Αντιπεριφερειάρχης Καπάταης για το Ρέμα της Πικροδάφνης

 

«Δεν είναι δυνατόν η ανομία να παραμένει στο απυρόβλητο. Η αυθαιρεσία και η παρανομία σε αυτή την χώρα έχουν ονοματεπώνυμο», τονίζει ο αντιπεριφερειάρχης Νοτίου Τομέα Χρήστος Καπάταης μετά τις αντιδράσεις που προκάλεσε η δρομολόγηση της οριοθέτησης του Ρέματος της Πικροδάφνης από το Περιφερειακό Συμβούλιο Αττικής.

Δεν είναι δυνατόν, υπογραμμίζει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ να κινδυνεύουν συνάνθρωποί μας από πτώση πρανών στο ρέμα ή κάποιοι να το μολύνουν με κάθε είδους απόβλητα και η Διοίκηση να μην μπορεί να κάνει τίποτα, λόγω της έλλειψης οριοθέτησης.
«Η Περιφερειακή Αρχή δεν πρόκειται να κάνει πίσω, σε κάθε λογής παρανομούντες καταπατητές και εμπόρους ελπίδας», τονίζει χαρακτηριστικά ο Χρ. Καπάταης.
Όπως είναι γνωστό, λέει ο ίδιος, η όποια αλλαγή και δη νοικοκύρεμα σε μια παθογένεια χρόνιας αταξίας προκαλεί αναταράξεις. Είναι σαν μια πέτρα, συνεχίζει, στο τέλμα της πολυνομίας και πολιτικής ατολμίας, που χαρακτηρίζει το ρέμα της Πικροδάφνης ένα από τα μεγαλύτερα ρέματα, εντός αστικού ιστού, της Αττικής, όπου ανθεί η παράνομη δόμηση και χρήση του, εντείνοντας ολοένα την φθορά των πρανών με κίνδυνους για την ζωή και την περιουσία των περιοίκων, κατάσταση του. Η περίπτωση δεν αποτελεί εξαίρεση με αποτέλεσμα «κύκλοι οι οποίοι εκπροσωπούν συμφέροντα» να έχουν επιδοθεί σε αγώνα κατασυκοφάντησης του συγκεκριμένου έργου μέσω διαστρέβλωσης της αλήθειας, επισημαίνει ο αντιπεριφερειάρχης προσθέτοντας ότι μια μικρή μερίδα ατόμων οι οποίοι τελικά προστατεύουν παρανομούντες και καταπατητές προσπαθούν να παρασύρουν και να επηρεάσουν κατοίκους της περιοχής αλλά και άλλους με οικολογική ευαισθησία.
«Σε μερικές περιπτώσεις τα καταφέρνουν. Αλλά έως εδώ και μη παρέκει», τονίζει και σε μια προσπάθεια να εξηγήσει το «αυτονόητο στους «διαφωνούντες» αλλά και προς αποκατάσταση αλήθειας παραθέτει απόσπασμα από την εν λόγω μελέτη, στην οποία «με τον πιο καθαρό τρόπο αποδεικνύεται ότι μετά το τέλος του έργου, όχι μόνο τα δέντρα και το πράσινο δεν θα είναι λιγότερα, αλλά θα είναι υπερδιπλάσια».

 

Απόσπασμα από την ΜΠΕ του ρέματος Πικροδάφνης σελ. 21
«Περιγραφή προτεινόμενης φύτευσης
Το σύνολο των υφιστάμενων δένδρων διατηρούνται στη θέση τους, εκτός από ορισμένα που απομακρύνονται λόγω της διευθέτησης του ρέματος και τα οποία είναι 776 δένδρα.
Αναλυτικότερα είναι: 50 Ευκάλυπτοι, 199 Λεύκες, 444 Πλατύφυλλα (Μουριές, Μελιές κ.λπ.) 28 Ελιές, 23 Πεύκα, 11 Εσπεριδοειδή, 21 Κυπαρίσσια. Ο αριθμός των δένδρων που πρόκειται να απομακρυνθούν, θα αντικατασταθεί με μεγαλύτερο αριθμό δένδρων, που θα φυτευτούν στα πρανή του ρέματος, 900 συγκεκριμένα με: 30 Ευκάλυπτοι, 231 Λεύκες, 543 Πλατύφυλλα (Μουριές, Μελιές κ.λπ.) 32 Ελιές, 27 Πεύκα, 13 Εσπεριδοειδή, 24 Κυπαρίσσια. Επίσης θα φυτευτούν 3.150 θάμνοι στα πρανή του ρέματος, π.χ. πικροδάφνες και μυρτιές. Τέλος σε όλα τα πρανή στα οποία δεν θα υπάρχουν τεχνικά έργα ή εδαφοϋλώσεις θα φυτευτεί υδροσπορά για τη διευκόλυνση της φυσικής αναγέννησης του εδάφους».
Στην περιοχή του ρέματος, τονίζει ο κ. Καπάταης, μήκους 5 χιλιομέτρων υπάρχουν 3.250 δέντρα. Το δασαρχείο στη Γνωμοδότησή του προς τη Δ/νση ΠΕΧΩ σημειώνει με κάθε λεπτομέρεια τα δέντρα που θα κοπούν. Επίσης πέρα των 900 δέντρων και 3.150 θάμνων, θα φυτευτούν άλλα 1.000 δέντρα κατά το στάδιο της ανάπλασης.
«Όλα τα παραπάνω προβλέπονται στη ΜΠΕ την οποία σας προτρέπω να την διαβάσετε για την αποκατάσταση της αλήθειας», καταλήγει ο αντιπεριφερειάρχης.

Πηγή : www.tribune.gr

«Η πολύχρονη κρίση συρρίκνωσε την περιουσία των Ελλήνων»

 

Η πολύχρονη κρίση συρρίκνωσε την περιουσία των Ελλήνων, σύμφωνα με έκθεση της γερμανικής εταιρείας Allianz (Allianz Global Wealth Report). Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, αναφέρει η έκθεση, η συνολική χρηματοπιστωτική περιουσία των Ελλήνων στο τέλος του 2015 ήταν σχεδόν 30% χαμηλότερη σε σχέση με το υψηλότερο επίπεδο πριν από την κρίση, ενώ στις άλλες χώρες της Δυτικής Ευρώπης η θέση των νοικοκυριών ήταν καλύτερη το 2015 σε σχέση με το 2007.

 «Η κρίση άφησε μεγάλα σημάδια στην Ελλάδα, όπου ενώ σχεδόν ο μισός πληθυσμός της ανήκε στη μεσαία περιουσιακή τάξη του ευρώ, όταν καθιερώθηκε το νόμισμα, σήμερα ανήκει μόνο το 20%», σημειώνει η έκθεση.

Η μέση καθαρή χρηματοπιστωτική περιουσία των Ελλήνων - που αντιστοιχεί στη διαφορά της περιουσίας (τραπεζικών καταθέσεων, αξιόγραφων και συμμετοχών σε ασφαλιστικά προγράμματα) από το χρέος τους - ανήλθε σε 11.231 ευρώ το 2015 και ήταν πολύ χαμηλότερη από τις άλλες χώρες της Ευρωζώνης που περιλαμβάνονται στην έκθεση, με εξαίρεση τις χώρες της Βαλτικής (Λιθουανία, Εσθονία και Λετονία) και τη Σλοβακία.

Στην πρώτη θέση ήταν οι Ελβετοί με μέση καθαρή περιουσία 170.589 ευρώ και στη δεύτερη οι Αμερικανοί με 160.949 ευρώ, ενώ η διαφορά τους από τους τρίτους στη σειρά Βρετανούς είναι πολύ μεγάλη, καθώς η μέση περιουσία των τελευταίων ήταν 95.600 ευρώ. Οι Γερμανοί είναι στη 18η θέση με 47.681 ευρώ, κάτω από τους Ιταλούς (στη 15η θέση με 53.494 ευρώ) και τους Γάλλους (16οι με 53.425 ευρώ).

Τα ευρήματα της έκθεσης για το σύνολο της Ευρωζώνης δεν φαίνεται να επιβεβαιώνουν τους φόβους για διάβρωση της μεσαίας τάξης και τους σχετικούς κινδύνους κοινωνικού αποκλεισμού, αν και οι φόβοι αυτοί ασφαλώς είναι πραγματικοί στην περίπτωση της Ελλάδας, αναφέρεται στην έκθεση.

«Ταυτόχρονα, όμως, ο πλούτος φαίνεται να συγκεντρώνεται όλο και περισσότερο στα χέρια μίας μικρής πλούσιας ελίτ: Οι πολύ πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι και απομακρύνονται όλο και περισσότερο από τον μέσο όρο. Αυτό αποτελεί επίσης μία μορφή αυξανόμενης ανισότητας. Αν και δεν καταλήγει σε μία πραγματική κοινωνική πόλωση, έχει τη δυναμική να ασκήσει πίεση στην κοινωνική συνοχή μακροχρόνια, εάν η πλειοψηφία του πληθυσμού πεισθεί ότι η οικονομική ανάπτυξη είναι κάτι που ωφελεί λίγους, ενώ ο υπόλοιπος πληθυσμός παραμένει λιγότερο ή περισσότερο εκεί που ήταν», αναφέρει η έκθεση.

Πηγή : www.thepressproject.gr

Να σωθεί το τελευταίο ρέμα της Αθήνας, η Πικροδάφνη

 

Μετά την κάλυψη του Κηφισού και του Ιλισού στο λεκανοπέδιο δεν υπάρχει άλλη ρεματιά. Το ρέμα της πικροδάφνης, που διασχίζει Ηλιούπολη, Άγιο Δημήτριο, Άλιμο και Παλαιό Φάληρο είναι το τελευταίο που έχει παραμείνει. Έχει χαρακτηριστεί, με την απόφαση ΥΠΕΧΩΔΕ υπ’ αριθμόν 9173/1642 στις 3.3.1993 (ΦΕΚ 281 Δ'/1993), ως «ιδιαίτερου περιβαλλοντικού ενδιαφέροντος». Επιπλέον με βάση το νέο Ρυθμιστικό Σχέδιο της Αθήνας (Ν. 4227, ΦΕΚ 156 Α’/2014) κατατάσσεται στα «κύρια υδατορέματα Α’ προτεραιότητας» (περ. η’, παρ. 4, άρθρο 20) του λεκανοπεδίου της Αττικής.
Με δύο λόγια είναι ένα σπάνιο φυσικό στοιχείο μέσα στην Αθήνα, με μεγάλη σημασία για την βιοποικιλότητα, την αναψυχή αλλά και το μικροκλίμα διότι προσφέρει δροσιά.
Δυστυχώς όμως η Περιφέρεια Αττικής, πρόσφατα ψήφισε μελέτη διευθέτησης η οποία :
1. Ουσιαστικά μετατρέπει το ρέμα σε τεχνητό αγωγό ομβρίων τοποθετώντας συρματοκιβώτια στο 80% της διαδρομής του. Αυτό γίνεται θεωρητικά για να σταθεροποιηθούν οι όχθες από τη διάβρωση, αλλά ουσιαστικά προστατεύει τις καταπατήσεις που είναι πάνω στην όχθη (παράνομες μάντρες, παράγκες, κτίσματα και πισίνες)
2. Αφαιρεί περισσότερα από τα μισά δέντρα ( 776 στα 1000) που έχουν αναπτυχθεί με φυσικό τρόπο στην όχθη και αποτελούν βιότοπο και παραποτάμιο δασάκι και υπόσχεται πως αφού το εγκιβωτίσει θα φυτέψει άλλα σε άλλα σημεία. Με δυο λόγια το τελευταίο φυσικό οικοσύστημα μέσα στο λεκανοπέδιο θα μοιάζει με πλατεία ή πάρκο. Μεγάλα δέντρα θα χαθούν όπως και η αξία του τόπου για τη βοιποικιλότητα.
3. Δεν είναι σαφές πως και πότε θα απομακρυνθούν τα αυθαίρετα.
4. Δεν αντιμετωπίζονται στην ουσία οι πλημμύρες διότι δεν γίνεται καμία νύξη για τη διόρθωση των κακοτεχνιών ( παλαιά τσιμέντα που φράζουν τη ροή, γέφυρες με κακοτεχνίες και γέφυρα παραλιακής που είναι ανεπαρκής ) αντίθετα με την καταστροφή της βλάστησης το νερό θα ρέει ταχύτερα και ο κίνδυνος θα είναι μεγαλύτερος, ιδίως που ολοκληρώνεται αντιπλημμυρικό έργο στην περιοχή της Ηλιούπολης με τη λειτουργία του οποίου, αναμένεται να μεταφερθούν περισσότερα νερά στο ρέμα της πικροδάφνης.
Ζητάμε:
Να ακυρωθεί η παρούσα μελέτη και να γίνει νέα μελέτη με γνώμονα τη διατήρηση των φυσικών χαρακτηριστικών του ρέματος, μελέτη σύννομη ως προς την προστασία της.

Φίλιππος Δραγούμης ,Αντιπρόεδρος του συλλόγου ΡΟΗ, πολίτες υπέρ των ρεμάτων.

Via : https://www.change.org

Απάντηση Φίλη σε Ιερώνυμο για θρησκευτικά

 

Συντάκτης: Διαλεκτή Αγγελή

 

Αντίθετος με τις αλλαγές στο μάθημα των θρησκευτικών είναι ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος, ο οποίος σε πρόσφατες δηλώσεις του έκανε έκκληση στον πρωθυπουργό να αναβάλει κάθε τέτοια πρωτοβουλία.
«Επειδή το διάβασα το πρόγραμμα σπουδών, αυτά τα πράγματα είναι απαράδεκτα και επικίνδυνα. Είναι πράγματα που δεν θα αποδώσουν καρπούς αλλά μεγάλη ζημιά στην παιδεία γενικότερα, στην κοινωνία και ρήξη στις σχέσεις Εκκλησίας-Πολιτείας» δήλωσε ο Αρχιεπίσκοπος μετά το πέρας της συνάντησης που είχε, σήμερα, με την Πανελλήνια Ένωση Θεολόγων.
«Έχουμε την ανάγκη όλοι και από πλευράς Εκκλησίας και από πλευράς Πολιτείας να συνεργαστούμε με θετική άποψη, όχι περιοριζόμενοι από χρονικά όρια 10 ή 5 ημερών αλλά με περισσότερη άνεση για να πάρουμε τις σχετικές αποφάσεις» είπε ο κ. Ιερώνυμος. Μάλιστα κάλεσε τον Πρωθυπουργό να βάλει φρένο σε αυτήν την προσπάθεια και να συνεργαστεί σοβαρά με την Εκκλησία.
Ο υπουργός Παιδείας, Νίκος Φίλης, σε σχετική του απάντηση επισημαίνει: «Τα νέα προγράμματα του μαθήματος των θρησκευτικών είναι αποτέλεσμα πιλοτικής εκπαιδευτικής εμπειρίας τριών ετών καθώς και πολύμηνου διαλόγου με τους εκπαιδευτικούς- θεολόγους και εκπροσώπους της Εκκλησίας. Τα θρησκευτικά είναι ένα μάθημα όπως όλα τα μαθήματα.
»Η ευθύνη για τα προγράμματα σπουδών ανήκει σύμφωνα με τον νόμο στο Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής. Είναι λάθος ένα ώριμο αίτημα όπως η αναβάθμιση του μαθήματος των θρησκευτικών από ομολογιακό  σε μάθημα γνώσης των θρησκειών, με ιδιαίτερη έμφαση στην Ορθοδοξία, να μετατρέπεται σε αφορμή ακατανόητης αντιδικίας και κινδυνολογίας».
Τόνισε ότι το υπουργείο Παιδείας είναι ανοικτό στο διάλογο με την Εκκλησία και προσωπικά ο ίδιος με τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών «με τον αυτονόητο αμοιβαίο σεβασμό των διακριτών θεσμικών ρόλων».

Πηγή : www.efsyn.gr

Offshore στις Μπαχάμες διηύθυνε η πρώην Επίτροπος Ανταγωνισμού της Κομισιόν, Νίλι Κρόες

 

Εξωχώρια εταιρεία (offshore) στις Μπαχάμες διηύθυνε η Ολλανδή πρώην Επίτροπος Ανταγωνισμού της Κομισιόν, Νίλι Κρόες, σύμφωνα με δημοσίευμα της Süddeutsche Zeitung (SZ),το οποίο αποτελεί συνέχεια των αποκαλύψεων των «Panama Papers».
Η Νίλι Κρόες ήταν διευθύντρια της εταιρείας Mint Holdings Limited, μεταξύ 2000 και 2009, σύμφωνα με δημοσίευμα εφημερίδας. Στη νέα λίστα, η οποία δημοσιεύεται από τη γερμανική εφημερίδα, περιλαμβάνονται και πολλοί άλλοι πολιτικοί.
Σύμφωνα με την SZ, μεταξύ 1990 και 2016, ιδρύθηκαν 175.888 εξωχώριες εταιρείες και ιδρύματα στις Μπαχάμες. Η ύπαρξη τέτοιων εταιρειών δεν απαγορεύεται, εφόσον δεν χρησιμοποιούνται όμως για φοροδιαφυγή, ξέπλυμα μαύρου χρήματος ή δεν παραβιάζεται το καθήκον γνωστοποίησης, όπως στην περίπτωση της Ολλανδής Επιτρόπου.
Η Νίλι Κρόες παραβίασε εν προκειμένω τον κώδικα δεοντολογίας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, αφού υπήρξε διευθύντρια της εν λόγω εταιρείας, ενόσω ήταν Επίτροπος (2004-2010) και δεν το γνωστοποίησε, κάτι το οποίο απαγορεύεται σε μέλη της. Η Κρόες θα έπρεπε να είχε γνωστοποιήσει τη δραστηριότητά της αυτή, ακόμα και όταν παραιτήθηκε από τη θέση της διευθύντριας. Η ίδια δήλωσε στη γερμανική εφημερίδα ότι πρόκειται για «αβλεψία». Σύμφωνα με τον δικηγόρο της αναλαμβάνει «πλήρως την ευθύνη» και προτίθεται να ενημερώσει σχετικά τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζαν Κλοντ Γιούνκερ.
Η γερμανική εφημερίδα, η οποία συνεργάζεται με το δημοσιογραφικό δίκτυο ICIJ, θα δημοσιεύσει ταυτόχρονα με πολλές άλλες εφημερίδες και τηλεοπτικά δίκτυα το πόρισμα των συνεχιζόμενων ερευνών, ένα μέρος των οποίων αποκαλύφτηκε την περασμένη άνοιξη.
Μεταξύ των πολιτικών, οι οποίοι ενέχονται στο παγκόσμιο σκάνδαλο των "εγγράφων του Παναμά, είναι ο πρώην Κολομβιανός υπουργός ορυκτού πλούτου Carlos Caballero Argáez, ο Καναδός υπουργός Οικονομικών William Francis Morneau και ο αντιπρόεδρος της Ανγκόλας Manuel Domingos Vicente, οι οποίοι φέρονται ως διευθυντές, γραμματείς ή πρόεδροι τέτοιων εταιρειών.
Στα νέα έγγραφα συμπεριλαμβάνεται επίσης η Διεθνής Ομοσπονδία Τένις ITF, καθώς επίσης και 100 Γερμανοί, μεταξύ των οποίων και ο πρώην υπουργός Οικονομικών της Βαυαρίας Γκέοργκ Φράιχερ φον Βάλντενφελς.
Η εταιρεία της Ολλανδής Επιτρόπου ιδρύθηκε, σύμφωνα με τον δικηγόρο της, για μια συναλλαγή δισεκατομμυρίων με τον αμερικανικό όμιλο ενεργειακών εταιρειών Enron. Η συμφωνία όμως δεν έγινε τελικά. Λόγω του ότι η Νίκι Κρόες δεν το γνωστοποίησε στην Κομισιόν κινδυνεύει τώρα με διαγραφή της σύνταξής της, καθώς και άλλες «ποινές». 

Πηγή : www.huffingtonpost.gr

Spiegel: Οι πολίτες της ΕΕ θα μπορούν πλέον να προσφύγουν ενάντια στα μέτρα λιτότητας

 

Μία ιστορική απόφαση, όπως τη χαρακτηρίζουν οι ειδικοί, πήρε το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, που επιτρέπει σε πολίτες να προσφύγουν ενάντια στα μέτρα λιτότητας, όταν παραβιάζονται θεμελιώδη δικαιώματα, σε χώρες που έχουν χτυπηθεί από την κρίση.
Σύμφωνα με την απόφαση αυτή- που αφορά το «κούρεμα» καταθέσεων που έγινε στην Κύπρο το 2013- είναι πιθανόν, επί της αρχής, να μηνυθούν για ζημίες η ΕΚΤ, το ΔΝΤ και η Κομισιόν, τουλάχιστον αν τα μέτρα λιτότητάς τους παραβιάζουν αποδεδειγμένα τα θεμελιώδη δικαιώματα, γράφει το Spiegel.
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο απέρριψε τις προσφυγές πολιτών και επιχειρήσεων για το «κούρεμα» καταθέσεων στην Κύπρο, κρίνοντας ότι ήταν απαραίτητη ενέργεια για τη σταθεροποίηση του τραπεζικού συστήματος, υπηρετώντας το δημόσιο συμφέρον στην ΕΕ.
Ομως, γράφει το γερμανικό περιοδικό στην ιστοσελίδα του, η απόφαση περιλαμβάνει μία άλλη, ενδεχομένως βαρυσήμαντη λεπτομέρεια όπως την χαρακτηρίζει. Οι δικαστές δηλώνουν ότι κατ' αρχήν είναι πιθανό να μηνυθεί η Κομισιόν ή η ΕΚΤ, για αποζημιώσεις, αν οι αποφάσεις τους παραβιάζουν θεμελιώδη δικαιώματα.
Είναι η πρώτη φορά, σύμφωνα με την Deutsche Welle, που αναφέρεται ρητά σε ευρωπαϊκή δικαστική απόφαση ότι τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα και ειδικότερα η Κομισιόν δεσμεύονται από τον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ ακόμη κι όταν ενεργούν στο πλαίσιο των μνημονιακών προγραμμάτων του ESM, που είναι εξωθεσμικό όργανο. H απόφαση μάλιστα επισημαίνει ότι η Κομισιόν, ακόμη και σε αυτή την περίπτωση, υποχρεούται «να διασφαλίσει ότι ένα τέτοιο μνημόνιο είναι σύμφωνο με τα θεμελιώδη δικαιώματα που κατοχυρώνονται από τον Χάρτη».
Ο Αντρέας Φίσερ- Λεσκάνο, νομικός από την Βρέμη, μίλησε στο Spiegel για ιστορική απόφαση, που έχει καθυστερήσει πολύ.
Ο ίδιος έφερε ένα παράδειγμα στο οποίο οι πολίτες θα μπορούσαν να κάνουν προσφυγές στο μέλλον, αναφερόμενος στην Ελλάδα και τη συμμετοχή των ασφαλισμένων για φάρμακα, που προβλέπεται στο μνημόνιο. «Αν ένας πολίτης δεν μπορεί πλέον να αποκτήσει σημαντικά φάρμακα και η υγεία του πλήττεται, μπορεί να είναι πιθανή μία προσφυγή», είπε.
Ομως, προειδοποίησε ότι ο πολίτης θα πρέπει να στοιχειοθετήσει καλά την παραβίαση θεμελιωδών δικαιωμάτων και ακόμη και τότε ο δικαστής θα πρέπει να αποφασίσει κατά περίπτωση αν το θέμα υπερτερεί του δημοσίου συμφέροντος.
«Είναι μία σημαντική απόφαση για την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων», σχολίασε ο ευρωβουλευτής των Πρασίνων, Σβεν Γκίερκολντ. «Ανθρωποι που έχουν επηρεαστεί από την κρίση σε χώρες όπως η Ελλάδα, η Πορτογαλία, η Ιρλανδία ή η Κύπρος, μπορούν να διεκδικήσουν αποζημιώσεις αν θίγονται κοινωνικά δικαιώματα», πρόσθεσε.

Πηγή: www.iefimerida.gr

Σκληρή απάντηση Ρέντσι στον πρόεδρο της γερμανικής κεντρικής τράπεζας

 

Σε υψηλούς τόνους, αλλά και με μεγάλη δόση ειρωνείας επέλεξε να απαντήσει ο Ιταλός πρωθυπουργός Ματέο Ρέντσι στον πρόεδρο της κεντρικής τράπεζας της Γερμανίας Γένς Βάιντμαν, ο οποίος δήλωσε πρόσφατα ότι «έχει ήδη γίνει κατάχρηση της ευελιξίας» και «αυτό που χρειάζεται είναι να συνεχίσει η Ιταλία τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις»

Σε υψηλούς τόνους, αλλά και με μεγάλη δόση ειρωνείας επέλεξε να απαντήσει ο Ιταλός πρωθυπουργός Ματέο Ρέντσι στον πρόεδρο της κεντρικής τράπεζας της Γερμανίας Γένς Βάιντμαν, ο οποίος δήλωσε πρόσφατα ότι «έχει ήδη γίνει κατάχρηση της ευελιξίας» και «αυτό που χρειάζεται είναι να συνεχίσει η Ιταλία τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις».
Σε σχετική ερώτηση που τού έγινε στην Νέα Υόρκη, όπως γράφει η εφημερίδα La Stampa, ο Ρέντσι απάντησε πρώτα «για ποιόν Βάιντμαν συζητάμε;» και αμέσως μετά συμπλήρωσε:
«Ο διοικητής έχει ήδη μια δύσκολη αποστολή, του εκφράζω όλη μου την αλληλεγγύη, διότι πρέπει να αντιμετωπίσει το μεγάλο θέμα των γερμανικών τραπεζών. Ελπίζουμε να τα καταφέρει».
Και ο ιταλός πρωθυπουργός συνέχισε, γράφει η La Stampa, πάντα ειρωνικά, αναφερόμενος στον Βάιντμαν: «Τον αγκαλιάζουμε με στοργή και του ευχόμαστε καλή δουλειά, εφόσον οι ιταλικές τράπεζες έχουν κάποιες δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ κόκκινα δάνεια, αλλά στις γερμανικές υπάρχουν εκατοντάδες δισεκατομμύρια ευρώ παράγωγα».
«Από τη μια υπάρχει η υποστήριξη της λιτότητας από εκείνους που διαθέτουν τη δύναμη για να την εφαρμόσουν, από την άλλη υπάρχουν οι θέσεις όσων χρησιμοποιούν τις δημόσιες δαπάνες σε μια προσπάθεια να αναζωογονηθεί η άρρωστη οικονομία. Έπειτα από μια επαναπροσέγγιση, η οποία αποδείχθηκε αυταπάτη, η Ιταλία και η Γερμανία βρίσκονται σε δυο όχθες οι οποίες απέχουν όλο και περισσότερο», σχολιάζει η La Stampa.

Πηγή :  http://left.gr

Η Δικαιοσύνη στο απόσπασμα

του Βασίλη Πάικου

 

Ποια Μπρατισλάβα; Τι σημασία έχει, ποιος ασχολείται και γιατί ν’ ασχοληθεί;
Ήταν ο οδηγός σκέψης σχεδόν του συνόλου των ελληνικών μέσων αλλά και των κομμάτων της αντιπολίτευσης, την περασμένη Πέμπτη. Ακριβώς την ημέρα της συνόδου στην πρωτεύουσα της Σλοβακίας, της άτυπης μεν, πλην εξόχως σοβαρής Συνόδου Κορυφής της Ε.Ε. Της πρώτης δίχως τη συμμετοχή της Βρετανίας.
Έχασε βλέπετε η Μπρατισλάβα, μιας κι έσκασε το Στουρνάρας-gate. Έχασε, ηττήθηκε κατά κράτος. Έπεσε έναν παρά πίσω σε δημοσιότητα και σε ενδιαφέρον. Όπως γίνεται συχνά-πυκνά εδώ σ’ εμάς, με την χρόνια δυσκολία αξιολόγησης και διάκρισης των πράγματι σοβαρών από τα λιγότερο σοβαρά, το Στουρνάρας-gate κυριάρχησε, θριάμβευσε κυριολεκτικά, παραμερίζοντας όλα τ’ άλλα. Εκεί όπου, με αφορμή τον εισαγγελικό έλεγχο στην εταιρεία της συζύγου του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, έδωσαν και πήραν οι θεωρίες συνωμοσίας.
Θεωρία 1η: Η Κυβέρνηση έβαλε τον οικονομικό εισαγγελέα να διατάξει την έρευνα στην εταιρεία της συζύγου του Διοικητή, προκειμένου να τον εκδικηθεί. Ή, ίσως, να τον εκβιάσει, εξ’ αιτίας των προβλημάτων που δημιουργούσε και των εμποδίων που εκείνος έφερνε στα κυβερνητικά σχέδια για διορισμό διοίκησης της αρεσκείας της στην Τράπεζα Αττικής.
Θεωρία 2η: Ο Γιάννης Στουρνάρας μπλοκάρει τα κυβερνητικά σχέδια για την Τράπεζα Αττικής, προκειμένου να εκδικηθεί ή, ίσως, να εκβιάσει την Κυβέρνηση, και δι’ αυτής τη Δικαιοσύνη, επειδή «παρενοχλείται» δικαστικά η σύζυγός του. Η ακριβώς αντίστροφη, της πρώτης, θεωρία.
Είναι τα ως άνω δύο σενάρια που κυριάρχησαν στα μέσα ενημέρωσης, έντυπα και ηλεκτρονικά, κι ακόμη περισσότερο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Δίχως να μένει το ελάχιστο περιθώριο για τρίτη εκδοχή, την όποια. Κι έβλεπε κανείς άλλους να επιχαίρουν ότι επί τέλους μπαίνει χέρι στον ενοχλητικό Στουρνάρα, κι άλλους ν’ ανησυχούν ότι κακό που το πάθαμε, αφού η σύγκρουση της Κυβέρνησης με τον κεντρικό τραπεζίτη, τίποτα καλό δεν προοιωνίζεται…
Όλα πλην του αυτονόητου
Οι θεωρίες συνωμοσίας λοιπόν κυρίαρχες και πανταχού παρούσες. Και το μόνο που δεν ακούστηκε, που δεν γράφτηκε σχεδόν ποτέ και πουθενά ήταν το αυτονόητο. Ότι η Δικαιοσύνη κάνει τη δουλειά της. Δίχως, ευτυχώς, να λογαριάζει ποιον έχει απέναντί της. Τόσο απλά. Ότι η Δικαιοσύνη κάνει τη δουλειά της, στο πλαίσιο της έρευνας που εδώ και καιρό (πολύ πριν προκύψει η υπόθεση της Τράπεζας Αττικής) έχει δρομολογηθεί, για τις κάθε λογής αναθέσεις του ΚΕΕΛΠΝΟ. Συμβαίνει δε η εταιρεία της συζύγου Στουρνάρα να έχει δοσοληψίες με το ΚΕΕΛΠΝΟ. Πιθανότατα απολύτως καθαρές δοσοληψίες. Οι οποίες όμως θα πρέπει να ελεγχθούν, έτσι κι αλλιώς.
Η αλήθεια είναι πως και η ίδια η ενδιαφερόμενη αστόχησε χαρακτηριστικά, ρίχνοντας λάδι στη φωτιά. Δήλωσε πως ο πραγματικός στόχος της «δίωξης» είναι ο Γιάννης Σουρνάρας. Απέδωσε δηλαδή, ολοκάθαρα, πολιτικές σκοπιμότητες στην υπόθεση. Ενώ θα μπορούσε (και θα ήταν ασφαλώς πολύ φρονιμότερο) να πει πως είναι απολύτως «καθαρή», πως δεν έχει τίποτα να κρύψει και τίποτα να φοβηθεί, και πως εμπιστεύεται την κρίση της Δικαιοσύνης. Έτσι όπως το χειρίστηκε απλώς εξέθεσε τον Διοικητή σύζυγό της. Ο οποίος εξ’ άλλου, κράτησε την εντελώς αντίθετη από κείνη στάση.
Στην γραμμή της πολιτικής σκοπιμότητας κινήθηκαν και κάποια κόμματα της αντιπολίτευσης. Η ΝΔ κατά πρώτο λόγο, ιδιαιτέρως επιθετικά μάλιστα, και κατά δεύτερο λόγο το ΠΑΣΟΚ. Ενώ το Ποτάμι χειρίστηκε εμφανώς διακριτικότερα και προσεκτικότερα το ζήτημα. Η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ υιοθέτησαν στην εντέλεια το πρώτο σενάριο, θεωρώντας πως έτσι αντιπολιτεύονται αποτελεσματικότερα την Κυβέρνηση. Κατ’ ουσίαν όμως προκαταλαμβάνοντας το αποτέλεσμα της έρευνας. Και αμφισβητώντας χονδροειδώς την ανεξαρτησία των δικαστικών αρχών. Εμφανίζοντάς τες καθοδηγούμενες και χειραγωγούμενες από την πολιτική εξουσία. Η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ που, κατά τα άλλα, κόπτονται για την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης, δηλώνουν με κάθε ευκαιρία και σ’ όλους τους τόνους σεβασμό και εμπιστοσύνη στην κρίση της, καταγγέλλουν δε με σφοδρότητα όποιον, κατά τη γνώμη τους, επιχειρεί να παρέμβει σ’ αυτήν.
Ε λοιπόν στην πραγματικότητα, όπως και σε τόσες ανάλογες περιπτώσεις εξ’ άλλου, στήνουν καθημερινά τη Δικαιοσύνη στο απόσπασμα. Και την πυροβολούν κατά ριπάς…

Πηγή : www.athina984.gr

Ελληνας καθηγητής μεταξύ των ερευνητών με τη μεγαλύτερη επιρροή παγκοσμίως

 

Στη λίστα Thomson- Reuters με τους κορυφαίους ερευνητές βρέθηκε για δεύτερη χρονιά  ο καθηγητής του ΑΠΘ, Γ.Καραγιαννίδης, ο οποίος δουλεύει με την ομάδα του πάνω στα κινητά που θα φορτίζουν ...χωρίς ρεύμα.     
Σε ένα όχι μακρινό μέλλον τα κινητά τηλέφωνα θα φορτίζουν χωρίς ρεύμα, με ηλεκτρομαγνητικά κύματα, την ώρα που ο χρήστης τους μιλάει. Πρόκειται για μια τεχνολογική επανάσταση στον χώρο των τηλεπικοινωνιών. Πόσοι, όμως, γνωρίζουν ότι θα φέρει ελληνική υπογραφή; Μετά βεβαιότητος το γνωρίζουν οι συντάκτες της πλέον έγκυρης διεθνούς βάσης επιστημονικών δεδομένων «Thomson- Reuters», που για δεύτερη συνεχή χρονιά κατέταξαν τον καθηγητή του Τμήματος Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών του ΑΠΘ, Γιώργο Καραγιαννίδη, μεταξύ των ερευνητών με τη μεγαλύτερη επιρροή παγκοσμίως.
Η λίστα της Thomson Reuters, που θα οριστικοποιηθεί στις 31 Οκτωβρίου, περιλαμβάνει 3.266 ερευνητές από όλο τον κόσμο, με βασικό κριτήριο για την επιλογή τους, το εύρος των δημοσιεύσεών τους και την απήχηση που είχαν αυτές παγκοσμίως, μέσα στην επιστημονική κοινότητα. Τα ονόματα οκτώ ακόμη Ελλήνων καθηγητών, από πανεπιστήμια της Αθήνας, περιλαμβάνονται στην ίδια λίστα.
«Η συμπερίληψη του ονόματός μου στη λίστα, για δεύτερη συνεχή χρονιά, δείχνει τη διαχρονική σπουδαιότητα της έρευνας, που κάνει η ομάδα μας τα τελευταία 10 χρόνια», λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο κ.Καραγιαννίδης. Τα τηλεπικοινωνιακά συστήματα και τα μελλοντικά συστήματα κινητών -πλέον 5G- αποτελούν το αντικείμενο της έρευνας της ομάδας του καθηγητή. «Η έρευνά μας στοχεύει- μεταξύ άλλων- στη βελτίωση της ενεργειακής αποδοτικότητας των συστημάτων κινητών επικοινωνιών και στην ασύρματη μεταφορά ενέργειας, δηλαδή πρακτικά στο μέλλον να είναι εφικτή η φόρτιση κινητού από ηλεκτρομαγνητικά κύματα, χωρίς να βάζουμε το κινητό στο ρεύμα, αλλά να φορτίζει ταυτόχρονα την ώρα της λειτουργίας», εξηγεί.
«Μένω συνειδητά στην Ελλάδα και στο ΑΠΘ»
Η παγκόσμια επιρροή του κ.Καραγιαννίδη στην επιστημονική κοινότητα «μεταφράστηκε» -ήδη από το 2015- σε προτάσεις μετεγγραφής του στο εξωτερικό. «Με την ανακοίνωση της λίστας πέρυσι, είχε προτάσεις από δύο μεγάλα πανεπιστήμια των ΗΠΑ, τα οποία βρίσκονται ανάμεσα στα πέντε καλύτερα του κόσμου. 
Συνειδητά πήρα την απόφαση να μείνω στην Ελλάδα και το ΑΠΘ, παρά τις μεγάλες δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε εδώ, ειδικά στα θέματα χρηματοδότησης της έρευνας. Ήταν μια επιλογή, που έλαβε υπόψη και προσωπικούς οικογενειακούς λόγους, αλλά κυρίως ότι υπάρχει εδώ μια ερευνητική ομάδα, που διευθύνω και η οποία παράγει αυτά τα συγκεκριμένα αποτελέσματα. Δε θα ήταν σωστό να την παρατήσω», δηλώνει.
Αν και επέλεξε την παραμονή στην Ελλάδα ο καθηγητής δεν πιστεύει πως στη σημερινή οικονομική συγκυρία μπορεί να υπάρξει αποτελεσματικό σχέδιο ανάσχεσης της φυγής των νέων επιστημόνων στο εξωτερικό. «Είναι ένα φαινόμενο ιδιαίτερα έντονο τα τελευταία δυο χρόνια», λέει και ζητεί από την Πολιτεία να κάνει αυτό που μπορεί, ήτοι «να σκύψει πάνω από τις νησίδες αριστείας». «Στην Ελλάδα υπάρχουν αυτές οι νησίδες αριστείας, ερευνητικές ομάδες και συνάδελφοι εξαιρετικοί, γνωστοί σε παγκόσμιο επίπεδο και η Πολιτεία θα πρέπει να τις ενισχύσει», σημειώνει, παραπέμποντας στο ερευνητικό πρόγραμμα «Αριστεία», που «τα τελευταία δύο χρόνια δεν υπάρχει».
Ο ίδιος, πάντως, συμβουλεύει τους φοιτητές του, προτού αναζητήσουν την τύχη τους και ένα εργασιακό μέλλον στο εξωτερικό, να εξετάσουν όποιες δυνατότητες έχουν στην Ελλάδα, όπου, όπως εκτιμά, η περιοχή των τηλεπικοινωνιών προσφέρει ακόμη θέσεις εργασίας.
«Εγώ προσπαθώ να χρηματοδοτήσω την ερευνητική μου ομάδα, συμμετέχοντας σε ερευνητικά προγράμματα με χώρες όπως η Κίνα, το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα» σημειώνει ο καθηγητής, διευκρινίζοντας ότι σήμερα στην Ελλάδα ούτε ο ιδιωτικός τομέας έχει τη δυνατότητα να χρηματοδοτήσει την έρευνα στα Πανεπιστήμια . «Οι ελληνικές επιχειρήσεις δεν είναι σε καλή κατάσταση εξαιτίας της κρίσης. Προσπαθούν να επιβιώσουν στην παρούσα φάση», προσθέτει.
«Η γραφειοκρατία βλάπτει σοβαρά την έρευνα»
Όμως, ακόμη και στις περιπτώσεις, όπου η μετουσίωση των ερευνητικών αποτελεσμάτων σε προϊόντα και υπηρεσίες -ιδίως όταν πρόκειται για τεχνολογία αιχμής- μπορεί να στρέψει στα ελληνικά πανεπιστήμια το ενδιαφέρον επιχειρηματικών κολοσσών από το εξωτερικό, εξασφαλίζοντας οικονομικά την έρευνα, το ... τέρας της γραφειοκρατίας, δυσκολεύει και πάλι τα πράγματα.
«Χρειάζεται περισσότερη ευελιξία και λιγότερη γραφειοκρατία, είναι κάτι που πρέπει να κατανοήσει η Πολιτεία», λέει ο καθηγητής . «Για δύο πατέντες που αναπτύξαμε και τις οποίες έχει χρηματοδοτήσει το ΑΠΘ, συζητάμε με μεγάλες εταιρείες του εξωτερικού, αλλά το θεσμικό πλαίσιο δεν διευκολύνει τη συμφωνία», γνωστοποιεί, προσθέτοντας ότι ακόμη και στην περίπτωση δωρεάς δεν είναι πιο ευνοϊκές οι συνθήκες. «Πρόσφατα αμερικανική εταιρεία μας δώρισε εξοπλισμό, που αφορά δορυφορικές υπηρεσίες. Οι διαδικασίες για την αποδοχή της δωρεάς ήταν εξαιρετικά πολύπλοκες και χρονοβόρες», εξηγεί.

Πηγή: www.iefimerida.gr

Σχεδόν 30.000.000 «βρώμικα» οχήματα στους δρόμους της Ευρώπης!

 

Περίπου 29 εκατομμύρια οχήματα εξοπλισμένα με κινητήρες ντίζελ που κυκλοφορούν στην ΕΕ εκπέμπουν ρυπογόνα αέρια πολύ περισσότερα από το επιτρεπόμενο όριο, υποστηρίζεται σε μελέτη της μη κυβερνητικής οργάνωσης Transport & Environment που δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα, με την ευκαιρία της πρώτης επετείου του σκανδάλου Volkswagen.

Πριν από έναν χρόνο, η γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Volkswagen παραδεχόταν πως κατέφυγε σε λογισμικά για να χειραγωγήσει τα τεστ εκπομπών καυσαερίων των οχημάτων της.

Δεν πρόκειται παρά "για την κορυφή του παγόβουνου", εκτιμά ωστόσο η Transport & Environment (T&E), η οποία επιδιώκει με τη μελέτη αυτή να "προβάλει τον εντυπωσιακό αριθμό των βρώμικων οχημάτων ντίζελ που κυκλοφορούν στους δρόμους της ΕΕ και τις αδύναμες κανονιστικές ρυθμίσεις για τα οχήματα από τις εθνικές αρχές".

Η T&E συγκέντρωσε τα δεδομένα για 230 μοντέλα, τα οποία έχουν προκύψει από έρευνες που έχουν πραγματοποιηθεί από τις κυβενήσεις της Γαλλίας, της Βρετανίας και της Ιταλίας μετά το "Dieselgate", καθώς και από ορισμένες δημόσιες βάσεις δεδομένων.

Περισσότερα από τέσσερα στα πέντε οχήματα με προδιαγραφές Euro 5 που πωλήθηκαν από το 2010 έως το 2014 παράγουν ποσότητες υπερτριπλάσιες από τις προδιαγραφές που αναφέρονται για τα οξείδια του αζώτου (NOx) από τις εργαστηριακές δοκιμές, υπολόγισε η μκο.

Από τα οχήματα Euro 6, τα οποία πωλούνται από το 2015, τα δύο τρίτα εκπέμπουν έως και πάνω από τις τριπλάσιες ποσότητες σε σχέση με το προσδιορισμένο όριο.

Τα οχήματα αυτά κυκλοφορούν κυρίως στους δρόμους της Γαλλίας (5,5 εκατ.) και της Γερμανίας, (5,3 εκατ.), στη Βρετανία (4,3 εκατ.) και στην Ιταλία (3,1 εκατ.).

Στην κορυφή των χειρότερων ρυπαντών, η T&E βάζει την Renault-Dacia, αποδίδοντάς της τον τίτλο των πιο "βρώμικων" κινητήρων για τις προδιαγραφές Euro 5, με εκπομπές στους δρόμους σχεδόν οκταπλάσιες από το όριο που έχει προσδιοριστεί με βάση τις εργαστηριακές δοκιμές. Ακολουθούν οι Land Rover, Hyundai, Opel-Vauxhall και Nissan.

Τα οχήματα αυτών των κατασκευαστών που ελέγχθηκαν εκπέμπουν συνεπώς περισσότερους ρύπους από τα οχήματα της Volkswagen.

Η γερμανική εταιρεία τα πάει μάλλον καλά με τα οχήματα προδιαγραφών Euro 6, μια κατηγορία στην οποία οι μάρκες της είναι μεταξύ των λιγότερο ρυπογόνων.

Η ιταλική Fiat είναι αυτή που τα πάει λιγότερο καλά, καθώς οχήματά της (περιλαμβανομένων οχημάτων της μάρκας Alfa Romeo, καθώς και της Suzuki, τα οποία εφοδιάζει με κινητήρες) εκπέμπουν έως και 15 φορές περισσότερα ρυπογόνα αέρια από το όριο που έχει προσδιοριστεί στο εργαστήριο. Η Renault-Dacia-Nissan ακολουθεί (14 φορές περισσότερες εκπομπές) και μετά η Opel-Vauxhall και η Hyundai.

Πηγή : www.matrix24.gr

Αστικοί Οπωρώνες : Τα οπωροφόρα δένδρα να επιστρέψουν στις πόλεις μας

 

 Του Δρ. Σταμάτη Σεκλιζιώτη

Γεωπόνου – Αρχιτέκτονα Τοπίου (PhD)

Τα οπωροφόρα και το αστικό περιβάλλον

Τα οπωροφόρα δένδρα τα γνωρίζουμε οι μεν αγρότες και οι γεωπόνοι από την καλλιεργητική πρακτική και την παραγωγή, οι δε κάτοικοι της πόλης (κυρίως οι νέες γενιές που έχασαν επαφή με την ύπαιθρο) από τον μανάβη της γειτονιάς, τη λαϊκή ή το σούπερ μάρκετ, αλλά μόνο ως «φρούτα» και λιγότερο ως ζωντανούς οργανισμούς ή «δένδρα - οντότητες», με διαφορετική φυσιολογία κατά βοτανική κατηγορία, τη φυλλοβόλο ή αείφυλλη συμπεριφορά, τις εδαφοκλιματικές απαιτήσεις, το μέγεθος, σχήμα, υφή, την ανθοφορία, χρώμα, περιβαλλοντικό αποτύπωμα, αισθητική, οικονομική αξία, κλπ.

Η πολύτιμη προσφορά της αστικής δενδροκομίας, εκτός από την αισθητική και  περιβαλλοντική της διάσταση, είναι εξίσου και διατροφική και δεν είναι καθόλου τυχαίο που η παραγωγή φρούτων κάθε είδους εντάσσεται με ενθουσιασμό και με πολλές προσδοκίες στο διεθνές κίνημα της Αστικής Γεωργίας, η οποία εκτός από τη λαχανοκομία, τα καλλωπιστικά και τα αρωματικά φυτά περιλαμβάνει και τους αστικούς οπωρώνες ακόμη και τα μοναχικά οπωροφόρα δέντρα της πόλης κάθε κήπου και γωνιάς.

Οι βιοκλιματικές συνθήκες του ελληνικού χώρου προσφέρονται για ιδιαίτερα μεγάλη ποικιλία οπορωφόρων δένδρων με καλή προσαρμογή και απόδοση, με δεκάδες ποικιλίες για κάθε είδος δένδρου και με άλλα τόσα ντόπια βοτανικά είδη τα οποία είτε έχουν «εξευγενιστεί» και βελτιωθεί από έλληνες ερευνητές δενδροκόμους για καλύτερη παραγωγή καρπού, ή τείνουν πλέον να εξαφανιστούν εκτοπισμένες σε μεγάλο βαθμό από ξένες ποικιλίες.

Οι αστικές περιοχές περιβάλλονται από ζώνες περιαστικού πρασίνου, γεωργικών δραστηριοτήτων κυρίως οπωροκηπευτικού χαρακτήρα και μιας ευρύτερης περιοχής ή περιφέρειας όπου ο πληθυσμός και τα είδη των δένδρων που απαντάται σε οπωρώνες ή διάσπαρτα, θα μπορούσαν να διεισδύσουν στον αστικό ιστό.

Η φυτογεωγραφία κάθε περιοχής προσδιορίζεται από συγκεκριμένα βοτανικά είδη τα οποία με σχετική ευκολία ως προς τον βαθμό προσαρμογής και βιωσιμότητας μπορούν να καταλαμβάνουν ανοιχτούς χώρους της πόλης, νησίδες, πεζοδρόμια, πεζόδρομους, αλσύλλια, προκήπια, κήπους, πάρκα, σχολικούς και βιομηχανικούς χώρους, δημόσια κτήματα (σχολεία, Παν/μια, στρατόπεδα, νοσοκομεία, αθλητικά συγκροτήματα, ρέματα, κλπ) και πολλές ακόμη διαθέσιμες επιφάνειες.

Σήμερα, αυτοί οι χώροι ή καταλήγουν στην εύκολη και δαπανηρή κάλυψη με το γνωστό σε όλους «υδροβόρο γκαζόν», ή σε αναπλάσεις «περιορισμένης αισθητικής» και εν συνεχεία «παρατεταμένης» εγκατάλειψης ελλείψει κονδυλίων συντήρησης, ή μετατρέπονται σε άθλια πλακόστρωτα τα οποία ενοχοποιούνται για το «ψήσιμο» της πόλης και τη δυσφορία των κατοίκων της, όπου τους θερινούς μήνες η κατάσταση γίνεται ιδιαίτερα αφόρητη από τις υψηλές θερμοκρασίες.

Τα τσιμέντα, η άσφαλτος, τα πλακόστρωτα, τα μέταλλα, τα τούβλα, τα μάρμαρα και όλα τα σκληρά υλικά απορροφούν την ηλιακή ακτινοβολία στη διάρκεια της ημέρας και την εκπέμπουν τη νύκτα κάνοντας μαρτύριο τη ζωή στην πόλη.

Προκαταλήψεις και άλλες φοβίες

Πολλά από τα γνωστά οπωροφόρα και εδώδιμα καρποδοτικά δένδρα της χώρας δεν φιλοξενούνται συχνά στους δημόσιους χώρους των ελληνικών πόλεων πλην εξαιρέσεων, όπως η ελιά, η χαρουπιά, η μουσμουλιά, η λεμονιά (όχι πολύ συχνά), η νεραντζιά, η μουριά, κάποιες συκιές και ροδιές.

Παραδοσιακά, μέσα από τις μάντρες των αρχοντικών του κέντρου και της ελληνικής «σαμπόυρμπιας» (τα καλοφυτεμένα προάστια και τις συνοικίες δορυφόρους), αλλά και των φτωχότερων σπιτιών (κυρίως σε περιόδους προ-αντιπαροχής) ξεπρόβαλαν και μοσχοβόλαγαν πορτοκαλιές, λεμονιές, κλημεντίνες, φράπες, περγαμόντα, κυδωνιές, μανταρινιές, τζανεριές, λωτόδενρα, μουσμουλιές, κερασιές, συκιές, βερικοκιές, βανίλιες, χαρουπιές, κουμαριές σε δενδρώδη μορφή, μηλιές, αχλαδιές, φιστικιές, ελιές, καρυδιές, αμυγδαλιές, κληματαριές, κορομηλιές, κ. ά.      

Στις μέρες μας, στα μεγάλα αστικά κέντρα υπάρχει μια διάχυτη περιφρόνηση μεταξύ των πολιτών (κατ’ άλλους άγνοια) κυρίως για τα φυλλοβόλα δένδρα στην πόλη, ακόμα και για τους δικούς τους κήπους με το επιχείρημα ότι «λερώνουν» με τα φύλλα και τους καρπούς που ρίχνουν, την προσέλκυση εντόμων στην περίοδο ανθοφορίας, και τις απαιτήσεις που έχουν για ποτίσματα, κλαδέματα, καθαρισμούς, φυτοπροστασία και συγκομιδή.

Η αντίληψη αυτή είναι λάθος ενώ η ευθύνη γέρνει προς το κομμάτι που λέγεται «ανυπαρξία βοτανικής και περιβαλλοντικής εκπαίδευσης» η οποίες ναι μεν απουσιάζουν, αλλά ούτε και προσφέρονται με τον απαιτούμενο τρόπο και κατάλληλους ανθρώπους. Όλα ανεξαιρέτως τα δένδρα ρίχνουν το φύλλωμα και τους καρπούς τους και όλα λερώνουν.
Το φύλλωμά τους και το αποβάλλουν και το ανανεώνουν, με διαφορετικό τρόπο το κάθε είδος ξεχωριστά. Τα φυλλοβόλα το κάνουν πιο «πανηγυρικά» σε πυκνότερο χρόνο και σε συγκεκριμένη εποχή του χρόνου, ενώ τα υπόλοιπα το κάνουν ολόκληρη την περίοδο του χρόνου και γι’ αυτό περνάνε κάπως απαρατήρητα…!!!.

Στα μικρότερα αστικά κέντρα, τα οπωροφόρα είναι περισσότερο δημοφιλή και παρόντα στην καθημερινή ζωή των κατοίκων, ενώ το αραιότερα δομημένο περιβάλλον (μεγαλύτερη διαθεσιμότητα περιφραγμένου ιδιωτικού χώρου με αυλές και μπαχτσέδες, αλλά και δημοτικού πρασίνου μέσα στους οικισμούς, τα χωριά, τις κωμοπόλεις και περιαστικές ζώνες) επιτρέπουν την παρουσία πολλών περισσότερων οπωροφόρων δένδρων με όλα τα πλεονεκτήματα που συμβάλλουν σε μια πολύ καλύτερη ποιότητα ζωής. 

Τα πλεονεκτήματα

Τα οπωροφόρα δένδρα κάνουν όλη την περιβαλλοντική δουλειά που κάνουν όλα τα υπόλοιπα δένδρα της πόλης (CO2, αισθητική, σκιά, δροσιά, προσέλκυση άγριας ζωής, κλπ), αλλά προσφέρουν και τον εδώδιμο καρπό.

Ο καρπός δημιουργεί πρόσθετα συναισθήματα στον κάτοικο της πόλης, αποσπά περισσότερο την προσοχή και το ενδιαφέρον των τοπικών κοινωνιών, φέρνει τον κόσμο πιο κοντά, αποκαθιστά την «αίσθηση του οικείου» και της γειτονιάς, ενώ στην περίοδο της συγκομιδής αποκτά ακόμη περισσότερη σημασία με το μάζεμα και μοίρασμα.

Η συνεχής παρουσία του πολίτη κοντά στο δένδρο, αναπτύσσει ειδική σχέση γνωριμίας η οποία συμβάλλει στην ανάπτυξη εμπιστοσύνης μεταξύ «κατοίκων πόλης και εδώδιμων καρπών και διαφόρων εδεσμάτων που μπορούν να παρασκευάζουν οι ίδιοι» συγκομίζοντας αυτό που οι ίδιοι το φρόντισαν και το γνωρίζουν καλά.

Γενικώς, τα οπωροφόρα αφυπνίζουν ολόκληρες γειτονίες και ομάδες ενεργών πολιτών, προωθώντας τη «διαχείρισή» μέσα από την επιθυμία να προσφέρονται για «φροντίδα», αλλά και την πολύ δημοφιλή φάση της συγκομιδής των φρούτων.

Στη σχέση αυτή συνυπάρχουν και άλλες επιθυμίες όπως η επαφή με τη φύση, η νοσταλγία για το χωριό των γονιών, η ανάγκη για ψυχική ηρεμία και ανάταση, ή άσκηση, η βοτανική και γεωργική παιδεία των παιδιών της πόλης τα οποία χάνουν την επαφή με την ύπαιθρο και τελευταίο το διατροφικό μέρος.

Τα οπωροφόρα ήταν πολύ περισσότερο δημοφιλή στους ιδιοκτήτες αστικών κήπων τον περασμένο αιώνα όταν ακόμη η μορφολογία και η πυκνότητα δόμησης των ελληνικών πόλεων άφηνε πολλά περιθώρια για τέτοιες δενδροφυτεύσεις.

Τότε στις αυλές, στα προκήπια και στους πίσω λαχανόκηπους η παρουσία κάποιων οπωροφόρων από αυτά που αναφέραμε παραπάνω συντροφιά με έναν ή δύο φοίνικες, ήταν ο κανόνας.

Πολλά «ίχνη» τους (σηματοδότες μνήμης) διασώζονται μέχρι και σήμερα όπου παραδοσιακοί οικισμοί και διατηρητέα κτίσματα καταφέρνουν να επιβιώνουν.  

Πρόταση, ο Σχεδιασμός του Αστικού Τοπίου με Χρήση Οπωροφόρων 

Τα οπωροφόρα προορίζονται για θέσεις καλά προστατευμένες μέσα στην πόλη, μακριά από δρόμους υψηλής κυκλοφορίας τροχοφόρων, κοντά σε σημεία συγκέντρωσης πολιτών (χώροι ξεκούρασης και περιπάτου, στάσεις λεωφορείων, πεζόδρομους, αστικά κενά και οικόπεδα, νησίδες φαρδύτερες της κόμης τους, πλατείες, αλσύλλια, κλπ).

Οι κινήσεις συλλόγων και οργανώσεων και τα «μοδάτα μαζικά» καλέσματα για αναδασώσεις ρεμάτων, λόφων, περιαστικών δασών και άλλων χώρων μέσα και έξω από τις πόλεις, θα μπορούσαν να αποκτήσουν «εναλλακτικό» περιεχόμενο και περισσότερους οπαδούς, με αλλαγή των βοτανικού υλικού και αντί να φυτεύουν ξανά και ξανά «εύφλεκτα» ή ξενικά δασικά είδη, να συμβάλλουν στην επιστροφή των ελληνικών δένδρων και φρούτων, στους κήπους, στα πάρκα, στα προαύλια των σχολείων, τις αυλές νοσοκομείων και στρατοπέδων, στους πεζόδρομους, τις ζαρντινιέρες και τις γλάστρες των μπαλκονιών και ταρατσών…

Ήδη πολλές μεγαλουπόλεις έχουν υιοθετήσει την αστική δενδροκομία με οπωροφόρα δένδρα. Παράλληλα αναπτύσσεται μια ολόκληρη δραστηριότητα γύρω από τις μεθόδους φύτευσης στην πόλη, ετοιμάζονται και μοιράζονται λίστες κατάλληλων βοτανικών ειδών, τυπώνονται οδηγοί φύτευσης και περιποίησης κατά είδος, τομέα και τοποθεσία στον αστικό ιστό και την περιαστική ζώνη.

Το κίνημα Fruit City στο Λονδίνο δείχνει τον δρόμο για μια νέα αντίληψη γύρω από το αστικό Τοπίο με πρωτοπόρες ιδέες χωροθέτησης των νέων φυτεύσεων οπωροφόρων δένδρων «επί χάρτου», δημιουργία εξοπλισμού και εργαλείων συγκομιδής στην πόλη, ενημερωτικά φυλλάδια, κλπ. Η Βρετανία εισάγει μεγάλες ποσότητες φρούτων από Ισπανία, Βραζιλία, Χιλή κλπ. Ήδη η «μητροπολιτική περιοχή του Λονδίνου» παράγει σημαντική ποσότητα φρούτων όπως αχλάδια, μούρα, μήλα, κεράσια, δαμάσκηνα κλπ.

Στη χώρα μας η ποικιλότητα των δένδρων είναι πολύ μεγαλύτερη και ήδη πολλά από τα δένδρα που αναφέραμε παραπάνω θα μπορούσαν να κατακτήσουν το δικό τους έδαφος στον αστικό χώρο μέσα από οργανωμένη προσέγγιση, κυρίως από ομάδες πολιτών και ολόκληρες γειτονιές και γιατί όχι από «ανοιχτόμυαλες» τοπικές αυτοδιοικήσεις που διαθέτουν καλά στελεχωμένες γεωπονικές υπηρεσίες.

Η τοπική αυτοδιοίκηση θα μπορούσε να  προσφέρει το φυτικό υλικό, να ορίζει τα σημεία φύτευσης, και προτείνει ένα «σύστημα υιοθεσίας» οπωροφόρων από τους πολίτες, από επιχειρήσεις, σχολεία, την εκκλησία και άλλες τοπικές κοινωνικές ομάδες. Από την προσπάθεια δεν αποκλείονται οι ιδιώτες που διαθέτουν χώρους για οπωροφόρα (αυλές, κήποι και προκήπια). Αντίθετα αυτοί καλούνται πρώτοι να ασπαστούν ένα τέτοιο κίνημα. 

Πηγή : www.enallaktikos.gr

Ανεργία και λιτότητα κλονίζουν το θεοκρατικό καπιταλισμό της Σαουδαραβίας

 

του Μιχάλη Γιαννεσκή

 Τα χρηματικά αποθέματα της Σαουδικής Αραβίας εξατμίζονται ραγδαία, η ανεργία καλπάζει, ενώ μισθοί και χρέη παραμένουν απλήρωτα. Όλα αυτά συμβαίνουν ενόσω η ελίτ της χώρας εξακολουθεί να ζει μέσα στη χλιδή και να χρηματοδοτεί τον πόλεμο στην Υεμένη και σουνιτικές ομάδες στη Μέση Ανατολή.
 Ωστόσο, σύμφωνα με το μεγαλεπήβολο  και υπεραισιόδοξο σχέδιο του νέου «ισχυρού άνδρα» της Σαουδαραβίας, τα προβλήματα της χώρας θα αντιμετωπιστούν με την «απεξάρτησή» της από το πετρέλαιο, το οποίο σήμερα αποδίδει πάνω από 90% των κρατικών εσόδων.
  Εξάτμιση των αποθεμάτων και στάση πληρωμών

Η κατακόρυφη πτώση της τιμής του πετρελαίου τα τελευταία χρόνια, σε συνδυασμό με τις συνεχιζόμενες τεράστιες δαπάνες του κράτους, έχει μειώσει σημαντικά τα χρηματικά αποθέματα της Σαουδαραβίας. Το ΔΝΤ έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου πέρυσι, υπολογίζοντας ότι η χώρα έχει αρκετά αποθέματα μόνο για 5 χρόνια.

Οι ενδείξεις για τη δεινή οικονομική κατάσταση στην οποία βρίσκεται η χώρα είναι προφανείς. Τουλάχιστον 31.000 ντόπιοι και ξένοι εργάτες δεν έχουν πληρωθεί μέχρι και για 7 μήνες. Το κράτος χρωστάει δισεκατομμύρια δολάρια σε κατασκευαστικές εταιρείες. Η κυβέρνηση έχει ζητήσει δάνεια ύψους 6-8 δις. δολαρίων για να ανεφοδιάσει τον κρατικό κορβανά. Για τον ίδιο σκοπό, η Σαουδαραβία σκοπεύει να πουλήσει μέρος της κρατικής πετρελαιοπαραγωγικής εταιρείας Aramco. Καθώς η αξία της εταιρείας υπολογίζεται ότι είναι η μεγαλύτερη παγκοσμίως, και ίσως φθάνει τα 10 τρις. δολάρια, μια τέτοια κίνηση θα αποτελέσει την μεγαλύτερη πώληση μετοχών που έχει γίνει ποτέ.
  Ανεργία, λιτότητα και επιβολή νέων φόρων

Ταυτόχρονα, η ανεργία των ηλικιακών ομάδων μέχρι 30 ετών στη Σαουδαραβία κυμαίνεται από 35-50%.  Πρόκειται για ποσοστά που απειλούν την κοινωνική σταθερότητα μιας χώρας της οποίας το 60% του πληθυσμού είναι κάτω των 30 ετών, και οι αρχές έχουν ήδη εκδηλώσει την ανησυχία τους για τη λαϊκή δυσαρέσκεια που μπορεί να επιφέρει αυτή η κατάσταση.

Μια δυσαρέσκεια που επιτείνεται από τις περικοπές στα διάφορα επιδόματα, μέσω των οποίων η κυβέρνηση κατάφερνε να καθησυχάζει τους πολίτες της μέχρι πρότινος. Το κόστος ζωής έχει αυξηθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια, ενώ ταυτόχρονα η κυβέρνηση σκοπεύει να μειώσει κατά περίπου 15% τους μισθούς του δημοσίου μέχρι το 2020. Τέτοιου είδους περικοπές  μπορεί να δημιουργήσουν σημαντικές αναταραχές σε ένα κράτος με αρκετούς δημοσίους υπαλλήλους, πολλοί από τους οποίους είναι σκόπιμα διορισμένοι σε θέσεις χωρίς κανένα ιδιαίτερο φόρτο εργασίας.

 Επιπλέον, το κράτος σκοπεύει μέχρι το 2020 να μειώσει ή να καταργήσει τις επιδοτήσεις που μέχρι πρόσφατα κρατούσαν σε χαμηλά επίπεδα το κόστος των καυσίμων, του ηλεκτρικού και του νερού. Το νερό αποτελεί μάλλον το μεγαλύτερο πρόβλημα γιατί η κατά κεφαλή κατανάλωση νερού στη Σαουδαραβία είναι μεγάλη, διπλάσια από αυτή στις ευρωπαϊκές χώρες, και ενώ τα υπόγεια ύδατα προμηθεύουν το 98% των αναγκών της χώρας, οι υπόγειοι υδροφορείς εξαντλούνται με ραγδαίο ρυθμό και πολλά ρεζερβουάρ νερού έχουν ήδη μετατραπεί σε αμμόλακκους. Ήδη από φέτος το κράτος άρχισε να φορολογεί την παροχή νερού, με αυξήσεις στους λογαριασμούς μέχρι και 3.000%.
  Η χλιδή και οι πόλεμοι κοστίζουν, αλλά υπάρχει σχέδιο

Παρ’ όλα αυτά, η έπαυλη του Σαουδάραβα βασιλιά στις Κάννες και οι περίπου 1.000 υπηρέτες και ακόλουθοι που συνοδεύουν σταθερά την βασιλική οικογένεια κάπως πρέπει να χρηματοδοτηθούν, όπως και οι στρατιωτικές επεμβάσεις της χώρας στην Υεμένη και την υποστήριξη διαφόρων ένοπλων σουνιτικών ομάδων ανά τη Μέση Ανατολή, που στοχεύουν στην καταπολέμηση των «αιρετικών» σιιτών. Διότι ο βασιλικός οίκος των Σαούδ και η θρησκευτική ηγεσία των Γουαχαμπιτών (του πιο αυστηρού δόγματος του σουνιτικού ισλάμ) στην ουσία συγκυβερνούν, ως επακόλουθο της συμφωνίας που έκαναν το 1744, και η οποία έχει οδηγήσει σήμερα σε ένα καθεστώς θεοκρατικού καπιταλισμού για τη διακυβέρνηση της χώρας.

Το ζήτημα είναι πως θα καλυφθούν τα παραπάνω έξοδα, όπως και οι καθημερινές ανάγκες της χώρας, τη στιγμή που τα αποθέματα θα εξαντληθούν μέχρι το 2020. Ο νέος «ισχυρός άνδρας» της Σαουδαραβίας, ο πρίγκηπας Μοχάμεντ μπιν Σάλμαν (Υπουργός Άμυνας και Πρόεδρος του Συμβουλίου Ανάπτυξης) έχει ένα υπεραισιόδοξο 15ετές σχέδιο (το Vision 2030) για τη δημιουργία ενός ταμείου μεγέθους 2,5 τρις.  δολαρίων, το οποίο θα επιτευχθεί με την «απεξάρτηση» της χώρας από τη μέχρι σήμερα κύρια πηγή (πάνω από το 90%) εσόδων της, το πετρέλαιο, κυρίως μέσω της πώλησης των μετοχών της Aramco.

Διάφοροι ιθύνοντες, και ακόμα και η γερμανική μυστική υπηρεσία BND, έχουν προειδοποιήσει για την αστάθεια που μπορεί να επιφέρει το πλάνο του πρίγκηπα Μοχάμεντ μπιν Σάλμαν. Όμως ο «πρίγκηπας του πολέμου και του πετρελαίου» επιλέγει να ακολουθήσει το πολιτικό του ένστικτο και τις μάλλον κολακευτικές παραινέσεις των συμβούλων του.
  Οι κυβερνώντες προετοιμασμένοι για κάθε ενδεχόμενο

Ένα παρόμοιο μεγαλεπήβολο και υπεραισιόδοξο σχέδιο εφάρμοσε και ο Σάχης της Περσίας το 1974, το οποίο αποσταθεροποίησε τη χώρα του και οδήγησε σε αναταραχές που προκάλεσαν τον εκθρονισμό του και την ισλαμική επανάσταση του 1979. Η σημερινή κατάσταση στη Σαουδαραβία παρουσιάζει αρκετές ομοιότητες με την Περσία του 1974.

Ωστόσο, ακόμα και αν το σχέδιο του πρίγκηπα Μοχάμεντ μπιν Σάλμαν προκαλέσει κοινωνική αναταραχή στη Σαουδαραβία, θα έχει καταφέρει να ρευστοποιήσει ένα σημαντικό μέρος του πλούτου της χώρας, το οποίο θα βρίσκεται στη διάθεση των κυβερνώντων.  Ίσως οι Σαουδάραβες ηγέτες έχουν συνειδητοποιήσει ότι κάτι μπορεί να πάει στραβά: σε αυτή την περίπτωση, το μόνο πρόβλημα που σίγουρα θα έχει λύσει η «απεξάρτηση» από το πετρέλαιο θα είναι η χρηματοδότηση τους μετά από την πτώση τους από την εξουσία.

Πηγή :  http://tvxs.gr

Η νέα τηλεοπτική πραγματικότητα

Συντάκτης: Γιώργος Χ. Σωτηρέλης*

Το τελευταίο διάστημα έχει αναπτυχθεί μια έντονη νομικοπολιτική αντιπαράθεση για τη νέα τηλεοπτική μας πραγματικότητα, η οποία όμως, δυστυχώς, κινείται στη λογική του άσπρου - μαύρου.
Ολες οι πλευρές –κυβέρνηση, κόμματα και τηλεοπτικοί σταθμοί– επιδίδονται σε έναν ανελέητο πόλεμο εντυπώσεων, με έντονα προπαγανδιστικά χαρακτηριστικά, που πόρρω απέχει από μια ψύχραιμη, νηφάλια και θεσμικά πρόσφορη προσέγγιση.
Ο πυρήνας του όλου προβλήματος είναι η πλήρης αδυναμία του κομματικού μας συστήματος να κατανοήσει ότι η ρύθμιση του τηλεοπτικού τοπίου είναι προεχόντως ζήτημα δημοκρατίας.
Συνδέεται άρρηκτα τόσο με την επιδίωξη της ανοιχτής και δημοκρατικής κοινωνίας, που επιτάσσει ρητά η Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, όσο και με τη διασφάλιση του επικοινωνιακού πλουραλισμού, που κατοχυρώνεται στο Σύνταγμά μας (το οποίο διαχωρίζει ρητά τη ραδιοτηλεόραση από τον Τύπο –λόγω της εμβέλειάς της αλλά και της παραχώρησης σ’ αυτήν δημόσιων συχνοτήτων– και την υπάγει ρητά στον άμεσο έλεγχο του κράτους, προκειμένου να τηρούνται, με ευθύνη του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης, οι αρχές της ισότητας, της αντικειμενικότητας και της ποιότητας).
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η προηγούμενη τηλεοπτική πραγματικότητα αποτελούσε εν πολλοίς τον αντίποδα της παραπάνω προσέγγισης, τόσο στην εποχή της αποκλειστικά κρατικής τηλεόρασης όσο και μετά, στην εποχή της κατ’ ευφημισμόν «ελεύθερης» τηλεόρασης.
Απλώς το κρατικό –και στην πράξη κυβερνητικό– μονοπώλιο αντικαταστάθηκε από ένα ιδιωτικό ολιγοπώλιο, το οποίο αρχικά αναπτύχθηκε με τη λογική των χρυσοθήρων του Far West και στη συνέχεια επιβίωσε με τη λογική της «διατήρησης αυθαιρέτων».
Πέρα όμως από τη σκανδαλώδη αυτή λειτουργία, την οποία το Συμβούλιο της Επικρατείας έκρινε επανειλημμένα αντισυνταγματική, το πολιτικό σύστημα δεν μπόρεσε καν να επιβάλει αρχές και κανόνες, αφ’ ενός μεν διότι ολιγώρησε ως προς τις αναγκαίες νομοθετικές εξειδικεύσεις των συνταγματικών επιταγών, αφ’ ετέρου δε διότι κατά κανόνα απέτυχε ως προς την οργάνωση και τη σύνθεση του ΕΣΡ, με αποτέλεσμα αυτό να μην ανταποκριθεί, σχεδόν σε κανένα σημείο, στον ρόλο του.
Το αποτέλεσμα είναι γνωστό. Τα ιδιωτικά κανάλια αποτέλεσαν το κέντρο της διαπλοκής πολιτικών και οικονομικών συμφερόντων, ευνοώντας σκανδαλωδώς συγκεκριμένα κόμματα και πολιτικά πρόσωπα (ακόμη δε και ποδοσφαιρικές ομάδες…).
Οσο δε για την ΕΡΤ, αφού γνώρισε το μαύρο, μετά την ανεκδιήγητη πολιτική πρωτοβουλία του κ. Σαμαρά, επανήλθε και αυτή δριμύτερη στον παλαιό φιλοκυβερνητικό της ρόλο (με αποκορύφωμα μεροληψίας, τόσο γι’ αυτήν όσο και για την ιδιωτική τηλεόραση, την περίοδο του πρόσφατου δημοψηφίσματος…).
Αλλά και η πρόσφατη ρύθμιση του τηλεοπτικού τοπίου αποδείχτηκε εν τέλει ατυχής, υπό το πρίσμα που περιγράψαμε, προσθέτοντας ακόμη μια χαμένη ευκαιρία –μετά το εκλογικό σύστημα– στη θητεία αυτής της κυβέρνησης.
Πράγματι, ενώ οι αρχικές εξαγγελίες ήταν πράγματι επαινετέες, η εφαρμογή τους σε καμία περίπτωση δεν δικαίωσε τις ελπίδες που είχαν καλλιεργηθεί. Ας δούμε γιατί:
Πρώτον, διότι ο νόμος αγνόησε εντελώς την ανάγκη διασφάλισης του πλουραλισμού των τηλεοπτικών μεταδόσεων.
Ειδικότερα, ο εξωτερικός πλουραλισμός (πολυμέρεια) συρρικνώθηκε σημαντικά, με τον περιορισμό των καναλιών σε τέσσερα, ενώ είναι πανθομολογούμενο ότι η ψηφιακή εποχή επιτρέπει περισσότερα κανάλια από ποτέ.
Ο περιορισμός δε αυτός, πέρα από το ότι είναι αυθαίρετος, κινήθηκε εξ αρχής σε μια αμιγώς αγοραία λογική.
Η υποχρεωτική σύνδεση με τη «διαφημιστική πίτα», σε συνδυασμό με τους υπερβολικούς και ακραία ανελαστικούς όρους –από πλευράς οικονομικών και τεχνικών προδιαγραφών και προσωπικού– απέκλεισε εξ ορισμού τα μικρά και ευέλικτα σχήματα, είτε δημοσιογράφων (κατά το πρότυπο της «Εφημερίδας των Συντακτών») είτε φορέων της κοινωνίας των πολιτών, και έστρεψε αποκλειστικά το ενδιαφέρον στο «πορτοφόλι των επενδυτών».
Αλλά ούτε για τον εσωτερικό πλουραλισμό (πολυφωνία) υπήρξαν εγγυήσεις. Το πεδίο αφέθηκε ασύδοτο, χωρίς ουσιαστικές αξιακές και λειτουργικές προϋποθέσεις, χωρίς περιορισμούς ως προς το ποσοστό εθνικού και ευρωπαϊκού προγράμματος αλλά και χωρίς κωλύματα ως προς τα πρόσωπα των ιδιοκτητών των καναλιών.
Δεύτερον, διότι είναι αδιανόητο να αντιμετωπίζονται με τα ίδια κριτήρια ήδη λειτουργούντες –και μάλιστα επί μακρόν– σταθμοί (που έχουν δώσει δείγματα γραφής) με σχήματα που είναι ακόμα στα χαρτιά.
Τρίτον, διότι εντέλει την αδειοδοτική διαδικασία δεν την ανέλαβε το κατά Σύνταγμα αρμόδιο ΕΣΡ –με τεράστια εδώ την ευθύνη και της αντιπολίτευσης που λειτούργησε σαν μακρά χειρ των καναλιών… – αλλά ένα κυβερνητικό όργανο (το οποίο διεξήγαγε έναν διαγωνισμό μάλλον αδιάβλητο αλλά εξαιρετικά προβληματικό, από πλευράς διαδικασίας και αξιολογικών κριτηρίων).
Το αποτέλεσμα όλων αυτών είναι μια νέα τηλεοπτική πραγματικότητα θολή, αβέβαιη, δικαστικά αμφισβητούμενη και θεσμικά αμφιλεγόμενη, με μεγάλη απώλεια θέσεων εργασίας, που δεν δικαιολογεί σε καμία περίπτωση ούτε τους πανηγυρισμούς της κυβέρνησης αλλά ούτε και τις χονδροειδείς και άκομψες παρεμβάσεις της, που υπονομεύουν την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης.
Με βάση δε αυτά τα δεδομένα, θα ήταν λάθος το όλο πρόβλημα να το επιλύσει το Συμβούλιο της Επικρατείας, με το πιστόλι στον κρόταφο και από τις δύο πλευρές. Απαιτείται πολιτική και ευρέως συναινετική διέξοδος, που κατά την άποψή μου προϋποθέτει:

• α) τη λήξη της παραλυτικής εκκρεμότητας ως προς το ΕΣΡ, με ταυτόχρονη αναβάθμισή του,
• β) την επικύρωση ή μη του διαγωνισμού, κατά την κρίση του
• γ) τη γνωμοδότησή του ως προς τη δυνατότητα νέας προκήρυξης, για μεγαλύτερο αριθμό καναλιών, με ιδιαίτερη έμφαση στη διασφάλιση του επικοινωνιακού πλουραλισμού, και
• δ) τη ριζική αναμόρφωση του νομοθετικού πλαισίου, με μόνο κριτήριο τις συνταγματικές αρχές και εγγυήσεις.

*καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Αθηνών

Πηγή : http://www.efsyn.gr