Άναψαν τα αίματα στην ΕΡΤ με τον νέο Κανονισμό Προσωπικού

 

Μια εισήγηση σχετικά με τον νέο Γενικό Κανονισμό Προσωπικού της ΕΡΤ που είναι ανυπόγραφη αλλά όπως λέγεται προέρχεται από τη διεύθυνση, δηλαδή τον κύριο Β. Κωστόπουλο, άναψε ξανά τα αίματα. Εκτός από τις αντιδράσεις από μερίδα εργαζομένων και ΜΜΕ, παρενέβη και η ΕΣΗΕΑ με ανακοίνωσή της καθώς κρίνει ότι τα θέματα των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας καθορίζονται από την Ένωση.
Εργαζόμενοι της ΕΡΤ μιλούν για κείμενο υπαγορευμένο από την ΠΟΣΠΕΡΤ, που δίνει προνόμια στους συνδικαλιστές και καθιερώνει αργίες παράνομα. Κι ενώ ο κανονισμός περιλαμβάνει και δίκαιες διατάξεις όπως αυτήν που αναγνωρίζει  την προϋπηρεσία όσων προσλήφθηκαν με το Προεδρικό Διάταγμα  Παυλόπουλου, η συζήτηση περιστρέφεται, όπως είναι λογικό, γύρω από τις προκλητικές.
Ας δούμε αναλυτικά τι προβλέπει ο κανονισμός τον οποίο καλείται το ΔΣ να υπερψηφίσει:
Οι υποχρεωτικές 8 ώρες λειτουργίας γίνονται 7.5. Προσθέτονται παρανόμως μία σειρά από αργίες και ημιαργίες, πρόσθετες στις καθιερωμένες στους Οργανισμούς του δημόσιου όπως ο εορτασμός της Αγίας Παρασκευής (πολιούχου της περιοχής), εορτασμός της επαναλειτουργίας της ΕΡΤ (29 Απριλίου ημέρα που ψηφίστηκε ο νόμος). Σε σχέση με το τελευταίο, μετά τις αντιδράσεις που προκάλεσε δημοσίευμα σε ηλεκτρονική εφημερίδα, η ΠΟΣΠΕΡΤ έβγαλε ανακοίνωση και διευκρίνισε ότι πρόκειται για ημέρα εορτασμού και όχι αργίας.
Όμως εκτός από τα παραπάνω ο κανονισμός προβλέπει 4 ημιαργίες ενώ είναι γνωστό πως έχουν καταργηθεί στον δημόσιο τομέα αλλά και ειδική άδεια 4 ωρών την ημέρα της ονομαστικής εορτής κάθε υπαλλήλου. Αυξάνονται οι ημέρες της κανονικής άδειας από 26 που είναι σήμερα σε όλο το δημόσιο κατά μέγιστο, σε 30 κάτι που δεν προβλέπει επίσης ο νόμος. Μειώνεται  το ποσοστό αναπηρίας βάσει του οποίου υπάρχει μειωμένο ωράριο και πρόσθετες ημέρες αδείας (πέραν της κανονικής) από 67% που είναι σε όλο το Δημόσιο, σε 50%..
Προκλητικές είναι οι προτάσεις και για τις συνδικαλιστικές άδειες. Πέντε  μέλη του ΔΣ της ΠΟΣΠΕΡΤ απαλλάσσονται από την εργασία τους στην ΕΡΤ (παρ. 2.7.2) ενώ  ο νόμος μιλάει για έναν μόνο. Οι Πρόεδροι, Αντιπρόεδροι και Γενικοί Γραμματείς των Πρωτοβάθμιων (μόνον εκείνων που είναι μέλη της ΠΟΣΠΕΡΤ κάτι που επίσης είναι παράνομο) έχουν από 3 έως 5 πρόσθετες εργάσιμες ημέρες άδειας μηνιαίως, συν τις ημέρες που έχουν ΔΣ, συνεδριάσεις επιτροπών, συνέδρια κ.λπ. Τρεις ακόμα υπάλληλοι (πέραν των 5 μελών του ΔΣ της ΠΟΣΠΕΡΤ) αποσπώνται στην ΠΟΣΠΕΡΤ και απαλλάσσονται από την εργασία τους στην ΕΡΤ ενώ προβλέπονται παροχές γραφείων και υλικοτεχνικού εξοπλισμού στην ΠΟΣΠΕΡΤ.
Η ΕΡΤ καλείται να παρακρατεί τις μηνιαίες συνδρομές  προς την ΠΟΣΠΕΡΤ από τους υπαλλήλους ενώ αυτό είναι  παράνομο χωρίς τη συγκατάθεση του υπαλλήλου μετά από υπεύθυνη δήλωσή του.
Σε σχέση με την ιεραρχία ενώ οι Γενικοί Διευθυντές σε όλο το Δημόσιο πρέπει να είναι  Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης και να έχουν διατελέσει Διευθυντές, στην ΕΡΤ  φαίνεται να μην ισχύει το ίδιο. Αρκεί οι υποψήφιοι να είναι είτε Πανεπιστημιακής είτε Τεχνολογικής Εκπαίδευσης αρκεί να έχουν έχουν 15ετή εμπειρία. Εδώ κάποιοι μιλούν για φωτογραφική διάταξη για κάποιους που προορίζουν για Γενικούς Διευθυντές της ΕΡΤ και δεν είχαν τα απαιτούμενα προσόντα.
Σε σχέση με τους συντονιστές και τους Υπεύθυνους Έργου προβλέπεται ότι οι συντονιστές θα έχουν επίδομα Υποδιευθυντή και οι Υπεύθυνοι Έργου επίδομα Τμηματάρχη.  Έως τώρα όλες οι Επιτροπές και οι υπεύθυνοί τους δεν αμείβονταν, σύμφωνα με τις μνημονιακές απαιτήσεις. Η νέα διοίκηση της ΕΡΤ, έχει δημιουργήσει πολλές  Επιτροπές που απαρτίζονται και από ανθρώπους της ΠΟΣΠΕΡΤ.
Οι όροι και οι συνθήκες εργασίας του προσωπικού της ΕΡΤ  φαίνεται να καθορίζονται με Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας  που συνάπτονται μεταξύ ΕΡΤ και ΠΟΣΠΕΡΤ. Εδώ, αντίθετα με όσα λέει ο ν. 4324/2015 για την επαναλειτουργία της ΕΡΤ, καταργείται πρώτα απ’ όλα η ΕΣΗΕΑ που υπέγραφε τις ΣΣΕ για τους δημοσιογράφους, η οποία ήδη αντέδρασε έντονα με την παρακάτω  ανακοίνωσή.
Η ανακοίνωση - διαμαρτυρίας της ΕΣΗΕΑ 
"Αγαπητέ κ. Κωστόπουλε, Τέθηκε υπόψη των δημοσιογραφικών Ενώσεων από τους συνδικαλιστικούς εκπροσώπους των δημοσιογράφων ο νέος Γενικός Κανονισμός Προσωπικού, ο οποίος –αιφνιδιαστικά για εμάς– εισάγεται στο Δ.Σ. της ΕΡΤ προς ψήφιση.  Θα θέλαμε να σας υπενθυμίσουμε ότι αποκλειστική αρμοδιότητα συλλογικής διαπραγμάτευσης και υπογραφής επιχειρησιακής συλλογικής σύμβασης για τους δημοσιογράφους της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης έχει εκ του νόμου η πλέον αντιπροσωπευτική πρωτοβάθμια δημοσιογραφική Ένωση. Και ξέρετε ποια είναι αυτή.
Κατά συνέπεια θα εκτιμούσαμε αν στην σχετική παράγραφο του νέου Γενικού Κανονισμού Προσωπικού αναφέρατε ότι οι όροι αμοιβής και εργασίας των δημοσιογράφων της ΕΡΤ θα ρυθμίζονται από συλλογική σύμβαση εργασίας μεταξύ της επιχείρησης σας και της ΕΣΗΕΑ. Δεν μπορούμε άλλωστε να φανταστούμε ότι άλλη συνδικαλιστική οργάνωση, έστω και δευτεροβάθμια, θα μπορούσε να διαπραγματευτεί και να συνομολογήσει τους όρους αμοιβής και εργασίας των συναδέλφων μας δημοσιογράφων. 
Εκτός των ανωτέρω επισημάνσεων σας δηλώνουμε ότι θεωρούμε πιο παραγωγικό, αντί να εκπονείτε διάφορα πονήματα, να επανέλθετε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων διότι, όπως γνωρίζετε, εκκρεμεί η Συλλογική Σύμβαση Εργασίας για το δημοσιογραφικό προσωπικό σας."

Πηγή : http://tvxs.gr

Φανταστικά σενάρια…

 

ΝΟΤΗΣ ΜΑΥΡΟΥΔΗΣ

Τα φανταστικά σενάρια είναι… κτήμα του καθενός. Παρέχονται δωρεάν και απασχολούν μόνο τον δημιουργό τους, είτε σε στιγμή ονειροφαντασιάς, είτε σε ιδιαίτερες στιγμές προσωπικών σχέσεων… Όμως, τα φανταστικά σενάρια προκαλούνται, ενίοτε, από στοιχεία τής πραγματικότητας, που μάλλον μέσω μαγνητικών κυμάτων μάς οδηγούν (όχι άδικα) στη δημιουργία υποθέσεων φανταστικών μεν, αλλά που δεν απέχουν από την πραγματικότητα της εποχής.
Και, για να μπω στο θέμα.
Έβλεπα-λέει-να ζούμε στην πραγματική καθημερινότητα που έχουμε συνηθίσει τα τελευταία χρόνια, με την οικονομική κατηφόρα που βιώνουμε και όλα τα άλλα, ας μην τα επαναλάβω… Ένα καινούργιο στοιχείο που περιείχε το φανταστικό μου σενάριο, πρέπει να πω έντονα αυτές τις μέρες, είναι η διακοπή έκδοσης μεγάλων και ιστορικών εφημερίδων (ΤΑ ΝΕΑ, ΤΟ ΒΗΜΑ, ΤΟ ΕΘΝΟΣ κα). Όταν το συζητάω με τις παρέες μου, μού λένε πως το φανταστικό αυτό σενάριο δεν απέχει και πολύ από την πραγματικότητα. Δεν παριστάνω τον ανίδεο. Γνωρίζω τις καταστάσεις και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα εκδοτικά συγκροτήματα και οι  Όμιλοι. Γνωρίζω πως η βαθιά οικονομική κρίση, όπως επίσης και η εξάπλωση του ηλεκτρονικού Τύπου, θα χτυπούσε τον έντυπο, όπως συμβαίνει στη δισκογραφία, στο βιβλίο, στον κινηματογράφο κλπ. (Έχω αναφερθεί επανειλημμένως ως προς τα τελευταία). Αλλά με καταπλακώνει-ομολογώ-μια εικόνα. Εκείνη που αφήνει ορφανή μια χώρα, ένα λαό, ένα έθνος, μια Δημοκρατία, δίχως να κυκλοφορούν πρωινές, απογευματινές και Κυριακάτικες εφημερίδες! Εφημερίδες κάθε ιδεολογικής τοποθέτησης, έστω κι εκείνες οι πιο κίτρινες (άλλωστε αυτές οι κίτρινες, δεν έλειψαν ποτέ από τη χώρα μας. Από καμία χώρα θα έλεγα, πέρα από τις απολυταρχικές).
Το πώς εξελίχθηκε η κατάσταση και φθάσαμε να κινδυνεύουν πραγματικά με κλείσιμο κάποιες εφημερίδες, δεν θα το θίξω εδώ για λόγους αυτονόητους. Η συνθετικότητα των πεπραγμένων και των σχέσεων εκδοτών-δημοσιογράφων- διοικητικών εργαζομένων, στα τυπογραφεία και στους μηχανισμούς τής διανομής, στα δάνεια και στις τραπεζικές σχέσεις, είναι μια καθημερινότητα που λειτουργεί από τη στιγμή σύστασης του ελληνικού κράτους. Το γευτήκαμε το 1988 με το κλείσιμο της εφημερίδας του Κοσκωτά «24 Ώρες» και με τα έξη περιοδικά που εξέδιδε, μεταξύ αυτών και το αξιοσημείωτο «Τέταρτο» του Μάνου Χατζιδάκι. Το 2011 με το κλείσιμο της εμβληματικής «Ελευθεροτυπίας» που κυκλοφορούσε από το 1975. Μεγάλη ορφάνια, παρ’ ότι το παράδειγμα Κοσκωτά μάς παραπέμπει σε υψηλού τύπου παρανομίες και μαύρο χρήμα… Στο νου μού έρχονται δύσκολες εποχές του ‘60 για την ιστορική ΑΥΓΗ, όταν όλες οι οργανώσεις τής τότε Αριστεράς ξεχυθήκαμε για οικονομικό έρανο με στόχο να σώσουμε την εφημερίδα, για να μη σταματήσει η κυκλοφορία της… Θα ήταν και τότε ένα μεγάλο πλήγμα στην ενημέρωση του πολίτη. Πρόσφατα, είμαστε θεατές του κλεισίματος ιστορικών εκδοτικών οίκων όπως Παπασωτηρίου, Ελευθερουδάκη, άλλοι μικρότεροι εκδοτικοί οίκοι που φυτοζωούν, όπως έγινε και με εταιρείες δίσκων, με καταστήματα δίσκων που έχουν σχεδόν εξαφανιστεί από την Επικράτεια. Ένας ολόκληρος πολιτισμός που κινδυνεύει μέσα στο χάος τής αβεβαιότητας και ενός παρελθόντος, σε περιπτώσεις έως και αμαρτωλού…
Φτώχεια, φτώχεια και τω Θεώ δόξα, που λένε οι χριστιανότεροι από μένα…
Πώς να αποφύγω αυτό το φανταστικό σενάριο, το οποίο κινείται μέσα στον ρεαλισμό της εποχής μας, όχι ως όνειρο αλλά ενδέχεται, ως υπαρκτό γεγονός ; Κάθε εστία εργασίας που κλείνει, αφήνει πίσω του στρατούς από μικρές κοινωνίες ανέργων, που μαζί με άλλες γίνονται πλήθος και μια βαριά αλυσίδα που κρατάει από το πόδι αιχμάλωτο έναν ολόκληρο λαό. Βλέπε και στο τηλεοπτικό τοπίο: το Mega, τις προοπτικές Παππά για τις τηλεοπτικές άδειες και όλο εκείνο το κομφούζιο που τελικά ανεστάλη. Μέσα σ’ όλα αυτά και επιχειρήσεις που βάζουν λουκέτο. Μα, τι θέλω και καταπιάνομαι με τέτοια εργασιακά που έχω μεσάνυχτα… Εγώ βλέπω μπροστά μου ένα φανταστικό σενάριο να με κατατρέχει και να με πνίγει η προοπτική του…
Δεν υπάρχει δημοκρατία και Πολιτισμός δίχως εφημερίδες και πληροφόρηση. Δεν επιθυμώ να ζήσω σε μια ακόμα πιο κουτσή δημοκρατία. Αυτή η σκέψη με πάει σε μια άλλη, όταν ένας από τους συναδέλφους μου μετακομίζοντας σε καινούργιο σπίτι, απαλλάχτηκε από κάθε βιβλίο και ίχνος γραφής, ζώντας πλέον χωρίς βιβλιοθήκες! Κανένα βιβλίο! Μόνο μερικά περιοδικά lifestyle και αθλητικές εφημερίδες «κοσμούσαν» τους δερμάτινους μαύρους μοντέρνους καναπέδες…
Έχετε φανταστεί σπίτια δίχως βιβλιοθήκες; Μπορείτε να ζήσετε μια τέτοια ερημία; Νιώθετε τη σημαντικότητα του θέματος; Αυτό δεν είναι σενάριο φαντασίας που επινόησε το μυαλό μου. Είναι πραγματικότητα! Πόσο σκοτάδι παράγεται από ένα τέτοιο θέαμα ενός σπιτιού χωρίς βιβλιοθήκες; Χωρίς ζωή; Χωρίς την παραμικρή υποψία γνώσης, έστω αιωρούμενης;
Δεν έχω διάθεση να περιγράψω τη συνέχεια τού φανταστικού σεναρίου μου. Είναι κάποιες τέτοιες σκέψεις που προκαλούν τα δαιμόνια που φωλιάζουν στις ψυχές των ανθρώπων και τις οδηγούν σε σκοτεινά τούνελ. Το κλείσιμο εφημερίδων, αν γίνει πραγματικότητα, οδηγεί όλους μας σε έναν κόσμο χωρίς κριτική-πολιτική-δημιουργική σκέψη, που εύκολα μπορεί να ολισθήσει σε νεοφασισμό ικανό να εκτροχιάσει τα πάντα…

Πηγή :  http://metarithmisi.gr

Και η Παιδεία στο αστυνομικό ρεπορτάζ για την ΕΡΤ;

 

Συντάκτης: Τάσος Τσακίρογλου

 

Η ΕΡΤ του κ. Ταγματάρχη δεν σταματά να μας εκπλήσσει. Απόψε, στο κεντρικό δελτίο, η παρουσίαση του εκπαιδευτικού συλλαλητηρίου έγινε από τον αστυνομικό ρεπόρτερ, ο οποίος, αφού περιέγραψε τα «επεισόδια», ανέφερε παρεμπιπτόντως ότι οι μαθητές διαμαρτυρήθηκαν για τις συνθήκες στα σχολεία. 
Ο δημοκρατικός κόσμος που έδωσε τη μάχη για να μην κλείσει η ΕΡΤ δεν αγωνίστηκε γι' αυτό το είδος της ενημέρωσης που σήμερα μας σερβίρει η δημόσια τηλεόραση.
Σε εκπομπές επανακάμπτουν άνθρωποι «παντός καιρού», υπηρέτες πολλών αφεντάδων, ρεπορτάζ «προστατεύουν» με άγαρμπο τρόπο την κυβέρνηση, το «σέρβις» πάει σύννεφο. 
Η έγκυρη ενημέρωση που επιζητεί ο κόσμος δεν ταυτίζεται ούτε με την ανία των άχρωμων και άοσμων «διδύμων», ούτε με ρεπορτάζ φιλτραρισμένα που θυμίζουν την παλιά κακή ΕΡΤ και το φάντασμα της ΝΕΡΙΤ.
Οι απαιτήσεις από τη δημόσια τηλεόραση επί αριστερής κυβέρνησης είναι μεγάλες και αυτό που εισπράττουμε είναι απογοητευτικό και αποκαρδιωτικό.
Η συνταγή «αυτούς ξέρετε, αυτούς εμπιστεύεστε» οδηγεί μαθηματικά στην απαξίωση και στην αναξιοπιστία.
Με μπαγιάτικα υλικά δεν φτιάχνεις φρέσκια πίτα. Πολύ περισσότερο όταν πολλά απ' αυτά τα υλικά είναι και σάπια. 
Η ανακύκλωση φθαρμένων προσώπων ή πολύ περισσότερο προσώπων ταυτισμένων με το ancien regime του χρεοκοπημένου δικομματισμού και των επιχειρηματικών λόμπι φανερώνει πολιτικό αδιέξοδο και έλλειψη εμπιστοσύνης σε δυνάμεις που έχουν αποδείξει διαχρονικά την ακεραιότητά τους. 
Ο κ. Παππάς τι λέει για όλα αυτά; Εμπιστεύεται ακόμα τον κάθε Ταγματάρχη;
Νοιώθει βολικά με την επανάκαμψη των ίδιων προσώπων που έκαναν τον κόσμο να μισήσει τη δημοσιογραφία και να απαξιώσει τη δημόσια τηλεόραση;
Βρίσκει ελκυστικό το προϊόν που προσφέρει η ΕΡΤ στον ελληνικό λαό;
Ο Καπάκος εκπαραθυρώθηκε, αλλά το πρόβλημα «ενημέρωση» παραμένει. 
Η απόσταση που χωρίζει την ποιοτική, έγκυρη και έντιμη ενημέρωση από τη δημόσια τηλεόραση συνεχίζει να μην έχει γεφυρωθεί, ενώ στιγμές-στιγμές το χάσμα δείχνει να ανοίγει ακόμα περισσότερο και να εξοργίζει ακόμα και εμάς, τους φανατικούς φίλους της ΕΡΤ και του - κατά τ' άλλα - ποιοτικού προγράμματός της. 

Πηγή : www.efsyn.gr

Πανάλαφροι στα σοβαρά

 

του Παντελή Μπουκάλα

Καλά κι άγια έκαναν τα κανάλια, κρατικά και ιδιωτικά, που έδειξαν στα δελτία ειδήσεων ένα φιλμάκι με το οποίο η Αστυνομία προειδοποιεί τους αθώους του κόσμου τούτου να βάλουν ένα όριο στην ευπιστία τους. Να μην πιστεύουν όσους τους τηλεφωνούν, παριστάνοντας τους αστυνομικούς, για να τους ανακοινώσουν εμπλοκή συγγενή τους σε τροχαίο και να ζητήσουν πέντε ή δέκα χιλιάρικα ευρώ, ώστε «να τακτοποιήσουν το ζήτημα χωρίς περαιτέρω». Είναι πολλά μέχρι στιγμής τα θύματα της άθλιας πλεκτάνης, που ποντάρει στην πρόκληση υπέρμετρης συγκινησιακής φόρτισης στους ακροατές του αιφνιδιαστικού σκληρού μηνύματος, άρα και στη μείωση του διανοητικού τους ελέγχου, ακόμα και στον μηδενισμό του. Ενας αλαφιασμένος άνθρωπος, με το μυαλό μουδιασμένο από μιαν αναγγελία που ηχεί επίσημη, δεν μπορεί να υποψιαστεί αμέσως τους απατεώνες και να τους διαολοστείλει.
Θα έκαναν όμως ακόμα καλύτερα τη δουλειά τους τα κανάλια, θα τιμούσαν δηλαδή την ευθύνη που οφείλουν απέναντι στο κοινό τους, λόγω του δημόσιου αγαθού που χρησιμοποιούν ή και καταχρώνται, αν έδειχναν και ξανάδειχναν το σποτάκι. Κάθε μέρα. Οχι άπαξ. Και βέβαια σε ώρες υψηλής θεαματικότητας. Οταν υπάρχει αντίκρισμα. Το λέω αυτό γιατί οι ξενύχτηδες γνωρίζουν καλά ότι τα εμπορικά κανάλια συνηθίζουν να προβάλλουν τα (άνευ πληρωμής) κοινωνικού περιεχομένου μηνύματα σε ώρες μεταμεσονύκτιες, όταν ο πολύς κόσμος απλώς κοιμάται. Τα δείχνουν μάλιστα διάσπαρτα ανάμεσα στις πορνοδιαφημίσεις, στις οποίες αρκετά από αυτά έχουν προ πολλού ενδώσει.
Εκεί, και μόνον εκεί, σ’ αυτήν την κοιμωμένη ζώνη, θα δει κανείς τα προτρεπτικά ή παρακλητικά μηνύματα του ΕΚΑΒ, της Πυροσβεστικής, των Ανώνυμων Αλκοολικών, του Χαμόγελου του Παιδιού, των Γιατρών του Κόσμου ή των Γιατρών Χωρίς Σύνορα, οικολογικών οργανώσεων, ενώσεων αλληλεγγύης σε πάσχοντες από κάποια δύστροπη νόσο, φιλοζωικών ομίλων κτλ. Τα κανάλια δηλαδή τις δείχνουν μόνο και μόνο για να ξεχρεώσουν λογιστικά, όχι κοινωνικά και ηθικά. Απλώς για να μπορούν να απαντήσουν «ορίστε, τα παίξαμε» σε πιθανό έλεγχο. Οχι επειδή όντως νοιάζονται. Μα ποιος θα τα ελέγξει γι’ αυτό, ή μάλλον και γι’ αυτό; Το ΕΣΡ; Αμήν και πότε.
Υπάρχει πάντως ένα ευρύτερο θέμα με τις διαφημίσεις. Ας αφήσουμε στην άκρη το ότι όσες αναζητούν θηράματα στην παιδική αγορά παίζονται οποιαδήποτε ώρα, όχι μόνο στη θεωρητικά προβλεπόμενη. Ας παρακάμψουμε και τον αυτονόητο πια σεξισμό τους, που τον αναθεματίζουμε μόνο κάθε 8 Μαρτίου. Κι ας φέρουμε στον νου μας μια πρόσφατη ρεκλάμα κάποιας μάρκας αυτοκινήτου: Με τον γιωταχή, που άργησε να ξεκινήσει για το ραντεβού του, να γκαζώνει, να χρησιμοποιεί το κινητό του οδηγώντας σε βουνά και λαγκάδια, να ξυρίζεται οδηγώντας, να φωτογραφίζει οδηγώντας, να στέλνει μηνύματα στην καλή του οδηγώντας. Ζώνη; Δεν θυμάμαι αν φορούσε. Αν όμως οδηγούσε έχοντας βάλει ζώνη στο μυαλό του, όλοι θα το θυμόμασταν.

Πηγή :  www.kathimerini.gr

Η απόφαση του ΣτΕ και τα παιδάκια

 

Μελετάω τις κινήσεις τους από την αρχή μέχρι την απόφαση του ΣτΕ. Απορώ πώς κατάφεραν, την χωρίς καμία αμφιβολία σωστή τους απόφαση να καθαρίσει επιτέλους το τοπίο των τηλεοπτικών αδειών,, να την καταστρέψουν με τόσες λανθασμένες κινήσεις

Ρέα Βιτάλη

 Είχε δηλώσει ο Ν. Παππάς στην πρόσφατη συνέντευξή του στον ΣΚΑΙ, αναφερόμενος στην πιθανότητα, να θεωρηθεί αντισυνταγματικός ο νόμος του άρα και να επιβάλλεται να επιστραφούν τα χρήματα στους υπερθεματιστές «Για τις προκαταβολές να πάνε στα δικαστήρια». Αυτές είναι «ξήγες», που λένε και οι μάγκες. Αυτοί είναι οι κανόνες που επιφυλάσσουμε για τους «επενδυτές». Να έχουν να μας θυμούνται. Και την επομένη φορά να προσέχουν, ποιόν εμπιστεύονται.

Κι ήρθε η άτιμη, η κακιά η ώρα. Και κρίθηκε από το ΣτΕ ο νόμος Παππά, αντισυνταγματικός. Και βγήκε η Όλγα Γεροβασίλη… Αγνώριστη ως φωνή και έκφραση προσώπου. Και είπε, όσα είπε αλλά, θες ότι είμαι μάνα, σε ένα κυρίως σημείο μάτωσε η ψυχή μου. Στην αναφορά της στα παιδάκια.

Η απόφαση του ΣτΕ «στέλνει 15.000 παιδιά εκτός παιδικών σταθμών». Πω, πω συμφορά! Αραγε αυτά τα παιδάκια είναι ήδη στους παιδικούς σταθμούς; Αραγε τα έβαλαν «έναντι» μελλοντικών εισπράξεων από τηλεοπτικές άδειες; Και τι θα τους πούνε τώρα; Οι κακοί πλούσιοι θέλουν πίσω τα λεφτά τους, παιδί μου; Και τα μικρά παιδάκια θα αρχίσουν να κλαίνε και η γλυκιά δασκάλα τους θα τους χαϊδεύει τα κεφαλάκια και θα τα παρηγορεί «Σώπα, σώπα μωρό μου, η καλή μας κυβέρνηση, θα κάνει ότι μπορεί να κρατήσει τα λεφτά των πλούσιων, όσο μπορεί στα χέρια της» και τα παιδάκια θα ρωτάνε με τα αγνά τους τα ματάκια ανήσυχα «Καλά για φέτος κυρία αλλά του χρόνου; Θα έρθουμε στον σταθμό μας;». Και η καλή κυρία δεν θ΄απαντά αλλά ένα δάκρυ θα κυλάει στα μάγουλά της ενώ θα λέει «Δεν είναι τίποτα μικρά μου, ένα σκουπιδάκι μπήκε στα μάτια μου».

 Μελετάω τις κινήσεις τους από την αρχή μέχρι την απόφαση του ΣτΕ. Απορώ πώς κατάφεραν, την χωρίς καμία αμφιβολία σωστή τους απόφαση, να καθαρίσει επιτέλους το τοπίο των τηλεοπτικών αδειών, να την καταστρέψουν με τόσες λανθασμένες κινήσεις. Πόση αλαζονεία, πόσο κρυφτό με τις αληθινές προθέσεις, πόση υποτίμηση των πάντων, πόση κοντόφθαλμη στρατηγική! Ακούω αποσβολωμένη τις δηλώσεις της Όλγας Γεροβασίλη. Πραγματικά δεν ξέρω, σε ποιο συναίσθημα να στεριώσω το πρόσωπό μου στη φράση της «Η απόφαση του ΣτΕ στέλνει 15.000 παιδιά εκτός παιδικών σταθμών». Θα σας εξομολογηθώ τη σκέψη μου. Τίποτα θλιβερότερο από τον χαρτοπαίχτη όταν παίζει τα ρέστα του.

Πηγή : www.protagon.gr

Ο ορισμός της αντισυνταγματικότητας

 

Από τον Χάρη Ζάβαλο


Το Συμβούλιο της Επικρατείας πριν λίγο, με ψήφους 14 προς 11, αποφάσισε ότι ο νόμος Παππά για τις τηλεοπτικές άδειες είναι αντισυνταγματικός.
Και πράγματι είναι, αφού αρμόδιο για την αδειοδότηση των καναλιών είναι το Εθνικό Ραδιοτηλεοπτικό Συμβούλιο και όχι ο κάθε υπουργός που προσπαθεί να δικαιολογήσει την ύπαρξη του. Επί δυο έτη ασχολείται μόνο με αυτό το θέμα εκμεταλλευόμενος την βαθιά αντιπάθεια του κόσμου απέναντι στα καθεστωτικά μέσα, που τα μνημονιακά χρόνια αναλώθηκαν στο να κατηγορούν συλλήβδην τον ελληνικό λαό για όλες τις αστοχίες των εκάστοτε κυβερνήσεων.
Άλλωστε το ΣτΕ είναι αρμόδιο να προστατεύει το Σύνταγμα. 
Έτσι όλα αυτά τα χρόνια βρήκε πολύ συνταγματικό να κόβονται συνέχεια οι επικουρικές συντάξεις.
Βρήκε συνταγματικό να ξεπουλιέται η δημόσια περιουσία.
Το κλείσιμο της ΕΡΤ ήταν ο ορισμός της συνταγματικότητας.
Ολόκληρο το μνημόνιο (και τα 3), είναι κάθε λέξη του Συντάγματος, οπότε ούτε αυτά τα βρήκε αντισυνταγματικά.
Συνταγματικές και οι καταργήσεις των συλλογικών συμβάσεων εργασίας.
“Σύνταγμα της Ελλάδας
‘Αρθρο 22: (Προστασία της εργασίας)
1. H εργασία αποτελεί δικαίωμα και προστατεύεται από το Kράτος, που μεριμνά για τη δημιουργία συνθηκών απασχόλησης όλων των πολιτών και για την ηθική και υλική εξύψωση του εργαζόμενου αγροτικού και αστικού πληθυσμού.
Όλοι οι εργαζόμενοι, ανεξάρτητα από φύλο ή άλλη διάκριση, έχουν δικαίωμα ίσης αμοιβής για παρεχόμενη εργασία ίσης αξίας.
2. Mε νόμο καθορίζονται οι γενικοί όροι εργασίας, που συμπληρώνονται από τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας συναπτόμενες με ελεύθερες διαπραγματεύσεις και, αν αυτές αποτύχουν, με τους κανόνες που θέτει η διαιτησία.”
Οι 1.500.000 άνεργοι για το ΣτΕ είναι αόρατοι.
Όπως ο ΣΥΡΙΖΑ είναι κάθε λέξη του Συντάγματος, έτσι και το ΣτΕ αφαιρεί ολόκληρες προτάσεις από αυτό.
Ακόμα καλύτερα οι αναδρομικές αυξήσεις δίνονται μόνο στους μισθούς τους όλα αυτά τα χρόνια.
Το Σύνταγμα είναι χρόνια τώρα ένα κουρέλι που το σκίζουν κάθε μέρα και ας φαντασιώνονταν κάποιοι ότι θα έσκιζαν μνημόνια έξω από την βουλή “και θα ‘ναι μέρα μεσημέρι”.
Οι αδειοδοτήσεις των καναλιών είναι μείζονος σημασία μόνο για τους καναλάρχες και τους αυλικούς τους και μόνο αυτοί συντηρούν στον αφρό της επικαιρότητας ένα μέσο που πια ενδιαφέρει ελάχιστους.
Ας σταματήσουν να προσπαθούν τσάμπα να πείσουν ότι καίγονται για την τήρηση του Συντάγματος και την δήθεν εκτροπή του πολιτεύματος.
Η επίφαση της δημοκρατίας που υπήρχε στη χώρα μας τελείωσε στο πρώτο “σώσιμο”. Άλλους τέτοιους σωτήρες και υπερασπιστές της συνταγματικότητας δεν θέλουμε, μας είναι περιττοί. 

Πηγή :  www.nostimonimar.gr

ΣτΕ: Αντισυνταγματικός ο νόμος για τις τηλεοπτικές άδειες- Νέο νόμο φέρνει η κυβέρνηση

 

Αντισυνταγματικός κρίθηκε ο νόμος για τις τηλεοπτικές άδειες, μετά την ολοκλήρωση της διάσκεψης του Συμβουλίου της Επικρατείας. Νέο σχέδιο νόμου θα καταθέσει την Δευτέρα η κυβέρνηση, σύμφωνα με την κυβερνητική εκπρόσωπο, Όλγα Γεροβασίλη. 
 H πέμπτη διάσκεψη του ΣτΕ για την εξέταση του "νόμου Παππά" κατέληξε σε ψηφοφορία, όπου με ψήφους 11-14 κρίθηκε αντισυνταγματικός, σημειώνοντας πως προσκρούει στις επιταγές του άρθρου 15 του Συντάγματος που καθορίζει ως μόνο αρμόδιο όργανο για τη χορήγηση των τηλεοπτικών αδειών το ΕΣΡ. Κατά τις ίδιες πληροφορίες, στην απόφαση δεν υπάρχουν αστερίσκοι, ούτε υποσημειώσεις.

Νέα νομοθετική πρωτοβουλία προανείγγειλε η κυβερνητική εκπρόσωπος, την οπόια η κυβέρνηση θα καταθέσει την Δευτέρα. "Η απόφαση του ΣτΕ στερεί 255 εκατ. ευρώ από τον προϋπολογισμό σε μια στιγμή που η χώρα τα χρειάζεται" σημείωσε η κα. Γεροβασίλη.
 Κατά το Αθηναϊκό Πρακτορείο, κατά την διάσκεψη διάρκειας 5,30 ωρών υπήρξαν έντονες αντιπαραθέσεις μεταξύ των 25 αντιπροέδρων και συμβούλων Επικρατείας του Ανώτατου Ακυρωτικού Δικαστηρίου.

Πάντως, ο πρόεδρος του ΣτΕ, Νίκος Σακελλαρίου, απέφυγε να κάνει οποιαδήποτε δήλωση εξερχόμενος του δικαστικού Μεγάρου, αρκούμενος να σημειώσει πως η διαδικασία είναι μυστική.

Από εδώ και πέρα η κυβέρνηση θα πρέπει να αποφασίσει αν θα δεχτεί το αποτέλεσμα, ιδίως αν ισχύουν οι πληροφορίες ότι δεν υπάρχουν αστερίσκοι (νομική ευχέρεια διορθωτικών κινήσεων) ή θα προσπαθήσει να κηρύξει εκ νέου τον διαγωνισμό. Στην περίπτωση του Καραμανλή με τον «Βασικό μέτοχο» πάντως η κυβέρνηση παραιτήθηκε των προσπαθειών της και προσπάθησε να τα τα βρει με τους καναλάρχες (μάλλον επιτυχημένα).

Πηγή : www.thepressproject.gr

«Η κάμερα σ' εμένα»!

του Λάκη Ιορδανόπουλου *

Είναι γνωστό ότι τόσο στην Ελλάδα όσο και στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες χρησιμοποιείται το δημοσιογραφικό προϊόν, η ειδησεογραφία, για περισσότερους από ένα ή δυο προφανείς λογούς. Έξω από την πρόσβαση στην πληροφόρηση και το νόμιμο επιχειρηματικό κέρδος που προκύπτει απ’ αυτό, έξω από τους θεσμικά από χώρα σε χώρα διαφορετικά κατοχυρωμένους στόχους και κανόνες, που φροντίζουν λίγο ως πολύ να γίνεται σεβαστό το ανθρωπινό δικαίωμα στην πληροφόρηση  και τους ηθικούς κανόνες, τους κανόνες ελεύθερης έκφρασης της γνώμης άλλα και τη δημοσιογραφική δεοντολογία που πρέπει ή μάλλον θα έπρεπε να τηρείται χωρίς εξαιρέσεις, υπάρχουν και άλλοι, πιο ιδιοτελείς λόγοι που συνθέτουν τα κίνητρα ενός σημερινού επιχειρηματία να επενδύσει σ αυτόν τον τομέα.
Είναι το κέρδος από την διαφήμιση αλλά και το κέρδος, που προκύπτει από τις διαπλεκόμενες σχέσεις των ΜΜΕ με την πολιτική. Να λοιπόν γιατί τα ιδιωτικά ΜΜΕ έχουν ένα κυρίως μέλημα: Να «βλέπουμε» και να «ακούμε» όλοι μας μόνο αυτούς: Οι πολιτικοί, οι παράγοντες, οι θεατές, ο κόσμος όλος να αντιλαμβάνονται την πολιτική και την κοινωνική πραγματικότητα μέσα από τα προγράμματα τους. Αυτά τα προγράμματα, που επιμένουν να διαμορφώνουν γνώμη χωρίς να πρέπει αναγκαστικά και να μας μορφώνουν, που μας πληροφορούν παραμορφώνοντας συχνά την πραγματικότητα έτσι ώστε αυτή να «πουλάει» τηλεθέαση και ως εκ τούτου περιορίζοντας την έμφυτη ικανότητα μας να κρίνουμε με βάση τα πραγματικά γεγονότα.
Κάπως έτσι φτάνουμε στην σημερινή απαράδεχτη κατάσταση, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά στην Ελλάδα ιδιαιτέρως. Σε ένα τοπίο με αμέτρητα κανάλια και καναλάκια τοπικής και πανελλήνιας εμβέλειας, τις αναρίθμητες εφημερίδες, που δεν πουλάνε ούτε ένα φύλλο, και αναρωτιέται κάνεις από τι ζούνε και τους ραδιοφωνικούς σταθμούς, εκ των οποίων οι περισσότεροι είναι της συμφοράς και λειτουργούν κάτω από τριτοκοσμικές συνθήκες.
Θα μείνω όμως στην τηλεόραση, γιατί αυτό είναι το θέμα μας αυτές τις μέρες. Σ αυτήν την τηλεόραση, που κατά γενική ομολογία αναπαράγει συχνά τον πιο κακό μας εαυτό, παρουσιαζόμενη σαν «φιλαράκος», που μας ..καταλαβαίνει, μόνο για να κερδίσει την προσοχή, την εμπιστοσύνη μας και τελικά να μας «δέσει» μπροστά στο κουτί και να περάσει τα μηνύματα της σαν αυτονόητα, από όλους αποδεχτά. Περισσότερη τηλεθέαση σημαίνει όμως και ακριβότερη τιμή διαφήμισης άρα λοιπόν και περισσότερα κέρδη.
Ενώ όμως αυτά συμβαίνουν σε πρώτο επίπεδο και, όσο υπάρχει ευτυχώς η δύναμη στο χέρι μας με το τηλεχειριστήριο, φτάνουν να είναι ως και …θεμιτά , σε δεύτερο βαθύτερο επίπεδο κινούνται οι λόγοι μια άλλης, αθέμιτης ιδιοτέλειας, που έχει γίνει και είναι από χρόνια στην Ελλάδα τουλάχιστον η αιτία πολλών δεινών.  Και είναι εκεί που μπαίνουν πια στο παιχνίδι τα γνωστά «διαπλεκόμενα» συμφέροντα, αυτά που όλοι τα επικαλούνται, όταν μιλούν για την κακοδαιμονία των ιδιωτικών ΜΜΕ άλλα κανείς δεν δείχνει να θέλει ή ακόμα και να μπορεί, μέχρι τώρα τουλάχιστον, να δώσει και να κερδίσει την αναγκαία μάχη ενάντια σ αυτούς τους κατ’ εμέ «μαυραγορίτες» της είδησης. Αυτούς που εκβιάζουν την πολιτική ανταλλάσσοντας την απειλή για δυσφημιστική «δημοσιογραφία» με παραχωρήσεις σε τομείς που αποδίδουν μεγάλα κέρδη. Στην ανάθεση δημοσίων έργων, τις αποκλειστικότητες στην εκμετάλλευση κρατικής περιουσίας κτλ.
Το γεγονός ότι τα ιδιωτικά κανάλια στην Ελλάδα μπορούσαν να λειτουργούν μέχρι τώρα χωρίς άδειες, με καθεστώς …παρανομίας δηλαδή, αποδεικνύει το πόσο μεγάλη ήταν και είναι η επιρροή τους στην πολιτική. Για να αλλάξει αυτό το καθεστώς χρειάζονται λοιπόν νόμοι, κριτήρια λειτουργίας και θεσμικά κατοχυρωμένοι ελεγκτικοί μηχανισμοί. Χρειάζονται λοιπόν οικονομικές εγγυήσεις, που θα ελέγχονται τακτικά αν υφίστανται ακόμα και προϋποθέτονται έτσι ώστε να λειτουργούν οι ιδιωτικοί τηλεοπτικοί σταθμοί σαν οικονομικά υγιείς εταιρίες. Χρειάζεται κοινωνική  παρακολούθηση και έλεγχος όχι βέβαια της πληροφορίας άλλα της αντικειμενικότητας στην προσέγγιση των θεμάτων και του σεβασμού στον κοινωνικό, πολιτικό πλουραλισμό αλλά και έλεγχος, με δημοκρατικά βέβαια κριτήρια της ψυχαγωγίας έτσι ώστε αυτή να μην μετατρέπει την τηλεόραση σε ένα σπιτικό «κολοσσιαίο τσέπης». Σε ένα «θέατρο» που ικανοποιώντας κατώτερα και κατώτατα ένστικτα αποβλέπει αποκλειστικό στην οποία ακροαματικότητα! Όλα αυτά όμως με κατεύθυνση να μεταρρυθμιστεί το τηλεοπτικό τοπίο με στόχο την καλλίτερη και κατά το δυνατόν αδέσμευτη δημοσιογραφία και ποιοτική ψυχαγωγία.
Λάθος θα ήταν όμως αν η προσπάθεια εξυγίανσης του ιδιωτικού τηλεοπτικού τοπίου και καθεστώτος λειτουργίας τους οδηγούσε από το υπάρχον άκρο της εξάρτησης της πολίτικης από τα ιδιωτικά ΜΜΕ στο άλλο άκρο της χειραγώγησης και της εξάρτησης αυτόν των ΜΜΕ από την πολιτική αυτήν την φορά. Από τον πολλές φορές μαφιόζικο τρόπο συνύπαρξης που ισχύει τώρα δηλαδή σε ένα καθεστώς λειτουργίας τύπου …Βόρειας Κορέας. Εκεί έχω τους ενδοιασμούς μου όσον αφορά στη – μελλοντική όπως ανακοινώθηκε – χορήγηση τηλεοπτικών αδειών από το Υπουργείο ΜΟΝΟ ΣΕ ΤΕΣΣΑΡΑ καναλια πανελλαδικής εμβέλειας
Θα πρότεινα λοιπόν την αναθεώρηση αυτής της μελλοντικής εξέλιξης και αντ’ αυτής την θέσπιση κριτηρίων τόσων οικονομικών όσον και τηλεοπτικής δεοντολογίας, τα οποία θα διατυπωθούν και θα ελέγχονται κατόπιν από ανεξάρτητη (διακομματική) αρχή (ένα μελλοντικό ΕΣΡ) από την μια και το ελεύθερο καθεστώς λειτουργίας τόσων σταθμών όσους ρυθμίζει η ίδια η αγορά με την προτίμηση ή όχι του τηλεοπτικού κοινού. Μια άλλη απ αυτήν την ρύθμιση, θα βάλει σε κίνδυνο την δημοκρατική λειτουργιά των ιδιωτικών ΜΜΕ και θα μετατρέψει μια αναγκαία μεταρρύθμιση σε έναν ακόμη αντιδεοντολογικό και ανελεύθερο «κορσέ» !
Υ.Γ: Το γεγονός ότι σ αυτό τα άρθρο δεν αναφέρομαι στην δημοσιά τηλεόραση  είναι γιατί εκεί το καθεστώς λειτουργίας της και οι υπαρκτοί κίνδυνοι χειραγώγησης της υπακούουν σε άλλου είδους εξαρτίσεις και ως εκ τούτου σε άλλους κανόνες. Ελπίζω στο μέλλον να μου δοθεί η ευκαιρία να γράψω και γι αυτό το θέμα.
(To κείμενο δημοσιεύτηκε την Τετάρτη 2 Μαρτίου 2016)
*Ο Λάκης Ιορδανόπουλος είναι δημοσιογράφος της αυστριακής δημόσιας τηλεόρασης, που ζει και εργάζεται στην Αυστρία

Πηγή : www.ipyxida.gr

Μάχη χαρακωμάτων για τη συνταγματικότητα του νόμου Παππά

 

Συντάκτης: Μαρία Δήμα

 

Αύριο το πρωί η διευρυμένη ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας θα συνεχίσει τη διάσκεψή της για το επίμαχο θέμα των τηλεοπτικών αδειών μετά την ολοκλήρωση της χθεσινοβραδινής διάσκεψης που διήρκεσε σχεδόν πέντε ώρες.
Η διαδικασία ξεκίνησε με την τοποθέτηση του εισηγητή της υπόθεσης Γιώργου Παπαγεωργίου, ενώ τη διάσκεψη απασχόλησε -κατά πληροφορίες σε έντονο κλίμα- το παραδεκτό ή μη των προσφυγών των τηλεοπτικών σταθμών.
Μετά την εισήγηση Παπαγεωργίου τα 30 μέλη της Ολομέλειας του ανώτατου ακυρωτικού δικαστηρίου καλούνται να ψηφίσουν (τρεις δικαστές δεν έχουν δικαίωμα ψήφου) για το νομικό αυτό ζήτημα και αν οι προσφυγές κριθούν παραδεκτές και νόμιμες, τότε οι δικαστές θα προχωρήσουν στην κατ' ουσίαν εξέταση τους.
Υπενθυμίζεται ότι ενώπιον του ΣτΕ έχουν προσφύγει οι τηλεοπτικοί σταθμοί Alpha, Antenna, Epsilon TV (E-TV), Mega Channel, ΣΚΑΪ, Star Channel και η Ενωση Ιδιοκτητών Τηλεοπτικών Σταθμών και ζητούν την ακύρωση των κυβερνητικών αποφάσεων για τη χορήγηση των τεσσάρων αδειών «επίγειας ψηφιακής τηλεοπτικής ευρυεκπομπής ελεύθερης λήψης εθνικής εμβέλειας ενημερωτικού προγράμματος γενικού περιεχομένου για μετάδοση υψηλής ευκρίνειας (high definition)».
Όπως είναι ήδη γνωστό, οι σχετικές προσφυγές των τηλεοπτικών σταθμών συζητήθηκαν στην ολομέλεια του ανώτατου ακυρωτικού δικαστηρίου στις 4 του περασμένου Ιουλίου.

Πηγή : www.efsyn.gr

Αίτημα ναι - επιχείρημα όχι...

 

του Βασίλη Πάικου

Είναι πέρα για πέρα λογικό αλλά και αναγκαίο, να αιτείται η προστασία των θέσεων εργασίας, όταν μια επιχείρηση κινδυνεύει. Δεν είναι διόλου λογικό να προβάλλεται η διατήρηση των θέσεων εργασίας, ως λόγος κάλυψης του κάθε επιχειρηματία. Ακόμη και του κατά συρροήν «παραβατικού».
Δε μπορείς, για παράδειγμα, να ζητάς να μην τιμωρηθεί, με προσωρινό λουκέτο, εκείνος που συλλαμβάνεται να μην κόβει αποδείξεις. Επειδή ενδέχεται, ως εξ αυτού, να ζημιωθεί και να απολύσει υπαλλήλους του. Δε μπορείς να ζητάς να μην τιμωρηθεί όποιος κατά σύστημα φοροδιαφεύγει. Επειδή κινδυνεύουν έτσι εργαζόμενοί του. Δε μπορείς να ζητάς να μην επεμβαίνει εισαγγελέας στις επιχειρηματικές δραστηριότητες τις αποδεδειγμένα έκνομες. Επειδή μπορεί να χαθούν έτσι θέσεις εργασίας. Και βέβαια δεν είναι λογικό να ζητάς «να μην κλείσει κανένα κανάλι», προκειμένου για κείνα που τίθενται «εκτός νόμου». Είτε διότι δεν εξασφάλισαν τραπεζική ενημερότητα. Είτε διότι δεν κατέθεσαν το αναγκαίο για τη συνέχιση της λειτουργίας τους αντίτιμο της συχνότητας. Είτε διότι, ως τώρα λειτουργούσαν σε καθεστώς εξόφθαλμης παρανομίας. Μόνο και μόνο επειδή κινδυνεύει κόσμος να μείνει στο δρόμο.
Δε μπορεί, μ' άλλα λόγια, να χρησιμοποιεί ο κάθε επιχειρηματίας τους εργαζόμενους ως ασπίδα προστασίας του έναντι του νόμου, ως επαρκή λόγο ασυλίας του. Κι αυτό να γίνεται αποδεκτό. Η θωράκιση των θέσεων εργασίας είναι, σε κάθε περίπτωση αίτημα. Εύλογο αίτημα, δίκαιο αίτημα, ιερό αίτημα. Δεν είναι όμως, δε μπορεί να είναι επιχείρημα. Επ' ουδενί...
Η Κυβέρνηση υποστηρίζει πως στην ελληνική τηλεοπτική αγορά υπάρχει χώρος για τέσσερα κανάλια πανελλαδικής εμβέλειας. Και δεν τον εννοεί ως προς την τεχνική διάσταση του πράγματος, αλλά ως προς την οικονομική-εμπορική. Ότι δηλαδή μπορούν τα τέσσερα κανάλια να είναι και να παραμείνουν βιώσιμα. Δίχως να καταφεύγουν, για την επιβίωσή τους, σε πολιτικές, τραπεζικές και φορολογικές «αλχημείες», κατά κανόνα έκνομες. Δίχως να δανείζονται «με αέρα». Δίχως να είναι αναγκασμένα τ' αφεντικά τους να τα χρησιμοποιούν ως μέσο πίεσης. Για να πάρουν δουλειές από το δημόσιο.

Μπορεί να έχει δίκιο η Κυβέρνηση, μπορεί και να μην έχει. Δεν αποκλείεται, αντί για τέσσερα, να «χωρούν» πέντε, έξι, οχτώ κανάλια. Ποιος μπορεί να το πει με βεβαιότητα, αν δεν είναι ειδικός. Ειδικός-ειδικός, όχι ντεμέκ ειδικός, από κείνους που έχουν πλημμυρίσει την πιάτσα. Η αλήθεια είναι πάντως ότι, σε εντελώς ανύποπτο χρόνο, επιφανές στέλεχος της ΝΔ αλλά και καναλάρχης, από τους παραδοσιακούς, έχουν υποστηρίξει δημόσια, πως στη Χώρα μας δε «χωρούν» περισσότερα από δύο-τρία πανελλαδικής εμβέλειας κανάλια.

Αλλά είπαμε, επ' αυτού ο λόγος στους ειδικούς. Εκείνο, το μόνο που δε μπορεί να γίνει σε καμιά περίπτωση, είναι να επιτραπεί η λειτουργία απεριόριστου αριθμού καναλιών. Κι όποιος αντέξει. Στη βάση της λογικής ότι η αγορά θα δώσει τη λύση. Ότι όποιος δε μπορεί να επιβιώσει, απλώς θα κλείσει. Η πρακτική της «αγοράς» εγχώριας και διεθνούς βοά επ' αυτού. Και καταδεικνύει το αντίθετο ακριβώς. Το ίδιο και περισσότερο η δική μας τηλεοπτική αγορά. Όπου σχεδόν κανένα κανάλι δεν ήταν βιώσιμο, και για λογαριασμό κανενός δεν λειτούργησαν οι νόμοι της αγοράς. Κανένα δεν έκλεισε. Αναζητούσαν όλοι (και συνήθως έβρισκαν) ισχυρούς πολιτικούς προστάτες, προκειμένου να εξασφαλίζουν την επιβίωσή τους με περίεργους, και διόλου καθαρούς τρόπους. Είναι εκεί όπου μεγαλούργησε η περίφημη «τριγωνική διαπλοκή», ανάμεσα στην πολιτική εξουσία, στους μιντιάρχες και στις τράπεζες. Όπου εντέλει, η ελληνική τηλεοπτική επιχειρηματικότητα, αποτέλεσε τον ορισμό, την επιτομή της αμαρτωλής κρατικοδίαιτης επιχειρηματικότητας.
Ε λοιπόν αυτού του τύπου τις εξόφθαλμες διαμαρτίες επιχειρεί ν' αντιμετωπίσει η υπό διαμόρφωση νέα τηλεοπτική πραγματικότητα. Για να τις ακυρώσει. Θα τα καταφέρει; Θα το δούμε. Το μόνο βέβαιο είναι πως δε θα μπορούσε, με καμιά λογική, να συνεχιστεί το σημερινό καθεστώς της πλήρους ασυδοσίας. Όσο για τις θέσεις εργασίας ναι, είναι πρόβλημα, σοβαρό πρόβλημα. Που απαιτεί λύση. Που, όμως, δεν απαντάται με τη διατήρηση του σημερινού σαθρού καθεστώτος. Αλίμονο...

Πηγή : www.huffingtonpost.gr

Η νέα τηλεοπτική πραγματικότητα

Συντάκτης: Γιώργος Χ. Σωτηρέλης*

Το τελευταίο διάστημα έχει αναπτυχθεί μια έντονη νομικοπολιτική αντιπαράθεση για τη νέα τηλεοπτική μας πραγματικότητα, η οποία όμως, δυστυχώς, κινείται στη λογική του άσπρου - μαύρου.
Ολες οι πλευρές –κυβέρνηση, κόμματα και τηλεοπτικοί σταθμοί– επιδίδονται σε έναν ανελέητο πόλεμο εντυπώσεων, με έντονα προπαγανδιστικά χαρακτηριστικά, που πόρρω απέχει από μια ψύχραιμη, νηφάλια και θεσμικά πρόσφορη προσέγγιση.
Ο πυρήνας του όλου προβλήματος είναι η πλήρης αδυναμία του κομματικού μας συστήματος να κατανοήσει ότι η ρύθμιση του τηλεοπτικού τοπίου είναι προεχόντως ζήτημα δημοκρατίας.
Συνδέεται άρρηκτα τόσο με την επιδίωξη της ανοιχτής και δημοκρατικής κοινωνίας, που επιτάσσει ρητά η Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, όσο και με τη διασφάλιση του επικοινωνιακού πλουραλισμού, που κατοχυρώνεται στο Σύνταγμά μας (το οποίο διαχωρίζει ρητά τη ραδιοτηλεόραση από τον Τύπο –λόγω της εμβέλειάς της αλλά και της παραχώρησης σ’ αυτήν δημόσιων συχνοτήτων– και την υπάγει ρητά στον άμεσο έλεγχο του κράτους, προκειμένου να τηρούνται, με ευθύνη του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης, οι αρχές της ισότητας, της αντικειμενικότητας και της ποιότητας).
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η προηγούμενη τηλεοπτική πραγματικότητα αποτελούσε εν πολλοίς τον αντίποδα της παραπάνω προσέγγισης, τόσο στην εποχή της αποκλειστικά κρατικής τηλεόρασης όσο και μετά, στην εποχή της κατ’ ευφημισμόν «ελεύθερης» τηλεόρασης.
Απλώς το κρατικό –και στην πράξη κυβερνητικό– μονοπώλιο αντικαταστάθηκε από ένα ιδιωτικό ολιγοπώλιο, το οποίο αρχικά αναπτύχθηκε με τη λογική των χρυσοθήρων του Far West και στη συνέχεια επιβίωσε με τη λογική της «διατήρησης αυθαιρέτων».
Πέρα όμως από τη σκανδαλώδη αυτή λειτουργία, την οποία το Συμβούλιο της Επικρατείας έκρινε επανειλημμένα αντισυνταγματική, το πολιτικό σύστημα δεν μπόρεσε καν να επιβάλει αρχές και κανόνες, αφ’ ενός μεν διότι ολιγώρησε ως προς τις αναγκαίες νομοθετικές εξειδικεύσεις των συνταγματικών επιταγών, αφ’ ετέρου δε διότι κατά κανόνα απέτυχε ως προς την οργάνωση και τη σύνθεση του ΕΣΡ, με αποτέλεσμα αυτό να μην ανταποκριθεί, σχεδόν σε κανένα σημείο, στον ρόλο του.
Το αποτέλεσμα είναι γνωστό. Τα ιδιωτικά κανάλια αποτέλεσαν το κέντρο της διαπλοκής πολιτικών και οικονομικών συμφερόντων, ευνοώντας σκανδαλωδώς συγκεκριμένα κόμματα και πολιτικά πρόσωπα (ακόμη δε και ποδοσφαιρικές ομάδες…).
Οσο δε για την ΕΡΤ, αφού γνώρισε το μαύρο, μετά την ανεκδιήγητη πολιτική πρωτοβουλία του κ. Σαμαρά, επανήλθε και αυτή δριμύτερη στον παλαιό φιλοκυβερνητικό της ρόλο (με αποκορύφωμα μεροληψίας, τόσο γι’ αυτήν όσο και για την ιδιωτική τηλεόραση, την περίοδο του πρόσφατου δημοψηφίσματος…).
Αλλά και η πρόσφατη ρύθμιση του τηλεοπτικού τοπίου αποδείχτηκε εν τέλει ατυχής, υπό το πρίσμα που περιγράψαμε, προσθέτοντας ακόμη μια χαμένη ευκαιρία –μετά το εκλογικό σύστημα– στη θητεία αυτής της κυβέρνησης.
Πράγματι, ενώ οι αρχικές εξαγγελίες ήταν πράγματι επαινετέες, η εφαρμογή τους σε καμία περίπτωση δεν δικαίωσε τις ελπίδες που είχαν καλλιεργηθεί. Ας δούμε γιατί:
Πρώτον, διότι ο νόμος αγνόησε εντελώς την ανάγκη διασφάλισης του πλουραλισμού των τηλεοπτικών μεταδόσεων.
Ειδικότερα, ο εξωτερικός πλουραλισμός (πολυμέρεια) συρρικνώθηκε σημαντικά, με τον περιορισμό των καναλιών σε τέσσερα, ενώ είναι πανθομολογούμενο ότι η ψηφιακή εποχή επιτρέπει περισσότερα κανάλια από ποτέ.
Ο περιορισμός δε αυτός, πέρα από το ότι είναι αυθαίρετος, κινήθηκε εξ αρχής σε μια αμιγώς αγοραία λογική.
Η υποχρεωτική σύνδεση με τη «διαφημιστική πίτα», σε συνδυασμό με τους υπερβολικούς και ακραία ανελαστικούς όρους –από πλευράς οικονομικών και τεχνικών προδιαγραφών και προσωπικού– απέκλεισε εξ ορισμού τα μικρά και ευέλικτα σχήματα, είτε δημοσιογράφων (κατά το πρότυπο της «Εφημερίδας των Συντακτών») είτε φορέων της κοινωνίας των πολιτών, και έστρεψε αποκλειστικά το ενδιαφέρον στο «πορτοφόλι των επενδυτών».
Αλλά ούτε για τον εσωτερικό πλουραλισμό (πολυφωνία) υπήρξαν εγγυήσεις. Το πεδίο αφέθηκε ασύδοτο, χωρίς ουσιαστικές αξιακές και λειτουργικές προϋποθέσεις, χωρίς περιορισμούς ως προς το ποσοστό εθνικού και ευρωπαϊκού προγράμματος αλλά και χωρίς κωλύματα ως προς τα πρόσωπα των ιδιοκτητών των καναλιών.
Δεύτερον, διότι είναι αδιανόητο να αντιμετωπίζονται με τα ίδια κριτήρια ήδη λειτουργούντες –και μάλιστα επί μακρόν– σταθμοί (που έχουν δώσει δείγματα γραφής) με σχήματα που είναι ακόμα στα χαρτιά.
Τρίτον, διότι εντέλει την αδειοδοτική διαδικασία δεν την ανέλαβε το κατά Σύνταγμα αρμόδιο ΕΣΡ –με τεράστια εδώ την ευθύνη και της αντιπολίτευσης που λειτούργησε σαν μακρά χειρ των καναλιών… – αλλά ένα κυβερνητικό όργανο (το οποίο διεξήγαγε έναν διαγωνισμό μάλλον αδιάβλητο αλλά εξαιρετικά προβληματικό, από πλευράς διαδικασίας και αξιολογικών κριτηρίων).
Το αποτέλεσμα όλων αυτών είναι μια νέα τηλεοπτική πραγματικότητα θολή, αβέβαιη, δικαστικά αμφισβητούμενη και θεσμικά αμφιλεγόμενη, με μεγάλη απώλεια θέσεων εργασίας, που δεν δικαιολογεί σε καμία περίπτωση ούτε τους πανηγυρισμούς της κυβέρνησης αλλά ούτε και τις χονδροειδείς και άκομψες παρεμβάσεις της, που υπονομεύουν την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης.
Με βάση δε αυτά τα δεδομένα, θα ήταν λάθος το όλο πρόβλημα να το επιλύσει το Συμβούλιο της Επικρατείας, με το πιστόλι στον κρόταφο και από τις δύο πλευρές. Απαιτείται πολιτική και ευρέως συναινετική διέξοδος, που κατά την άποψή μου προϋποθέτει:

• α) τη λήξη της παραλυτικής εκκρεμότητας ως προς το ΕΣΡ, με ταυτόχρονη αναβάθμισή του,
• β) την επικύρωση ή μη του διαγωνισμού, κατά την κρίση του
• γ) τη γνωμοδότησή του ως προς τη δυνατότητα νέας προκήρυξης, για μεγαλύτερο αριθμό καναλιών, με ιδιαίτερη έμφαση στη διασφάλιση του επικοινωνιακού πλουραλισμού, και
• δ) τη ριζική αναμόρφωση του νομοθετικού πλαισίου, με μόνο κριτήριο τις συνταγματικές αρχές και εγγυήσεις.

*καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Αθηνών

Πηγή : http://www.efsyn.gr

Η αποθέωση του πλουραλισμού!!!

 

Συντάκτης: Τάσος Παππάς

 

Επειδή κουβέντα μεγάλη γίνεται για τον πλουραλισμό, τη σφαιρική ενημέρωση και την ανιδιοτελή προσέγγιση στα πράγματα, να επισημάνουμε ότι κανένα κανάλι εκτός από τη δημόσια τηλεόραση δεν διέκοψε το πρόγραμμα του για να μεταδώσει τις δηλώσεις δύο προέδρων Δημοκρατίας, τεσσάρων πρωθυπουργών και ενός υψηλόβαθμου αξιωματούχου (ο Ισπανός). 
Κατά την άποψη τους η σύναξη των ηγετών των χωρών του ευρωπαϊκού Νότου δεν ήταν ένα σοβαρό γεγονός. Λες και έχουμε κάθε μέρα τέτοιες συναντήσεις στην Αθήνα. Τι κι αν ασχολήθηκαν εκτενώς μεγάλα ξένα μέσα ενημέρωσης, τι κι αν οι Γερμανοί δεν έκρυψαν τη δυσφορία τους για την πρωτοβουλία του Τσίπρα-πρωταγωνιστής ξανά ο Σόιμπλε με την ειρωνική δήλωση για τους σοσιαλιστές. Λεπτομέρειες που δεν αφορούν τους Έλληνες πολίτες. Ήσσονος σημασίας η συγκέντρωση των επτά.
Είχαν προβάδισμα άλλα πιο σημαντικά γεγονότα. Για παράδειγμα το Eurogroup όπου για ακόμη μία φορά είχαμε αυστηρές συστάσεις από Ντάιζενμπλουμ, Σόιμπλε προς την ελληνική κυβέρνηση για επιτάχυνση του ρυθμού υλοποίησης των προαπαιτούμενων. 
Ήταν μια κακή είδηση για τη χώρα, πολύ ευχάριστη όμως για τη Νέα Δημοκρατία και τα φερέφωνα της. Και οι δύο πλευρές θυμώνουν όταν κάτι πάει καλά και πανηγυρίζουν όταν οι εταίροι πιέζουν και εκβιάζουν την ελληνική πλευρά. Τώρα ποιος είναι ο εμπνευστής και ποιος ο εκτελεστής σ' αυτή την αιμομικτική σχέση Μ.Μ.Ε- Νέας Δημοκρατίας δεν το γνωρίζω, δεν νομίζω όμως ότι έχει και μεγάλη σημασία. Υπάρχει πλήρης ταυτότητα απόψεων και επιδιώξεων.
Εντάξει δεν έκρυψαν την είδηση τα δελτία που ήταν σε εξέλιξη εκείνη την ώρα, προφανώς για να μην κατηγορηθούν για κραυγαλέα μεροληψία, την τοποθέτησαν όμως εκεί που της ...άξιζε: στον πάτο πριν από τα αθλητικά. Πάλι καλά που δεν προηγήθηκε το δελτίο καιρού. Δικαίωμα τους να κάνουν αυτήν την αξιολόγηση; 
Ασφαλώς. Ας αφήσουν όμως τις βαρύγδουπες εξαγγελίες περί πλουραλισμού, πολυφωνίας και αντικειμενικής ενημέρωσης. Οι ιθαγενείς έχουν καταλάβει περί τίνος πρόκειται.

Πηγή : www.efsyn.gr

Oι (δύσκολες) πολιτικές αποχρώσεις του «μαύρου»

της Νικόλ Λειβαδάρη

 

«Το μαύρο δεν έχει αποχρώσεις» ήταν το μήνυμα που κρέμασαν στις κάμερες, και με το οποίο υποδέχθηκαν χθες τον Νίκο Παππά και τον Λευτέρη Κρέτσο οι εργαζόμενοι του Alpha και του Star έξω από τη Γενική Γραμματεία Ενημέρωσης. Κι όσο κι εάν η Ολγα Γεροβασίλη επιμένει πως «το μαύρο έπεσε στην ΕΡΤ» και τώρα απλώς πέφτει... νομιμότητα, οι πολιτικές αποχρώσεις του «μαύρου» είναι το ζήτημα που θα δοκιμάσει την κυβέρνηση στον νέο μιντιακό πόλεμο των – τουλάχιστον – 90 ημερών.

Οι υποψήφιοι άνεργοι του Alpha, του Star, του «Ε», αλλά και του εγκαταλελειμμένου από τους μετόχους του Mega βγαίνουν δυναμικά στο προσκήνιο, η ΕΣΗΕΑ προαναγγέλλει κινητοποιήσεις, η Νέα Δημοκρατία καλύπτει την αμηχανία της και το αμαρτωλό μητρώο Σαμαρά και ΕΡΤ κάνοντας σημαία της την τύχη των εργαζομένων στα «κομμένα» κανάλια, και ο Ανδρέας Λοβέρδος εκ μέρους του ΠΑΣΟΚ προαναγγέλλει ανένδοτο στη Βουλή συγκρίνοντας τη μη διάσωση των 4 τηλεοπτικών σταθμών με την διάσωση του Μαρινόπουλου.
Οι άνεργοι και η.. επιδότηση από τον ΟΑΕΔ
Την εκτόνωση της έντασης δεν βοηθά ούτε η... ελαφρά Βαβέλ στις δηλώσεις των – αρμοδίων και μη – υπουργών, ούτε οι εξαιρετικά επιθετικοί τόνοι που έχουν επιλέξει συγκεκριμένα στελέχη της κυβέρνησης.  Την ώρα, φερ’ ειπείν, που Νίκος Παππάς και Χρηστος Σπίρτζης επιχειρούσαν χθες να διαβεβαιώσουν ότι «δεν θα χαθεί ούτε μια θέση εργασίας», ο Γιώργος Κατρούγκαλος αναγνώριζε ότι κάτι τέτοιο είναι αδύνατο και υποσχόταν ένταξη των ανέργων των καναλιών στα... επιδοτούμενα προγράμματα του ΟΑΕΔ, ενώ ο Παναγιώτης Κουρουμπλής άνοιγε πόλεμο με τους δημοσιογράφους του ΣΚΑΙ λέγοντάς τους ότι «δεν έκλαιγαν όταν έπεσε μαύρο στην ΕΡΤ».
Πίσω από αυτή την εικόνα, και πίσω ακόμη και από την επιθετική ρητορική, στο Μαξίμου γνωρίζουν ότι δεν υπάρχει και δεν μπορεί να τεκμηριωθεί «καλό» και «κακό» μαύρο. Και αναζητούν ήδη διεξόδους με κύριο ζητούμενο να μην ακυρωθεί η μεγάλη πολιτική νίκη από την έκβαση του διαγωνισμού για τις άδειες από την ηθική ήττα ενός μαζικού εξαναγκασμού σε ανεργία 1.600 και πλέον ανθρώπων.
Ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας έχει ζητήσει από του αρμόδιους υπουργούς να παρουσιάσουν συγκεκριμένες εισηγήσεις για την ομαλή μετάβαση στο νέο τηλεοπτικό τοπίο, ενώ το θέμα συζητήθηκε κατά τις πληροφορίες και στις συναντήσεις που είχε χθες ο Νίκος Παππάς με τους νέους καναλάρχες.
Το βασικό σενάριο και οι 3 γκρίζες ζώνες
Το βασικό σενάριο της κυβέρνησης όμως δείχνει μέχρι στιγμής να πάσχει και αφήνει ανοιχτά κομβικά πολιτικά ερωτήματα.
Το πρώτο εξ αυτών είναι το πώς μπορεί να υλοποιηθεί η διαβεβαίωση ότι τα δύο νέα τηλεοπτικά σχήματα, των Βλαδίμηρου Καλογρίτσα και Βαγγέλη Μαρινάκη θα απορροφήσουν το μεγαλύτερο μέρος των εργαζομένων στα «κομμένα» κανάλια.
Πέραν του γεγονότος ότι οι μιντιάρχες έχουν – παγκοσμίως - αποδείξει ότι δεν είναι ιεραποστολικές οργανώσεις, δύσκολα μπορεί να σκεφτεί κανείς ότι, π.χ. ο Βαγγέλης Μαρινάκης θα πειστεί να προσλάβει μαζικά τους «ακριβούς» - λόγω εμπειρίας – εργαζομένους του Alpha και του Star και δεν θα επιλέξει χαμηλότερου κόστους νεότερους τεχνικούς και δημοσιογράφους.
Για όσους, δε, θεωρούν πιο προσβάσιμη την περίπτωση Καλογρίτσα – λόγω και των ιδεολογικών του συγγενειών με την κυβέρνηση -, εκεί μάλλον πρέπει να προσμετρηθεί και η, ανοιχτή ήδη, αντίδραση παραγόντων του σκληρού κομματικού πυρήνα του ΣΥΡΙΖΑ στην «αποκατάσταση» οποιονδήποτε στελεχών και εργαζομένων προέρχονται από τα «παλιά τζάκια της διαπλοκής».
Οι απώλειες από φόρους και εισφορές
Έτερο, και εξίσου σοβαρό, ερώτημα γεννά το γεγονός ότι η κυβέρνηση δεν έχει μέχρι στιγμής καμία ολοκληρωμένη κοστολόγηση – και, ως εκ τούτου απάντηση – για την οικονομική ζημιά που θα υποστούν τα δημόσια και ασφαλιστικά ταμεία από τις απώλειες των ασφαλιστικών εισφορών, των φόρων και των ειδικών τελών που κατέβαλαν τα «κομμένα» κανάλια, καθώς και για το εάν και πως θα εξυπηρετηθούν τα δάνειά τους προς τις τράπεζες.
Πρόκειται για ένα μέτωπο στο οποίο οι πληροφορίες φέρουν τη Νέα Δημοκρατία να κινείται ήδη δραστήρια, συγκεντρώνοντας στοιχεία για να συμψηφίσει τις εν λόγω με το έσοδο των 245 εκατομμυρίων ευρώ από την πώληση των αδειών. Η χθεσινή ερώτηση του Νικήτα Κακλαμάνη στη Βουλή, όπως και η παράλληλη ερώτηση 52 βουλευτών της ΝΔ προς τον πρωθυπουργό είναι ενδεικτικές των προθέσεων της αντιπολίτευσης.
Η πολιτική ηθική
Το τρίτο, και ίσως πιο κρίσιμο, ερώτημα που θα βρει μπροστά της το επόμενο διάστημα η κυβέρνηση είναι εκείνο της πολιτικής ηθικής. Κοινώς, το πως θα αιτιολογήσει το αναγκαστικό «λουκέτο» και την αναγκαστική ανεργία σε επιχειρήσεις που πληρώνουν κανονικά τους εργαζομένους τους, καταβάλουν φόρους και εισφορές και εξυπηρετούν κανονικά τα – σχετικά χαμηλά – τραπεζικά δάνειά τους (14,5 εκατομμύρια ο Alpha και περίπου 53 εκατομμύρια το STAR).
Το επιχείρημα του τέλους στην αυθαιρεσία και την ασυδοσία είναι πολιτικά ισχυρό μεν, αλλά εμπεριέχει ηθικό έλλειμμα. Πόσο μάλλον όταν προέρχεται από την κυβέρνηση της Αριστεράς που αποκηρύσσει κάθε συμψηφισμό με το παλαιό πολιτικό σύστημα και κάθε διάθεση ρεβανσισμού...

Πηγή :  http://tvxs.gr

Τι θα παίζουν τα κανάλια, οι πληρωμές και οι εργαζόμενοι

 

Τι θα πρέπει να περιλαμβάνει το πρόγραμμα των τεσσάρων τηλεοπτικών σταθμών που πήραν άδεια βάσει προκήρυξης και κανονισμών διαγωνισμού. Ποια είναι τα 9 επόμενα βήματα για τους επόμενους τρεις μήνες 

 

του Χρήστο Δεμέτη
 

Οι τέσσερις νικητές ανακοινώθηκαν, το χρήμα θα πέσει ζεστό (246 εκατομμύρια είναι αυτά), δύο παλιοί έμειναν, δύο νέοι μπήκαν, και τώρα, μένει να περάσουν τρεις μήνες για να δούμε τα κανάλια να "ντεμπουτάρουν". ΑΝΤ1 και ΣΚΑΙ με το νέο τους πρόγραμμα και εκείνα των Μαρινάκη και Καλογρίτσα με εκπομπές που και αυτές, θα πρέπει να εναρμονίζονται με όσα προβλέπει η προκήρυξη δημοπρασίας.

Σύμφωνα λοιπόν με την "προκήρυξη δημοπρασίας για τη χορήγηση των τεσσάρων αδειών παρόχων περιεχομένου επίγειας ψηφιακής τηλεοπτικής ευρυεκπομπής ελεύθερης λήψης εθνικής εμβέλειας ενημερωτικού προγράμματος γενικού περιεχομένου για μετάδοση υψηλής ευκρίνειας (high definition)", το πρόγραμμα των σταθμών θα πρέπει να περιλαμβάνει τα παρακάτω:
α. τρία καθημερινά τακτά πρωτότυπα δελτία ειδήσεων συνολικής ημερήσιας διάρκειας τουλάχιστον ενενήντα (90) λεπτών.
β. εκπομπές λόγου, τέχνης, πολιτισμού και θεάτρου, όπως ενδεικτικά ιστορικές εκπομπές, εκπομπές για την ελληνική γλώσσα, εκπομπές για το βιβλίο, το θέατρο, το κινηματογράφο, τη μουσική, τις εικαστικές τέχνες κλπ, συνολικής διάρκειας τουλάχιστον δέκα (10) ωρών μηνιαίως
γ. τέσσερις τουλάχιστον κατηγορίες εκπομπών, συνολικής μηνιαίας διάρκειας καθεμίας εξ αυτών τουλάχιστον δέκα (10) ωρών, από τις εξής κατωτέρω:
-Ενημερωτικές
-Ποικίλης ύλης
-Ελαφράς ψυχαγωγίας (τηλεπαιχνίδια, θεάματα, εκδηλώσεις κ.λ.π.)
-Ελληνικές σειρές
-Ξένες σειρές
-Παιδικές εκπομπές
-Ντοκιμαντέρ
-Εκπομπές αθλητικού περιεχομένου
δ. ευρωπαϊκά έργα και ανεξάρτητες παραγωγές σύμφωνα με τα οριζόμενα στα άρθρα 17 και 18 του π.δ. 109/2010.
ε. δελτία ειδήσεων στη νοηματική γλώσσα
στ. εκπομπές (όπως αυτές προσδιορίζονται στο άρθρο 8 παρ. 2 περ. β του ν. 4339/2015) με ταυτόχρονη αναγραφή υποτίτλων στην ελληνική γλώσσα.

Για κάθε εκπομπή που περιλαμβάνεται στο ημερήσιο πρόγραμμα καταγράφεται η κατηγορία στην οποία εμπίπτει (κατά τα ως άνω οριζόμενα), η διάρκεια και η περιοδικότητα προβολής της. Ζητούμενο για τον έλεγχο των παραπάνω, είναι φυσικά να συσταθεί το ΕΣΡ και να οριστεί η κεφαλή του, κάτι που εκκρεμεί κατόπιν αδυναμίας συναίνεσης των κομμάτων. Σύμφωνα με την κυβέρνηση, το ζήτημα του ΕΣΡ θα λυθεί μέσα στις επόμενες ημέρες.
Διευκρινίζεται πως ALPHA και STAR μπορούν να πάρουν θεματική άδεια, ή περιφερειακή, ή να συνεχίσουν την εκπομπή τους μέσα από τις συνδρομητικές πλατφόρμες. Επίσης, πιθανές είναι και οι "συμμαχίες" με τους νέους "παίκτες".
Το MEGA έχει ανακοινώσει μέσω Θ. Ψυχάρη ότι θα συνεχίσει μέσω διαδικτύου και μέσω OTE TV και NOVA.

Έρχονται θεματικές και περιφερειακές άδειες

 Σύμφωνα με τον Νίκο Παππά η διαδικασία για τη χορήγηση των περιφερειακών τηλεοπτικών αδειών θα ξεκινήσει άμεσα και όπως δήλωσε στο Euronews, κρίνει πως η διαδικασία της δημοπρασίας μπορεί να χρησιμοποιηθεί και σε αυτήν την περίπτωση.

Από την πλευρά του ο υπουργός Υποδομών Μεταφορών και Δικτύων, Χρήστος Σπίρτζης, εξέφρασε την άποψη πως "δεν θα υπάρξει πρόβλημα με τις θέσεις εργασίας".
"Πιστεύω ότι οι θέσεις εργασίας θα είναι περισσότερες από τις υπάρχουσες παρότι είναι μικρότερος ο αριθμός των καναλιών", είπε μιλώντας στο Αθηναϊκό Πρακτορείο και σημείωσε ερωτηθείς σχετικά: "Δεν νομίζω ότι 1.500 εργαζόμενοι θα μείνουν στον δρόμο και δεν θα μείνουν επειδή θα υπάρχουν θεματικές άδειες. Θεωρώ ότι με τις υπάρχουσες άδειες θα υπερκαλυφθούν οι υπάρχουσες θέσεις εργασίας".
Όταν ρωτήθηκε για τις δηλώσεις της Όλγας Γεροβασίλη ότι σε 90 ημέρες δεν θα αναμεταδίδονται από την Digea όσα κανάλια δεν αδειοδοτήθηκαν, ο κ. Σπίρτζης εξέφρασε την εκτίμηση ότι η Digea "θα συμμορφωθεί" και πως αν δεν συμβεί αυτό "θα επέμβουν όσα όργανα χρειαστεί να επέμβουν από την πλευρά της πολιτείας". "Τα συντεταγμένα όργανα της πολιτείας θα αναλάβουν τα δικά τους καθήκοντα προκειμένου να εφαρμοστεί ο νόμος", είπε.
Συγκεκριμένα από τα κανάλια που λειτουργούν  το Mega απασχολεί (χωρίς να πληρώνει αυτή τη στιγμή) 540 εργαζόμενους, ο Alpha 537, ο ΑΝΤ1 509, o Star 387, ο ΣΚΑΙ 340, το Ε 206, το Μακεδονία TV 61 και το ΑΡΤ 59. Συνολικά είναι 1790 άτομα ενώ το κάθε κανάλι από εκείνα που πήραν τις τέσσερις πανελλαδικές άδειες, θα πρέπει να απασχολεί μίνιμουμ, 400 άτομα.

Τι θα γίνει τις επόμενες 90 ημέρες

 Τα επόμενα βήματα για τους τέσσερις, είναι τα εξής:
1. Πρακτικό: Το συντάσσει η Επιτροπή Διενέργειας Διαγωνισμού και σε αυτό περιέχονται τα αποτελέσματα της κάθε φάσης με την ανάδειξη του προσωρινού υπερθεματιστή.
2. Πίνακας Επιλαχόντων: Ταξινομούνται σε φθίνουσα σειρά βάσει της υψηλότερης προσφοράς όλων των φάσεων που υπέβαλαν.
3. Έλεγχος πόθεν έσχες: Η Επιτροπή διενεργεί έλεγχο της προέλευσης και του τρόπου απόκτησης των οικονομικών μέσων που θα διαθέσουν για την απόκτηση αδειών οι πλειοδότες. Ο έλεγχος ολοκληρώνεται εντός πέντε ημερών και γίνεται με βάση τα ήδη κατατεθέντα δικαιολογητικά, αν και η Επιτροπή μπορεί να ζητήσει και πρόσθετα.
"Σε περίπτωση που δεν δικαιολογείται η υποβληθείσα οικονομική προσφορά προσωρινού υπερθεματιστή, ο εν λόγω υποψήφιος δεν ανακηρύσσεται οριστικός υπερθεματιστής και τη θέση του λαμβάνει ο αμέσως επόμενος πλειοδότης, κατόπιν επιτυχούς ολοκλήρωσης του ελέγχου επάρκειας των οικονομικών του μέσων σύμφωνα με την προηγούμενη παράγραφο", προβλέπεται χαρακτηριστικά.
4. Επιλαχόντες: Σε περίπτωση που κάποια οικονομική προσφορά δεν μπορεί να δικαιολογηθεί από κάποιον πλειοδότη, τη θέση του παίρνει ο αμέσως επόμενος πλειοδότης, σύμφωνα με τον πίνακα επιλαχόντων. Γίνεται και πάλι έλεγχος πόθεν έσχες.
5. Έγκριση πλειοδοτών: Όταν ολοκληρωθεί ο έλεγχος η Επιτροπή συντάσσει πρακτικό με τους τελικούς πλειοδότες κι αυτό υπογράφεται από τον ΓΓ Ενημέρωσης Λευτέρη Κρέτσο.
6. Η καταβολή του τιμήματος: Γίνεται σε τρεις ισόποσες δόσεις με τραπεζικές επιταγές σε διαταγή του Ελληνικού Δημοσίου. Η πρώτη εντός 15 ημερών από την ανακήρυξη των πλειοδοτών, η δεύτερη εντός 12 μηνών και η Τρίτη εντός 24 μηνών από τη χορήγηση της άδειας.
7. Κακοπληρωτές: Αν κάποιος πλειοδότης δεν καταβάλλει την πρώτη δόση εντός της προθεσμίας κηρύσσεται έκπτωτος, η εγγυητική επιστολή του καταπίπτει και τη θέση του καταλαμβάνει ο επόμενος πλειοδότης, βάσει του πίνακα επιλαχόντων.
8. Ανακήρυξη πλειοδοτών: Ανακοινώνονται στην ιστοσελίδα της Γενικής Γραμματείας Ενημέρωσης και του υπουργού Επικρατείας.
9. Χορήγηση αδειών: Γίνεται με απόφαση του υπουργού Επικρατείας Νίκου Παππά εντός 90 ημερών από την καταβολή της πρώτης δόσης του τιμήματος. Εντός 60 ημερών επιστρέφονται στους μειοδότες υποψηφίους οι εγγυητικές επιστολές.

Διαβάστε περισότερα με ένα κίκ ΕΔΩ 

Πηγή :  http://news247.gr