Το Προσφυγικό διχάζει τους Τσέχους

Ενώ κυριαρχεί η ξενοφοβική ρητορική από πολιτικούς και ΜΜΕ, ο αριθμός των προσφύγων που έχουν φτάσει στη χώρα είναι ελάχιστος

της  Σόνια Στάμου-Ντορνιάκοβα

Οι Τσέχοι κατά πλειοψηφία (βάσει δημοσκοπήσεων του τσεχικού Κέντρου Eρευνας για την Kοινή Γνώμη) φοβούνται τους πρόσφυγες και δεν θέλουν να τους δέχονται στο έδαφός τους. Λόγω έλλειψης πληροφόρησης και εξαιτίας της στοχευμένης προπαγάνδας από τα περισσότερα μέσα μαζικής ενημέρωσης, ταυτίζουν τους πρόσφυγες με τους τρομοκράτες. Στις τηλεοράσεις (ειδικά στα ιδιωτικά κανάλια) προβάλλονται σχεδόν κατ' αποκλειστικότητα οι νέοι άνδρες-πρόσφυγες, ώστε να στηριχθεί κατάλληλα η θεωρία πως οι ισλαμιστές θέλουν να διαλύσουν τον πολιτισμό και τις δομές τις Ευρώπης.
Ο τσέχος τηλεθεατής σπάνια βλέπει εικόνες που είναι τόσο οικείες στους Ελληνες, με γυναικόπαιδα να πνίγονται στη θάλασσα. Την αντιπροσφυγική προπαγάνδα ακολουθούν και οι μεγαλύτερες καθημερινές εφημερίδες της χώρας, μαζί με αρκετά περιοδικά. Οι ιδιοκτήτες τους έτσι στοχεύουν στην επιρροή των μαζών και μελλοντικά στην πολιτική τους καριέρα. Ο απλός τσέχος πολίτης λοιπόν δεν γνωρίζει την πραγματικότητα και έτσι οι αντιδράσεις του είναι λίγο-πολύ υστερικές και ξενοφοβικές.
Λάδι στη φωτιά ρίχνει συχνά και ο ίδιος ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Μίλος Ζέμαν. Πολύς κόσμος, ειδικά στην επαρχία, αρέσκεται να ακούει τις δηλώσεις του, όπως «Αυτή η χώρα ανήκει στους Τσέχους». Παρ' όλο που οι επικριτές του Προέδρου τον αποκαλούν «ξενοφοβικό και ρατσιστή, άνθρωπο που οδηγεί τη χώρα προς τον φασισμό και, κυρίως, άνθρωπο που διχάζει την τσεχική κοινωνία», ο ίδιος επιμένει πως «οι μουσουλμάνοι πρόσφυγες αποτελούν κίνδυνο για την ασφάλεια της Ευρώπης».
Ρητορική μίσους για τους μουσουλμάνους
Η δημοφιλία του τσέχου Προέδρου δεν έπεσε ούτε μετά τη συμμετοχή του στην εκδήλωση όπου πέρυσι μίλησε ο πρόεδρος του κινήματος «Το μπλόκο ενάντια στο ισλάμ» Μάρτιν Κόνβιτσκα. Τότε ο Κόνβιτσκα δήλωσε ότι «τους μουσουλμάνους πρόσφυγες θα τους κάνει αλεύρι», κάτι που προκάλεσε και την αντίδραση της δικαιοσύνης. Το κίνημα αυτό υποστηρίζεται ανοιχτά από το κοινοβουλευτικό κόμμα Αυγή (του 6,88%), το οποίο έχει πολλά κοινά με το ελληνικό κόμμα Χρυσή Αυγή.
Πολλοί Τσέχοι αναρωτιούνται γιατί η Ελλάδα δεν μπορεί να φυλάξει τα εξωτερικά της θαλάσσια σύνορα. Συμφωνούν μάλιστα με τον πρωθυπουργό της χώρας τους, τον Μπογουμίλ Σόμποτκα, που έστειλε τσέχους στρατιώτες στα Σκόπια να φυλάνε τα σύνορα με την Ελλάδα ώστε να βοηθήσουν στο χτίσιμο του φράχτη.
Οι τσέχοι διανοούμενοι προειδοποιούν την κοινωνία για τον ύπουλο ερχομό μιας νέας μορφής φασισμού. Ενημερώνουν πως το να διαχωρίζεις τους ανθρώπους, στην προκειμένη περίπτωση τους πρόσφυγες, βάσει των θρησκευτικών τους προτιμήσεων, είναι ένα βήμα προς τον φασισμό.
Οι πιο τολμηροί δημοσιογράφοι σε ανεξάρτητες διαδικτυακές εφημερίδες επισημαίνουν πως η ξενοφοβία και το μίσος για τους κατατρεγμένους τυφλώνουν τη δημοκρατία. Ανοιχτά ασκούν κριτική στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας αλλά και στην κυβέρνηση για την ξενοφοβική τους πολιτική. Ζητούν περισσότερη Ευρώπη, αλληλεγγύη και δημοκρατία.
Είναι ελάχιστος ο αριθμός των προσφύγων
Στην Τσεχία μαίνεται ένας άτυπος πόλεμος μεταξύ των υποστηρικτών του δικαιώματος των προσφύγων για μια καλύτερη ζωή και των ξενοφοβικών - ισλαμοφοβικών. Πολλοί άνθρωποι επηρεασμένοι από τη στοχευμένη προπαγάνδα διάφορων συμφερόντων νομίζουν πως όλοι οι μουσουλμάνοι είναι τζιχαντιστές που θα βιάσουν τις γυναίκες και τις κόρες τους και θα αλλοιώσουν τον πολιτισμό τους.
Το παράδοξο είναι πως στην Τσεχία ο αριθμός των προσφύγων είναι ελάχιστος. Η τσεχική κυβέρνηση, βάσει της συμφωνίας της ΕΕ από τον Νοέμβρη του 2014, έπρεπε να δεχθεί 1.100 πρόσφυγες ως το 2017, παρ' όλα αυτά μόλις πρόσφατα δέχθηκε γύρω στους 20 πρόσφυγες - όλους χριστιανούς -, τη στιγμή που η Ελλάδα πρέπει να δεχθεί αρκετές χιλιάδες προσφύγων. Ετσι βλέπει η τσεχική κυβέρνηση την αλληλεγγύη των εταίρων στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Μερικές δεκάδες μουσουλμάνων που πέρυσι πέρασαν τα τσεχικά σύνορα παραμένουν κλεισμένοι σε στρατόπεδα.
Οι τσέχοι πολίτες είναι διχασμένοι λόγω του Προσφυγικού. Οι περισσότεροι επικροτούν την ιδέα να κλείσει το βόρειο χερσαίο σύνορο της Ελλάδας με τη FYROM. Νομίζουν πως έτσι θα λύσουν το πρόβλημά τους και η Τσεχία όσο και η υπόλοιπη Ευρώπη θα μείνουν «καθαρές». Ξεχνούν πως το ανθρώπινο τσουνάμι δεν το σταματάει καμία δύναμη. Ετσι τουλάχιστον έχει δείξει η ιστορία της ανθρωπότητας.
Η κυρία Σόνια Στάμου-Ντορνιάκοβα είναι μεταφράστρια και δημοσιογράφος από την Τσεχία που ζει και εργάζεται στην Αθήνα.

Πηγή : www.tovima.gr

«Ο κόσμος έχασε έναν από τους σημαντικότερους ανθρώπους του σύγχρονου πολιτισμού»,

Πέθανε ο συγγραφέας και φιλόσοφος Ουμπέρτο Έκο

Ο ιταλός συγγραφέας και φιλόσοφος Ουμπέρτο Έκο, ο δημιουργός του πασίγνωστου μυθιστορήματος «Το όνομα του Ρόδου», απεβίωσε σε ηλικία 84 ετών, μετέδωσαν τη νύχτα της Παρασκευής προς Σάββατο πολλά ιταλικά μέσα ενημέρωσης.
Ο Ουμπέρτο Έκο πέθανε χθες Παρασκευή περί τις 21:30 (22:30 ώρα Ελλάδας) στο σπίτι του, όπως ανέφερε στον ιστότοπό της η εφημερίδα La Repubblica, επικαλούμενη την οικογένειά του. Ο ιταλός συγγραφέας, που ζούσε στο Μιλάνο, έπασχε από καρκίνο.
Γεννημένος στην Αλεσάντρια, στη βόρεια Ιταλία, την 5η Ιανουαρίου 1932, σπούδασε φιλοσοφία στο πανεπιστήμιο του Τορίνου και η διδακτορική του διατριβή ήταν αφιερωμένη στο «ζήτημα της αισθητικής στον Θωμά τον Ακινάτη».

Ενώ πλησίαζε τα πενήντα του χρόνια, ο Έκο γνώρισε απρόσμενη επιτυχία με το πρώτο του μυθιστόρημα, που δημοσιεύθηκε το 1980: Το όνομα του Ρόδου πούλησε εκατομμύρια αντίτυπα και μεταφράστηκε σε 43 γλώσσες.
Μεταφέρθηκε στη μεγάλη οθόνη το 1986 από τον Γάλλο σκηνοθέτη Ζαν-Ζακ Ανό, με πρωταγωνιστή τον Σον Κόνερι, στον ρόλο του αδελφού Γουλιέλμου της Μπάσκερβιλ, πρώην ιεροεξεταστή που αναλαμβάνει να ερευνήσει τον ύποπτο θάνατο ενός μοναχού σε ένα αβαείο της βόρειας Ιταλίας.
«Ο Ουμπέρτο Έκο, ένας από τους πιο διασημότερους διανοούμενους της Ιταλίας, είναι νεκρός», ήταν ο τίτλος στον ιστότοπο της εφημερίδας Corriere della Sera.
«Ο Ουμπέρτο Έκο υπήρξε μια σημαντική παρουσία στην ιταλική πολιτιστική ζωή των τελευταίων 50 ετών, αλλά το όνομά του παραμένει άρρηκτα συνδεδεμένο, σε διεθνές επίπεδο, με την τεράστια επιτυχία του μυθιστορήματός του Το όνομα του Ρόδου», συνεχίζει η Κοριέρε ντέλα Σέρα.
«Ο κόσμος έχασε έναν από τους σημαντικότερους ανθρώπους του σύγχρονου πολιτισμού», ανέφερε στον ιστότοπό της η Ρεπούμπλικα. «Θα μας λείψει η ματιά του στον κόσμο», συνέχισε.

Ο Ουμπέρτο Έκο και άλλα μεγάλα ονόματα της ιταλικής λογοτεχνίας είχαν αποφασίσει τον περασμένο Νοέμβριο να αποχωρήσουν από τον ιστορικό εκδοτικό οίκο Bompiani, ο οποίος εξαγοράστηκε πρόσφατα από τον οίκο Mondadori — της οικογένειας Μπερλουσκόνι — και να ενταχθούν σε έναν νέο, ανεξάρτητο οίκο, τον La nave di Teseo («Το πλοίο του Θησέα», αναφορά στον βασιλιά της Αθήνας της ελληνικής μυθολογίας).
Πολύγλωσσος, παντρεμένος με Γερμανίδα, ο Έκο δίδασκε σε πολλά πανεπιστήμια, ειδικά στην Μπολόνια, όπου διατηρούσε την έδρα της σημειωτικής ως τον Οκτώβριο του 2007, όταν πήρε σύνταξη.
Ο Έκο είχε εξηγήσει πως ασχολήθηκε αργά με την λογοτεχνία διότι θεωρούσε τη συγγραφή μυθιστορημάτων ενασχόληση για παιδιά, κάτι «που δεν έπαιρνε στα σοβαρά».
Μετά Το όνομα του Ρόδου, ο Έκο δημοσίευσε μεταξύ άλλων Το εκκρεμές του Φουκώ (1988), Το νησί της προηγούμενης μέρας (1994), και τη Μυστηριώδη φλόγα της βασίλισσας Λοάνα (2004). Στο τελευταίο του μυθιστόρημα, Φύλλο μηδέν (2014), η πλοκή εκτυλίσσεται στον κόσμο του ιταλικού Τύπου τη δεκαετία του 1990.
Έγραψε παράλληλα δεκάδες δοκίμια, επιδεικνύοντας συχνά μια τάση εκλεκτικισμού, για τη μεσαιωνική αισθητική, την ποιητική του Τζέιμς Τζόις, τον Τζέιμς Μποντ, την ιστορία της ομορφιάς αλλά και της ασχήμιας.
Ο Έκο, που δεν έκρυβε ότι ανήκει στην αριστερά, ήταν κάθε άλλο παρά ένας συγγραφέας κλεισμένος σε γυάλινο πύργο. Συνέχιζε να γράφει τακτικά μια στήλη στο εβδομαδιαίο περιοδικό L'Espresso.
Η ευρύτητα του πνεύματός του δεν τον εμπόδιζε να εξετάζει με κριτική ματιά την εξέλιξη της σύγχρονης κοινωνίας. «Οι ιστότοποι κοινωνικής δικτύωσης έδωσαν το δικαίωμα να μιλάνε σε λεγεώνες ηλιθίων που άλλοτε δεν μίλαγαν παρά μόνο σε μπαρ, αφού είχαν πιει κανένα ποτήρι κρασί, χωρίς να βλάπτουν την κοινότητα. Τους αναγκάζαμε αμέσως να σωπάσουν, αλλά σήμερα έχουν το ίδιο δικαίωμα λόγου με ένα βραβείο Νόμπελ. Είναι η εισβολή των ηλιθίων», είχε πει, όπως υπενθύμισε η εφημερίδα Il Messaggero.

Πηγή : www.newsbeast.gr

Το νέο αφήγημα

της Αγγελικής Σπανού

Φοβερή σκηνή: Εξαγριωμένοι αγρότες πετούσαν ντομάτες στα ΜΑΤ έξω από το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και μετά πήγαιναν εξαθλιωμένοι πολίτες και τις μάζευαν.

Εχουμε πια εθιστεί στη διάλυση και δεν μας κάνει τίποτα εντύπωση, ακόμη και να στήνονται αντίσκηνα στο Σύνταγμα για να εξυπηρετηθούν οι ανάγκες της διαμαρτυρίας. Εχουμε συμφιλιωθεί με την παρακμή και μας φαίνεται αναμενόμενο ότι σε κάθε μεγάλη διαδήλωση στήνονται γρήγορα πάγκοι με “βρώμικα” οπότε μπερδεύονται τα χημικά με τις αναθυμιάσεις από τα λουκάνικα που ξεροψήνονται. Ακούμε τους πρωταγωνιστές της κινητοποίησης να απολαμβάνουν τη δημοσιότητα κάνοντας πολεμικά ανακοινωθέντα, “θα καεί η Αθήνα” κοκ, και μετά βλέπουμε σε βίντεο ότι κάποιοι συνέχισαν την εξέγερση στην πίστα πηγαίνοντας με τις μαγκούρες στο σκυλάδικο.

Εχει πια χαθεί η αίσθηση του γελοίου, μέσα και έξω από τη Βουλή. Αν έχει κανείς την αντοχή να παρακολουθήσει μια συνεδρίαση ή να ακούσει όσα λέγονται σε μια συγκέντρωση διαμαρτυρίας, θα υποστεί ακόμη και αισθητική προσβολή. Αλλος παίζει τον Ελευθέριο Βενιζέλο, άλλος τον Αρη Βελουχιώτη, όλοι μαζί μια ανελέητη φάρσα.

Το βέβαιο είναι ότι θα διαπιστώσει πως ο δικός μας κόσμος βρίσκεται πολύ μακριά από τον ευρωπαϊκό που περνά μεγάλη και πολυεπίπεδη κρίση. Εμείς, όμως, δεν είμαστε κομμάτι αυτής της κρίσης, ζούμε το δικό μας αδιέξοδο στο δικό μας περιθώριο, ξεκομμένοι από εταίρους και συμμάχους, βιώνοντας με εντελώς διαφορετικό τρόπο όσα συγκλονίζουν τους άλλους στην ομάδα των οποίων ενταχθήκαμε επειδή οι τότε ηγεσίες δεν ήθελαν να κλείσουν την πόρτα της ΕΕ στον Πλάτωνα, ο οποίος είναι αμφίβολο αν σημαίνει τόσο πολλά για εμάς τους ίδιους.

Το νέο αφήγημα είναι ότι θα χαλαρώσει το μνημόνιο λόγω προσφυγικού, θα κλείσει δηλαδή η αξιολόγηση αν δείξουμε καλές επιδόσεις στη δημιουργία hot spots. Δεν είναι μόνο απλοϊκό, είναι απελπιστικά ανόητο. Με πόσους μετανάστες γλιτώνουμε το κόψιμο συντάξεων;

Οι “θεσμοί” θα επιμείνουν στη βαθύτερη εσωτερική υποτίμηση ανεξάρτητα από το αν θα εκγλωβιστούν εδώ πολλές χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες. Το πρόβλημα του ασφαλιστικού μας συστήματος δεν γίνεται να κρυφτεί όσο καλή διάθεση και αν επιδειχθεί από τους εταίρους μας. Η “πολιτική λύση” δεν μπορεί να υπερβεί την πραγματικότητα μιας χώρας που δεν παράγει, γερνάει και αρνείται να αλλάξει. Και όσο χειρότερα πηγαίνει η ΕΕ σε όλα τα επίπεδα τόσο το χειρότερο για εμάς που είμαστε ο αδύναμος κρίκος.

Είναι αλήθεια ότι χρειαζόμαστε τη στήριξη των πιστωτών για να διαχειριστούμε το μεταναστευτικό, είναι επίσης αλήθεια ότι η de facto έξοδος από τη Συνθήκη Σένγκεν είναι κοντά και ότι σε μια τέτοια περίπτωση η δραχμή θα ξαναγυαλίσει στον ορίζοντα.

Τι να σκεφτόταν, άραγε, ο έξαλλος αγρότης όταν κατέβαζε το παντελόνι του στο Δαφνί για να δείξει στα ΜΑΤ τι θα πάρουν; Ηθελε να ξεπεράσει σε ευρηματικότητα εκείνους που έσπασαν το περιπολικό ή τους άλλους που ανεβαίνοντας στην εξέδρα στο Σύνταγμα συστήθηκαν με τη φράση «δεν είμαστε αγρότες, είμαστε Έλληνες»;

Πηγή :  http://metarithmisi.g

Σαν καραμέλες παίρνουν τα αναβολικά στα γυμναστήρια

της Ελενας Φυντανίδου

«Αυτό το έγκλημα το έκαναν τα αναβολικά, τα οποία δημιουργούν ξεσπάσματα άσκοπης οργής, και το μικρό μυαλό των δραστών. Χωρίς σημαντική αφορμή και χωρίς ουσιαστικό σχέδιο δράσης, οι δύο 19χρονοι δράστες, που ήταν τρόφιμοι γυμναστηρίων και έψαχναν ειδικές φαρμακευτικές ουσίες από την Αθήνα, παρέσυραν τα θύματά τους στην παγίδα θανάτου». Αυτό είχε δηλώσει μεταξύ άλλων τον Αύγουστο του 2014 στο «Βήμα» ανώτερος αξιωματικός της ΕΛ.ΑΣ. ο οποίος χειρίστηκε την υπόθεση του διπλού εγκλήματος στη Μάνη εκείνο το καλοκαίρι. Οι δύο νεαροί ομολόγησαν τη δολοφονία δύο άλλων, λίγα χρόνια μεγαλύτερών τους, με κυνηγετικό όπλο στον Κάμπο του Δήμου Δυτικής Μάνης.
Για αποδόσεις και ξεκούραση...
Και τώρα αποκαλύπτεται ότι ένας στους τέσσερις αθλούμενους νέους ηλικίας μέχρι 25 ετών κάνει χρήση αναβολικών ουσιών. Οι περισσότεροι ασχολούνται με το fitness και το bodybuilding, δεν είναι όμως λίγοι και αυτοί που προέρχονται από τον χώρο των πολεμικών τεχνών και των αγώνων δρόμου. Ο λόγος που προβάλλουν για τη χρήση αναβολικών; Η βελτίωση της απόδοσής τους και η ταχύτερη ξεκούραση μετά την άσκηση. Τα παραπάνω συμπεράσματα προκύπτουν από έρευνα του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ) που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του προγράμματος «SAFE YOU», με τη συμμετοχή 202 ατόμων από τον χώρο μαζικής άθλησης ηλικίας 15-25 ετών. Το πρόγραμμα συντονίζεται από το Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού (ΤΕΦΑΑ) του ΑΠΘ.
Σύμφωνα με την έρευνα, η πλειονότητα του δείγματος ασχολιόταν με το fitness (60%) και το bodybuilding (23,6%). Αξιοσημείωτο είναι ότι ένα μέρος των αθλουμένων που χρησιμοποιούν ουσίες ντόπινγκ προέρχεται από τον χώρο των πολεμικών τεχνών (5,5%) και τους αγώνες δρόμου (5,5%). Οι πέντε πιο συχνοί λόγοι που αναφέρονταν για τη χρήση ουσιών ντόπινγκ ήταν η ταχύτερη ξεκούραση μετά την άσκηση (48,1%), η περιέργεια (42,3%), η αντίληψη ότι η χρήση αναβολικών ουσιών αποτελεί αναπόσπαστο μέρος ενός φυσιολογικού προγράμματος άσκησης (40,4%), η αντίληψη ότι η χρήση αναβολικών βοηθά στο να φτάσουν στο επιθυμητό αποτέλεσμα πιο γρήγορα (38,5%), καθώς και η λεγόμενη «κοινωνική νόρμα», δηλαδή το να ακολουθεί κάποιος αυτό που κάνουν οι υπόλοιποι γύρω του (38,5%).
Οι κυριότερες πηγές πληροφόρησης για την αγορά και τη χρήση αναβολικών ουσιών ήταν το Διαδίκτυο (διαφημίσεις και διαδικτυακά καταστήματα που εμπορεύονται συναφείς ουσίες), οι διαδικτυακές ομάδες συζητήσεων μεταξύ άλλων χρηστών αναβολικών ουσιών, οι φίλοι που χρησιμοποιούν αναβολικές ουσίες και οι γυμναστές που εργάζονται σε χώρους μαζικού αθλητισμού.
Η διείσδυση των αναβολικών
«Τα παραπάνω ευρήματα δείχνουν την έκταση του φαινομένου της χρήσης ουσιών ντόπινγκ μεταξύ νεαρών αθλούμενων σε χώρους μαζικού αθλητισμού και αναδεικνύουν την ανάγκη για άμεση αντιμετώπιση μέσα από επιστημονικά τεκμηριωμένες εκπαιδευτικές παρεμβάσεις» αναφέρει ο επιστημονικός υπεύθυνος του ερευνητικού προγράμματος «SAFE YOU», επίκουρος καθηγητής του ΤΕΦΑΑ του ΑΠΘ κ. Βασίλης Μπαρκούκης, και προσθέτει: «Το έργο είναι ιδιαίτερα σημαντικό αν λάβουμε υπ' όψιν την αύξηση της χρήσης αναβολικών στεροειδών και παρόμοιων ουσιών μεταξύ ελεύθερα αθλουμένων και νέων που ασκούνται για αναψυχή».
Πριν από μία οκταετία η «υπόθεση Ιακώβου» με τους 11 ντοπαρισμένους αθλητές της εθνικής ομάδας άρσης βαρών ήταν η κορυφή του παγόβουνου. Σύμφωνα με στοιχεία που παρουσίασε τον Απρίλιο του 2008 «Το Βήμα», περί τις 100 εταιρείες εισαγωγής νομιμοφανών «συμπληρωμάτων διατροφής» προωθούσαν σε περίπου 2.500 γυμναστήρια και σε δεκάδες αθλητικούς συλλόγους σε όλη τη χώρα περίπου 11 εκατομμύρια κουτιά με διάφορες ουσίες κάθε χρόνο.
Συμπεραινόταν ότι κάθε χρόνο καταναλώνονταν στην Ελλάδα περίπου 1,7 εκατομμύρια κουτιά με ντόπες! Οι περισσότεροι προφανώς ήταν μικρής ηλικίας αθλητές που πασχίζουν να διακριθούν μεταξύ των συνομηλίκων τους στα σχολικά και ερασιτεχνικά πρωταθλήματα. Και τα κυκλώματα απλώνονται, με εμπόρους, φαρμακοποιούς, γιατρούς, γυμναστές κ.ά.
Οι «μπίζνες» στον χώρο καλά κρατούν - επικερδείς προφανώς με τόση «πελατεία» -, όπως φαίνεται από την ειδησεογραφία. Τον Νοέμβριο του 2013 άνδρες του ΣΔΟΕ ξεκίνησαν από μια «ύποπτη» φαρμακαποθήκη της Μεσσηνίας και έφτασαν σε ένα φαρμακείο στην Κυψέλη, το οποίο λειτουργούσε ως χώρος διακίνησης και διανομής συμπληρωμάτων διατροφής και αναβολικών χωρίς παραστατικά. Επεβλήθη πρόστιμο 2.726.000 ευρώ και η έρευνα στράφηκε και προς τους «αφανείς» παραλήπτες των αναβολικών κυρίως σε γυμναστήρια, χωρίς ωστόσο να ανακοινωθεί κάτι περισσότερο.
Ερευνα σε πέντε ευρωπαϊκές χώρες
Το «SAFE YOU» (Strengthening the Anti-Doping Fight in Fitness and Exercise in Youth) είναι ένα ερευνητικό πρόγραμμα που έχει σκοπό την καταπολέμηση του ντόπινγκ σε χώρους αναψυχικού αθλητισμού, όπως το fitness και τα γυμναστήρια. Μια διεθνής ομάδα ειδικών επιστημόνων στη μελέτη του ντόπινγκ, σε συνεργασία με φορείς που εμπλέκονται στην καταπολέμησή του και προέρχονται από πέντε ευρωπαϊκές χώρες, θα συνεργαστούν για να αναπτύξουν ένα διαδικτυακό εκπαιδευτικό εργαλείο το οποίο θα απευθύνεται σε νεαρούς αθλουμένους και θα τους ενημερώνει για τους κινδύνους του ντόπινγκ, τις ασφαλείς εναλλακτικές πρακτικές καθώς και αποτελεσματικούς τρόπους αποφυγής της χρήση ουσιών ντόπινγκ.
Στόχος του «SAFE YOU» είναι να αποτελέσει ένα εκπαιδευτικό μέσο ενημέρωσης, πρόληψης και καταπολέμησης του ντόπινγκ που θα μπορεί εύκολα να προσαρμοστεί και να χρησιμοποιηθεί από τους ενδιαφερόμενους φορείς (εκπαιδευτικούς, προπονητές, υπεύθυνους χάραξης πολιτικής) τόσο εντός όσο και εκτός ΕΕ.
Το πρόγραμμα «SAFE YOU» θα διαρκέσει ως το 2017, χρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ενωση και συντονίζεται από το ΤΕΦΑΑ του ΑΠΘ. Στο πρόγραμμα συμμετέχουν το Πανεπιστήμιο Κίνγκστον του Λονδίνου, το Πανεπιστήμιο της Ρώμης Foro Italico, το Πανεπιστήμιο του Πότσνταμ στη Γερμανία, το ελληνικό υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού, ο Κυπριακός Οργανισμός Αθλητισμού και ο Εθνικός Οργανισμός Αντιντόπινγκ της Γερμανίας.

Πηγή :  www.tovima.gr

Ζημιές 3Χ3 για το ΤΑΙΠΕΔ

 

 Αριστερά ο Αντώνης Λεούσης, διευθύνων σύμβουλος του ΤΑΙΠΕΔ και δεξιά ο πρόεδρος, Στέργιος Πιτσιόρλας

Ζημιές 3Χ3, δηλαδή επί τρία συνεχόμενα τρίμηνα είχε το ΤΑΙΠΕΔ την περίοδο Ιανουαρίου-Σεπτεμβρίου 2015 σύμφωνα με τις οικονομικές καταστάσεις που η διοίκηση έδωσε χθες στη δημοσιότητα. Το σύνολο των ζημιών ανήλθε σε 4,3 εκατ. ευρώ.
Είναι η πρώτη φορά που το ταμείο δημοσιοποιεί οικονομικά αποτελέσματα τα οποία σαλαμοποιεί μόνο σε επί μέρους τρίμηνα. Ετσι, η σύγκριση γίνεται μόνο με το αντίστοιχο τρίμηνο και όχι με τη συνολική αντίστοιχη περίοδο.
Οι ζημιές του ΤΑΙΠΕΔ ανέρχονται συνολικά σε 4,367 εκατ. ευρώ για το 9μηνο Ιανουαρίου-Σεπτεμβρίου 2015 και χρονικά επιμερίζονται ως εξής:
- α΄τρίμηνο 2015: 849,4 χιλιάδες
- β΄τρίμηνο 2015: 2,824 εκατ. ευρώ
- γ΄τρίμηνο: 693,6 χιλιάδες
- Σύνολο ζημιών 4,367 εκατ. ευρώ έναντι ζημιών 2,43 εκατ. ευρώ την ίδια περίοδο του 2014.
Ενδιαφέρον σημείο είναι το γεγονός ότι στο β΄τρίμηνο του 2015 το ταμείο είχε αυξημένα λειτουργικά έξοδα 2,07 εκατ. ευρώ λόγω αυξημένων δαπανών για συμβούλους.
Το ταμείο υποστηρίζει ότι τα οικονομικά αποτελέσματα δεν αντικατοπτρίζουν την αποτελεσματικότητα των εργασιών, καθώς τα έσοδα του ΤΑΙΠΕΔ, και συγκεκριμένα η προμήθειά του, η οποία ανέρχεται σε ποσοστό 0,2% επί του τιμήματος της αξιοποίησης των περιουσιακών στοιχείων, υπολογίζεται επί του βεβαιωμένου και εισπραχθέντος τιμήματος, και όχι επί του συνόλου των ολοκληρωμένων συναλλαγών. Ταυτόχρονα, επιβαρύνονται με το κόστος λειτουργίας του ΤΑΙΠΕΔ, το οποίο αφορά την προετοιμασία και τη διαχείριση αποκρατικοποιήσεων σε εξέλιξη, καθώς και επικείμενων αποκρατικοποιήσεων.
Ακριβώς αυτό είναι το πρόβλημα υποστηρίζουμε και εμείς. Το πρόβλημα με όλους αυτούς τους οργανισμούς, που δημιουργήθηκαν για την υλοποίηση συγκεκριμένων μνημονιακών δεσμεύσεων είναι το αυξημένο κόστος τους, όταν δεν κάνουν τη δουλειά τους. Δηλαδή είναι σαν το δημόσιο. Δουλέψουν δεν δουλέψουν, τα κόστη ειναι κόστη και τα πληρώνει πάντα ο ίδιος: οι φορολογούμενοι. Το ίδιο βέβαια συμβαίνει και σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό με το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας.
Το τρίτο μνημόνιο προβλέπει ενοποίηση των δύο αυτών ταμείων και τη δημιουργία υπερταμείου. Ομως η κυβέρνηση δεν έχει προχωρήσει ακόμα ούτε στο σχεδιασμό του.
Στερνή μου γνώση...
Θα κλείσουμε με ένα περιστατικό που είναι σχετικά παλιό, αλλά συνδέεται με τις ζημιές και την υφιστάμενη διοίκηση του ταμείου. Ως γνωστόν διευθύνων σύμβουλος του ΤΑΙΠΕΔ είναι ο Αντώνης Λεούσης, πρώην αριστερός και πρώην στέλεχος της Alpha Αστικά Ακίνητα (θυγατρική της Alpha Bank) και εν συνεχεία της Propindex (εταιρεία παρακολούθησης δεικτών επί ακινήτων) ενώ ήταν και σε θυγατρική των ΕΛΠΕ. Ο κ. Λεούσης ήταν μάλιστα και σύμβουλος του ΤΑΙΠΕΔ επί προηγούμενων διοικήσεων του ταμείου, την περίοδο 2012-2013. Όταν διορίστηκε διευθύνων σύμβουλος του ΤΑΙΠΕΔ και εμφανίστηκε ενώπιον της Επιτροπής Οικονομικών υποθέσεων της Βουλής είχε εκφράσει την απορία του και τον προβληματισμό του προς τους βουλευτές, γιατί το ΤΑΙΠΕΔ εμφάνιζε ζημιές, αφήνοντας αιχμές για κάτι παράδοξο! "Θα το κοιτάξω" τους είχε πει. Προφανώς, τώρα το κοίταξε και έμαθε.

Πηγή :  www.marketfair.gr

TTIP – Η συμφωνία που υπονομεύει την Ε.Ε.

 

Το Γραφείο Τύπου του Δικτύου Ανανεωτικής Αριστεράς δήλωσε:

Η TTIP (Transatlantic Trade and Investment Partnership – Διατλαντική Εταιρική Σχέση Εμπορίου και Επενδύσεων) προέκυψε ως απάντηση στο «αδιέξοδο» που έχει βρεθεί ο ΠΟΕ (Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου), λόγω της αδυναμίας να έλθουν σε συμφωνία όλα τα μέλη του στην κατεύθυνση για περαιτέρω απελευθέρωση του διεθνούς εμπορίου.
Ο βασικός στόχος της TTIP είναι η άρση των ρυθμιστικών φραγμών που περιορίζουν τα δυνητικά κέρδη των υπερεθνικών επιχειρήσεων στις δύο πλευρές του Ατλαντικού. Στην πραγματικότητα αυτοί οι φραγμοί είναι μερικά από τα πολυτιμότερα κοινωνικά μας δικαιώματα.
Οι διαπραγματεύσεις γι’ αυτά τα τόσο σημαντικά για τη ζωή μας διακυβεύματα διεξάγονται μεταξύ ΗΠΑ και ΕΕ. Χώρες, εκτός ΕΕ και ΗΠΑ, ανησυχούν για τις πιθανές επιπτώσεις της TTIP στα εμπορικά τους συμφέροντα. Η Ελλάδα, ως χώρα και ως κυβέρνηση, χαμένη στα δικά της προβλήματα και στην προσπάθεια να επιβιώσει με τα γνωστά κρίσιμα ζητήματα που αντιμετωπίζει, δεν αντιλαμβάνεται πόσο άρρηκτα δεμένα είναι τα εσωτερικά της προβλήματα με την τύχη των διαπραγματεύσεων για την TTIP. Από την άλλη πλευρά, οι Έλληνες πολίτες δεν είμαστε ενημερωμένοι για τις επιπτώσεις της TTIP στην καθημερινότητά μας. Η TTIP – εφόσον υπογραφεί και ισχύσει – θα επηρεάσει όλους τους τομείς και ιδιαίτερα:

• Τις εργασιακές σχέσεις, με εκτόπιση των εργαζομένων από την αγορά εργασίας και αντικατάστασή τους και υποβάθμιση των εργασιακών δικαιωμάτων που θεωρούνται φραγμοί για το εμπόριο, όπως οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας.
• Τον τομέα της ασφάλειας των τροφίμων, με κατάργηση των ευρωπαϊκών κανονισμών (μεταξύ αυτών την κατάργηση της αρχής της προφύλαξης) για την ασφάλεια των τροφίμων, όπως η χρήση γενετικά τροποποιημένων οργανισμών στη διατροφή του ανθρώπου και των παραγωγικών ζώων με στόχο την αύξηση των εξαγωγών αμερικανικών τροφίμων.
• Τον τομέα της προστασίας του περιβάλλοντος, με την κατάργηση της αρχής της προφύλαξης και του κανονισμού REACH για τα χημικά και βέβαια την κατάργηση κανονισμών για την ποιότητα των καυσίμων.
• Τον τομέα της αγοράς υπηρεσιών, με το άνοιγμα δημοσίων υπηρεσιών, όπως η υγεία, η παιδεία, το νερό και γενικά υπηρεσιών κοινής ωφέλειας και χρηματοπιστωτικές σε ιδιωτικές επιχειρήσεις.
• Τον τομέα των εν γένει δημοκρατικών δικαιωμάτων των πολιτών, με την κατάργηση της προστασίας των προσωπικών δεδομένων και πολλών ατομικών ελευθεριών (όπως η κατάργηση της προστασίας από την παρακολούθηση των πολιτών), με την παράλληλη προστασία και περιορισμό της πρόσβασης στην πληροφόρηση, όπως σε δεδομένα φαρμακευτικών εταιρειών, που προέρχονται από κλινικές μελέτες, καθώς, επίσης και για τις περιπτώσεις επίλυσης διαφορών των πολιτών με το Κράτος.

Με αυτή μας την ανακοίνωση,

Δηλώνουμε την αντίθεσή μας στην υπογραφή αυτής της Συμφωνίας.
Καλούμε την κυβέρνηση να μη συναινέσει με την υπογραφή της στην ψήφιση αυτής της συμφωνίας και να αναζητήσει χώρες συμμάχους εντός και εκτός Ε.Ε. για την αποτροπή της.
Το ΔΙΚΤΥΟ Ανανεωτικής Αριστεράς θα ανοίξει το σημαντικό αυτό θέμα στην κοινωνία, με κατάλληλες δράσεις και εκδηλώσεις, σε συνεργασία και με άλλους φορείς, προκειμένου οι πολίτες να ενημερωθούν και ευαισθητοποιηθούν σχετικά.

Όλα τα κιλά, όλα τα λεφτά…

Τα κόμματα, κυβερνητικά και αντιπολιτευόμενα, αντιμετώπιζαν πάντοτε τον αγροτικό κόσμο με ψηφοσυλλεκτικό δέος. Η υποσχεσιολογία δεν ήταν η εξαίρεση. Υπήρξε κανόνας!

του Χρήστου Μαχαίρα

 

Στη σχέση πολιτικής – αγροτικού κόσμου υπήρχε πάντοτε ένα απαράβατο αξίωμα: ο αγρότης – κατά το «ο πελάτης» – είχε πάντα δίκιο. Ο εσωτερικός αυτός δεσμός δεν αμφισβητήθηκε μεταπολιτευτικά πότε και από κανέναν…

Ο Καραμανλής ο πρεσβύτερος τίμησε την «ύπαιθρο» και τιμήθηκε από αυτήν με το παραπάνω… Ο Ανδρέας, με τη βοήθεια και των επιδοτήσεων, έδωσε στη σχέση μυθική διάσταση. Αλλά και η Αριστερά, σε όλες τις εκφάνσεις και τις εκδοχές της, αντιμετώπισε την αγροτιά με λατρευτικό τρόπο, εντάσσοντάς την, ακόμα κι όταν ψήφιζε και με τα δύο χέρια δεξιά, στο καθαγιασμέο τρίπτυχο «εργάτες  – αγρότες – φοιτητές».
Η σχέση δεν χάλασε ποτέ. Ακόμα κι όταν ο Τζουμάκας «έσκαγε» επί Σημίτη τα λάστιχα των τρακτέρ για να σπάσει τον αποκλεισμό της εθνικής οδού, η πολιτική εξουσία αντιμετώπιζε τον αγροτικό κόσμο με ψηφοσυλλεκτικό δέος και πελατειακή καθήλωση. Η πολιτική μυθολογία αναπαριστούσε πάντοτε τον αγρότη σαν τον Μαρίνο Αντύπα, που αντιμετώπιζε μόνος στον κάμπο έναν αόρατο τσιφλικά. Όποιος τολμούσε τότε να ψελλίσει κάτι για τις επιδοτήσεις που έγιναν προσάναμα για να ζεσταθεί ο υπερκαταναλωτισμός μιας ολόκληρης εποχής, εξοβελιζόταν στο πυρ το εξώτερον.
Κάπως έτσι, όπως τα χρόνια περνούσαν, δημιουργήθηκε μια διπλή παραμόρφωση: οι αγρότες διαμόρφωσαν μια αντίληψη τάξης ειδικού χειρισμού, της μόνης ίσως που δοκιμάζεται τόσο σκληρά σε συνθήκες αντίξοες, τα δε κόμματα, κυβερνητικά και αντιπολιτευόμενα, αντιμετώπισαν εξισωτικά τον αγροτικό κόσμο, λες και στο εσωτερικό του δεν συνυπάρχουν αγρότες επιχειρηματίες και αγρότες εργάτες, αγρότες ευνοημένοι και αγρότες παραμελημένοι, φτωχοί και πλούσιοι, εκμεταλλευτές και εκμεταλλευόμενοι.
Ήταν η εποχή του «όλα τα κιλά, όλα τα λεφτά», εποχή που από τη μια έθρεψε τον συνδικαλιστικό μαξιμαλισμό των «στρατηγών του κάμπου» και από την άλλη καλλιέργησε μια κουλτούρα διαρκούς υποσχεσιολογίας, την οποία υπηρέτησαν κατά καιρούς ευλαβικά όλες οι πολιτικές δυνάμεις.
Στη φάση που ζούμε, ο αγροτικός κόσμος – και κυρίως το τμήμα του εκείνο που τα βγάζει πέρα με δυσκολία  – καταβάλλει το δικό του τίμημα στο ταμείο της κρίσης. Κανείς δεν μπορεί να παραγνωρίσει τον καθημερινό αγώνα των ανθρώπων της υπαίθρου απέναντι στον καιρό, την αγορά, τον μεσάζοντα – όπως κανείς δεν μπορεί να παραγνωρίσει την καθημερινή περιπέτεια εκατοντάδων χιλιάδων  επιστημόνων ή επαγγελματιών, που μάχονται στις πόλεις να κρατήσουν το κεφάλι των ιδίων και των οικογενειών τους πάνω από το νερό της ανεργίας ή της εξαθλίωσης.
Οι αγρότες, όπως οι γιατροί, οι δικηγόροι, οι μηχανικοί ή όποιοι άλλοι, δεν είναι όλοι ίδιοι… Κάποιοι όντως φυτοζωούν και κάποιοι άλλοι, ακόμα κι αν μπορούν, δεν θέλουν να πληρώσουν. Οι αριθμοί, άλλωστε, δεν λένε πάντα όλη την αλήθεια. Σύμφωνα με τις στατιστικές, το 87 % των φορολογουμένων με αγροτικό εισόδημα δήλωσε το 2014 ετήσια έσοδα έως 5000 ευρώ, ενώ το 80% δεν ξεπέρασε τα 3000 ευρώ το χρόνο. Να εκφράζουν, άραγε, μόνο ανέχεια τα συγκεκριμένα ποσοστά;
Πράγματι, το μαγαζί του αγρότη δεν έχει σκεπή και κεραμίδι – είναι εκτεθειμένο στη μανία των καιρών. Για να αντέξει, όμως, χρειάζεται να ζήσουν και άλλα μαγαζιά. Αυτά που σάρωσε στην πόλη και εξακολουθεί να τα σαρώνει ο άγριος βοριάς της κρίσης. Στο ζύγι, άλλωστε, δεν μπορεί να υπάρχουν δύο μέτρα και δύο σταθμά. Έτσι δεν είναι;
*Ο Χρήστος Μαχαίρας είναι δημοσιογράφος.
Πηγη : http://news247.gr

«Ποδαρικό» από τον μικρό Σύρο στο hotspot Χίου

 

Με το πιστοποιητικό της προσωρινής διαμονής στη χώρα μας φτάνει στον πρώτο ασφαλή σταθμό του μεγάλου και επικίνδυνου ταξιδιού της η οικογένεια Σύρων, του Αμπντέλ, της συζύγου του Σιρίν και του τετράχρονου γιου τους.
Θέλουν να πάνε στη Στοκχόλμη και χθες γύρω στις 11 το πρωί, ύστερα από τον δίωρο πλου του φουσκωτού στο οποίο επέβαιναν άλλοι 47 συμπατριώτες τους, έφτασαν από τα παράλια της Τουρκίας μέσα στο λιμάνι της Χίου.
Ολοι μαζί μεταφέρθηκαν στο Κέντρο Προσωρινής Φιλοξενίας και Ταυτοποίησης Προσφύγων -hotspot- στο χωριό Χαλκειός της δημοτικής ενότητας Καμποχώρου.
Το «Εθνος» βρέθηκε εκεί και κατάγραψε τις διαδικασίες υποδοχής και ταυτοποίησης της οικογένειας του Αμπντέλ και της Σιρίν. Το οδοιπορικό αυτό που διήρκεσε μία ώρα δεν ήταν τίποτα μπροστά στο πολυήμερο ταξίδι που έκανε το ζευγάρι με το τετράχρονο παιδάκι τους: «Για μέρες ταξιδεύαμε. Από τη Συρία περάσαμε στον Λίβανο. Κι από κει αεροπορικώς στην Τουρκία», μας λέει η Σιρίν , ενώ ο Αμπντέλ προσθέτει στην αφήγηση της διαδρομής τους: «Κάναμε δυόμισι ώρες με φουσκωτό από την Τουρκία. Πληρώσαμε 1.500 δολάρια για τη μεταφορά μας».
Στο ζευγάρι και το αγοράκι τους όταν μπήκαν στον χώρο όπου στεγάζονται οι οικίσκοι της καταγραφής και των πρώτων βοηθειών, μέσα στο πρώην εργοστάσιο της ΒΙΑΛ, φόρεσαν στον καρπό τους από ένα βραχιολάκι, όπου εκεί καταγράφονται τα είδη που τους παρασχέθηκαν (π.χ. τρόφιμα). Η συνέχεια είναι ο χώρος αναμονής μπροστά στους οικίσκους της FRONTEX και της Ελληνικής Αστυνομίας. Η οικογένεια του Αμπντέλ ήταν πρώτοι στην ουρά των ανθρώπων που περίμεναν χθες το μεσημέρι για την καταγραφή των στοιχείων τους και την ταυτοποίηση. Τους διανεμήθηκε από ένα χαρτάκι για να συμπληρώσουν το ονοματεπώνυμο και τη χώρα προέλευσής τους.

Το ζευγάρι με το τετράχρονο παιδάκι τους περίμεναν υπομονετικά την επόμενη φάση. Ηταν αυτή του screening, της συνέντευξης από ειδικούς της FRONTEX. Γεννημένοι στις χώρες του πολέμου της Συρίας, του Αφγανιστάν αλλά με ευρωπαϊκή υπηκοότητα, με στοχευμένες ερωτήσεις προσπαθούν να διακρίνουν αν όντως τα πρόσωπα που έχουν απέναντί τους είναι πρόσφυγες, δηλαδή από τη Συρία, το Ιράκ ή το Αφγανιστάν ή αν είναι μετανάστες.
Αρχικά οι πρόσφυγες μπαίνουν στον χώρο όπου στεγάζονται οι οικίσκοι της καταγραφής και των πρώτων βοηθειών
Αρχικά οι πρόσφυγες μπαίνουν στον χώρο όπου στεγάζονται οι οικίσκοι της καταγραφής και των πρώτων βοηθειών
Επόμενο στάδιο του μίνι οδοιπορικού της οικογένειας Σύρων στο hotspot είναι η ταυτοποίηση στοιχείων. Περνάνε στον επόμενο οικίσκο. Οι αστυνομικοί με web camera τους φωτογραφίζουν έναν έναν. Τα στοιχεία τους περνάνε online στη Europol και στη συνέχεια τους παίρνουν τα αποτυπώματα της παλάμης και των δαχτύλων και των δυο τους χεριών. Τα τοποθετούν πάνω στο scanner και αυτά αποθηκεύονται σε ηλεκτρονικό υπολογιστή και διασταυρώνονται με τις αρμόδιες αστυνομικές αρχές της χώρας και της ΕΕ.
Υστερα από μία ώρα ο Αμπντέλ, η Σιρίν και το παιδάκι τους είναι ελεύθεροι. Προσωρινά. Αν δεν έχουν χρήματα μπορούν να μείνουν μέχρι 72 ώρες στο «HELPE VILLAGE». Αλλιώς μπορούν να αναζητήσουν τον τρόπο μετακίνησής τους από την Ελλάδα. Εχουν χρόνο έξι μηνών να ζητήσουν άσυλο.
Το HELPE VILLAGE στήθηκε σε διάστημα δύο μηνών χάρη στη δωρεά των 75 οικίσκων από τα «Ελληνικά Πετρέλαια». Εχει δυναμικότητα να στεγάσει αξιοπρεπώς 1.100 πρόσφυγες. Ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας, Γρηγόρης Στεργιούλης, βρέθηκε χθες στο Κέντρο Προσωρινής Υποδοχής και Φιλοξενίας και έκανε λόγο «για ένα μικρό θαύμα με την υλοποίηση του HELPE VILLAGE που οφείλεται στην άψογη και αρμονική συνεργασία της εταιρείας, των τοπικών αρχών και της πολιτείας».

Πηγή :  www.ethnos.gr

Απεργιακός αγώνας διαρκείας στον ΔΟΛ

 

Σε απεργιακό αγώνα διαρκείας κατεβαίνουν οι εργαζόμενοι στον ΔΟΛ, ξεκινώντας τις κινητοποιήσεις τους από μεθαύριο Πέμπτη, με επαναλαμβανόμενες 24ωρες απεργίες μέχρι και το Σάββατο 20 Φεβρουαρίου 2016. Διεκδικούν την καταβολή δεδουλευμένων αποδοχών τριών μηνών καθώς και να μην γίνει καμία απόλυση.
Ολόκληρη η ανακοίνωση των εργαζομένων στον ΔΟΛ έχει ως εξής:
«Τέρμα πια οι αυταπάτες
Απεργιακό αγώνα διαρκείας αποφάσισε και απαίτησε να διεξάγουν τα συνδικαλιστικά σωματεία του κλάδου η Γενική Συνέλευση όλων των εργαζομένων στο συγκρότημα του Ψυχάρη – ΔΟΛ αρχής γενομένης από επαναλαμβανόμενες 24ωρες απεργιακές κινητοποιήσεις την Πέμπτη 18, Παρασκευή 19 & Σάββατο 20 Φεβρουαρίου 2016.
Ξεχείλισε η οργή και η αγανάκτηση των απλήρωτων συναδέλφων στο ΔΟΛ απ’ τις μέχρι σήμερα παρελκυστικές τακτικές τόσο της εταιρείας όσο και από ένα μέρος της συνδικαλιστικής ηγεσίας του κλάδου, που εξανάγκασε ακόμη και τα εργοδοτικά συνδικαλιστικά φερέφωνα είτε να παραμείνουν άφωνα, είτε για λόγους τακτικής αναδίπλωσης να υπερθεματίσουν επί του παρόντος τις αποφάσεις για τις απεργιακές κινητοποιήσεις των εργαζομένων που απαιτούν:
Καμία απόλυση εργαζομένων όπως έχουν προαναγγείλει διευθυντικά στελέχη της εταιρείας, ειδικότερα από το διοικητικό προσωπικό του εμπορικού τομέα marketing του Ομίλου. Η πρόσληψη της νέας διευθύντριας Δ. Βουδούρης, ΜΕΤΟΧΟ δουλεμπορικών εταιρειών ενοικιάσεως προσωπικού, αποτελεί casus belli για τον κλάδο.
Κατάθεση και άμεση υλοποίηση από την εταιρεία χρονοδιαγράμματος για την εξόφληση δεδουλευμένων αποδοχών των εργαζομένων που αφορούν τους μήνες Δεκέμβριο 2015, Ιανουάριο και Φεβρουάριο 2016.
Επαναφορά στην κανονικότητα των πληρωμών των εργαζομένων χωρίς καμία καταστρατήγηση της ισχύουσας Εργατικής και Ασφαλιστικής Νομοθεσίας (συμπεριλαμβανομένων και της εμπρόθεσμης καταβολής των ασφαλιστικών εισφορών στα οικεία ταμεία).
Οι επόμενες μέρες θα είναι κρίσιμες και καθοριστικές για την έκβαση του αγώνα των εργαζομένων, καθώς τα γνωστά συνδικαλιστικά φερέφωνα θα επιχειρήσουν με διάφορα τερτίπια να εκτονώσουν την όλη κατάσταση εις βάρος των εργαζομένων πάντα με το ίδιο «δια ταύτα» στο χέρι μας είναι να μην τους αφήσουμε.
Είτε ο κύριος Στ. Ψυχάρης θέλει να συνεχίσει την «μπίζνα» της ενημέρωσης, είτε θελήσει να «αποδράσει» και στις δυο περιπτώσεις οφείλει κατ’ ελάχιστο να εξοφλήσει τους εργαζόμενους του.
Το «πόθεν έσχες» είναι ζήτημα που αφορά αποκλειστικά τον ίδιο.
Συνάδελφοι /σες
Ο Αγώνας μας συνεχίζεται και κλιμακώνεται.
Η ΕΡΓΑΣΙΑΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ των ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΟ ΔΟΛ

Πηγή : www.presspublica.gr

Εντομοκτόνο ή ο ιός Ζίκα η πραγματική αιτία της μικροκεφαλίας;

Νέα έρευνα γιατρών από την Αργεντινή δείχνει ότι υπάρχει ενδεχόμενο σύνδεσης της μικροκεφαλίας των νεογνών με ένα εντομοκτόνο και όχι με τον ιό Ζίκα

 

Το ξέσπασμα του προβλήματος της «μικροκεφαλίας» των νεογνών, η οποία συνέπεσε με την εξάπλωση του ιού Ζήκα , συνεχίζει να ταλαιπωρεί τον κόσμο , αρκετούς μήνες μετά το πρώτο περιστατικό που γνωστοποιήθηκε.

Η λοίμωξη από τον ιό Ζήκα είχε συνδεθεί άμεσα με τα νεογέννητα μωρά με μικροκεφαλία. 

Αυτή η σύνδεση όμως αμφισβητήθηκε πρόσφατα από μια ομάδα γιατρών της Αργεντινής . Η ομάδα υποψιάζεται ότι ο υπεύθυνος για την «επιδημία» της μικροκεφαλίας είναι ένα εντομοκτόνο που παράγεται από εταιρεία - παρακλάδι της Monsanto (εντομοκτόνο το οποίο υποτίθεται ότι προστατεύει από τον δάγγειο πυρετό).

Το pyriproxifen είναι ένα εντομοκτόνο που καταστρέφει τις προνύμφες των κουνουπιών, του οποίου η χρήση συνίσταται από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας για τη μάχη ενάντια στο δάγκειο πυρετό. Το εντομοκτόνο προκαλεί γενετικές ανωμαλίες στα κουνούπια ικανές να τα σκοτώσουν ή να τα καταστήσουν στείρα, μειώνοντας τον αριθμό τους.
 

Σύμφωνα με έκθεση, «το γεγονός ότι στις περισσότερες περιπτώσεις των νεογνών με μικροκεφαλία οι μητέρες ζούσαν την περίοδο της εγκυμοσύνης τους σε περιοχές όπου το υπουργείο Υγείας προσθέτει το εντομοκτόνο Pyriproxyfen  στο πόσιμο νερό, δεν είναι σύμπτωση».

Για παράδειγμα , το υπουργείο Υγείας της Βραζιλίας είχε εισάγει pyriproxyfen στην πολιτεία του Pernambuco.

Στην περιοχή , ο πολλαπλασιασμός του κουνουπιού Aedes aegypti , το οποίο φέρει τον ιό Ζήκα , είναι ιδιαίτερα μεγάλος , είπε το PCST . Το Pernambuco είναι επίσης η πρώτη  πολιτεία στην Βραζιλία όπου παρατηρήθηκε το πρόβλημα . Σε αυτή τη πολιτεία βρίσκεται το 35% του συνόλου των περιπτώσεων μικροκεφαλίας στη χώρα.
 

Το Pyriproxifen παρασκευάζεται από τον «στρατηγικό εταίρο» της Μονσάντο, Sumitomo Chemical, και χρησιμοποιείται στη Βραζιλία τους τελευταίους 18 μήνες.

Μέσα στις επόμενες εβδομάδες πρόκειται να γνωστοποιηθεί εάν ο ιός Ζίκα είναι πραγματικά υπεύθυνος για την μικροεγκεφαλία, αφού μέχρι στιγμής τα στοιχεία που δημοσιοποίησαν οι ερευνητικές ομάδες από την Αργεντινή και τη Βραζιλία δεν αποδεικνύονται επιστημονικά.

Πηγή : www.thepressproject.gr

Το πάθος της εξουσίας χλιμιντρίζει, το νέο προλεταριάτο εκκολάπτεται

Του Δημήτρη Σεβαστάκη

 

Διαμαρτύρονται, εκνευρίζονται, απελπίζονται. Πολλοί, διαφορετικοί, διαταξικοί. Άραγε η πολιτική κινητοποίηση τόσων πολιτών έχει σχέση με μια ευρύτερη ιδεολογική έγερση; Ποιος νοιάζεται; Ιδεολογία και πολιτική πάνε χώρια εδώ και πολλά χρόνια. Iδίως τα τελευταία. Για παράδειγμα, με τις προηγούμενες κυβερνήσεις οι πολιτικές βίαιης λιτότητας που επελέγησαν από το 2010 και μετά συγκρούστηκαν με την ιδεολογία της επιθετικής κατανάλωσης που εξέθρεψαν τα ίδια τα κόμματα εξουσίας επί σαράντα χρόνια, αλλά η μνημονιακή επιλογή του 2010 συνέτριψε.
Αλλά και σήμερα, ο πολιτικός εξαναγκασμός και η αιχμαλωσία συγκρούεται με τα ελευθεριακά ιδεολογικά μείγματα που ουσιαστικά αποτέλεσαν το δίχτυ ενοποίησης του ΣΥΡΙΖΑ. Ναι, άλλα αγαπούσες, άλλα πίστευες, άλλα σου επιβάλλονται. Μερικές φορές το να δραπετεύεις από το πρόβλημα δημιουργούσε γοητευτικές λύσεις, διαμόρφωνε ιδέες, έφτιαχνε μια δελεαστική ρητορική. Αν εξαιρέσουμε κάποιες φωνές μετριασμού και ορθοφροσύνης, το ρεύμα μιας ανυπότακτης ονείρωξης καταλάμβανε τον δημόσιο λόγο.
Σήμερα, ένα ομοιόμορφος καλπασμός στην ιδεολογία της πλατείας φαίνεται ότι καλύπτει τη γενική και αντιφατική κοινωνική δυσφορία. Δεν υπάρχει συγκεκριμένο στοιχείο εναντίωσης, αλλά μια γενική διάθεση εναντίωσης. Ένας σωτηριολογικός, μεσσιανικός λόγος, μια γενική κολακεία κάθε αντίρρησης, όχι πάντα λογικός και επιχειρηματολογημένος εντοπισμός κάποιου ιδιαίτερου κυβερνητικού μέτρου, μιας ειδικής επιβλαβούς ρύθμισης. Πολλά ασύνδετα διάσπαρτα «όχι» που χτίζουν μια «μηθέση».
Πολλοί από το παλιό πολιτικό σύστημα συμπαραστέκονται στους πολίτες που διαμαρτύρονται. Πράγματι, πολλοί κάνουν αντιπολίτευση στην πολιτική που υπηρέτησαν, που νομοθέτησαν. Παλιοί υπουργοί, που έστελναν τα ΜΑΤ με κρότου – λάμψης να κατατροπώσουν γριές, σήμερα κατακεραυνώνουν τους «ματατζήδες» που κάθονται στα σκαλιά της Βουλής. Παλιοί σκληρότατοι των εργαλειοθηκών και των πολυετών προαπαιτούμενων (που τα νομοθέτησαν και τα επέβαλαν) ωρύονται για τις επιπτώσεις της πολιτικής τους, οι οποίες έσκασαν στα κεφάλια των συριζαίων.
Ας πούμε ότι το πάθος εξουσίας χλιμιντρίζει. Πάθος εξουσίας που απωλέσθηκε. Η οργή για μια απώλεια κάποιου αγαθού (της εξουσίας) που αδίκως έχει αφαιρεθεί. Ποια εξουσία; Ποια πόζα; Ποιο το διακύβευμα; Στον βρόντο πάνε όλα, σε μια πολιτική υπανάπτυξη που εκφράζει την οικονομική καχεξία και τα κοινωνικά θρύψαλα. Αυτό δεν συνιστά αγαθό (που μάλιστα λιμπίζονται τα εξουσιαστικά τζάνκια), αλλά μια πηχτή και ιδεολογικά κούφια πραγματικότητα. Η νέα πραγματικότητα δεν χρειάζεται καμιά ιδεολογική μετασκευή. Της αρκεί ο άφραγκος και ζήτουλας εαυτός της. Της αρκεί η αλήθεια της ένδειάς της.
Η ιδεολογία πάντοτε εξέπιπτε σε ένα σύνολο ρηχών αναφορών που απλώς έδιναν το άλλοθι για τις πιο χαμερπείς επιλογές. Χωσίματα και γλειψίματα, αυθαίρετα και πονηριές που οργάνωσαν έναν τερατώδη και εξ αντιδράσεως μαζικό εγωισμό. Αυτό τον εγωισμό που συντρίφτηκε και ποδοπατήθηκε από το πολιτικό σύστημα που τον εξέθρεψε και τον λίπανε. Και τώρα τι; «Ο βιομηχανικός εφεδρικός στρατός είναι δύο ειδών: Πρώτο, είναι οι άνεργοι εργάτες (…) «το κεφάλαιο αποκτά σημαντική δύναμη πάνω στην προσφορά της πλεονάζουσας εργασίας, ενώ ταυτοχρόνως διαχειρίζεται την ζήτηση εργασίας». «Δεύτερο, υπάρχουν οι αφανείς εφεδρείες με τη μορφή μεγάλων αγροτικών πληθυσμών, των αυτοαπασχολούμενων, των γυναικών και των παιδιών που δεν έχουν ακόμα υποταχτεί στη μισθωτή εργασία».i Σας θυμίζει τίποτα το απόσπασμα;

i David Harvey «Δεκαεφτά αντιφάσεις και το τέλος του καπιταλισμού» εκδ. Μεταίχμιο, Αθήνα 2015, σελ. 285, 286

Πηγή : www.presspublica.gr

Δεοντολογία…

του Γιάννη Παντελάκη

Στη Γερμανία, που τόσο μας αρέσει να μισούμε, αυτές τις ημέρες συζητάνε για ένα πολιτικοδημοσιογραφικό σκάνδαλο. Σύμφωνα με δημοσίευμα της Deutsche Welle, ένας δημοσιογράφος μεγάλης εφημερίδας έχασε τη δουλειά του επειδή φέρεται να είχε παράλληλη απασχόληση ως σύμβουλος ενός πολιτικού κόμματος, του ακροδεξιού, ξενοφοβικού «Εναλλακτική για τη Γερμανία». Θεωρήθηκε χονδροειδής παραβίαση των βασικών αρχών του δημοσιογραφικού λειτουργήματος. Δεν έχει σημασία ο πολιτικός προσανατολισμός του κόμματος. Σημασία έχει το γεγονός ότι θεωρείται ασυμβίβαστο μια δημοσιογραφική θέση με παράλληλη απασχόληση σ' ένα κόμμα.

Τυπικά, αυτό ισχύει και στη χώρα μας. Νομίζω κάπου γράφεται και στον κώδικα δεοντολογία της Ένωσης Συντακτών. Αλλά, όπως είναι γνωστό, τι γράφεται σε νόμους και κώδικες μικρή σημασία έχει για τη χώρα μας. Είμαστε διαφορετικοί από τους άλλους, όλους τους άλλους. Γιατί αυτό που θεωρείται αυτονόητο στη Γερμανία ισχύει και σε άλλες ευρωπαϊκές και όχι μόνο χώρες. Αλλά δεν είμαι καθόλου σίγουρος ότι ουσιαστικά ισχύει και για μας. Στη δική μας χώρα, ένας δημοσιογράφος μπορεί να παρέχει τις υπηρεσίες του με διάφορους τρόπους σ' ένα κόμμα, με έμμεσους ή άμεσους τρόπους, και να μην συμβαίνει τίποτα. Αντίθετα, να θεωρείται φυσιολογικό.

Ο άμεσος τρόπος είναι ν' απασχολείται κάποιος σ' ένα κόμμα (ή μια επιχείρηση ή μια τράπεζα κ.ο.κ.) και παράλληλα να ασκεί δημοσιογραφία σ' ένα μέσο ενημέρωσης. Συμβαίνει, οι παροικούντες στην Ιερουσαλήμ το γνωρίζουν. Ο έμμεσος είναι όταν συμπεριφέρεται ως υπάλληλος κόμματος χωρίς να είναι εμφανώς. Ίσως το πιο ενδεικτικό παράδειγμα της δεύτερης αυτής κατηγορίας είναι κάποια από τα τηλεοπτικά πάνελ. Εκεί συνήθως καλούνται φίλα προσκείμενοι δημοσιογράφοι του ενός ή του άλλου κόμματος. Δημοσιογράφοι, οι οποίοι ουσιαστικά παίζουν τον ρόλο εκπροσώπων κομμάτων. Αυτοί που οργανώνουν αυτά τα πάνελ τους καλούν με αυτήν τη λογική.

Δεν αναφέρομαι απαραίτητα σε αρθρογράφους που δικαιούνται να έχουν άποψη και να την εκφράζουν. Αναφέρομαι σε δημοσιογράφους που κάνουν ρεπορτάζ, ασχολούνται δηλαδή με τις αλήθειες ή τα ψέμματα των κομμάτων. Και παράλληλα, ενώ καταγράφουν υποτίθεται τα γεγονότα με έναν αντικειμενικό τρόπο, εμφανίζονται και ως φορείς κομματικών απόψεων. Αυτό είναι ένα πρόβλημα το οποίο όμως στη χώρα μας δεν θεωρείται πρόβλημα, αλλά κάτι κοινά αποδεκτό.

Το φαινόμενο δεν παρατηρείται μόνο με τα κόμματα, αλλά και με επιχειρήσεις, τράπεζες και διάφορα ποικιλώνυμα συμφέροντα. Δημοσιογράφοι απασχολούνται σε μια τράπεζα και παράλληλα κάνουν ρεπορτάζ το ενδιαφέρον του οποίου μπορεί ν' αφορά και τη συγκεκριμένη τράπεζα. Ένα παράδειγμα είναι αυτό, υπάρχουν πολλά ακόμα. Παλαιότερα, την εποχή της πλαστής ευημερίας, τα φαινόμενα αυτά ήταν απείρως περισσότερα. Τώρα, η κρίση τα έχει περιορίσει, αλλά όχι για τους λόγους που θα έπρεπε. Όχι επειδή κάτι τέτοιο είναι αντιδεοντολογικό, αλλά επειδή έχουν περιοριστεί οι οικονομικές δυνατότητες.

Τον περασμένο Οκτώβριο, δημοσιοποιήθηκε μια έρευνα του τμήματος επικοινωνίας και ΜΜΕ του Πανεπιστημίου Αθηνών, όπου το αντικείμενο ήταν η εφαρμογή ή όχι της δημοσιογραφικής δεοντολογίας από μεγάλα τηλεοπτικά ή έντυπα μέσα ενημέρωσης την περίοδο 2013-2014. Δεν κάνει εντύπωση ότι τα αποτελέσματα της έρευνας δεν πήραν μεγάλη δημοσιότητα. Δύσκολο τα ίδια τα Μέσα να δημοσιεύσουν αποτελέσματα έρευνας που θεωρεί ότι δεν τηρούν τη δεοντολογία. Παρ' ότι τα αποτελέσματά της θα έπρεπε να κάνουν εντύπωση. Σύμφωνα με αυτά, αναφορικά με τη διάκριση της είδησης από το σχόλιο και το διαφημιστικό μήνυμα αλλά και την αντιστοιχία τίτλου, κειμένου και φωτογραφίας, τα περισσότερα ΜΜΕ βρέθηκαν προβληματικά. Το 74,4% των εφημερίδων και το 68,6% των τηλεοπτικών σταθμών δεν τηρούν επαρκώς τον συγκεκριμένο κανόνα. Δεν διακρίνουν δηλαδή την είδηση από το σχόλιο. Το πρόβλημα αυτό συνδέεται άμεσα με τα προαναφερόμενα. Η σκοπιμότητα κυριαρχεί της αλήθειας.

Στις ημέρες της κρίσης, τα γεγονότα ήταν και εξακολουθούν να είναι έντονα, αφού επηρεάζουν καθοριστικά και με βίαιο τρόπο τις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων. Πολλοί από αυτούς, ωστόσο, έχουν μια λάθος εικόνα για τα αίτια αυτής της κρίσης ή τις λύσεις που πρέπει να δοθούν, για παράδειγμα. Αυτό καθορίζει και την πολιτική τους συμπεριφορά. Γι' αυτήν τη λάθος εικόνα έχουμε ευθύνη και εμείς οι δημοσιογράφοι. Και μάλλον η ευθύνη είναι μεγαλύτερη από εκείνη των πολιτικών, των οποίων το επάγγελμα, άλλωστε, συνδέεται με τέτοιες συμπεριφορές…

Πηγή : www.liberal.gr

Απόρρητα Έγγραφα: Έλληνες μεγιστάνες χρηματοδοτούν ζημιογόνα ΜΜΕ για να ελέγχουν τη χώρα

του Πάνου Παναγιώτου

 

Το τελευταίο διάστημα εξελίσσεται ένας «πόλεμος» μεταξύ τηλεοπτικών καναλιών και της κυβέρνησης με πρωταγωνιστή τον υπουργό Επικρατείας Νίκο Παππά, ο οποίο άλλοτε με έμμεσο και άλλοτε με άμεσο τρόπο υποστηρίζει τη θέση ότι τα μεγάλα ιδιωτικά τηλεοπτικά κανάλια αποτελούν εστίες διαφθοράς, ζημιογόνες για την ελληνική κοινωνία και την οικονομία, συμπληρώνοντας πως λειτουργούν χωρίς άδειες αλλά και ότι ο αριθμός τους είναι δυσανάλογος του πληθυσμού της Ελλάδας με αποτέλεσμα η διαφημιστική πίτα να μην είναι αρκετή για όλα και έτσι να καταγράφουν ζημίες οι οποίες τελικά και επιβαρύνουν τις ελληνικές τράπεζες και το ελληνικό δημόσιο.
Για το λόγο αυτό ο κ. Παππάς υποστηρίζει πως πρέπει να τεθούν κανόνες στο ραδιοτηλεοπτικό τοπίο για να διασφαλιστεί επιτέλους η διαφάνεια και η δεοντολογία αλλά και ότι πρέπει να περιοριστούν οι άδειες σε τέσσερις.
Από την άλλη πλευρά τα κανάλια, έχοντας τη στήριξη της αντιπολίτευσης, έχουν εξαπολύσει κατά μέτωπο επίθεση εναντίον της κυβέρνησης, κατηγορώντας την για οπορτουνισμό, λασπολογία και φασιστική συμπεριφορά.
Αν και η αλήθεια ποτέ δεν είναι απόλυτη και το πιθανότερο είναι ότι οι πολίτες, ποτέ δε θα μάθουν αν και σε ποιο βαθμό ευσταθούν οι κατηγορίες που εξαπολύονται εκατέρωθεν ή όχι, για τις ΗΠΑ η ζυγαριά μοιάζει να γέρνει προς την πλευρά της κυβέρνησης και του υπουργού Επικρατείας, καθώς σύμφωνα με την αμερικανική πρεσβεία στην Αθήνα και τον πρώην πρέσβη των ΗΠΑ στην Ελλάδα, Charles Ries, το πραγματικό επίκεντρο της αδιαφάνειας και της διαπλοκής εντοπίζεται στην ιδιωτική βιομηχανία των ελληνικών μέσων μαζικής ενημέρωσης (ΜΜΕ) η οποία χαρακτηρίζεται ως υπερμεγέθης και ζημιογόνα, ενώ σημειώνεται πως τα τηλεοπτικά κανάλια λειτουργούν χωρίς άδειες.
Αυτό τουλάχιστον αναφέρεται ρητά σε δύο εμπιστευτικά έγγραφα που συντάχθηκαν από την αμερικανική πρεσβεία και κοινοποιήθηκαν στο υπουργείο εξωτερικών των ΗΠΑ μεταξύ του Απριλίου και του Ιουλίου του 2006 και τα οποία δημοσίευσε το WikiLeaks. Το πρώτο έγγραφο, περιλαμβάνει μόνο μία περιορισμένη αναφορά με συνοπτικά σχόλια για τα ελληνικά ιδιωτικά ΜΜΕ και την ΕΡΤ, ενώ το δεύτερο αποτελεί μία εκτενή ανάλυση για τα ιδιωτικά ΜΜΕ της Ελλάδας, το σκοτεινό ιδιοκτησιακό καθεστώς τους και τον ρόλο που παίζουν στη συντήρηση ενός δικτύου πολιτικής και οικονομικής διαπλοκής.
Και τα δύο έγγραφα υπογράφονται από τον Charles P. Ries, Αμερικανό πρέσβη στην Αθήνα από το 2004 μέχρι το 2007. Ο Charles Ries δεν είναι ένας υπηρεσιακός διπλωμάτης της σειράς αλλά ένα ισχυρό πολιτικό πρόσωπο των ΗΠΑ το οποίο επιλέχτηκε ως επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση σε θέματα οικονομίας, ενέργειας και δημοσίων σχέσεων σε μία από τις πιο κρίσιμες στιγμές για την ΕΕ, λίγο μετά την ίδρυση της ευρωζώνης. Ήταν κύριος Αναπληρωτής Βοηθός Υπουργός Εξωτερικών για τις Ευρωπαϊκές Υποθέσεις (2000-04), υπεύθυνος για την επίβλεψη των σχέσεων ΗΠΑ – Ευρωπαϊκής Ένωσης και επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας με την ΕΕ στους τομείς της οικονομίας και της ενέργειας. Επιπλέον, διετέλεσε υπουργός Οικονομικών Υποθέσεων και Συντονισμού για την Οικονομική Μετάβαση του Ιράκ αναλαμβάνοντας επικεφαλής μίας από τις πιο σημαντικές διεθνείς διπλωματικές αποστολές των ΗΠΑ.
Η πολιτική δύναμη του Charles Ries ενισχύεται από το γεγονός ότι η σύζυγος του, Marcie Berman Ries, είναι, επίσης, σημαίνον πρόσωπο της αμερικανικής διπλωματίας. Νυν πρέσβειρα των ΗΠΑ στη Βουλγαρία, με ειδικότητα σε θέματα εθνικής ασφάλειας και ελέγχου όπλων η Ries διετέλεσε διευθύντρια του Γραφείου των Ηνωμένων Εθνών για Πολιτικές Υποθέσεις, επικεφαλής της αποστολής στην Πρίστινα, στο Κοσσυφοπέδιο, πρέσβειρα στην Αλβανία, υπεύθυνη Πολιτικο-Στρατιωτικών Υποθέσεων στο Ιράκ.και επικεφαλής του τμήματος Ευρωπαϊκών και Ευρασιατικών Υποθέσεων στο υπουργείο Εξωτερκών των ΗΠΑ και στο τμήμα Πυρηνικής και Στρατηγικής Πολιτικής.
Τον Απρίλιο του 2006, ενόψει της επίσκεψης της Υπουργού εξωτερικών (ΥΠΕΞ) των ΗΠΑ Κοντολίζα Ράις στην Ελλάδα, η αμερικανική πρεσβεία στην Αθήνα συνέταξε μία εμπιστευτική αναφορά προς την Ουάσιγκτον με τους κυριότερους τίτλους προς συζήτηση και οδηγίες για μία σειρά θεμάτων. Στην αναφορά συμπεριλαμβάνονταν μία ενότητα με τον τίτλο ‘Τύπος (ΜΜΕ) κατά τη διάρκεια της επίσκεψης σας’ όπου γινόταν μία σύντομη, γενική περιγραφή των ελληνικών ΜΜΕ. Στην περιγραφή του, ο Αμερικανός πρέσβης  προχωρά σε μία σαφή διάκριση μεταξύ των ιδιωτικών τηλεοπτικών μέσων και της δημόσιας τηλεόρασης, προτείνοντας στην Κοντολίζα Ράις να επιλέξει την ΕΡΤ, με το επιχείρημα πως προσπαθούσε να διατηρήσει μία ισορροπία στον τρόπο παρουσίασης των ειδήσεων.
‘Προτείνουμε μία συνέντευξη με την ΕΡΤ” γράφει ο πρέσβης, υπογραμμίζοντας ότι, σε αντίθεση με τα ιδιωτικά ΜΜΕ, η ΕΡΤ  ‘κάνει μία αξιοπρεπή προσπάθεια να παρουσιάσει ισορροπημένες ειδήσεις’. ‘Σε μία πρόσωπο με πρόσωπο συνέντευξη με τον αξιόλογο διπλωματικό ανταποκριτή της ΕΡΤ, περιμένουμε σοβαρές, εγκρατείς ερωτήσεις για τη στρατηγική συνεργασία με την Ελλάδα, τις Ελληνοτουρκικές σχέσεις, το όνομα των Σκοπίων, το Κόσοβο, το Ιράν, το Ιράκ και το πρόγραμμα απαλλαγής από τη βίζα … Περιμένουμε τμήμα της συνέντευξης να τρέξει κατά τη διάρκεια του βραδινού δελτίου ειδήσεων, με άλλους σταθμούς να χρησιμοποιούν τμήματα στις δικές τους αναμεταδόσεις. Η συνέντευξη, στο σύνολο της, θα μεταδοθεί την επόμενη ημέρα από την ΕΡΤ’ αναφέρει ο Αμερικανός πρέσβης.
Λίγους μήνες αργότερα, τον Ιούλιο του 2006, στον απόηχο της ολοκλήρωσης της επίσκεψης της Κοντολίζα Ράις στην Ελλάδα, η αμερικανική πρεσβεία στην Αθήνα κοινοποίησε στο ΥΠΕΞ στην Ουάσιγκτον ένα χαρακτηρισμένο ως ‘ευαίσθητο’ έγγραφο, όπου γινόταν μία εκτενής, εμπιστευτική ανάλυση του τομέα των ελληνικών, ιδιωτικών, ΜΜΕ.
Στην περίληψη της ανάλυσης αναφέρεται ότι κάτω από τα φαινομενικά φυσιολογικά λειτουργούντα ΜΜΕ της Ελλάδας, κρύβεται ένα σύμπλεγμα συμφερόντων όπου εμπλέκονται Έλληνες μεγιστάνες με σαφή στόχο τη χρήση του Τύπου για την εξυπηρέτηση πολιτικών και οικονομικών τους συμφερόντων.
‘Με μία πρώτη ματιά τα ελληνικά ΜΜΕ μπορεί να μοιάζουν με αυτά στις ΗΠΑ, με ένα μείγμα εφημερίδων ευρείας κυκλοφορίας, τηλεοπτικών  και ραδιοφωνικών σταθμών, εθνικών και τοπικών και με Συνταγματικές εγγυήσεις για την ελευθερία του Τύπου’ αναφέρει το έγγραφο. ‘Ένας πιο προσεκτικός έλεγχος αποκαλύπτει μία ελληνική βιομηχανία ΜΜΕ ελεγχόμενη από μεγιστάνες των επιχειρήσεων, οι οποίοι μπορούν να χρηματοδοτούν τις ζημιογόνες δραστηριότητες τους στο χώρο των ΜΜΕ μέσω άλλων επιτυχημένων επιχειρήσεων τους. Οι δραστηριότητες τους στο χώρο των ΜΜΕ τους επιτρέπουν, με τη σειρά τους, να ασκούν πολιτική και οικονομική επιρροή.’
Στο πρώτο μέρος της ανάλυσης για τα ελληνικά ΜΜΕ, όπως αποτυπώνεται στο ευαίσθητο αμερικανικό έγγραφο, γίνεται μία σύντομη αναφορά στην ιστορία τους και στον τρόπο που οι πρώτες ελληνικές εφημερίδες συνέβαλλαν στον αγώνα για την ανεξαρτησία από τους Οθωμανούς. Με ένα άλμα στο μέλλον το έγγραφο μεταφέρεται στο 2006 για να εξηγήσει πώς Έλληνες μεγιστάνες του πλούτου έχουν στήσει μία ζημιογόνα και ελεγχόμενη βιομηχανία ενημέρωσης  την οποία χρηματοδοτούν οι ίδιοι από άλλες δραστηριότητες τους με μοναδικό στόχο την εκμετάλλευση της για την εξυπηρέτηση συμφερόντων τους.
‘Η Ελλάδα έχει αυτή τη στιγμή περίπου 160 εφημερίδες, 180 τηλεοπτικούς σταθμούς, 800 ραδιοφωνικούς σταθμούς, 3500 περιοδικά και μόλις 10 εκ.ανθρώπους. (Η Πορτογαλία με τον ίδιο πληθυσμό, έχει 35 εφημερίδες, 62 τηλεοπτικούς σταθμούς και 221 ραδιοφωνικούς σταθμούς)’ αναφέρουν οι συντάκτες του εγγράφου διερωτώμενοι ‘πώς είναι δυνατόν όλα αυτά τα ΜΜΕ να λειτουργούν επικερδώς;’ πριν δώσουν οι ίδιοι την απάντηση: ‘δε λειτουργούν επικερδώς.   Χρηματοδοτούνται από τους ιδιοκτήτες τους που, αν και καλωσορίζουν οποιοδήποτε εισόδημα από τις δραστηριότητες των ΜΜΕ τα χρησιμοποιούν κυρίως για να ασκήσουν πολιτική και οικονομική επιρροή και ως εκ τούτου ενδιαφέρονται λιγότερο για τα κέρδη από τα ΜΜΕ’.
Σε επόμενη ενότητα της ανάλυσης στο ευαίσθητο αμερικανικό έγγραφο, με τίτλο ‘Ποιοι είναι τα ΜΜΕ;’ περιγράφεται, με επίκεντρο τη βιομηχανία ενημέρωσης, ένα σύστημα διαπλοκής που δρα στην Ελλάδα ελέγχοντας τα ΜΜΕ και την πολιτική και οικονομική ζωή της χώρας. Σύμφωνα με τους συντάκτες του εγγράφου, ‘τα ιδιωτικά μέσα ενημέρωσης στην Αθήνα βρίσκονται υπό την ιδιοκτησία μίας μικρής ομάδας ανθρώπων που έχουν κληρονομήσει ή δημιουργήσει περιουσίες στους τομείς της ναυτιλίας, των τραπεζών, των τηλεπικοινωνιών, του πετρελαίου, των ασφαλειών κλπ και οι οποίοι είναι ή υπήρξαν συνδεδεμένοι εξ αίματος, γάμου ή μοιχείας με πολιτικούς και κυβερνητικούς αξιωματούχους και / ή με άλλους μεγιστάνες των μέσων ενημέρωσης ή των επιχειρήσεων’.
‘Για παράδειγμα’ συνεχίζουν οι συντάκτες του εγγράφου από την αμερικανικής πρεσβεία της Αθήνας, ο εφοπλιστής και μέτοχος του Mega Channel, Βαρδής Βαρδινογιάννης, είναι ο καλύτερος φίλος του Χρίστου Λαμπράκη, εκδότη των εφημερίδων ‘Το Βήμα’, ‘Τα Νέα’, των \Athens News’ και του ειδησεογραφικού πόρταλ ‘in.gr’ και ο Λαμπράκης έχει συμβάσεις για την κατασκευή δημόσιων έργων. Τα δύο παιδιά του Βαρδινογιάννη έχουν παντρευτεί με μέλη των εφοπλιστικών οικογενειών Γουλανδρή και Νομικού. Η αδελφή του Βαρδινογιάννη, Ελένη, είναι παντρεμένη με το βουλευτή .. Γιάννη Κεφαλογιάννη .. ‘
Τα ‘διαπλεκόμενα συμφέροντα’ στην Ελλάδα αναφέρονται ‘συγκεκριμένα και αποκλειστικά στο δίκτυο σχέσεων μεταξύ των μέσων ενημέρωσης, των επιχειρήσεων και της κυβέρνησης’ γράφουν οι συντάκτες του εγγράφου παραθέτοντας σχόλιο του τότε υπουργού Εμπορίου και Ναυτιλίας σχετικά με το πώς τα διαπλεκόμενα συμφέροντα μετατρέπουν την ελληνική κυβέρνηση σε μαριονέτα που τα εξυπηρετεί. ‘Οι σχέσεις είναι πιο περίπλοκες και αιμομικτικές από εκείνες μεταξύ των θεών, των ημίθεων και των ανθρώπων της ελληνικής μυθολογίας’ σημειώνουν οι συντάκτες του εγγράφου της αμερικανικής πρεσβείας στην Αθήνα προσθέτοντας ότι ‘όλοι οι ιδιωτικοί τηλεοπτικοί σταθμοί και οι περισσότεροι ραδιοφωνικοί λειτουργούν χωρίς άδειες μέχρι τώρα, καθώς δεν υπάρχει πλαίσιο για τη χορήγηση αδειών’ .
‘Προηγούμενες κυβερνήσεις, στην προσπάθεια τους να πετύχουν ευνοϊκής δημοσιότητας, έκαναν τα στραβά μάτια σε παράνομους ελιγμούς των μέσων ενημέρωσε σε διάφορους τομείς και τους παρείχαν ακόμη και φοροαπαλλαγές’ αποκαλύπτει το έγγραφο.
Όσον αφορά στους δημοσιογράφους το έγγραφο αναφέρει ότι είναι ανεπαρκώς αμειβόμενοι και συνήθως πρέπει να κάνουν πολλές δουλειές απλά και μόνο για να βγάζουν τα προς το ζην και ‘να πληρώνουν τους λογαριασμούς τους’. Αυτό τους αφαιρεί δύναμη και τους κάνει να γίνονται ιδιαίτερα ‘ανήσυχοι′ για το τί σκέφτονται γι’ αυτούς τα ‘πολλά αφεντικά τους’. Στη συνέχεια το έγγραφο αναφέρεται σε επαφή που είχε η αμερικανική πρεσβεία με μία ‘επί μακρόν εργαζόμενη δημοσιογράφο στο  Mega Channel’ η οποία και υποστήριξε ότι σε όλα τα χρόνια εργασίας της στο κανάλι ‘θυμάται μόνο μία περίπτωση που οποιοσδήποτε από τους πέντε ιδιοκτήτες του δέχτηκε κριτική από το σταθμό’.
Η ανάλυση, οι διαπιστώσεις και τα συμπεράσματα που παρατίθενται στα συγκεκριμένα εμπιστευτικά έγγραφα από τον πρώην αμερικανικό πρέσβη στην Αθήνα Charles Ries και τα οποία συντάχθηκαν και εστάλησαν στο υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ, παρέχουν μία σαφή εικόνα της, μυστικής αλλά πραγματικής άποψης των ΗΠΑ για την ελληνική βιομηχανία ιδιωτικών μέσων ενημέρωσης.
Δεν είναι, όμως, μόνο σε εμπιστευτικά έγγραφα που διατυπώνεται αυτή η εκτίμηση αλλά και σε διεξοδικά ρεπορτάζ διεθνών ειδησεογραφικών οργανισμών, όπως το Reuters, το οποίο δημοσίευσε το Δεκέμβριο του 2012 μία εκτενή δημοσιογραφική έρευνα για το θέμα. Σε αυτό, αφού πρώτα σημειώνει ότι η Ελλάδα έχει περισσότερες πανελλαδικές εφημερίδες από τη Γερμανία ή τη Βρετανία, κάνει σαφείς και ονομαστικές αναφορές σε ιδιοκτήτες ΜΜΕ τους οποίους εμπλέκει στα διαπλεκόμενα συμφέροντα, με ιδιαίτερη μνεία στο MEGA Channel.
‘Οι πολιτικοί που έρχονται σε ρήξη με τους ιδιοκτήτες των μέσων ενημέρωσης διακινδυνεύουν να αντιμετωπίσουν αρνητικά δημοσιεύματα’ γράφει το Reuters παραθέτοντας δηλώσεις πρώην υπουργού, ο οποίος υποστηρίζει ότι ιδιοκτήτης ιδιωτικού ΜΜΕ του ζήτησε στο παρελθόν να σταματήσει μία δικαστική διερεύνηση υποθέσεων του ενώ ένας ιδιοκτήτης εφημερίδας που χρωστούσε ένα εκατομμύριο ευρώ σε δημόσια επιχείρηση επικοινώνησε μαζί του σε μία προσπάθεια να πετύχει μία συμφωνία για να αποφύγει την πληρωμή του χρέους του.
Το πρόβλημα της σύγκρουσης συμφερόντων, της διαφθοράς και της αδιαφάνειας στον τομέα των μέσων ενημέρωσης θίγει και η Transparency International (Διεθνής Διαφάνεια) η οποία δίνει στην Ελλάδα τη χειρότερη βαθμολογία στην Ευρώπη και μία από τις χαμηλότερες διεθνώς στο δείκτη διαφάνειας, κάνοντας συγκεκριμένες αναφοράς στον τομέα των ΜΜΕ.
Έτσι, τουλάχιστον σύμφωνα με τις ΗΠΑ, το πρακτορείο Reuters και την Transparency International, ο υπουργός Επικρατείας κ. Παππάς και η κυβέρνηση έχουν δίκαιο και τα ιδιωτικά τηλεοπτικά κανάλια (τουλάχιστον κάποια εξ αυτών) έχουν άδικο. 

Πηγή :  http://analitis.gr

Γκάμπριελ: Επειγόντως ελάφρυνση του ελληνικού χρέους – «Ψευδολύση» το κλείσιμο συνόρων

 

Λίγες ημέρες πριν από τη Σύνοδο Κορυφής για το προσφυγικό ο Γερμανός αντικαγκελάριος και υπουργός Οικονομίας Ζίγκμαρ Γκάμπριελ ζητά την άμεση ελάφρυνση του ελληνικού χρέους ενώ απευθύνει έκκληση στην ΕΕ να μην αποκλείσει την Ελλάδα.
«Ο αποκλεισμός ή η περιθωριοποίηση ενός κράτους – μέλους είναι «ψευδολύση» που δηλητηριάζει τον ευρωπαϊκό διάλογο» υποστηρίζει σε μακροσκελές άρθρο του που δημοσιεύει σήμερα η Frankfurter Allgemeine Zeitung, ο πρόεδρος του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος (SPD).
Ο Γκάμπριελ κάνει αναφορά και στη κρίση χρέους, υποστηρίζοντας ότι από τα 200 δις ευρώ που έλαβε ως βοήθεια η Ελλάδα από το 2010 μέχρι το 2105, τα 145 δις δόθηκαν για την αποπληρωμή χρεών και δεν συνέβαλαν στην επανεκκίνηση της ελληνικής οικονομίας.
«Ενεργοποιούμε δισεκατομμύρια επί δισεκατομμυρίων για να σταθεροποιήσουμε το ευρωπαϊκό χρηματοπιστωτικό σύστημα, αλλά δεν κατορθώσαμε να βελτιώσουμε την καθημερινότητα, την πραγματική οικονομία και τις κοινωνικές συνθήκες των ανθρώπων στις χώρες που παίρνουν τη βοήθεια, με αποτέλεσμα να διογκώνεται η δυσαρέσκεια για την ευρωπαϊκή πολιτική διάσωσης στους δανειστές και στους δανειζόμενους», παρατηρεί ο Γκάμπριελ, ζητώντας να αλλάξει αυτή η πολιτική για να μην επιταχυνθεί η διαδικασία κατάρρευσης της Ευρώπης.
«Η Ελλάδα χρειάζεται επειγόντως ελάφρυνση του χρέους»
«Στο πλαίσιο του προγράμματος διάσωσης της Ελλάδας θα πρέπει να δώσουμε περισσότερο βάρος στις επενδύσεις, στην αναπτυξιακή πολιτική και στη δίκαιη κατανομή βαρών», υποστηρίζει ο Γερμανός αντικαγκελάριος, ζητώντας ελαφρύνσεις για την Ελλάδα.
«Εάν η ελληνική κυβέρνηση συνεχίσει με σοβαρότητα τις μεταρρυθμίσεις, θα πρέπει να βρούμε τρόπους να μειώσουμε το ελληνικό χρέος, η Ελλάδα χρειάζεται επειγόντως ελάφρυνση του χρέους, π.χ. με μείωση των επιτοκίων και επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής, ειδάλλως απειλείται με κοινωνικές ταραχές και ακυβερνησία. Σε σχέση με αυτήν την κατάσταση οι σχεδόν εβδομαδιαίες προειδοποιήσεις από την Κομισιόν, ότι θα πρέπει να κάνει περισσότερα για την εξασφάλιση των εξωτερικών συνόρων της ΕΕ, ηχούν ως κυνισμός».

Πηγή : www.presspublica.gr

Νέο σκάνδαλο στο Λαϊκό Κόμμα, ακόμα ψάχνουν οι σοσιαλιστές

 

Με τον σχηματισμό κυβέρνησης να φαντάζει όλο και πιο δύσκολος, η πλειοψηφία των Ισπανών (58%) εκτιμά πως η χώρα οδηγείται σε εκλογές, σύμφωνα με δημοσκόπηση της εταιρείας GAD3 για λογαριασμό της εφημερίδας ABC. Μια προοπτική, η οποία δεν ευνοεί ούτε τους συντηρητικούς ούτε τους σοσιαλιστές.
Ο ηγέτης των σοσιαλιστών Πέντρο Σάντσεθ δηλώνει αισιόδοξος πως θα έχει καταλήξει σε συμφωνία για κυβερνητικό συνασπισμό έως τα τέλη του μήνα. Δύσκολο έργο που -με δεδομένη την άρνηση των Θιουδαδάνος και του Ποδέμος να συνυπάρξουν σε μια κυβέρνηση- θα απαιτήσει από τον Σάντσεθ να συμφωνήσει με τη ριζοσπαστική Αριστερά του Πάμπλο Ιγκλέσιας, την Ενωμένη Αριστερά και το εθνικιστικό κόμμα των Βάσκων, προσδοκώντας και στην αποχή των αυτονομιστών της Καταλονίας, ώστε στη Βουλή να εξασφαλίσει την πλειοψηφία επί των ψηφισάντων.
Ο Σάντσεθ απεύχεται τις εκλογές που -σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις- θα εξοστρακίσουν το κόμμα του στην τρίτη θέση προς όφελος του Ποδέμος. Και για τον Ραχόι, η συγκυρία είναι δυσοίωνη, καθώς το Λαϊκό Κόμμα (ΡΡ) πρωταγωνιστεί σε νέο σκάνδαλο διαφθοράς, που ανάγκασε χθες την επί 12 χρόνια πρόεδρο του κόμματος στη Μαδρίτη, την 63χρονη κόμισσα Εσπεράνθα Αγκίρε να παραιτηθεί.
Την περασμένη εβδομάδα η Χωροφυλακή έκανε έφοδο στην έδρα του κόμματος στη Μαδρίτη στο πλαίσιο έρευνας για δίκτυο παράνομης χρηματοδότησης του ΡΡ από επιχειρήσεις, με αντάλλαγμα αναθέσεις συμβάσεων. Σύμφωνα με τις δικαστικές αρχές, πρόκειται για μίζες τουλάχιστον 2 εκατ. ευρώ που έδινε η κατασκευαστική OHL στον ταμία της οργάνωσης Μπελτράν Γκουτιέρεθ. Η Αγκίρε ανέλαβε την πολιτική ευθύνη «γιατί δεν παρακολούθησα όσα γίνονταν στο κόμμα», αλλά και επειδή «εμπιστεύτηκα πρόσωπα σαν τον Φρανθίσκο Γρανάδος», γενικό γραμματέα του ΡΡ στη Μαδρίτη, φυλακισμένο εδώ και ενάμιση χρόνο για τη συμμετοχή του σε άλλο δίκτυο διαφθοράς.
Η παραίτηση και το νέο σκάνδαλο αποτελούν σοβαρό πλήγμα για τον Ραχόι σε περίπτωση σύντομης προσφυγής στις κάλπες. Πόσο μάλλον, όταν -σύμφωνα με τη δημοσκόπηση της ABC- το 65,6% των Ισπανών θεωρούν πως -σε περίπτωση εκλογών- ο Ραχόι δεν πρέπει να είναι υποψήφιος του ΡΡ για την πρωθυπουργία της χώρας.

Πηγή : www.efsyn.gr