Υπόθεση Γεωργούλη: Η μαύρη τρύπα των celebrities

 

Αρης Ραβανός

Η ουσία είναι ότι πρέπει να υπάρχουν «φίλτρα» στα κόμματα για το ποιους επιλέγουν και πως και βέβαια να γίνεται και αξιολόγηση της θητείας τους.

Hυπόθεση του ηθοποιού Αλέξη Γεωργούλη είναι μια ακόμη απόδειξη, αυτή τη φορά όμως πιο ηχηρή, για τις αυταπάτες των ηγεσιών των κομμάτων. Στην προσπάθειά τους να δείξουν ότι είναι με τα ρεύματα της εποχής, επιλέγουν για την συγκρότηση των ψηφοδελτίων τους πρόσωπα του life style, τους celebrities, απαξιώνοντας επί της ουσίας σοβαρές υποψηφιότητες.

Στην περίπτωση του Γεωργούλη, στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ είχε γίνει μεγάλη φασαρία για την επιλογή του και τελικά, όχι μόνο προκρίθηκε και συμμετείχε στο ψηφοδέλτιο, αλλά και εξελέγη, εν αντιθέσει με άλλες υποψηφιότητες, όπως π.χ. του καθηγητή Ψυχιατρικής Δημήτρη Πλουμπίδη, γιου του ιστορικού στελέχους του ΚΚΕ Νίκου Πλουμπίδη.

Αυταπάτες που όμως οδηγούν τις ηγεσίες των κομμάτων σε μαύρες τρύπες που πέφτουν μέσα. Με αφορμή την συγκεκριμένη υπόθεση με τις σοβαρές καταγγελίες για τον Γεωργούλη, πρέπει να ανοίξει μια μεγάλη συζήτηση για το ποιοι συμμετέχουν στα ψηφοδέλτια των κομμάτων, με ποιες διαδικασίες προκρίνονται ή εάν έχουν μόνο την … «πολιτική ευλογία» του αρχηγού, εάν προωθούνται και πως από τα αρχηγικά συστήματα, κλπ.

Φοβάμαι όμως ό,τι δύσκολα θα ανοίξει μια τέτοια συζήτηση γιατί πολλές φορές δεν ενδιαφέρει τις ηγεσίες των κομμάτων αν και θα ήταν αναγκαία συνθήκη για να δείξουν και στους ψηφοφόρους ότι δεν τους νοιάζει το φαίνεσθαι, το επιφανειακό, αλλά η ουσία.

Και η ουσία είναι ότι πρέπει να υπάρχουν «φίλτρα» στα κόμματα για το ποιους επιλέγουν και πως και βέβαια να γίνεται και αξιολόγηση της θητείας τους. Και με αφορμή την υπόθεση Γεωργούλη, η συζήτηση δεν εστιάζεται μόνο στα ψηφοδέλτια για τις Ευρωεκλογές, αλλά αφορά και αυτά των εθνικών εκλογών και τις αυτοδιοικητικές εκλογικές αναμετρήσεις.

Μια διαφορετική αντιμετώπιση στην συγκρότηση των ψηφοδελτίων θα έστελνε θετικό μήνυμα στους πολίτες. Το θέμα είναι εάν το θέλουν πραγματικά οι πολιτικοί αρχηγοί.

Πηγή : https://www.tovima.gr

Σκάνδαλο Γεωργούλη: Κενά, ερωτηματικά και πολιτικά παιχνίδια χαμηλής ηθικής

 

Χάρη στην τόλμη της Ελένης Χρονοπούλου να προσφύγει στις βελγικές αρχές, η Δικαιοσύνη θα βρει την αλήθεια. Και ο πρώτος που πρέπει να περιφρουρήσει αυτήν τη διαδικασία είναι ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ. Δεν προσφέρονται όλα για ψηφοθηρία. 

 

 

Γράφει ο Γιώργος Λακόπουλος

Το πρωί της 18ης Απριλίου έφερε στο κέντρο της επικαιρότητας το «σκάνδαλο Γεωργούλη» - περί αυτού πρόκειται. Αλλά μέσα σε θολούρα, την οποία καταρχάς καλλιέργησε ο ίδιος, ως «ανήξερος».Με την ιδιότητα του ευρωβουλευτή της Αριστεράς, έκανε μια δήλωση αποπροσανατολισμού -μιλώντας για «συκοφαντική καταγγελία» και «περιστατικό που δήθεν συνέβη πριν τρία χρόνια»- και για το οποίο μόλις είχε λάβει γνώση.

Δεν έλεγε αλήθεια, όταν μιλούσε για «μεγάλη έκπληξη», επικαλούμενος «ζούμε σε δύσκολες και επικίνδυνες εποχές». Οι συνήγοροί του ανέφεραν ότι «ενημερώθηκε την Μεγάλη Παρασκευή 14 Απριλίου».

Προσπαθώντας να πολιτικοποιήσει την υπόθεση -αναφέρθηκε σε «ψευδή και προσβλητική επίθεση, που πραγματοποιείται -μάλλον όχι τυχαία- λίγες ημέρες πριν τις εθνικές εκλογές». Λέγοντας υπαινικτικά ότι πρόκειται για «καθαρά προσωπικό ζήτημα», απέκρυψε την αποπομπή του από τον ΣΥΡΙΖΑ.

Εμφανίσθηκε μάλιστα «αιτούμενος ο ίδιος την άρση της ευρωβουλευτική μου ασυλία», από τη μια θέτοντας «τον εαυτό μου στη διάθεση των οργάνων του κόμματος» και από την άλλη δηλώνοντας παραιτηθείς από το κόμμα και την Ευρωομάδα του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ.

Τις πρώτες ώρες υπήρξαν αφελείς που επηρεάσθηκαν, λαμβάνοντας υπόψη τους κώδικες αξίων του κόμματος που τον φιλοξένησε στο ψηφοδέλτιό του. Αλλά ως το μεσημέρι αποδείχθηκε ότι προσπαθούσε να διαφύγει από την ευθύνη για την οποία θα λογοδοτήσει στη Δικαιοσύνη.

Από εδώ και πέρα μιλούν οι δικαστές - με το τεκμήριο αθωότητας να συνοδεύει τον καταγγελθέντα.

Μιλούν όμως και οι πολιτικοί αντίπαλοι του ΣΥΡΙΖΑ για τους λόγους του ο καθένας. Το ΠΑΣΟΚ για να αποκομίσει πολιτικό όφελος «που δεν αποκόμισε με τις υποκλοπές» - όπως ανέφερε ιδιαιτέρως φιλικός του αρθρογράφος. Η ΝΔ για να συμψηφίσει τις αμαρτίες της.

Η «γραμμή» στα ΜΜΕ που την υποστηρίζουν είναι να κρατήσουν το θέμα «ψηλά» όσο περισσότερο γίνεται. Η πιο φιλο-κυβερνητική εφημερίδα το προβάλει διαρκώς ως πρώτο θέμα της.

Ο Αλέξης Τσίπρας αντέδρασε αστραπιαία όταν έγινε γνωστή η καταγγελία. Αλλά αυτό δεν απαλλάσσει τον ΣΥΡΙΖΑ σε ένα άλλο επίπεδο: την ευκολία με την οποία έχρισε πολιτικό έναν ηθοποιό του συρμού, χωρίς προγενέστερη πολιτική δράση, που έγινε ευρύτερα γνωστός κυρίως από τη σειρά «Εραστής δυτικών προαστίων».

Στην κάλπη 162.974 πολίτες τον έστειλαν στο Ευρωκοινοβούλιο. Κανείς δεν ωφελήθηκε, εκτός από τον ίδιο.

Με οδυνηρό τρόπο ο ΣΥΡΙΖΑ τον ξεφορτώθηκε. Όπως έκανε νωρίτερα το ΠΑΣΟΚ με την Εύας Καϊλή και η ΝΔ, ηπιότερα, με τη Μαρία Σπυράκη. Όπως είχε ήδη κάνει με τον Ζαγοράκη ο Μητσοτάκης, για να τον πάρει πίσω - παίζοντας παιχνίδια με έναν μιντιάρχη.

Η γενναία παρέμβαση της καταγγέλλουσας Ελένης Χρονοπούλου, διευκρίνισε κάποιες πλευρές της υπόθεσης. Αλλά παραμένουν ακόμη ερωτήματα που αναζητούν απαντήσεις.

Αν ο Γεωργούλης αιφνιδιάστηκε από την καταγγελία σε βάρος του, γιατί δεν ζήτησε τη συγκεκριμένη ημερομηνία του περιστατικού, ώστε να υπερασπιστεί τον εαυτό του με συγκεκριμένο τρόπο; Το θύμα τοποθετεί την εγκληματική πράξη που καταγγέλλει «στις αρχές του 2020» και την αναφορά στο πρόσωπό του τον Μάιο του ιδίου έτους.

Ο Γεωργούλης, ακόμη και αν ως τώρα δεν είχε ιδέα γιατί δεν ζητάει «ημέρα και ώρα» - αναζητώντας άλλοθι;

Γιατί ως πολιτικό πρόσωπο δεν έθεσε θέμα στη βελγική Δικαιοσύνη, αν πράγματι καθυστέρησε την αποστολή αιτήματος για την ασυλία του στο Ευρωκοινοβούλιο -για ένα περιστατικό που δεν είχε δυσκολία περιγραφής;

Γιατί δεν εξήγησε αν κατά την έρευνα τον κάλεσαν -προανακριτικά- για εξηγήσεις; Αν δεν κλήθηκε δεν έπρεπε να διαμαρτυρηθεί; Αν κλήθηκε, γιατί δεν ενημέρωσε το κόμμα του, ούτε όταν ρωτήθηκε-όπως λένε οι αρμόδιοι;

Οι ημερομηνίες έχουν ιδιαίτερη αξία και γι' αυτούς. Πότε έφτασαν σε στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ οι «φήμες» που προκάλεσαν την παρέμβαση του επικεφαλής της ευρωομάδας; Γιατί δεν ενημέρωσαν την ηγεσία του κόμματος, όσοι έγιναν κοινωνοί της φημολογίας – και το προβάλουν σήμερα με… έμφαση;

Το θύμα αποδεικνύεται πρόσωπο με παρρησία - και κανείς δεν δικαιούται να της ζητήσει δημοσίως ημερομηνίες. Προφανώς αναφέρονται στην έγκλησή της. Ηδη είναι οδυνηρό ότι μίλησε δημοσίως - αναφερόμενη και στη δημοσιοποίηση του ονόματός της.

Αλλά γιατί το κόμμα της έσπευσε να κατευθύνει την καταγγελία για την αποκάλυψη της ταυτότητάς της στον… ΣΥΡΙΖΑ - όταν έγινε από φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ που στηρίζουν και το ΠΑΣΟΚ;

Γιατί κομματικοί παράγοντες -άνδρες και γυναίκες- πέραν του επισήμου πορτ παρόλ, για τους οποίους δεν προκύπτει ότι έχουν ιδιαίτερη γνώση των πραγμάτων -ανακυκλώνουν- προς… υπεράσπιση της- αυτό που την κατακρεούργησε ως γυναίκα και ως άνθρωπο;

Πώς νομιμοποιείται η προφανής πρόθεση αντιδικίας τους με ένα άλλο κόμμα και πόσο έντιμο πολιτικά και ηθικά απέναντι στο θύμα, είναι να κάνουν προεκλογική καμπάνια με το αβάσταχτο πρόβλημά του;

Αν πράγματι ισχύει ότι ο σημερινός επικεφαλής του ΠΑΣΟΚ και τότε απλός ευρωβουλευτής δεν είχε ιδέα -το έμαθε «τώρα από δημοσιογράφους», λέει- δεν είναι περίεργο ότι δεν τον εμπιστεύθηκε το θύμα; Ούτε καν αργότερα, όταν μερίμνησε για την κομματική προώθησή της και είχε πρόθεση να την τοποθετήσει το ψηφοδέλτιο Επικρατείας;

Δεν άκουσε ο Νίκος Ανδρουλάκης καν τις «φήμες» που ωστόσο έφτασαν στα αυτιά των Συριζαίων; Όπως δεν είχε ακούσει ούτε για την Εύα Καϊλή, τίποτε από όσα οδήγησαν στη σύλληψή της;

Ποια «ευαισθησία» και «προστασία» επικαλείται όταν οπλίζει τον δημόσιο λόγο του με υπαινιγμούς κατά των πολιτικών αντίπαλων του; Ποιοι είναι οι «κάποιοι» που αναφέρει ότι έδωσαν το όνομα της συνεργάτιδάς του στη δημοσιότητα, και ποιοι κάνουν «προσπάθεια ανθρωποφαγίας», όπως λέει;

Τι είναι αυτό που τον κάνει να στραφεί εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ με τον αβάσιμο -αν όχι ανήθικο- ισχυρισμό ότι «Και ο Αλέξης Γεωργούλης και ο Αλέξης Τσίπρας δείχνουν άσχημη νοοτροπία». Αν συνδέει τον Τσίπρα με τον Γεωργούλη, γιατί να μην συνδέσουν και από τον ΣΥΡΙΖΑ τον ίδιο με την Καϊλή;

Πώς εμπλέκει με τόση ευκολία τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ στη διαχείριση της υπόθεσης, όταν ξέρει καλά ότι και πριν της αρχαιρεσίες του ΠΑΣΟΚ, υπήρξαν στο παρασκήνιο προσπάθειες για να διασπαρούν φήμες με αντίστοιχο περιεχόμενο;

Πού τον είδε τον «ακραίο οπορτουνισμό» του ΣΥΡΙΖΑ απέναντι στη βελγική Δικαιοσύνη;

Γιατί μίλησε μόνο για τον ΣΥΡΙΖΑ και δεν έκανε ούτε νύξη για τη σπέκουλα της ΝΔ που προσπαθεί να «ξεπλύνει» τις ευθύνες στη διαχείριση του σκανδάλου Λιγνάδη και άλλες υποθέσεις, όπως η καταδίκη του Νίκου Γεωργιάδη, τον οποίο υπερασπίσθηκε ευρωβουλευτίνα της;

«Ίσως τώρα κάποιοι συνειδητοποιούν πόσο βαθύς και σκοτεινός ήταν ο λάκκος τον οποίο έσκαβαν για άλλους» είπε ο Μητσοτάκης, αντιμετωπίζοντας ως κολυμβήθρα του Σιλωάμ για την κυβέρνηση και το κόμμα του, την καταγγελία κατά Γεωργούλη.

Ο ΣΥΡΙΖΑ τελείωσε με τον Γεωργούλη - και τα υπόλοιπα θα τα διαλευκάνουν τα δικαστήρια στο Βέλγιο. Χάρη στην τόλμη της Ελένης Χρονοπούλου να προσφύγει στις βελγικές αρχές, η Δικαιοσύνη θα βρει την αλήθεια. Και ο πρώτος που πρέπει να περιφρουρήσει αυτή τη διαδικασία είναι ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ. Δεν προσφέρονται όλα για ψηφοθηρία. 

Πηγή :  https://www.ieidiseis.gr

Συνέντευξη Τύπου - Δημοκρατικό Φόρουμ Προόδου & Διαλόγου

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

 Αθήνα, 17/04/2023

Δημοκρατικό Φόρουμ Προόδου & Διαλόγου

Μετά από διεργασίες, κόμματα, συλλογικότητες και προσωπικότητες από διαφορετικούς πολιτικούς και ιδεολογικούς χώρους, από διαφορετικά επαγγελματικά πεδία, συμβάλανε να συγκροτηθεί το «Δημοκρατικό Φόρουμ Προόδου και Διαλόγου».
Τους στόχους του Φόρουμ θα παρουσιάσουν σε Συνέντευξη Τύπου την

Πέμπτη 20 Απριλίου
ώρα 11:00 π.μ.
στα γραφεία της ΕΣΗΕΑ ( Ακαδημίας 20, 3^ος όροφος)

Ομιλητές:

• Νίκος Λέανδρος (ΠΡΑΤΤΩ)
• Δημήτρης Πιπεργιάς (Σοσιαλιστική Πατριωτική Κίνηση)
• Θράσος Φωτεινός (Πράσινη Αριστερά-ΜΑΖΙ)
• Νάσος Αθανασίου (βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ – συμμετέχει ως προσωπικότητα )

Το Φόρουμ, είναι ώριμη ανάγκη για την κοινωνία μας, για τη Δημοκρατία μας, για τις αναγκαίες απαντήσεις στα μεγάλα θέματα που τίθενται στην εποχή μας.

Η συνέντευξη τύπου είναι ανοιχτή στο κοινό.

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ

 

Πηγή :  https://www.ipyxida.gr/

Κόλαφος η έκθεση LIBE για το κράτος Δικαίου στην Ελλάδα - Τι σημειώνει για απονομή δικαιοσύνης, ανεξάρτητες αρχές, ΜΜΕ, διαφθορά

 

Κόλαφος αναφορικά με την κατάσταση στο κράτος δικαίου και τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα στη χώρα μας είναι η έκθεση της επιτροπής LIBE του Ευρωκοινοβουλίου, αντιπροσωπεία της οποίας επισκέφτηκε την περίοδο 6-8 Μαρτίου την Ελλάδα.

Ειδικότερα, εκφράζει στα συμπεράσματά της η Επιτροπή εκφράζει μεγάλες ανησυχίες για τις ανεξάρτητες αρχές, την πολυφωνία των ΜΜΕ και την μεταχείριση των μεταναστών στην χώρας μας.

Αναλυτικά τα βασικά σημεία των συμπερασμάτων της έκθεση έχουν ως εξής:

“Η πλειοψηφία των ευρωβουλευτών που συμμετείχαν στην αποστολή, με διαφοροποιήσεις ανάλογα με τα διάφορα σημεία, συμφώνησε στα ακόλουθα γενικά συμπεράσματα:

• Σημειώνει ότι η Ελλάδα διαθέτει ένα σταθερό θεσμικό και νομικό πλαίσιο, μια ζωντανή κοινωνία των πολιτών και ανεξάρτητα μέσα ενημέρωσης,
•  Εκφράζει σοβαρές ανησυχίες για τις πολύ σοβαρές απειλές κατά του κράτους δικαίου και των θεμελιωδών δικαιωμάτων- τονίζει ότι οι έλεγχοι και οι ισορροπίες είναι ουσιώδεις για μια ισχυρή δημοκρατία και σημειώνει με ανησυχία ότι έχουν δεχθεί ισχυρές πιέσεις στην Ελλάδα,
• υπογραμμίζει ότι ο έλεγχος από ειδικά όργανα και από τον ελεύθερο Τύπο έχει υποβαθμιστεί, ότι οι οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών δέχονται τεράστια πίεση και ότι το σύστημα δικαιοσύνης είναι εξαιρετικά αργό και αναποτελεσματικό, γεγονός που οδηγεί σε μια κουλτούρα ατιμωρησίας- σημειώνει με χαριστική ανησυχία ότι η διαφθορά διαβρώνει τις δημόσιες υπηρεσίες και τα δημόσια αγαθά,
• εκφράζει τον αποτροπιασμό του για το γεγονός ότι σχεδόν δύο χρόνια μετά τη δολοφονία του Γιώργου Καραϊβάζ, δεν υπάρχει ακόμη καμία ορατή πρόοδος στην αστυνομική έρευνα- υπογραμμίζει ότι αυτό δημιουργεί ένα ανατριχιαστικό αποτέλεσμα για άλλους δημοσιογράφους- επιμένει ότι η υπόθεση πρέπει να διερευνηθεί χωρίς περαιτέρω καθυστέρηση και καλεί τις αρχές να ζητήσουν βοήθεια από την Ευρωπόλ,
• ανησυχεί ιδιαίτερα για το γεγονός ότι πολλοί δημοσιογράφοι αντιμετωπίζουν σωματικές απειλές, λεκτικές επιθέσεις, μεταξύ άλλων από υψηλόβαθμους πολιτικούς και υπουργούς, παραβίαση της ιδιωτικής τους ζωής με λογισμικό κατασκοπείας ή SLAPPs,
• υπογραμμίζει ότι η πολυφωνία των μέσων ενημέρωσης απειλείται, καθώς η ιδιοκτησία των μέσων ενημέρωσης στη χώρα κατανέμεται κυρίως μεταξύ ενός μικρού αριθμού ολιγαρχών, με αποτέλεσμα τη δραματική υποδημοσιοποίηση ορισμένων θεμάτων, όπως το σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη,
• εκφράζει την ανησυχία του για την υποχρηματοδότηση, την υποστελέχωση, τον περιορισμό των αρμοδιοτήτων, τις αδιαφανείς διαδικασίες διορισμού, καθώς και την παρενόχληση και τον εκφοβισμό υπαλλήλων ανεξάρτητων δημόσιων φορέων, όπως ο Συνήγορος του Πολίτη, η Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα και η Αρχή για την Ασφάλεια των Επικοινωνιών και την Προστασία του Απορρήτου- σημειώνει επίσης ότι η Εθνική Υπηρεσία Διαφάνειας, η οποία θα έπρεπε να διαδραματίζει ζωτικό ρόλο στον έλεγχο των δημόσιων αρχών, δεν φαίνεται να είναι αποτελεσματική και έχουν εκφραστεί ανησυχίες σχετικά με την ανεξαρτησία της- επίσης, η συνεχιζόμενη παρενόχληση της εισαγγελέως κατά της διαφθοράς Ελένης Τουλουπάκη προκαλεί σοβαρή ανησυχία,
• υπογραμμίζει ότι η διάρκεια των δικαστικών διαδικασιών, σε συνδυασμό με τις αμφιβολίες σχετικά με την ακεραιότητα τμημάτων της αστυνομίας και τις συγκρούσεις συμφερόντων στο υψηλότερο επίπεδο, οδηγούν σε μια κουλτούρα ατιμωρησίας όπου η διαφθορά μπορεί να ευδοκιμήσει- καλεί την κυβέρνηση και τις αρχές να διορθώσουν αυτά τα ζητήματα κατά προτεραιότητα και να εφαρμόσουν πλήρως όλες τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων,
• Εκφράζει σοβαρές ανησυχίες για τη μεταχείριση των μεταναστών στα εξωτερικά σύνορα και στο εσωτερικό της χώρας, μετά από αναφορές για συστηματικές απωθήσεις, βία, αυθαίρετη κράτηση και κλοπή των αντικειμένων τους,
• καλεί την κυβέρνηση να άρει αμέσως τους περιορισμούς που έχουν επιβληθεί στις ΜΚΟ και τους δημοσιογράφους που αναφέρονται στη μετανάστευση με άμεση ισχύ- ζητεί να στηρίξει και να ενισχύσει όλες τις πρωτοβουλίες που συμβάλλουν σε μεγαλύτερη διαφάνεια σε αυτά τα θέματα, όπως ο μηχανισμός υποβολής εκθέσεων pushback από την Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων,
• σημειώνει ότι η Ελλάδα διαθέτει ένα σταθερό νομικό πλαίσιο όσον αφορά την ίση μεταχείριση και ότι έχουν γίνει θετικά βήματα, όπως η δημιουργία της νέας Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Ανησυχεί, ωστόσο, για την ίση μεταχείριση των ΛΟΑΤΚΙ ατόμων, των Ρομά και άλλων εθνικών μειονοτήτων και των γυναικών- καλεί την κυβέρνηση και όλες τις άλλες πολιτικές δυνάμεις να επιδείξουν ηγετικό ρόλο και να προωθήσουν την κοινωνική αλλαγή στο θέμα αυτό, ιδίως όσον αφορά την ενδοοικογενειακή βία, την αστυνομική βία και την ισότητα στο γάμο,
• καλεί την κυβέρνηση να βελτιώσει τη νομοθετική διαδικασία με την καθιέρωση πραγματικής και ουσιαστικής διαβούλευσης και να καταργήσει την αμφιλεγόμενη πρακτική της omnibus νομοθεσίας”

Πηγή : https://tvxs.gr

Καμπαγιάννης για τροπολογία: Κανένα κόμμα της δημοκρατικής αντιπολίτευσης δεν πρέπει να συναινέσει υπερψηφίζοντας την τροπολογία

 

Ο δικηγόρος, Θανάσης Καμπαγιάννης υποστηρίζει με ανάρτησή του στα social media ότι το σύνολο της δημοκρατικής αντιπολίτευσης επιβάλλεται να μην υπερψηφίσει την υπό συζήτηση τροπολογία της κυβέρνησης Μητσοτάκη για το μόρφωμα Κασιδιάρη, τονίζει με εκτενές κείμενό του ο συνήγορος πολιτικής αγωγής στη δίκη της Χρυσής Αυγής Θανάσης Καμπαγιάννης. Προειδοποιεί ταυτόχρονα ότι «στο επόμενο επεισόδιο της ίδιας κρίσης, η ΕΥΠ (ή μήπως το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας;) μπορεί να καταθέσει στον Άρειο Πάγο προϊόντα «επισυνδέσεων» για τη στοιχειοθέτηση του όρου της «πραγματικής ηγεσίας», με προφανή στόχο να νομιμοποιήσει το αίσχος των υποκλοπών».

«Αντί να νομοθετήσει με βάση την ιστορική καταδικαστική απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών, που έκρινε τη Χρυσή Αυγή ως ναζιστική εγκληματική οργάνωση και έστειλε τους διευθυντές της στη φυλακή, η κυβέρνηση προτίμησε να δράσει με άξονα τα ιδιοτελή κομματικά της συμφέροντα», τονίζει αρχικά ο κ. Καμπαγιάννης.

«Όσο τα κόμματα στα δεξιά της περιορίζονταν σε χαμηλά ποσοστά και βοηθούσαν τον εκλογικό στόχο της αυτοδυναμίας της, η κυβέρνηση αδιαφορούσε, νομοθετώντας μάλιστα με τρόπο που άνοιγε ξανά το δρόμο στο εκλογικό μασκάρεμα των καταδικασμένων ναζιστών. Ήδη από την ψήφιση της πρώτης “τροπολογίας Βορίδη” το 2021 (άρθρο 92 Ν. 4804/2021, ΦΕΚ A’ 90/5.6.2021, που τροποποίησε το ά. 32 του ΠΔ 26/2012)), είχαμε προειδοποιήσει ότι τα κωλύματα που αυτή έθετε εύκολα προσπερνιούνταν (βλ. την από 30/5/2021 δήλωση με τίτλο “Για την τροπολογία Βορίδη και τα ‘πολιτικά δικαιώματα’ των καταδικασμένων Χρυσαυγιτών”, https://tinyurl.com/48enc4cv). Τότε βέβαια η φωνή όσων αντιδρούσαμε πνίγηκε μέσα στην πλημμύρα των fake news και των πηχυαίων τίτλων των κυβερνητικών ΜΜΕ περί “εκλογικού αποκλεισμού των χρυσαυγιτών”.

Όταν όμως η πολιτική κρίση της κυβέρνησης εντάθηκε και παρουσιάστηκε ο κίνδυνος το μόρφωμα Κασιδιάρη να περάσει το 3%, τότε η κυβέρνηση ανακάλυψε αίφνης την ανεπάρκεια της διάταξης που είχε ψηφίσει και αποφάσισε την κατάθεση νέας (της δεύτερης!) τροπολογίας. Και πάλι, οι ιδεοληψίες κυριάρχησαν: αντί να προχωρήσει στην ψήφιση αντιναζιστικής νομοθεσίας, αξιοποιώντας το περιεχόμενο της απόφασης της δίκης της Χρυσής Αυγής, με δέσμια αρμοδιότητα του Αρείου Πάγου για αποκλεισμό υποψηφιοτήτων καταδικασμένων για ναζιστική εγκληματική οργάνωση και πλατιά πλειοψηφία στη Βουλή, η κυβέρνηση θέλησε να νομοθετήσει τη “θεωρία των δύο άκρων”. Η προτεινόμενη εκχώρηση στον Άρειο Πάγο της εξουσίας να ελέγχει τα προγράμματα κομμάτων αναλόγως του αν εξυπηρετούν την “ελεύθερη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος” αποτελεί ρήξη με το συνταγματικό κεκτημένο της μεταπολίτευσης που δικαίως προκάλεσε αντιδράσεις. Τι κι αν άνθρωποι τόσο διαφορετικοί όσο ο Ν. Αλιβιζάτος, ο Ξ. Κοντιάδης, ο Δ. Χριστόπουλος ή ο Κ. Παπαδάκης επισήμαναν τα προβλήματα; Η κυβέρνηση προχώρησε μόνη της (άρθρο 102 Ν. 5019/2023, ΦΕΚ Α’ 27/14.02.2023) με μόνη την ψήφο ανοχής του ΠΑΣΟΚ, νομοθετώντας μια κατ’ουσίαν πολιτικού τύπου διάσκεψη του Α1 Τμήματος του Αρείου Πάγου. Η βόμβα είχε ενεργοποιηθεί και δεν θα αργούσε να εκραγεί.

Η έκρηξη συνέβη με την πρώτη ντρίπλα του καταδικασμένου νεοναζιστή Κασιδιάρη να αξιοποιήσει ως αχυράνθρωπο, στον ρόλο της ηγεσίας του μορφώματός του, έναν ακροδεξιό συνταξιούχο αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου. Όποιος παρακολουθούσε τη ναζιστική οργάνωση, δεν εξεπλάγη, καθώς το ίδιο τέχνασμα είχε χρησιμοποιηθεί και μετά την ποινική δίωξη του 2013 με την εκχώρηση κατά τις ευρωεκλογές του 2014 των εκλόγιμων θέσεων σε απόστρατους στρατηγούς. Το πόσο χαρούμενα κουνάνε την ουρά τους οι εκπρόσωποι του ελληνικού βαθέος κράτους όταν ένα χέρι στιγματισμένο με τη σβάστικα τούς πετάει το κόκκαλο μιας βουλευτικής έδρας είναι βέβαια απόδειξη της ηθικής εξαχρείωσης των “λειτουργών” του. Πέραν όμως απ’ αυτό, η κυβέρνηση ανακάλυψε ξανά την ανάγκη να φέρει νέα τροπολογία (την τρίτη!!), για να ορίσει αυτή τη φορά το εύρος της σύνθεσης του αρμόδιου Α1 Τμήματος του Αρείου Πάγου (αν θα είναι πενταμελής κατ’ επιλογή του προέδρου του ή σε Ολομέλεια), δίνοντας λαβή για κριτικές ότι παρεμβαίνει στην επί της ουσίας κρίση του. Η παραίτηση του προέδρου του Α1 Τμήματος του Αρείου Πάγου Χρ. Τζανερίκου κατόπιν ελεγχόμενης δημοσιοποίησης της διαφωνίας του επί της τρίτης τροπολογίας, υπό σκοτεινές συνθήκες και ύστερα από συνάντηση με τον διαβόητο άνθρωπο των ειδικών αποστολών του Μαξίμου επί πρωθυπουργίας Μητσοτάκη, Γ. Γεραπετρίτη, έφερε την κρίση σε δημόσια θέα: η εκλογική καμπάνια του ναζιστικού μορφώματος Κασιδιάρη γίνεται πλέον δωρεάν, με χορηγία του ίδιου του Μέγαρου Μαξίμου.

Σήμερα που η κυβέρνηση εισάγει προς ψήφιση την τρίτη τροπολογία είναι σημαντικό να το πούμε ακόμα πιο βροντερά:

Κανένα κόμμα της δημοκρατικής αντιπολίτευσης δεν πρέπει να συναινέσει υπερψηφίζοντας την τροπολογία. Η Νέα Δημοκρατία, το κόμμα που απείχε εμφατικά από τη δίκη της Χρυσής Αυγής αν και κλητεύτηκε εκπρόσωπός του να καταθέσει (ο Β. Κικίλιας), δεν μπορεί να αξιώνει συναίνεση σε αυτούς τους άθλιους χειρισμούς.

Όσες και όσοι νομίζουν ότι αυτή θα είναι μια “τελευταία αβαρία”, ας το ξανασκεφτούν: στο επόμενο επεισόδιο της ίδιας κρίσης, η ΕΥΠ (ή μήπως το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας;) μπορεί να καταθέσει στον Άρειο Πάγο προϊόντα “επισυνδέσεων” για τη στοιχειοθέτηση του όρου της “πραγματικής ηγεσίας”, με προφανή στόχο να νομιμοποιήσει το αίσχος των υποκλοπών. Και τα παραθυράκια που αφήνει η διάταξη σε νέους τακτικισμούς θα απαιτήσουν νέες (πόσες ακόμα;) τροπολογίες.

Για να πετύχει τον στόχο της μονοκομματικής αυτοδυναμίας, η κυβέρνηση παίζει επικίνδυνα παιγνίδια που καταλήγουν να ευνοούν τους καταδικασμένους ναζιστές. Για να μην σπάσει ο καθεστωτισμός του συστήματος Μητσοτάκη, η κυβέρνηση προτιμάει να σπάσει το Σύνταγμα και τα ελάχιστα δημοκρατικά εχέγγυα.

Ο κόσμος που έδωσε τη μάχη ενάντια στους νεοναζί μαχαιροβγάλτες στον προηγούμενο γύρο, το αντιφασιστικό κίνημα, η μεγάλη δημοκρατική πλειοψηφία, είναι ανάγκη να βγει ξανά στο προσκήνιο. Αυτός είναι ο μόνος αδιαπέραστος θεσμός, το μόνο απροσπέλαστο τείχος, απέναντι σε ένα νέο ναζιστικό μόρφωμα που θα μασκαρευτεί σε “πολιτικό κόμμα”».

Πηγή : https://thepressproject.gr

«Πρέπει να απαλλαγούμε από τον Ερντογάν, αλλά εξίσου χρειαζόμαστε μια δυναμική Αριστερά»

 

Ο Χακάν Γκουνέζ είναι μέλος της Κεντρικής Εκτελεστικής Επιτροπής του ΤΙΡ (Κόμμα Εργατών Τουρκίας), υπεύθυνος Διεθνών Σχέσεων του κόμματος και συντονιστής του Κέντρου Αντιμετώπισης της Κρίσης στη σεισμόπληκτη Αντιόχεια.

Η συνέντευξή που ακολουθεί αποτελεί προϊόν συζήτησης με μέλη της αποστολής αλληλεγγύης του Δικτύου για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα, που για δεύτερη φορά, μαζί με την αναρχική συλλογικότητα Μασόφκα, συμμετείχαν σε υποστηρικτική δράση στους σεισμόπληκτους. Τη συνέντευξη μετέφρασε και επιμελήθηκε το μέλος της αποστολής Δημήτρης Μπιτουλάς.

● Δώσε μας μια πρώτη εικόνα για τις εκλογές στην Τουρκία στις 14 Μαΐου.

Εχουμε λίγες μέρες μπροστά μας, αλλά παρατηρούμε τόσο από τις δημοσκοπήσεις όσο και από τον απλό κόσμο με τον οποίο συνομιλούμε ότι ο Ερντογάν θα χάσει, χωρίς βέβαια αυτό να είναι απολύτως σίγουρο. Σε αυτές τις λίγες μέρες που απομένουν έχουμε να κάνουμε πολλά πράγματα: να φροντίσουμε για την ασφάλεια της εκλογικής διαδικασίας, να οργανώσουμε τον κόσμο μας καθώς και να συντονίσουμε τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Αν καταφέρουμε τα παραπάνω, πιθανότατα θα κερδίσουμε. Στηρίζουμε ως κόμμα τον προεδρικό υποψήφιο Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου από το Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα (CHP).

Τα άτομα που επέζησαν του σεισμού πρέπει να έχουν φωνή στη διαδικασία λήψης αποφάσεων

Παράλληλα στις βουλευτικές εκλογές διεκδικούμε μια δυναμική μειοψηφία μέσα στην αντιπολίτευση, και κατά συνέπεια στη Βουλή, των δημοκρατικών και αριστερών δυνάμεων με το HDP και τα υπόλοιπα αριστερά, δημοκρατικά και φιλοκουρδικά κόμματα. Ετσι, αν η αντιπολίτευση κερδίσει τις εκλογές, με έναν δυναμικό προοδευτικό πόλο ως κομμάτι της μπορούμε να αναγκάσουμε τη νέα κυβέρνηση να κάνει πράξη τα όσα υπόσχεται. Αλλιώς θα γίνει μία από τα ίδια. Εμείς θεωρούμε ότι το κόμμα μας, το Κόμμα Εργατών Τουρκίας (TIP), θα είναι ο εγγυητής των μεταρρυθμίσεων, καθώς γνωρίζουμε ότι η σοσιαλδημοκρατία πάντα «ξεχνά» τις υποσχέσεις της. Οι πολιτικές της τελικά υπηρετούν το κεφάλαιο και όχι τον λαό. Ξέρουμε ότι δεν μπορούμε να έχουμε πλειοψηφία στη Βουλή τώρα, αλλά αν οι δυνάμεις της Αριστεράς καταφέρουν να έχουν το 1/5 των βουλευτών, λίγο πάνω από 100, θα έχουμε τη δύναμη να μπλοκάρουμε τη μέλλουσα κυβέρνηση και να της επιβάλουμε τις αλλαγές που πρέπει να έρθουν.

● Μετά από 20 χρόνια διακυβέρνησης Ερντογάν έχει διαμορφωθεί μια δομική κατάσταση. Θα έχει η νέα κυβέρνηση τη δύναμη να αλλάξει τα παγιωμένα στοιχεία των προηγούμενων κυβερνήσεων;

Οχι, δυστυχώς η αντιπολίτευση αποτελείται από πολύ ευρύ φάσμα κομμάτων. Εκτός από το δικό μας μπλοκ, την αριστερή συσπείρωση για την εργασία και την ελευθερία, υπάρχουν και σοσιαλδημοκράτες καθώς και εθνικιστές. Δεδομένου ότι δεν θα είμαστε εμείς που θα ηγηθούμε της αντιπολίτευσης και δεδομένης της εκλογικής και βουλευτικής δύναμης των υπολοίπων στην αντιπολίτευση, όταν αυτή βρεθεί στην εξουσία δεν θα προωθήσει σημαντικές αλλαγές.

Πιθανόν να συνεργαστούν και με τμήματα του καθεστώτος, για αυτό σας ανέφερα ότι πρέπει να είμαστε δυνατοί στη Βουλή και στην κοινωνία, για να τους αναγκάσουμε να κάνουν αυτά που υπόσχονται. Φυσικά θα γίνουν μεταρρυθμίσεις για ένα πιο δημοκρατικό και συμπεριληπτικό σύστημα και όχι τη διακυβέρνηση μόνο ενός ανθρώπου και άλλα πράγματα τα οποία υποσχέθηκαν. Απλώς φανταστείτε όμως πόσο χρόνο θα χρειαστεί η αντιπολίτευση για να αλλάξει τους χιλιάδες δημόσιους υπαλλήλους σε θέσεις ισχύος που είναι πιστοί στο καθεστώς Ερντογάν. Και αυτοί που θα τους αντικαταστήσουν, ίσως είναι καλύτεροι, αλλά όχι αυτοί που θα έπρεπε για το καλό της κοινωνίας.

AP Photo/Francisco Seco

● Τι θα σημαίνει μια νέα κυβέρνηση για τα σεισμόπληκτα άτομα και ποια είναι η πρόταση του TIP για τις περιοχές αυτές;

Εμείς ως TIP αναλύσαμε την κατάσταση και εκδώσαμε μια μελέτη για τον σεισμό και τις πληγείσες περιοχές, της οποίας τα αποτελέσματα καταδεικνύουν ότι δεν ευθύνεται γενικά μια φυσική καταστροφή για την κατάσταση, αλλά κυρίως η κρατική πολιτική, ειδικά τα τελευταία 20 χρόνια. Θέλουμε να αλλάξουμε την προσέγγιση που υπήρχε μέχρι τώρα. Οχι μόνο ως προς την κατασκευή κτιρίων, αλλά και ως προς τον αστικό σχεδιασμό. Διεκδικούμε έναν σχεδιασμό όχι από και για το κεφάλαιο και τους κατασκευαστές, αλλά ωφέλιμο για την κοινωνία. Τα άτομα που επέζησαν του σεισμού πρέπει να έχουν φωνή στη διαδικασία λήψης αποφάσεων.

Εμείς λοιπόν προσπαθούμε να οργανώσουμε κατοίκους και επιστήμονες έτσι ώστε να λάβουν μέρος στη λήψη αποφάσεων. Το υπάρχον σύστημα είναι διεφθαρμένο από τους αρχιτέκτονες μέχρι τα δημαρχεία και την Πολεοδομία. Ελπίζουμε ότι, καθώς έχουμε μεγάλη δύναμη στις πληγείσες περιοχές, να καταφέρουμε να ηγηθούμε των τοπικών κυβερνήσεων. Εχουμε μεγάλη πιθανότητα να το καταφέρουμε αυτό, αλλά και έτσι ακόμα η κεντρική σχεδίαση του αστικού τοπίου δύσκολα θα αλλάξει.

● Τι γίνεται με τα ελληνοτουρκικά; Ο εθνικισμός οξύνεται σε βάρος των κινημάτων και σε όφελος της αστικής πολιτικής καθώς και του ΝΑΤΟ. Οι δύο χώρες δαπανούν όλο και μεγαλύτερο ποσοστό του ΑΕΠ σε εξοπλισμούς με την απάτη ότι η μία θα αμυνθεί έναντι της άλλης. Πώς φαντάζεσαι ότι θα αντιμετωπίσει μια νέα κυβέρνηση το ζήτημα αυτό;

Αν η αντιπολίτευση κερδίσει τις εκλογές, με τον Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου και το CHP να πλειοψηφούν δεν θα δούμε μεγάλες διαφορές στα ζητήματα μεταξύ των δύο χωρών. Ποια είναι αυτά; Το Κυπριακό, η υφαλοκρηπίδα, το ζήτημα της ενέργειας, τα ναυτικά μίλια, η ΑΟΖ και το αποτέλεσμά τους, ο μιλιταρισμός και τα εξοπλιστικά προγράμματα. Το CHP, ως πλειοψηφία στην αντιπολίτευση, δεν έχει καμία αριστερή ή προωθητική ατζέντα για τα ζητήματα αυτά. Πιθανότατα οι διπλωματικές σχέσεις θα είναι πιο ομαλές γιατί θέλουν να εντάξουν την Τουρκία στην Ε.Ε. και να αναπτύξουν καλύτερες σχέσεις με τη Δύση.

Οπότε οι σχέσεις θα είναι πιο ομαλές, αλλά οι πολιτικές δεν θα αλλάξουν. Οι προοδευτικές και αριστερές δυνάμεις σε Ελλάδα και Τουρκία πρέπει ενωμένες να δείξουν τη δύναμή τους, τότε ίσως καταφέρουμε κάτι. Δεν έχουμε καταφέρει να συνεργαστούμε καλά μέχρι τώρα, εκτός μερικών πρωτοβουλιών όπως η παρουσία σας εδώ. Η νέα γενιά όμως, τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Τουρκία, δεν μιλάει την παλιά πατριωτική γλώσσα της Αριστεράς, είναι περισσότερο διεθνιστική και έτσι υπάρχει περισσότερη ελπίδα.

Επιστρέφοντας, ως κόμμα, θεωρούμε ότι τα ελληνοτουρκικά δεν είναι δυσεπίλυτο πρόβλημα. Για το Κυπριακό, για παράδειγμα, ήμασταν πολύ κοντά στην επίλυση με το πλάνο του ΟΗΕ, οπότε υπάρχει έδαφος για να δουλέψουμε. Επίσης τόσο στη μία όσο και στην άλλη πλευρά η Αριστερά και οι δυνάμεις που επιθυμούν ειρήνη έχουν πολλή δύναμη, οπότε υπάρχει δυνατότητα να λυθεί αν υπερβούμε τα εθνικιστικά κόμματα και τις βάσεις των ΗΠΑ και του Η.Β. Σε ό,τι αφορά το ζήτημα με την Ανατολική Μεσόγειο, έχουμε ούτως ή άλλως μια πιο οικολογική στάση, όπως και η ελληνική Αριστερά. Πρέπει αρχικά να σταματήσουν οι έρευνες για τους υδρογονάνθρακες.

Στεκόμαστε φυσικά απέναντι στη συνεργασία με το Ισραήλ, καθώς έχουν καταλάβει τις παλαιστινιακές περιοχές και εκμεταλλεύονται αποκλειστικά τους χερσαίους και θαλάσσιους πόρους τους. Πρόκειται για συνεργασία που στηρίζεται τόσο από την Ε.Ε. όσο και από την Ελλάδα και την Τουρκία. Τόσο εμείς όσο και οι συντροφικές δυνάμεις από την Ελλάδα, την Παλαιστίνη, το Ισραήλ, την Αίγυπτο, τη Συρία και κάθε γειτονική χώρα πρέπει να κάνουμε περισσότερα ενωμένοι, το πρόβλημα είναι το κεφαλαιοκρατικό σύστημα και οι κυβερνήσεις, δεν το έχουν οι λαοί μεταξύ τους.

● Σε ό,τι αφορά τον τουρκικό επεκτατισμό και την επέμβαση της Τουρκίας τόσο στις κουρδικές περιοχές όσο και στη Λιβύη, θα αλλάξει προσέγγιση η νέα κυβέρνηση; Ποια είναι η δική σας πρόταση;

Η κατάσταση είναι παρόμοια με τα ελληνοτουρκικά, είναι ένα φαινόμενο που αποκαλούμε τουρκικό ή νεο-οθωμανικό υπο-ιμπεριαλισμό. Η Τουρκία είναι ένας από τους τοπικούς ιμπεριαλιστές μαζί με τη Σαουδική Αραβία και το Ιράν. Και η Ελλάδα εντάσσεται στην υπο-ιμπεριαλιστική κατηγορία σε ό,τι αφορά τα Βαλκάνια, όχι όμως με την ίδια δυναμική. Σχετικά με τον τουρκικό ιμπεριαλισμό η νέα κυβέρνηση δεν θα αλλάξει ατζέντα, η διαφορά, όπως ανέφερα και πιο πάνω, έγκειται στο ότι η αλληλεπίδρασή της με τον δυτικό ιμπεριαλισμό θα είναι πιο αρμονική. Ο Ερντογάν είχε διαφορετική ατζέντα, οπότε φαινομενικά συγκρούστηκαν.

Σε ό,τι αφορά τη Συρία, δεν πιστεύουμε ότι θα υπάρξει σημαντική αλλαγή, ίσως καταφέρουμε να αλλάξουμε την αντιμετώπιση σε σχέση με τους πρόσφυγες. Οι βάσεις στο Κατάρ, την Κύπρο, τον Καύκασο, το Αζερμπαϊτζάν, τη Σομαλία καθιστούν την Τουρκία, παρά τα οικονομικά της προβλήματα, τον πιο ισχυρό υπο-ιμπεριαλιστή. Αυτή την προσπάθεια στρατιωτικής ανέλιξης η νέα κυβέρνηση δεν θα την αλλάξει.

Πηγή :  https://www.ipyxida.gr

Τροπολογία ΣΥΡΙΖΑ για επαναφορά ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ στο Δημόσιο

 

Σήκωσε το γάντι ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ για το θέμα του νερού, μετά τις εξαγγελίες του πρωθυπουργού περί απεμπλοκής των δημόσιων εταιρειών νερού απ' το Υπερταμείο, εν μέσω των σφοδρών κοινωνικών αντιδράσεων που προκάλεσε η πρόσφατη τροπολογία για ρυθμιστική αρχή στην ύδρευση που ανοίγει «κερκόπορτα» στις ιδιωτικοποιήσεις.

Σήμερα, η αξιωματική αντιπολίτευση κινήθηκε ένα βήμα πιο μπροστά απ' την κυβέρνηση, που προφανώς θορυβήθηκε και απ' τη μεγαλειώδη συμμετοχή του κόσμου στην συναυλία υπεράσπισης του δημόσιου αγαθού στη Θεσσαλονίκη.

Σε αυτό το πλαίσιο, η ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ κατέθεσε τροπολογία με θέμα «την επαναφορά των μετοχών των ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ στο Δημόσιο», με πρώτο υπογράφοντα τον Αλέξη Τσίπρα. 

Όπως αναφέρουν οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ - ΠΣ οι αποφάσεις του ΣτΕ του 2022 ακύρωσαν τις πράξεις με τις οποίες μεταβιβάστηκε το πλειοψηφικό πακέτο του 50% συν μίας μετοχής του μετοχικού κεφαλαίου, που κατείχε το ελληνικό Δημόσιο στις ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ, προς την Ελληνική Εταιρεία Συμμετοχών και Περιουσίας Α.Ε., εξάλλου η μεταβίβαση αυτή έγινε με την ισχυρή δικλίδα του άρθρου 2 του νομού 4425/2016 που προέβλεπε δεσμεύσεις που προκύπτουν από το Σύνταγμα και υποχρεώσεις συμμόρφωσης στις δικαστικές αποφάσεις.

Υποστηρίζουν ότι η κυβέρνηση με τις διατάξεις των άρθρων 114-115 του ν.4964/2022 τον Ιούλιο του 2022 προσπάθησε να παρακάμψει τις αποφάσεις υπ' αρ. 190 και 191 /2022 της Ολομέλειας του ΣτΕ, πέντε μήνες μετά την έκδοσή τους και ενώ είχε πλήρη γνώση περί αυτών. «Επέλεξε να παραμείνουν οι μετοχές των εταιρειών ΕΥΔΑΠ Α.Ε. και της ΕΥΑΘ Α.Ε. στο Υπερταμείο και εισήγαγε διατάξεις για το αμεταβίβαστο και ακατάσχετο των μετοχών των εν λόγω εταιρειών και την ενίσχυση του ρόλου της Γενικής Συνέλευσης της ΕΕΣΥΠ, αλλά και την νομιμοποίηση των πράξεων και αποφάσεων των εταιρειών ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ που έχουν ληφθεί μετά τη μεταβίβαση των μετοχών των εταιρειών αυτών από το Δημόσιο στην ΕΕΣΥΠ, καθώς και οι πράξεις και αποφάσεις της εταιρείας αυτής ως προς τη διοίκηση και διαχείριση των εταιρειών ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ», αναφέρουν και αντιπαραβάλλουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ είχε καταθέσει τότε ένσταση αντισυνταγματικότητας, στην οποία ο Γιώργος Κατρούγκαλος είχε τονίσει ότι: «Είναι από τις σπάνιες περιπτώσεις που μια νομοθετική ρύθμιση έρχεται να παραβιάσει, όχι απλώς το Σύνταγμα, αλλά το ακυρωτικό αποτέλεσμα αποφάσεων του Συμβουλίου της Επικρατείας, που είναι πρόσφατες, που είναι σαφείς και που δεν αφήνουν περιθώρια αμφιβολίας».

«Πριν λίγες μέρες δημοσιεύτηκαν αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας, με τις οποίες έκρινε ότι η εκτελεστική και νομοθετική εξουσία, με τα άρθρα 114 και 115 του ν. 4964/2022, δεν συμμορφώθηκαν προς τις αποφάσεις ΟλΣτΕ 190 & 191/2022, με τις οποίες είχε κριθεί η αντισυνταγματικότητα της μεταβίβασης των μετοχών των ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ από το Δημόσιο στο Υπερταμείο.

Ακολούθως, το ΣτΕ διατάσσει το υπουργείο Οικονομικών να προβεί σε όλες τις απαιτούμενες ενέργειες, το αργότερο εντός εξαμήνου, για να επιστραφούν οι μετοχές των ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ στο Δημόσιο. Με τον νόμο 5037/2023 που ψηφίστηκε πριν λίγες μέρες η διαμόρφωση της υδατικής πολιτικής και η εποπτεία των παρόχων υπηρεσιών ύδρευσης και αποχέτευσης απομακρύνεται από το κράτος και περνάει στην αρμοδιότητα μιας Ρυθμιστικής Αρχής.

Η επιλογή αυτή της κυβέρνησης έχει εντείνει τις ανησυχίες των πολιτών και των επιστημονικών φορέων καθώς με αυτόν τον τρόπο χάνεται ο χαρακτήρας του νερού ως κοινωνικού αγαθού και ανοίγει η κερκόπορτα της ιδιωτικοποίησης. Είναι συνταγµατικώς επιβεβλημένος ο έλεγχος της ΕΥΔΑΠ ΑΕ και της ΕΥΑΘ ΑΕ από το Ελληνικό Δημόσιο, όχι απλώς µε την άσκηση εποπτείας επ' αυτών, αλλά και διά του µετοχικού τους κεφαλαίου. Η θέσπιση της επαναφοράς των μετοχών των ΕΥΔΑΠ ΑΕ και ΕΥΑΘ ΑΕ στο Δημόσιο καθίσταται αναγκαία για την ανάσχεση οποιασδήποτε προσπάθειας ιδιωτικοποίησης τους» επισημαίνει η ΚΟ του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης και τονίζει επίσης ότι με την προτεινόμενη ρύθμιση μεταβιβάζονται στο Δημόσιο οι μετοχές των ΕΥΔΑΠ ΑΕ και ΕΥΑΘ ΑΕ από την Ελληνική Εταιρεία Συμμετοχών και Περιουσίας Α.Ε. (ΕΕΣΥΠ Α.Ε.)-ΥΠΕΡΤΑΜΕΙΟ και με αυτό τον τρόπο διασφαλίζεται ο άμεσος έλεγχος του Δημοσίου επί των ΕΥΔΑΠ ΑΕ και ΕΥΑΘ ΑΕ και καταργούνται οι διατάξεις των άρθρων 114 και 115 του ν.4964/2022.

«Κεντρική δέσμευση του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ είναι η προάσπιση του δημοσίου συμφέροντος , ο σεβασμός των δικαστικών αποφάσεων και η διασφάλιση της ποιότητας, της καθολικότητας, της προσιτής τιμής των παρεχόμενων λειτουργικών υπηρεσιών από την ΕΥΔΑΠ και την ΕΥΔΑΘ και ειδικότερα της διαρκούς και συνεχούς ύδρευσης αποχέτευσης, αγαθών ζωτικής σημασίας για την αξιοπρεπή διαβίωση των ανθρώπων και την ελεύθερη ανάπτυξή τους και επομένως για την υγεία τους όπως επιτάσσει το Σύνταγμα», καταλήγει.

Πηγή :  https://www.efsyn.gr

Η "δημοκρατία" του Βορίδη χορηγός των Κασιδιάρηδων…

 

Ο Μάκης Βορίδης θέλει να καθορίσει τεχνητά το εκλογικό αποτέλεσμα και τη σύνθεση της επόμενης Βουλής. Αλλά αυτό δεν είναι δημοκρατία.

Γιώργος Καρελιάς

Όταν ένας ανώτατος δικαστής κάνει δήλωση για να αποδοκιμάσει μια νομοθετική πρωτοβουλία της (όποιας) κυβέρνησης, πρέπει να είμαστε κουμπωμένοι (με το δικαστή). Οι δικαστές δεν κάνουν δηλώσεις και δεν πολιτικολογούν.

Όταν υπουργός μιας κυβέρνησης απαντά στο δικαστή ότι «στα δημοκρατικά πολιτεύματα η νομοθέτηση ανήκει στην αρμοδιότητα της Βουλής και όχι στην επιλογή του κάθε δικαστή», κανονικά είμαστε με τον υπουργό. Η δήλωση είναι αυτονόητα ορθή. Όμως, όταν ο υπουργός που την κάνει είναι ο Μάκης Βορίδης – με το γνωστό παρελθόν – πρέπει να είμαστε κουμπωμένοι (με τον υπουργό). Γιατί δεν έχει την έξωθεν καλή μαρτυρία. Και, κυρίως, επειδή αυτά που κάνει υπακούουν σε προφανή κομματική σκοπιμότητα και δεν οδηγούν σε απομόνωση των Κασιδιάρηδων. Τους εμφανίζουν σαν διωκόμενους και φουσκώνουν τα ποσοστά τους.

Η κυβέρνηση τα έχει κάνει μπάχαλο και τώρα τρέχει και δεν φτάνει με το κόμμα Κασιδιάρη. Θυμίζουμε:Πρώτον, έχουν περάσει δέκα χρόνια από την εγκληματική δράση των χρυσαυγιτών και ακόμα δεν έχει γίνει η δίκη τους σε δεύτερο βαθμό. Η αμετάκλητη καταδίκη είναι προϋπόθεση για να αποκλειστεί ο Κασιδιάρης από τις εκλογές. Έτσι λέει το Σύνταγμα (άρθρο 51) και αυτό που επιχειρείται τώρα είναι αντισυνταγματικό.

Δεύτερον, η κυβέρνηση αναθέτει στον Άρειο Πάγο να ερευνήσει αν το κόμμα Κασιδιάρη πληροί τις προϋποθέσεις για να συμμετάσχει στις εκλογές. Ουσιαστικά ζητεί από ένα δικαστήριο να κρίνει με πολιτικά κριτήρια, κάτι που δεν έχει γίνει ποτέ μέχρι τώρα. Και δεν ξέρουμε τι μπορεί να γίνει στο μέλλον, δηλαδή αν ο Άρειος Πάγος κρίνει, υπό άλλες πολιτικές συνθήκες, ότι κάποιο άλλο κόμμα δεν μπορεί να κατεβεί στις εκλογές και να το απαγορεύσει. Το Σύνταγμα δεν απαγορεύει τη συμμετοχή κομμάτων στις εκλογές, απαγορεύει μόνο τη συμμετοχή προσώπων καταδικασμένων αμετάκλητα για ορισμένα εγκλήματα.

Τρίτον, δεν πρόλαβε να στεγνώσει το μελάνι της πρώτης ρύθμισης και ο κ. Βορίδης έφερε κι άλλη. Λίγες μέρες πριν από τις εκλογές, αλλάζει τη σύνθεση του Τμήματος του Αρείου Πάγου που θα «δικάσει» την υπόθεση. Η παρέμβαση αυτή είναι πρωτοφανής.

Το ίδιο πρωτοφανής είναι και η αντίδραση του επικεφαλής αντιπροέδρου του δικαστηρίου. Αλλά το δίλημμα είναι υπαρκτό. Στο πλαίσιο οποιαδήποτε σκοπιμότητας, μια κυβέρνηση δικαιούται να κουρελιάζει το Σύνταγμα; Με τόση δημοσιότητα που έχει δοθεί στο θέμα και με το φόβο που δείχνει η κυβέρνηση, μόνο κακό δεν κάνει στους χρυσαυγίτες.

Ας το πούμε καθαρά. Επί τέσσερα χρόνια η κυβέρνηση δεν έκανε τίποτα ουσιαστικό για να εμποδίσει τους χρυσαυγίτες. Δεν φρόντισε, μαζί με την ηγεσία της Δικαιοσύνης, να γίνει η δίκη τους σε δεύτερο βαθμό, ώστε να μη μπορούν να πολιτευθούν. Άφηνε τον Κασιδιάρη να κάνει προεκλογικό αγώνα μέσα από τις φυλακές. Και θορυβήθηκε μόνο όταν είδε τα ποσοστά του να ανεβαίνουν και να διεκδικεί με αξιώσεις την είσοδο στη Βουλή. Γιατί θορυβήθηκε; Διότι, αν το κόμμα Κασιδιάρη το πετύχει και στη Βουλή συμμετέχουν εφτά κόμματα, τότε η αυτοδυναμία θα γίνει όνειρο απατηλό.

Αυτό είναι το παιχνίδι που παίζεται γύρω από το κόμμα Κασιδιάρη. Γι’ αυτό ο Βορίδης φέρνει τη μια ρύθμιση μετά την άλλη, λίγες μέρες πριν κλείσει η Βουλή. Θέλει να καθορίσει τεχνητά το εκλογικό αποτέλεσμα και τη σύνθεση της επόμενης Βουλής. Αλλά αυτό δεν είναι δημοκρατία.

Η δημοκρατία δεν παραβιάζει το δικό της Σύνταγμα. Το κάνει η «δημοκρατία» που έχει στο νου του ο Βορίδης. Αλλά αυτή η «δημοκρατία» δεν πλήττει τους Κασιδιάρηδες. Είναι χορηγός τους.

Πηγή : https://www.news247.gr

Μαξίμου / Γιατί το σύστημα Μητσοτάκη φοβάται τον Ραγκούση

 

 

  Κώστας Πουλακίδας

 

Γνωρίζοντας ότι θα γύριζαν μπούμερανγκ όσα έλεγε, η ηγεσία της ΝΔ κατέφυγε στην αποτυχημένη δολοφονία χαρακτήρα

Ηταν άραγε μόνο το σκάνδαλο Παπαθανάση που έκανε τη Ν.Δ. (με «πιστόλι» έναν συγκεκριμένο μιντιακό όμιλο) να θυμηθεί τον Γιάννη Ραγκούση; Γιατί άραγε επέμεινε η Ν.Δ. σε αυτή τη σκανδαλολογία ενώ ελάμβανε καταλυτικές απαντήσεις που την εξέθεταν, όπως εξέθεταν και τον πρωθυπουργό της; Γιατί οι φωστήρες της Ν.Δ. καταγγέλλουν τη χρήση οικιών για Airbnb όταν αυτό κάνει ο Κυριάκος Μητσοτάκης στην Τήνο; Γιατί καταγγέλλουν ότι η επιχείρηση του Γ. Ραγκούση έλαβε επιστρεπτέα προκαταβολή, ξεχνώντας ότι προσωπικά ο Κ. Μητσοτάκης παίρνει αγροτική επιδότηση από το κράτος ως ελαιοπαραγωγός;

Στην πραγματικότητα, η ηγεσία της Ν.Δ. αποδέχθηκε να της γυρίσουν μπούμερανγκ όσα έλεγε, διότι έχει το νου της στην επόμενη ημέρα των εκλογών - το τελευταίο συμβαίνει και με τους δελφίνους του Κ. Μητσοτάκη που ετοιμάζονται για την 22α Μαΐου. Οι σημερινοί ένοικοι του Μαξίμου θέλουν «τραυματισμένο» ειδικά τον Γ. Ραγκούση. Υπενθυμίζεται ότι ο Γ. Ραγκούσης είναι τομεάρχης Διαφάνειας του ΣΥΡΙΖΑ, γεγονός που δείχνει τη θέση για την οποία προαλείφεται στην κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Σύμφωνα με πληροφορίες, αυτό που ανησυχεί το Μαξίμου είναι η προοπτική ο Γ. Ραγκούσης μετεκλογικά να αποκτήσει πρόσβαση σε όλα τα σκάνδαλα της Ν.Δ. Γι’ αυτό και η δολοφονία χαρακτήρα σήμερα, με μια υπόθεση που ήταν γνωστή (και είχε απαντηθεί) πριν από περίπου 10 χρόνια. Υπενθυμίζεται ότι ανάλογες επιθέσεις δολοφονίας χαρακτήρα δεχόταν και ο Παύλος Πολάκης, ο οποίος ήταν τομεάρχης Διαφάνειας και αποκάλυπτε σωρεία σκανδάλων στελεχών της Ν.Δ. Το κύριο επιχείρημα της Ν.Δ. στις αποκαλύψεις Πολάκη βασιζόταν στην απόπειρα δολοφονίας χαρακτήρα και απαξίωσης που συστηματικά και για πολλά έτη είχε υποστεί ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ.

Βέβαια, στο πρόσωπο του Γ. Ραγκούση συντρέχουν και πολιτικές και άλλες «προϋποθέσεις». Για παράδειγμα, η Ν.Δ. του Μητσοτάκη στοχεύει στις ψήφους που προέρχονται από το άλλοτε κραταιό ΠΑΣΟΚ. Πρόσωπα με διαδρομή στον χώρο αυτό, όπως ο Γ. Ραγκούσης, υπενθυμίζουν ότι ο φυσικός χώρος όσων απογοητεύτηκαν από το ΠΑΣΟΚ είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Το Μαξίμου επιδιώκει να έχει αποκλειστική επικοινωνία με τον χώρο αυτό. Επισημαίνεται πως από την πλευρά της Ν.Δ. (αλλά και του μιντιακού ομίλου που πρωταγωνίστησε στις επιθέσεις) τέθηκε ως στόχος η αποπομπή του Γ. Ραγκούση από τα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ στη Β’ Πειραιά. Υπάρχουν δημοσιεύματα που έθεταν το σχετικό ερώτημα στον Αλέξη Τσίπρα τα οποία δείχνουν το πολιτικά επίδικο, γεγονός που μαρτυρά και το πολιτικό και το επιχειρηματικό ενδιαφέρον για τα του Πειραιά.

Η επιτροπή Πόθεν Έσχες

Στο πλαίσιο αυτό λειτούργησε και το Κοινοβούλιο. Την Παρασκευή συνεδρίασε η επιτροπή Πόθεν Έσχες της Βουλής, στην οποία είναι μέλος ο Γ. Ραγκούσης. Σύμφωνα με πληροφορίες, η βολιδοσκόπηση για τη συνεδρίαση ξεκίνησε τη Δευτέρα, όταν τα κυριακάτικα δημοσιεύματα έθεταν ζητήματα που αφορούσαν στο πόθεν έσχες του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.. Όμως την Τρίτη ο Γ. Ραγκούσης δημοσιοποίησε την περιουσιακή του κατάσταση πριν μπει στην πολιτική και αφού μπήκε στην πολιτική. Παράλληλα, ζήτησε να κάνει το ίδιο και ο Κ. Μητσοτάκης, καθώς ήταν ανάλογες οι υποθέσεις τους, ενώ ζήτησε τη διεξαγωγή ελέγχου και στο πόθεν έσχες του πρωθυπουργού και στο δικό του. Σύμφωνα με πληροφορίες, για την πρωτοβουλία αυτή βρισκόταν σε πλήρη συνεννόηση με την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. και είχε και την παραίνεση του Αλ. Τσίπρα. Μετά την αποστολή της σχετικής επιστολής Ραγκούση στον πρόεδρο της επιτροπής Πόθεν Έσχες Θανάση Μπούρα, ορίστηκε η συνεδρίαση για προχθές χωρίς να περιλαμβάνονται τα αιτήματα Ραγκούση και τα θέματα της επικαιρότητας.

Καθαρές απαντήσεις και απειλές

Σε όλη την περίοδο της σκανδαλολογίας ο Γ. Ραγκούσης κινήθηκε δίνοντας καθαρές απαντήσεις, οι οποίες κατέληξαν σε εξώδικα και σε μηνύσεις μετά τη στοχοποίηση των παιδιών του και την εισβολή στο σπίτι του.

- Δάνειο από ΟΕΚ: ελήφθη από την τότε σύζυγό του το 2007 ως τρίτεκνη (όταν κυβέρνηση ήταν η Ν.Δ). Ήταν δάνειο που ελάμβαναν όλοι οι τρίτεκνοι στο πλαίσιο της δημογραφικής πολιτικής της χώρας, δεν είχε εισοδηματικά κριτήρια και δεν το στερούσε από κανέναν άλλο. Το δάνειο αποπληρώθηκε τον Φεβρουάριο του 2011 (ενώ μπορούσε να αποπληρωθεί ακόμα σε 25 χρόνια).

- Εσοδα: δηλώνονται στο Ε3.

- Ακίνητο: ανήκε κατά 50% στον Γ. Ραγκούση και 50% στην πρ. σύζυγό του. Από το 2014 αξιοποιείται επιχειρηματικά ως Airbnb.

- Εργασία τέκνων: ο διευθυντής του ΟΑΕΔ Πάρου (μιλώντας στο avgi.gr) ξεκαθάρισε ότι όλα έγιναν νόμιμα. Αυτοί που έγραφαν για «πλασματική πρόσληψη» των δύο παιδιών του Γ. Ραγκούση απλώς δεν ρώτησαν ούτε ένα συντάκτη του υπουργείου Εργασίας για να τους εξηγήσει την εγκύκλιο του ΟΑΕΔ που ορίζει τι σημαίνει «πλασματική πρόσληψη».

- Εισβολή στο σπίτι: άνθρωποι με φωτογραφικές μηχανές εισήλθαν παρανόμως στην οικία Ραγκούση. Μέσα βρισκόταν μόνο η κόρη του, η οποία τρομοκρατημένη κάλεσε τους γονείς της, ενώ υποβλήθηκε και μήνυση. Η παρακρατικού τύπου δράση έμεινε χωρίς ανάληψη ευθύνης από τα μίντια που πρωταγωνίστησαν στη σκανδαλοθηρία. Κοινώς κιότεψαν... Η κοινή γνώμη αντέδρασε έντονα, ενώ εκατοντάδες χιλιάδες ήταν οι αναγνώστες της σχετικής ανάρτησης του Γ. Ραγκούση.

Πηγή :  https://www.avgi.gr

Σαν πολλή ατομική ευθύνη δε μαζεύτηκε τελευταία;

 

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΕΝΕΓΟΣ

Oι δηλώσεις έγιναν ξανά viral τον περασμένο Φεβρουάριο. Πριν την καταδίκη του Νίκου Παππά από το Ειδικό Δικαστήριο, πριν το μπες βγες του Πολάκη από τα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ, πριν το δάνειο του Παπαθανάση, πριν προκηρυχθούν οι εκλογές κι αρχίσει ο προεκλογικός αγώνας της «βίλας του απέναντι», και πριν, φυσικά, το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών που επισκίασε όλα τα προηγούμενα (πιθανώς και τα επόμενα). Ο μέγας μαέστρος του shit-stirring, Άδωνις Γεωργιάδης, ξέθαψε ένα κείμενο του Νίκου Πορτοκάλογλου από το 2017 (σκέψεις πάνω σε βιβλίο του Στάθη Καλύβα που είχαν αναπαραχθεί ως πολύτιμη παρακαταθήκη από όλο το τόξο του «δεν περάσαμε διαφωτισμό»), πόσταρε ένα απόσπασμα στο Twitter, η αντίπερα όχθη τσίμπησε (…πού να δεις τι Νεφέλη Μεγκ σου χω για μετά…), για 2-3 μέρες τα σόσιαλ έτρεφαν την αντιπαράθεσή τους με σχετικά μπαγιάτικο ψωμί.

 Τι είχε γράψει ο Πορτοκάλογλου; Κάτι εύκολους αφορισμούς τύπου «να καταναλώνεις σαν καπιταλιστής και να μιλάς σαν μαρξιστής» και «να ζεις πλουσιοπάροχα με δανεικά, καταγγέλλοντας τον δανειστή σου» καταλήγοντας φυσικά στη ρημάδα τη «νοοτροπία της γενιάς του που εξελίχθηκε σε εθνική ιδεολογία». Περίπου αυτά που λέει μόνιμα δηλαδή από το 1985 και μετά, δικαιώνοντας τον εαυτό του για τον στίχο που έγραψε κάποτε «αντάρτες με τα λεφτά του μπαμπά» στο «Υπάρχει Λόγος Σοβαρός» των Φατμέ.

Να τα συζητήσουμε όλα αυτά, φυσικά και περιέχουν αλήθεια. Να τα βάλουμε σε ένα σωστό και ειλικρινές context, όμως, όχι σε εκείνο που ικανοποιεί τον ακροκεντρώο ναρκισσισμό των δήθεν «σκληρών αντιδημοφιλών απόψεων». Να τα εξετάσουμε, όχι όμως ως πρώτη ύλη στο νιοστό διχαστικό παραλήρημα του Άδωνι. Γιατί και πάνω από τις δυνατότητές μας ζήσαμε, κι ευημερία περάσαμε παρά το ανύπαρκτο παραγωγικό μοντέλο, και την υπερβολή που έχουμε στο μεδούλι μας την ικανοποιήσαμε σε κοινή ευρωπαϊκή θέα

Ναι σε όλα. Αλλά το πληρώσαμε.

Η ιστορία της περιόδου της κρίσης δεν είναι ότι «οι αγανακτισμένοι έγιναν διορισμένοι», όπως λέει ένας άλλος αφορισμός του Πορτοκάλογλου που ανασύρεται πότε πότε. Είναι ότι μειώθηκε μέσα σε λίγα χρόνια το ΑΕΠ κατά 25%, η ανεργία πλήσίασε το 30% (στους νέους ακόμα μεγαλύτερο το ποσοστό), έκλεισαν 250.000 χιλιάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Συνέβη μια φτωχοποίηση άνευ προηγουμένου στη μεταπολεμική Ευρώπη, με την εφαρμογή προγραμμάτων δημοσιονομικής προσαρμογής που ακόμα κι αυτοί που τα επέβαλλαν εκ των υστέρων τα χαρακτήρισαν λανθασμένα κι ανεφάρμοστα. Στην πραγματικότητα ήταν απλά απάνθρωπα και μετέτρεψαν την Ελλάδα σε πειραματόζωο, δεν έφεραν ποτέ (λόγω και της απροθυμίας των ελληνικών πολιτικών κομμάτων) τις περίφημες μεταρρυθμίσεις, ευνόησαν (όπως παντού, μόνο που εδώ λίγο παραπάνω) την ακροδεξιά κι εκκόλαψαν τον φασισμό, ανέτρεψαν πλήρως το πολιτικό σκηνικό. Δημιούργησαν έναν νέο δικομματισμό που εναλλάσσεται σε ένα περιβάλλον στάσιμης παρακμής, με υποδομές ξεχαρβαλωμένες λόγω και των περικοπών όπως είδαμε στον σιδηρόδρομο.

Αυτή θα μπορούσε να είναι η επίσημη ιστορία της ελληνικής κρίσης. Να λέγαμε, «τέλος πάντων, αφού φτάσαμε ως εδώ, πάμε παρακάτω». Θα μπορούσε, αλλά δεν είναι. Γιατί επιβιώνει αυτή η μανία, η επίσημη ιστορία της ελληνικής κρίσης να είναι μια ιστορία «ατομικής ευθύνης»…

… Που παίρνει διαφορετικές, κάθε φορά, εκφράσεις: Από το «μαζί τα φάγαμε» του Πάγκαλου μέχρι τον Καμμένο ως αυτοφωράκια του Τσίπρα να κατηγορεί τους κατοίκους στο Μάτι για την αυθαίρετη δόμηση. Κι από το 112 που η τωρινή κυβέρνηση στέλνει σε βροχές, χιόνια, πυρκαγιές κι ανέμους κάθε για να νίψει μετά τας χείρας της, μέχρι την πανδημία που έγινε «υπόθεση ανεμβολίαστων», «τι έξω τι μέσα στη ΜΕΘ» με δραματικά νούμερα τελικά σε απώλειες. Τώρα τελευταία, μάλιστα, η «ατομική ευθύνη» μοιάζει να είναι πανάκεια, θεραπεία γιά κάθε κρίση. Πολλές «ατομικές ευθύνες» γίνονται μία, «συλλογική ευθύνη, η συνεχής επίκλησή της γίνεται σιγά σιγά «κουλτούρα».

Είναι ο Πρωθυπουργός που μιλάει από την πρώτη στιγμή για «ανθρώπινο λάθος» στα Τέμπη, δίνοντας το έναυσμα για την επικοινωνιακή διαχείριση της κρίσης (Καθόλου καλά δεν πήγε αυτό.). Είναι δηλώσεις, σαν κι αυτές του σκηνοθέτη Σωτήρη Τσαφούλια, ότι οι νεκροί στα Τέμπη πλήρωσαν «τις παθογένειες αυτού του κράτους και όλων μας», και το δυστύχημα «είναι μια στιγμή που για μένα χρειάζεται να κάνουμε όλοι την αυτοκριτική μας» – θα ήταν ίσως ασήμαντες αν δε γίνονταν viral στον πολλαπλασιαστή των σόσιαλ και μετατόπιζαν την κουβέντα προς τα εκεί..

Είναι ότι η «ατομική ευθύνη», χώρεσε ακόμα και στην υπόθεση των σινεμά της Αθήνας που κλείνουν: το Ιντεάλ (ένας κινηματογράφος 102 ετών), το Άστορ (μια από τις πιο υγιείς και δραστήριες αίθουσες της πόλης) αλλά και η Ίριδα (με το ανεκτίμητο έργο δεκαετιών στην κινηματογραφική διαπαιδαγώγηση των φοιτητών) κλείνουν, λέει, «γιατί εμείς δεν πηγαίνουμε πια σινεμά και καθόμαστε σπίτι να βλέπουμε τρέιλερ στο Netfllix» ή γιατί «δε νοιαζόμαστε για την πόλη μας κι έτσι τη χαρίζουμε στα τουριστικά συμφέροντα» ή «για το Αττικόν και τον Απόλλωνα, γιατί δε λέτε τίποτα;».

Δεν ξέρω για σας, αλλά εγώ δυσκολεύομαι να νιώσω προσωπικά υπεύθυνος που εν έτει 2023, δύο τρένα κινούνται στην ίδια τροχιά επί 12 λεπτά και δεν υπάρχουν οι δικλείδες, πέραν ενός σταθμάρχη, αυτό να διαπιστωθει και αποφευχθεί το κακό. (Κι αν μου το λέει κάποιος πολιτικός, τότε η ευθύνη μου είναι ότι τον ψήφισα.) Ούτε, μπορώ να αισθανθώ υπεύθυνος που δεν υπάρχει η στοιχειώδης πολιτική πρόβλεψη στο πλαίσιο της υπερτουριστικοποίησης της Αθήνας (που, όπως παντού, είναι αναπόφευκτη, μην κλαίμε πάνω από αυτο το χυμένο γάλα), να διατηρηθεί η χρήση 2-3 κτιρίων. Κι όταν φτάσουμε στο παρά πέντε, δεν είμαι υπεύθυνος εγώ κι ούτε εσείς, υποψιάζομαι, που δεν υπάρχει το πολιτικό ανάστημα να μπει μια υπογραφή για να λήξει η ιστορία.

Σε τελική ανάλυση, πάει πολύ, να υπενθυμίζεται διαρκώς το πόσο «φταίμε όλοι για όλα», ενώ καθιερώνεται το «ακαταδίωκτο» οπουδηποτε κάνει τζιζ. Στα τραπεζικά στελέχη, στα μέλη των επιτροπών διαχείρισης της πανδημίας, στα μέλη της επιτροπής εμπειρογνωμόνων για τα Τέμπη…

Πηγή : https://www.news247.gr

Ο εισαγγελέας που ήθελε να γίνει Κασιδιάρης

Δημήτρης Ψαρράς

Ο αυστηρός ελεγκτής των οδηγών και των διαδηλωτών, που έχει αλλεργία στα «παλαιά κόμματα» και επικαλείται την «οργή του λαού», μετά από… «καφενειολογικού τύπου» συζητήσεις είναι πλέον συνοδοιπόρος του καταδικασμένου ναζιστή.

Mε διαδικασίες που δεν συναντάμε ούτε σε videogames ο πρώην αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Αναστάσιος Κανελλόπουλος αναδείχτηκε αντικαταστάτης του Ηλία Κασιδιάρη στην αρχηγία των «Ελλήνων Γ.Τ.Π.». Τη Δευτέρα μάθαμε ότι έχουν συζητήσεις «καφενειολογικού τύπου» κάποιοι μη κατονομαζόμενοι οπαδοί των δύο πλευρών, την Τρίτη ότι ο κ. Κανελλόπουλος θα προτείνει αλλαγές στο καταστατικό του κόμματος Κασιδιάρη και την Τετάρτη ανακοινώθηκε ότι εκλέχτηκε ομοφώνως στη θέση του «προέδρου» από κάποιο «πανελλήνιο συμβούλιο». Επειδή όμως η θέση του προέδρου είχε καταργηθεί από τον ίδιο τον Κασιδιάρη, ο οποίος είχε αρχικά επιχειρήσει να κρυφτεί πίσω από μια δήθεν «συλλογική ηγεσία», τώρα χρειάστηκαν αλλαγές στο καταστατικό για να αποδοθούν όλες οι ευθύνες στον «αντ’ αυτού».

Βεβαίως το παράδοξο δεν είναι ότι το κόμμα Κασιδιάρη γελοιοποιεί κάθε μορφής δημοκρατική διαδικασία. Ολοι θυμόμαστε ότι ο ίδιος ο Κασιδιάρης δήλωνε δημόσια και με ύφος, στα Χανιά τον Νοέμβριο του 2012, ότι «τα βουλευτιλίκια δεν τα γουστάρουμε, δεν τα θέλουμε καθόλου, εκμεταλλευόμαστε ορισμένα προνόμια αυτής της ιδιότητας και έχουμε πλέον πάρει την οπλοφορία με άδεια». Εκείνο που κάνει εντύπωση είναι ότι στις εσωκομματικές αυτές ίντριγκες του πολιτικού οχήματος ενός καταδικασμένου για διεύθυνση εγκληματικής ναζιστικής οργάνωσης πρωτοστατεί ένας συνταξιούχος ανώτατος δικαστικός.

Οπως περηφανεύεται ο ίδιος ο κ. Κανελλόπουλος, «το όνομά του είναι συνδεδεμένο με τα μέτρα που έλαβε ως Προϊστάμενος Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών, κατά των οδηγών, που οδηγούσαν μεθυσμένοι ή υπερέβαιναν κατά πολύ το όριο ταχύτητος ή προκαλούσαν εκκωφαντικούς θορύβους καθώς και κατά λοιπών παραβατικών οδηγικών συμπεριφορών» καθώς και ότι «αφ’ ότου ανέλαβε Προϊστάμενος της Εισαγγελίας, για πρώτη φορά δεν επετράπη να εισέλθουν διαδηλωτές εντός του χώρου του Πολυτεχνείου».

Και πώς μετατράπηκε αυτός ο αυστηρός ελεγκτής των οδηγών και των διαδηλωτών σε συνοδοιπόρο του καταδικασμένου ναζιστή; Ούτε ο ίδιος ούτε ο Κασιδιάρης έχουν δώσει την παραμικρή εξήγηση. Αναγκαστικά την απάντηση πρέπει να την αναζητήσουμε στο πολιτικό παρελθόν του κ. Κανελλόπουλου. Ο πρώην εισαγγελέας έχει εδώ και πάνω από έναν χρόνο καταθέσει στον Αρειο Πάγο την ιδρυτική διακήρυξη ενός κόμματος με την ονομασία «Εάν…», το οποίο όπως έχει αποκαλυφτεί από την «Εφ.Συν.» δεν είναι παρά ένα απλοϊκό, ακροδεξιό σχήμα που δεν είναι δύσκολο να ταιριάξει με την εξίσου απλοϊκή ακροδεξιά μεγαλοστομία των «Ελλήνων Γ.Τ.Π.» του Κασιδιάρη.

Το σύνθημα «η χώρα χρειάζεται έναν εισαγγελέα» και κυρίως ο στόχος «να εξαφανιστούν» όλα τα άλλα κόμματα, θυμίζει έντονα το πολιτικό διάβημα της χούντας των συνταγματαρχών που –δεν ξεχνάμε– είχε αναθέσει την πρωθυπουργία στον τότε εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, τον διαβόητο Κόλλια. Αυτό το προσωπικό πολιτικό σχήμα του κ. Κανελλόπουλου διαθέτει και ιστότοπο (ean.com.gr), στον οποίο καταγράφονται οι αναμενόμενες, κοινότοπες ακροδεξιές διακηρύξεις, αλλά δεν αναφέρεται καμία δραστηριότητα και κανένα άλλο όνομα πέρα από εκείνο του κ. Κανελλόπουλου. «Τα παλαιά κόμματα, δεν έχουν μέλλον», λέει ο πρώην εισαγγελέας. «Εχουν μόνο βεβαρυμένο παρελθόν. Το πολιτικό τους μητρώο είναι κηλιδωμένο. […] Καιρός είναι, οικεία βουλήσει, να αποσυρθούν από την πολιτική σκηνή. Αλλως, θα τα εξαφανίσει η οργή του λαού». Μπορεί να μη μας εξηγεί ο κ. Κανελλόπουλος πώς θα συμβεί αυτό, αλλά η ελληνική Ιστορία δυστυχώς έχει πολλές μαύρες σελίδες που μας διδάσκουν ότι οι μηχανισμοί του βαθέος κράτους καραδοκούν για μια κατάλληλη στιγμή να επέμβουν και να «εξαφανίσουν» κόμματα και δημοκρατική διακυβέρνηση.

Αλλωστε στο νέο του κόμμα ο κ. Κανελλόπουλος θα συναντήσει και τον επίσης καταδικασμένο Μπαρμπαρούση, ο οποίος είχε καλέσει από το βήμα της Βουλής το καλοκαίρι του 2018 τον στρατό να κάνει πραξικόπημα και να εκτελέσει τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλο και τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, φωνάζοντας: «Τα κεφάλια σας στις Πρέσπες». Η δίκη του Μπαρμπαρούση με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας εκκρεμεί ακόμα, οπότε θα δοθεί στον κ. Κανελλόπουλο η ευκαιρία να υπερασπιστεί τον νέο του συνεργάτη και στο δικαστήριο.

Στην αυτοπροσωπογραφία του ο κ. Κανελλόπουλος διεκτραγωδεί τις οικογενειακές δυσκολίες των παιδικών του χρόνων («γεννήθηκε σε μια πολύ πτωχή οικογένεια· τα παιδιά μεγάλωσαν υπό συνθήκες ανεκδιήγητων στερήσεων· υπήρχαν μέρες που δεν είχαν ψωμί»), αλλά προβάλλει και τη δράση των τριών αδελφών του (δύο ανώτατοι δικαστικοί και ένας δικηγόρος). Εκείνοι, απ’ την πλευρά τους, με κοινή τους δήλωση διαχώρισαν τη θέση τους, χωρίς όμως να πείθουν, γιατί υποστηρίζουν ότι επιχείρησαν να τον αποτρέψουν μετά τα «πρόσφατα δημοσιεύματα». Αλλά εδώ και έναν χρόνο δεν είχαν πάρει χαμπάρι το ακροδεξιό «κόμμα» του αδελφού τους; Και γιατί δεν τον απέτρεψαν από τότε;

Το επόμενο επεισόδιο αυτής της φαρσοκωμωδίας που παίζεται με πρωταγωνιστές τους Κανελλόπουλο και Κασιδιάρη θα παιχτεί με τον έλεγχο της νομιμότητας των εκλογικών συνδυασμών από το Α’ Τμήμα του Αρείου Πάγου στις 5 Μαΐου. Με τις διαδοχικές νομοθετικές ρυθμίσεις Βορίδη – Μητσοτάκη η τελική απόφαση θα παρθεί από συναδέλφους του κ. Κανελλόπουλου. Μένει να δούμε πόσοι απ’ αυτούς συμμερίζονται τις ιδέες του.

Γιατί τoν επιλέξαμε

Με τη δήλωσή του ότι αναλαμβάνει αρχηγός του κόμματος Κασιδιάρη, ο συνταξιούχος πρώην ανώτατος δικαστικός εκθέτει ανεπανόρθωτα το δικαστικό σώμα αλλά και τις κυβερνητικές ρυθμίσεις για τον εκλογικό αποκλεισμό των καταδικασμένων ναζιστών.

Πηγή : https://www.efsyn.gr