Ντέρμπι μεταξύ ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ δείχνει νέα δημοσκόπηση – Ποιο το ποσοστό του ΠΑΣΟΚ

 

Οι Έλληνες ψηφίζουν στις 21 Μαΐου σε μία από τις πιο απρόβλεπτες εθνικές εκλογές των τελευταίων ετών

Μία δημοσκόπηση «βόμβα» έρχεται να σταθεί απέναντι στις μέχρι σήμερα δημοσκοπήσεις, που εμφανίζουν τη ΝΔ, να έχει σταθερό προβάδισμα έναντι του ΣΥΡΙΖΑ.

Το Euractiv παρουσιάζει μία εντελώς διαφορετική εικόνα, μέσω της αποκάλυψης αναλυτικής εκτίμησης για την εκλογική «μάχη» της Κυριακής, η οποία καταγράφει ότι ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ βρίσκονται σε απόσταση «αναπνοής».

«Οι Έλληνες ψηφίζουν στις 21 Μαΐου σε μία από τις πιο απρόβλεπτες εθνικές εκλογές των τελευταίων ετών, με το σχηματισμό νέας κυβέρνησης να είναι αβέβαιο και τους κορυφαίους πολιτικούς να διαφωνούν για την αξιοπιστία των σημερινών δημοσκοπήσεων που ευνοούν τους κυβερνώντες συντηρητικούς» τονίζει το Euractiv.

Οι εκλογές θα διεξαχθούν με βάση τον νέο εκλογικό νόμο, που εφαρμόζει αναλογικό σύστημα στον πρώτο γύρο, και οι αναλυτές εκτιμούν ότι ένα κόμμα που επιδιώκει να κυβερνήσει μόνο του θα πρέπει να συγκεντρώσει το 46% των συνολικών ψήφων, πράγμα δύσκολο.

Το σημερινό δημοσίευμα του Euractiv επικαλείται εκτίμηση, τα στοιχεία της οποίας αντλούνται από εταιρείες που δραστηριοποιούνται στο Χρηματιστήριο Αθηνών, «χρησιμοποιώντας την παραδοσιακή και πιο κοστοβόρα μέθοδο, όπως τη συμπλήρωση ερωτηματολογίων, αλλά και τη χρήση ειδικών αλγορίθμων με τα ευρήματα άλλων δημοσκοπήσεων».

Ντέρμπι…

Το Euractiv αποκαλύπτει ότι η εν λόγω εκτίμηση παραδόθηκε την περασμένη Παρασκευή (12 Μαΐου) «σε στελέχη της εταιρείας που έδωσαν την εντολή για τη διενέργειά της αλλά και σε παράγοντες των Βρυξελλών με επιρροή» και καταγράφει μάχη «στήθος με στήθος» μεταξύ της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ, με τα δύο κόμματα να απέχουν μεταξύ τους μόλις 30.000 ψήφους.

 

Σύμφωνα με την εν λόγω εκτίμηση, το ποσοστό της ΝΔ κυμαίνεται στο 33-34%, του ΣΥΡΙΖΑ στο 32,5% – 33,5%, του ΠΑΣΟΚ στο 8,7-9,3%, του ΚΚΕ στο 5,7 – 6,3%, της Ελληνικής Λύσης στο 4,5 – 5,1% και του ΜέΡΑ25 στο 3,5 – 4,1%. 

Κατά την ίδια πηγή η ΝΔ αναμένεται να λάβει 1.890.000 ψήφους, ο ΣΥΡΙΖΑ 1.860.000 (ήτοι διαφορά 30.000 ψήφων) και το ΠΑΣΟΚ 510.000.

Στο δημοσίευμα του Euractiv επισημαίνεται ότι υπάρχουν δυσκολίες για σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας, ενώ γίνεται αναφορά και στο ποσοστό αποχής που καταγράφηκε το 2019 και έφτασε το 42%, που κατατάσσει την Ελλάδα στις πρώτες θέσεις τις σχετικής λίστας μεταξύ των χωρών της ΕΕ.

Όσον αφορά τις Βρυξέλλες, οι αξιωματούχοι «τηρούν στάση αναμονής», αλλά «εμφανίζονται κάθε άλλο παρά βέβαιοι για τον σχηματισμό κυβέρνησης από το βράδυ της 21ης Μαΐου».

Ένταση μεταξύ των «δύο» για τους… δημοσκόπους

Υπενθυμίζεται ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ζήτησε πρόσφατα μεγαλύτερη διαφάνεια από τους δημοσκόπους, ζητώντας τους να δημοσιεύουν τα πρωτογενή στοιχεία των ερευνών τους. Ωστόσο, μια τέτοια πρόταση απορρίφθηκε τόσο από τη Νέα Δημοκρατία όσο και από την Ένωση Εταιρειών Δημοσκόπησης, αναφέρει στο άρθρο του το Euractive.

«Μην κοιτάτε τις δημοσκοπήσεις», είπε πρόσφατα ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας στους υποστηρικτές του κατά τη διάρκεια ομιλίας του στη Θεσσαλονίκη.

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Άκης Σκέρτσος απάντησε ότι η αμφισβήτηση των δημοσκοπήσεων είναι τακτική των ηττημένων.

Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις στην Ελλάδα

Προβάδισμα της Νέας Δημοκρατίας με 6,6% καταγράφει νέα δημοσκόπηση 6 ημέρες πριν τις εκλογές, που είδε χθες το φως της δημοσιότητας.

Συγκεκριμένα σύμφωνα με την πανελλαδική έρευνα της Rass που διενεργήθηκε από 8 έως 11 Μαΐου για λογαριασμό του Action 24, η ΝΔ συγκεντρώνει ποσοστό 30,8%, ο ΣΥΡΙΖΑ 24,2%, το ΠΑΣΟΚ 9,8%, το ΚΚΕ 7,7%, το ΜέΡΑ25 3,2% και η Ελληνική λύση 2,7%.

Η Πλεύση Ελευθερίας εμφανίζεται στο 2,1%, ενώ ένα ποσοστό της τάξης του 9,9% δεν έχει αποφασίσει ακόμη. 

Αντίστοιχα αποτελέσματα παρουσίαζαν άλλες δύο δημοσκοπήσεις που δημοσιοποιήθηκαν μία εβδομάδα πριν τις κάλπες, από τις εταιρείες GPO και Prorata που δίνουν προβάδισμα 6,1% και 5% αντίστοιχα στο κυβερνών κόμμα.

Συγκεκριμένα στη δημοσκόπηση της GPO η ΝΔ συγκεντρώνει ποσοστό 33,4% στην πρόθεση ψήφου ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ συγκεντρώνει 27,3%, με τα δύο κόμματα να κερδίζουν οριακά σε σχέση με την αντίστοιχη έρευνα στις αρχές Μαΐου.

Tο ΠΑΣΟΚ συγκεντρώνει 9,2%, το ΚΚΕ 6,6%, η Ελληνική Λύση 3,3%, το ΜέΡΑ25 3,6%, ενώ οι αναποφάσιστοι είναι στο 8,5%.

Στην εκτίμηση ψήφου, η διαφορά ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ διευρύνεται υπέρ του κυβερνώντος κόμματος (6,8) που συγκεντρώνει ποσοστό 37,2% έναντι 30,4% του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Στο ερώτημα ποιος είναι ο καταλληλότερος πρωθυπουργός, ο Κυριάκος Μητσοτάκης συγκεντρώνει το 48,8% ενώ ο Αλέξης Τσίπρας το 34,5%.

Την ίδια ώρα σε δημοσκόπηση της Prorata το προβάδισμα της Νέας Δημοκρατίας στην εκτίμηση εκλογικού αποτελέσματος κινείται στα επίπεδα του 5% με την έρευνα να δίνει από 32,1% μέχρι 37,9% στο κυβερνών κόμμα και από 27,2% έως 32,8% στον ΣΥΡΙΖΑ.

Το ΠΑΣΟΚ συγκεντρώνει ποσοστά από 8,6% έως 12,4%, το ΚΚΕ από 5,9% έως 9,1%, η Ελληνική Λύση από 2,3% έως 4,7% και το ΜεΡΑ25 από 2,8% μέχρι 5,2%.

Πηγή :https://www.ipyxida.gr

Ν.Αραπάκης : Το ντιμπέιτ και η κυρία Ράνια Τζίμα

του Νίκου Αραπάκη *

 

Αυτό που συζητήθηκε περισσότερο από το ντιμπέιτ ήταν η Ράνια Τζίμα. Όχι άδικα. Σε μια χώρα γεμάτη δημοσιογράφους-γαλάζιους παπαγάλους είναι λογικό να προκαλεί εντύπωση μια δημοσιογράφος η οποία προσπαθεί να μάθει και όχι να πουλήσει εκδούλευση στο αφεντικό.

Από την άλλη όμως, όσο κι αν η Τζίμα ξεχωρίζει από το συνάφι των γαλάζιων παπαγάλων, δυο τουλάχιστον ερωτήσεις της στο ντιμπέιτ ήταν απαράδεκτες. Η πρώτη γιατί ήταν ψέμα και η άλλη γιατί ήταν προβοκατόρικη και ανούσια.

Ψέμα ήταν η αναφορά της στις 22 μειώσεις των συντάξεων επί συριζα. Επειδή μου φάνηκε παράξενο, έψαξα το θέμα και διάβασα αρκετούς οι οποίοι γνωρίζουν πολύ καλά το θέμα, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα τον εργατολόγο Τεμπονέρα. Δεν υπήρξαν ποτέ 22 μειώσεις συντάξεων επί συριζα. Πέρα από αυτό όμως, με τον τρόπο που ρώτησε η Τζίμα ήταν σαν να χρέωσε όλες τις μειώσεις των συντάξεων της μνημονιακής περιόδου στον συριζα. Η αλήθεια όμως είναι ότι η πραγματική σφαγή των συντάξεων έγινε μέχρι το 2014. Για να το κάνω όσο πιο λιανά μπορώ, μέχρι το 2014 έγινε σχεδόν το 90% των περικοπών. Ο συριζα με τον νόμο κατρούγκαλου έκοψε το υπόλοιπο 10%.

Η δεύτερη ερώτηση που θεωρώ ότι ήταν άστοχη ήταν αυτή που έκανε στον Βαρουφάκη για το τι θα έκανε εάν Τούρκοι κομάντος ανέβαιναν σε ελληνική βραχονησίδα. Έχεις μπροστά σου τον οικονομόλογο Βαρουφάκη, τον άνθρωπο-κόκκινο πανί για τους φιλελέδες και τον ρωτάς για κομάντος και βραχονησίδες; Κατάφερε βέβαια να τον αιφνιδιάσει, και μπράβο της, αλλά ποιο το όφελος; Ότι εξέθεσε τον Βαρουφάκη; Σιγά τα λάχανα…

Και εν πάση περιπτώσει, εάν δεν μπορούσε να σκεφτεί κάτι πιο ουσιαστικό, ας τον ρωτούσε για τη Δήμητρα. Μα τον ρώτησαν οι άλλοι για τη Δήμητρα, θα μου πείτε. Δεν πειράζει, ας ρωτούσε κι αυτή το ίδιο. Από τους κομάντος και τα στρατόκαυλα μηνύματα σίγουρα κάτι καλύτερο θα έβγαινε. Αλλά απ’ ό,τι φαίνεται, η Τζίμα ενδιαφερόταν μόνο να τον φέρει σε δύσκολη θέση και όχι να ρωτήσει κάτι που θα ήταν χρήσιμο για όλους όσοι παρακολουθούσαν.

Εν ολίγοις, η αγαπητή Τζίμα, η οποία συζητείται πολύ και αρχίζει να φέρει τον τίτλο της σταρ, την επόμενη φορά θα πρέπει να είναι πιο έτοιμη. Αφενός για να μην ρωτάει πράγματα που δεν ισχύουν, αφετέρου διότι οι ερωτήσεις έχουν σκοπό να εισπράξουν απαντήσεις και όχι να εκθέσουν τον ερωτώμενο. Όχι ότι το να εκθέτεις έναν πολιτικό είναι κακό, αλλά κάποιες φορές οι ουσιαστικές ερωτήσεις και απαντήσεις είναι πιο χρήσιμες.

Αρκετά με το λιβάνισμα

 

* Ο Ν.Αραπάκης είναι συγγραφέας

 

Πηγή : https://www.facebook.com/nikos.arapakis

Σπύρος Αναγνωστόπουλος : Άμεση αντίδραση

 

του Σπύρου Αναγνωστόπουλου *

Προχθές κατέβαινα την Όθωνος και ξαφνικά βρέθηκα μπροστά σ’ ένα φράκτη χωρίς ένα τόξο προς τα που έπρεπε να πάω.

Εγώ ήξερα γιατί είναι η γειτονιά μου. Ένας ξένος;

Πήγα στο σπίτι και τηλεφώνησα αμέσως στην τεχνική υπηρεσία του Δήμου.

Η απάντηση: Κακώς δεν έβαλε ο εργολάβος μια πινακίδα.

Τον παίρνουμε αμέσως να βάλει.

Την άλλη μέρα που πέρασα είχε τελειώσει το έργο και είχαν φύγει τα εμπόδια.

- Πριν τρειες μέρες έγινε ένα α κ ό μ α τρακάρισμα στην Κολοκοτρώνη και μακαρίου. Μαζεύτηκαν, όπως πάντα, μερικοί γείτονες και όλοι ζητούσαν από τον Δήμο να κάνει κάτι ακόμα γιατί τα μεγάλα STOP και το φαναράκι που αναβοσβήνει δεν έχουν αποτέλεσμα γιατί δεν έχει ορατότητα.

Πήγα στο σπίτι μου, (40 μέτρα) και τηλεφώνησα στον Άγγελο Γαβαλά υπεύθυνο Αντιδήμαρχο. Άγγελε ένα ακόμα τρακάρισμα. Δεν έχει καθόλου ορατότητα, πρέπει να βάλουμε έναν καθρέπτη.

(Είχε βάλει άλλες δυο φορές ο Δήμος αλλά τον έσπασαν).

Απάντηση: Θα κοιτάξω να βάλουμε για μια φορά ακόμα αλλά πιο μέσα.

Χθες μπήκε ο καθρέπτης.

- Όταν τέλειωσε η Κολοκοτρώνη, πρίν 3 χρόνια περίπου, διαπιστώσαμε ότι η κάθετη οριοθέτηση των χώρων στάθμευσης δημιουργούσε προβλήματα στην είσοδο και έξοδο των αυτοκινήτων και όλοι τα βάζαμε, δικαιολογημένα, με τον Δήμο.

Εγώ όμως δεν έμεινα σ’ αυτό. Πήγα στην Τεχνική Υπηρεσία και τους εξέθεσα το θέμα. Αποτέλεσμα: ( Ίσως όχι μόνο της δικής μου παρέμβασης).

Όλα τα πεζοδρόμια της νέας παρέμβασης πίσω από το μετρό οροθετήθηκαν με αμβλείες γωνίες.

Δεν έκανα την ανάρτηση για να πω μπράβο στον Δήμο.

Ο Δήμος την δουλειά του κάνει και καμιά φορά δεν την κάνει και σωστά.

Την έκανα για τους καλόπιστους συμπολίτες μου που όταν διαπιστώνου νένα στραβό τα βάζουν με τον Δήμο και καλά κάνουν.

Αν θέλουν όμως να γίνουν και αποτελεσματικοί ας υποδείξουν το λάθος σ’ αυτόν που το προκάλεσε για να μην συνεχίσει να το επαναλαμβάνει.

Αναφέρθηκα παραπάνω στους «καλόπιστους συμπολίτες» γιατί υπάρχουν και οι άλλοι που καραδοκούν να βρουν και ένα μικρό αρνητικό για να καταγγείλουν την «ανίκανη Διοίκηση του Δήμου» ή οποιασδήποτε άλλης Αρχής.

Γ’ αυτούς ίσως γράψω αργότερα περισσότερα και πιο ενδιαφέροντα.

 

 * Επί έτη πρόεδρος και νυν Επίτιμος πρόεδρος ΟΒΥΕ

 Πηγή :  https://www.facebook.com/spiranag

 

 

"Υποδεέστερη δημοκρατία"

Η Ελληνική Δημοκρατία είναι προφανώς υποδεέστερη αυτών για τις οποίες η καλή δημοσιογράφος ρώτησε τον πρωθυπουργό μας. Το debate των πολιτικών αρχηγών ήταν ως τέτοιο ένα δείγμα μια «υποδεέστερης δημοκρατίας».

Δημήτρης Χριστόπουλος *

Το ότι το προχθεσινό debate ήταν μια προδικασμένη σούπα, δεν αποτελεί σύμπτωμα αισθητικής του ή ανεπάρκειας των συντελεστών του. Είναι ζήτημα ποιότητας δημοκρατίας.

Αυτό αφορά το επίπεδο του διαλόγου που αντέχουν τα κόμματα και το αντίστοιχο που ανέχονται οι δημοσιογράφοι. Κι αν τα πρώτα, τα κόμματα δηλαδή, αυτός ο διάλογος τα χαρακτηρίζει, τους δημοσιογράφους τους ακυρώνει. Διότι, δεν χρειάζεται να είναι κάποιος προβεβλημένος δημοσιογράφος ώστε να διαβάζει μια προκάτ ερώτηση σε έναν πολιτικό αρχηγό. Από το σημείο αυτό και πέρα, θα φανεί αν είναι (καλός) δημοσιογράφος.

Στη πλαδαρή βαρεμάρα των παράλληλων μονολόγων υπήρξαν ωστόσο εξαιρέσεις. Μια τέτοια, παραδείγματος χάρη, ήταν όταν ο Αλ. Τσίπρας «εκτός κειμένου», καταναλώνοντας δηλαδή τον χρόνο από την ερώτηση που είχε δεχθεί, είπε: «Αισθάνομαι λίγο αμήχανα να κάθομαι ανάμεσα στους δύο πρωταγωνιστές του μεγαλύτερου σκανδάλου της μεταπολίτευσης, στον κύριο Μητσοτάκη που παρακολουθούσε τον κύριο Ανδρουλάκη. Και ερωτάται ο πρωθυπουργός σήμερα και λέει ότι “οι εξηγήσεις που έδωσα δεν ήταν επαρκείς”. Ας δώσει σήμερα κάποιες εξηγήσεις. Υπήρξε εθνικός λόγος που παρακολουθούνταν ο κύριος Ανδρουλάκης; Ποιος ήταν αυτός; Πώς εγώ θα συνεργαστώ μαζί του αύριο αν είναι πράγματι κατάσκοπος, εθνικά επικίνδυνος; Για ποιο λόγο παρακολουθούνταν ο αρχηγός του στρατεύματος; Αδιανόητα πράγματα τη στιγμή που το Ευρωκοινοβούλιο λέει ότι ενορχηστρωτής ήταν ο ίδιος πρωθυπουργός».Φυσικά, αντί να απαντηθεί το ερώτημα, οι άσχετες ερωταπαντήσεις συνεχίστηκαν σαν να μην έτρεχε τίποτε. Αυτό ήταν βέβαια άμεση απόρροια του πλαισίου του debate, ωστόσο δεν περιποιεί τιμή στους δημοσιογράφους που το αποδέχθηκαν. Είναι σαν να πιάνεις κάποιον με τη γίδα στην πλάτη, να το αναγνωρίζει – τι άλλο να κάνει; –και μετά να τον ρωτάς «πώς θα τη μαγειρέψεις;» ή στην καλύτερη περίπτωση «πάμε παρακάτω».

Αυτό έλεγχος της εξουσίας δεν είναι. Είναι «η χαμένη τιμή της ελληνικής δημοσιογραφίας», όπως εύγλωττα είχε τιτλοφορήσει το βιβλίο του ο Γιάννης Παντελάκης. Χαμένη δημοσιογραφική τιμή, και, συνεπώς, ελλιπής δημοκρατία.

Από τις λίγες καλές ερωτήσεις, υποδειγματική ήταν αυτή της Ράνιας Τζίμα: «Για την τραγωδία των Τεμπών με τους 57 νεκρούς ο κ. Καραμανλής υπέβαλε την παραίτησή του αναλαμβάνοντας την πολιτική ευθύνη. Την κάνατε αποδεκτή αναγνωρίζοντας ότι υπάρχει πολιτική ευθύνη. Για το σκάνδαλο των υποκλοπών, ως αμέσως πολιτικός προϊστάμενος της ΕΥΠ, σκεφτήκατε ποτέ να παραιτηθείτε; Ο κ. Δημητριάδης που παραιτήθηκε δεν ήταν πολιτικός προϊστάμενος της ΕΥΠ, δεν ήταν καν πολιτικό πρόσωπο. Σκεφτήκατε να κάνετε ό,τι έκανε ο Τζόνσον στη Μεγάλη Βρετανία, ό,τι έκανε ο Κουρτς στην Αυστρία, ο Νίξον στις ΗΠΑ, ο Βίλλυ Μπραντ στη Γερμανία ή μήπως η δική μας δημοκρατία είναι υποδεέστερη;»

Ο κ. Μητσοτάκης είπε απλώς ότι δεν σκέφτηκε να παραιτηθεί -γιατί άλλωστε;- αναγνώρισε όμως για πρώτη φορά ότι πρόκειται περί σκανδάλου και συνέχισε απρόσκοπτα τον μονόλογο του. Οι δημοσιογράφοι αντί να επιμείνουν, στο να πάρουν μια άλλη απάντηση ή μια απάντηση στο ερώτημα του Τσίπρα, απλώς συνέχισαν. Αυτούς τους όρους είχαν δεχθεί. Αναπόφευκτα, σε αυτούς υπέκυψαν. Να μην μπορούν δηλαδή να κάνουν τη δουλειά τους. Επιπλέον ούτε μια αναφορά για μεγάλα, θηριώδη ζητήματα της κοινωνίας μας: δικαιοσύνη, δημογραφικό, σωφρονιστικό, ασφάλεια, πολιτισμός, περιβάλλον…

Από όλα αυτά προκύπτουν αβίαστα, δύο πράγματα:

Πρώτον, το χειρότερο, by far, φάουλ της κυβέρνησης Μητσοτάκη, από τα πολλά στα οποία υπέπεσε στην θητεία της, ήταν οι υποκλοπές. Μόνο γι’ αυτό τέθηκε εξάλλου θέμα παραίτησής του πρωθυπουργού, ως προσώπου, κατά τη διάρκεια της θητείας του. Λίγοι το πίστευαν στην αρχή. Για να ακριβολογούμε, ούτε η κυβέρνηση, ούτε η αντιπολίτευση το πίστευε. Η αρχική πεποίθηση ήταν ότι «οι υποκλοπές δεν αφορούν τον κόσμο». Κακώς όμως. Μόνο οι τρελοί δεν έχουν επίγνωση της σημασίας της ιδιωτικότητας. Έστω και την τελευταία στιγμή, οι υποκλοπές επανέρχονται στην καμπάνια και αυτό όχι προς τέρψη της Νέας Δημοκρατίας φυσικά… Αυτό ήταν το νόημα της έκτακτης δημόσιας παρέμβασης Τσίπρα την επόμενη του debate.

Δεύτερον, από το επίπεδο του debate και από το γεγονός ότι ο Μητσοτάκης δεν παραιτήθηκε εξαιτίας των υποκλοπών, όπως οι προαναφερθέντες ηγέτες, προκύπτει πως δυστυχώς, όντως η Ελλάδα είναι μια υποδεέστερη δημοκρατία σε σχέση με αυτές που ανέφερε στην ερώτησή της η Ράνια Τζίμα. Μισό αιώνα μετά τη Μεταπολίτευση έχουμε μια ελλιπή δημοκρατία. Μια «υποδεέστερη δημοκρατία». Όχι «καχεκτική», όπως ονόμασε ο Ηλίας Νικολακόπουλος τη μετεμφυλιακή δημοκρατία, όχι όμως και σοβαρή δημοκρατία. Έχουμε μια προβληματική δημοκρατία, που συστηματικά πλέον εκφυλίζεται αντί να εδραιώνεται. Μια στέρεα δημοκρατία θα είχε άλλα αντανακλαστικά σε ένα γενικευμένο σκάνδαλο υποκλοπών, αντί να κάνει τέτοια ανούσια debate 10 μέρες πριν τις εκλογές.

Στην έκθεση που παρουσιάστηκε προ λίγων ημερών, η αρμόδια επιτροπή PEGA του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου καταλήγει για τη χώρα μας με μια παράγραφο που πονάει όποιον άνθρωπο νοιάζεται το πολίτευμα που φτιάξαμε και αφήνουμε στα παιδιά μας:

«Οι αποκαλύψεις σχετικά με τη χρήση κατασκοπευτικού λογισμικού και την παρακολούθηση δημοσιογράφων από την ΕΥΠ σκιαγραφούν μια πολύ ανησυχητική ιστορία ενός περίπλοκου και αδιαφανούς δικτύου σχέσεων, πολιτικών και επιχειρηματικών συμφερόντων, ευνοιών και νεποτισμού, καθώς και πολιτικής επιρροής» (…) «Η κατασκοπεία για πολιτικούς λόγους δεν είναι καινούργια για την Ελλάδα, αλλά οι νέες τεχνολογίες spyware διευκολύνουν πολύ την παράνομη παρακολούθηση, ιδίως σε ένα πλαίσιο σοβαρά εξασθενημένων διασφαλίσεων. Σε αντίθεση με άλλες περιπτώσεις, όπως η Πολωνία, η κατάχρηση του spyware δεν φαίνεται να αποτελεί μέρος μιας ολοκληρωμένης αυταρχικής στρατηγικής, αλλά μάλλον ένα εργαλείο που χρησιμοποιείται σε ad hoc βάση για πολιτικά και οικονομικά οφέλη. Ωστόσο, διαβρώνει εξίσου τη δημοκρατία και το κράτος δικαίου και δίνει άφθονο χώρο στη διαφθορά, ενώ αυτές οι ταραγμένες εποχές απαιτούν αξιόπιστη και υπεύθυνη ηγεσία.»

Ναι λοιπόν, η Ελληνική Δημοκρατία είναι προφανώς υποδεέστερη αυτών για τις οποίες η καλή δημοσιογράφος ρώτησε τον πρωθυπουργό μας. Το debate των πολιτικών αρχηγών ήταν ως τέτοιο ένα δείγμα μια «υποδεέστερης δημοκρατίας».

Ανώτερης όμως της Πολωνίας…

*Δημήτρης Χριστόπουλος, Κοσμήτορας Σχολής Πολιτικών Επιστημών, Καθηγητής Πολιτειολογίας Παντείου Πανεπιστημίου

Πηγή :https://www.ipyxida.gr

Κλειδί των εκλογών τα τρία «Α»: Αδιευκρίνιστη ψήφος, αποχή και αναποφάσιστοι

Για πρώτη φορά 10 μέρες πριν από τις εκλογές οι δημοσκόποι βλέπουν τόσο υψηλά ποσοστά αναποφάσιστων. 

Γράφει ο Βασίλης Σκουρής 

 Στην τελική ευθεία προς τις κάλπες εισέρχεται η χώρα, καθώς δεν απομένουν καν ούτε δέκα ημέρες έως το βράδυ της 21ης Μαΐου!

 Το ντιμπέιτ δεν ανέδειξε νικητή, ούτε καθαρά ηττημένο (τις περισσότερες απώλειες, κατά κοινή ομολογία, τις είχε ο πρωθυπουργός), με αποτέλεσμα τα κόμματα, πρωτίστως αυτά που διεκδικούν την κυβέρνηση ή τη συμμετοχή τους σε αυτή, να διαμορφώνουν τη στρατηγική τους.

Το ενδιαφέρον επικεντρώνεται σε τρία... Άλφα και σε δυο... Σίγμα:

ΑΔΙΕΥΚΡΙΝΙΣΤΗ ΨΗΦΟΣ: Το ύψος της δεν έχει καν ιστορικό προηγούμενο, με αποτέλεσμα να τρομάζει κόμματα, αλλά και δημοσκόπους και επικοινωνιολόγους! Τα επιτελεία επιχειρούν να αναλύσουν σωστά το φαινόμενο, καθώς ανησυχούν μήπως βρεθούν μπροστά σε καταστάσεις που δεν έχουν εκτιμήσει. Η «βουβαμάρα» της προεκλογικής περιόδου αφήνει ανοιχτά όλα τα ενδεχόμενα για το πώς θα συμπεριφερθούν οι πολίτες που δεν εκφράζονται, ακόμα και αν έχουν αποφασίσει για την εκλογική τους στάση.

ΑΝΑΠΟΦΑΣΙΣΤΟΙ: Ιδιαίτερα υψηλό θεωρείται και το ποσοστό των αναποφάσιστων. Οι έρευνες διαφέρουν ως προς τις εκτιμήσεις τους για το πώς θα δράσουν, κυρίως αυτοί που έχουν φύγει από τη ΝΔ μετά την τραγωδία των Τεμπών και δεν έχουν επιστρέψει ακόμα στο κυβερνών κόμμα. Η καμπάνια των κομμάτων για τις επόμενες μέρες στοχεύει κατά προτεραιότητα στους αναποφάσιστους-υπενθυμίζεται ότι στις περασμένες εκλογές ένας αριθμός ψηφοφόρων που άγγιζε το διψήφιο ποσοστό, αποφάσισε για την ψήφο του το τελευταίο εικοσιτετράωρο πριν την κάλπη, ίσως και πάνω σε αυτή.

ΑΠΟΧΗ: Κρίσιμο μέγεθος για την τελική διαμόρφωση του εκλογικού αποτελέσματος είναι τόσο το μέγεθος της αποχής, όσο και από πού αυτή θα προέρχεται. Πολύ περισσότερο καθώς βαδίζουμε στις πρώτες εκλογές από συστάσεως του ελληνικού κράτους, που υπάρχει κόμμα (η Νέα Δημοκρατία), που επιμένει πως από τις κάλπες δεν πρέπει να βγει κυβέρνηση! (Οπότε πόσες πιθανότητες υπάρχουν να είσαι πειστικός όταν καλείς κάποιον να προσέλθει στις κάλπες όχι για να βγάλει κυβέρνηση, αλλά να διαμορφώσει συσχετισμούς για νέες εκλογές;).

ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ: Το μείζον θέμα για τα δυο μεγάλα κόμματα, αλλά και για το ΠΑΣΟΚ. Κανένα κόμμα δεν δείχνει δέκα ημέρες πριν τις εκλογές να έχει ξεπεράσει το 80% - ούτε καν το 75%!

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ: Από σήμερα ξεκινούν οι συγκεντρώσεις, που θα κορυφωθούν από τα μέσα της επόμενης εβδομάδας με πόλεις όπως η Αθήνα, η Θεσσαλονίκη, η Πάτρα, το Ηράκλειο, η Λάρισα, τα Γιάννενα κοκ. 

Πηγή :  https://www.ieidiseis.gr

Ο Αλμέιδα και οι σαμουράι

 

Ηλίας Μαγκλίνης

Διαβάζουμε ότι ο προπονητής της ΑΕΚ Ματίας Αλμέιδα μελετά τη φιλοσοφία των σαμουράι. Στις δηλώσεις που έκανε μετά τον νικηφόρο αγώνα της ΑΕΚ (που πιθανότατα θα της δώσει το πρωτάθλημα), ο Αργεντίνος Αλμέιδα δήλωσε, μεταξύ των άλλων, ότι έχει μπει σε μια «διαδικασία να αναλύσει τη ζωή των σαμουράι».

 Παρουσιάζει πάντοτε ενδιαφέρον όταν το ποδόσφαιρο (και ειδικά το δύσμοιρο ελληνικό) σχετίζεται με κάτι έξω και πέρα από τις καφρίλες του οπαδισμού και του παραγοντισμού, και από τις κουραστικές συνωμοσιολογίες. Διότι το ποδόσφαιρο έχει προεκτάσεις που υπερβαίνουν αυτό που βλέπουμε. Εξ ου η ταύτιση («κερδίσαμε», «χάσαμε») με ένα φαντασιακό, άυλο πεδίο, που εκκινεί από κάτι υλικό: τη φανέλα. Κάπως έτσι γίνεται κομμάτι της ταυτότητας ενός ανθρώπου και μιας κοινότητας.

Οι σαμουράι, λοιπόν, αντικείμενο μελέτης από έναν σύγχρονο προπονητή ποδοσφαίρου. Των οποίων βασική αρχή, έτσι όπως ορίζεται στη λεγόμενη «Βίβλο» των σαμουράι, το μεσαιωνικό κείμενο «Χαγκακούρε», είναι η εξής: «Ο Δρόμος του Σαμουράι βρίσκεται στον θάνατο. Οταν φτάνεις στο δίλημμα ζωή ή θάνατος, υπάρχει μόνον η γρήγορη επιλογή του θανάτου. (…) Αν μπορεί κάποιος, ησυχάζοντας την καρδιά του πρωί και βράδυ, να ζει σαν το σώμα του να ήταν ήδη νεκρό, κερδίζει την ελευθερία στον Δρόμο».

Παραλογισμοί; Με τα δεδομένα της σύγχρονης ζωής, σαφώς! Μιλάμε όμως για ένα περίκλειστο, άκρως αυτοαναφορικό σύστημα μιας σέκτας πολεμιστών, μιας μακρινής κουλτούρας και μιας πολύ μακρινής εποχής. Και όμως, αυτό το απόκοσμο, τραχύ πνεύμα ερέθισε τον Τζιμ Τζάρμους για να γυρίσει την ταινία «Ghost Dog», τον Πολ Στρέιντερ για να γυρίσει σε ταινία τη ζωή του αυτόχειρος συγγραφέα Μισίμα – εμπνέει και έναν Αργεντίνο πρώην ποδοσφαιριστή και νυν προπονητή.

 Πώς άραγε διαβάζει τέτοιες κουβέντες κάποιος σαν τον Αλμέιδα; Ισως θα βοηθούσε αν κάναμε μιαν υπόθεση. Ας μην πάρουμε κατά γράμμα αυτή τη θεώρηση των σαμουράι αλλά κατά το πνεύμα της. Και ότι αυτή η φαινομενική αποθέωση του θανάτου δεν ενέχει μηδενισμό αλλά απλώς μια κατάφαση απώλειας: ότι αν δεν βάλεις καλά μέσα σου την ιδέα ότι, προχωρώντας ακάθεκτος και συγκεντρωμένος στις επιλογές σου, μπορεί να χάσεις, δεν υπάρχει περίπτωση να πετύχεις τον (όποιο) σκοπό σου. Οτι ο χειρότερος σύμβουλος πριν από κάθε κίνηση είναι ο φόβος της απώλειας.

Εύκολα λέγονται όλα αυτά, δύσκολα όμως πραγματώνονται. Ο Αλμέιδα παραδέχεται ότι «είναι αρκετά δύσκολο». Ωστόσο, κατάφερε απίθανα πράγματα φέτος με την ομάδα που ανέλαβε. Δεν το έκανε μόνος. Τεράστιο ρόλο έπαιξε ο βαρύς συμβολισμός του νέου γηπέδου της ΑΕΚ. Αλλά ο Αλμέιδα κάτι έκανε και δημιούργησε μια ομάδα που μοιάζει με οικογένεια φέτος. Κι ας κρατήσουμε αυτό το εξωτικό στοιχείο: ότι ένας ξένος προπονητής της ελληνικής Σούπερ Λιγκ μελετά τον τρόπο των σαμουράι.

Πηγή : https://www.kathimerini.gr