Σάββατο, 30 Δεκεμβρίου 2017

Το μεταλλικό αποτύπωμα της εξουσίας

«Η Αυστρία προορίζεται να κυβερνήσει το σύμπαν»
Επιγραφή των νομισμάτων του Φρειδερίκου Γ' (1415-1493)
Πολιτικοϊδεολογικά μηνύματα ανταλλάσσονται χέρι με χέρι καθημερινά, δίχως συχνά οι φορείς αυτής της διακίνησης να το πάρουν χαμπάρι.
Αναφερόμαστε στο κυρίαρχο μέσο συναλλαγής των τελευταίων δυόμιση χιλιετιών, κέρματα και -από ένα σημείο και μετά- χαρτονομίσματα, πάνω στα οποία έχουν χαραχτεί τα κρατικά σύμβολα και η συμπύκνωση του επίσημου λόγου των εκάστοτε εκδοτών.
Απόλυτοι μονάρχες και πόλεις-κράτη, δημοκρατίες και δικτατορικά καθεστώτα, ιμπεριαλιστικές δυνάμεις και νικηφόρες κοινωνικές επαναστάσεις, κάθε μορφή εξουσίας αποτύπωσε το δικό της ίχνος πάνω στο νόμισμα που η ίδια έθεσε σε κυκλοφορία.
Οι τροποποιήσεις της σχετικής θεματολογίας αντανακλούν πάλι τις αντίστοιχες μεταβολές στο πραγματικό πεδίο: αιφνίδιες πολιτικές ανατροπές και μακρόσυρτοι μετασχηματισμοί των κοινωνικών ισορροπιών και αντιλήψεων βρίσκουν αργά ή γρήγορα την έκφρασή τους σ’ ένα μικρό κομμάτι μέταλλο ή τυπωμένο χαρτί.
Με τη μελέτη των νομισμάτων δεν ασχολούνται ως εκ τούτου μόνο οι συλλέκτες τους, αλλά και οι ιστορικοί: η νομισματική, ως βοηθητικός κλάδος της Ιστορίας, καλείται να ερμηνεύσει πολιτικές εξελίξεις, ιδεολογικά ρεύματα και κοινωνικές δυναμικές εκεί που άλλες πηγές σιωπούν ή αποδεικνύονται περιορισμένης φερεγγυότητας.
Ιδίως τα κέρματα, που έχουν διασωθεί σε μεγάλους σχετικά αριθμούς, ικανοποιητική συνήθως κατάσταση και το χρονικό βάθος τους φτάνει μέχρι τον 6ο αι. π.Χ., αποδεικνύονται συχνά όχι μόνο η πιο εύγλωττη πηγή για το μακρινό παρελθόν, αλλά και μια έμμεση μαρτυρία που ενίοτε αμφισβητεί ευθέως τις επίσημες γραπτές πηγές γι’ αυτό το τελευταίο.
Για να σταθούμε σ’ ένα μόνο ενδεικτικό παράδειγμα: η παρουσία χριστιανικών συμβόλων κι ανθρωπομορφικών παραστάσεων σε ισλαμικά αραβικά νομίσματα του έβδομου αιώνα, σε ευθεία αντίθεση με τις σχετικές επιταγές του Κορανίου, επιτρέπει να δούμε την ανάδυση του Ισλάμ όχι ως στιγμιαία καθολική ρήξη με τον χριστιανικό κόσμο της Ανατολής, όπως τη θέλουν τα ιερά κείμενα και τη βίωσαν εξ αποστάσεως οι Βυζαντινοί χρονογράφοι, αλλά ως σταδιακή αποστασιοποίηση μιας χριστιανικής αρχικά αίρεσης που χρειάστηκε κάμποσες δεκαετίες για να ολοκληρωθεί (Marcin Grodzki, «Christian-Muslim Symbolism in Coins of the Early Arab Empire», περ. Asian and African Studies, 23/2, 2014, σ.255-73).
Για τις παλιότερες εποχές, μια περιδιάβαση στις πλούσιες μόνιμες συλλογές του Νομισματικού Μουσείου και στην τρέχουσα έκθεση του Μουσείου Κυκλαδικής Τέχνης «Χρήμα - Σύμβολα απτά στην αρχαία Ελλάδα» αρκεί για να μας αποκαλύψει τον πλούτο των μηνυμάτων που περιέκλειε η κοπή των κερμάτων, από τους πρώτους ήδη αιώνες της ύπαρξής τους: όχι μόνο προβολή της θεϊκής καταγωγής ή προστασίας, των επιτυχιών και του ακατανίκητου του ηγεμόνα που τα έκοψε, αλλά και διαφήμιση τοπικών προϊόντων, συλλογική αναπόληση του ένδοξου παρελθόντος (όπως μαρτυρά λ.χ. η απεικόνιση της Ακρόπολης σε αθηναϊκά νομίσματα του 2ου και 3ου αι. μ.Χ.), ακόμη κι ονοματολογικά λογοπαίγνια (το σέλινο ως έμβλημα του Σελινούντα, ένα ρόδι ως δηλωτικό της Ρόδου κ.ο.κ.).
Για τους νεότερους χρόνους, η σχετική έρευνα μπορεί να γίνει με περιδιάβαση σε προσωπικές συλλογές, στον διεθνώς αποδεκτό κατάλογο Κrauze, σε επιμέρους μονογραφίες ή στον εξαιρετικά πλούσιο ειδικευμένο ιστότοπο en.numista.org.
Η επισκόπηση της διαδρομής των επιγραφών και των παραστάσεων που έφεραν κατά καιρούς τα κέρματα των τελευταίων αιώνων αποδεικνύεται αρκετά διδακτική για τη δημόσια εικόνα κάθε λογής καθεστώτων στο πέρασμα του χρόνου.
Ιδιαίτερα αξίζει να προσεχτούν οι κατά καιρούς μεταβολές στη συνθηματολογία και τα σύμβολα των νομισμάτων της ίδιας οντότητας, ακόμη και τα αισθητικά πρότυπα που υιοθετούνται σε κάθε περίσταση.
Η απάλειψη του συνθήματος «Προλετάριοι όλων των χωρών ενωθείτε!» από τα σοβιετικά κέρματα επί Στάλιν, η προσχηματική αναφορά σε «Δημοκρατία» από καθεστώτα κάθε άλλο παρά δημοκρατικά και πολύ διαφορετικά μεταξύ τους, όπως αυτά του Ναπολέοντα Βοναπάρτη (στα πρώτα του βήματα) ή της δικής μας χούντας των συνταγματαρχών (στα τελευταία της) είναι μερικά μόνο χαρακτηριστικά παραδείγματα.
Η επιλογή πάλι της θεάς Αθηνάς και της αρχαιοελληνικής αρχιτεκτονικής ως συμβόλων της Αυστριακής Δημοκρατίας, στο αναμνηστικό δίευρο που κυκλοφορεί τούτες τις μέρες για τα εκατοντάχρονά της, δεν είναι ίσως καθόλου άσχετη με την αναβίωση μιας ορισμένης αντίληψης για την καταγωγή και τα χαρακτηριστικά της ευρωπαϊκής ταυτότητας.
Πιστή στις παραδόσεις, η στήλη παραδίδει σήμερα στους αναγνώστες τη δική της συμβολική βασιλόπιτα.
Γεμάτη με κέρματα και τις αντίστοιχες επεξηγηματικές λεζάντες.

Προλετάριοι

Το σύνθημα «προλετάριοι όλων των χωρών ενωθείτε» αποτελούσε σήμα κατατεθέν των κερμάτων της νικηφόρας σοσιαλιστικής επανάστασης του 1917, μέχρι τη σταθεροποίηση του σταλινικού καθεστώτος.

Διαβάστε περισσότερα με ένα κλικ  ΕΔΩ

Πηγή : www.efsyn.gr

Καρέλιας: Μοίρασε μπόνους 3 εκατομμύρια ευρώ στους εργαζόμενους και σε φορείς

 Σχετική εικόνα
Χριστουγεννιάτικο μπόνους στους εργαζομένους τους αλλά και ενισχύσεις γνωστών φορέων της Ελλάδας, που ξεπερνούν τα 3 εκατ. ευρώ έκανε η καπνοβιομηχανία Καρέλιας.
Οπως ανακοίνωσε ο Ανδρέας Γ. Καρέλιας σε ομιλία του, τα μπόνους στους εργαζομένους της εταιρείας περιλαμβάνουν:
1. Ενίσχυση για το εορταστικό τραπέζι € 200,00 καθαρά για κάθε εργαζόμενο στην εταιρεία.
2. Επίδομα παρουσίας € 850,00 καθαρά. Αυτό το δικαιούνται όσοι δεν έλειψαν ούτε μία μέρα από την εργασία τους. Πέρσι το ποσό αυτό το έλαβε το 83% των εργαζομένων.
3. Ο κάθε εργαζόμενος, που έχει παιδιά που σπουδάζουν σε κρατικό Πανεπιστήμιο ή ΤΕΙ, θα λάβει έκτακτη οικονομική ενίσχυση € 1.500,00 καθαρά.
4. Οι εργαζόμενοι, των οποίων τα παιδιά πέτυχαν στα παραπάνω Ιδρύματα μέσα στο 2017, θα λάβουν επιπλέον ενίσχυση € 500,00 καθαρά.
5. Παράλληλα, η εταιρεία θα κάνει δώρο έναν υπερσύγχρονο φορητό υπολογιστή Apple σε κάθε παιδί που πέτυχε την εισαγωγή του σε μία από τις παραπάνω σχολές μέσα στο 2017.
6. Όλοι οι εργαζόμενοι στην Εταιρεία θα λάβουν έκτακτη οικονομική ενίσχυση € 1.000 καθαρά.
7. Ειδικότερα οι εργαζόμενοι των οποίων οι μηνιαίες αποδοχές είναι κάτω από € 2.500 θα λάβουν, πέραν των € 1.000, επιπλέον € 300,00, ήτοι € 1.300 καθαρά.
8. Επιπλέον οι εργαζόμενοι με μηνιαίες αποδοχές από € 1.700 και κάτω, θα λάβουν πέραν των € 1.000 και των € 300,00, μία ακόμη πρόσθετη έκτακτη οικονομική ενίσχυση € 200 καθαρά, ήτοι € 1.500 καθαρά.
Επίσης:
9. Εργαζόμενοι με μηνιαίες αποδοχές έως και € 1.200 και οι οποίοι έχουν από 2 ανήλικα παιδιά και πάνω, θα λάβουν επιπλέον € 450,00 καθαρά για κάθε ανήλικο παιδί.
10. Ο κάθε λαχνός της σημερινής γιορτής είναι € 800,00 καθαρά.
Όπως κάθε χρόνο, όλες οι παραπάνω παροχές θα δοθούν καθαρές. Δηλαδή, η εταιρεία θα καλύψει με δικά της χρήματα, όλους τους φόρους και τις κρατήσεις που αναλογούν στους εργαζομένους.
Επιπλέον, όπως ανακοίνωσε ο Α. Καρέλιας, η εταιρεία αποφάσισε να αναλάβει πρωτοβουλία με σκοπό την ενίσχυση σημαντικών φορέων τόσο της πόλης, όσο και της ελληνικής επικράτειας.
Ετσι, η εταιρεία Καρέλιας αποφάσισε να ενισχύσει με το
  • Πρώτο Ειδικό Δημοτικό και Ειδικό Νηπιαγωγείο Καλαμάτας με το ποσόν των € 75.000
  • Σύλλογος Γονέων, Κηδεμόνων Και Φίλων Ατόμων με Αυτισμό Νομού Μεσσηνίας με το ποσόν των € 75.000
  • Σύλλογος Φίλων Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες Μεσσηνίας (ΣΥ.Φ. ΑΜΕΑ) με το ποσόν των € 75.000
  • Παιδικά Χωρία SOS Καλαμάτας με το ποσόν των € 75.000
  • Παιδιατρική Κλινική του Νοσοκομείου Καλαμάτας με το ποσόν των € 50.000
  • Χαμόγελο του Παιδιού με το ποσόν των € 150.000
«Όλες οι παραπάνω έκτακτες οικειοθελείς παροχές προς τους εργαζομένους, καθώς και τα έκτακτα πρόσθετα bonuses για τους εργαζομένους που διέπρεψαν με την απόδοσή τους μέσα στην χρονιά που πέρασε, όπως και οι οικονομικές ενισχύσεις των φορέων που ανέφερα, αναμένεται να ξεπεράσουν και πάλι το ποσόν των € 3.000.000 ευρώ, το οποίο, όπως και πέρσι, αποτελεί το μεγαλύτερο ποσόν που έχει δώσει ποτέ η Εταιρεία μας» ανέφερε ο Ανδρέας Γ. Καρέλιας στην ομιλία του.

Πηγή : www.iefimerida.gr

Σάββατο, 16 Δεκεμβρίου 2017

H νύχτα που δάκρυσε ο Φαν Μπάστεν

  Αποτέλεσμα εικόνας για φαν μπαστεν
του Χρήστου Σωτηρακόπουλου

Aν η τελειότητα δεν είναι απλά μία ουτοπική προσέγγιση, τότε ο τέλειος σέντερ φορ υπήρξε και είχε ονοματεπώνυμο: Μάρκο φαν Μπάστεν. Ο «κύκνος της Ουτρέχτης» μάς πρόσφερε απλόχερα όλες τις πτυχές του ταλέντου του, ωστόσο τη στιγμή που μεσουρανούσε κάποιες κακές μοίρες επέλεξαν να μπουν στον δρόμο του ανυπέρβλητα εμπόδια.
Στις 13 Δεκεμβρίου του 1992, στη 13η αγωνιστική του ιταλικού πρωταθλήματος, η Μίλαν παίζει κόντρα στην Ανκόνα και λίγο πριν από το ημίχρονο ένα σκληρό μαρκάρισμα από πίσω στον ταλαιπωρημένο δεξιό αστράγαλό του, θα σηματοδοτούσε την αρχή του τέλους.
Στα αποδυτήρια δακρύζει και όσο περνά η ώρα, επειδή οι πόνοι είναι αφόρητοι, τον πιάνει ένα γοερό κλάμα που ο Φάμπιο Καπέλο θυμάται μέχρι και σήμερα.
Τον αντικαθιστά ο Ντανιέλε Μασάρο με φόντο το μουντό σκηνικό στη Λομβαρδία την ώρα που πέφτει το σκοτάδι, χωρίς κανείς να αντιλαμβάνεται πως το πιστοποιητικό του ποδοσφαιρικού θανάτου του Μάρκο Φαν Μπάστεν είχε μόλις εκδοθεί.
Την επόμενη ημέρα, λες και οι θεοί του ποδοσφαίρου θέλουν να ξεγελάσουν τον πόνο του, την ίδια στιγμή που θα μπαίνει στο πρώτο από τα πολλά απαραίτητα χειρουργεία, θα ανακοινωνόταν στο Παρίσι η επικράτησή του (για τρίτη φορά) στη «Χρυσή Μπάλα».
Ισοφάριζε έτσι τον μέντορά του Γιόχαν Κρόιφ και τον Μισέλ Πλατινί. Υπό κανονικές συνθήκες, στα 28 του χρόνια κανονικά έπρεπε να έχει όλον τον κόσμο στα πόδια του. Εκείνη η βράβευση θα ήταν ωστόσο το ρέκβιεμ της καριέρας του.
Οι επόμενοι μήνες θα τον έβρισκαν να παλεύει να ξεπεράσει το πρόβλημά του. Αγνοώντας τις συμβουλές των γιατρών, θα βιαστεί να επιστρέψει. Στον τελικό της Μίλαν με τη Μαρσέιγ, τον Μάιο του 1993, για τελευταία φορά θα προσπαθήσει να βρει τα πατήματά του.
Σκιά του καλού εαυτού του, δεν μπορεί να καθορίσει πια τα πράγματα. Σαν να μην ήταν αρκετό αυτό, δέχεται τρία πολύ σκληρά χτυπήματα χωρίς την παραμικρή προστασία από τον Ελβετό διαιτητή Ρετλισμπέργκερ. Θα φύγει με σκυμμένο το κεφάλι λίγα λεπτά πριν από το τέλος, δίνοντας τη θέση του στον Εράνιο.
Χωρίς να το ξέρει κανείς εκείνη τη στιγμή, από τα εκατομμύρια που παρακολουθούσαν το ματς, αυτά θα ήταν τα τελευταία του βήματα σε ένα επίσημο ματς. Με κάθε αργό βήμα που έκανε αποχωρώντας από το Ολυμπιακό Στάδιο του Μονάχου, έπεφταν οι τίτλοι τέλους στην καριέρα του τελειότερου σέντερ φορ που απόλαυσε ο κόσμος.
Στον ίδιο χώρο όπου πέντε χρόνια πριν είχε ξεπεράσει κάθε φαντασία με το εκπληκτικό βολέ κατά του Ρινάτ Ντασάεφ, εκεί στο ίδιο χορτάρι έμελλε να περπατήσει για στερνή φορά σε ένα επίσημο ματς.
Μια μικρή ματιά σε οποιοδήποτε video κυκλοφορεί με τα γκολ του στο διαδίκτυο δίνει την απάντηση σε όποιον αναρωτιέται γιατί θεωρείται ο κορυφαίος.
Με μία τεράστια γκάμα στα τέρματά του, τα οποία έβαζε από μακριά και από κοντά, με πλασέ ή βολέ, με δεξί, αριστερό αλλά και με το κεφάλι, βάζοντας φάλτσα ή σουτάροντας με δύναμη, κάνοντας προσποιήσεις ή τελειώνοντας χωρίς δεύτερη σκέψη, με ντρίμπλα ή με μία ανάλαφρη χορευτική κίνηση που του έδινε, παρά το ύψος του, την ικανότητα ελιγμού!
Παίζοντας με πλάτη ή κατά μέτωπο, με άλλον κυνηγό ή μόνος στην κορυφή, ενώ είχε την ικανότητα να δημιουργεί γκολ εκτός από το να σκοράρει. Ο ποδοσφαιριστής που καταργούσε τα κλισέ και διευκόλυνε όλη την ομάδα κάνοντας το πιο δύσκολο πράγμα να μοιάζει απλό. Ο φορ του σήμερα και του αύριο. Με τη διαφορά ότι έπαιζε ένα τέταρτο του αιώνα πριν…
Κλείνοντας τα 50 του χρόνια, η υγεία του συνέχισε το 2014 να τον ταλαιπωρεί, αφού τα προβλήματα με την καρδιά του ήρθαν να προστεθούν σε έναν ταλαιπωρημένο οργανισμό.
Οι ποδοσφαιρικές εικόνες, όμως, που θα τον φέρνουν στις κουβέντες μας θα είναι πάντα λόγια θαυμασμού όσων θέλουν να περιγράψουν τον απόλυτο σέντερ φορ.
Δώδεκα τίτλοι σε μία δεκαετή καριέρα με τον Άγιαξ και τη Μίλαν και ένας, αλλά πολύ σημαντικός, με την εθνική Ολλανδίας, αφού παραμένει ο μοναδικός των «οράνιε» στην ιστορία τους, το Euro του 1988, αποτελούν το παλμαρέ του.
Οι προσωπικές διακρίσεις πολλές, με τη «Χρυσή Μπάλα» του ’88 του ’89 και του ’92, μαζί με τον τίτλο του παίκτη της χρονιάς από τη FIFA το 1992, να ξεχωρίζουν.
Με 128 γκολ σε 133 ματς με τον Άγιαξ και με 90 σε 147 ματς με τη Μίλαν, η στατιστική του είναι εντυπωσιακή, ενώ με την εθνική πέτυχε 24 τέρματα σε 58 συμμετοχές.
Ουσιαστικά ο τραυματισμός του ανάγκασε τη FIFA να αλλάξει τον κανονισμό για τα μαρκαρίσματα από πίσω, ανεξαρτήτως αν ο αμυντικός βρίσκει ή όχι μπάλα την!
Μικρή παρηγοριά για τον ίδιο… Αλλά μία θυσία στον βωμό του να προστατεύεται εδώ και δυόμιση δεκαετίες, ο κάθε καλός παίκτης. Για τον ίδιο δεν έχει πιθανόν πια σημασία, αλλά για όλους όσους αγαπάμε το ποδόσφαιρο ένας ακόμη λόγος για τον οποίο οφείλουμε να ευγνωμονούμε τον «Κύκνο της Ουτρέχτης».

Πηγή :  http://sport-retro.gr

Περί ενεργειακών αυταπατων και αυτοσχεδιασμών

 Αποτέλεσμα εικόνας για «νέου ενεργειακού πρώτυπου».
του Στάθη Λουκά

Κυβερενητικοί υπεύθυνοι εξακολουθούν να έχουν αυταπάτες και να αυτοσχεδιάζουν σε ένα πολύ σοβαρό τομέα που έχει σχέση με την ποιοτική ανάπτυξη αυτής της χώρας καθώς και με τις προοπτικές του ανθρώπινου γένους σε αυτόν εδώ τον μοναδικό βιώσιμο πλανήτη του ηλιακού μας συστήματος. Πρωθυπουργός (συνάντηση Παρισιού) και άλλοι κυβερνητικοί ιθύνοντες μιλούν για μια «δίκαια ανάπτυξη». Η οποία όμως για ένα είναι τέτοια πρέπει να συνοδευεται από μια βασανιστική προσπάθεια για μια συστηματική απάντηση στην οκολογική αντίθεση και βασικά σε ότι έχει σχέση με την επιδίωξη του «νέου ενεργειακού πρώτυπου». Αυτή η αναγκαιότητα επιβεβαιώνεται και από τα συμβάντα του Νοέμβρη που είναι συνέπεια των κλιματικών αλλαγών.Οι διθυραμβικές, πολλές, δηλώσειςτων κυβερνητικών υπευθύνων διαψεύδονται όχι μόνον από τα γεγονότα αλλά και από τους αριθμούς των ενεργειακών δεδομένων και δεσμεύσεων.
Στους στόχους για το 2020 (τα στοιχεία είναι από την Στ.Υπ. της Ε.Ε)
-1. Χωρίς δυσκολία θα επιτευχθεί το ποσοστό των ΑΕΠ, από εκεί και πέρα αρχίζουν τα δύσκολα:
-α. Έχει μειωθεί σημαντικά τtο ΑΕΠ και κατά συνέπεια η συνολική κατανάλωση ενέργειας, όμως οι εκπομπές ισοδυνάμου Διοξειδίου του ΄Ανθρακα ( CΟ2) έχουν μειωθεί (2015)μόνον κατά 6,6% σε σχέση με το 1990.
-β.Ενεργειακή ένταση δηλ. κατανάλωση «ισοδυνάμων kg πετρελαιου» για παραγωγή προϊόντων αξίας 1000 € (Ελλαδ.132,1)
-β.1.Σε σχέση με τον μέσον όρο των 28 (120) καταναλώνουμε 12,1 Kg.e.p/1000€ περισσότερο δηλ. + 10,1%
-β.2. Σε σχέση με τον μέσον όρο των 19 (116,1) καταναλώνουμε 16 Kg.e.p/1000€, περισσότερο δηλ. + 13,8%.. Πράγμα που σημαίνει παραπάνω κατανάλωση 2800000 τ.ι.π για ένα ΑΕΠ γύρω στα 175 δισεκ. €
-β.3. Σε σχέση με την Iταλία (100,2) καταναλώνουμε 31,9 Kg.e.p/ 1000 € περισσότερο,δηλ. + 31,8 %
-β.4. Σε σχέση με την Ισπανία (113) καταναλώνουμε 9,1 Kg.e.p/ 1000€ περισσότερο,δηλ. +16,9%
-β.5. Σε σχέση με την Γαλλία (120) καταναλώνουμε 12,1 Kg.e.p/ 1000€ περισσότερο, δηλ. +10,1%.
Η μεγάλη πρόκληση δεν είναι (τρύπες) στον Παστραϊκό, αλλά αύξηση της αποδοτικότητας της ενέργειας, μείωση της σπατάλης κλπ διαδικασίες που δημιουργούν μόνιμες θέσεις εργασίας.
Αν δε λάβουμε υπόψη ότι οι επικεφαλής των ενεργειακών οργανισμών επιοδιώκουν το νέο ενεργειακό πρότυπο με την κεφαλή στραμένη προς το παρελθόν είναι λίγο δύσκολο να το κατορθώσουν.


Πηγή :  https://www.facebook.com/efstathios.loukas

Σάββατο, 9 Δεκεμβρίου 2017

Έλληνας, μειονοτικός, μετανάστης

Ο 46χρονος Οσκάν και η οικογένειά του ζουν σε μια κωμόπολη έξω από την Κολωνία. Είναι από την Κομοτηνή και στο θρήσκευμα μουσουλμάνοι. Μιλάνε για τη μειονότητα στην Ελλάδα και τη μετανάστευση στη Γερμανία. 
 Αποτέλεσμα εικόνας για κομοτηνη πλατεια ειρηνης
«Είναι δύσκολο να είσαι μειονοτικός σε όποια χώρα και να βρίσκεσαι. Άμα συμβεί κάτι στην Ελλάδα σε λένε κωλότουρκο, πας στην Τουρκία σε λένε γκιαούρ». Ο 46χρονος Οσκάν ξέρει πολύ καλά για ποιο πράγμα μιλάει. Είναι «γέννημα – θρέμμα», όπως με περηφάνια συχνά τονίζει στη συζήτησή μας, Κομοτηναίος. Εκεί γεννήθηκε, εκεί μεγάλωσε. Μουσουλμάνος στο θρήσκευμα,  μέλος της μειονότητας. Στο δημοτικό πήγε στο μειονοτικό σχολείο κοντά στο μεγάλο πάρκο της πόλης. Αργότερα στο γυμνάσιο, οι γονείς του τον έστειλαν στο ελληνικό σχολείο για να μάθει καλά και τα ελληνικά. Έκανε πολλές δουλειές για να ζήσει και να συντηρήσει την οικογένειά του, κυρίως όμως δούλεψε ως χειριστής μηχανημάτων.
Αυτό κάνει και τώρα που ζει μαζί με τη γυναίκα του και τον 16χρονο γιο του σε μια μικρή κωμόπολη κοντά στην Κολωνία. Η κρίση στην Ελλάδα δεν έκανε διακρίσεις σε χριστιανούς και μουσουλμάνους. Το 2013 ένας συγγενής του στο Μόναχο προσφέρθηκε να τον βοηθήσει, ωστόσο η Γερμανία δεν ήταν παράδεισος. «Και χριστιανοί και μουσουλμάνοι το ίδιο σε εκμεταλλεύονται. Οι παλιοί μετανάστες που ήρθαν πριν από μας είναι αλλιώς. Θέλανε να δουλεύουμε με καθόλου λεφτά ή με πολύ λίγα» λέει γεμάτος πίκρα.
Κάποια στιγμή απελπίστηκε. Δεν μπορούσε να μαζέψει χρήματα για να φέρει τη γυναίκα του και το παιδί του. Είχε αποφασίσει να επιστρέψει στην Ελλάδα όταν ένας φίλος τού πρότεινε να κάνει μια τελευταία δοκιμή και να πάει στη κωμόπολη όπου σήμερα μένει. Στάθηκε τυχερός και τώρα δουλεύει σαν χειριστής μηχανημάτων σε ένα γερμανικό εργοστάσιο. «Το 70% των εργατών είναι Τούρκοι, το 5% Έλληνες και οι υπόλοιποι Γερμανοί» λέει. Αυτό τον βοηθάει με τη γλώσσα βέβαια αλλά οι φίλοι του στη Γερμανία είναι Έλληνες παρόλο που οι Τούρκοι είναι περισσότεροι. «Πάω στην ελληνική καφετέρια. Οι Τούρκοι εδώ είναι αλλιώς, έχουν άλλες συνήθειες. Δεν παίζουν τα παιχνίδια στα χαρτιά που παίζουμε εμείς. Εγώ θα παίξω ‘κουμ-καν’, ‘Θανάση’».
Όσο για μουσική, ακούει πολλά είδη. Όταν πίνει το ουζάκι του θέλει να ακούει Τσιτσάνη. Αλλά και ο Καζαντζίδης του αρέσει πολύ και ο Ιμπραήμ και οι Skorpions.

Να φτιάξει η κατάσταση στην Ελλάδα να γυρίσουμε πίσω

«Μπέρδεμα να είσαι μειονοτικός» λέει. Καπνίζει αρειμανίως και πίνει ελληνικό καφέ. Τον αγόρασε η γυναίκα του η Γκιουλτσέν από τον Μουσταφά στην Κομοτηνή. Η Γκιουλτσέν παρακολουθεί με ενδιαφέρον τη συζήτησή μας αλλά δεν θέλει να μιλήσει. Τα ελληνικά της δεν είναι καλά. Προτιμάει να τα πει ο άντρας της. Όταν τους λέω πως ο Ερντογάν θα πάει στην Κομοτηνή και τους ρωτώ πώς βλέπουν αυτή την επίσκεψη, ο Οσκάν σπεύδει να μου ξεκαθαρίσει πως δεν ανακατεύεται με τα πολιτικά. Βεβαίως, λέει, κάθε ‘μεγάλος’ που πάει στην περιοχή καλό είναι, αλλά αυτό που τον ενδιαφέρει είναι εάν η Ελλάδα μπορεί να κάνει κάτι, εάν μπορεί να διορθωθεί η οικονομική κατάσταση για να γυρίσουν πίσω στην Κομοτηνή. Η ζωή στη Γερμανία δεν του αρέσει. «Εδώ οι άνθρωποι βράδυ πάνε στη δουλειά, βράδυ γυρίζουν» λέει. Δεν του αρέσει το κλίμα και σκέφτεται πότε θα έρθει το καλοκαίρι να πάει διακοπές στη Θάσο. Στην Τουρκία έχει να  πάει 17 χρόνια αν και έχουν εκεί συγγενείς.
Τον ρωτάω πως είναι η κατάσταση για τη μειονότητα σήμερα και μου λέει πως δεν υπάρχει πια πρόβλημα, δεν είναι όπως παλιά. «Πριν από 35-40 χρόνια δεν μπορούσαμε να αλλάξουμε ούτε κεραμίδι. Χρειαζόμασταν άδεια. Τα αλλάζαμε παράνομα, υπήρχαν οι χαφιέδες, να τα πρόστιμα» θυμάται. Ούτε τηλέφωνο είχαν, ούτε καν οι επιχειρηματίες. Για να είχες τηλέφωνο έπρεπε να έχεις μέσο κανένα χριστιανό, κανένα βουλευτή, κανέναν που να τα παίρνει. Ο πατέρας του ήταν από τους πρώτους στη μειονότητα που είχαν τηλέφωνο γιατί ήταν συντηρητής καλοριφέρ και δούλευε στα δικαστήρια και την αστυνομία. «Ο δικαστής δεν ήθελε να μπαίνει σε κρύα αίθουσα και δεν μπορούσε να πηγαίνει συνέχεια σπίτι να τον φωνάζει κι έτσι του βάλανε τηλέφωνο».

Δεν έχουμε κανένα πρόβλημα στην Κομοτηνή χριστιανοί και μουσουλμάνοι 

Στην Κομοτηνή θέλει να επιστρέψει η οικογένεια του Οσκάν
Σήμερα όμως δεν υπάρχουν προβλήματα. «Στο στενό που μένω στην Κομοτηνή, ένα αδιέξοδο, μένουν έξι οικογένειες μουσουλμάνων και έξι χριστιανών. Δεν έχουμε κανένα πρόβλημα. Στο μπαϊράμι μάς εύχονται κι εμείς τους ευχόμαστε τα Χριστούγεννα και το Πάσχα. Όταν σφάζουμε στο μπαϊράμι θα δώσουμε και στο χριστιανό, τι μόνο στο μουσουλμάνο; Κι αυτοί το Πάσχα μας δίνουν τσουρέκια και κόκκινα αυγά. Γεμίζει το σπίτι κόκκινα αυγά» λέει γελώντας και αναπολώντας με συγκίνηση. «Η γειτόνισσα μου η Ελληνίδα μου μιλάει στα τούρκικα επειδή εγώ δεν μιλάω καλά ελληνικά» λέει με μια φυσική ευγένεια και γλυκύτητα η Γκιουτσέλ.
«Έλληνας, μειονοτικός, μετανάστης» είναι ο τίτλος που σκέφτομαι να βάλω στο άρθρο λέω στον Οσκάν. Εντάξει μου απαντά «όλα σωστά». Η χαμογελαστή Γκιουτσέλ συμπληρώνει λίγο διστακτικά «είμαστε και Τούρκοι, η γλώσσα, η θρησκεία αλλά εμείς την Ελλάδα ξέρουμε και αγαπάμε».
Έχει δίκιο ο Οσκάν, πολύ μπέρδεμα να είσαι μειονοτικός. «Σε ένα πόλεμο εμείς οι μουσουλμάνοι θα είμαστε στην πρώτη γραμμή. Και θα είμαι στη μέση. Κι όταν είσαι στη μέση δεν είσαι πουθενά. Μια σφαίρα θα φάω από την Τουρκία και μια σφαίρα θα φάω από την Ελλάδα».

Μαρία Ρηγούτσου 

Πηγή : www.dw.com

Σάββατο, 2 Δεκεμβρίου 2017

Ονόματα και σήματα

Αποτέλεσμα εικόνας για κινημα αλλαγησ
του Παντελή Μπουκάλα

Πόσο κίνημα ήταν άραγε το Κίνημα Αλλαγής, το κόμμα δηλαδή που ίδρυσε ο Γ. Α. Παπανδρέου στις 2 Ιανουαρίου του 2015 και το οποίο είχε σήμα του, όχι ιδιαιτέρως πρωτότυπο, ένα κόκκινο τριαντάφυλλο; Αν το να καταθέτεις στο Πρωτοδικείο το όνομα και τα σύμβολα του κόμματός σου και το να διαθέτεις σελίδα σε Φέισμπουκ και ιστότοπο σημαίνει ότι ηγείσαι σφριγώδους λαϊκού κινήματος, τότε ναι, το γεωργοπαπανδρεϊκό Κίνημα Αλλαγής ήταν κίνημα. Και ας μη μακροημέρευσε, αφού την επομένη κιόλας, στις 3 Ιανουαρίου 2015, ο τρίτος των Παπανδρέου ανακοίνωσε την ίδρυση του ΚΙΔΗΣΟ. Και το ΚΙΔΗΣΟ άλλωστε κίνημα είναι, μαζικώς μονοπρόσωπο. Και έχει κι αυτό σήμα του ένα τριαντάφυλλο.
Δεν είναι καθόλου απίθανο να μη θυμούνταν καν τη μονοήμερη ύπαρξη του πρώτου Κινήματος Αλλαγής η κ. Φώφη Γεννηματά και ο κ. Σταύρος Θεοδωράκης, όταν αποφάσιζαν να δώσουν το όνομα αυτό στον νέο φορέα, ώστε στις δημοσκοπήσεις να καταγράφονται αθροισμένα τα ποσοστά της Δημοκρατικής Συμπαράταξης και του Ποταμιού, που βάλτωσε πολύ νωρίς, εξ ου και η επιστροφή του επικεφαλής του στην αρχική πασοκική κοίτη. Ετσι συμβαίνει άλλωστε με τα κόμματα που θέλουν να δηλώνονται σαν κινήματα (για να δείχνουν ότι διαθέτουν αντιγραφειοκρατική ορμή και λαϊκά ερείσματα), ενώ δεν είναι καν κόμματα. Ξεχνιούνται. Οπως ξεχνιούνται και τα κόμματα-σφραγίδες, που ιδρύονται από πολιτικούς οι οποίοι πιστεύουν ότι τους αξίζει κάτι περισσότερο από το να είναι απλώς στελέχη και όχι αρχηγοί. Αν σε κάποιο τηλεπαιχνίδι ερωτήσεων ζητούσαν από τους παίκτες να πουν πώς ονομάζονταν τα δύο κόμματα του κ. Λοβέρδου, το κόμμα της κ. Μπακογιάννη και, βέβαια, το θρυλικό κόμμα του κ. Αβραμόπουλου, φαντάζομαι ότι κανένας δεν θα κατάφερνε να δώσει τη σωστή απάντηση. Ακόμα και οι πολιτικοί δημοσιογράφοι, που είναι δουλειά τους να θυμούνται τέτοιες λεπτομέρειες, στη βικιπαίδεια θα προσφύγουν, έστω για επιβεβαίωση.
Μεταβατικό είναι το όνομα Κίνημα Αλλαγής. Στο συνέδριο, την άνοιξη, θα γίνει η επίσημη βάπτιση. Τα σήματα πάντως που έπρεπε να δοθούν, τόσο προς τους εταίρους του εγχειρήματος όσο και προς τους ψηφοφόρους, δόθηκαν: Πρώτον, ότι υπάρχει διευθυντήριο· διμελές. Και δεύτερον, ότι ο νέος φορέας χτίζεται με παλιά υλικά, με πολύ ΠΑΣΟΚ δηλαδή. Αυτό μπορεί να μη συμφωνεί με τη μέχρι χθες ρητορική του Ποταμιού, θεμελιωμένη στην επίκριση του «παλιού», η επιλεκτική αμνησία ωστόσο είναι πάντα πρόθυμη να δώσει τη βοήθειά της.

Πηγή: www.kathimerini.gr