ΠΡΑΣΙΝΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ - Χρειαζόμαστε ένα νέο σύστημα διακυβέρνησης στην Ευρώπη και στον κόσμο

 Χρειαζόμαστε ένα νέο σύστημα διακυβέρνησης στην Ευρώπη και στον κόσμο

 Στις 26 Μαίου 2019 έχουμε Ευρωεκλογές, αλλά αντί συζητήσεων για την Ευρώπη, τα προβλήματα που αντιμετωπίζει και  την προοπτική της ΕΕ σ’ έναν κόσμο τόσο πολύπλοκο και σε μια εποχή τόσο ταραγμένη, κυριαρχούν οι «κοκορομαχίες» μεταξύ των 2 πολιτικών αρχηγών με στοίχημα ποιος θα πει την καλύτερη ατάκα, που θα αποστομώσει – έστω και για λίγο – τον αντίπαλο.
Εμείς, στην ΠΡΑΣΙΝΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ, παρ’ ότι για καθαρά αντικειμενικούς λόγους και πέρα από τις προθέσεις μας δεν συμμετέχουμε σ’ αυτές τις Ευρωεκλογές, έχουμε διατυπώσει θέσεις για την ΕΕ και την Ευρώπη.
Η δημοκρατία ως διαχρονική και σταθερή αξία παραμένει ζητούμενο στην ΕΕ με το δημοκρατικό έλλειμμα να χαρακτηρίζει όλες τις πτυχές της χάραξης πολιτικών.
Θεωρούμε, ότι είναι απαραίτητη η πολιτική ενοποίηση της ΕΕ με επαναδιατύπωση των θεσμικών κειμένων και ανασυγκρότηση των ίδιων των θεσμών, ώστε να αντιστοιχούν στη σημερινή παγκόσμια πολιτική και οικονομική κατάσταση στην Ενωμένη Ευρώπη και όχι στα έθνη κράτη.
Θα υποστηρίξουμε κάθε μέτρο που θα μειώνει την κυριαρχία του νεοφιλελευθερισμού όπου όλο και περισσότερες παραδοσιακές λειτουργίες του κράτους παραχωρούνται σε εταιρείες, με ορατό πλέον τον κίνδυνο οι μεγάλες πολυεθνικές να ασκούν άμεσα πολιτική. Οι Διατλαντικές Συμφωνίες Ελεύθερου Εμπορίου πρέπει να περιοριστούν σε αυστηρά εμπορικά ζητήματα, όπως η κανονιστική ρύθμιση του διεθνούς εμπορίου και όχι να υποκαθιστούν την πολιτική.
Η Ευρώπη, ως ήπειρος, ανέπτυξε συστήματα δημοκρατίας, δικαιοσύνης, περιβαλλοντικής προστασίας και προστασίας των πολιτών, τα οποία δεν υπάρχουν πουθενά αλλού στον κόσμο ακόμη και σήμερα. Αυτό το αξιακό σύστημα έχει τραυματιστεί και αυτό είναι που πρέπει να επανασυστήσουμε.
Γι’ αυτό προτείνουμε:

• Πολιτική ενοποίηση της ΕΕ, ώστε να έχει νόημα το κοινό νόμισμα
• Κοινή Εξωτερική πολιτική και Κοινή Πολιτική Άμυνας
• Κοινή Ενεργειακή Πολιτική
• Παροχή νομοθετικής αρμοδιότητας στο ευρωκοινοβούλιο
• Κοινό καθεστώς εξυγίανσης για όλα τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα της Ε.Ε. , με την άμεση λειτουργία του ανενεργούς Ενιαίου Ταμείου Εξυγίανσης

Γραφείο Τύπου
ΠΡΑΣΙΝΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

Παραγωγή, Βιώσιμη Κατανάλωση"

 

Το ΔΙΚΤΥΟ Ανανεωτικής Αριστεράς, πραγματοποιεί εκδήλωση με θέμα «Βιώσιμη Παραγωγή, Βιώσιμη Κατανάλωση. Από τον αγρό, στο πιάτο» (Sustainable Production Sustainable Consumption. From the Field to Fork).
Τρίτη, 19:00-22:00
5 Ιουνίου 2018
Γραφεία του ΔΙΚΤΥΟΥ, Σολωμού 27, 4ος όροφος.

Θα μιλήσουν οι:
Θράσος Φωτεινός: Oικονομολόγος, ΔIKTYO Ανανεωτικής Αριστεράς & Οικολογίας
Καίτη Μυλωνά: Κτηνίατρος, Σύμβουλος Κτηνοτροφίας, ΔΙΚΤΥΟ Ανανεωτικής Αριστεράς & Οικολογίας
Ανδρέας Βαρώτσος: Γεωπόνος, Πρόεδρος του Συλλόγου Βιοκαλλιεργητών Ν. Ηλείας
Σπύρος Δανέλλης: Βουλευτής, πρώην Ευρωβουλευτής, πρώην μέλος της Ομάδας AGRI του ΕΚ
Δώρα Κοτσακά: Δρ. Πολιτικής Κοινωνιολογίας, Ερευνήτρια
Η εκδήλωση είναι ενταγμένη στην Ευρωπαϊκή Εβδομάδα Βιώσιμης Ανάπτυξης – www.esdw.eu – Goal 12.
Η είσοδος είναι ελεύθερη

Δίκτυο Ανανεωτικης Αριστεράς : Η Δημοκρατία δεν μπορεί να φοβάται τη φασιστική βία

Δελτίο τύπου

Θέμα : Η Δημοκρατία δεν μπορεί να φοβάται τη φασιστική βία

Η φασιστική επίθεση κατά του Δημάρχου Θεσσαλονίκης, Γιάννη Μπουτάρη, αποτελεί την κορυφή του παγόβουνου σε μια σειρά πρόσφατων φασιστικών επιθέσεων κατά συγκεκριμένων στόχων, όπως λ.χ. σε βάρος των δικηγόρων της πολιτικής αγωγής στη δίκη της Χρυσής Αυγής, αντιεξουσιαστικών  χώρων, καταυλισμών προσφύγων και μεταναστών.
Η επίθεση κατά του Γιάννη Μπουτάρη έγινε με τις ενθαρρυντικές δηλώσεις του τοπικού πολιτευτή και παράγοντα, γνωστού για τις ακροδεξιές απόψεις του, Παναγιώτη Ψωμιάδη.
Η επίθεση καλύφθηκε πολιτικά από τον αρχηγό του ΛΑΟΣ, Γιώργο Καρατζαφέρη και την Ουρανία Μιχαλολιάκου, κόρη του υπόδικου αρχηγού της Χρυσής Αυγής και στελέχους του κόμματος. Οι ενέργειες αυτές αποτελούν ένδειξη ότι η επίθεση σε βάρος του Γιάννη Μπουτάρη ήταν υποκινούμενη και στοχευμένη. Συνιστούν φασιστική εγκληματική ενέργεια και ζητάμε να κινηθεί  άμεσα η προβλεπόμενη διαδικασία για την αντιμετώπιση εγκληματικών ενεργειών φασιστικής και ρατσιστικής βίας.
Καλούμε την κυβέρνηση να προχωρήσει άμεσα στη λήψη των επιβαλλόμενων ποινικών και πολιτικών μέτρων για την εξάρθρωση του φασισμού και τη διάλυση των φασιστικών και παρακρατικών μηχανισμών.
Ας μην επιτρέψουμε να ξαναγίνει η Θεσσαλονίκη το θέατρο δράσης του φασιστικού παρακράτους,  που οδήγησε σε δολοφονίες στελεχών του εργατικού κινήματος και της Αριστεράς, με αποκορύφωμα τη δολοφονία του βουλευτή της ΕΔΑ, Γρηγόρη Λαμπράκη.

Γραφείο Τύπου

ΔΙΚΤΥΟ Ανανεωτικής Αριστεράς

Απεργία ή Δημοκρατία;

 

Νίκος Γραικούσης*

Η απόφαση για απεργία ενός πρωτοβάθμιου συνδικαλιστικού σωματείου σε μια επιχείρηση και ιδίως σε μια μικρομεσαία επιχείρηση που περιορίζει τις παραγωγικές δραστηριότητες της σε ένα μόνο γεωγραφικό σημείο, είναι μια πολύ σοβαρή υπόθεση και αφορά αποκλειστικά και μόνο τους εργαζόμενους σε αυτήν.
Αναφερόμαστε στους εργαζόμενους με την έννοια ότι αυτοί νοούνται ως ξεχωριστά άτομα και προσωπικότητες και όχι ως παραταξιακές συλλογικότητες που ενίοτε συμπεριφέρονται ως οργανωμένες μειοψηφίες.
Η στιγμή της απόφασης είναι ‘’ιερή’’ γιατί κάθε εργαζόμενος αναμετράται με τον εαυτό του.
Το βραχυπρόθεσμο συμφέρον εναντίον του μακροπρόθεσμου.
Το συλλογικό ενάντια στο ατομικό.
Η θυσία του σήμερα για ένα αβέβαιο καλύτερο αύριο.
Ο αγώνας του τώρα για ένα ίσως ανεκπλήρωτο μετά.
Η αλήθεια είναι ότι ο Νόμος που ισχύει από προχθές, δυσκολεύει την απόφαση για απεργία γιατί απαιτεί τους μισούς από τους εγγεγραμμένους στο Σωματείο, που είναι οικονομικά τακτοποιημένοι, να είναι παρόντες στη Γενική Συνέλευση.
Ο νέος νόμος απαιτεί προσέλευση άρα και έμπρακτο ενδιαφέρον.
Ο τρόπος αυτός δυσκολεύει τις οργανωμένες μειοψηφίες (συνήθως κομματικών παρατάξεων) να αποφασίζουν από μόνες τους και απαιτεί τη συναίνεση της πραγματικής πλειοψηφίας των εργαζομένων.
Από μια σκοπιά ο νέος νόμος είναι πιο Δημοκρατικός από τον προηγούμενο αλλά στην ουσία όντως δυσκολεύει την απόφαση για απεργία.
Τι είναι τελικά καλό και τι κακό;
Η Δημοκρατία ή η απεργία;
Επειδή δεν είναι σωστό να κάνουμε λογοπαίγνια, ας πούμε τα πράγματα με το όνομα τους.
Με το νέο νόμο μεταβιβάζεται η ευθύνη για την κήρυξη μιας απεργίας από τις συνήθως κομματικά ελεγχόμενες συνδικαλιστικές παρατάξεις, στην πλειοψηφία των εργαζομένων της επιχείρησης.
Τίποτα πιο αμεσοδημοκρατικό, τίποτα πιο υπεύθυνο, τίποτα πιο δίκαιο.
Χωρίς να το θέλει η κυβέρνηση ‘’σπρώχνει’’ κάτι διαφορετικό στη θέση του παλιού.
Το ‘’σύστημα’’ ποντάρει στην αδιαφορία. Στην αδράνεια και τον φόβο.
‘’Εμείς’’ ποντάρουμε στη χειραφέτηση, στον αγώνα και τη δράση.
Μια άλλη αντίληψη των πραγμάτων υποβόσκει κάτω από το γράμμα ενός καθαρά μνημονιακού νόμου.
Όποιος οραματίζεται μια κοινωνία συνειδητοποιημένων, χειραφετημένων και οργανωμένων πολιτών που θα αποφασίσουν να πάρουν τις τύχες τους στα χέρια τους, θα έπρεπε να χαρεί με τον νέο νόμο.
Όποιος οραματίζεται ακόμα μια κοινωνία κομματοποιημένων συνδικάτων με πατερναλιστική συμπεριφορά απέναντι σε καθοδηγούμενα μέλη – εργάτες, δικαίως εναντιώνεται στο νέο νόμο.
Οφείλουμε όμως να τονίσουμε ότι οι προθέσεις της κυβέρνησης κάθε άλλο παρά να μας χειραφετήσουν και να μας ευαισθητοποιήσουν  είχαν ως σκοπό.
Η κυβέρνηση εκπληρώνει απλά μια μνημονιακή υποχρέωση λίγο ‘’καλύτερη’’ από αυτή που επιθυμεί ο ΣΕΒ και η πολιτική του παράταξη εν Ελλάδι.
Για εμάς τους ‘’άλλους’’ όμως   η πρόκληση είναι ορατή: Ιδού η Ρόδος ιδού και το πήδημα!

*Ο Νίκος Γραικούσης είναι μέλος του Δικτύου Ανανεωτικής Αριστεράς

ΔΙΚΤΥΟ Ανανεωτικής Αριστεράς : Να χορηγηθεί καθεστώς Διεθνούς Προστασίας στον Τούρκο αξιωματικό

 

Δελτίο τύπου – 11/01/2018

Θέμα : Να χορηγηθεί καθεστώς Διεθνούς Προστασίας στον Τούρκο αξιωματικό
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, αντιλαμβανόμενη περιοριστικά τις εθνικές και διεθνείς υποχρεώσεις της, κατάθεσε αίτηση ακύρωσης κατά της απόφασης της Αρχής Προσφυγών για τη χορήγηση του καθεστώτος του πρόσφυγα στον Τούρκο αξιωματικό και έλαβε την προσωρινή αναστολή στη χορήγηση του ασύλου.
Η κυβέρνηση, προχώρησε στην ουσιαστική καταστρατήγηση της Συνθήκης της Γενεύης και του συνοδευτικού πλαισίου του καθεστώτος διεθνούς προστασίας, εξαντλώντας τα νομικά περιθώρια σε βάρος της απόφασης της Αρχής Προσφυγών, πρακτική που δεν έχει εφαρμοστεί ποτέ  κατά το παρελθόν.
Η προσωρινή αναστολή χορήγησης ασύλου στον Τούρκο αξιωματικό δεν εξέτασε τα ζητήματα της ασφάλειας του προσώπου, καθώς και των κινδύνων αυτός να υποστεί βάναυση, ταπεινωτική ή εξευτελιστική μεταχείριση αν επιστρέψει στη χώρα του.
Το ΔΙΚΤΥΟ Ανανεωτικής Αριστεράς, θεωρεί ότι συντρέχουν οι λόγοι για τη χορήγηση καθεστώτος επικουρικής προστασίας στον Τούρκο αξιωματικό.
Ο έμπρακτος σεβασμός στην ύψιστη αρχή της διεθνούς προστασίας προσώπων που βρίσκονται σε κίνδυνο ή διώκονται από τις αρχές της χώρας τους για τους λόγους που αναφέρονται στη Συνθήκη της Γενεύης αποτελεί την ελάχιστη οφειλόμενη αποκατάσταση, που περισώζει και την ηθική υπόσταση της κυβέρνησης.

Η πολιτική Γραμματεία

ΔΙΚΤΥΟ Ανανεωτικής Αριστεράς

Η Αριστερά του "ΝΑΙ στα Πυρηνικά"

 

Ανακοίνωση του ΔΙΚΤΥΟΥ Ανανεωτικής Αριστεράς

Θέμα : Πυρηνική ενέργεια … ίσως … ναι … ΟΧΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ

Ο ΟΗΕ ψήφισε στις 7 Ιουλίου 2017 την πλήρη απαγόρευση των πυρηνικών όπλων παγκοσμίως σε μια απόφαση πολύ μεγάλης σημασίας για την ειρήνη και την προστασία των κατοίκων όλης της γης. Αφετηρία γι’ αυτήν την απόφαση υπήρξε η αίτηση που υπέγραψαν 2.500 επιστήμονες από επτά χώρες για τον πυρηνικό αφοπλισμό.
Περισσότερες από 120 χώρες είναι έτοιμες να υιοθετήσουν τη συνθήκη. Οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Ρωσία, η Βρετανία, η Γαλλία, η Κίνα, η Ινδία, το Πακιστάν και η Βόρεια Κορέα μποϊκοτάρουν την πρωτοβουλία, ήδη οπλισμένες με πυρηνικά όπλα.
Το Ευρωκοινοβούλιο, λίγο πριν από την ψηφοφορία στον ΟΗΕ, εξέδωσε δικό του ψήφισμα, με 415 υπέρ, 124 κατά και 74 αποχές, προτρέποντας τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις να «στηρίξουν τη σύγκληση μιας τέτοιας διάσκεψης» και να «συμμετάσχουν εποικοδομητικά» στις διαπραγματεύσεις του επόμενου έτους.
Το Δίκτυο Ανανεωτικής Αριστεράς θεωρεί αυτή την απόφαση πολύ σημαντική, φόρο τιμής στα θύματα των ατομικών βομβών στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι.
Η Ελληνική κυβέρνηση για δεύτερη φορά συντάχθηκε στον ΟΗΕ με τη μειοψηφία των πυρηνοκάτοχων χωρών που ψήφισαν αρνητικά, παρά τις διακηρύξεις του ΣΥΡΙΖΑ για την αντίθεσή του στα πυρηνικά όπλα και την υποδοχή – μόλις τον περασμένο Σεπτέμβριο – από τον ίδιο τον πρωθυπουργό του Πλοίου της Ειρήνης με συγκεκριμένο αίτημα έναν κόσμο χωρίς πυρηνικά.
Για άλλη μια φορά, η Ελληνική κυβέρνηση συντάχθηκε στο πλευρό των ΗΠΑ και της Γαλλίας ανταλλάσσοντας την ψήφο της με τη στήριξή τους, όποτε οι ίδιες επιλέξουν και όποτε τις συμφέρει. Η πολιτική φιλία Τσίπρα – Μακρόν συνηγορεί υπέρ της συγκεκριμένης στάσης της κυβέρνησης.
Η απόφαση του ΟΗΕ για την απαγόρευση των πυρηνικών όπλων  είναι σημαντική, αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε, ότι και η χρήση της πυρηνικής ενέργειας για ειρηνικούς σκοπούς – ηλεκτρική ενέργεια, ενέχει κινδύνους για την υγεία των πολιτών και για το περιβάλλον, όχι μόνο από αυτή καθεαυτή τη λειτουργία των εργοστασίων και τον κίνδυνο διαρροής, αλλά και από την απόρριψη των πυρηνικών αποβλήτων.  Έτσι, η πρόσφατη δήλωση του Προέδρου της Γαλλίας, ότι θα σταματήσει να χρησιμοποιεί άνθρακα για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, οδηγεί στο συμπέρασμα, ότι θα χρησιμοποιεί πυρηνική ενέργεια παραπάνω από το 80% που χρησιμοποιεί σήμερα.

ΔΙΚΤΥΟ Ανανεωτικής Αριστεράς : Το Πολιτικό Σύστημα και οι Προϋποθέσεις Συγκρότησης της Χώρας

Δελτίο τύπου – 5/6/2017

Θέμα : Το Πολιτικό Σύστημα και οι Προϋποθέσεις Συγκρότησης της Χώρας
Πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα, στον χώρο πολιτισμού ΧΥΤΗΡΙΟ, η εκδήλωση με τίτλο: «Το παλαιό Πολιτικό Σύστημα μπορεί να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για τη συγκρότησης της χώρας;».
Την εκδήλωση, που οργάνωσε το ΔΙΚΤΥΟ Ανανεωτικής Αριστεράς, επιχειρώντας να ανοίξει και να προσεγγίσει το θέμα του πολιτικού συστήματος,τα κριτήρια δηλαδή που πρέπει να πληρούν οι συντελεστές που αποτελούν το πολιτικό σύστημα, ώστε αυτό να μπορέσει να ανταποκριθεί στη συγκρότηση της χώρας, παραγωγικά και πολιτικά. Ένα θέμα που δεν μπορούν και δεν θέλουν να ανοίξουν τα πολιτικά κόμματα της χώρας, που αφορά σε όλους τους πολίτες, αφορά στην κοινωνία ολόκληρη και από αυτό εξαρτάται η όποια πορεία της χώρας.
Οι ομιλητές ήταν από το χώρο των πανεπιστημιακών, η κ. Κατσέλη Λούκα κι ο κ. Μακρυδημήτρης Αντώνης, όπου αναφέρθηκαν με εμπεριστατωμένη επιστημονικά προσέγγιση στις σημαντικές αλλαγές που πρέπει να γίνουν στο επίπεδο του κράτους στο πλαίσιο της νέας παγκοσμιοποιημένης πραγματικότητας.
Από τους κοινωνικούς φορείς ο κ. Καββαθάς Γιώργος, πρόεδρος της ΓΣΕΒΕΕ, τόνισε το ρόλο που πρέπει να παίξουν οι κοινωνικοί φορείς στα πολιτικά δρώμενα της επόμενης μέρας για τη χώρα.
Από τις πολιτικές παρεμβάσεις ο κ. Ξυδάκης Νίκος από τον ΣΥΡΙΖΑ αναφέρθηκε στις μόνιμες στρεβλώσεις που αντιμετωπίζει σήμερα η χώρα και τις διεξόδους που πρέπει να προσεγγίσουμε. Ο κ. Ανδρουλάκης Νίκος, ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ, αναφέρθηκε διεξοδικά με παραδείγματα για το τι συμβαίνει σήμερα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε ως χώρα και τις προσπάθειες που πρέπει να κάνουμε.
Ο κ. Φωτεινός Θράσος, εκ μέρους του ΔΙΚΤΥΟΥ Ανανεωτικής Αριστεράς, παρουσίασε σε ποια κατάσταση βρίσκεται σήμερα το πολιτικό σύστημα και τις παθογένειες του, καθώς περιέγραψε την επόμενη μέρα για να μπορεί η χώρα και η κοινωνία να ελπίζει.
Αναφέρθηκε ακόμη στην εθνική ενδοσκόπηση που πρέπει να γίνει προκειμένου το νοσηρό πολιτικό σύστημα της χώρας, με τις πελατειακές σχέσεις και την διαφθορά, να αποτελέσει παρελθόν και ταυτόχρονα προϋπόθεση για την αναγέννηση της χώρας, προκειμένου να αποκτήσει ρόλο στο νέο παγκοσμιοποιημένο σύστημα.

Το ΔΙΚΤΥΟ Ανανεωτικής Αριστεράς στο πλαίσιο της πολιτικής του παρέμβασης στην καθημερινότητα θα συνεχίσει με παρεμβάσεις το επόμενο χρονικό διάστημα, για την Ευρώπη και για την Παραγωγική Συγκρότηση της χώρας, στην προσπάθειά του να αλλάξει την ατζέντα της πολιτικής συζήτησης, προκειμένου  να ανοίξει ο δρόμος για την επόμενη μέρα.

Οι ομιλητές της εκδήλωσης του ΔΙΚΤΥΟΥ Ανανεωτικής Αριστεράς, Χυτήριο 2/6/17

 

 ΧΥΤΗΡΙΟ, Ιερά Οδός 44, τηλ. 211 0124401

Εκπλήξεις στον κατάλογο των ομιλητών, της εκδήλωσης που πραγματοποιεί το ΔΙΚΤΥΟ Ανανενωτικής Αριστεράς.
Συγκεκριμένα, στις 2/6/17, ώρα 19:00 στο Χυτήριο, θα έχουμε την δυαντότητα να ακούσουμε σημαντικότατες προσωπικότητες της Πανεπιστημιακής κοινότητας και της Πολιτικής να συνομιλούν και να τοποθετούνται στο ερώτημα:

Το παλαιό Πολιτικό Σύστημα μπορεί να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για την Συγκρότηση της χώρας;

Οι ομιλητές είναι:
Λ. Κατσέλη / Καθηγήτρια Οικονομικών Ε.Κ.Π.Α., πρώην Υπουργός
Α. Μακρυδημήτρης / Καθηγητή Διοικητικής Επιστήμης και Δημοσίου Δικαίου Ε.Κ.Π.Α.
Γ. Καββαθάς /Πρόεδρος ΓΣΕΒΕΕ
Ν. Ανδρουλάκης / Ευρωβουλευτής ΠΑΣΟΚ
Ν. Ξυδάκης / Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ, πρώην Υπουργός
Θ. Φωτεινός / ΔΙΚΤΥΟ Ανανεωτικής Αριστεράς
Η εκτίμησή μας είναι ότι θα είναι μία συζήτηση που θα συζητηθεί πολύ.

Ο δεύτερος γάϊδαρος του Χότζα

 

Ένα ευθυμογράφημα από το Νίκο Γραικούση

Ο γάιδαρος του Χότζα δεν τα πήγαινε καλά τελευταία.
Έπαιρνε συνέχεια βάρος και δεν μπορούσε να ανταποκριθεί στις εργασίες που τον έβαζε να κάνει το αφεντικό του.
Στην αρχή δεν έδωσε σημασία.
Είχε γοητευτεί με τον εαυτό του και τον τρόπο που είχε βρει για να κλέβει φαγητό από το άλογο και τη φοράδα που βρίσκονταν στο διπλανό παχνί.
Έτσι κι αλλιώς το φαγητό αφθονούσε και κανείς δεν αντιλαμβανόταν την ‘’υπεξαίρεση’’.
Και ο ίδιος ο γάιδαρος στην αρχή δεν το έκανε με κακή πρόθεση.
Λίγο σανό είχε πέσει κατά λάθος από μια τρύπα του τοίχου του διπλανού αχυρώνα, εκεί που διέμεναν οι ευγενείς συγγενείς του, που λόγο καταγωγής και αναστήματος είχαν πολύ πιο πλούσιες μερίδες φαγητού!
Δεν έφταιγε αυτός που ήρθε περισσό  φαγητό στο πιάτο του!
Η καθημερινή όμως πρόκληση του μπόλικου και εύκολου φαγοποτιού ήταν ανελέητη.
Ο γάιδαρος υπέκυψε. Όχι ότι ήθελε και πολύ για να το κάνει!
Δικαιολογίες μπόλικες!
Πάντα ριγμένος στη μοιρασιά, με τη μικρότερη μερίδα, χωρίς αναγνώριση του έργου του.
Και του έργου των προγόνων του βεβαίως …βεβαίως!
Το έριξε λοιπόν στο φαγητό μέχρι που στο τέλος έσκασε και δεν μπορούσε να πάρει τα πόδια του από το βάρος.
Και θα συνεχιζόταν αυτή η κατάσταση χωρίς κανείς να μπορεί να φανταστεί το τέλος της, αν δεν άκουγε μια μέρα το Χότζα να παραπονιέται στη γυναίκα του για τις επιδόσεις του γάιδαρου στη δουλειά και να αναρωτιέται για το ποια θα ήταν η καλύτερη λύση.
Να τον πουλήσει κοψοχρονιά ή να τον αφήσει ελεύθερο στην άγρια φύση να τα βγάλει πέρα μόνος του με τα θεριά αφού ήταν ανίκανος πια για εργασία!
Εκείνο όμως που πραγματικά τον τάραξε και τον έκανε να πανικοβληθεί ήταν η ερώτηση του Χότζα προς τη γυναίκα του, αν το κρέας του γάιδαρου είναι νόστιμο!!
Πάνω στην ταραχή του ο γάιδαρος προσέτρεξε στο παχνί των γειτόνων συγγενών του για βοήθεια.
Κοντοστάθηκε λίγο πριν μπει, αφού θα έπρεπε να ομολογήσει την κλοπή της τροφής που τους έκανε όλον αυτό τον καιρό, αλλά όταν ήρθε στο νου του η τελευταία ερώτηση του Χότζα, χωρίς να διστάσει δρασκέλησε το αρχοντικό παχνί των γειτόνων του.
Το άλογο και η φοράδα τον άκουσαν με προσοχή!
Δεν του έδειξαν με κανέναν τρόπο ότι ήξεραν αυτό που έκανε, αφού λόγο ύψους και εξυπνάδας είχαν αντιληφθεί από καιρό την υπεξαίρεση της τροφής τους.
Πάντα είχαν περίσσεμα τροφής γιατί ήξεραν εκ φύσης ότι για να μπορούν να ανταπεξέλθουν στη δυσκολίες της δουλειάς θα έπρεπε να είναι λιτοδίαιτοι, γεροί και δυνατοί, γυμνασμένοι και ακμαίοι.
Για το λόγο αυτό απορούσαν τόσο καιρό με την ελαφρομυαλιά του γάιδαρου και τον άφηναν να τρώει του σκασμού για να δουν που και πως θα καταλήξει.
Έτσι κι αλλιώς δεν τους κόστιζε και τίποτα σπουδαίο!
Καταλάβαιναν όμως ότι με τη συμπεριφορά του αργά ή γρήγορα θα έπεφτε στα πόδια τους για να λύσει το πρόβλημά της άρρωστης παχυσαρκίας του.
Ύστερα από σοβαρή σκέψη το άλογο και η φοράδα αποφάσισαν ότι η μοναδική λύση στο πρόβλημα του γάιδαρου είναι η ….δίαιτα!
Ο γάιδαρος υπέγραψε αμέσως τη συμφωνία χωρίς πολλά πολλά, γιατί το μόνο που έβλεπε μπροστά του ήταν το κεφάλι του σε δίσκο στο τραπέζι του Χότζα.
Μετά από ελάχιστο χρόνο όμως ανακάλυψε ότι η δίαιτα που του είχαν επιβάλει οι συγγενείς του ήταν η ….αφαγία!
Με την πρώτη έντονη πείνα αντέδρασε! Ζήτησε και δεύτερη συμφωνία για να μπορέσει να επιβιώσει.
Πράγματι το άλογο και η φοράδα δεν του την αρνήθηκαν γιατί είχαν την εμπειρία από τον πρώτο γάιδαρο του Χότζα, που μόλις είχε μάθει να μην τρώει, ψόφησε!
Και δεν τους συνέφερε καθόλου να ψοφήσει ο γάιδαρος γιατί το βάρος της δουλειάς που έκανε, της πιο σκληρής, θα έπεφτε πάνω τους.
Συμφώνησαν να τρώει μια ελάχιστη ποσότητα για να κρατιέται στη ζωή.
Ευχαριστημένος ο γάιδαρος υπέγραψε χωρίς δεύτερη σκέψη και αυτή τη συμφωνία!
Σε λίγες μέρες όμως δεν μπορούσε να πάρει τα πόδια του!
Η αυστηρή δίαιτα δεν του επέτρεπε να έχει δυνάμεις για να δουλεύει, με αποτέλεσμα να κινδυνεύει περισσότερο από κάθε άλλη φορά να καταλήξει στο τραπέζι του Χότζα ως ευγενές έδεσμα!
Ζήτησε και τρίτη συμφωνία.
Αυτή τη φορά το άλογο και η φοράδα βλέποντας τις πραγματικές προθέσεις και προσπάθειες του γάιδαρου να αδυνατίσει , φοβούμενοι μη τυχόν και τον εξαντλήσουν τελειωτικά, αποφάσισαν να σταματήσουν την αυστηρή δίαιτα και να την αντικαταστήσουν με μια ισορροπημένη διατροφή.
Τότε λοιπόν άρχισαν τα προβλήματα στις σχέσεις του αλόγου και της φοράδας!
Διαφώνησαν ριζικά  για το περιεχόμενο της διατροφής του γαιδάρου, για την απαιτούμενη ποσότητα θερμίδων, για το είδος της τροφής που του άξιζε και θέλοντας να επιβάλει ο ένας τη γνώμη του στον άλλον, ο καιρός περνούσε!
Ο γάιδαρος την έβγαζε όπως όπως.
Έτρωγε που και που στα πεταχτά ότι έβρισκε, έπαιρνε και καμιά αναρρωτική από τη δουλειά στις μεγάλες αδυναμίες του και περίμενε υπομονετικά, ως γάιδαρος, την τελική απόφαση των ευγενών συγγενών του!
Αυτή όμως αργούσε!
Άργησε τόσο πολύ ώσπου ένα πρωινό ο γάιδαρος ανακάλυψε ότι είχε φτάσει στο επιθυμητό βάρος που έπρεπε να έχει.
Αυτό που είχε σε εποχές πριν από την κρίση βάρους που περνούσε!
Αντιλήφθηκε ότι δεν είχε πια ανάγκη καμιά δίαιτα και καμιά ιδιαίτερη διατροφή!
Είχε επανέλθει με κόπο και βάσανα που μόνο όποιος πεινάσει μπορεί να καταλάβει!
Το μόνο που χρειαζόταν τώρα ήταν ένα καλό πρωινό γεύμα και να βγει στη δουλειά για να αποδείξει πόσο …γάιδαρος είναι!
Το έκανε; Πως και με ποιο τρόπο; Ποια ήταν η κατάληξη του;
Η ιστορία από εδώ και πέρα μας είναι άγνωστη.
Λείπουν οι σελίδες από το βιβλίο που την αντιγράφω και για το λόγο αυτό προτρέπω τον καθένα από τους αναγνώστες να δώσει το δικό του τέλος στην ιστορία.
Στην ιστορία …..του δεύτερου γάιδαρου του Χότζα!

Πηγή : www.ipyxida.gr

Η συζήτηση που θα συζητηθεί - 31 Μαΐου 2017

 

Το ΔΙΚΤΥΟ Ανανεωτικής Αριστεράς πραγματοποιεί εκδήλωση/συζήτηση, στις 31/5/17, ώρα 19:00.
Θέμα: Το παλαιό Πολιτικό Σύστημα μπορεί να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για την Συγκρότηση της χώρας;
Μπορεί η αλήθεια του σήμερα που αφαιρεί την ελπίδα, να γεννήσει μια καινούρια αλήθεια αύριο;

• Δημόσια διοίκηση και Δικαιοσύνη
• Εκλογικό σύστημα και λειτουργία των Κομμάτων
• Συνταγματική αναθεώρηση
• Τοπική Αυτοδιοίκηση

Απόφαση Πολιτικής Επιτροπής Δικτύου Ανανεωτικής Αριστεράς

 

Δελτίο τύπου 

Θέμα : Απόφαση Πολιτικής Επιτροπής Δικτύου Ανανεωτικής Αριστεράς.
Με τη λήξη του τελευταίου Eurogroup η κυβέρνηση πέρασε σε μία άνευ προηγουμένου επικοινωνιακή αντεπίθεση που χαρακτηρίσθηκε από διθυραμβικές δηλώσεις Υπουργών, ορισμένοι εκ των οποίων έφθασαν στο σημείο να ανακοινώσουν το τέλος της λιτότητας.
Στην πραγματικότητα, η κατάσταση όπως διαμορφώνεται σήμερα χαρακτηρίζεται από τις αδιαμφισβήτητες ακόλουθες διαπιστώσεις:

• Οι Θεσμοί επέστρεψαν και φαίνεται ότι υπάρχει επιτάχυνση των διαδικασιών ολοκλήρωσης της αξιολόγησης με την αποδοχή νέων επώδυνων μέτρων, δηλαδή ενός ουσιαστικά 4^ου μνημονίου, που θα σημάνει την περαιτέρω φτωχοποίηση του ελληνικού λαού.
• Το ΔΝΤ δεν προτίθεται κατ αρχήν να συμμετέχει αλλά είναι παρόν ως σύμβουλος και πιθανόν με κεφαλαιακή συμμετοχή.
• Τα μεσοπρόθεσμα μέτρα για την ελάφρυνση του χρέους μετατίθενται για το μέλλον.
• Δεν τίθεται θέμα άμεσης ένταξης της χώρας στο πρόγραμμα της ποσοτικής χαλάρωσης.
• Απομένοντας 16 μήνες για την ολοκλήρωση του τρίτου ελληνικού προγράμματος και καθώς δεν διαφαίνεται καμμία ένδειξη δυνατότητας άντλησης των απαραίτητων κεφαλαίων από τις αγορές, το πιθανότερο σενάριο είναι να οδηγηθούμε σε ένα 4^ο μνημόνιο.
• Η λήψη νέων επώδυνων μέτρων που θα σημάνουν την περαιτέρω φτωχοποίηση του ελληνικού λαού είναι αναπόφευκτη.

Όμως ακόμη και με τις καλλίτερες δυνατές εξελίξεις, δεν αναμένεται καμμία ουσιαστική βελτίωση στο βασικότερο πρόβλημα της χώρας, που συνίσταται στον κοινωνικό αποκλεισμό μεγάλης μερίδας του οικονομικά ενεργού πληθυσμού.
Για την αναστροφή της κατάστασης απαιτείται ένα σχέδιο παραγωγικής συγκρότησης της χώρας που θα προσφέρει πραγματικές ευκαιρίες για την ταχεία ενσωμάτωση αυτών των συμπολιτών μας και που απουσιάζει τόσο από την κυβερνητική πολιτική όσο και από τις προτάσεις της αντιπολίτευσης. Η προσέλκυση μεγάλων επενδύσεων που αόριστα επικαλούνται κυβέρνηση και αντιπολίτευση, ακόμα και αν ευοδωθεί δεν αποτελεί λύση, αφού οι επενδύσεις τέτοιου είδους προσφέρουν περίπου μία θέση εργασίας ανά εκατομμύριο επένδυσης, με αποτέλεσμα να απαιτούνται εξωπραγματικά ποσά επενδύσεων για μία σοβαρή μείωση της ανεργίας.
Απεναντίας, μόνον αν εκμεταλλευθούμε την θέση μας στον χώρο και στον χρόνο και θέσουμε ως στόχο την δημιουργία χιλιάδων πολύ μικρών, μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων γύρω από την πρωτογενή παραγωγή και μεταποίηση, την ενέργεια, τις νέες τεχνολογίες και το πολιτισμικό μας κεφάλαιο, θα καταφέρουμε να απορροφηθεί γρήγορα το μεγάλο ανθρώπινο δυναμικό που βρίσκεται αυτή την στιγμή στα αζήτητα.
Εκείνο που απαιτείται είναι η δημιουργία ενός περιβάλλοντος που θα ευνοεί την δημιουργία χιλιάδων μικρών επιχειρήσεων με ιδιοκτήτες – εργαζόμενους. Η θέσπιση ιδιαίτερου ιδιοκτησιακού καθεστώτος, η δημιουργία εναλλακτικών μορφών χρηματοδότησης, η διάθεση για αυτόν τον σκοπό όλων των διαθέσιμων πόρων και η σύνδεση με τα πανεπιστήμια είναι ενδεικτικά μόνον σημεία που θα εστιάζει αυτή η πολιτική.
Οι πολίτες αυτής της χώρας απογοητεύονται όλο και περισσότερο από την κυβέρνηση αλλά και τα κόμματα της αντιπολίτευσης που δεν προτείνουν κανένα σχέδιο διαφυγής από τη σημερινή κρίση αντίθετα ανακυκλώνουν την προβληματική κατάσταση που βρίσκεται η χώρα.
ΗΠΑ – ΕΕ – ΕΛΛΑΔΑ νέο πολιτικό σκηνικό
Η ανάληψη της προεδρίας των ΗΠΑ από τον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος κέρδισε τη μάχη με το σύνθημα «Η Αμερική πρώτα», δημιουργεί πολλά ερωτήματα για τη στάση του νέου ενοίκου του Λευκού Οίκου σε ότι αφορά το ΝΑΤΟ και την ΕΕ αλλά και για τον τρόπο με τον οποίο θα αντιμετωπίσει τη Ρωσία, την Κίνα, την Ιαπωνία, την Τουρκία και το Ιράν, θα κρίνει πολλά για την παγκόσμια σκηνή.
Αρχικά ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ φαίνεται να επιθυμεί το τέλος του πολυμερισμού των διεθνών σχέσεων μέσω των πολυμερών διεθνών οργανισμών. Προκρίνεται πλέον από τις ΗΠΑ το μοντέλο των διμερών ή και μεμονωμένων σχέσεων στον τομέα του εμπορίου, με στόχο να εξασφαλίσει νέες εμπορικές συμφωνίες, προκειμένου να μειωθεί το εμπορικό έλλειμμα των ΗΠΑ και να προστατευθεί  ιδίως, ο μεταποιητικός τομέας των ΗΠΑ.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι ο πιο σημαντικός εμπορικός και επενδυτικός εταίρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία με την υποστήριξη ενός πολυμερούς συστήματος εμπορίου και της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, παρέχει μέχρι τώρα εγγύηση ασφάλειας για τις χώρες της ΕΕ.
Η ΕΕ είναι μια ανοικτή οικονομία και έχει ωφεληθεί (όχι όλες οι χώρες ισότιμα) από το πολυμερές σύστημα εμπορίου. Αν οι ΗΠΑ αλλάξουν στάση η ΕΕ πρέπει να απαντήσει για να διασφαλίσει τα συμφέροντά της, διότι οι φωνές στις ΗΠΑ που υποστηρίζουν παραδοσιακά τις ευρωατλαντικές σχέσεις, τώρα θα ασχοληθούν με τον παράγοντα Τράμπ εντός των ΗΠΑ και τα μείζονα ζητήματα όπως αυτά της Ρωσίας, της Κίνας και του διεθνούς εμπορίου θα γίνουν αντικείμενο πολιτικών συγκρούσεων εντός του Κογκρέσου, στερώντας έτσι την ΕΕ από φίλιες παραδοσιακές δυνάμεις του αμερικανικού κατεστημένου.
Το επόμενο διαφαινόμενο πεδίο αλλαγών φαίνεται να είναι αυτό της άμυνας και συγκεκριμένα ο ρόλος του ΝΑΤΟ. Ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ φαίνεται να υποστηρίζει την άποψη της μείωσης της παρουσίας του οργανισμού σε διεθνές επίπεδο, τη μείωση των δαπανών για την προστασία της Ευρώπης και την ενίσχυση του πυρηνικού οπλοστασίου των ΗΠΑ. Προφανώς οι συγκεκριμένες θέσεις θα δημιουργήσουν νέες συνθήκες με ενίσχυση του ρόλου περιφερειακών δυνάμεων.

Εκδήλωση "Το Δικαίωμα στην Επιλογή της Τροφής"

 
Το ΔIKTYO Ανανεωτικής Αριστεράς επιχειρεί να ανοίξει και να προσεγγίσει ένα θέμα  – την ΤΡΟΦΗ – που αφορά σε όλους τους πολίτες, με την ιδιότητά τους ως καταναλωτών, αφορά στους παραγωγούς αγροτικών προϊόντων και παρασκευής των τροφίμων, αφορά, δηλαδή σε όλη την κοινωνία, σε μια χρονική περίοδο, που περισσότερο από κάθε άλλη φορά διακυβεύεται το δικαίωμα στην πρόσβαση και στην επιλογή της τροφής, το δικαίωμα των αγροτών να παράγουν με σεβασμό στη δημόσια υγεία και στους πλουτοπαραγωγικούς πόρους της γης, το δικαίωμα για ένα δίκαιο εμπόριο και τελικά, το δικαίωμα του να αποφασίζει κάθε κράτος την καταναλωτική και αγροτική του πολιτική.
Με δεδομένες τις απειλές που δέχεται όλο το Αγρο-Διατροφικό Σύστημα από τις Διατλαντικές Συμφωνίες Ελεύθερου Εμπορίου και τις πολυεθνικές εταιρείες στον τομέα της Αγρο-Διατροφής, επιχειρούμε να καταθέσουμε – προτείνουμε τη δική μας άποψη και να ανταλλάξουμε απόψεις με τους φίλους ομιλητές και τους συμμετέχοντες στην εκδήλωση.
Ομιλίες – Ομιλητές:
Η Τροφή ως Δικαίωμα των Πολιτών – Βιώσιμη Γεωργία, Ποιοτικά Τρόφιμα, Δίκαιο Εμπόριο.
Καίτη Μυλωνά, Κτηνίατρος, Σύμβουλος Ανάπτυξης Κτηνοτροφίας και Επιχειρήσεων Μεταποίησης Ζωοκομικών Προϊόντων, Μέλος Δικτύου Ανανεωτικής Αριστεράς, Μέλος της ΕΠ STOP TTIP CETA TiSA
Αγροτροφικά Συστήματα
Κάτια Φωτεινοπούλου, Επίκουρη Καθηγήτρια Πολιτικής Οικονομίας και Τεχνολογικής Εκπαίδευσης, στο Πάντειο Πανεπιστήμιο
Ρόλος της Αιγοπροβατοτροφίας και των προϊόντων της στη διατροφή μας – Φέτα
Νίκος Παλάσκας, Κτηνοτρόφος, Πρόεδρος της Ομοσπονδίας Κτηνοτροφικών Συλλόγων Περιφέρειας Θεσσαλίας

Η Τροφή σου, το Φάρμακό σου
Ανδρέας Βαρώτσος, Γεωπόνος – Οικονομολόγος, Βιοκαλλιεργητής, Πρόεδρος των Βιοκαλλιεργητών Ν. Ηλείας
Ελληνικός Μαύρος Χοίρος: Το γουρούνι, που βρίσκεται στην κυτταρική και ιστορική μας μνήμη
Νίκος Φωτιάδης, Διευθύνων Σύμβουλος της Φάρμας Φωτιάδη
Στη συζήτηση που θα γίνει μετά το τέλος των ομιλιών θα υπάρξουν πεντάλεπτες προγραμματισμένες παρεμβάσεις.

Brexit, Trump και η (χαμένη ;) ευκαιρία της Αριστεράς

του Δημήτρη Σούρδη*

Μετά το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος για έξοδο του Ηνωμένου βασιλείου από την Ευρωπαϊκή Ένωση, η νίκη του Trump ήταν το δεύτερο ανέλπιστο (σύμφωνα με τα ΜΜΕ) μεγάλο πολιτικό γεγονός. Σχεδόν το σύνολο των πολιτικών αναλυτών έσπευσαν να χαρακτηρίσουν ως λανθασμένες τις αποφάσεις των πολιτών και θεώρησαν ότι οι πολίτες έπεσαν θύματα λαϊκισμού και καιροσκόπων.
Όμως δεν χρειάζεται να συμφωνεί κανείς με τις απόψεις του Nigel Farage για να ταχθεί υπέρ της εξόδου της Βρετανίας από την Ε.Ε. και ούτε να συμμερίζεται αυτές του Donald Trump για δείξει την αποστροφή του απέναντι στο κατεστημένο. Αν και το αποτέλεσμα, δηλαδή η ανάδειξη προσώπων όπως ο Trump στην προεδρια των ΗΠΑ, δεν μπορεί να οδηγήσει σε καταστάσεις  προς όφελος των συνηθισμένων ανθρώπων, δεν μπορούμε να παραβλέπουμε το γεγονός, ότι μεγάλο μέρος των πολιτών, έφ’ όσον του δοθεί ευκαιρία, εκφράζει την αντίθεσή του - με σωστό η λάθος τρόπο είναι αδιάφορο - σε ένα άρρωστο πολιτικό σύστημα.
Στις ΗΠΑ οι πολίτες εξέλαβαν ότι ο Trump δεν ανήκει στο κατεστημένο – αληθινά ή όχι έχει ελάχιστη σημασία – και θεώρησαν ότι αυτήν την φορά, πίσω από το παραβάν, είχαν μία από τις ελάχιστες ευκαρίες να δείξουν την αντίθεσή τους στο κατεστημένο και στην πολιτική της παγκοσμιοποίησης, στα lobby και στα πανίσχυρα ΜΜΕ.
Αντίστοιχα εκφράσθηκαν και στην Βρετανία. Παρά τον φόβο της επιδείνωσης της οικονομικής κατάστασης, σε μία προσπάθεια να επαναφέρουν την πολιτική σε έναν εποπτεύσιμο χώρο,  εκφράσθηκαν όχι μόνον ενάντια στην παγκοσμιοποίηση αλλά και ενάντια στους ανεξέλεγκτους γραφειοκρατικούς μηχανισμούς της Ε.Ε.
Εν μέσω ενός τέτοιου κλίματος η Αριστερά εγκλωβισμένη στα παραδοσιακά ερμηνευτικά σχήματα, αδυνατεί να επωφεληθεί και να παρουσιάσει μία ρεαλιστική εναλλακτική πρόταση που να δίνει ελπίδα στον κόσμο της εργασίας για μία πιο ενδιαφέρουσα ζωή. Προσκολλημένη σε απαξιωμένες θέσεις όπως στον συγκεντρωτισμό, στον κρατισμό, στην ανάγκη για περαιτέρω ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων και με υποσχέσεις αναδιανομής εισοδημάτων που εξαρτώνται από ένα ήδη παγκοσμιοποιημένο κεφάλαιο δεν μπορεί να δώσει προοπτική.
Εάν οι δυνάμεις της Αριστεράς θέλουν να αποφύγουν την περαιτέρω περιθωριοποίηση και να συμβάλλουν σε μία προσπάθεια για μια κοινωνία σε ανθρώπινα μέτρα με δικαιοσύνη, ελευθερία και ισότητα, οφείλουν να επανακαθορίσουν την στάση τους και να απαλλαγούν από τα στερεότυπα του παρελθόντος. Οι προτάσεις τους οφείλουν εν πρώτοις να δίνουν την δυνατότητα στους πολίτες να συμμετέχουν όλο και περισσότερο στην διαμόρφωση της πολιτικής και ακολούθως να συμπεριλάβουν απαραίτητα μία πρόταση για ένα νέο παραγωγικό μοντέλο που θα λαμβάνει πρωτίστως υπόψη τον άνθρωπο και όχι τα πράγματα και κυρίως θα είναι συμβατό με τις οικολογικές επιταγές.

*Ο Δημήτρης Σούρδης είναι μέλος του ΔΙΚΤΥΟΥ Ανανεωτικής Αριστεράς        

ΔΙΚΤΥΟ Ανανεωτικής Αριστεράς: Τα ψέματα τελείωσαν! Υπογράψανε τη CETA…

 
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 

 Θέμα : Τα ψέματα τελείωσαν! Υπογράψανε τη CETA…

 Την Παρασκευή 23 Σεπτεμβρίου, ο Έλληνας Υπουργός Ανάπτυξης (και Εμπορίου), κ. Σταθάκης  – στην ουσία η ελληνική κυβέρνηση – μαζί με τις άλλες 27 της Ε.Ε. συμφώνησαν στη Μπρατισλάβα να προχωρήσει η συμφωνία CETA – και μάλιστα με άμεση «προσωρινή εφαρμογή».
Οι 27 της ΕΕ αγνόησαν και περιφρόνησαν τις εκδηλώσεις καταγγελίας της  CETA και της δίδυμης αδελφής της TTIP, η οποία φαίνεται ότι δεν θα προχωρήσει. Το πάγωμα των διαπραγματεύσεων για την TTIP είναι απολύτως προσχηματικό, αφού μετά τις εκλογές σε ΗΠΑ, Γερμανία και Γαλλία θα επανέλθει με άλλο όνομα πιθανόν.
Ο κ. Σταθάκης με μια ανακοίνωση για «ενισχυμένη προστασία της ένδειξης φέτα στον Καναδά» προσπαθεί να καλύψει το γεγονός, ότι με τη σύμφωνη γνώμη και της ελληνικής κυβέρνησης, η συμφωνία – κερκόπορτα για την TTIP – οδηγείται προς υπογραφή από τους αρχηγούς των 27 κρατών μελών της ΕΕ στις 27 Οκτωβρίου 2016, ενώ με την υπόμνηση ότι «η Ελλάδα τάσσεται υπέρ της «προσωρινής αναστολής των διαπραγματεύσεων για την TTIP” παραβιάζει ανοικτές θύρες.
Το ΔΙΚΤΥΟ Ανανεωτικής Αριστεράς καταδικάζει αυτή την τακτική της κυβέρνησης, η οποία προκαταλαμβάνει την αποδοχή ή όχι από τη Βουλή της CETA και στην ουσία γελοιοποιεί την κοινοβουλευτική διαδικασία.
Το ΔΙΚΤΥΟ Ανανεωτικής Αριστεράς καταδικάζει την αποδοχή, από την ελληνική κυβέρνηση και τις κυβερνήσεις των 27, της συμφωνίας CETA, η οποία επιβάλλει την πλήρη ασυδοσία των πολυεθνικών εταιρειών στο εμπόριο, στρέφεται ενάντια στη δημοκρατία με εκχώρηση θεσμών στις αγορές, καταστρέφει την οικογενειακή γεωργία και το περιβάλλον, αμφισβητεί το δικαίωμα για την επιλογή της τροφής μας σύμφωνα με τα πρότυπα και τις αξίες που μέχρι τώρα απολαμβάνουμε στην ΕΕ και προσβάλλει τους εργαζόμενους καταστρέφοντας δικαιώματα και υπηρεσίες.
ΚΑΛΟΥΜΕ τους Έλληνες Βουλευτές να αντιδράσουν στην ψήφιση της CETA και να «μπλοκάρουν» με κάθε δυνατό τρόπο την τελική επικύρωσή της.

Γεωστρατηγική πολιτική, Ελλάδα & Ευρώπη (θέσεις ΔΙΚΤΥΟΥ Ανανεωτικής Αριστεράς)

 

Το παρακάτω κείμενο αφορά στην εισήγηση του κ. Θεόφιλου Κωτσίδη / Ομάδα «Γεωστρατηγική Πολιτική Ελλάδα & Ευρώπη» και έχει υπερψηφιστεί στην Πανελλήνια Σύσκεψη ΔΙΚΤΥΟΥ Ανανεωτικής Αριστεράς – Ιούλιος 2016
Η Ελλάδα οφείλει να ασκεί ενεργό και πολυδιάστατη Εξωτερική Πολιτική.
Οφείλει να διερευνήσει και να αξιοποιήσει τις δυνατότητες συνεργασίας σε όλα τα επίπεδα με χώρες και εκτός Ε.Ε. (πχ Κίνα, Ρωσία, Ινδία) αλλά και με χώρες που μας προτείνουν στρατηγική συνεργασία βάθους όπως το Ισραήλ.
Η Ελλάδα δεν έχει μεγάλη δυνατότητα να ασκήσει πολιτικές ισχύος (Οικονομικής ή Τεχνολογικής), έχει όμως Ιστορική, Πολιτισμική και Γεωγραφική ισχύ.
Η πολιτική της ήταν/είναι αποτέλεσμα μιας διαρκώς αναζητούμενης πολιτικής Ειρήνης στην περιοχή, γεγονός που την καθιστά σταθεροποιητικό παράγοντα, αφού έτσι αποκτά συμμάχους που τα συμφέροντά τους καλύπτονται από τέτοιες πολιτικές.
Είναι ουτοπικό να εκτιμούμε ότι η Εθνική Κυριαρχία, αποκτάται μέσω της ισχύος (παρά το γεγονός ότι συντηρητικοί κύκλοι, κατά καιρούς, προσπάθησαν να το εμφυσήσουν στους πολίτες).
Η αυξανόμενη αλληλεξάρτηση των κρατών, η επίδραση των οικονομικών-πολιτικών παραγόντων και η εμφάνιση ακραίων αντι-δημοκρατικών πολιτικών και πρακτικών, δημιουργούν συνθήκες ενός συνεχούς επαναπροσδιορισμού της διεθνούς θέσης της χώρας.
Στοιχεία όπως η Ιστορία, ο Πολιτισμός, η Τεχνολογία, η Γεωγραφία, η Οικονομία αποτελούν τομείς στους οποίους μπορεί-γενικά- να στηριχθεί η Γεωπολιτική Στρατηγική της Ελλάδας για τις επόμενες δεκαετίες.
Η αλληλεπίδραση αυτή, με μια αποδυναμωμένη από πολιτικές αξίες Ε.Ε. δημιουργεί ένα ασφυκτικό πλαίσιο, που εν τέλει «καταργεί» την έννοια της Εθνικής Κυριαρχίας στην πράξη, η οποία παραδίδεται στους θεσμούς και άρα σε κέντρα που δεν ελέγχονται από τους πολίτες.
Ο συμβιβασμός στην αντίληψη των πολιτών προκύπτει από την συνεχώς εντεινόμενη οικονομική και εργασιακή πίεση που τους ασκείται. Η πίεση αυτή είναι τέτοιας έντασης, που απομειώνει διαρκώς το αίσθημα της ελπίδας για το μέλλον και επιπλέον διαρρηγνύει τον κοινωνικό ιστό, αφού καταργεί στην πράξη την αίσθηση της δικαιοσύνης, της ανεξαρτησίας και της ισότητας των Λαών.
Επιπλέον οι Εθνικισμοί (οικονομικοί και πολιτικοί), φέρνουν στο προσκήνιο, απόψεις που ενισχύουν τις αντιδράσεις και καλλιεργούν το κλίμα για την έξοδο από μία Ένωση που δεν τους προστατεύει ή σε άλλες περιπτώσεις έχει απωλέσει την ισχυρή (παλαιότερα) θέληση για μία ενιαία Ευρώπη στην βάση κοινών αρχών και αξιών.
Η Νέα Διεθνής κατάσταση, κινείται αντι-διαμετρικά από τις αξίες της Ελευθερίας και της Δημοκρατίας, προβάλλοντας ως Εθνικό συμφέρον, μόνο την δημοσιονομική προσαρμογή σε όλες της χώρες και απορρίπτοντας, διά της ισχύος, όλους τους ισχυρισμούς και τις προσπάθειες των Πολιτών για περισσότερη Δημοκρατία και Ελευθερία.
Το ΔΙΚΤΥΟ Ανανεωτικής Αριστεράς έχει μοναδικό προσανατολισμό, στις προτάσεις και θέσεις του, την ενδυνάμωση της Δημοκρατίας υποστηρίζοντας την δημιουργία περισσότερων και πιο άμεσων, με τους πολίτες, Δημοκρατικών θεσμών.
Οι προσανατολισμοί της Ελλάδας, πρέπει να αλλάξουν άμεσα.
Οι γεωπολιτικές επιπτώσεις από την επίδραση των προβλημάτων σε περιοχές όπως τα Βαλκάνια (ΠΓΔΜ, Αλβανία, Κόσσοβο, Τουρκία), η Μέση Ανατολή (Συρία, ΙΡΑΚ, Κουρδιστάν, Παλαιστίνη), η παρα-Μεσογειακή περιοχή (Αίγυπτος, Λιβύη), και ανατολικότερα στην Ασία (Αφγανιστάν, Μπαγκλαντές/Πακιστάν) και στον Καύκασο (σχέσεις Ρωσίας με Ουκρανία, Γεωργία, Αζερμπαϊτζάν) είναι τεράστιες.
Ζητήματα που θα μπορούσαν να επιλύσουν πολλά οικονομικά προβλήματα της χώρας όπως η οριοθέτηση ΑΟΖ, η μείωση εξοπλισμών, η μείωση του αριθμού εισερχόμενων προσφύγων και μεταναστών, η μεταφορά αγωγών αερίου ή πετρελαίου, η αποφυγή διεθνούς διακίνησης ναρκωτικών κλπ, φαίνεται να αναμένουν λύσεις από τον Διεθνή παράγοντα, που προφανώς θα προσπαθήσει να υλοποιήσει πρώτα τα δικά του συμφέροντα.
Η Ελλάδα δείχνει πιστή σε ένα δόγμα παθητικής εξωτερικής πολιτικής, που υιοθετείται στην βάση της επιχειρηματολογίας της Ειρηνικής στάσης (μόνο). Συνεπώς δεν έχει δυνατότητα να αναβαθμίσει την θέση της στην Διεθνή Πολιτική σκηνή, αλλά μόνο να συμμαχεί με τις δυνάμεις που εκτιμά ότι θα κρατήσουν θετική στάση στα θέματα χρέους.
Αυτή είναι μία αδιέξοδη πολιτική και οδηγεί την χώρα στην χαμηλή κατηγορία σπουδαιότητας (με τις επιπτώσεις που συνεπάγεται αυτό για το μέλλον της), αφού λειτουργεί μόνο στην βάση της Οικονομικής ισχύος (αποδυναμωμένης έως ανύπαρκτης αυτή την χρονική περίοδο) και καταργεί τα υπόλοιπα επιχειρήματα (Γεωγραφικής, Πολιτισμικής, και Ιστορικής ισχύος).
Η αποδυνάμωση και εν τέλει υποβάθμιση, στο εσωτερικό της Ε.Ε. έχει ήδη επιτευχθεί. Οι αστικοί κύκλοι της χώρας, έχουν απόλυτο συμφέρον να ζητούν ή και να επικροτούν την επιβολή Μνημονίων, διότι έτσι ή αλλιώς, σε οποιαδήποτε κατάσταση στο μέλλον, θεωρούν (δικαιολογημένα προς το παρόν) ότι θα αποτελέσουν εκ νέου τον πυρήνα της ανάπτυξής της.
Το ΔΙΚΤΥΟ Ανανεωτικής Αριστεράς από πολύ νωρίς είχε αναλύσει την κατάσταση αυτή και πρότεινε Σχέδιο Εξόδου από την κρίση, που δεν θεωρεί ότι ήταν/είναι αμιγώς οικονομική, αλλά κυρίως και βαθύτατα πολιτική.
Παρά τους απόλυτα λανθασμένους χειρισμούς των κυβερνήσεων, η χώρα παραμένει να έχει σημαντικές δυνατότητες ανάκαμψης, που επιβάλλεται να μην λειτουργούν στην βάση της οικονομικής δυσχέρειας/αδυναμίας.
Προ απαιτούμενα για την ισχυροποίηση της χώρας, που θα την απαλλάξει από πολλά άλλα προβλήματα στο μέλλον είναι:
1.  η επάρκεια θεωρητικής/στρατηγικής και θεσμικής προετοιμασίας,
2.  ο εντοπισμός στρατηγικών Εθνικών στόχων,
3.  η απαιτούμενη ακολουθία των κυβερνήσεων σε ένα 10ετές Εθνικό Σχέδιο δράσης που θα περιλαμβάνει τόσο την περιφερειακή όσο και την παγκόσμια διάσταση.
Για σημαντικά ζητήματα αναζητούνται στρατηγικές κατευθύνσεις και νέες πρακτικές προσέγγισής τους.
Τα θέματα της Κύπρου, του Αιγαίου, της Π.Γ.Δ.Μ., των Μειονοτήτων στην Θράκη και φυσικά οι σχέσεις μας με την Ε.Ε. κρίνουμε ότι είναι τα σημαντικότερα.
Κύπρος
Μετά από 42 έτη ενεργειών και προσπαθειών για την επίλυση του Κυπριακού ζητήματος, αποδεικνύεται ότι οι στρατηγικές που εφαρμόστηκαν κατάφεραν να δημιουργήσουν μεν τετελεσμένα αποφάσεων που σκοπό και στόχο είχαν μόνον την αμυντική θεσμική θωράκιση της Κύπρου (αποφάσεις ΟΗΕ, συμφωνίες βήμα προς βήμα προσέγγισης κλπ), αλλά παγιοποίησαν την διχοτόμηση και κατά περιόδους έδωσαν πολιτικό και εδαφικό πλεονέκτημα στην Τουρκία.
Η αλλαγή στρατηγικής είναι επιβεβλημένη.
Η Ελλάδα απαιτείται να διαχωρίσει την Εθνική της προσέγγιση από αυτήν της Κύπρου και να δημιουργήσει περιβάλλον στρατηγικών συμμαχιών, γι αυτό το θέμα, που θα πιέζουν την Τουρκία να αποχωρίσει και αυτή από την σύγκρουση.
Η χρονική περίοδος που διανύουμε βρίσκει την Τουρκία, αποδυναμωμένη από πολιτικά επιχειρήματα, αφού ακόμη και οι Τουρκοκύπριοι σφόδρα επιθυμούν την επανένωση της Κύπρου. Το έπραξαν δε με πολιτικό τρόπο 2 φορές την τελευταία δεκαετία, φέρνοντας στην εξουσία τους Ταλάτ και Ακιντζί.
Αυτή η στρατηγική θα πρέπει να συνδυαστεί με την ισχυρές διακρατικές συμμαχίες/συμφωνίες για την Ελληνική ΑΟΖ που ταυτίζεται με αυτήν της Κύπρου.
Η «δυναμική» της νέας τάξης πραγμάτων που προσπαθεί να επιβάλλει ο Ερντογάν, βασιζόμενος στο πραξικόπημα δεν θα διαρκέσει για πολύ. Αιγαίο & ΑΟΖ
Σε συνέχεια του ζητήματος της Κύπρου η θέσπιση Ελληνικής ΑΟΖ έχει μεγάλη σημασία για το σύνολο της Ε.Ε. αλλά και για την Τουρκία. Η παθητική στάση δεν προσφέρει δυνατότητες κινήσεων και καταργεί στην πράξη και επί της ουσίας το γεωστρατηγικό πλεονέκτημα της χώρας.
Η επιθετική στρατηγική θέσπισης ΑΟΖ, μπορεί να φέρνει συγκρούσεις (συνήθως πολιτικές) αλλά δημιουργεί ταυτόχρονα το πλαίσιο συμφωνιών, αφού όσοι έχουν αντιρρήσεις αναγκάζονται εκ των συνθηκών να ενεργήσουν και άρα να συμφωνήσουν.
Σύμμαχος σε αυτή την προσέγγιση είναι το γεγονός ότι τα όρια της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, μπορούν να είναι και όρια της ΑΟΖ, βάση των χαρτών του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Περιβάλλοντος και της Ευρωπαϊκής Ένωσης που αναγνωρίζουν, σύμφωνα με το δίκαιο της θάλασσας, δικαίωμα ΑΟΖ σε όλα τα ελληνικά νησιά. Ακόμη και αναζήτηση συμμαχίας της Τουρκίας με την Αίγυπτο, δηλώνει ξεκάθαρα ότι η αναγνώριση χώρου ΑΟΖ του Καστελόριζου, θα διαμορφώσει εντελώς διαφορετικά δεδομένα στην περιοχή.
Συνεπώς το ζήτημα του Αιγαίου, θα «ξεπεραστεί» από την οριοθέτηση της Ελληνικής ΑΟΖ, που θα συμπεριλαμβάνει το Καστελόριζο και την Γαύδο. Π.Γ.Δ.Μ.
Αποδείχθηκε, για μια ακόμη φορά, ότι η ανεπάρκεια πολιτικού προσωπικού από το 1992 (Μητσοτάκης-Σαμαράς) έως και σήμερα (δηλώσεις Μουζάλα). Αντί για την τοποθέτηση του θέματος στην βάση της Οικονομικής, Ιστορικής και Πολιτισμικής ισχύος της Ελλάδας, προτείνονται λαϊκισμοί για εσωτερική κατανάλωση.
Η χώρα επαναπαύθηκε στην λογική της «διπλής ονομασίας» στρουθοκαμηλίζοντας για τα προβλήματα που ήδη έχει φέρει αυτή η πολιτική.
Η συμμαχία με την Βουλγαρία (εταίρος μας στην Ε.Ε.) μπορεί να αποδώσει καρπούς, αφού και η ίδια αντιμετωπίζει την εχθρικότητα της Τουρκίας που θεωρεί το ζήτημα ως πρόβλημα ασφάλειας των νοτίων συνόρων της.
Η ονομασία δεν πρόκειται να λυθεί, διότι ο Διεθνής παράγοντας επιβάλλει την πολιτική συμφερόντων του στην περιοχή (ΠΓΔΜ, Κοσσυφοπέδιο, Αλβανία) και δεν ασχολείται με θέματα ελάσσονος σημασίας (γι αυτούς), τα οποία κακώς έχουμε ανάγει σε μείζονος σημασίας για εμάς.
Ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό είναι αρκετή, για να προχωρήσει η χώρα στην σύναψη ισχυρών σχέσεων με την ΠΓΔΜ, υποστηρίζοντας την ένταξή της στην Ε.Ε. Μουσουλμανική Μειονότητα της Θράκης
Οι πληθυσμοί στην Ελλάδα προστατεύονται από την Συνθήκη της Λωζάνης.
Η διχαστική πολιτική που για πολλά χρόνια εφαρμόστηκε από σχεδόν όλες τις Ελληνικές κυβερνήσεις, δεν έλυσε αλλά δημιούργησε περισσότερα προβλήματα.
Η «μειονότητα» στην Θράκη αποτελείται από Τουρκόφωνους/Τουρκογενείς πληθυσμούς, Πομάκους και Ρομά. (Ακόμη και η Συνθήκη της Λοζάνης κάνει λόγο για μουσουλμανικές μειονότητες-χρησιμοποιώντας πληθυντικό – που σημαίνει ότι δεν πρόκειται περί ομοιογενούς ομάδας, αλλά περί μειονοτήτων που έχουν κοινό μόνο τη θρησκεία, δεν έχουν δηλαδή εθνικά η πολιτιστικά συγγενή στοιχεία).
Σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί ενιαία εθνολογικά ομάδα.
Είναι τουλάχιστον παρωχημένη η αντίληψη ότι η θρησκευτική ομάδα ταυτίζεται με εθνική/εθνολογική ομάδα (αποτελεί προσέγγιση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας…)
Στην βάση της προσέγγισης αυτής θα πρέπει να εφαρμοστούν όλες οι αρχές του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, δεδομένου ότι οι Έλληνες πολίτες, ανεξαρτήτως εθνικής ή εθνολογικής καταγωγής να είναι ίσοι απέναντι στους νόμους.
Αυτό σημαίνει ότι η Ελληνική πολιτεία επιβάλλεται να εφαρμόσει ίσες αποστάσεις και να επιβάλλει τους νόμους, προς κάθε πλευρά. Πρωτίστως απαιτείται να πράξει και η ίδια τις υποχρεώσεις της. Εμβάθυνση και Ενοποίηση της Ευρώπης
H Ευρώπη πρέπει να προασπίζει το δημόσιο συμφέρον, το κοινωνικό μοντέλο, την Δημοκρατία, το περιβάλλον, το κλίμα και τους πολίτες της, όχι να είναι υποχείριο ανεύθυνων τραπεζιτών κι επιθετικών funds. Αυτή η Ευρώπη όμως απαιτεί την συμμετοχή μας, τις προτάσεις μας, την υπεράσπιση των Ευρωπαϊκών αξιών από τους ίδιους τους πολίτες.
Χρειάζεται να είμαστε εμπόδιο σε εθνικιστές, νεοναζί και ρατσιστές που θέλουν να γκρεμίσουν το κοινό μας σπίτι αλλά και σε όσους θέλουν να το μετατρέψουν σε μια στυγνή οικονομική επιχείρηση για λίγους.
Η συμμετοχή μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ουσιαστική και εμβαθύνουμε στην ιδέα της, αποτρέποντας την ανεξέλεγκτη, χωρίς πολιτικούς όρους «διεύρυνσή» της.
Αγωνιζόμαστε για να περάσουμε από την πολιτική οριζόντιας και άδικης λιτότητας σε μια πολιτική οικονομικής, κοινωνικής και οικολογικής βιωσιμότητας που θα αντιμετωπίσει τα δημοσιονομικά προβλήματα της χώρας αλλά και τα γενικότερα διαρθρωτικά προβλήματα. Χρειάζεται τώρα να ανοίξει ο δρόμος για ένα διαφορετικό σχέδιο που θα διαμορφωθεί μέσα από κοινωνικό και πολιτικό διάλογο και θα βασίζεται σε μια ολοκληρωμένη και ισορροπημένη εναλλακτική στρατηγική βαθιών αλλαγών που θα έχουν την υποστήριξη και την συμμετοχή της κοινωνίας.
Το κρίσιμο σημείο που κατέστησε τις Ευρωπαϊκές χώρες εύκολο στόχο του διεθνούς κερδοσκοπικού κεφαλαίου, ήταν το γεγονός ότι η δημιουργία ενός κοινού νομίσματος σε μια Ένωση κρατών, εάν δεν συνοδεύεται από κοινούς μηχανισμούς παρέμβασης και εποπτείας, από ενιαίο προϋπολογισμό σε Ευρωπαϊκό επίπεδο και από τη δυνατότητα παρεμβάσεων στις πιο αδύναμες περιφέρειες, εν ολίγοις από προχωρημένη πολιτική ενοποίηση, έχει εγγενείς τάσεις ανισορροπίας που οδηγεί σε φαινόμενα διάλυσης.
Επιπλέον οι ασκούμενες πολιτικές, ο ηγεμονισμός και ο Εθνικο-λαϊκισμός έχουν αλλάξει τον αρχικό χαρακτήρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Το εργασιακό Ευρωπαϊκό κεκτημένο (που με πολλούς αγώνες θεμελιώθηκε κυρίως την τριακονταετία 1955-85) βρίσκεται σε συνεχή υποχώρηση με στόχο των αγορών την πλήρη του αποδιοργάνωση, στο πλαίσιο αλλαγών που συντελούνται παγκοσμίως. Μόνο μέσα σε ένα ευρύτερο ευρωπαϊκό επίπεδο και με νέες πολιτικές ιδέες και ευρωπαϊκούς πόρους μπορούμε να αλλάξουμε και να εξελίξουμε το ευρωπαϊκό κοινωνικό μοντέλο, το ασφαλιστικό σύστημα, την δικαιοσύνη μεταξύ των γενεών για όλους τους πολίτες στην Ευρώπη.
Το Ευρωπαϊκό δημοκρατικό κεκτημένο (το δικαίωμα δηλαδή των μελών χωρών να αυτο-προσδιορίζονται πολιτικά με ελεύθερες κοινοβουλευτικές διαδικασίες στο πλαίσιο μια κοινής Ευρωπαϊκής αλλά Δημοκρατικής πορείας) βρίσκεται σε κρίση. Οι πολίτες είναι ελεύθεροι να επιλέγουν τις κυβερνήσεις τους, αρκεί αυτές να μην παρεκκλίνουν από τις επιταγές που προσδιορίζονται κάθε φορά από τις αγορές.
Η απάντηση σε αυτή τη λογική είναι ένας νέος τύπος δράσης απέναντι σε μία πολιτική και οικονομική δικτατορία η οποία στην Ευρώπη εκφράζεται από τους οπαδούς της διεύρυνσης με όρους αγορών και της άδικης λιτότητας που οδηγεί τους λαούς στην οικονομική εξαθλίωση. Δράση συνειδητής διεκδίκησης του εκδημοκρατισμού και της εμβάθυνσης που θα οδηγήσει σε ένα Ευρωπαϊκό Σύνταγμα – μέσα από μια συντακτική συνέλευση με συμμετοχή του ευρωκοινοβουλίου, των εθνικών κοινοβουλίων, εκπροσώπων της αυτοδιοίκησης και κοινωνικών φορέων – που θα κατοχυρώνει τα ατομικά δικαιώματα και τα κοινωνικά αγαθά με στόχο τη δημιουργία μίας Ευρωπαϊκής κυβέρνησης η οποία θα καταστήσει εφικτό το όραμα της μείωσης των ανισοτήτων Βορρά-Νότου και θα δημιουργήσει επιτέλους την πραγματική Ένωση με γνώμονα των άνθρωπο και το περιβάλλον.