας Δημοσίας Τάξης.
-2. Οι χουντικοί διόριζαν τους συγγενείς τους στις δημόσιες υπηρεσίες. Όπως ο Μακαρέζος που διόρισε τον κουνιάδο του Α. Ματθαίου Υπουργό Γεωργίας και αργότερα Βορείου Ελλάδας από όπου και ακολούθησαν τα γνωστά σκάνδαλα με τα λεφτά των αγροτικών συνεταιρισμών. Ο Ι Λαδάς διοικητής της ΕΑΤ-ΕΣΑ, Γενικός Γραμματέας στα υπουργεία Δημόσιας Τάξης, Τουρισμού και μετέπειτα Υφυπουργός Εσωτερικών - περιφερειακός διοικητής Θεσσαλίας και υπουργός Κοινωνικών Υπηρεσιών ενεπλάκη σε δύο σκάνδαλα διαφθοράς: το ένα με τα θαλασσοδάνεια και το άλλο με τους διορισμούς δύο εξαδέλφων του. Συγκεκριμένα, ο ένας διορίστηκε στρατηγός και διοικητής της ΑΣΔΕΝ, ενώ ο έτερος τοποθετήθηκε στη θέση του Γενικού Γραμματέα του Υπουργείου Κοινωνικών Υπηρεσιών.
-3. Άλλαξαν οι διοικήσεις των Οργανισμών και πληρώθηκαν από τους λεγόμενους νομιμόφρονες και ευσυνείδητους δημοσίους υπαλλήλους που όλως τυχαίως ήταν συγγενείς τους.
-4. Οι χουντικοί έδιναν τις εργολαβίες του δημοσίου σε δικά τους πρόσωπα. Από τα μεγαλύτερα έργα ανέλαβε ο γαμπρός του Παττακού, Α. Μεϊντάσης, με τη συμβολή του Δήμου Αθηναίων. Είναι τα γνωστά σκάνδαλα Μεϊντάση με τις μελέτες, τα υπόγεια γκαράζ στην πλατεία Κλαυθμώνος και την οδό Λιοσίων, το Πνευματικό Κέντρο στην Ακαδημίας, τις επαύλεις, τις κατασκηνώσεις του Δ. Αθηναίων και άλλα. 
-5. Οι χουντικοί και οι συγγενείς τους έπαιρναν άτοκα δάνεια για να ανοίξουν επιχειρήσεις τις οποίες και δεν άνοιγαν ποτέ. Τα δάνεια της ΕΤΒΑ (1,5 δις δρχ) τα έδινε ο Παύλος Τοτόμης- πρώην υψηλόβαθμο στέλεχος του Τομ Πάπας (EssoPappas κτλ), Υπουργός Δημόσιας Τάξης των χουντικών και μετέπειτα Πρόεδρος της ΕΤΒΑ.
-6. Οι χουντικοί τριπλασίασαν το μισθό του πρωθυπουργού και των υπουργών. Ενώ ο μέσος μισθός ενός εργαζόμενου στον ιδιωτικό τομέα ήταν 3.500 δρχ την ίδια εποχή ο μισθός του Παπαδόπουλου έφτασε και τις 55.000 δρχ και των Υπουργών τις 35.000 δρχ. Τα μέλη του υπουργικού συμβουλίου έπαιρναν εκτός έδρας αποζημίωση με φωτογραφική διάταξη. 1000 δρχ για τον Πρωθυπουργό και 850 δρχ για τους υπουργούς-υφυπουργούς τους για κάθε μέρα που βρίσκονταν εκτός Υπουργείου!
-7. Ο Παπαδόπουλος άλλαξε το νόμο διαζυγίων για λίγες ώρες προκειμένου να χωρίσει και να μπορέσει να νομιμοποιήσει τον δεσμό του με την γραμματέα της ΚΥΠ Δέσποινα Γάσπαρη. Ο νόμος του αυτόματου διαζυγίου έλεγε ότι όποιος ήταν εν διαστάσει για 7 συναπτά έτη τότε έβγαινε το διαζύγιο του αυθημερόν! Το βράδυ πέρασε το νόμο, τα ξημερώματα έκανε την αίτηση, το πρωί βγήκε η απόφαση και την ΙΔΙΑ ώρα κατήργησε το νόμο!
-8. Με τον νόμο περί ευθύνης υπουργών έδιναν ασυλία στα μέλη της κυβέρνησης και παρέγραφαν όποιο αδίκημα και αν είχαν τελέσει τόσο οι υπουργοί - υφυπουργοί όσο και τα ανώτερα στελέχη του δημοσίου που ήταν συγγενείς τους! Αυτόν τον νόμο ουσιαστικά βελτίωσε ο Βενιζέλος...
-9. Νομοθέτησαν με τρίμηνη θητεία σε υπουργική θέση να λαμβάνει ο χουντικός την ανωτάτη σύνταξη ανεξαρτήτως της συντάξεως που θα ελάμβανε ως στρατιωτικός... δηλαδή διπλή σύνταξη!
-10. Νομοθέτησαν το 1970 τη στεγαστική αποκατάσταση όλων των αξιωματικών "διαδραματισάντων εξέχοντα ρόλον" στο πραξικόπημα!
Χούντα, Πελατοκρατία και άλλα Σκάνδαλα
-1. Στις 9 Μαΐου στου 1967 έκαναν άρση της μονιμότητας των Δημοσίων Υπαλλήλων, και με τις Επιτροπές κατά Νομαρχία προχώρησαν σε απολύσεις, προκειμένου να τοποθετηθούν στη θέση των απολυμένων τα δικά τους παιδιά.
-2. Στα υψηλά αξιώματα μπήκαν απόστρατοι για να έχουν και δεύτερο μισθό.
-3. Οι πληροφοριοδότες του καθεστώτος ετύγχαναν ασυλίας και προνομίων όπως άδειες ταξί, περιπτέρων, φορτηγών, κυλικείων κτλ.
-4. Βάφτισαν αντιστασιακούς τους ταγματασφαλίτες που συνεργάστηκαν με τους ΝΑΖΙ την περίοδο της κατοχής, και έτσι τους μοίρασαν συντάξεις και άδειες ταξί, περιπτέρων, φορτηγών, κυλικείων κτλ.
-5. Όσοι στρατιωτικοί στήριξαν το καθεστώς έλαβαν αυξήσεις μισθολογικές και γαλόνια. Οι αποστρατευμένοι διορίστηκαν δήμαρχοι, κρατικοί επίτροποι, σε διάφορες κρατικές θέσεις, ιδρύματα, μεγάλες δημόσιες επιχειρήσεις, συλλόγους, σωματεία και αλλού, εξασφαλίζοντας ένα καλό μισθό παράλληλα με τη σύνταξή τους. Η χώρα έφτασε να έχει πιο πολλούς απόστρατους στρατηγούς από τις ΗΠΑ σε σχέση με τον πληθυσμό της!
-6. Ο Παπαδόπουλος εγκαινίαζε έργα σε μακέτες όπως για παράδειγμα η Εγνατία Οδός, το εργοστάσιο της Peugeot. Πάνω από 100 έργα διαφημίστηκαν από τα ελεγχόμενα ΜΜΕ ότι έχουν γίνει ενώ δεν είχαν γίνει ποτέ! Το ελληνικό δημόσιο έδωσε πάνω από 38 εκατ. δολάρια για την Εγνατία Οδό και δεν έγινε ποτέ! Ο Μακαρέζος υπέγραψε με τον εργολάβο Ρόμπερτ Μακντόναλντ, σύμβαση για την Εγνατία Οδό (ΦΕΚ 1969/Α/15), ο Μακντόναλντ πήρε τα λεφτά (39 εκατ δολάρια) εξαφανίστηκε και η Εγνατία Οδός έμεινε στη μακέτα.
-7. Ο Παπαδόπουλος διαφήμιζε επενδύσεις από το εξωτερικό που δεν ήρθαν ποτέ, ενώ το κράτος δαπανούσε χρήματα για την υποτιθέμενη έλευση των επενδύσεων. Χαρακτηριστικό το σκάνδαλο Λίττον, όπου έδωσαν στην αμερικανική εταιρεία Λίττον πλέον του ενός εκατομμυρίου δολαρίων για να φέρει επενδύσεις άνω των 850 εκατομμυρίων δολαρίων. Ήταν μια εικονική συμφωνία για να φαγωθούν χρήματα από τους χουντικούς όπως παραδέχτηκαν μετά τα στελέχη της εταιρείας.
-8. Το σκάνδαλο των μαύρων-σάπιων κρεάτων της Αργεντινής με τη δωροληψία κατά συρροήν από μεγαλεμπόρους της Ροδεσίας για τη μονοπωλιακή εξασφάλιση αδειών εισαγωγής κρέατος, με αποτέλεσμα τις παράνομες ανατιμήσεις σε βάρος των καταναλωτών.
-9. Τα σκάνδαλα με τον Τομ Πάππας όπου η χούντα τον απάλλαξε από τις αντισταθμιστικές υποχρεώσεις που είχε αναλάβει, για ανέγερση έξι αγροτοβιομηχανικών μονάδων σε διάφορα σημεία της χώρας (ΦΕΚ 1972/Α/72). Του έδωσε και άδεια για τα εργοστάσια της CocaCola, που οι κοινοβουλευτικές κυβερνήσεις δεν ενέκριναν, ως ανταγωνιστικά προς τη ντόπια παραγωγή αναψυκτικών (ΦΕΚ 1968/Α/201).
-10. Τα σκάνδαλα για την μοιρασιά των διυλιστηρίων σε Ωνάση, Νιάρχο, Βαρδινογιάννη, Ανδρεάδη, Λάτση και Πάππα για το 3ο και το 4ο διυλιστήριο της χώρας. Μετά την αποζημίωση του Ωνάση ακυρώθηκε η λεόντειος σύμβαση που είχε υπογραφεί και έτσι το 3ο διυλιστήριο μοιράστηκε μεταξύ Ανδρεάδη και Λάτση (ΦΕΚ 1972/Α/130) κι το 4ο παραχωρήθηκε στο Βαρδινογιάννη (ΦΕΚ 1972/Α/181).

-11. Το σκάνδαλο με τη διασπάθιση των χρημάτων του Ειδικού Ταμείου για το "Τάμα του Έθνους". Το ταμείο στήθηκε και με χρήματα από δάνεια τραπεζών! Έκαναν φτερά το 90% των εσόδων, πάνω από 405 εκατ. δρχ.
-12. Το σκάνδαλο απευθείας αναθέσεων χωρίς διαγωνισμούς, στη Siemens, για τον εξοπλισμό της ΔΕΗ με υπερκοστολογήσεις και αδιαφανείς διαδικασίες.
-13. Το σκάνδαλο χρηματοδότησης της προεκλογικής εκστρατείας του Προέδρου των ΗΠΑ, Νίξον, μέσω του Τομ Πάππας, με 549.000 δολάρια!
Χούντα και Δικαιοσύνη
-1. Απομακρύνθηκαν 30 δικαστικοί που δεν ήταν συνεργάσιμοι με το καθεστώς, με ένα νόμο διάρκειας 3 ημερών που απαγόρευε τις ενστάσεις και την προσφυγή στο ΣτΕ για την αναίρεση της απόλυσης.
-2. Για να μην ασκήσουν την δικηγορία, και να εξοντωθούν οικονομικά οι απολυμένοι δικαστικοί, τους προσάπτουν την κατηγορία περί απολύσεως για πειθαρχικούς λόγους. Οι απολυμένοι δικαστικοί βλέπουν το κενό του νόμου και προσφεύγουν στο ΣτΕ, για το ότι απολύθηκαν δίχως να απολογηθούν για το παράπτωμα που τους κατηγορούσαν. Κερδίζουν την δίκη στο ΣτΕ, και ο Παπαδόπουλος βγάζει διάταγμα με το οποίο έκανε δεκτή την παραίτηση του Προέδρου του ΣτΕ, χωρίς όμως ο Πρόεδρος του ΣτΕ να έχει υποβάλλει ποτέ παραίτηση! Ο Πρόεδρος του ΣτΕ, Στασινόπουλος, εξακολούθησε να αρνείται να υποβάλλει την παραίτησή του, και ο Παπαδόπουλος τον θέτει σε κατ' οίκον περιορισμό!
-3. Έδιναν χάρη στους δικούς ανθρώπους, όπως για παράδειγμα η απονομή χάριτος (απ' τον Παπαδόπουλο) σ' ένα συντοπίτη της Ντέλλας Ρουφογάλη, πρώην μεγάλο ποδοσφαιριστή της τοπικής ομάδας Βέροιας και εξαγωγέα, που είχε καταδικαστεί με αποδείξεις για κατασκοπεία υπέρ της Βουλγαρίας.
-4. Ο Παπαδόπουλος έκτισε "νόμιμα"!!! αυθαίρετη βίλα, με ελικοδρόμιο, φυλάκια για σκοπιές κτλ μέσα στον Εθνικό Δρυμό της Πάρνηθας, αλλά και σαλέ στο όρος Μπέλες, για να κυνηγάει αγριογούρουνα!
Ο Παπαδόπουλος άλλαξε το νόμο διαζυγίων για λίγες ώρες προκειμένου να χωρίσει και να μπορέσει να νομιμοποιήσει τον δεσμό του με την γραμματέα της ΚΥΠ Δέσποινα Γάσπαρη. Ο νόμος του αυτόματου διαζυγίου έλεγε ότι όποιος ήταν εν διαστάσει για 7 συναπτά έτη τότε έβγαινε το διαζύγιο του αυθημερόν! Το βράδυ πέρασε το νόμο, τα ξημερώματα έκανε την αίτηση, το πρωί βγήκε η απόφαση και την ΙΔΙΑ ώρα κατήργησε το νόμο!

Χούντα και Οικονομία
-1. Το Δημόσιο Χρέος από 32 δις δρχ εκτοξεύτηκε στα 114 δις δρχ μέσα σε 7 χρόνια.
-2. Το έλλειμμα στο εμπορικό ισοζύγιο έγινε 5 φορές μεγαλύτερο μέσα σε 7 χρόνια.
-3. Υποδιπλασιάστηκε η αποταμίευση των πολιτών.
-4. Οι εργολάβοι λάμβαναν δάνεια από το εξωτερικό με εγγυήσεις του ελληνικού δημοσίου και στη συνέχεια γίνονταν ανάδοχες των δηµόσιων έργων, µε παραχώρηση των δανείων στο ελληνικό δημόσιο (είπατε κάτι για τη δημιουργική λογιστική;).
-5. Αυξήθηκε ο κρατικός δανεισµός µε έντοκα γραµµάτια.

-7. Διπλασιάστηκε ο κρατικός δανεισμός σε συνάλλαγµα.

-8. Μόνο το 1973 αυξήθηκαν οι τιμές κατά 45-50% (9% αυξήθηκαν το 1974) συρρικνώνοντας στην πραγματικότητα το διαθέσιμο εισόδημα σε επίπεδα προ του 1965.
-9. Υποδιπλασιάστηκαν οι ξένες παραγωγικές επενδύσεις μέσα σε 7 έτη.
-10. Τριπλασιάστηκε ο πληθωρισμός, και οι αυξήσεις των μισθών υστερούσαν κατά πολύ σε σχέση με την αύξηση της παραγωγικότητας της εργασίας.
-11. Παρότι το διεθνές οικονομικό περιβάλλον εκείνη την περίοδο ήταν ευνοϊκό η χώρα δεν κέρδισε σε οικονομική βάση μέχρι την κρίση του 1973.
-12. Υποδιπλασίασαν την ανάπτυξη της αγροτικής οικονομίας από το 4.2% (το 1967) στο 1,8% (7ετία).
-13. Το κατά κεφαλήν αγροτικό εισόδημα έπεσε από το 55% το 1970 στο 43% του μέσου κατά κεφαλήν εθνικού εισοδήματος του 1970.
-14. Με το διάταγμα 1078/1971 φοροαπάλλαξαν το μεγάλο κεφάλαιο μειώνοντας τα έσοδα του ελληνικού δημοσίου και μετακύλησαν τις φοροαπαλλαγές αυτές στις πλάτες των φτωχών και μεσαίων στρωμάτων.
-15. Το σύνολο των επενδύσεων έπεσε από το 46% στο 39% παρότι οι δημόσιες επενδύσεις είχαν διπλασιαστεί.
-16. Οι εξαγωγές των αγροτικών προϊόντων μειώθηκαν από το 63% του συνόλου των εξαγωγών το 1968 στο 48%.
-17. Το έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών αυξήθηκε κατά οχτώ φορές μεταξύ του 1967 και 1972.

-18. Ο λόγος της αύξησης του διακινούμενου χρήματος εκτινάχθηκε από 7,1% το 1969 σε 28,5% το 1973, ενώ η παροχή χρήματος, η οποία περιλαμβάνει το διακινούμενο χρήμα και τις προσωπικές καταθέσεις, αυξήθηκε από 8,2% το 1969 σε 22,7% το 1973 αντίστοιχα.
-19. Το καθεστώς εισέπραττε το 55% τον φορολογικών εισοδημάτων του μέσω έμμεσων φόρων και το 36% μέσων άμεσων φόρων από τα νοικοκυριά. Οι κύριοι έμμεσοι φόροι απευθύνονταν στις χαμηλές και μεσαίες τάξεις μέσω φορολογίας σε προϊόντα και εισοδήματα. Ενώ το σύνολο των φόρων, ως ποσοστό, του μεικτού εθνικού εισοδήματος αυξήθηκε από 27,4% το 1966 σε 29,2% το 1972, οι κληρονομικοί φόροι μειώθηκαν ενώ οι φόροι επιχειρήσεων έδειξαν μείωση της τάξης του 10,9% την περίοδο 1972-73.
Χούντα και Εκκλησία
-1. Νομοθέτηση στημένων ιεροδικείων για να εκδιώξουν όσους κληρικούς δεν συνεργάστηκαν μαζί τους (περί τους 200), με κατάργηση του ένδικου δικαιώματος της έφεσης, με αόριστη καταγγελία, χωρίς να απαιτείται η ύπαρξη υπαιτιότητας του κατηγορούμενου κληρικού και με μόνο την υποτιθέμενη στέρηση της έξωθεν καλής μαρτυρίας.
-2. Ο πρώην χωροφύλακας και μετέπειτα κληρικός Κατινάς, πήγαινε μαζί με φωτογράφο και ένα στρατιώτη, στις οικίες των μη συνεργαζόμενων κληρικών τη νύχτα, χτυπούσε το κουδούνι, και μόλις άνοιγε η πόρτα, εφορμούσε ο στρατιώτης, αγκάλιαζε τον κληρικό και ο φωτογράφος απαθανάτιζε τη στιγμή για να χρησιμοποιηθεί ως πειστήριο για την καταδίκη του κληρικού στο ιεροδικείο.
-3. Αναβολή επ' αόριστον της εκλογής Μητροπολιτών έως ότου ξεκαθαριστεί ποιοί θα ήταν συνεργαζόμενοι.
-4. Με φωτογραφική διάταξη ορίου ηλικίας καθαιρούν τον τότε Αρχιεπίσκοπο Χρυσόστομο και ορίζουν την Σύνοδο των Αρίστων για να παρακαμφθεί η Ιερά Σύνοδος και να εκλεγεί ο αρεστός Αρχιεπίσκοπος, Ιερώνυμος. Για να διαθέτει τις προϋποθέσεις ενθρονισμού του ο Ιερώνυμος μέσα σε 3 μέρες έγινε Επίσκοπος και 3 μέρες αργότερα Αρχιεπίσκοπος!
-5. Διορισμός μόνο των συνεργαζόμενων κληρικών για να ελέγχονται οι πιστοί διά άμβωνος.

Πηγή :  www.aek365.com

'Οταν το μπουζούκι μάγευε όλη την Σοβιετική 'Ενωση!

 'Οταν το μπουζούκι μάγευε όλη την Σοβιετική 'Ενωση!Αποτέλεσμα εικόνας για ΜΠΟΥΖΟΥΚΙ ΤΑΣΚΕΝΔΗ
 'Οταν το μπουζούκι μάγευε όλη την Σοβιετική 'Ενωση!Eν έτη 1967, στην πρωτεύουσα του Ουζμπεκιστάν στην Τασκένδη, ιδρύθηκε ένα μουσικό συγκρότημα που έμελλε να χαράξει μνήμες και να εμπνεύσει φιλελληνικά αισθήματα σε εκατομμύρια πολίτες της Σοβιετικής Ένωσης. Πρόκειται για το ελληνικό συγκρότημα «Μπουζούκι», που ιδρύθηκε από παιδιά Ελλήνων πολιτικών προσφύγων. Μετά από 50 χρόνια, μέλη του συγκροτήματος, που επαναπατρίστηκαν, μένουν πλέον στην Ελλάδα και κάνουν νέα σχέδια για την καλλιτεχνική πορεία τους, μίλησαν στο «Πρακτορείο 104,9 FM» για το πώς ο αθάνατος ελληνικός πολιτισμός μπορεί να κλείσει πληγές της μεταπολεμικής ιστορίας...
Δύο φορές πολιτικοί πρόσφυγες
«Γεννήθηκα στο Κιλκίς το 1949, στην οικογένεια Ελλήνων προσφύγων από το Πόντο. Οι παππούδες μου ήταν διωγμένοι από την Τουρκία με απειλή θανάτου. Μετά από 25 χρόνια ξανά προσφυγιά. Βρέφος ακόμα, έγινα πολιτικός πρόσφυγας στην αγκαλιά της μητέρας μου. Αρχικά εγκατασταθήκαμε στην Τσεχοσλοβακία, από κει, το 1952, φύγαμε στην Τασκένδη» αφηγείται στην εκπομπή «Με σπαστά ελληνικά» του ραδιοφωνικού σταθμού του Αθηναϊκού Πρακτορείου, «Πρακτορείο 104,9», ο Παναγιώτης Μιχαηλίδης, μουσικοσυνθέτης, ιδρυτής και καλλιτεχνικός διευθυντής του συγκρότημα «Μπουζούκι», διακεκριμένος καλλιτέχνης του Ουζμπεκιστάν.
Η προσφυγιά των Ελλήνων ανταρτών του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδος, μετά την ήττα στον εμφύλιο πόλεμο (1946-1949), είναι μία ματωμένη σελίδα της ελληνικής ιστορίας. Αλλά παρόλα αυτά, έδωσε νέα, ελπιδοφόρα ζωή σε χιλιάδες οικογένειες, που πήραν τον δρόμο της προσφυγιάς και εγκαταστάθηκαν στη Σοβιετική Ένωση, προκειμένου να σωθούν από εκτελέσεις, φυλακές και εξορίες.
Οι πρώτοι Έλληνες πολιτικοί πρόσφυγες έφτασαν στην Τασκένδη το 1949. Ήταν γύρω στα 12.000 άτομα. Αργότερα, ο αριθμός των Ελλήνων αυξήθηκε και στα μέσα της δεκαετίας του 1960 η ελληνική κοινότητα της Τασκένδης αριθμούσε ήδη περίπου 35.000 άτομα.
«Όταν φτάσαμε εκεί μας υποσχέθηκαν πολλά, και όμως, όλα πραγματοποιήθηκαν, εκτός από το ότι δεν "φάγαμε με χρυσά κουταλιά", όπως έλεγαν στους γονείς μας...» λέει με χαμόγελο ο Παναγιώτης Μιχαηλίδης.
«Πράγματι, επί τέσσερις δεκαετίες, μέχρι που επαναπατριστήκαμε, είχαμε μία αξιοπρεπή ζωή, με εξασφαλισμένα από το σοβιετικό κράτος τη στέγη, την εργασία, τη δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη αλλά και εκπαίδευση, μόρφωση και όλες τις άλλες δραστηριότητες (σπορ, μουσική, θέατρο, ζωγραφική κ.ά). Όλοι οι νέοι αποκτήσαμε εφόδια να κάνουμε τα όνειρά μας πράξη» αναφέρει ο κ. Μιχαηλίδης και προσθέτει: Εκεί, στο μακρινό Ουζμπεκιστάν, κτίστηκαν από τους ίδιους τους γονείς μας -οικοδόμους- 14 ελληνικές πολιτείες. Εκεί ιδρύθηκε και το δικό μας μουσικό συγκρότημα "Μπουζούκι", που άφησε εποχή στη ζωή του σοβιετικού λαού!».
Ο Μίκης Θεοδωράκης μάς είχε «βαφτίσει» με τον Ζορμπά του
«Μια μέρα ήρθε στη Λέσχη μας, στην Τασκένδη, ο Μίκης Θεοδωράκης. Ήταν το 1966, ήμασταν ακόμα ερασιτέχνες, όπως και τα αλλά συγκροτήματα των ελληνικών πολιτειών (σ.σ η κάθε ελληνική πολιτεία είχε από ένα μουσικό συγκρότημα). Εγώ, νεαρός τότε, έπαιζα ακορντεόν. Τη στιγμή που μπήκε ο μεγάλος Έλληνας μουσικοσυνθέτης κάναμε την πρόβα του Ζορμπά του. "Παναγωτάκη, άσε λίγο το ακορντεόν, κάθισε στο πιάνο και να συνοδεύεις με αυτόν τον τρόπο"» μου είπε ο Μίκης, με τόση αγάπη και ευγένεια! Από τότε δεν πήρα ξανά το ακορντεόν, παίζω μόνο πιάνο, που συνόδευε πολύ όμορφα την ορχήστρα μας» αφηγείται με νοσταλγία ο μαέστρος Μιχαηλίδης.
Με «νονό»-εμπνευστή τον ίδιο τον Μίκη Θεοδωράκη, και με πρώτο στο πρόγραμμα τον Ζορμπά του, το συγκρότημα «Μπουζούκι» ξεκίνησε τη λάμπρη πορεία στη Σοβιετική Ένωση την εποχή του ’70-'80.
Στην Τασκένδη αποκτήσαμε εκπαιδευτικά και επαγγελματικά θεμέλια
Η πρώτη γενιά Ελλήνων πολιτικών προσφύγων εκπαιδεύτηκε και μορφώθηκε με σοβιετικά ιδανικά. Τον νόστο για την πατρίδα, την Ελλάδα, μετέτρεψαν σε μουσική και τραγούδια, που άγγιζε καρδιές εκατομμυρίων. «Το μουσικό ταλέντο μου το ανακάλυψαν οι δάσκαλοι στο σχολειό στο Ουζμπεκιστάν. Πήγα πρώτα στο Μουσικό Σχολείο, με κύκλο σπουδών επτά χρόνων, ενώ εγώ αποφοίτησα σε δύο χρόνια. Μετά Ωδείο. Μόλις αποφοίτησα, αποφάσισα να κάνω συγκρότημα, μια που άρχισα να γράφω τις δικές μου συνθέσεις με ελληνικό χαρακτήρα» σημειώνει ο Παναγιώτης Μιχαηλίδης. Ο ίδιος, ο οποίος μένει με την οικογένειά του στη Θεσσαλονίκη, συνέχισε τη δουλειά τού μουσικού, αλλά και του καθηγητή μουσικής στο Ελληνικό Κολλέγιο, ενώ έχει οργανώσει και σχήματα με παιδιά, που ταξίδεψαν στο εξωτερικό σε διάφορα φεστιβάλ.
Ο κιθαρίστας στο «Μπουζούκι», Ανδρέας Παπαδόπουλος, τονίζει: «Δεν καταθέσαμε ποτέ τα όπλα μας, συνεχίζουμε τη δημιουργική καλλιτεχνική πορεία ως σύνολο, ως "Μπουζούκι". Η πρόσφατη συναυλία του συγκροτήματος στη Μόσχα, στην εκδήλωση την Ημέρα του ΟΧΙ, απέδειξε, ότι στη Ρωσία, αν και πέρασαν 40 χρόνια, το "Μπουζούκι" παραμένει θρύλος».
Οι συναυλίες του «Μπουζούκι» μάς έδιναν τη δύναμη να ξανανιώσουμε άνθρωποι
Ο πρόεδρος του Ελληνικού Συλλόγου Μόσχας, Χρίστος Τσαχτσίδης, διακεκριμένος γιατρός της Ρωσίας, καθηγητής της Οφθαλμιατρικής, μιλώντας στο Αθηναϊκό Πρακτορείο μετά τη συναυλία, επισημαίνει: «Οι πολιτικοί πρόσφυγες ήρθαν στην Ασία από την Ελλάδα για καλύτερη ζωή, ενώ οι γονείς μου, οι Πόντιοι, εκτοπίστηκαν στην Ασία από το Σουχούμι και το Βατούμ, την ίδια χρονιά, το 1949, για μία νέα ζωή-κάτεργα. Θυμάμαι, το συγκρότημα "Μπουζούκι" ερχόταν με συναυλίες στο μέρος που ζούσαμε εξόριστοι, εμείς οι Πόντιοι, στο Καζακστάν. Στην περιοχή Παχταράλ, το μεγάλο χωριό Ιλίτς. Στην περιοχή μας έμειναν περίπου 10.000 εξόριστοι από τη Μαύρη Θάλασσα, Έλληνες, που έφτασαν στα μέρη με δύο αμαξοστοιχίες σε εμπορικά βαγόνια. Οι συναυλίες του "Μπουζούκι" μάς έδιναν τη δύναμη να ξανανιώσουμε άνθρωποι, Έλληνες. Ο ιδρυτής του "Μπουζούκι", Γιάννης Τσελεπίδης, και ο αδελφός του, Λάκης, καθώς και ο Παναγιώτης Μιχαηλίδης, δημιούργησαν μία όαση για μας, καμένους από τον σκληρό ήλιο στις αχανές στέπες της Ασίας».
Διακόσιες συναυλίες τον χρόνο
Από ερασιτεχνικό, το «Μπουζούκι» έγινε επαγγελματικό και σήμερα αριθμεί 15 μέλη: Μουσικούς, σολίστ και χορευτές. «Κάναμε 200 συναυλίες τον χρόνο και ήμασταν πέμπτοι στη λίστα με τα περιζήτητα εμπορικά μουσικά συγκροτήματα στη Σοβιετική Ένωση την εποχή του '80», λέει ο «άλλος» Ανδρέας Παπαδόπουλος, ο οποίος παίζει μπουζούκι (στο συγκρότημα υπάρχουν δύο μουσικοί με το ίδιο όνομα και επώνυμο).
«Ήμασταν εικοσάχρονα… Θυμάμαι, με το μπουζούκι στο χέρι, ένα όργανο μουσικής άγνωστο στους Ρώσους, βγαίνω στη σκηνή, χτισμένη στη μέση του γήπεδο σε μία πόλη στη Νότια Ρωσία… Βλέπω όρθιους πάνω από 40.000 ανθρώπους να χειροκροτούν ασταμάτητα. Αλλά δεν αισθανόμαστε "σταρ", "φίρμες", απλά χαιρόμαστε πολύ που μεταφέρουμε σε εκατομμύρια κόσμο την περηφάνια και την ομορφιά του ελληνικού τραγουδιού!» υπογραμμίζει.
«Στο συγκρότημα τραγουδούσα περίπου δύο χρόνια, γιατί επαναπατρίστηκα νωρίς. Με ανακάλυψε ο ένας από τους ιδρυτές του "Μπουζούκι", ο Γιάννης Τσελεπίδης. Ήμουν νεαρή, οι αυστηροί γονείς μου δεν με αφήναν να πηγαίνω στις περιοδείες μακριά, μόνο σε κοντινές συναυλίες, ημερήσιες» λέει, με χαμόγελο και το βλέμμα στραμμένο στα χρόνια της ανεμελιάς της Τασκένδης, η σολίστ του συγκροτήματος, Ανθή Τατσιούλη.
Στην Ελλάδα, η Ανθή έκανε τη δική της πορεία, συνεργάστηκε με πολλούς άλλους αξιόλογους μουσικοσυνθέτες και τραγουδιστές, όπως ο Γιάννης Σπανός και ο Βασίλης Λέκκας.
Μία άλλη γυναίκα με υπέροχη φωνή, η σολίστ Τζούλια Παπαδόπουλου, ήρθε στο συγκρότημα το 1977. Δούλεψε πέντε χρόνια. Μετά επαναπατρίστηκε, αλλά, όπως αναφέρει, από το 1982 «ξεκινήσαμε από την Ελλάδα ήδη τις περιοδείες στην ΕΣΣΔ. Ενώ είχαμε φύγει πίσω στην πατρίδα, παραμείναμε περιζήτητοι. Ο κόσμος δεν ήθελε να μας χάσει… Στις ημέρες της πρόσφατης συναυλίας μας στη Μόσχα, μετά από 35 χρόνια απουσίας, ένιωσα σαν να μην πέρασε ούτε μια μέρα! Από την άλλη, βλέπουμε πως άλλαξαν πολλά… Η Ρωσία είναι πλέον μία καπιταλιστική χώρα».
Μία αίθουσα γεμάτη με ελληνικές σημαίες
Το συγκρότημα «Μπουζούκι», με αποκλειστικά ελληνικό ρεπερτόριο, είχε κερδίσει καρδιές εκατομμυρίων ξένων θεατών σε μία μεγάλη χώρα. Υπήρχε, όμως, και μία άλλη κατηγορία θεατών, ήταν οι Πόντιοι, που με την παρουσία τους στις συναυλίες δήλωναν μαζί με τον θαυμασμό και τον πατριωτισμό τους.
«Σε μία συναυλία στην πόλη της περιοχής Σεβαστούπολης, Νότιας Ρωσίας, όταν βγήκαμε στη σκηνή, τρομάξαμε από χαρά και φόβο, όταν είδαμε μία αίθουσα γεμάτη με ελληνικές σημαίες. Ήταν εποχή του '80. Η εκδήλωση του ελληνικού πατριωτισμού των σοβιετικών θεατών θα μπορούσε να μας στοιχίσει με την απαγόρευση τις περιοδείας. Ευτυχώς δεν μας πείραξαν, ποτέ δεν μας έγινε λογοκρισία ή παρατήρηση από τα όργανα ασφάλειας, το KGB», θυμάται ο Ανδρέας Παπαδόπουλος.
Τέλος, ο Παναγιώτης Μιχαηλίδης σημειώνει: «Είχαμε τη δόξα και την αγάπη του κόσμου, αλλά ο πλούτος που αποκτήσαμε ήταν τα πτυχία των ανώτερων σπουδών. Οι γονείς μας φύγανε από την Ελλάδα πρόσφυγες σε απόγνωση, ενώ εμείς επαναπατριστήκαμε στην Ελλάδα με σπουδές και ανοιχτά χαμόγελα, γεμάτοι θέληση να συνεχίζουμε στην πατρίδα τη ζωή με δημιουργική διάθεση».
Το συγκρότημα πολιτικών προσφύγων Ελλήνων «Μπουζούκι», μαζί με σύνολα του Σύγχρονου Ωδείου, θα εμφανιστεί την Παρασκευή 1 Δεκεμβρίου, στην Αίθουσα Τελετών του ΑΠΘ, σε συναυλία- αφιέρωμα στο Πάνο Λοΐζο.
Στη συναυλία συμμετέχουν: Παναγιώτης Μιχαηλίδης (πιάνο), Ανδρέας Παπαδόπουλος (μπουζούκι), Βασίλης Τσιούσιος (συνθεσάιζερ), Ανδρέας Παπαδόπουλος (κιθάρα) , Θεόδωρος Παππιδης (μπάσο-κιθάρα), Ηλίας Γουλέτσας (κρούστα), Ιουλιετα Παπαδοπούλου ( σολίστ), Άνθη Τατσιούλη (σολίστ), Ελένη Παναγιώτου (σολίστ), Κώστας Τριανταφυλλίδης (σολίστ) και ο Γιάννης Αγραφιώτης (ηχολήπτης).

Πηγή :  http://tvxs.gr

Σάββατο, 11 Νοεμβρίου 2017

Γερούν Ντάισελμπλουμ : το πρώτο Μνημόνιο έγινε για να στηριχτούν οι ευρωπαϊκές τράπεζες



6534640108_28485548-thumb-large
Ήταν μόλις τον περασμένο Μάρτιο όταν σε μια συνέντευξή του στην γερμανική FAZ ο, απερχόμενος πλέον, πρόεδρος του Eurogroup Γερούν Ντάισελμπλουμ απέδιδε, λίγο ως πολύ, τα μνημόνια και την ελληνική κρίση στον... άσωτο τρόπο ζωής του ευρωπαϊκού Νότου.
«Κατά τη διάρκεια της κρίσης του ευρώ», είχε πει τότε, «οι χώρες του Βορρά έδειξαν αλληλεγγύη στις χώρες που επηρεάσθηκαν από την κρίση. Αλλά και αυτοί έχουν υποχρεώσεις. Δεν μπορούν να ξοδεύουν όλα τα χρήματα σε ποτά και γυναίκες και μετά να ζητούν βοήθεια».
Χθες, απαντώντας σε ερώτηση του ευρωβουλευτή της Λαϊκής Ενότητας Νίκου Χουντή, ο ίδιος, ο γνωστός μας Γερούν, ανακάλυψε – μάλλον με καθυστέρηση οκταετίας - την άλλη όψη του νομίσματος. Και παραδέχθηκε ότι το πρώτο  Μνημόνιο έγινε για να στηριχτούν οι ευρωπαϊκές τράπεζες και όχι για να διασωθούν οι... άσωτοι του Νότου.
«Σε όλες τις χώρες», είπε, «το μεγαλύτερο πρόβλημα ήταν οι τράπεζες. Είχαμε τραπεζική κρίση, δημοσιονομική κρίση και χρησιμοποιήσαμε πολλά από τα χρήματα του φορολογούμενου με λάθος τρόπο κατά την γνώμη μου, για να σώσουμε τις τράπεζες. Και ο κόσμος που επέκρινε τα πρώτα χρόνια λέγοντας πως όλα έγιναν για τις τράπεζες, έχει κάποιο δίκαιο». Και δεν παρέλειψε να προσθέσει ότι πλέον η προσέγγιση έχει αλλάξει και  για αυτό το λόγο δημιουργήθηκε η τραπεζική ένωση: «Με υψηλότερες προδιαγραφές», είπε, «με καλύτερη εποπτεία, με ένα πλαίσιο εξυγίανσης και διάσωσης, όταν οι τράπεζες έχουν απώλειες. Ακριβώς για να μην ξαναβρεθούμε σε αυτήν την κατάσταση».
Ο Ντάισελμπλουμ δεν είπε χθες κάτι καινούριο. Ούτε πέρασε κρίση πολιτικής μεταμέλειας. Η αποχώρησή του από το Eurogroup και από τον σκληρό πυρήνα του συστήματος υπαγόρευσης των αποφάσεων, του επιτρέπει απλώς να  αναγνωρίσει τις στοιχειώδεις αλήθειες. Κι ενδεχομένως να επιχειρήσει και μια στροφή στο πολιτικό του προφίλ, μετά την κατάρρευση στην οποία οδήγησε  συνολικά την ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία το δόγμα των μνημονίων και της λιτότητας.
Το ίδιο είχε πράξει άλλωστε, επίσης στην αποδρομή του, και ο Ολι Ρεν. Ηταν τον Γενάρη του 2014, λίγο πριν αποχωρήσει από την Κομισιόν, και πάλι απαντώντας σε ερώτηση του Νίκου Χουντή, όταν και ο τότε επίτροπος είχε ομολογήσει ότι η Ελλάδα θυσιάστηκε για να σωθούν οι ευρωπαϊκές τράπεζες:
«Το 2010», είχε πει ο Ολι Ρεν, «δεν έγινε αναδιάρθρωση (κούρεμα) του ελληνικού χρέους, για να μη μεταδοθεί η οικονομική κρίση στα άλλα κράτη μέλη και στις ευρωπαϊκές τράπεζες».
Ηταν η πολιτική, κυνική παραδοχή των όσων ήδη γνωρίζαμε και αποκαλύφθηκαν το ίδιο διάστημα – με τον πλέον τεκμηριωμένο τρόπο – στην μεγάλη έρευνα του Κέντρου Διεθνούς Διακυβέρνησης και Καινοτομίας (CIGI) και του αμερικανού ερευνητή και συγγραφέα Πολ Μπλουστάιν. Ο Μπλουστάιν, παραθέτοντας στοιχεία και μαρτυρίες ακόμη και στελεχών της ΕΚΤ, είχε αποκαλύψει πως ο Ζαν Κλοντ Τρισέ, τότε πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, το 2010 τίναξε στον αέρα το σχέδιο του ΔΝΤ για δραστικό κούρεμα του ελληνικού χρέους, επιλέγοντας να σώσει τις γαλλικές και γερμανικές τράπεζες.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του CIGI, η έκθεση των γαλλικών τραπεζών σε ελληνικό κρατικό χρέος έφθανε τότε στα 60 δισεκατομμύρια ευρώ και των γερμανικών στα 35 δισεκατομμύρια. Εάν αποφασιζόταν το κούρεμα και αναγκάζονταν να αναλάβουν τις επακόλουθες ζημιές, είναι προφανές ότι το ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα θα ρίσκαρε την ίδια την επιβίωσή του.
Αντ' αυτού, η πολιτική επιλογή της Ευρώπης ήταν να ρισκάρει την επιβίωση και την αξιοπρέπεια ενός ολόκληρου λαού. Κι αυτή την παραδοχή ήρθαν να κάνουν, κατόπιν εορτής και κατόπιν του «εγκλήματος», και ο Ολι Ρεν και ο Γερούν Ντάισελμπλουμ. Είναι μια παραδοχή που θα είχε ενδεχομένως αξία, εάν σηματοδοτούσε και αλλαγή δόγματος και προσανατολισμού στην Ευρώπη. Μέχρι στιγμής, ωστόσο, παρά την πιο ήπια ρητορική, τέτοια δομική αλλαγή πλεύσης δεν διακρίνεται. Και λίγοι είναι εκείνοι που αμφιβάλλουν ότι και στην επόμενη κρίση, την προτεραιότητα θα την έχουν και πάλι οι τράπεζες και οι αγορές, και όχι οι λαοί...

Πηγή :http://tvxs.gr