Μένει... Ευρώπη το Παγκόσμιο Κύπελλο για τέταρτη σερί διοργάνωση

 

Το Βέλγιο νίκησε 2-1 τη Βραζιλία και θα αντιμετωπίσει στις 10 Ιουλίου στην Αγία Πετρούπολη τη Γαλλία, η οποία νίκησε 2-0 την Ουρουγουάη. Ο άλλος ημιτελικός - αυτός που θα διεξαχθεί στις 11 Ιουλίου στη Μόσχα - θα προκύψει από τους νικητές των ζευγαριών Σουηδία - Αγγλία (7/7, 17:00) και Ρωσία - Κροατία (7/7, 21:00).
Ο,τι και να γίνει, όποιες ομάδες και να προκριθούν, τέσσερις ευρωπαϊκές θα συνθέτουν τα ημιτελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018. Κάτι αντίστοιχο έχει να παρατηρηθεί από τη διοργάνωση του 2006 στα γήπεδα της Γερμανίας (Ιταλία, Γαλλία, Γερμανία, Πορτογαλία).  Κι όλα αυτά, χωρίς να υπάρχουν στη διοργάνωση Ιταλία, Ολλανδία, και με τις Ισπανία, Πορτογαλία, Γερμανία να έχουν μείνει νωρίς εκτός διοργάνωσης. Μάλιστα θα είναι τα πρώτα ημιτελικά στην ιστορία χωρίς Αργεντινή, Βραζιλία ή Γερμανία.
Από τις υπόλοιπες ηπείρους, η Ουρουγουάη και η Βραζιλία έμειναν στα προημιτελικά, η Αργεντινή, το Μεξικό, η Ιαπωνία και η Κολομβία στους "16". Ένα είναι, ακόμη, βέβαιο. Ο τίτλος θα μείνει σε ευρωπαϊκά χέρια για τέταρτη διαδοχική διοργάνωση.
Από το 2002 και το τουρνουά που συνδιοργάνωσαν Ιαπωνία και Νότια Κορέα και κατέκτησε η Βραζιλία, η Ιταλία, η Ισπανία και η Γερμανία έχουν ακολουθήσει. Μένει να φανεί ποια εθνική ομάδα θα τη διαδεχθεί.

ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΚΥΠΕΛΛΟ 2006

Ημιτελικά
Γερμανία - Ιταλία 0-2 (παρ.)
Πορτογαλία - Γαλλία (0-1)
Τελικός
Ιταλία - Γαλλία 5-3 (πεν.)

ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΚΥΠΕΛΛΟ 2010

Ημιτελικά
Ουρουγουάη - Ολλανδία 2-3
Γερμανία - Ισπανία 0-1
Τελικός
Ολλανδία - Ισπανία 0-1 (παρ.)

ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΚΥΠΕΛΛΟ 2014

Ημιτελικά
Βραζιλία - Γερμανία 1-7
Ολλανδία - Αργεντινή 2-4 (πεν.)
Τελικός
Γερμανία - Αργεντινή 1-0 (παρ.)

Πηγή : www.sport24.gr

Περιήγηση στα προσφυγικά της Καισαριανής

 

Λίγο πιο έξω από την «καρδιά της Αθήνας», στην περιοχή του Αγίου Νικολάου στην Καισαριανή, δεσπόζουν τοίχοι και σπίτια, σαν από άλλη εποχή… Το «σαν» όμως είναι περιττό.
Είναι από άλλη εποχή και κουβαλούν μεγάλο μέρος της ιστορίας αυτού του τόπου. Πρόκειται για τα προσφυγικά της Καισαριανής. Οι τοίχοι μαρτυρούν αυτή την ιστορία, με τα σημάδια από τα πολυβόλα και τους όλμους να είναι εμφανή και να αποκαλύπτουν τι έγινε κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου και του Εμφυλίου, καταφέρνοντας να αποτυπωθούν στο μυαλό, να χαράξουν τη μνήμη για να μην μπουν στο χρονοντούλαπο της λήθης…
Το ΑΠΕ-ΜΠΕ περιηγήθηκε στις «πυροβολημένες» πολυκατοικίες της οδού Κέννεντυ και συνομίλησε με κατοίκους που ζουν σε αυτά τα σπίτια πάνω από 60 και 70 χρόνια.
«Μορφή» των προσφυγικών ο 90χρονος κ. Δημήτρης που ζει με τη σύζυγό του, Φωτούλα, περίπου 70 χρόνια στο ίδιο σπίτι. Γεννημένος στη Λέσβο, σε ηλικία μόλις 6 χρόνων ήρθε στην Καισαριανή και στην αρχή έμεναν με την οικογένειά του σε παράγκες.
«Ήμασταν μία πενταμελής οικογένεια, οι γονείς μου πρόσφυγες από τη Σμύρνη, έφυγαν το 1922. Πρώτα έμειναν για λίγο στη Λέσβο κι από εκεί όταν ήμουν 6 ήρθαμε στην Καισαριανή, μέναμε σε παράγκες. Σκεφτείτε ότι όταν έβρεχε η μητέρα μου έβαζε μία σκάφη τσίγκινη για να μαζέψει τα νερά και τις λάσπες που γέμιζε η παράγκα από τις βροχές» λέει ο κ. Δημήτρης.
Και προσθέτει: «Κυκλοφορούσαμε ξυπόλυτοι είτε κρύο είχε είτε ζέστη. Το χειμώνα κοιμόμασταν παγωμένοι και ξυπνούσαμε παγωμένοι… Και μετά ήρθε η Κατοχή. Φτώχεια, πείνα, εξαθλίωση… Και μετά από αυτό ο Εμφύλιος… Ήμουν 15, 16 χρόνων… Τα απομεινάρια του εμφυλίου είναι εμφανή σε όλη την περιοχή. Είτε αριστερός ήσουν είτε ουδέτερος σε έστελναν εξορία… Μου χει μείνει ακόμα αποτυπωμένη στο μυαλό μου η εικόνα να περνάνε και να φωνάζουν ‘Κομμουνιστές θα σας σκοτώσουμε’».
Από μικρή ηλικία ο κ. Δημήτρης άρχισε να δουλεύει κάνοντας το λούστρο για να μπορέσει να επιβιώσει μαζί με την οικογένειά του. «Περίπου 50 χρόνια δούλευα, δούλευα για να ζήσω και πλέον δεν μπορώ ακόμα και τώρα να μην απασχολούμαι με κάτι, ακόμη κι αν έχω πάρει τη σύνταξή μου σχεδόν 30 χρόνια τώρα» συμπληρώνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ.
«Τα προσφυγικά μας δεν τα αλλάζω με τίποτα, όταν ήρθαμε εμείς, ήταν τα καλύτερα σπίτια που μπορούσε να βρει κανείς. Από τις ταράτσες μας βλέπαμε τις βόμβες που έσκαγαν στις άλλες περιοχές της Αθήνας. Σε αυτό το σπίτι πέρασα όλη μου τη ζωή… Όλες τις ιστορικές περιόδους της Ελλάδας από το 1935 και μετά. Εδώ παντρεύτηκα, έκανα οικογένεια».
Η κ. Μάρω από την πλευρά της, γειτόνισσα και φίλη του ζευγαριού, διηγείται τη δική της ιστορία. «Ζω 60 χρόνια στην Καισαριανή. Στην κατοχή μας ρήμαξαν τα σπίτια. Κάποια έχουν πάνω τους τα σημάδια από τις σφαίρες, κάποια άλλα κάηκαν και κάποια εγκαταλείφθηκαν. Ο άντρας μου, που ήταν βέρος Καισαριανιώτης, μου έλεγε ότι την Πρωτομαγιά του 1944, που εκτέλεσαν τους 200 στο Σκοπευτήριο, η λεωφόρος είχε γεμίσει με αίματα, από τα φορτηγά που είχαν φορτώσει τους νεκρούς επάνω» σημειώνει η κ. Μάρω. «Η ιστορία αυτής της περιοχής είναι απερίγραπτη. Θυμάμαι, επί δικτατορίας να ακούγεται η φράση ‘Σβήστε τα φώτα’, ‘Μαζέψτε τα παιδιά’. Κλεινόμασταν μέσα, φοβόμασταν να βγούμε έξω κι όταν έπεφτε ο ήλιος μαζευόμασταν στο σπίτι».
Η κ. Ανθούλα, αν και από το Μεσολόγγι κατοικεί στα προσφυγικά της Καισαριανής από το 1967. Οι πιο έντονες στιγμές που έχουν αποτυπωθεί στη μνήμη της, είναι σκηνές από την εποχή της δικτατορίας. «Μου χτύπησε την πόρτα, θυμάμαι τότε, ένας αστυνομικός, μπήκε στο σπίτι για έλεγχο, ψάχνοντας τον πατέρα μου. Ο πατέρας μου είχε φάκελο στην ασφάλεια, -αριστερός βλέπετε- και φακελωμένος. Δε μιλούσα καθόλου όταν μπήκε, τι να μιλήσεις, τολμούσες να μιλήσεις; Τον πατέρα μου τον προσήγαγαν αλλά τον άφηναν να φύγει. Δεν τολμούσες να μιλήσεις τότε κι ειδικά στην Καισαριανή, που είχε τη φήμη και το όνομα της περιοχής με τους αριστερούς και τους κομμουνιστές» διηγείται στο ΑΠΕ-ΜΠΕ.
Κουβαλώντας μία ιστορία πολλών δεκαετιών, τα προσφυγικά χτίστηκαν μετά το 1922 για να στεγάσουν τους πρόσφυγες που ήρθαν από τη Μικρά Ασία και που για ένα διάστημα αναγκάστηκαν να μείνουν σε παράγκες μέχρι να βρουν μια πιο φυσιολογική στέγη. Στις ιδιόμορφες αυλές των σπιτιών μεγάλωσαν γενιές και γενιές που είχαν προσαρμοστεί λόγω των συνθηκών να ζουν με λίγα…
Από τη δεκαετία του 1970 ωστόσο αρκετοί άρχισαν να μετακινούνται σε άλλα προάστια και σε άλλα σπίτια, πουλώντας τα δικά τους ή δίνοντάς τα αντιπαροχή. Μερικοί όμως επέλεξαν να συνεχίσουν να ζουν εκεί καθώς δεν επιθυμούσαν να αποχωριστούν αυτή την τόσο μεγάλη ιστορία που έχουν και που κάνουν τους μικρότερους να ανατριχιάζουν. Όσοι παρέμειναν, όπως ο κ. Δημήτρης, η κ. Φωτούλα κι η κ. Μάρω, έχουν ανοιχτές τις πόρτες τους για όσους θέλουν να ακούσουν κι από μία προσωπική τους μαρτυρία, που θα θυμούνται οι παλιοί και θα μαθαίνουν οι νεότεροι… 

Πηγή : www.in.gr

Preview: Γαλλία - Αργεντινή, Ουρουγουάη - Πορτογαλία

 

Ύστερα από διάλειμμα μίας ημέρας, το Παγκόσμιο Κύπελλο επιστρέφει και είναι έτοιμο να μας χαρίσει ξεχωριστές συγκινήσεις και υπέροχο θέαμα.

Η φάση των 16 της κορυφαίας διοργάνωσης στον κόσμο αρχίζει με δύο σπουδαίες αναμετρήσεις. Συγκεκριμένα, στις 17:00 η Γαλλία τίθεται αντιμέτωπη με την Αργεντινή στην "Kazan Arena", ενώ 21:00 η Ουρουγουάη κοντράρεται με την Πορτογαλία στο "Fisht Stadium" του Σότσι.
Το Sport24.gr παρουσιάζει την πορεία των ομάδων, τα πλάνα των προπονητών, αλλά και τις πιθανές συνθέσεις.

ΓΑΛΛΙΑ - ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ

Η Γαλλία πέρασε ως πρώτη απ' τον 3ο όμιλο, δίχως, ωστόσο, να θέλξει με την απόδοσή της. Ουσιαστικά, τη διαφορά έκαναν οι προσωπικότητες, όπως είναι οι Αντουάν Γκριεζμάν, Πολ Πογκμπά, Κιλιάν Εμπαπέ, Σαμουέλ Ουμτιτί και Ενγκολό Καντέ. Παρότι θεωρείται ένα απ' τα φαβορί για την κατάκτηση του βαρύτιμου τροπαίου, η ομάδα του Ντιντιέ Ντεσάμπ δεν έχει πείσει -μέχρι στιγμής- πως μπορεί να φτάσει μέχρι το τέλος. Το παιχνίδι με την Αργεντινή θα είναι ένα σημαντικό κρας τεστ προκειμένου να φανεί αν είναι ικανή να επιστρέψει στην κορυφή του κόσμου ύστερα από 20 χρόνια.
Στον αντίποδα, η Αργεντινή δεινοπάθησε για να περάσει τον 4o όμιλο, αλλά τελικά τα κατάφερε, έστω κι ως δεύτερη πίσω απ' την Κροατία, χάρη στο γκολ του Μάρκος Ρόχο στο 86ο λεπτό του αγώνα με τη Νιγηρία. Παρ' όλα αυτά, η εικόνα της "αλμπισελέστε" καθ' όλη τη διάρκεια τόσο της προκριματικής φάσης όσο και των ομίλων ήταν απογοητευτική. Είναι εμφανές πως ο Λιονέλ Μέσι δεν έχει τα ανάλογα στηρίγματα, με συνέπεια οι αντίπαλες ομάδες να τον κλείνουν εξαιρετικά και να μην του δίνουν τη δυνατότητα να ξεδιπλώσει το σπουδαίο ταλέντο του. Τη μοναδική φορά που κατάφερε να πιάσει στον... ύπνο τους αντιπάλους του, σημείωσε ένα εξαιρετικό γκολ.

(AP Photo/Petr David Josek)
Βέβαια, η Γαλλία δεν είναι Νιγηρία και θα βρει τους τρόπους να περιορίσει τον 31χρονο σούπερ σταρ. Το σημαντικότερο ζήτημα για την ομάδα του Χόρχε Σαμπαόλι είναι να αναδειχθούν νέοι πρωταγωνιστές, αλλά και να σταθεί στο ύψος της η μεσαία γραμμή, η οποία αποτελεί, δίχως αμφιβολία, την "αχίλλειο πτέρνα" στο τουρνουά.
Όσον αφορά στα αγωνιστικά πλάνα, ο Ντεσάμπ δεν φανέρωσε κάτι στην τελευταία προπόνηση της Γαλλίας, πριν απ' τη μεγάλη αναμέτρηση. Απέναντι στη Δανία, ο έμπειρος τεχνικός προχώρησε σε αλλαγές τόσο στο σύστημα όσο και στα πρόσωπα, θέλοντας να ξεκουράσει κάποιους παίκτες. Ο Λούκας Ερνάντεθ αναμένεται να επιστρέψει στο αριστερό άκρο της άμυνας, αφού ξεπέρασε το πρόβλημα τραυματισμού που τον ταλαιπωρούσε, ενώ κάτι ανάλογο αναμένεται να συμβεί και με τον Μπλεζ Ματουιντί που είναι σημαντικός στα πλάνα του Ντεσάμπ ως αριστερός χαφ-εξτρέμ. Το πιθανότερο είναι πως η Γαλλία θα παραταχθεί με ένα 4-3-3 (στην ευθεία), το οποίο μετατρέπεται εύκολα σε 4-2-3-1.
Από την άλλη πλευρά, ο Σαμπαόλι προσανατολίζεται σε τέταρτη αλλαγή συστήματος σε ισάριθμα παιχνίδια. Πιο συγκεκριμένα, ο Αργεντινός τεχνικός αναμένεται να επιλέξει το 4-3-3, μετά το 4-2-3-1 της πρεμιέρας με την Ισλανδία, το 3-5-2 κόντρα στην Κροατία και το 4-4-2 απέναντι στη Νιγηρία. Φανέλα βασικού διεκδικεί με αξιώσεις ο 22χρονος Κριστιάν Παβόν, ενώ ο Λιονέλ Μέσι θα αγωνιστεί ως "ψευτοεννιάρι" με τον Γκονσάλο Ιγκουαΐν να μένει στον πάγκο.

Οι πιθανές συνθέσεις ΓΑΛΛΙΑ: Λορίς, Παβάρ, Βαράν, Ουμτιτί, Ερνάντεθ, Καντέ, Πογκμπά, Ματουιντί, Γκριεζμάν, Εμπαπέ, Ζιρού. ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ: Αρμάνι, Μερκάδο, Οταμέντι, Ρόχο, Ταγλιαφίκο, Μαστσεράνο, Μπανέγα, Ένσο Πέρες, Παβόν, Ντι Μαρία, Μέσι.

ΟΥΡΟΥΓΟΥΑΗ - ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ

Στο έτερο παιχνίδι του Σαββάτου, η Ουρουγουάη κοντράρεται με την Πορτογαλία, με τον Κριστιάνο Ρονάλντο να αποτελεί ένα απ' τα κυριότερα θέματα συζήτησης των δύο προπονητών κατά τη διάρκεια της καθιερωμένης συνέντευξης Τύπου. Απόλυτα λογικό, καθώς ο  Πορτογάλος σούπερ σταρ είχε καταλυτική συμβολή στην πρόκριση της Πορτογαλίας στη φάση των 16, έστω κι αν οι παίκτες του Φερνάντο Σάντος τα "χρειάστηκαν" απέναντι στο Ιράν την τελευταία αγωνιστική των ομίλων.
Γενικότερα, η Πορτογαλία δεν ικανοποίησε στον πρώτο γύρο, αφού ήταν ξεκάθαρο το πρόβλημα στον τομέα της δημιουργίας, ενώ εν αντιθέσει με τα προηγούμενα χρόνια, ούτε στην άμυνα υπήρχε σταθερότητα. Πέρα από τις κάποιες εκλάμψεις του CR7 ή το μαγικό γκολ του Ρικάρντο Κουαρέσμα στον αγώνα με το Ιράν, οι Πορτογάλοι δεν έπεισαν πως είναι ικανοί να επαναλάβουν κάτι αντίστοιχο με το Euro 2016.

(AP Photo/Pavel Golovkin)
Αντίθετα, η Ουρουγουάη ήταν μία από τις ομάδες που ξεχώρισαν στη φάση των ομίλων. Στηριζόμενη στην άμυνά της η "σελέστε" κατάφερε να τερματίσει πρώτη στον 1ο όμιλο, ο οποίος ναι μεν δεν ήταν δύσκολος, αφού αποτελείτο από τη Ρωσία, την Αίγυπτο και τη Σαουδική Αραβία, αλλά η εμφατική νίκη απέναντι στην οικοδέσποινα ήταν ένα μήνυμα απέναντι στις υπόλοιπες ομάδες που παλεύουν για μία διάκριση. Το "δίδυμο" των Λουίς Σουάρες και Έντινσον Καβάνι δείχνει ικανό να κάνει τη διαφορά και να δώσει λύσεις όποτε χρειάζεται, ενώ το "τείχος" που έχει χτίσει στην άμυνα ο Όσκαρ Ταμπάρες θα παίξει καταλυτικό ρόλο στη συνέχεια.
Σε ό,τι αφορά στα αγωνιστικά πλάνα, ο Όσκαρ Ταμπάρες αναμένεται να μείνει πιστός στο "ομάδα που κερδίζει δεν αλλάζει", με τον Χοσέ Μαρία Χιμένες που ξεπέρασε τον τραυματισμό του να επιστρέφει στην αρχική ενδεκάδα αντί του Σεμπαστιάν Κόατες. Από εκεί και πέρα δεν πρόκειται να υπάρξει κάποια αλλαγή στα πλάνα του 71χρονου τεχνικού.
Το ίδιο αναμένεται να ισχύσει και για τον Φερνάντο Σάντος, ο οποίος δεν φημίζεται για τις πολλές αλλαγές. Ο Ρικάρντο Κουαρέσμα, χάρη στην εξαιρετική εμφάνιση απέναντι στο Ιράν, θα κρατήσει φανέλα βασικού, ενώ η μοναδική αλλαγή πρόκειται να είναι η επιστροφή του Γκονσάλο Γκέντες στο πλευρό του Κριστιάνο Ρονάλντο αντί για τον Αντρέ Σίλβα.

Οι πιθανές συνθέσεις

ΟΥΡΟΥΓΟΥΑΗ: Moυσλέρα, Κάσερες, Χιμένες, Γοδίν, Λασάλτ, Ναντές, Βεσίνο, Τορέιρα, Μπεντανκούρ, Σουάρες, Καβάνι.

ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ: Ρουί Πατρίσιο, Σέντρικ, Πέπε, Ζοζέ Φόντε, Γκερέιρο, Ουίλιαμ, Αντριέν Σίλβα, Κουαρέσμα, Ζοάο Μάριο, Γκέντες, Ρονάλντο.

 Πηγή : www.sport24.gr

Το λάθος του Μέσι

Η Αργεντινή είναι μια ομάδα που κουβαλάει ένα τεράστιο "πρέπει", ενώ φωνάζει πως δεν μπορεί και το 2014 ήταν το καλύτερο που γινόταν. Ο Θέμης Καίσαρης γράφει για το λάθος του Μέσι.

Μια ομάδα με σχέδιο, ομοιογένεια, τακτική. Μια ομάδα με παρελθόν πίσω της, με απρόσκοπτη πορεία, με θεμέλια πάνω στα οποία χτίζει και προσθέτει. Μια ομάδα με καλούς παίκτες, σε καλή κατάσταση, σε σωστούς ρόλους. Μια ομάδα με σωστό μείγμα εμπειρίας και νιάτων, ηγετών, σταρ και εργαλείων.

Αυτή ήταν η Κροατία. Και αντιμετώπισε μια ομάδα που δεν είχε τίποτα απ’τα παραπάνω. Τίποτα, νάδα, ένα προς ένα, όλα παίρνουν Χ. Και το 3-0 είναι το "σοκαριστικό" αποτέλεσμα του Παγκοσμίου Κυπέλλου μέχρι στιγμής. Γιατί; Γιατί το συνονθύλευμα το λένε Αργεντινή και σ’αυτό παίζει ο Μέσι.

ΕΝΝΙΑ ΦΟΡΕΣ ΣΤΙΣ ΔΕΚΑ

Κι αν μόνο το όνομα και ένας παίκτης είναι αυτά που κάνουν αναπάντεχο αυτό το αποτέλεσμα, τότε μάλλον δεν ήταν αναπάντεχο. Δεν ήταν freak το 3-0, δεν ήταν τυχαιότητα, δεν ήταν "πόρνη μπάλα", δεν ήταν "football, bloody hell".
Δέκα φορές να γινόταν το χθεσινό Κροατία-Αργεντινή, τις εννιά θα το έπαιρνε η παρέα του Μόντριτς. Αφήνουμε μία ισοπαλία/ήττα ακριβώς για την τυχαιότητα και το "ποδόσφαιρο, όλα γίνονται". Εννιά φορές στις δέκα η ομάδα που είχε όλα τα στοιχεία της πρώτης παραγράφου θα κέρδιζε την ομάδα που δεν είχε κανένα, πέρα απ’το γεγονός πως την λένε Αργεντινή και παίζει σ’αυτήν ο Μέσι.
Σ’αυτό δεν μπορείτε να έχετε παράπονο. Στο preview των επτά ομάδων που έχουν κατακτήσει το Μουντιάλ, η θέση ήταν σαφής, δια στόματος Τζακ Νίκολσον: Κι αν για την Αργεντινή ο χαμένος τελικός του 2014 ήταν το καλύτερο που μπορούσε να γίνει;
Υπήρχαν απαιτήσεις/σκέψεις για το πως αυτή τη φορά θα πάει παραπάνω, αφού πρώτα θα επαναλάβει την ίδια πορεία. Όμως, αλήθεια που βασίζονταν; Ξανά, στο όνομα και στον Μέσι.

ΑΛΛΟ ΤΟ ΟΝΟΜΑ, ΑΛΛΗ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

Όχι στο γεγονός πως η Αργεντινή άλλαξε τρεις προπονητές στα προκριματικά. Όχι στο γεγονός πως η Ομοσπονδία της χώρας στην ουσία χρεοκόπησε: είχε προπονητές και σεκιουριτάδες απλήρωτους για μήνες, είχε αδυναμία να στείλει ομάδα στους Ολυμπιακούς, ήταν για καιρό χωρίς πρόεδρο και διοίκηση.
Παραγνωρισμένη και η παρουσία στα προκριματικά. Εκεί που το εισιτήριο κλείστηκε μόλις στον τελευταίο αγώνα, όταν και η Αργεντινή ήθελε μόνο νίκη εκτός έδρας με το αδιάφορο Εκουαδόρ και προερχόταν από τρεις ισοπαλίες στα ισάριθμα παιχνίδια με τον Σαμπαόλι στον πάγκο.
Στον πρώτο αγώνα με την Ισλανδία έγραψα στο twitter πως η Αργεντινή μου φαίνεται όπως είναι: μια ομάδα που δεν θα πήγαινε καν στο Μουντιάλ χωρίς τον Μέσι. Κάποιοι αντέδρασαν, αγνοώντας ίσως την εικόνα των προκριματικών και τα άλυτα προβλήματα.

ΜΙΑ ΝΙΚΗ ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΜΕΣΙ

Αγνοώντας ίσως και την πραγματικότητα που έλεγε πως η Αργεντινή έδωσε οκτώ ματς προκριματικών χωρίς τον Μέσι και σ’αυτά είχε μία νίκη, τέσσερις ισοπαλίες και τρεις ήττες, με τέρματα 6-10.
Αγνοώντας πως στα τελευταία εννέα παιχνίδια των προκριματικών η Αργεντινή δεν έβαλε ούτε ένα(!) γκολ το οποίο να μην είχε τη συμβολή του σταρ της Μπαρτσελόνα, να μην ήταν δικό του ή από δική του ασίστ.

Ο ΜΥΛΟΣ ΤΟΥ ΣΑΜΠΑΟΛΙ

Δεν θα πήγαιναν χωρίς αυτόν. Κατάφεραν ασθμαίνοντας να πάνε και το πρόβλημα δεν ήταν μόνο αυτό: δεν βρήκαν κανέναν τρόπο να βελτιωθούν, αντιθέτως χειροτέρευσαν. Η πιο κομψή λέξη που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για όσα επέλεξε ο απογοητευτικός Σαμπαόλι να παρουσιάσει στον αγώνα με την Κροατία.
Πράγματα που δεν είχε χρόνο να δουλέψει, σε παίκτες που δεν μπορούν να τα υπηρετήσουν, χωρίς την απαιτούμενη συνοχή. Στο 0-0 έληξε το ημίχρονο, αλλά στην ανάπαυλα έλεγα στο ράδιο πως η Αργεντινή είναι μια πάσα μακριά από πρώτο γκολ και ένα γκολ μακριά απ’τον διασυρμό.
Φαινόταν απ’το πρώτο πεντάλεπτο του αγώνα. Το μόνο που κρατούσε την Κροατία ήταν η προσοχή στον Μέσι, αλλιώς θα έβρισκε εύκολα τις πάσες για καθαρές ευκαιρίες. Και φαινόταν απ’το πρώτο πεντάλεπτο πως όσο εύκολο θα είναι για την Κροατία να αμυνθεί με ασφάλεια και να βρει χώρους, άλλο τόσο εύκολο θα είναι η Αργεντινή να καταρρεύσει μόλις βρεθεί πίσω στο σκορ.

ΠΟΙΟΣ ΙΚΑΡΝΤΙ;

Υποθέτω πως τώρα γίνεται κατανοητό γιατί ήταν ανεδαφικό να συζητάει ή να εξανίσταται κανείς για τον αποκλεισμό του Ικάρντι. Αυτά παίζουν ρόλο "μετά". "Πρώτα" υπάρχει ομάδα, σχέδιο, δομές, γραμμές, κτλ. Αν δεν έπαιρνε η Κροατία τον Μάντζουκιτς, θα ήταν θέμα κουβέντας. Θα έλειπε ένας παίκτης από "κάτι".
Το "κάτι" στην Αργεντινή δεν υπήρχε πριν τη διοργάνωση, ούτε έχει παρουσιαστεί σ’αυτήν. Το ίδιο ισχύει και για τον Ντιμπάλα: έγκλημα να μην είναι βασικό κομμάτι της ομάδας, αλλά ποια ομάδα;

ΤΟ "ΠΡΕΠΕΙ" ΠΟΥ ΤΑ ΚΑΝΕΙ ΟΛΑ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ

Κι αν υπάρχει κάτι που έχει παρουσιαστεί είναι το "πρέπει". "Πρέπει να πετύχουμε, είμαστε η Αργεντινή, έχουμε τον Μέσι". Εύκολα καταλαβαίνει κανείς πως η κάκιστη εικόνα όταν συνοδεύεται με "πρέπει" οδηγεί σε καταστροφές.
Το να μην μπορείς και να παίζεις σαν να μπορείς, γιατί πρέπει να μπορέσεις. Άθλια πρόταση, το ξέρω, αλλά άθλιες ήταν κι η Γαλλία του 2002, η Ισπανία του 2014 και τώρα η Αργεντινή: "έπρεπε", αλλά δεν μπορούσαν.

ΠΡΟΩΡΗ ΚΗΔΕΙΑ

"Μα δεν έχουν αποκλειστεί ακόμα, γιατί τους κάνουμε την κηδεία;" Σωστά, δεν έχουν αποκλειστεί, παλεύουν με τα μαθηματικά και προσεύχονται να τους πάνε όλα όπως τα θέλουν. Τραγική ειρωνεία, να ζητάνε την τύχη για παρουσία στους 16, όχι την τύχη για να πάρουν τους τρεις τελικούς που έχασαν.
Πρόωρη η κηδεία, έχετε δίκιο. Μπάλα είναι μπορεί να περάσουν και μετά αν περάσουν, μπορεί να συνέλθουν. Και εδώ είναι που γυρνάμε στην αρχή του κειμένου: είδαμε στο χορτάρι κάτι που να δικαιολογεί αυτές τις σκέψεις; Είδαμε τερματοφύλακα, άμυνα, κέντρο, άκρα, επίθεση, τακτική, ψυχολογία; Όχι.
Τα λέμε και τα σκεφτόμαστε επειδή "Αργεντινή και Μέσι".

ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΛΑΘΟΣ

Όλο αυτό είναι ένα μεγάλο λάθος. Και ξεκίνησε εκείνο το βράδυ στο Εκουαδόρ. Η "βαριά φανέλα" ήθελε μόνο νίκη και έφαγε γκολ με τη σέντρα. Γολγοθάς, που τον ανέβηκε τελικά χάρις σε χατ-τρικ του Μέσι και τελικό 1-3.
Εκεί έγινε το λάθος. Έπρεπε να μείνουν σε ένα 1-1, να αποκλειστούν, να τελειώνουμε. Ελάχιστοι θα είχαν δει το ματς, θα έβλεπαν τα νέα στο Sport24.gr το πρωί, θα διάβαζαν μετά τις αναλύσεις και ίσως έτσι να αποκτούσαν, έστω και βίαια, την εικόνα του πόσο μεγάλο είναι το πρόβλημα και πόσο κακή η ομάδα.
Ένας αποκλεισμός θα τραβούσε την κουρτίνα, θα έστρεφε όλα τα βλέμματα στο "δεν γίνεται", όχι στο "πρέπει", ακριβώς όπως έγινε και με την Ιταλία. Αλλά, χατ-τρικ, πρόκριση, και "vamos, ας στηθούμε να δούμε την Αργεντινή του Μέσι, που είναι απ’τα φαβορί".

 Πηγή : www.sport24.gr

Οι δύο παράμετροι που θα κρίνουν τις τουρκικές εκλογές

 

του ΡΑΓΚΙΠ ΝΤΟΥΡΑΝ *

Αύριο, Κυριακή 24 Ιουνίου, λίγο περισσότεροι από 59 εκατομμύρια ψηφοφόροι θα πάνε στα 180 χιλιάδες εκλογικά κέντρα για να αποφασίσουν το μέλλον της χώρας: Να συνεχίσουν με τον Ερντογάν, και επομένως το αυταρχικό καθεστώς του Μοναδικού Ανθρώπου ή να ξεκινήσουν τον εκδημοκρατισμό της χώρας με την επιστροφή του κοινοβουλευτικού καθεστώτος και φυσικά την κυριαρχία του Δικαίου.
Οι Τούρκοι πολίτες θα ψηφίσουν δυο φορές. Την πρώτη για να επιλέξουν τον μελλοντικό Πρόεδρο, και την δεύτερη για να αναδείξουν νέα πλειοψηφία στο Κοινοβούλιο.
Πρέπει εξαρχής να σημειώσουμε, όμως, ότι η προεκλογική περίοδος δεν εξελίχθηκε υπό κανονικές συνθήκες. Αυτό πάει να πει συνθήκες δημοκρατικές, αμερόληπτες, δίκαιες, ελεύθερες και ανεξάρτητες. Η Κατάσταση Εκτάκτου Ανάγκης παραμένει σε ισχύ. Ο υποψήφιος πρόεδρος των Κούρδων και της Αριστεράς παραμένει στην φυλακή. Ο Ερτντογάν, Πρόεδρος και επίσημος υποψήφιος αξιοποιεί κάθε κρατικό πόρο, συμπεριλαμβανομένου του Υπουργείου Οικονομικών, το 95% των δημόσιων και ιδιωτικών ΜΜΕ, των αεροπλάνων, των περιφερειών και των δήμων.
Αυτές οι πρόωρες εκλογές (που κανονικά έπρεπε να γίνουν το φθινόπωρο του 2019) προκλήθηκαν από την κακή κατάσταση της τουρκικής οικονομίας, που είναι στο κατώφλι της κρίσης, με την τουρκική λίρα σε ελεύθερη πτώση σε σχέση με το δολάριο και το ευρώ. Η τουρκική λίρα έχει χάσει το 25% της αξίας της μέσα σε 11 μήνες.
Ο Ερντογάν έχει κάνει τα πάντα για να προστατεύσει την θέση του. Άλλαξε τον εκλογικό νόμο. Ήθελε να δημιουργήσει μια συμμαχία για να έχει την υποστήριξη του μικρού κόμματος της ακροδεξιάς, του Εθνικιστικού Κινήματος (MHP). Ήθελε επίσης να εμποδίσει την συμμετοχή στις εκλογές του νέου κόμματος της κας Αξενέρ, που ήταν στο παρελθόν στο MHP.
Όμως, σαν μπούμερανγκ αυτές οι κινήσεις ευνόησαν την αντιπολίτευση: Τέσσερα κόμματα της αντιπολίτευσης σχημάτισαν μια συμμαχία εναντίον του, την Συμμαχία για το Έθνος εναντίον της Συμμαχίας για την Δημοκρατία του Ερντογάν. Ο τελευταίος, δε, λειτούργησε καταλυτικά για να ενώσει τα τέσσερα κόμματα που έχουν εντελώς διαφορετικές πολιτικές θέσεις: Οι σοσιαλδημοκράτες του CHP, οι κρατικιστές/εθνικιστές της κας Αξενέρ (ΥΙΥ), οι μουσουλμάνοι δημοκράτες του Κόμματος της Ευτυχίας (SP), και το μικρό συντηρητικό κόμμα της δεξιάς (DP).
Ο υποψήφιος πρόεδρος του CHP, ο Μουχαρέμ Ίντσε, κατάφερε να ενθαρρύνει την αντιπολίτευση με την πολύ καλή του πορεία καθόλη τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας. Μια τουρκική λαϊκή παροιμία λέει ότι «μόνο ένας άπιστος μπορεί να κατακτήσει κάποιον άπιστο». Ο Ίντσε, λαϊκός, δημοφιλής, και λίγο αριστερός, κατάφερε να παρατάξει δυναμικά όλες τις δυνάμεις εναντίον του Ερντογάν.
Επιπλέον προσφέρει ορίζοντα, ένα όραμα για τα παιδιά και τους νέους της χώρας. Έχει δομημένα σχέδια για την βιομηχανία, την γεωργία, την εκπαίδευση, την υγεία, την διπλωματία... Είναι νέος, ειλικρινής, δημιουργικός και με χιούμορ. Είναι το ανερχόμενο αστέρι της τουρκικής πολιτικής ενάντια στον Ερντογάν, που πλέον είναι ηλικιωμένος, δοκιμασμένος, τάχα θρησκευόμενος, πλούσιος και ελιτιστής. Δεν μπορεί να αρθρώσει λέξη χωρίς τον υποβολέα του και αρνήθηκε επανειλημμένα την πρόσκληση του Ίντσε για ένα τηλεοπτικό ντιμπέιτ. Ο Ίντσε έχει ήδη κερδίσει τον Ερντογάν πριν φτάσει η ημέρα των εκλογών. Πρέπει επίσης να πούμε ότι ο πατέρας του Ίντσε έχει καταγωγή από την Θεσσαλονίκη.
Απομένουν δυο καθοριστικοί παράγοντες: Το κουρδικό και αριστερό κόμμα HDP πρέπει να καταφέρει να αποσπάσει περισσότερο του 10% της κάλπης ώστε να εισέλθει στο κοινοβούλιο, και η αντιπολίτευση θα πρέπει να προστατεύσει όλη την διαδικασία από διάφορα τεχνάσματα.
Την Κυριακή υπάρχει ο κίνδυνος να δούμε συγκρούσεις, αν όχι ένοπλες μάχες, έξω από τα εκλογικά κέντρα. Και όλη τη νύχτα, κατά τη διάρκεια της καταμέτρησης από τις ΜΚΟ, τα διαπιστευμένα μέλη των κομμάτων της αντιπολίτευσης και οι εθελοντές θα επιβλέπουν την διαδικασία.
Γνωρίζουμε ήδη ότι τις πρώτες ώρες μετά το κλείσιμο της κάλπης, τα ΜΜΕ της κυβέρνησης θα ανακοινώσουν ότι ο Ερντογάν και το κόμμα του είναι νικητές ώστε να αποθαρρύνουν την αντιπολίτευση. Η εξουσία είναι έτοιμη να κάνει κάθε είδους απάτη.
Ο Ερντογάν κατά πάσα πιθανότητα θα χάσει την πλειοψηφία του στο Κοινοβούλιο και δεν θα εκλεγεί από τον πρώτο γύρο, σύμφωνα με όλες τις δημοσκοπήσεις. Ο ίδιος δήλωσε την προηγούμενη Τετάρτη ότι εάν χάσει την πλειοψηφία του θα προσπαθήσει να μείνει στην εξουσία: «Θα κάνουμε έναν συνασπισμό», είπε. Με ποιον; Ακόμη δεν ξέρουμε.
Εάν ο Ερντογάν χάσει την πλειοψηφία στο Κοινοβούλιο (στις εθνικές εκλογές δεν υπάρχει δεύτερος γύρος), θα είναι ιδιαίτερα αποδυναμωμένος στον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών της 8ης Ιουλίου. Καθώς, πρώτον, η αντιπολίτευση θα έχει ένα σημαντικό πολιτικό πλεονέκτημα, όταν όλοι θα ξέρουμε ότι το κοινοβούλιο λειτουργεί πολύ καλύτερα με έναν πρόεδρο της αντιπολίτευσης, εν προκειμένω τον Μουχαρέμ Ίντσε. Δεύτερον, ο Ερντογάν δεν θα μπορεί να αυξήσει την δύναμή του σε σχέση με τον πρώτο γύρο.
Επομένως, ο υποψήφιος της αντιπολίτευσης θα μπορεί κανονικά να ανατρέψει τον Πρόεδρο στις 8 Ιουλίου. Εάν φυσικά ο Ερντογάν δεν ακυρώσει τον δεύτερο γύρο. Μπορεί να κηρύξει κατάσταση πολέμου. Μπορεί με ένα νομοθετικό διάταγμα να κάνει τα πάντα για να μείνει στην εξουσία.
Όλοι οι αναλυτές, ακόμη και οι προσκείμενοι στην κυβέρνηση, είναι διστακτικοί. Γιατί οι εκλογές είναι γεμάτες εκπλήξεις!

* Ο δημοσιογράφος Ραγκίπ Ντουράν, με ρεπορτάζ και αναλύσεις, καταγράφει κάθε Σαββατοκύριακο στο Tvxs.gr,  τις εξελίξεις στη Τουρκία.

Πηγή : https://tvxs.gr

Αυτή είναι η συμφωνία για το χρέος

 

Μετά από 9ωρη διαπραγμάτευση, οι υπουργοί Οικονομικών της Ευρωζώνης, κατέληξαν σε συμφωνία για το ελληνικό χρέος. Σύμφωνα με το ανακοινωθέν του Eurogroup, η Ελλάδα θα έχει 10ετή επέκταση στα δάνεια του EFSF, 10ετή επιμήκυνση των επιτοκίων, κάτι που θα βοηθήσει την Ελλάδα να βγει στις αγορές. Με τη δόση ύψους 15 δισ. ευρώ, δίνεται η δυνατότητα για αποπληρωμή των δανείων του ΔΝΤ, κάτι που θα το αποφασίσει η Ελλάδα. 
Για "ιστορική μέρα" έκαναν λόγο, σχολιάζοντας το αποτέλεσμα του Eurogroup οι Σεντένο, Μοσκοβισί, Ρέγκλινγκ, ενώ η Κριστίν Λαγκάρντ χαιρέτισε τις θυσίες των Ελλήνων.
Ο υπουργός Οικονομικών, Ευκλείδης Τσακαλώτος, είπε ότι "η ελληνική κυβέρνηση δεν θα ξεχάσει ποτέ αυτό που πέρασε ο ελληνικός λαός τα τελευταία χρόνια. "Είμαι χαρούμενος, είναι το τέλος της ελληνικής κρίσης, η Ελλάδα γυρίζει σελίδα, έχουμε όλα τα στοιχεία να αφήσουμε το πρόγραμμα με αυτοπεποίθηση, να επιστρέψουμε στις αγορές. Είναι ιστορική στιγμή, όντως. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει δουλειά να γίνει. Αλλά σε όλες τις χώρες χρειάζεται δουλειά, ακόμη και στην ίδια την Ευρωζώνη", είπε μεταξύ άλλων ο υπουργός.

Ολόκληρη η δήλωση του Eurogroup

Τα μέτρα ελάφρυνσης του ελληνικού χρέους που υιοθέτησαν σήμερα οι υπουργοί Οικονομικών της Ευρωζώνης περιλαμβάνονται αναλυτικά στην τελική δήλωση του Eurogroup, η οποία χαιρετίζει επίσης την ολοκλήρωση της τελευταίας αξιολόγησης και περιγράφει το πλαίσιο της μεταμνημονιακής εποπτείας.
Ειδικότερα, στην ανακοίνωση του Eurogroup επικροτούνται οι ελληνικές αρχές για την ολοκλήρωση της εφαρμογής των προαπαιτούμενων και την επιτυχή ολοκλήρωση του προγράμματος. «Η Ελλάδα βγαίνει από το πρόγραμμα οικονομικής βοήθειας με μια ισχυρότερη οικονομία που στηρίζεται στις δημοσιονομικές και διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που εφαρμόστηκαν» αναφέρει η δήλωση, επισημαίνοντας πως «είναι σημαντικό να συνεχιστούν αυτές οι μεταρρυθμίσεις, οι οποίες αποτελούν τη βάση για μια βιώσιμη πορεία ανάπτυξης με υψηλότερη απασχόληση και δημιουργία θέσεων εργασίας». Στο πλαίσιο αυτό, το Eurogroup χαιρετίζει και την ολοκλήρωση της στρατηγικής ανάπτυξης της Ελλάδας, η οποία «στοχεύει στην ενίσχυση της μακροπρόθεσμης αναπτυξιακής προοπτικής της Ελλάδας και στη βελτίωση του επενδυτικού κλίματος».
Σε ό,τι αφορά τους στόχους πρωτογενούς πλεονάσματος για το μέλλον, το Eurogroup χαιρετίζει τη δέσμευση της Ελλάδας να διατηρήσει πρωτογενές πλεόνασμα ύψους 3,5% του ΑΕΠ μέχρι το 2022 και τη μετέπειτα ευθυγράμμισή της με τους κανόνες της ΕΕ. «Η ανάλυση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής δείχνει ότι αυτό συνεπάγεται ένα πρωτογενές πλεόνασμα κατά μέσο όρο 2,2% του ΑΕΠ κατά την περίοδο από το 2023 έως το 2060» σημειώνει η ανακοίνωση.
Σε ό,τι αφορά την έκθεση βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους το Eurogroup υπενθυμίζει ότι «οι ακαθάριστες χρηματοδοτικές ανάγκες της χώρας θα πρέπει να παραμείνουν κάτω από το 15% του ΑΕΠ μεσοπρόθεσμα και κάτω από το 20% του ΑΕΠ στη συνέχεια, εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα ότι το χρέος μειώνεται σταθερά».
Ως μεσοπρόθεσμα μέτρα ελάφρυνσης του χρέους η δήλωση του Eurogroup παραθέτει:
-την κατάργηση από το 2018 του step-up επιτοκίου που σχετίζεται με τα δάνεια του δεύτερου ελληνικού προγράμματος.
-τη χρήση από τον ESM των κερδών των κεντρικών τραπεζών (SMPs, ANFAs) από τα ελληνικά ομόλογα του 2014 και τη σταδιακή επιστροφή τους στην Ελλάδα. Τα εν λόγω κεφάλαια θα μεταφέρονται στην Ελλάδα ισόποσα, σε εξαμηνιαία βάση (Δεκέμβριο και Ιούνιο), αρχής γενομένης από το 2018 μέχρι τον Ιούνιο του 2022 μέσω ξεχωριστού λογαριασμού του ESM και θα χρησιμοποιηθούν για τη μείωση των ακαθάριστων χρηματοδοτικών αναγκών ή για τη χρηματοδότηση άλλων συμφωνηθέντων επενδύσεων.
-την παράταση της περιόδου χάριτος για τα δάνεια του EFSF κατά 10 χρόνια και την επιμήκυνση της μέσης διάρκειας λήξης κατά 10 χρόνια.
Επίσης, σημειώνεται ότι «βάσει της ανάλυσης της βιωσιμότητας του χρέους από τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα, το Eurogroup θα επανεξετάσει στο τέλος της περιόδου χάριτος, το 2032 εάν χρειάζονται πρόσθετα μέτρα χρέους», ενώ γίνεται αναφορά στη συμφωνία του Μαΐου του 2016 για ένα «μηχανισμό, ο οποίος θα ενεργοποιείται στην περίπτωση πολύ δυσμενέστερου απρόοπτου μακροοικονομικού σεναρίου». Αυτός ο μηχανισμός, θα περιέχει μέτρα όπως την «περαιτέρω αναδιάρθρωση του χρέους με ανώτατο όριο και παρατάσεις των πληρωμών τόκων του δανείου του EFSF», στο βαθμό που είναι αναγκαία για τη βιωσιμότητα του χρέους.
Σε ό,τι αφορά τη μεταμνημονιακή εποπτεία, το Eurogroup επισημαίνει ότι τα μέτρα ελάφρυνσης του χρέους «πρέπει να περιέχουν κίνητρα που θα διασφαλίζουν ισχυρή και συνεχή εφαρμογή από την Ελλάδα των μεταρρυθμίσεων που έχουν συμφωνηθεί στο πλαίσιο του προγράμματος». Αναφέρεται επίσης στη σύνδεση συγκεκριμένων δεσμεύσεων πολιτικής με την επιστροφή των SMPS και ANFAs, καθώς και την κατάργηση του επιτοκίου step up, χαιρετίζοντας παράλληλα «την πρόθεση της Επιτροπής να ενεργοποιήσει τη διαδικασία ενισχυμένης εποπτείας τις επόμενες εβδομάδες και επίσης την υποστήριξη αυτής της προσέγγισης από τις ελληνικές αρχές».
Εξάλλου, στην ανακοίνωση του Eurogroup γίνεται αναφορά στις εν εξελίξει νομικές διαδικασίες κατά των εμπειρογνωμόνων του ΤΑΙΠΕΔ και κατά του πρώην προέδρου και άλλων στελεχών της ΕΛΣΤΑΤ, καλώντας τους θεσμούς να παρακολουθούν την πορεία τους στο πλαίσιο της μεταμνημονιακής επιτήρησης.
Αναφορικά με την τελευταία δόση που θα λάβει η Ελλάδα, το Eurogroup σημειώνει:
«Με την ολοκλήρωση των εθνικών διαδικασιών, τα όργανα διοίκησης του ESM αναμένεται να εγκρίνουν την εκταμίευση της πέμπτης και της τελευταίας δόσης του προγράμματος του ESM ύψους 15 δισ. ευρώ. Από το συνολικό αυτό ποσό, 5,5 δισ. ευρώ θα διατεθούν σε ξεχωριστό λογαριασμό και θα χρησιμοποιηθούν για την εξυπηρέτηση του χρέους, ενώ τα 9,5 δισ. ευρώ θα διατεθούν σε ειδικό λογαριασμό για τη δημιουργία ταμειακού αποθέματος, που θα χρησιμοποιηθεί για την εξυπηρέτηση του χρέους σε περίπτωση ανάγκης». Η χρήση των εν λόγω κεφαλαίων θα γίνεται μετά από συμφωνία με τους θεσμούς, ενώ σημειώνεται ότι «συνολικά, η Ελλάδα βγαίνει από το πρόγραμμα με ένα σημαντικό ταμειακό απόθεμα ύψους 24,1 δισ. ευρώ, το οποίο θα καλύψει τις δανειακές ανάγκες της κυβέρνησης για περίπου 22 μήνες μετά το τέλος του προγράμματος».
Τέλος, σχετικά με το ΔΝΤ, η δήλωση του Eurogroup αναφέρει ότι «η διοίκηση του ΔΝΤ εξέφρασε την ικανοποίησή της για την επιτυχή εφαρμογή του προγράμματος ESM και για την περαιτέρω εξειδίκευση των μέτρων για το χρέος που δόθηκε σήμερα από τα κράτη μέλη».
Συνεχίζοντας, επισημαίνεται ότι παρόλο που «δεν είναι πλέον δυνατή η ενεργοποίηση» του δικού του προγράμματος, το ΔΝΤ επιβεβαίωσε «τη συνεχιζόμενη συμμετοχή του στην Ελλάδα στο πλαίσιο της μεταμνημονιακής εποπτείας, παράλληλα με τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα».

Πηγή : www.news247.gr

Ολες οι μεταμνημονιακές δεσμεύσεις που ζήτησε το Eurogroup

 

Συγκεκριμένες μεταμνημονιακές δεσμεύσεις ανέλαβε η Ελλάδα έναντι των πιστωτών, με στόχο τη συνέχιση των μεταρρυθμίσεων και τη συνοχή των πολιτικών που αναλήφθηκαν με το πρόγραμμα του ESM.
Σύμφωνα με το παράρτημα της απόφασης του Eurogroup για την Ελλάδα οι μεταρρυθμίσεις αφορούν, μεταξύ άλλων, τα δημοσιονομικά, τον εκσυγχρονισμό της δημόσιας διοίκησης αλλά ιδιωτικιοποιήσεις.
Ειδικότερα η χώρα δεσμεύεται στα:
1.Δημοσιονομικά.
Η Ελλάδα θα σέβεται πλήρως τη δέσμευσή της να διασφαλίσει ότι ο ετήσιος προϋπολογισμός της θα επιτυγχάνει ένα πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% του ΑΕΠ μεσοπρόθεσμα, το οποίο σέβεται τους στόχους των μεταρρυθμίσεων- κλειδιά του προγράμματος του ESM. Για το σκοπό αυτό, θα ολοκληρώνει πλήρως την είσπραξη του clawback μέχρι τον Ιούνιο κάθε έτους για το προηγούμενο ημερολογιακό έτος. Στη φορολογική πολιτική η Ελλάδα θα προχωρήσει μέχρι τα μέσα του 2019 αλλα και του 2020, σε αποτιμήσεις της αξίας του φόρου ακίνητης περιουσίας σε όλη την χώρα και θα επικαιροποιήσει τις αντικειμενικές τιμές για τον ΕΝΦΙΑ και άλλους φόρους σε συνάφεια με τις αγοραίες τιμές, μέχρι τα μέσα του 2020.
Στη φορολογική διοίκηση η Ελλάδα θα πρέπει να συμπληρώσει τον αριθμό προσωπικού που έχει συμφωνηθεί στην ΑΑΔΕ. Δηλαδή 12.000 άτομα έως το τέλος του 2018, 12.500 μέχρι το τέλος του 2019 και 13.222 μέχρι τα μέσα του 2021, έτος που θα είναι πλήρως λειτουργικό το ηλεκτρονικό σύστημα για τη συλλογή των φόρων. Η Ελλάδα θα συνεχίσει να εφαρμόζει τις μεταρρυθμίσεις στον τομέα της διαχείρισης των δημόσιων οικονομικών και θα αποφύγει τη συσσώρευση νέων ληξιπρόθεσμων χρεών, ενώ θα εφαρμόσει έως τα μέσα του 2019 τις μεταρρυθμίσεις που προτείνει το Ελεγκτικό Συνέδριο.
2. Κοινωνική πρόνοια. Η Ελλάδα θα συνεχίσει τις προσπάθειές της για τον εκσυγχρονισμό του συστήματος κοινωνικής πρόνοιας, σε στενή συνεργασία με την τεχνική βοήθεια που παρέχεται μέσω του SRSS. Η δημιουργία του ενιαίου ταμείου συντάξεων EΦΚΑ θα ολοκληρωθεί στα μέσα του 2020. Στο πλαίσιο της στρατηγικής των ελληνικών αρχών για τον εκσυγχρονισμό του τομέα υγείας, η Ελλάδα θα εξασφαλίσει την ανάπτυξη του συστήματος πρωτοβάθμιας υγειονομικής περίθαλψης, ιδίως με το άνοιγμα τουλάχιστον 120 κέντρων πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας (TOMY) μέχρι τα τέλη του 2018 και 240 TOMY από τα μέσα του 2020. Το κύριο όργανο που είναι υπεύθυνο για τις κεντρικές προμήθειες (ΕΚΑΠΥ) θα συσταθεί μέχρι το τέλος του 2018, με στόχο την επίτευξη μεριδίου κεντρικών προμηθειών στις συνολικές δαπάνες νοσοκομείων κατά 30% στα μέσα του 2020 και κατά 40% στα μέσα του 2022.
Η Ελλάδα θα ολοκληρώσει τη μεταρρύθμιση των δικτύων κοινωνικής ασφάλισης που δρομολογήθηκαν στο πλαίσιο του προγράμματος. Για το σκοπό αυτό θα εφαρμοστεί σε όλα τα επιδόματα αναπηρίας η νέα προσέγγιση για τον προσδιορισμό της αναπηρίας με βάση τόσο την ιατρική όσο και τη λειτουργική αξιολόγηση μέχρι τα μέσα του 2019, θα επανεξεταστεί το σύστημα επιδοτήσεων για τις τοπικές δημόσιες συγκοινωνίες μέχρι το τέλος του 2019 και θα ολοκληρωθεί η ανάπτυξη όλων των 3 πυλώνων του προγράμματος για το εισόδημα κοινωνικής αλληλεγγύης έως τα τέλη του 2019.
3. Χρηματοοικονομική σταθερότητα. Η Ελλάδα θα συνεχίσει να εφαρμόζει μεταρρυθμίσεις που αποβλέπουν στην αποκατάσταση της υγείας του τραπεζικού συστήματος, συμπεριλαμβανομένων των προσπαθειών για την επίλυση των NPLs, εξασφαλίζοντας τη συνεχή αποτελεσματικότητα του σχετικού νομικού πλαισίου (π.χ. αφερεγγυότητα των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων, εξωδικαστικές λύσεις, πωλήσεις NPLs, ηλεκτρονικές δημοπρασίες ) και να αναλάβει όλες τις απαραίτητες ενέργειες για το σκοπό αυτό. Η Ελλάδα θα εφαρμόσει το ολοκληρωμένο σχέδιο δράσης που αφορά τα αφερέγγυα νοικοκυριά με στόχο την εξάλειψη των καθυστερημένων περιπτώσεων, συμπεριλαμβανομένης της διαδικασίας εκκρεμών αιτήσεων, μέχρι τα τέλη του 2021.
Η χρηματοοικονομική κατάρτιση των δικαστών σε σχέση με τα παραπάνω θα παρασχεθεί έως τα τέλη του 2018. Στο πλαίσιο της εφαρμογής του τριετούς σχεδίου δράσης για τη δικαιοσύνη, οι φάσεις Ι και ΙΙ της εγκατάστασης του συστήματος ηλεκτρονικής δικαιοσύνης θα ολοκληρωθούν έως τα τέλη του 2018 και τα μέσα του 2020 αντίστοιχα και η ηλεκτρονική κατάθεση των νομικών εγγράφων θα εφαρμοστεί σε όλα τα Δικαστήρια μέχρι τα τέλη του 2019, αφού ολοκληρωθεί η διαδικασία υποβολής προσφορών μέχρι τα μέσα του 2019.
Το ΤΧΣ θα αναπτύξει μέχρι το τέλος του 2018 μια στρατηγική εξόδου για την πώληση των μεριδίων του στις συστημικές τράπεζες. Η ανεξαρτησία του ΤΧΣ θα τηρηθεί πλήρως, ενώ θα συνεχίσει να λειτουργεί υπό εμπορικούς όρους και χωρίς καμία πολιτική ή άλλη παρέμβαση. Η απόφαση για εκκαθάριση ή παράταση της εντολής για την λειτουργία του ΤΧΣ θα ληφθεί μέχρι τα μέσα του 2022. Η Ελλάδα θα συνεχίσει την χαλάρωση των ελέγχων κεφαλαίου (capital controls) σύμφωνα με τον δημοσιευμένο οδικό χάρτη.
4. Αγορές εργασίας και προϊόντων. Όσον αφορά την αγορά εργασίας, η Ελλάδα θα διασφαλίσει την ανταγωνιστικότητα μέσω ετήσιας επικαιροποίησης του ελάχιστου μισθού σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν. 4172/2012. Η υλοποίηση του σχεδίου δράσης για την αδήλωτη εργασία θα ολοκληρωθεί έως τα τέλη του 2019. Η Ελλάδα θα ολοκληρώσει τη μεταρρύθμιση των αδειών εκμετάλλευσης των επενδύσεων και για το σκοπό αυτό θα εγκρίνει όλες τις νομοθετικές πράξεις αδειοδότησης (τέλος 2018), θα ολοκληρώσει τη νομοθεσία επιθεώρησης (μέσα 2020), θα αναθεωρήσει την ταξινόμηση βαθμίδων όχλησης (μέσα 2021) τους ενδιάμεσους τομείς που συμφωνήθηκαν (μέσα 2020) και την πλήρη ανάπτυξη των σχετικών ΤΠΕ (τέλος 2019).

Η Ελλάδα θα ολοκληρώσει το έργο του κτηματολογίου επικυρώνοντας το σύνολο των κτηματολογικών χαρτών και των δασικών χαρτών μέχρι τα μέσα του 2021 και ως ενδιάμεσα βήματα θα ολοκληρώσει την κατάρτιση των υπόλοιπων δασικών χαρτών μέχρι τα μέσα του 2019, ενώ θα δημιουργήσει πλήρως κτηματολογικό γραφείο και θα ολοκληρώσει το 45% της κτηματογράφησης έως τα μέσα του 2020.
Προκειμένου να ολοκληρωθούν οι μεταρρυθμίσεις στον τομέα της ενέργειας, η συμφωνηθείσα εκποίηση της ικανότητας παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από λιγνίτη της ΔΕΗ ΔΕΗ 0,00% θα ολοκληρωθεί μέχρι τα τέλη του 2018. Το μοντέλο-στόχος (Target Model) θα τεθεί πλήρως σε εφαρμογή μέχρι τα μέσα του 2019, ενώ τα μέτρα που συμφωνήθηκαν στο πλαίσιο της κοινής αξιολόγησης του συστήματος δημοπρασιών NOME θα εφαρμοστούν μέχρι το τέλος του 2019.
5. Ιδιωτικοποιήσεις. Το Σχέδιο Ανάπτυξης Περιουσιακών Στοιχείων και το Στρατηγικό Σχέδιο του Υπερταμείου θα υλοποιείται σε συνεχή βάση. Με στόχο την ταχεία προσέλκυση επενδύσεων για την υποστήριξη ενός σχεδίου σταθερής οικονομικής ανάπτυξης η Ελλάδα επιβεβαιώνει την πρόθεσή της να ολοκληρώσει τις συναλλαγές στο ΔΑΑ και το ΔΕΣΦΑ (τέλος 2018), στα ΕΛΠΕ (συμπεριλαμβανομένης της μεταφοράς των υπολοίπων μετοχών στο ΤΑΙΠΕΔ), στη Μαρίνα του Αλίμου (μέσα 2019), στις Εγνατία, ΔΕΠΑ Εμπορίου, ΕΥΔΑΠ, ΕΥΑΘ και τα περιφερειακά λιμάνια Αλεξανδρούπολης και Καβάλας (τέλος 2019).
Παράλληλα επιβεβαιώνει την πρόθεση της να ολοκληρώσει τις συναλλαγές που αφορούν την πώληση ή άλλου είδους εκμετάλλευση (monetisation) μετοχών της ΔΕΗ ΔΕΗ 0,00%, του Δικτύου της ΔΕΠΑ, των περιφερειακών λιμανιών Ηγουμενίτσας, Κέρκυρας αλλά και έτερων λιμανιών σύμφωνα με τις προτάσεις του ΤΑΙΠΕΔ και με βάση τις διαδικασίες που θα συμφωνηθούν μεταξύ του ΤΑΙΠΕΔ και των αρμοδίων αρχών (μέσα 2022).
Η μεταφορά του ΟΑΚΑ στο Υπερταμείο και η αναδιάρθρωση της ΕΤΑΔ θα ολοκληρωθεί στα τέλη του 2018 και η αναθεώρηση / αντικατάσταση όλων των συμβουλίων SOE στα μέσα του 2019.
6. Δημόσια διοίκηση. Η εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων για τον εκσυγχρονισμό της δημόσιας διοίκησης θα διατηρηθεί. Στο πλαίσιο αυτής της προσπάθειας, η Ελλάδα θα ολοκληρώσει τις μεταρρυθμίσεις για τον εκσυγχρονισμό της διαχείρισης των ανθρώπινων πόρων στο δημόσιο τομέα και ειδικότερα τον διορισμό των Γενικών Διευθυντών και όλων των Γενικών Διευθυντών σύμφωνα με το νόμο 4369/2016 έως το τέλος του 2018, την ανεξάρτητη αξιολόγηση αυτής της διαδικασίας, (στα μέσα του 2019), θα ολοκληρώσει τον 3ο κύκλο αξιολογήσεων κινητικότητας έως τα μέσα του 2019 και θα ολοκληρώσει μέχρι το τέλος του 2019 το ολοκληρωμένο σύστημα διαχείρισης ανθρώπινου δυναμικού (ψηφιακό οργανόγραμμα για όλους τους δημόσιους φορείς και σύνδεση με την αρχή ενιαίας πληρωμής).
Προκειμένου να ενισχυθεί η νομική ασφάλεια και η πρόσβαση στη νομοθεσία μέσω της νομικής κωδικοποίησης, ο Κώδικας Εργατικού Δικαίου και ο Κώδικας Ρυθμιζόμενων Εργασιακών Προσαρμογών θα θεσπιστούν μέχρι τα μέσα του 2020 και η Εθνική Πύλη για την Κωδικοποίηση και Μεταρρύθμιση της Ελληνικής Νομοθεσίας θα ολοκληρωθεί στα μέσα του 2022.
Η Ελλάδα θα εφαρμόσει όλες τις συστάσεις της GRECO (Groupe d'Etats contre la Corruption) στο πλαίσιο της εφαρμογής του συνολικού εθνικού σχεδίου κατά της διαφθοράς έως τα μέσα του 2021.

Πηγή : www.euro2day.gr

Μακεδονικό: το Εθνικό Θέατρο του Διχασμού. Γιατί δεν βλέπουν όλοι τ΄άστρα στον ίδιο ουρανό

Του Νίκου Λακόπουλου
 Παρά την θεατρικότητα των ημερών ζούμε ιστορικές στιγμές, αλλά όπως πάντα ο καθένας διαλέγει το ρόλο του- συνήθως κατώτερος των περιστάσεων. Πώς γίνεται όλα τα πολιτικά κόμματα της Ευρώπης να συγχαίρουν Τσίπρα και Ζάεφ και τα μισά ελληνικά- όπως και τα σκοπιανά- να μιλάνε για προδοσία, ταπείνωση, εξευτελισμό και τόσα άλλα;

Η «Δημοκρατική Φράξια του VMRO-DPMNE» -του Πρόεδρου Ιβάνοφ λέει πως ο πρωθυπουργός Ζόραν Ζάεφ δεν διαθέτει εντολή, νομιμοποίηση και νομική εξουσιοδότηση να συμφωνήσει σε αλλαγή «του αιώνιου ονόματός μας». Ακριβώς το ίδιο λέει και ο Μητσοτάκης -συνεπικουρούμενος από τον Αντώνη Σαμαρά- που βάλλει κατά του Έλληνα Προέδρου της Δημοκρατίας -για «σύμπλευση» με τον …νόμιμο πρωθυπουργό της χώρας.
Και οι δυο  -Ιβάνωφ και Σαμαράς- μιλάνε για «ταπεινωτικό συμβιβασμό» συμπτωματικά είναι εθνικιστές, αλλά, λογικά δεν μπορεί αν ταπεινώθηκε -από την Ελλάδα- η Βόρεια- πλέον- Μακεδονία, να ταπεινώθηκε με την ίδια συμφωνία και η Ελλάδα. Συμπτωματικά και οι δύο αναπτύσσουν έναν εθνικιστικό λόγο -που πάντα είναι γεμάτος με ταπεινώσεις και μεγαλεία, νίκες, ήττες, προδοσία και φυσικά αίμα. Όταν ακούς εθνικιστικά εμβατήρια, κάποιοι ετοιμάζουν τάφους.
Κάποιος πρέπει να ξεπλύνει την ντροπή, αλλά στο δρόμο προς τη Βουλή, ο Κυριάκος Μητσοτάκης -μαζί με τις θέσεις του κόμματός του -και τις δικές του πριν ένα χρόνο- ξέχασε ποιο είναι το θέμα. Το θέμα δεν είναι πια η «ταπεινωτική συμφωνία» -που δεν έχει υπάρξει ακόμα, αλλά αν η κυβέρνηση (!) έχει νομιμοποίηση να την κάνει. Το θέμα είναι πώς θα πέσει η κυβέρνηση.
Από την πρεμούρα της Νέας Δημοκρατίας να απορρίψει την συμφωνία -πριν καν την πάρει στα χέρια της- συνάγεται ότι πρώτα βρέθηκαν οι προδότες και μετά το ακριβές αντικείμενο της προδοσίας. Με άλλα λόγια, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, έχοντας κόψει το σκοινί από καιρό υπό τις ιαχές των συλλαλητηρίων -και τις συμβουλές του Σαμαρά που ως πολιτικός έχει κάνει επάγγελμα τον πατριωτισμό- είδε πού είναι το θέμα, που είναι οι ψήφοι, τι λένε οι δημοσκοπήσεις, τι πρέπει να κάνει.
Η Νέα Δημοκρατία θα έκανε το ίδιο όποια συμφωνία κι αν έφερνε στη Βουλή ο Τσίπρας. Πρώτα έχασε τη «νομιμοποίηση» η κυβέρνηση -από τη στιγμή που εξελέγη αρχηγός ο ίδιος- και μετά βρέθηκε ο λόγος που την έχασε. Ό,τι κι αν έκανε αυτή η κυβέρνηση θα ήταν «ταπεινωτικός συμβιβασμός» -ακόμα κι αν έκανε αυτό που έκανε: οδήγησε -κατά τον Ιβάνωφ- σε «ταπεινωτική ήττα» την άλλη πλευρά -ακολουθώντας την γραμμή Καραμανλή- Βενιζέλου- Ντόρας Μπακογιάννη.
Ανεβάζοντας τον πήχη η Νέα Δημοκρατία είχε ένα σκοπό: να είναι ήττα κάθε συμφωνία που θα έφερνε η κυβέρνηση στη Βουλή. Φτηνό παιχνίδι απέναντι σε μια μεγαλειώδη πολιτική του Αλέξη Τσίπρα: «Δεν θέλαμε- είπε- να ταπεινώσουμε την άλλη πλευρά». «Προσπαθήσαμε να το λύσουμε με σεβασμό ο ένας απέναντι στις αξίες του άλλου, με σεβασμό στις κόκκινες γραμμές. Δημιουργούμε ένα πολύ σημαντικό μομέντουμ, για να νικήσουμε τους εμπόρους πατριωτισμού, που υπάρχουν και στις δύο πλευρές. Δεν θέλαμε γείτονες ταπεινωμένους».
Αυτός ο μικρός ως χθες πολιτικός- για τα μάτια των συμπατριωτών του, που οδήγησε την Ελλάδα τα βράχια το 2015, πριν στρίψει ξαφνικά το τιμόνι, σα να μεγάλωσε ξαφνικά όταν βρέθηκε μπροστά στη λύση ενός εθνικού θέματος -που εν πολλοίς μόνη της δημιούργησε η Ελλάδα. Με ένα τραγελαφικό «πατριωτισμό» που κατέληξε στην αναγνώριση της γείτονος με το όνομα «Μακεδονία».
Ίσως γιατί άρχισε την διαπραγμάτευση όχι μόνο χωρίς εθνικά ταμπού, αλλά γιατί κατάλαβε πού είναι το θέμα. Ποτέ δεν ήταν -όπως πονηρά είχε πει ο Κων.Μητσοτάκης- στο όνομα -που «σε δέκα χρόνια θάχουν ξεχάσει όλοι». Ούτε στη γλώσσα, ούτε στα διαβατήρια ή στο αν θα λέγεται Νέα, Άνω, Πέρα, Δώθε Μακεδονία. Αλήθεια εμποδίζει κανείς τον αλυτρωτισμό ή τον επεκτατισμό ενός κράτους σε βάρος άλλου, αν δεν έχει το «όνομα»;
Δεν θα μας πάρουν το λιμάνι- όπως διαδίδουν ήδη όσοι μαζί με πατριωτισμό πουλάνε …κολλαγόνα κι επιστολές -γνήσιες!- του Χριστού και θα κάνουν χρυσές δουλειές -και- στις εκλογές. Οι έμποροι του ελληνισμού -και τις Αρχαίας Ελλάδας- όταν δεν πουλάνε νανογιλέκα βλέπουν πάντα την ιδέα της πατρίδας εμπορικά και στις εκλογές -υπάρχουν ψήφοι. Οι θέσεις της κυβέρνησης δείχνουν τον ΣΥΡΙΖΑ πεσμένο στην Μακεδονία- αυτό είναι το θέμα!
Το ανακάλυψε αυτό κι η Φώφη -που άκουσε την «βάση» και ξέχασε τις θέσεις του κόμματος -που πώς είπε είναι …»πατριωτικό». (Το ότι όταν ήταν πατριωτικό- είχε άλλα συνθήματα-και ήταν και αριστερό- δεν τον θυμάται). Ο Σαμαράς θυμήθηκε τις παρακαταθήκες των Καραμανλή- Παπανδρέου μιλώντας για «ανιστόρητη σύμπλευση του Προέδρου της Δημοκρατίας με τον κ. Τσίπρα,  που δεν είναι ικανή να σβήσει από την εθνική μνήμη».
Είναι οι παρακαταθήκες αυτών για τους οποίους έλεγε πως «ούτε ο Καραμανλής ούτε ο Παπανδρέου μπορούν πια να προσφέρουν στον τόπο». Πως «παρεμποδίζουν». Πώς είναι «πολιτικά κατάκοπες ηγεσίες». Ξέχασε τον Μητσοτάκη – που τον έλεγε «ανόητο»- όταν αποδέχτηκε το όνομα Μακεδονία ή τον Γεώργιο Ράλλη που τον κατηγόρησε για εθνική μειοδοσία:
«Πρόκειται περί τραγωδίας. Δεν υπάρχει παρόμοιο προηγούμενο υπουργοί Εξωτερικών ή Πρωθυπουργοί οποιασδήποτε ελληνικής κυβερνήσεως να απεμπόλησαν το δικαίωμα της χώρας να διορίσει εκπρόσωπό της. Αποτέλεσμα αυτού του πρωτοφανούς αδεξιότητας χειρισμού ήταν να εκδώσει η Επιτροπή το πόρισμά της με απούσα την Ελλάδα”.

Στην ανακοίνωση των Σκοπιανών εθνικιστών σημειώνεται ότι με τη συμφωνία αυτή η ΠΓΔΜ και οι πολίτες της «έπεσαν στα γόνατα». Η «επαίσχυντη υποχώρηση των “Μακεδόνων”αποτελεί μεγάλη διπλωματική επιτυχία για την Ελλάδα». Στις ανακοινώσεις Μητσοτάκη-  Σαμαρά υπάρχει ένα βήμα πιο πέρα. Η νόμιμη κυβέρνηση δεν νομιμοποιείται να συζητήσει -μια συμφωνία που θα πάει τελικά στη Βουλή. Κι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας πρέπει να παρέμβει «ώστε να έρθει το θέμα στη Βουλή» -που …έρχεται.
Προφανώς ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας αγνοεί ότι ο ΠτΔ δεν είναι Πρόεδρος Βουλής και πώς έχει άλλες αρμοδιότητες. Η δε σύμπλευση Πρόεδρου και Πρωθυπουργού -που δεν φαίνεται στις δηλώσεις του Προκόπη Παυλόπουλου- μάλλον ευτυχία είναι για το Σύνταγμα. Το αντίθετο θα ήταν ανωμαλία.
Γιατί -συνήθως!- ο πρωθυπουργός έχει την νομιμοποίηση να κάνει μια συμφωνία -που δεσμεύει φυσικά και τις επόμενες κυβερνήσεις- και θα περάσει ή δεν περάσει από την νόμιμη Βουλή. Δεν το έχει ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης- ακόμα κι αν είναι …βέβαιος πρωθυπουργός -που δεν είναι και τόσο βέβαιο.
Η πρόταση δυσπιστίας αποτελεί μια ακόμα γκάφα του Κυριάκου Μητσοτάκη -που με ένα δραματικό τρόπο- βοηθά την κυβέρνηση να επιβεβαιώσει την νομιμοποίησή της στη Βουλή- ώσπου να υπάρξει συνταγματική ρύθμιση ότι οι εκλεγμένοι και νόμιμοι πρωθυπουργοί, δεν θα μπορούν να κάνουν διεθνείς συμφωνίες, αν -όπως τώρα- οι αρχηγοί της αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι βέβαιοι πρωθυπουργοί!
Το θέμα προφανώς δεν είναι η «Μακεδονία», Φύρομ, Βόρεια Μακεδονία ή όπως αλλιώς θα λέγεται αυτό το δύσμοιρο κράτος -που έχει έναν γείτονα που απαιτεί να καθορίσει την γλώσσα, το όνομά του, τον αυτοπροσδιορισμό του. Γιατί όσο κι αν δεν θέλουν οι Μακεδονομάχοι του προεκλογικού καναπέ η χώρα αυτή είναι μέρος της ευρύτερης περιοχής που ονομαζόταν Μακεδονία -και δεν είναι μία.
Με τις συνθήκες του Βουκουρεστίου του 1913 και του Νεϊγύ του 1919 η ευρύτερη γεωγραφική περιοχή της μοιράσθηκε μεταξύ της Ελλάδας σε ποσοστό 51%, της Σερβίας 39% και της Βουλγαρίας 9%. Αν ο Βενιζέλος- σε μια πράξη που μπορεί να είναι η γέννηση του Διχασμού- δεν διέταζε τον Πρίγκηπα Κωνσταντίνο να κινηθεί να την καταλάβει, θα μπορούσε να είναι …βουλγαρική η Θεσσαλονίκη. Αυτή είναι η ιστορία.
Η Ελλάδα ποτέ δεν αμφισβήτησε το όνομα- υπάρχουν πλείστα έγγραφα- και δεν το έκανε την κρίσιμη στιγμή που από γιουγκοσλαβική επαρχία έγινε κράτος -και με ευθύνη του Σαμαρά, όπως  λένε οι Μητσοτάκης και Ράλλης. Έκτοτε η πολιτική της Ελλάδας απέναντι στην FYROM- που σημαίνει πρώην γιουγκλοσλαβική, αλλά όχι …πρώην Μακεδονία, είναι τραγελαφική – ακόμα κι αν έχει την πρώτη ευθύνη η …κατάκοπη- τότε- ηγεσία.
Ο δήθεν αλυτρωτισμός που περιέχει ο όρος Βόρεια Μακεδονία- δεν αφορά μόνο την γείτονα, αλλά και την …Νότια Μακεδονία- που δεν ήξερε ότι είναι …νότια, λόγω απουσίας του γεωγραφικού προσδιορισμού ως τώρα. Λογικά η «σωστή» εθνική- δηλαδή εθνικιστική θέση-είναι πώς είναι Μακεδονία και μπορεί να την διεκδικήσει η Νότια!
Οι σημερινοί Μακεδονομάχοι ωστόσο διαφέρουν από τους παλιούς. Δεν είναι απελευθερωτές εδαφών, αλλά …παραχωρούν εδάφη. Η Μακεδονία είναι μία κι ελληνική -καμία άλλη! Κάποιος όμως πρέπει να πει στον λαό πως η χώρα αυτή – η περιοχή- ανεξάρτητα από τους ποιους κατοικείται είναι μέρος της Μακεδονίας -χωρίς αυτό να δίνει δικαίωμα στους κατοίκους της να θεωρούν τον εαυτό τους απόγονο του Μεγάλου Αλεξάνδρου- που ως γνωστόν ήταν μεν Βασιλέας της Μακεδονίας- και -αυτοκράτωρ- της Ελλάδας, αλλά δεν ήταν Μακεδόνας- όσο από την πλευρά της μητέρας του Ηπειρώτης -Μολοσσός.
Προφανώς όμως δεν είναι θέμα το όνομα, όπως θάλεγε κι ο Κων. Μητσοτάκης ή είπε πρόσφατα ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Δεν συζητείται σήμερα -αν και μπορεί να συμβαίνει στα καφενεία- τι έγινε στη Μάχη της Χαιρώνειας, αν ο Αλέξανδρος ήταν ιμπεριαλιστής ή αν ήταν γνήσιος γόνος του Φιλίππου- ο οποίος παρεπιμπτόντως δολοφονήθηκε όταν παντρεύτηκε μια άλλη και κάποιος είπε -τον Αλέξανδρο- νόθο.
Η Ιστορία εδώ μπλέκεται με συμφέροντα εθνικά, κρατικά και ξαφνικά όχι μόνο ο Αλέξανδρος έγινε …Σκοπιανός, αλλά για τα σχολικά βιβλία της γείτονος κι ο Νώε, εκεί γεννήθηκε! Κατά συνέπεια ο αγώνας δεν είναι ανάμεσα σε Έλληνες και Σκοπιανούς -άστοχος όρος- ή …Βορειο-Μακεδόνες. Είναι ανάμεσα σε εθνικιστές -και των δυο χωρών-κι όσων θέλουν ειρήνη και φιλία στα Βαλκάνια, όπως θέλουν οι Ζάεφ και Τσίπρας.
Είναι αγώνας ανάμεσα σε (Ακρο)Δεξιά και (Κεντρο) Αριστερά, όπου  Ζάεφ και Τσίπρας από τη μια και Σαμαράς-Ιβάνωφ από την άλλη βρίσκονται στο ίδιο στρατόπεδο. Οι δυο ηγέτες- διεθνώς υμνούμενοι- δεν θα μείνουν στην Ιστορία επειδή ο ένας «έδωσε το όνομα»- όπως ακριβώς κατηγορείται κι ο άλλος. Αλλά για μια εθνική πολιτική στα ταραγμένα και γεμάτα κινδύνους Βαλκάνια που όπως είπε ο Βόρειος υπουργός Εξωτερικών Δημητρόφ- αποτελεί μια νέα πτώση ενός Τείχους του Βερολίνου.
Αλλά, όπως ο ίδιος συμπλήρωσε «ενώ είμαστε κάτω από τον ίδιο ουρανό, δεν βλέπουμε όλοι τ΄άστρα». Το μόνο βέβαιο είναι πως αυτό τον ουρανό έβλεπαν ο Παύλος Μελάς και ο Ίωνας Δραγούμης- μια άλλης Ρωμιοσύνης. Είναι το μικρό μονοπάτι που χωρίζει τον πατριωτισμό από τον σωβινισμό, τον ελληνισμό που αγκαλιάζει τα Βαλκάνια, από τον μικροελληνισμό που τα χωρίζει.
Τους Μακεδονομάχους ενός μακρινού ιδεαλισμού από τους  Ψευτο-Μακεδονομάχους, τους εμπόρους του εθνικισμού, τους πατριδοκάπηλους που δεν διστάζουν να διχάσουν τον Λαό για να κάνουν πολιτική καριέρα. Τελικά η διαφορά του ψευτοπατριωτισμού από τον αληθινό πατριωτισμό είναι πως ο πρώτος έχει κέρδη και ο δεύτερος έχει κόστος.

Πηγή : www.anoixtoparathyro.gr

Φίλιππος Φιλίππου: Η Ελεάννα στο Νησί της Ευτυχίας

 

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΙΟΥΣΗ

Η µικρή Ελεάννα ζει µε τη µαµά και τον µπαµπά της άλλοτε σ’ ένα κόκκινο καράβι που το λένε Οδυσσέα, άλλοτε σ’ ένα πράσινο που το λένε Αλέξανδρο κι άλλοτε σ’ ένα άσπρο που το λένε Περικλή. Ταξιδεύει στη Βραζιλία και στον Αµαζόνιο, σε ζούγκλες και νησιά, εξερευνώντας γύρω της τον κόσµο, παρασύροντας κι εµάς στις φανταστικές της περιπέτειες. Μαζί µε την Ελεάννα θα ανακαλύψουµε τη διαφορετικότητα του κόσµου που µας περιβάλλει, σ’ ένα θαυµάσιο όσο και απολαυστικό ταξίδι στις µακρινές θάλασσες. «Η Ελεάννα στο Νησί της Ευτυχίας», του Φίλιππου Φιλίππου, εικονογράφηση: Μυρτώ Δεληβοριά, εκδόσεις Πατάκη.
-Όταν συνταξιοδοτείται ο ναυτικός συγγράφει βιβλία για τη θάλασσα;
Όχι, κύριε Κιούση, αυτό δεν συμβαίνει, ή δεν συμβαίνει πάντα. Αρκετοί ναυτικοί, όσοι έχουν απομείνει δηλαδή στο χώρο της ελληνικής ναυτιλίας, γράφουν βιβλία για τη θάλασσα προτού πάρουν σύνταξη. Όταν έγραφα το αφήγημα Οι εραστές της θάλασσας ή Το βιβλίο του άγνωστου ναύτη ήμουν νέος, δεν είχα καν σαραντίσει. Ήταν ένα είδος απομνημονευμάτων αλλά δεν είχα πάρει σύνταξη. Επίσης, σε αρκετά βιβλία μου υπάρχουν σκηνές στη θάλασσα, που σημαίνει πως τα ταξίδια δεν έβγαιναν από πάνω μου ή από μέσα μου
-Kαι στα παραμύθια σας τη θάλασσα έχετε πρωταγωνίστρια;
Πράγματι, η θάλασσα πρωταγωνιστεί στα δύο παιδικά μου βιβλία, το Οι περιπέτειες της Ελεάννας στη θάλασσα και Η Ελεάννα στο Νησί της Ευτυχίας. Ηρωίδα είναι η μικρή Ελεάννα που συνταξιδεύει με τον μπαμπά της τον καπετάνιο και τη μαμά της μαζί με πολλά ζώα.
-Πως προέκυψε η περιπέτεια της Ελεάννας στο Νησί της Ευτυχίας;
Όσο κι αν φαίνεται παράξενο, η Ελεάννα είναι πραγματικό πρόσωπο. Την έχω γνωρίσει σ’ ένα από τα καράβια στα οποία υπηρέτησα ως μηχανικός, ήταν 4-5 χρονών και νόμιζε πως όλοι οι άνθρωποι ταξιδεύουν ση θάλασσα πάνω σε πλοία. Δεν την έλεγαν βέβαια Ελεάννα. Κάποια στιγμή θέλοντας να κάνω ένα διάλειμμα από τα βιβλία μου για μεγάλους, αστυνομικά και άλλα, σκέφτηκα να γράψω κάτι για παιδιά. Δεν ήταν εύκολο διότι απαιτείται μια διαφορετική γλώσσα. Έβαλα την Ελεάννα να ταξιδεύει στον Ινδικό ωκεανό, αλλά και άλλους ωκεανούς, να πηγαίνει στη ζούγκλα, να κινδυνεύει από πειρατές κι από καρχαρίες και άλλα τέτοια πράγματα. Η φαντασία του ανθρώπου είναι ανεξάντλητη.
-Τι περιλαμβάνει το βιβλίο;
Περιλαμβάνει τέσσερις ιστορίες με την Ελεάννα και με μένα, δηλαδή τον αφηγητή, που λέγεται Τάκης και είναι μάγειρας στο καράβι. Εδώ η Ελεάννα κινδυνεύει από έναν κροκόδειλο, πάει στη ζούγκλα του Αμαζονίου, στη Βραζιλία, μαζί με την παρέα της τα παιδιά που ζουν στο καράβι. Έτσι γνωρίζει καινούργια ζώα και καινούργιους ανθρώπους, ώσπου φτάνει σ’ ένα νησί, το Νησί της Ευτυχίας, όπου ο άνθρωποι είναι ευτυχισμένοι και δεν θέλουν τίποτα άλλο από τη ζωή. Τους αρκεί αυτή που έχουν και την χαίρονται.
-Αλέξανδρος, Οδυσσέας, Περικλής, στις μακρινές θάλασσες της Ιστορίας;
Ήθελα τα ονόματα των καραβιών να παραπέμπουν σε ιστορικά πρόσωπα της αρχαίας Ελλάδας. Κι αυτό για να ρωτάνε τα παιδιά και οι γονείς τους, ή οι δάσκαλοι, να μιλούν για την ελληνική Ιστορία. Ας πούμε πως ήμουν τυχερός που το πρώτο μου καράβι (μπαρκάρισα για πρώτη φορά το 1968) λεγόταν Κένταυρος, ήταν της εταιρείας Ρεθύμνης & Κουλουκουντής.

-Τι σας ρωτούν τα παιδιά όταν τους το αφηγείστε;

Οι απορίες των παιδιών είναι ποικίλες. Αν έχω ταξιδέψει, και πού, τι μου έκανε μεγαλύτερη εντύπωση, αν η Ελεάννα έχει έρθει στην Ελλάδα, αν σταματήσει να ταξιδεύει. Μερικά παιδιά, λίγα όμως, που με έχουν ρωτήσει έχουν μπαμπά ναυτικό, άρα ξέρουν πολλά πράγματα για τη θάλασσα.
-Αν ζούσε ο Κόλλιας τι θα σας έλεγε για αυτές τις παιδικές σας ιστορίες;
Ασφαλώς, θα γελούσε. Διότι ο «κοντούλης και χοντρούλης» ασυρματιστής που λέει ποιήματα στην Ελεάννα είναι ο Νίκος Καββαδίας. Αυτό το καταλαβαίνει ο καθένας. Να μην ξεχνάμε ότι ο Καββαδίας έγραψε παραμύθια για τον ανιψιό του τον Φίλιππο, τον γιο της Έλγκας Καββαδία, ήταν «Τα παραμύθια του Φίλιππου».

Πηγή : www.presspublica.gr

Oι εγκλωβισμένες και εν υπνώσει δυνάμεις

 

 

Αρης Ραβανός 

 

Οδεύοντας προς το τέλος του τρίτου οικονομικού προγράμματος που καταστρώθηκε σε διάφορα γραφεία από τεχνοκράτες που δεν είχαν πλήρη εικόνα για την χώρα μας και τις ιδιαιτερότητές της, γεννάται αυτόματα η εξής ερώτηση; Δεν μπορούσαμε μόνοι μας εδώ και πολλά χρόνια να διορθώσουμε πολλά;
Είναι κοινά αποδεκτό ότι για παρεμβάσεις σε αρκετά πεδία της οικονομικής και κοινωνικής ζωής δεν χρειαζόταν η τρόικα. Ξαναζεσταμένο φαγητό θα πει κανείς. Και άλλοι θα πουν ότι είναι μια συζήτηση που έχει γίνει πολλές φορές.
Το σίγουρο είναι ότι η συνταγή ήταν λάθος εξ αρχής και έχει γίνει αποδεκτό αυτό και από την πλευρά των πιστωτών, ανεξάρτητα εάν δεν παραδέχθηκαν ποτέ ότι η πολιτική που ακολουθήθηκε παρέλυσε μια ολόκληρη κοινωνία και μια οικονομία.
Το δίπολο μνημόνιο – αντιμνημόνιο τελείωσε. Το πολιτικό ταμείο έχει γίνει. Η ζημιά κατεγράφη. Το ζητούμενο είναι από εδώ και πέρα τι γίνεται και ποιο είναι το εθνικό σχέδιο εξόδου από την κρίση.
Το μεγάλο πρόβλημα για την εγχώρια πολιτική ελίτ είναι ότι η δημόσια συζήτηση διεξήχθη τα προηγούμενα χρόνια με βάση τις οδηγίες της τρόικα και από την ελληνική πλευρά δεν κατατέθηκε ποτέ ολοκληρωμένο σχέδιο προς εξέταση.
Το ζήτημα είναι στην πορεία προς την έξοδο από τον οκταετή μνημονιακό λαβύρινθο να κοιτάξουμε τα  του οίκου μας και να φροντίσουμε να μην…ξανακυλήσουμε.
Το εθνικό σχέδιο για την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας είναι το «Άγιο Δισκοπότηρο». Τα εγκλήματα του παρελθόντος είναι γνωστά. Είναι αμέτρητα. Πλέον ήρθε η ώρα για δράση…
Εάν επισκεφθεί κανείς την ελληνική ύπαιθρο, παρά την οικονομική κρίση που έχει επιδράσει καταλυτικά σε όλα τα επίπεδα, θα διαπιστώσει ότι κάτι κινείται…Η χώρα έχει αμέτρητα συγκριτικά πλεονεκτήματα.Υπάρχουν εγκλωβισμένες δυνάμεις σε επίπεδο κοινωνίας και οικονομίας που θέλουν να δράσουν και να δημιουργήσουν. Πολλοί προσπαθούν να ξεφύγουν, κάνοντας πράξη αυτό που ονομάζουμε «νέο παραγωγικό μοντέλο», με ελάχιστη βοήθεια από τις κρατικές υπηρεσίες ή τις τράπεζες.
Οι προσπάθειες σε πολλά πεδία είναι αξιοζήλευτες και διαπιστώνει κανείς ότι μέσα στην ζοφερή καθημερινότητα που προβάλλεται από πολλά ΜΜΕ, υπάρχει η άλλη Ελλάδα, αυτή της δημιουργίας, της ανάπτυξης, της αλλαγής!
Η κρίση ανοίγει πόρτες για νέες ευκαιρίες. Ταυτόχρονα αποτελεί μια μεγάλη πρόκληση να περάσουμε πλέον στην εποχή της αναγέννησης της κοινωνίας.
Ας μην χάσουμε αυτή την ευκαιρία…
 

Πηγή : www.in.gr