Απόφαση Πολιτικής Επιτροπής Δικτύου Ανανεωτικής Αριστεράς

 

Δελτίο τύπου 

Θέμα : Απόφαση Πολιτικής Επιτροπής Δικτύου Ανανεωτικής Αριστεράς.
Με τη λήξη του τελευταίου Eurogroup η κυβέρνηση πέρασε σε μία άνευ προηγουμένου επικοινωνιακή αντεπίθεση που χαρακτηρίσθηκε από διθυραμβικές δηλώσεις Υπουργών, ορισμένοι εκ των οποίων έφθασαν στο σημείο να ανακοινώσουν το τέλος της λιτότητας.
Στην πραγματικότητα, η κατάσταση όπως διαμορφώνεται σήμερα χαρακτηρίζεται από τις αδιαμφισβήτητες ακόλουθες διαπιστώσεις:

• Οι Θεσμοί επέστρεψαν και φαίνεται ότι υπάρχει επιτάχυνση των διαδικασιών ολοκλήρωσης της αξιολόγησης με την αποδοχή νέων επώδυνων μέτρων, δηλαδή ενός ουσιαστικά 4^ου μνημονίου, που θα σημάνει την περαιτέρω φτωχοποίηση του ελληνικού λαού.
• Το ΔΝΤ δεν προτίθεται κατ αρχήν να συμμετέχει αλλά είναι παρόν ως σύμβουλος και πιθανόν με κεφαλαιακή συμμετοχή.
• Τα μεσοπρόθεσμα μέτρα για την ελάφρυνση του χρέους μετατίθενται για το μέλλον.
• Δεν τίθεται θέμα άμεσης ένταξης της χώρας στο πρόγραμμα της ποσοτικής χαλάρωσης.
• Απομένοντας 16 μήνες για την ολοκλήρωση του τρίτου ελληνικού προγράμματος και καθώς δεν διαφαίνεται καμμία ένδειξη δυνατότητας άντλησης των απαραίτητων κεφαλαίων από τις αγορές, το πιθανότερο σενάριο είναι να οδηγηθούμε σε ένα 4^ο μνημόνιο.
• Η λήψη νέων επώδυνων μέτρων που θα σημάνουν την περαιτέρω φτωχοποίηση του ελληνικού λαού είναι αναπόφευκτη.

Όμως ακόμη και με τις καλλίτερες δυνατές εξελίξεις, δεν αναμένεται καμμία ουσιαστική βελτίωση στο βασικότερο πρόβλημα της χώρας, που συνίσταται στον κοινωνικό αποκλεισμό μεγάλης μερίδας του οικονομικά ενεργού πληθυσμού.
Για την αναστροφή της κατάστασης απαιτείται ένα σχέδιο παραγωγικής συγκρότησης της χώρας που θα προσφέρει πραγματικές ευκαιρίες για την ταχεία ενσωμάτωση αυτών των συμπολιτών μας και που απουσιάζει τόσο από την κυβερνητική πολιτική όσο και από τις προτάσεις της αντιπολίτευσης. Η προσέλκυση μεγάλων επενδύσεων που αόριστα επικαλούνται κυβέρνηση και αντιπολίτευση, ακόμα και αν ευοδωθεί δεν αποτελεί λύση, αφού οι επενδύσεις τέτοιου είδους προσφέρουν περίπου μία θέση εργασίας ανά εκατομμύριο επένδυσης, με αποτέλεσμα να απαιτούνται εξωπραγματικά ποσά επενδύσεων για μία σοβαρή μείωση της ανεργίας.
Απεναντίας, μόνον αν εκμεταλλευθούμε την θέση μας στον χώρο και στον χρόνο και θέσουμε ως στόχο την δημιουργία χιλιάδων πολύ μικρών, μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων γύρω από την πρωτογενή παραγωγή και μεταποίηση, την ενέργεια, τις νέες τεχνολογίες και το πολιτισμικό μας κεφάλαιο, θα καταφέρουμε να απορροφηθεί γρήγορα το μεγάλο ανθρώπινο δυναμικό που βρίσκεται αυτή την στιγμή στα αζήτητα.
Εκείνο που απαιτείται είναι η δημιουργία ενός περιβάλλοντος που θα ευνοεί την δημιουργία χιλιάδων μικρών επιχειρήσεων με ιδιοκτήτες – εργαζόμενους. Η θέσπιση ιδιαίτερου ιδιοκτησιακού καθεστώτος, η δημιουργία εναλλακτικών μορφών χρηματοδότησης, η διάθεση για αυτόν τον σκοπό όλων των διαθέσιμων πόρων και η σύνδεση με τα πανεπιστήμια είναι ενδεικτικά μόνον σημεία που θα εστιάζει αυτή η πολιτική.
Οι πολίτες αυτής της χώρας απογοητεύονται όλο και περισσότερο από την κυβέρνηση αλλά και τα κόμματα της αντιπολίτευσης που δεν προτείνουν κανένα σχέδιο διαφυγής από τη σημερινή κρίση αντίθετα ανακυκλώνουν την προβληματική κατάσταση που βρίσκεται η χώρα.
ΗΠΑ – ΕΕ – ΕΛΛΑΔΑ νέο πολιτικό σκηνικό
Η ανάληψη της προεδρίας των ΗΠΑ από τον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος κέρδισε τη μάχη με το σύνθημα «Η Αμερική πρώτα», δημιουργεί πολλά ερωτήματα για τη στάση του νέου ενοίκου του Λευκού Οίκου σε ότι αφορά το ΝΑΤΟ και την ΕΕ αλλά και για τον τρόπο με τον οποίο θα αντιμετωπίσει τη Ρωσία, την Κίνα, την Ιαπωνία, την Τουρκία και το Ιράν, θα κρίνει πολλά για την παγκόσμια σκηνή.
Αρχικά ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ φαίνεται να επιθυμεί το τέλος του πολυμερισμού των διεθνών σχέσεων μέσω των πολυμερών διεθνών οργανισμών. Προκρίνεται πλέον από τις ΗΠΑ το μοντέλο των διμερών ή και μεμονωμένων σχέσεων στον τομέα του εμπορίου, με στόχο να εξασφαλίσει νέες εμπορικές συμφωνίες, προκειμένου να μειωθεί το εμπορικό έλλειμμα των ΗΠΑ και να προστατευθεί  ιδίως, ο μεταποιητικός τομέας των ΗΠΑ.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι ο πιο σημαντικός εμπορικός και επενδυτικός εταίρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία με την υποστήριξη ενός πολυμερούς συστήματος εμπορίου και της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, παρέχει μέχρι τώρα εγγύηση ασφάλειας για τις χώρες της ΕΕ.
Η ΕΕ είναι μια ανοικτή οικονομία και έχει ωφεληθεί (όχι όλες οι χώρες ισότιμα) από το πολυμερές σύστημα εμπορίου. Αν οι ΗΠΑ αλλάξουν στάση η ΕΕ πρέπει να απαντήσει για να διασφαλίσει τα συμφέροντά της, διότι οι φωνές στις ΗΠΑ που υποστηρίζουν παραδοσιακά τις ευρωατλαντικές σχέσεις, τώρα θα ασχοληθούν με τον παράγοντα Τράμπ εντός των ΗΠΑ και τα μείζονα ζητήματα όπως αυτά της Ρωσίας, της Κίνας και του διεθνούς εμπορίου θα γίνουν αντικείμενο πολιτικών συγκρούσεων εντός του Κογκρέσου, στερώντας έτσι την ΕΕ από φίλιες παραδοσιακές δυνάμεις του αμερικανικού κατεστημένου.
Το επόμενο διαφαινόμενο πεδίο αλλαγών φαίνεται να είναι αυτό της άμυνας και συγκεκριμένα ο ρόλος του ΝΑΤΟ. Ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ φαίνεται να υποστηρίζει την άποψη της μείωσης της παρουσίας του οργανισμού σε διεθνές επίπεδο, τη μείωση των δαπανών για την προστασία της Ευρώπης και την ενίσχυση του πυρηνικού οπλοστασίου των ΗΠΑ. Προφανώς οι συγκεκριμένες θέσεις θα δημιουργήσουν νέες συνθήκες με ενίσχυση του ρόλου περιφερειακών δυνάμεων.

Η Πορτογαλία ζητάει πρόσφυγες για να αντιμετωπίσει το δημογραφικό πρόβλημα

Παραδοσιακά μια μεταναστευτική χώρα, η Πορτογαλία έχει προσφερθεί να απορροφήσει έως και 10.000 μετανάστες από τις χώρες που αντιμετωπίζουν μεγάλες ροές μεταναστών, έχοντας ως στόχο να διατηρήσει τον πληθυσμό της.
Ο Σοσιαλιστής πρωθυπουργός της Πορτογαλίας, Αντόνιο Κόστα, έχει αποστείλει επιστολές προς Αυστρία, Ελλάδα, Ιταλία και Σουηδία – χώρες που δέχονται μεγάλο αριθμό προσφύγων – και προσφέρθηκε να υποδεχθεί έως και 5.800 περισσότερους πρόσφυγες εκτός από το 4.500 που έχει ήδη συμφωνήσει να αναλάβει ως μέρος του συστήματος των ποσοστώσεων των προσφύγων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ο Κόστα έχει δηλώσει ότι η Πορτογαλία θα πρέπει «να δώσει το παράδειγμα», προσθέτοντας ότι ο ίδιος είναι ενάντια σε «μια Ευρώπη που κλείνει τα σύνορά της για να εμποδίσει την πρόσβαση στους πρόσφυγες». Ένα μήνα πριν σε μια επίσκεψή του στο Βερολίνο, είχε τονίσει ότι είναι «άδικο» να αναλάβει μόνο η Γερμανία το βάρος ενός προβλήματος που αφορά σε «όλους τους Ευρωπαίους ηγέτες».
Μόνο τον περασμένο χρόνο η Γερμανία έλαβε πάνω από ένα εκατομμύριο αιτούντες άσυλο. Αλλά οι πρόσφυγες δεν χτυπούν την πόρτα της Πορτογαλίας, με τους περισσότερους να επιλέγουν χώρες της βόρειας Ευρώπης, όπως η Σουηδία και η Δανία. Οι τελευταίες έχουν ήδη να αυστηροποιούν την είσοδο στη χώρα και έχουν επιβάλει συνοριακούς ελέγχους, σε μια προσπάθεια να ανακόψουν τη ροή των μεταναστών.
Η Πορτογαλία μέχρι τώρα έχει πάρει μόλις 32 μετανάστες, και ο πρεσβευτής της χώρας στην Ελλάδα, Αλμπέρτο Τερένο, επισκέφτηκε πρόσφυγες στην Ελλάδα ώστε να προωθήσει την χώρα του ως τόπο μετανάστευσης. Σχεδόν μισό εκατομμύριο Πορτογάλοι έχουν εγκαταλείψει τη χώρα, είτε μόνιμα είτε προσωρινά, τα τελευταία τέσσερα χρόνια λόγω της οικονομικής κρίσης.
Το ποσοστό γεννήσεων στην Πορτογαλία είναι επίσης το πιο χαμηλό στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Εάν η τρέχουσα πτώση συνεχιστεί, η χώρα θα μπορούσε να χάσει το 20 τοις εκατό του πληθυσμού της μέχρι το 2060, με πτώση από 10,5 σε 8,6 εκατομμύρια κατοίκους, σύμφωνα με το Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής της Πορτογαλίας.
Έλλειψη ανθρώπινου δυναμικού
Αλλά η χώρα θα είναι επιλεκτική στους μετανάστες που θα υποδεχθεί, καθώς προσπαθεί να ενισχύσει το ανθρώπινο δυναμικό της με φοιτητές και ειδικευμένους εργάτες. Σχεδιάζει να λάβει 2.000 φοιτητές, 800 μαθητές επαγγελματικής εκπαίδευσης, και 2.500 έως 3.000 πρόσφυγες που έχουν προσόντα στους τομείς της γεωργίας και της δασοκομίας.
«Αυτοί είναι τομείς που δεν διαθέτουν ανθρώπινο δυναμικό και αναγκάζονται να προσλαμβάνουν εργαζόμενους στο Βιετνάμ και την Ταϊλάνδη», είπε η κυβέρνηση. «Αυτές είναι οι θέσεις εργασίας που οι Πορτογάλοι δεν λαμβάνουν», είπε η Τίτο Μοράις, επικεφαλής του Πορτογαλικού Συμβουλίου Προσφύγων, προσθέτοντας ότι είναι μύθος ότι οι πρόσφυγες έρχονται στην Πορτογαλία για να κλέψουν θέσεις εργασίας.

Πηγή :  http://tvxs.gr

Εκδήλωση "Το Δικαίωμα στην Επιλογή της Τροφής"

 
Το ΔIKTYO Ανανεωτικής Αριστεράς επιχειρεί να ανοίξει και να προσεγγίσει ένα θέμα  – την ΤΡΟΦΗ – που αφορά σε όλους τους πολίτες, με την ιδιότητά τους ως καταναλωτών, αφορά στους παραγωγούς αγροτικών προϊόντων και παρασκευής των τροφίμων, αφορά, δηλαδή σε όλη την κοινωνία, σε μια χρονική περίοδο, που περισσότερο από κάθε άλλη φορά διακυβεύεται το δικαίωμα στην πρόσβαση και στην επιλογή της τροφής, το δικαίωμα των αγροτών να παράγουν με σεβασμό στη δημόσια υγεία και στους πλουτοπαραγωγικούς πόρους της γης, το δικαίωμα για ένα δίκαιο εμπόριο και τελικά, το δικαίωμα του να αποφασίζει κάθε κράτος την καταναλωτική και αγροτική του πολιτική.
Με δεδομένες τις απειλές που δέχεται όλο το Αγρο-Διατροφικό Σύστημα από τις Διατλαντικές Συμφωνίες Ελεύθερου Εμπορίου και τις πολυεθνικές εταιρείες στον τομέα της Αγρο-Διατροφής, επιχειρούμε να καταθέσουμε – προτείνουμε τη δική μας άποψη και να ανταλλάξουμε απόψεις με τους φίλους ομιλητές και τους συμμετέχοντες στην εκδήλωση.
Ομιλίες – Ομιλητές:
Η Τροφή ως Δικαίωμα των Πολιτών – Βιώσιμη Γεωργία, Ποιοτικά Τρόφιμα, Δίκαιο Εμπόριο.
Καίτη Μυλωνά, Κτηνίατρος, Σύμβουλος Ανάπτυξης Κτηνοτροφίας και Επιχειρήσεων Μεταποίησης Ζωοκομικών Προϊόντων, Μέλος Δικτύου Ανανεωτικής Αριστεράς, Μέλος της ΕΠ STOP TTIP CETA TiSA
Αγροτροφικά Συστήματα
Κάτια Φωτεινοπούλου, Επίκουρη Καθηγήτρια Πολιτικής Οικονομίας και Τεχνολογικής Εκπαίδευσης, στο Πάντειο Πανεπιστήμιο
Ρόλος της Αιγοπροβατοτροφίας και των προϊόντων της στη διατροφή μας – Φέτα
Νίκος Παλάσκας, Κτηνοτρόφος, Πρόεδρος της Ομοσπονδίας Κτηνοτροφικών Συλλόγων Περιφέρειας Θεσσαλίας

Η Τροφή σου, το Φάρμακό σου
Ανδρέας Βαρώτσος, Γεωπόνος – Οικονομολόγος, Βιοκαλλιεργητής, Πρόεδρος των Βιοκαλλιεργητών Ν. Ηλείας
Ελληνικός Μαύρος Χοίρος: Το γουρούνι, που βρίσκεται στην κυτταρική και ιστορική μας μνήμη
Νίκος Φωτιάδης, Διευθύνων Σύμβουλος της Φάρμας Φωτιάδη
Στη συζήτηση που θα γίνει μετά το τέλος των ομιλιών θα υπάρξουν πεντάλεπτες προγραμματισμένες παρεμβάσεις.

Απάνθρωπος ρατσισμός στις ΗΠΑ: Μελετούν χωρισμό παιδιών και γυναικών που περνούν παράνομα τα σύνορα

 

Σε διαχωρισμό των παιδιών και των γυναικών που περνούν παράνομα τα σύνορα των ΗΠΑ, σκέφτονται να προχωρήσουν οι αμερικανικές αρχές. Την απίστευτη και απάνθρωπη αυτή πρόταση μελετά το υπουργείο Εσωτερικής Ασφαλείας, σύμφωνα με τρεις Αμερικανούς κυβερνητικούς αξιωματούχους οι οποίοι μίλησαν στο πρακτορείο Reuters.
O λόγος που υποβλήθηκε η πρόταση είναι να αποτρέπονται μητέρες να μεταναστεύουν παράτυπα στις ΗΠΑ μαζί με τα παιδιά τους, σύμφωνα με τους αξιωματούχους, οι οποίοι είναι ενήμεροι για την πρόταση.
Αυτή η αλλαγή πολιτικής μπορεί να επιτρέψει στην κυβέρνηση να κρατάει τους γονείς υπό κράτηση ενόσω ασκούν έφεση στις αποφάσεις απέλασής τους ή περιμένουν να εκδοθεί απόφαση για την αίτηση ασύλου που έχουν υποβάλει. Τα παιδιά θα παραδίδονται στην επιμέλεια του υπουργείου Υγείας και μέχρι να βρεθεί συγγενής τους στις ΗΠΑ ή να οριστεί από το κράτος νομικός κηδεμόνας.
Σήμερα, οι οικογένειες που ασκούν έφεση στις αποφάσεις απέλασής τους ή ζητούν άσυλο γενικά απελευθερώνονται σύντομα και τους επιτρέπεται να διαμένουν στις ΗΠΑ μέχρι να υπάρξουν οριστικές αποφάσεις. Aπόφαση ομοσπονδιακού εφετείου απαγορεύει την παρατεταμένη φυλάκιση ανηλίκων.
Ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ έχει δηλώσει ότι θέλει να τερματιστεί η πολιτική της «σύλληψης και απελευθέρωσης» («catch and release»), βάσει της οποίας οι μετανάστες μπορούν να διαμένουν στις ΗΠΑ μέχρι να ολοκληρωθούν οι νομικές διαδικασίες που τους αφορούν.
Σύμφωνα με τον έναν από τους αξιωματούχους, δεν έχει ακόμη ληφθεί απόφαση σχετικά με την πρόταση. Το υπουργείο Εσωτερικής Ασφαλείας, το υπουργείο Υγείας και ο Λευκός Οίκος δεν απάντησαν όταν το Reuters ζήτησε σχόλιo.
Περίπου 54.000 παιδιά και οι κηδεμόνες τους συνελήφθησαν μεταξύ 1ης Οκτωβρίου 2016 και 31ης Ιανουαρίου 2017, αριθμός υπερδιπλάσιος σε σύγκριση με την αντίστοιχη περίοδο έναν χρόνο πριν.
Οι Ρεπουμπλικάνοι στο Κογκρέσο διατείνονται ότι οι γυναίκες κάνουν το επικίνδυνο ταξίδι μαζί με τα παιδιά τους διότι είναι σίγουρες ότι θα απελευθερωθούν πολύ γρήγορα και θα μπορέσουν να ζήσουν για χρόνια στις ΗΠΑ μέχρι την εκδίκαση των υποθέσεών τους στα δικαστήρια.

Πηγή : www.presspublica.gr

«Casa nostra, casa vostra»

 

του Παντελή Μπουκάλα

Η Βαρκελώνη, όπου προχθές διαδήλωσαν μυριάδες άνθρωποι με το σύνθημα «Casa nostra, casa vostra» (το σπίτι μας, η πατρίδα μας, είναι και δικό σας), είχε ετοιμάσει σχέδιο υποδοχής Σύρων και Ιρακινών προσφύγων ήδη από τον Σεπτέμβριο του 2015. Και το είχε γνωστοποιήσει επίσημα στην κεντρική κυβέρνηση. Σε ετοιμότητα οι τεχνικές υπηρεσίες του δήμου, σε ετοιμότητα και το πλήθος των εθελοντών, η φιλοτιμία των οποίων βρήκε μιμητές και στη Μαδρίτη και τη Βαλένθια, που δήλωσαν επίσης πρόθυμες να δεχτούν πρόσφυγες. Κι αυτό όταν η άνω Ευρώπη τειχιζόταν, περιφρασσόταν, απέπεμπε, σκλήραινε τους νόμους της, αδιαφορώντας τόσο για τους ξεριζωμένους όσο και για την Ελλάδα και την Ιταλία, για τη Λέσβο και τη Λαμπεντούζα. Η καταλανική αλληλεγγύη, όχι ρητορική αλλά πρακτικά εκδηλωμένη, οργανωτικά και υλικά, έπεισε την κυβέρνηση της Ισπανίας να δεσμευτεί ότι θα δεχτεί τελικά 17.680 πρόσφυγες, εγκλωβισμένους στην Ιταλία και στην Ελλάδα, πολύ περισσότερους από τους 2.749 για τους οποίους είχε αρχικά συμφωνήσει.
Και λοιπόν; Και οι αριθμοί έχουν τη μοίρα των λέξεων: Λέγονται για να σβήσουν δίχως ν’ αφήσουν πολιτικά ή ηθικά ίχνη. Εως τον Φεβρουάριο του 2016 μόνο 18 πρόσφυγες είχαν μετεγκατασταθεί στην Ισπανία. Λογικό, όταν από τις 160.000 μετεγκαταστάσεις που είχαν συμφωνηθεί από τις χώρες της Ε.Ε., είχαν πραγματοποιηθεί μόλις 600. Εξ ου και οι δηλώσεις της δημάρχου της Βαρκελώνης Αντα Κολάου, ακριβώς τέτοιον καιρό πέρυσι, με τις οποίες κατήγγελλε δριμύτατα την ισπανική κυβέρνηση, που κωλυσιεργεί συστηματικά, και τα στρατηγεία των Βρυξελλών, που δείχνουν να βολεύονται με τη συμφωνία Ε.Ε. - Τουρκίας, την οποία επικρίνουν όλες οι διεθνούς κύρους μη κυβερνητικές οργανώσεις. Οι διαμαρτυρίες της, όμως, δεν έφεραν αποτέλεσμα. Κι έτσι την 1η Αυγούστου του 2016 στη δημοφιλέστερη παραλία της Βαρκελώνης τοποθετήθηκε ένας ψηφιακός «μετρητής της ντροπής», όπως ονομάστηκε, για να καταγράφει καθημερινά πόσοι χάνονται στη θάλασσα προσπαθώντας να σωθούν από τον πόλεμο ή τη δεινή ανέχεια (στα χρόνια του πολέμου στο Βιετνάμ, σημειωτέον, οι αμερικανικές εφημερίδες είχαν έναν πίνακα απωλειών, όπου πρόσθεταν καθημερινά τους νεκρούς της προηγουμένης).
Αγνωστο αν ο μετρητής λειτούργησε σαν γεννήτρια τύψεων. Σαν εμβρυουλκός ευθύνης, πάντως, δεν αποδείχτηκε αποτελεσματικός. Οταν εγκαινιάστηκε, οι θαλασσοπνιγμένοι ήταν 3.034. Στο τέλος του χρόνου, και με την επίσημη Ευρώπη πάντοτε στον ρόλο του θεατή, είχαν ξεπεράσει τους 5.000. Οσο για τις μετεγκαταστάσεις στην Ισπανία, μετά βίας ξεπερνούν τις χίλιες.
Αυτή είναι σε γενικές γραμμές η προϊστορία της προχθεσινής παρήγορα μαζικής διαδήλωσης στη Βαρκελώνη. Αν οι άνθρωποι που συμπορεύτηκαν σ’ αυτήν παρακινήθηκαν από τα αισθήματά τους ή από τις ιδέες τους είναι ένα ερώτημα που έχει νόημα μόνο στο ιδιόλεκτο όσων κομπαστών μεταφράζουν τις ιδέες σε «ιδεοληψίες» και εννοούν τα αισθήματα σαν τεκμήρια ανωριμότητας.

Πηγή : www.kathimerini.gr

Ο... μακρύς χειμώνας των αξιολογήσεων

 

Συντάκτης:Αντα Ψαρρά

Η αξιολόγηση καθυστέρησε με αποτέλεσμα οι δανειστές να ζητούν τώρα και νέα μέτρα... Η οικονομία βουλιάζει και η στρατηγική της κωλυσιεργίας έχει προκαλέσει σοβαρή ζημιά...
Αυτές είναι οι αναφορές των πολιτικών και οικονομικών αναλυτών, των ΜΜΕ και κυρίως της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Η ιστορία αυτή όμως ούτε νέα είναι ούτε πρωτοφανής.
Από το 2010 μέχρι και σήμερα και οι πέντε συνολικά «αξιολογήσεις» πριν και μετά την εφαρμογή σκληρών μέτρων καθυστερούσαν επί μήνες, ενώ ακόμα κι όταν «έκλειναν», συνοδεύονταν πάντα από κόκκινες και κίτρινες κάρτες των θεσμών (τρόικας) προς τις κυβερνήσεις, με συνεχές σφυροκόπημα και νέα μέτρα. Θυμίζουμε εδώ ότι η αξιολόγηση του 2014 δεν έκλεισε ποτέ.

Το πρώτο «κρούσμα»

Ηταν 19 Μαΐου, έναν μήνα μετά το Καστελόριζο, όταν ο τότε Υπ. Οικ. Γ. Παπακωνσταντίνου παρουσίασε στους ομολόγους του την πορεία υλοποίησης του προγράμματος των πρώτων σκληρών μέτρων που συμφωνήθηκαν με την τρόικα. Η πρώτη αξιολόγηση θα γινόταν τον Ιούλιο προκειμένου να αποφασίσει η τρόικα για την εκταμίευση της δεύτερης δόσης με την πρόβλεψη ότι η τρίτη δόση θα δινόταν στο τέλος του 2010.
«Η διαπραγμάτευση γινόταν σε συνθήκες πανικού και ατζαμοσύνης με νέα μέτρα να μπαίνουν συνεχώς στην ατζέντα. Στο παρασκήνιο εξελισσόταν σφοδρή σύγκρουση του κ. Λοβέρδου με τους επικεφαλής της τρόικας. «Είστε εκτός γραμμής», του έλεγε η τρόικα. «Εσείς είστε εκτός γραμμής.
Δεν συμφωνήσαμε ποτέ τέτοια μέτρα», απαντούσε ο υπουργός. Η συζήτηση έφτασε σε αδιέξοδο. Τελικά τότε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υποχώρησε» («Βήμα» 3/8/2014).
Στις 6 Φεβρουαρίου του 2011 έγινε τελικά η δεύτερη αξιολόγηση από την τρόικα με πολλές ενστάσεις (καθυστέρηση ενίσχυσης φοροεισπρακτικών μηχανισμών, μη προώθηση ενιαίου μισθολογίου και διατήρηση κλειστών επαγγελμάτων) και προοπτική της σύντομης επανεξέτασης. «Μέχρι και τον Μάρτιο του 2011 η κατάσταση είχε βαλτώσει.
Σε αυτό το περιβάλλον επιχείρησε ο Υπ.Οικ. Ευάγγ. Βενιζέλος να αποκαταστήσει την εθνική αξιοπρέπεια διώχνοντας την τρόικα από την Αθήνα στις 2.9.2011, τρεις μήνες μετά την ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου 2014-2016. Τελικά η τρόικα επέστρεψε έναν μήνα μετά και άμεσα αποφασίστηκε η είσπραξη του έκτακτου χαρατσιού μέσω της ΔΕΗ» («Βήμα» 3/8/2014).
Τον Ιούλιο του 2012 η νέα αξιολόγηση καθυστερεί με τις ίδιες επισημάνσεις. «Η ελληνική οικονομία μένει ουσιαστικά μετεξεταστέα για τον… Σεπτέμβρη. Συνολικά στο… μπλοκάκι της τρόικας έχουν περάσει 20 "κίτρινες κάρτες"» («Πρώτο Θέμα» 27/7/2012).
«Στις διαπραγματεύσεις για να κλείσει το πακέτο των 11,5 δισ. ευρώ ο κ. Τόμσεν επέμενε σε νέες περικοπές των μισθών και των συντάξεων σε τέτοιο ύψος που ο υπουργός Οικονομικών Ι. Στουρνάρας επαναστάτησε αρνούμενος να υπογράψει τέτοια μέτρα. «Μου λες να υποβάλω την παραίτησή μου», είπε με τόση ένταση στον εκπρόσωπο του ΔΝΤ ώστε εκείνος διέκοψε τις συνομιλίες» («Βήμα» 3/8/2014).

Μονόδρομος

Το 2013 οι αναλυτές της Εurobank έγραφαν: «Η θετική αξιολόγηση από την τρόικα αποτελεί "μονόδρομο" για την κυβέρνηση και τη χώρα και αναγκαία προϋπόθεση για τη βελτίωση της αξιοπιστίας της χώρας.
Η μη ολοκλήρωση της αξιολόγησης από την τρόικα μέσα στις επόμενες ημέρες μπορεί να καταστήσει την Ελλάδα πάλι "ειδική περίπτωση" και να επαναφέρει στο προσκήνιο τις συζητήσεις για έξοδο από το ευρώ. Προς το παρόν θεωρούν ότι η πρόοδος της αξιολόγησης δεν είναι σημαντική [...]» («Βήμα» 13/3/2013).
«Το ενδεχόμενο η πέμπτη αξιολόγηση του ελληνικού προγράμματος από την τρόικα να ακολουθήσει σε έκταση και διάρκεια το χρονοδιάγραμμα της τέταρτης αξιολόγησης, που ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο 2013 και ολοκληρώθηκε τον Μάρτιο 2014, άφησε ανοιχτό χθες, Τρίτη, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Εξωτερικών Ευάγγελος Βενιζέλος» (άρθρο «Η αξιολόγηση που δεν έκλεισε ποτέ», 7/6/2015 «Καθημερινή»).
«Ηταν για πρώτη φορά (Νοέμβριο του 2014) τόσο σαφές ότι η αξιολόγηση δεν θα έκλεινε, καθώς η τρόικα φαινόταν να σκληραίνει τη στάση της ζητώντας την εφαρμογή όλων των συμφωνηθέντων χωρίς καμία απολύτως ευελιξία [...]
(Π. Τόμσεν: "Ο Παπανδρέου απέτυχε γιατί προστάτευσε τους πελάτες του – το Δημόσιο και τους συνδικαλιστές. Ο Σαμαράς γιατί προστάτευσε ισχυρά συμφέροντα που τον στήριζαν"). Η καθοριστική νύχτα για τον κ. Σαμαρά έρχεται στις αρχές Δεκεμβρίου. Ο τότε πρωθυπουργός είναι προγραμματισμένο να μιλήσει στο Ελληνοαμερικανικό Επιμελητήριο.
Εχει ζητήσει από συνεργάτη του να επικοινωνήσει με τον κ. Τόμσεν για να τον βολιδοσκοπήσει σε σχέση με τις τελικές του προθέσεις. Υστερα από ένα δίωρο τηλεφώνημα, το συμπέρασμα ήταν σαφές: το ΔΝΤ θα επέμενε στο μεγάλο δημοσιονομικό κενό, άρα η αξιολόγηση δεν θα έκλεινε. Ο τότε πρωθυπουργός έμαθε τα νέα καθ’ οδόν, μέσα στο αυτοκίνητο» («Καθημερινή»).
Οι εκπρόσωποι των μετέπειτα «θεσμών» –ιδιαίτερα αυτοί του ΔΝΤ– αρνούνται να συμφωνήσουν διότι θεωρούν ότι η κυβέρνηση της Ν.Δ. δεν έχει κάνει ακόμη αποφασιστικά βήματα [...] Η πέμπτη, και «καταραμένη» όπως την έλεγαν στο Μαξίμου, αξιολόγηση δεν θα έκλεινε ποτέ.
Τελικά ενώ το 2016 με το νέο Μνημόνιο και τα συμφωνημένα μέτρα έκλεισε τον Οκτώβριο το δυσκολότερο κομμάτι της αξιολόγησης, σήμερα οι απαιτήσεις διευρύνονται, ενώ ο πρωθυπουργός προσπαθώντας να περιγράψει τη βασανιστική αυτή πορεία για το οριστικό κλείσιμο της αξιολόγησης φέρεται να χρησιμοποίησε ποδοσφαιρικούς όρους λέγοντας: «Μου μετακινούν συνεχώς τα γκολπόστ».
Ευκλείδης Τσακαλώτος στην «ΕΦ.ΣΥΝ.».
Για το θέμα των νέων μέτρων θέσαμε στον υπουργό Οικονομικών Ευκλείδη Τσακαλώτο το εξής ερώτημα:
• Η καθυστέρηση στο κλείσιμο της αξιολόγησης προκάλεσε ή όχι νέες απαιτήσεις των θεσμών και ειδικά του ΔΝΤ για πρόσθετα μέτρα που αφορούν το αφορολόγητο και τις νέες περικοπές στις συντάξεις;
Απάντηση: «Δεν έχει παίξει σε αυτό το θέμα ρόλο η όποια καθυστέρηση. Ηδη από το φθινόπωρο το ΔΝΤ ζητούσε 2% μέτρα διότι εκτιμούσε ότι το 2019 δεν θα φτάσουμε τον στόχο για 3,5% πρωτογενές πλεόνασμα. Από τον Δεκέμβριο, όταν πλέον φαινόταν ότι θα πιάναμε τον στόχο, άλλαξε τροπάριο και ζήτησε μέτρα για μείωση του αφορολογήτου και των συντάξεων με το επιχείρημα ότι αυτά είναι ποιοτικά διαρθρωτικά μέτρα που χρειάζεται η ελληνική οικονομία. Αυτά τα επιχειρήματα συνοδεύτηκαν με την επωδό ότι αν αυτά δεν σας αρέσουν υπάρχουν και άλλα! Πώς είναι λοιπόν δυνατό να μην υπάρχει καθυστέρηση με αυτή την τακτική και με έναν Σόιμπλε που παραμένει σφίγγα σε ό,τι αφορά το χρέος;».

ΔΝΤ: «Διαχρονική... αποτυχία»

Η τελευταία έκθεση του ΔΝΤ αναφέρει: «Τα τελευταία 6 χρόνια στην Ελλάδα καμιά από τις επτά διαφορετικές κυβερνήσεις, από την Κεντροδεξιά μέχρι την Κεντροαριστερά αλλά και τις δύο κυβερνήσεις τεχνοκρατών, δεν κατάφερε να εξασφαλίσει την αναγκαία πολιτική συναίνεση ώστε να υλοποιήσει τα οικονομικά προγράμματα.
»Μόνο 10 από τις συνολικά 24 προγραμματισμένες μεταρρυθμίσεις υλοποιήθηκαν. Η αβεβαιότητα και οι συχνές πολιτικές κρίσεις είτε παρέλυαν τη λήψη αποφάσεων είτε περιόριζαν το εύρος των μεταρρυθμίσεων.
»Με φόντο και το ασταθές εξωτερικό περιβάλλον αυτός ο περιορισμός των μεταρρυθμίσεων πυροδοτούσε περιστασιακά τους φόβους για Grexit οδηγώντας σε κρίσεις εμπιστοσύνης και σε όξυνση της ύφεσης».

Πηγή :www.efsyn.gr

Ευρώπη τριών ταχυτήτων στους κατώτατους μισθούς

 

Εθνικούς κατώτατους μηνιαίους μισθούς που κυμαίνονται από 235 ευρώ έως 2.000 ευρώ έχουν οι 22 από τις 28 χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, o κατώτατος μισθός στην Ελλάδα ανέρχεται στα 684 ευρώ, ενώ από την 1η Ιανουαρίου 2017, 22 από τα 28 κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) έχουν εθνικούς κατώτατους μισθούς (εξαιρέσεις αποτελούν η Δανία, η Ιταλία, η Κύπρος, η Αυστρία, η Φινλανδία και η Σουηδία).

Αναφέρεται, δε, πως σε σύγκριση με το 2008, οι εθνικοί κατώτατοι μισθοί αυξήθηκαν σε όλα τα κράτη-μέλη εκτός από την Ελλάδα, όπου μειώθηκαν κατά 14%.

Μεταξύ 2008 και 2017, οι ελάχιστοι μισθοί διπλασιάστηκαν στη Βουλγαρία (+ 109%) και τη Ρουμανία (+ 99%). Επιπλέον σημαντικές αυξήσεις καταγράφηκαν στη Σλοβακία (+ 80%), καθώς και στα τρία κράτη-μέλη της Βαλτικής, την Εσθονία (+ 69%), τη Λετονία (+ 65%) και τη Λιθουανία (+ 64%).
Ειδικότερα, δέκα κράτη μέλη, κυρίως από το ανατολικό τμήμα της ΕΕ, έχουν κατώτατους μισθούς κάτω των 500 ευρώ ανά μήνα:

• Βουλγαρία στα 235 ευρώ
• Ρουμανία στα 275 ευρώ
• Λετονία, Λιθουανία στα 380 ευρώ
• Τσεχία στα 407 ευρώ
• Ουγγαρία στα 412 ευρώ
• Κροατία  στα 433 ευρώ
• Σλοβακία στα 435 ευρώ
• Πολωνία στα 453
• Εσθονία στα 470 ευρώ

Σε πέντε άλλα κράτη-μέλη, που βρίσκονται κυρίως στο νότιο τμήμα της ΕΕ, οι κατώτατοι μισθοί ήταν μεταξύ 500 και 1.000 ευρώ ανά μήνα:

• Πορτογαλία στα 650 ευρώ
• Ελλάδα στα 684 ευρώ
• Μάλτα στα 736 ευρώ
• Σλοβενία στα 805 ευρώ
• Ισπανία στα 826 ευρώ.

Στα υπόλοιπα επτά κράτη μέλη, τα οποία βρίσκονται στα δυτικά και βόρεια της ΕΕ, οι κατώτατοι μισθοί είναι πολύ πάνω από 1.000 ευρώ ανά μήνα:

• Ηνωμένο Βασίλειο  στα 1397 ευρώ
• Γαλλία στα 1 480 ευρώ
• Γερμανία  στα 1.498 ευρώ 
• Βέλγιο  στα 1.532 ευρώ
• Ολλανδία στα 1.552 ευρώ
• Ιρλανδία  στα 1.563 ευρώ
• Λουξεμβούργο στα 1.999 ευρώ.

Προκειμένου να γίνει δυνατή η σύγκριση με τις ΗΠΑ, η Eurostat αναφέρει πως ο κατώτατος μισθός στις Ηνωμένες Πολιτείες τον Ιανουάριο του 2017 ήταν 1 192 ανά μήνα. Τέλος, υπογραμμίζεται ότι εάν ληφθούν υπόψη οι διαφορές των επιπέδων τιμών (δηλαδή υπολογιστούν σε μονάδες αγοραστικής δύναμης) το εν λόγω χάσμα μειώνεται σε αναλογία περίπου 1 προς 3, (501 ΜΑΔ ανά μήνα στη Βουλγαρία σε 1.659 ΜΑΔ στο Λουξεμβούργο).

Πηγή: www.iefimerida.gr

Νέο και ηχηρότατο «όχι» της Δικαιοσύνης στον Τραμπ για το διάταγμα

 

Ομόφωνα απέρριψε το ομοσπονδιακό Εφετείο την προσφυγή της αμερικανικής κυβέρνησης που ζητούσε αποκατάσταση του διατάγματος για μπλόκο στην είδοσο υπηκόοων επτά χωρών στις ΗΠΑ.
Από τους τρεις δικαστές, δεν βρέθηκε κανείς που να δεχθεί το επιχείρημα του Τραμπ πως ο κίνδυνος εθνικής ασφάλειας αιτιολογούσε επαναφορά του διατάγματος -και ο ίδιος ο πρόεδρος αντέδρασε οργισμένα, προαναγγέλλοντας (όπως αναμενόταν) νέα προσφυγή στο Ανώτατο Δικαστήριο.
Η απόφαση του Ομοσπονδιακού Εφετείου της 9ης Περιφέρειας (Σαν Φρανσίσκο) ερμηνεύται στα αμερικανικά ΜΜΕ και ως μήνυμα στην ευρύτερη μάχη που έχει αρχίσει να ανοίγει: Το μήνυμα (όπως χαρακτηριστικά αναφέρει η Washington Post) είναι πως η δικαστική εξουσία σκοπεύει να διαφυλάξει το ρόλο της ως ελεγκτής της εκτελεστικής εξουσίας.
Στην πρώτη του άμεση αντίδραση, ο Ντόναλντ Τραμπ έδειξε πως σκοπεύει να προσφύγει στο Ανώτατο Δικαστήριο. «ΘΑ ΤΑ ΠΟΥΜΕ ΣΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ, ΠΑΙΖΕΤΑΙ Η ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΜΑΣ» έγραψε (με όλα κεφαλαία) στο Twitter.
Η απόφαση του Εφετείου αφορούσε μόνο το αίτημα για αποκατάσταση της ισχύος του διατάγματος, και όχι την ουσία του διατάγματος. Η ουσία του διατάγματος, η συνταγματικότητά του ή μη, βρίσκεται ακόμη υπό εξέταση σε δικαστήρια χαμηλότερου βαθμού.
Το επόμενο και τελευταίο δικαστικό βήμα για άμεση αποκατάσταση του διατάγματος είναι το Ανώτατο Δικαστήριο, και εδώ τα πράγματα παραμένουν ακόμη λίγο περίπλοκα: Η σύνθεση του δικαστηρίου παραμένει «λειψή» (μόνο οκτώ από τους εννιά), καθώς ακόμη δεν έχει εγκριθεί ο υποψήφιος του Τραμπ (ο Νιλ Γκόρσατς) για να πάρει τη θέση που έχει χηρέψει με τον θάνατο του Σκαλία.
Αν προσέφευγε η κυβέρνηση τώρα στο Ανώτατο Δικαστήριο, η απόφασή του για αποκατάσταση του Διατάγματος μπορεί να έβγαινε με 4 εναντίον 4 (όσοι είναι τα θεωρούμενα «συντηρητικά» και τα θεωρούμενα «προοδευτικά» μέλη του Δικαστηρίου).
Αυτό θα σήμαινε ότι το Ανώτατο Δικαστήριο δεν θα έβγαζε απόφαση, οπότε η νυν απόφαση του Εφετείου θα ήταν πρακτικά τελεσίδικη -οπότε ο Τραμπ έχει συμφέρον να κινηθεί αφού πάρει την θέση του στο Δικαστήριο ο Γκόρσατς.
Μέχρι να υπάρξει δικαστική απόφαση που να επαναφέρει σε ισχύ το διάταγμα Τραμπ, για τους υπηκόους των επτά χωρών και πρόσφυγες αιτούντες άσυλο ισχύουν όσα ίσχυαν πριν το διάταγμα για μπλόκο.

Πηγή :  http://news.in.gr

Διόλου απίθανο το ενδεχόμενο ακόμη και κυβέρνησης SPD, Πρασίνων και Linke.

 

Μεγάλο μέρος της δημοσκοπικής διαφοράς με τους Χριστιανοδημοκράτες (CDU) της Μέρκελ εμφανίζονται να έχουν καλύψει, στην παρούσα φάση, οι Σοσιαλδημοκράτες (SPD) καθώς φαίνεται ότι η υποψηφιότητα του Μάρτιν Σουλτς καταφέρνει να συσπειρώσει απογοητευμένα τμήματα της βάσης τους.
Οι δημοσκοπήσεις φτάνουν ακόμη και στο σημείο να φέρνουν στη σφαίρα του ενδεχόμενου (από τη μέχρι πρότινος σφαίρα του αδύνατου) το σχηματισμό ακόμη και κυβέρνησης SPD, Πρασίνων και Linke.
Σε δημοσκόπηση του Eminid για λογαριασμό της Bild που δημοσιεύεται την Κυριακή, η διαφορά μεταξύ CDU και SPD εμφανίζεται να έχει «συρρικνωθεί» στις 4 μονάδες -μία εβδομάδα πριν, βρισκόταν στις 14 μονάδες.
Το CDU χάνει τρεις μονάδες και βρίσκεται στο 33% της πρόθεσης ψήφου ενώ το SPD ανεβαίνει πλέον στο 29%. Τελευταία φορά που τα δύο κόμματα βρίσκονταν τόσο «κοντά» (οι Σοσιαλδημοκράτες διένυαν τα χειρότερα χρόνια της ιστορίας τους) ήταν το 2012.
«Τόσο ισχυρή μετατόπιση προτίμησης μέσα σε μία εβδομάδα είναι πρωτοφανής» σχολιάζει σχετικά ο ερευνητής του Emnid, Τόρστεν Σνάιντερ-Χάζε, εκτιμώντας πως η υποψηφιότητα Σουλτς «μιλά συναισθηματικά» στην ευρύτερη βάση του SPD.
Οι Πράσινοι και η Linke (Αριστερά) εμφανίζονται μεν να χάνουν δύο μονάδες εκάτερος και να βρίσκονται στο 8% ο καθένας.
Ωστόσο, η εφημερίδα σημειώνει ότι το άθροισμα SPD, Πρασίνων και Linke βρίσκεται σε αυτήν την δημοσκόπηση στο 45%: Αυτό, υποστηρίζει η εφημερίδα, δεν μπορεί πλέον να αποκλείσει το σχηματισμό τέτοιου κυβερνητικού συνασπισμού.
Τα υπόλοιπα κόμματα που εμφανίζονται να μπαίνουν στο Μπούντεσταγκ δεν καταγράφουν αλλαγή δυνάμεων, με το ξενοφοβικό AfD να βρίσκεται στο 11% και τους Φιλελεύθερους του FDP στο 6%.

Πηγή :  http://news.in.gr

Ντέβιντ Μπέκαμ: Η πτώση ενός ειδώλου

 

Απομυθοποίηση ενός ειδώλου! Η εικόνα του Ντέιβιντ Μπέκαμ δεν θα είναι πια η ίδια μετά τις αποκαλύψεις της ιστοσελίδας Football Leaks και της γαλλικής, mediapart.
Τι αφορούν αυτές; Τη σχέση που έχει ο Ντέιβιντ Μπέκαμ με τη Unicef!
Όπως αναφέρουν τα σχετικά δημοσιεύματα, αν και πρέσβης της Unicef από το 2005 ο Άγγλος σούπερσταρ αρνείται συνεχώς να προσφέρει χρήματα στον οργανισμό, ζητά από τη Unicef να πληρώσει για έξοδα που έκανε σε ταξίδι του αν και τα έξοδα ήταν καλυμμένα από χορηγούς κτλ.
Στο πλαίσιο μιας έρευνας που γίνεται για το ενδεχόμενο φοροδιαφυγής προέκυψαν στοιχεία για το βιο του Μπέκαμ τα οποια αργότερα έφεραν και άλλα στα «φώτα» της δημοσιότητας.
Αρχικά, το football leaks αναφέρει ότι ο Μπέκαμ αρνείται να προσφέρει χρήματα στον Οργανισμό κάτι που αποδεικνύεται και από μια συνομιλία που βγάζει στη δημοσιότητα το mediapart.fr. Σε αυτή ο Άγγλος λέει όχι στο ενδεχόμενο να δώσει χρήματα για μια τελετή απονομής στη Σανγκάη στη Unicef.
«Να δώσω αυτό το εκατομμύριο σε αυτόν τον οργανισμό είναι σαν να δίνω τα δικά μου χρήματα. Αν δεν υπήρχε αυτό το ίδρυμα (σσ. εννοεί το ίδρυμα το με το όνομά του) τότε τα χρήματα θα ήταν δικά μου. Αυτά τα γ@@@@@α λεφτά είναι δικά μου", ήταν το χαρακτηριστικό σχόλιό του.
Το Football Leaks αναφέρει ότι σε ταξίδι του στη Καμπότζη τα έξοδα του οποίου ήταν καλυμμένα από τους χορηγούς ο Μπέκαμ κατάφερε να χαλάσει άλλες 8000 ευρώ τις οποίες ζήτησε να τα καταβάλλει η Unicef.
Μια από τις αναφορές που πλήττουν την εικόνα του Μπέκαμ έρχεται και από τις επιλογές των χορηγών για να συγκεντρώσει τα χρήματα που χρειαζόταν για να εκπληρώσει το όνειρό του, ένα ταξίδι στο διάστημα.
Ανάμεσα στους υποψήφιους χορηγούς ήταν και δικτάτορες, όπως ο Μπονγκό της Γκαμπόν, ο Αλίγεφ του Αζερμπαϊτζάν και ο Ναζαρμπάγιεφ από το Καζακστάν!

Πηγή :  www.sport-fm.gr

Ο ορθολογισμός του Καπιταλισμού

 

Ο καπιταλισμός είναι ιστορικά η πρώτη μορφή κοινωνικής οργάνωσης, η οποία διατείνεται ότι έλκει την νομιμοποίησή της από τον ορθολογισμό του συστήματος. Θεωρώντας ότι όλες οι ενέργειες του ανθρώπου αποβλέπουν στην επιδίωξη της ευημερίας (κοινά αποδεκτός σκοπός) και περιορίζοντας στην συνέχεια την ευημερία αποκλειστικά σε οικονομική, την εξαρτά από ένα οικονομικό μέγιστο ή βέλτιστο. Έτσι η ευημερία ορίζεται ποσοτικά στην μεγιστοποίηση του «προϊόντος» και στην ελαχιστοποίηση του «κόστους», τα οποία εκφράζονται σε χρήμα. Για το τι λογίζεται ως προϊόν και τι ως κόστος, καθώς και για το πως αυτά αποτιμώνται αποφαίνεται φυσικά το ίδιο το σύστημα. Στην συνέχεια μέσω «λογικών» επιχειρημάτων και πολλών παραδοχών δείχνει ότι το καπιταλιστικό σύστημα είναι το πλέον κατάλληλο για την επίτευξη του αρχικού σκοπού.

Αν και ο ορθολογισμός του καπιταλισμού δεν είναι ένας αντικειμενικός ορθολογισμός (π.χ. μαθηματικός), αλλά τεκμηριώνεται βάσει παραδοχών και κριτηρίων που θέτει το ίδιο το σύστημα και που ισχυρίζεται ότι αυτά είναι αντικειμενικά, έχει ενδιαφέρον να εξετάσουμε κατά πόσον αυτά είναι πράγματι κοινά αποδεκτά καθώς και εάν το σύστημα τα ικανοποιεί ανεξάρτητα από την αποδοχή τους.

Πρώτη και βασική παραδοχή είναι ότι ο άνθρωπος, αλλά και οι επιχειρήσεις λειτουργούν αποκλειστικά οικονομικά (homo economicus). Για την αγορά π.χ. ενός αγαθού θεωρούν ότι κατέχουν όλες τις πληροφορίες και επιλέγουν πάντα το φθηνότερο. Σε συνδυασμό με μία δεύτερη παραδοχή, ότι υπάρχει δηλαδή κατά κανόνα πλήρης ανταγωνισμός, καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι όλα τα προσφερόμενα αγαθά τείνουν να προσφέρονται στην χαμηλότερη δυνατή τιμή. Τέλος μία τρίτη παραδοχή, ότι όλες οι τιμές προκύπτουν από την προσφορά και ζήτηση, αλλά και προσαρμόζονται σε αυτές οδηγεί συνολικά το σύστημα σε ισορροπία. Από τα τρία αυτά σημεία, το πρώτο αφορά στην φύση του ανθρώπου, και τα υπόλοιπα είναι αυτά που παρέχει το σύστημα μέσω της διασφάλισης της λειτουργίας της ελεύθερης αγοράς και που οδηγούν στο οικονομικό μέγιστο / βέλτιστο. Το γεγονός ότι στην πραγματικότητα τίποτε από όλα αυτά δεν ισχύει παρά μόνον ως εξαίρεση, δεν αποτρέπει την οικονομική επιστήμη από το να θεμελιώνει όλη την επειχειρηματολογία της πάνω σε αυτές τις παραδοχές.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα όμως προκύπτει από την αποτίμηση των αγαθών μόνον με την αγοραία αξία σε χρήμα. Τα αγαθά της ανθρώπινης παραγωγής – πρωτίστως τα προϊόντα – προϋποθέτουν την ύπαρξη αγαθών της φύσης. Δεν είναι αδιάφορο, ή τουλάχιστον δεν θα έπρεπε να είναι, εάν π.χ. για την παραγωγή προϊόντων χρησιμοποιούνται ανανεώσιμα ή μη ανανεώσιμα αγαθά της φύσης. Τέτοιου είδους διαφοροποιήσεις όμως εξαφανίζονται από την στιγμή που τα αγαθά φθάνουν στην αγορά· όλες οι διακρίσεις καλύπτονται από ένα και μόνο χαρακτηριστικό, αυτό της τιμής. Πετρέλαιο για εκατό ευρώ, έχει την ίδια αξία με σιτάρι για εκατό ευρώ, ή ρούχα ή διαμονή σε ξενοδοχείο του ιδίου ποσού. Με δεδομένο ότι η παραγωγή αγαθών κατευθύνεται σχεδόν αποκλειστικά από την αγορά, οι διακρίσεις που αναφέραμε παραπάνω δεν έχουν καμία, η σχεδόν καμία σημασία. Εκείνο που μετράει είναι μόνο η αγοραία αξία τους και οι κανόνες είναι ίδιοι π.χ. τόσο για τα ανανεώσιμα αγαθά όσο και για τα μη ανανεώσιμα και οι συνέπειες αυτής της θεώρησης για την συνέχιση της ζωής στον πλανήτη είναι προφανείς.

Δημήτρης Σούρδης ,μέλος του Δικτύου Ανανεωτικής Αριστεράς

Οικολόγοι Πράσινοι: Να εξεταστεί το master plan για το Ελληνικό

 

Σχετικά με τις πρόσφατες ανακοινώσεις για το master plan της Lamda Development -που περιλαμβάνει μεταξύ άλλων καζίνο και ουρανοξύστη για την έκταση του Ελληνικού- και που πρόκειται να κατατεθεί μέσα στις επόμενες εβδομάδες, οι Οικολόγοι Πράσινοι τονίζουν ότι η Αθήνα έχει ανάγκη για πολλαπλάσια έκταση μητροπολιτικών πάρκων, αφού λείπει το 70% του πρασίνου που απαιτούν οι ευρωπαϊκές προδιαγραφές και το Ελληνικό ήταν η τελευταία διαθέσιμη δημόσια έκταση άνω των 1.000 στρεμμάτων που θα μπορούσε να προστεθεί στο σημερινό ελλειμματικό πράσινο. 
Η δημιουργία ενός τόσο μεγάλου χτισμένου χώρου θα επιβαρύνει σημαντικά τις περιβαλλοντικές πιέσεις της ήδη πιεσμένης Μητροπολιτικής Αθήνας, ενώ μεγάλο μέρος των θέσεων εργασίας που ανακοινώνονται θα αφαιρεθούν στην πράξη από τις υφιστάμενες δραστηριότητες στην ευρύτερη περιοχή.
Επιπλέον οι Οικολόγοι Πράσινοι υπενθυμίζουν ότι η Επιτροπή Αναφορών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, με απόφασή της τον Οκτώβριο μετά και από παρέμβαση Πράσινων Ευρωβουλευτών και ειδικότερα της Σκα Κέλλερ, κράτησε ανοιχτή την αναφορά Ελλήνων πολιτών αριθ. 0694/2015, σχετικά πιθανές παραβιάσεις του δικαίου της ΕΕ και ευρωπαϊκών συμβάσεων κατά την ανάθεση της σύμβασης αξιοποίησης στο Ελληνικό. 
Συγκεκριμένα η απόφαση αναφέρει: «Η αναφορά θα διατηρηθεί ανοικτή, θα αποσταλεί επιστολή στην εμπλεκόμενη ιδιωτική εταιρεία, με την οποία θα ζητούνται περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την τήρηση της Σύμβασης του Aarhus, καθώς και επιστολή στις ελληνικές αρχές, με την οποία θα ζητούνται περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τη διαδικασία της εκτίμησης αντικτύπου. Θα ζητηθεί γνωμοδότηση της επιτροπής ECON επί των οικονομικών πτυχών της αναφοράς και θα ζητηθούν περισσότερες πληροφορίες από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή».
Η συν-εκπρόσωπος των Οικολόγων Πράσινων, Εύα Πάσχου, δήλωσε σχετικά: «Θέλουμε να επισημάνουμε ότι οι Οικολόγοι Πράσινοι είναι απαρχής αντίθετοι με την επενδυτική πρόταση η οποία προβλήθηκε από τους δανειστές και πέρασε μέσα στα μνημόνια, σχετικά με την κοινωνική διαχείριση του Ελληνικού. Στην προσπάθεια μας αυτή βρισκόμαστε σε συνεχή συνεργασία με το Ευρωπαϊκό Πράσινο Κόμμα προκειμένου να εξετασθεί αν αυτή η επενδυτική πρόταση είναι και σύμφωνη με την ευρωπαϊκή νομιμότητα. Απόψεις όπως καζίνο, ουρανοξύστες κλπ, είναι εντελώς αντίθετες με την επιλογή και των κατοίκων της περιοχής αλλά και της Αττικής γενικότερα, οι οποίοι επιθυμούν ένα πάρκο υψηλού πρασίνου για να μπορούν να έχουν χώρους αναψυχής κοντά στη θάλασσα».

Πηγή : www.efsyn.gr

2η Ευρωμεσογειακή Σύνοδος: Οικονομία, ασφάλεια, προσφυγικό στο επίκεντρο

 

Με στόχο την σύγκλιση σε κοινές θέσεις για τις σημαντικές προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Ευρώπη και ειδικότερα για αυτές που αφορούν τις χώρες του ευρωπαϊκού Νότου, προσέρχονται Ελλάδα, Κύπρος, Πορτογαλία, Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία, Μάλτα, στη 2η Σύνοδο των Μεσογειακών/Νότιων Χωρών της ΕΕ, που πραγματοποιείται στη Λισαβόνα, σε συνέχεια της 1ης Συνόδου στην Αθήνα τον περασμένο Σεπτέμβριο.
Στο επίκεντρο θα βρεθούν εκ νέου, σύμφωνα με πληροφορίες, τα ζητήματα της οικονομίας, της ασφάλειας και το προσφυγικό-μεταναστευτικό, ζητήματα στα οποία είχε επικεντρώσει και η Σύνοδος της Αθήνας.
Με τη συνάντηση της Λισαβόνας, οι Αλέξης Τσίπρας (Ελλάδα), Νίκος Αναστασιάδης (Κύπρος), Φρανσουά Ολαντ (Γαλλία), Αντόνιο Κόστα (Πορτογαλία), Πάολο Τζεντιλόνι (Ιταλία), Τζόζεφ Μουσκάτ (Μάλτα), αποσκοπούν στο να συντονίσουν και να επεξεραγαστούν περαιτέρω τις θέσεις τους. Και έτσι να συμβάλουν τα κράτη του Νότου της ΕΕ στον διάλογο που διεξάγεται για το μέλλον της Ευρώπης, ο οποίος είχε ξεκινήσει στην Μπρατισλάβα τον περασμένο Σεπτέμβριο και συνεχίζεται με τις συνόδους κορρυφής που έχουν προγραμματιστεί για τις 3 Φεβρουαρίου στη Μάλτα και για τις 25 Μαρίου στην ιταλική πρωτεύουσα, για τα 60 χρόνια από την ιδρυτική Συνθήκη της Ρώμης.
Τόσο η ελληνική πλευρά -η οποία είχε αναλάβει την πρωτοβουλία για τη σύγκληση για πρώτη φορά της ευρωμεσογειακής συνόδου- όσο και από τις υπόλοιπες συμμετέχουσες χώρες, έχει διευκρινίσει ότι δεν πρόκειται για ένα κλειστό κλαμπ χωρών, αλλά για μια ανοικτή πρωτοβουλία που θέλει να συμβάλει θετικά και ενωτικά στον ευρωπαϊκό διάλογο, ως μέρος της λύσης. «Στόχος είναι η συμβολή των κρατών του Νότου για μια καλύτερη και πιο αποτελεσματική Ευρώπη, πιο κοντά στις προσδοκίες των πολιτών», σημειώνουν πηγές της κυβέρνησης.
Από την Αθήνα στη Λισαβόνα
Με τη Σύνοδο της Αθήνας τον περασμένο Σεπτέμβριο και την κοινή Διακήρυξη που υιοθέτησαν τότε στο Ζάππειο Μέγαρο, για πρώτη φορά οι χώρες της Μεσογείου της ΕΕ διαμόρφωσαν τη δική τους ατζέντα: ιδιαίτερα στους άξονες της ανάπτυξης, της ασφάλειας, του προσφυγικού -μεταναστευτικού, και με διακηρυγμένο στόχο ένα νέο όραμα για την Ευρώπη. Τέσσερις μήνες μετά -διάστημα στο οποίο έχουν μεσολαβήσει σοβαρές εξελίξεις σε διεθνές αλλά και σε ευρωπαϊκό επίπεδο-, τα ζητούμενα παραμένουν τα ίδια.
«Κατά τη σύνοδο της Αθήνας οι χώρες του ευρωπαϊκού νότου για πρώτη φορά είχαν την ευκαιρία να συζητήσουν για τις σημαντικές προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Ευρώπη στην οικονομία, την ασφάλεια καθώς και το προσφυγικό και μεταναστευτικό ζήτημα. Και η πρώτη φορά που μπορέσαμε ως χώρες της ευρωζώνης που βρίσκονται στα νότια σύνορα της ΕΕ, ανεξαρτήτως ιδεολογικών αφετηριών, να καταθέσουμε τις δίκες μας κοινές προτάσεις στον διάλογο για το μέλλον της Ευρώπης που διεξάγεται αυτήν την περίοδο», έχει επισημάνει ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Δημήτρης Τζανακόπουλος.
Τονίζοντας επιπλέον ότι «με την επεξεργασία νέων προτάσεων για το μέλλον της Ευρώπης μετά το Brexit ευελπιστούμε ότι και η Σύνοδος της Λισαβόνας θα συμβάλει στον ευρύτερο ευρωπαϊκό διάλογο που θα συνεχιστεί στις 3 Φεβρουαρίου στη Μάλτα και θα ολοκληρωθεί τον Μάρτιο στη Ρώμη».
Το γεγονός ότι η ευρωμεσογειακή σύνοδος συνεχίζεται (με την δεύτερη συνάντηση στη Λισαβόνα, μετά την πρώτη που είχε συγκαλέσει στην Αθήνα ο Έλληνας πρωθυπουργός), λαμβάνοντας μόνιμα χαρακτηριστικά, σηματοδοτεί την επιτυχία αυτής της πρωτοβουλίας της ελληνικής πλευράς.Ο Αλέξης Τσίπρας, σε πρόσφατη συνέντευξή του, σημειώνοντας και επιχειρηματολογώντας ότι «δεν είμαστε πια μόνοι», παρέπεμψε ως παράδειγμα και στη σημερινή Σύνοδο της Λισαβόνας, επισημαίνοντας ότι «και αυτό είναι μια δική μας επιτυχία, που αλλάζει τη γεωγραφία των συσχετισμών δύναμης στην Ευρώπη».
Δεύτερο κάλεσμα για μετατόπιση από τις πολιτικές λιτότητας
Ουσιαστικά, από τη Σύνοδο της Λισαβόνας, όπως έγινε και στην πρώτη Σύνοδο της Αθήνας, αναμένεται να διατυπωθεί ένα κάλεσμα προς την Ευρώπη των 27 για μετατόπιση από τις πολιτικές της λιτότητας σε πολιτικές που αφορούν στην ανάπτυξη, στις επενδύσεις και στην τόνωση της απασχόλησης, αλλά και στον διαμοιρασμό των βαρών και της ευθύνης σε όλα τα κράτη-μέλη σε ό,τι αφορά το προσφυγικό-μεταναστευτικό. Όλα αυτά, αναμένεται να αποτυπωθούν σε μια κοινή διακήρυξη, όπως είχε γίνει και στην Αθήνα.
Ενδεικτική είναι και η δήλωση, την περασμένη Τρίτη, του οικοδεσπότη της Συνόδου, του σοσιαλιστή πρωθυπουργού Αντόνιο Κόστα, ότι μπροστά στην άνοδο «του εθνικισμού, του προστατευτισμού, του λαϊκισμού και της ξενοφοβίας», η ΕΕ «έχει ανάγκη από έναν νέο ενάρετο κύκλο ανάπτυξης και σύγκλισης».
Αναλυτικά το πρόγραμμα της Συνόδου (σε ώρες Ελλάδας), έχει ως εξής:
12:30-12:45 Άφιξη των Αρχηγών Κρατών και Κυβερνήσεων στο χώρο διεξαγωγής της Συνόδου 13:00-14:45 Συνάντηση των Αρχηγών Κρατών και Κυβερνήσεων 15:00-15:05 Οικογενειακή φωτογραφία 15:10-16:30 Γεύμα εργασίας 16:40-16:55 Κοινές δηλώσεις των Αρχηγών Κρατών και Κυβερνήσεων 17:00 Αναχώρηση των Αρχηγών Κρατών και Κυβερνήσεων

Πηγή :  www.huffingtonpost.gr

Credit Suisse: Οι Ελληνες έχασαν 167 δισ. ευρώ στα 7 χρόνια των μνημονίων

 

Περιουσίες όσο σχεδόν ένα ΑΕΠ ή 167 δισ. ευρώ έχασαν οι Ελληνες στα χρόνια των Μνημονίων, σύμφωνα με στοιχεία-σοκ της Credit Suisse. Η καθαρή περιουσία των Ελλήνων διαμορφώθηκε πέρυσι σε 856 δισ. ευρώ, έναντι 1,023 τρισ. ευρώ που ήταν πριν από το ξέσπασμα της κρίσης το 2009. 
Σύμφωνα με δημοσίευμα του Έθνους, σχεδόν ένα… ΑΕΠ (ή αλλιώς 167 δισ. ευρώ) έχασαν οι Ελληνες από την αξία των προσωπικών τους περιουσιών τα χρόνια των Μνημονίων, όπως μαρτυρούν τα στοιχεία της Credit Suisse που ανέδειξε το τελευταίο εβδομαδιαίο δελτίο του ΣΕΒ.
Σύμφωνα με την ετήσια έκθεση του οίκου, η καθαρή -μετά την αφαίρεση των δανείων- περιουσία των Ελλήνων αποτιμήθηκε πέρυσι σε 856 δισ. ευρώ, έναντι 1,023 τρισ. ευρώ λίγο πριν από το ξέσπασμα της ελληνικής κρίσης χρέους το 2009. Οι απώλειες της περιόδου 2009-2016 ανά ενήλικα υπολογίζονται περίπου στις 20.000 ευρώ (στα 93.567 ευρώ το 2016), την ίδια στιγμή που ο μέσος Ευρωπαίος είδε τα περιουσιακά του στοιχεία να… αβγατίζουν κατά 20.000 ευρώ.
Για να γίνει αντιληπτό σε ποιο σημείο υποχώρησαν οι περιουσίες των Ελλήνων, αξίζει να αναφέρουμε χαρακτηριστικά ότι η μέση περιουσία ανά ενήλικα στην Ελβετία ανήλθε σε 507.592 ευρώ, στη Βρετανία σε 260.916 ευρώ, στη Γαλλία σε 220.765 ευρώ και στη Γερμανία σε 167.291 ευρώ, ενώ στις υπόλοιπες χώρες του ευρωπαϊκού Νότου ο μέσος Ιταλός εμφάνισε πέρυσι περιουσία της τάξης των 182.751 ευρώ, ο Ισπανός 105.086 ευρώ και ο Πορτογάλος 69.665 ευρώ.
Επιστρέφοντας στα στοιχεία που αφορούν στην Ελλάδα, αξιοσημείωτο είναι ακόμη το γεγονός ότι, ενώ πριν μπει η χώρα μας στην Ευρωζώνη η περιουσία ήταν κατανεμημένη κατά 67,4% σε ακίνητα και αυτοκίνητα και 32,6% σε χρηματοοικονομικά μέσα (μετρητά, καταθέσεις, μετοχές, ομόλογα κ.ά.), πέρυσι τα ακίνητα και αυτοκίνητα αποτελούσαν το 77,8% της συνολικής περιουσίας έναντι μόλις 22,2% των χρηματοοικονομικών μέσων.
Οι αναλυτές θεωρούν πολύ κρίσιμο μέγεθος την ατομική περιουσία των Ελλήνων, ακίνητη και κινητή, καθώς θεωρούν ότι «σήμερα είναι η μόνη ασπίδα των νοικοκυριών για τα χρόνια των ισχνών αγελάδων που φέρνουν οι περαιτέρω περικοπές των συντάξεων που απαιτούνται για να ορθοποδήσει η χώρα δημοσιονομικά και να μπορεί να εξυπηρετεί κανονικά το δημόσιο χρέος».
Αναφέρουν παράλληλα πως «η περιουσία που έχει συσσωρευθεί δεν επιδέχεται καμία περαιτέρω φορολόγηση, καθώς κάθε τέτοια παρέμβαση θα τείνει να μειώνει το απόθεμα περιουσίας και να κάνει ακόμη δυσκολότερη την επιβίωση των μελλοντικών γενιών. Αντίθετα, η πολιτεία επιβάλλεται να στηρίξει την αποταμίευση των νοικοκυριών παρέχοντας κίνητρα ώστε να χρηματοδοτηθούν επενδύσεις και να έλθει η ανάπτυξη».
Στο δελτίο του ο ΣΕΒ στέκεται τέλος και στον υπερδανεισμό των Ελλήνων τα χρόνια της… «επίπλαστης ευημερίας». Σημειώνει χαρακτηριστικά ότι από τα 3.207 ευρώ ιδιωτικού χρέους ανά ενήλικα το 2000, το μέγεθος αυτό υπερπενταπλασιάστηκε το 2009 σε 16.793 ευρώ, προσεγγίζοντας τον ευρωπαϊκό μέσο όρο των 17.657 ευρώ ανά ενήλικα.
Σύγκλιση
Επισημαίνεται χαρακτηριστικά ότι «η… σύγκλιση στο ιδιωτικό χρέος ήταν αναμενόμενη καθώς η χώρα έγινε μέλος της Ευρωζώνης (χαμηλά και σταθερά επιτόκια) και οι Ελληνες »γεύτηκαν» επιτέλους ό,τι είχαν στερηθεί στο παρελθόν», ωστόσο οι αναλυτές του ΣΕΒ προσθέτουν με έμφαση ότι «απλώς η κοινωνία μας φαίνεται ότι μάλλον »βαρυστομάχιασε», καθώς με το εύκολο και φθηνό χρήμα χτίστηκαν περιουσίες που η αποτίμησή τους απαιτούσε τη διαρκή εισροή δανειακών κεφαλαίων για να χρηματοδοτείται το Δημόσιο και κατ’ επέκταση η οικονομία. Η διαδικασία αυτή συσσώρευσης περιουσίας, όπως ήταν φυσιολογικό, διακόπηκε απότομα με την κατάρρευση της ελληνικής οικονομίας το 2009-2010».
ΟΙ ΑΡΙΘΜΟΙ
16.793 ΕΥΡΩ έφθασε το χρέος ανά Ελληνα ενήλικο στην κορύφωση της ελληνικής οικονομίας, πριν ξεκινήσει η κρίση, όταν προ Ευρωζώνης το χρέος ανερχόταν σε μόλις 3.207 ευρώ. Πέρυσι πάντως είχε ήδη υποχωρήσει στα 14.563 ευρώ.
10-100 χιλ. ευρώ είναι το πιο διαδεδομένο εύρος περιουσίας στην Ελλάδα
77.373 Ελληνες εμφάνιζαν πέρυσι ατομική περιουσία άνω του 1 εκατ. ευρώ. Από αυτούς, 70.239 είχαν περιουσία 1-5 εκατ. ευρώ, 4.664 άτομα 5-10 εκατ., 2.235 περιουσία 10-50 εκατ., 151 Ελληνες 50-100 εκατ. ευρώ, 76 ποσά 100-150 εκατ. ευρώ, πέντε με περιουσία 500 εκατ.-1 δισ. ευρώ και τρεις Ελληνες με περιουσιακά στοιχεία άνω του 1 δισ.
77,8% της συνολικής περιουσίας των Ελλήνων (84.000 ευρώ) πέρυσι αφορούσε σε ακίνητα ή αυτοκίνητα και μόλις το 22,2% (24.000 ευρώ) σε μετρητά, καταθέσεις, μετοχές ή ομόλογα.

Πηγή : www.presspublica.gr