Αγαπώ το περιβάλλον και προσπαθώ

 

Συντάκτης: Βάση Παναγοπούλου

 

Από τη μια μεταχειριζόμαστε τον πλανήτη μας σαν σκουπιδοτενεκέ και από την άλλη τού αποδίδουμε μαγικές ικανότητες ζώντος οργανισμού που ό,τι του πετάς, αυτομάτως το αφομοιώνει, το μεταβολίζει και το αποβάλλει, οπότε κανένα πρόβλημα. Ολα εντάξει.
Γιατί, τι άλλη λογική μπορεί να κρύβεται πίσω από την εικόνα ενός μπουκαλιού -από το οποιοδήποτε αναψυκτικό, χάρτινου ή γυάλινου, δεν έχει σημασία- σφηνωμένου ανάμεσα στα κλαδιά ενός θάμνου;
Τι γυρεύουν κολλημένες οι τσίχλες στον κορμό ενός δέντρου;
Γιατί στο δάσος του Σχινιά οι επισκέπτες λουόμενοι πετούν τα σκουπίδια έξω, μπροστά από και όχι μέσα στους κάδους, που στέκονται εκεί, άδειοι και ... αποσβολωμένοι, να κοιτούν τα σκουπιδοβουνά στα πόδια τους;
Οι μπλε κάδοι ανακυκλώνουν και το υπόλοιπο του καφέ που υπάρχει στο πλαστικό ποτήρι όταν το πετάμε μέσα τους;
Γιατί τα βρόμικα πλαστικά πιάτα, γεμάτα με φαγητό ή γλυκό, ρίχνονται στην ανακύκλωση; Γιατί είναι πλαστικά;
Ο κατάλογος των περιστατικών και συμπεριφορών που ακυρώνουν κάθε λογική μπορεί να συμπληρωθεί με πολλές ακόμη πράξεις.
Σίγουρα ο καθένας από εμάς έχει να καταθέσει έστω μία περιβαλλοντοκτόνα πράξη.
Κάνουμε κινήσεις ασυνείδητα, χωρίς να τις σκεφτούμε.
Ομως, κάθε πράξη έχει αντίκτυπο κι όσο κι αν μας φαίνεται απίθανο, οι τελικοί αποδέκτες των πράξεών μας ήμαστε εμείς.
Σε αυτές τις συμπεριφορές -που ακουμπούν σε νοοτροπίες παρελθόντων χρόνων, όταν το πρόβλημα της κούρασης του πλανήτη δεν είχε ακόμη γίνει ορατό όπως σήμερα- έρχονται να δώσουν λύσεις τρία βιβλία-οδηγοί του living green.
Χρηστικά, δίνουν αναγκαίες πληροφορίες αλλά και λύσεις στο πρόβλημα της υπερβολικής κατανάλωσης που χαρακτηρίζει πλέον τον «πολιτισμό» μας.
Για να τα ξεφυλλίσουμε:

«Αν συγκεντρώναμε όλα τα μυρμήγκια του πλανήτη, θα είχαμε μια βιομάζα μεγαλύτερη από εκείνη των ανθρώπων. Κι όμως η παραγωγικότητά τους τρέφει τα φυτά, τα ζώα, το έδαφος.

Η βιομηχανία βρίσκεται σε πλήρη ανάπτυξη μόλις για έναν αιώνα κι έχει ήδη καταφέρει να καταστρέψει σχεδόν κάθε οικοσύστημα στον πλανήτη. Η φύση δεν έχει πρόβλημα σχεδιασμού. Οι άνθρωποι έχουν».

Είναι απόσπασμα που δίνεται ως σπερματική σκέψη στο βιβλίο «Μειώστε, Ανακυκλώστε, Ξαναχρησιμοποιήστε» του Nicky Scott.
Ενας οδηγός με απάντηση σε κάθε μια ερώτηση και απορία σχετικά με την ανακύκλωση.
Τι υλικά ανακυκλώνονται; Σχεδόν όλα, αλλά χρειάζεται να τα διαχωρίσουμε σε κατηγορίες.
Χρειάζονται ιδιαίτερη μεταχείριση; Να είναι πλυμένα, καθαρά.
Τι μπορώ να κάνω με το παλιό μου κινητό; Χαρίστε το σε κάποιον που δεν τον ενδιαφέρει να έχει το τελευταίο τάδε μοντέλο, δώστε το σε κατάστημα μεταχειρισμένων ή σε κέντρα ανακύκλωσης.
Τι μπογιά να διαλέξω για το παιδικό δωμάτιο; Αποφύγετε τα τοξικά χρώματα, αγοράστε μπογιές από φυτικά υλικά, εκχυλίσματα φυτικών ελαίων κ.λπ., είναι πιο υγιεινές, ενώ όση μπογιά μείνει και ξεραθεί μπορεί να κομποστοποιηθεί.
Τι να κάνω με την οθόνη του υπολογιστή που χάλασε; Οι οθόνες τηλεοράσεων και υπολογιστών περιέχουν υδράργυρο! Στην ανακύκλωση ολοταχώς, με προσοχή.
Πώς μπορώ να μειώσω τα σκουπίδια που παράγω; Αγοράζετε μη συσκευασμένα προϊόντα, ξεχωρίστε σε κατηγορίες τα σκουπίδια σας αντί να τα πετάξετε στον σκουπιδοτενεκέ όλα μαζί ανακατεμένα, κάντε οικιακή κομποστοποίηση, οδηγήστε τα σκουπίδια σας στην ανακύκλωση ανάλογα με το είδος.
Είναι σαν να παίζει κανείς -τουλάχιστον οι συνομήλικοι γνωρίζουν- «φωτεινό παντογνώστη».
Εχεις απορία, δεν ξέρεις τι να κάνεις και γυρνάς στο σπίτι γύρω γύρω με το ληγμένο φάρμακο στο χέρι; Ανοίγεις το βιβλίο, πηγαίνεις στο αντίστοιχο γράμμα φ -ναι, έχει αλφαβητικό οδηγό- και βρίσκεις τις λύσεις που σου ταιριάζουν.
Ενημερωμένο όσον αφορά την κατάσταση στην Ελλάδα, με διευθύνσεις ειδικών ιστοσελίδων, απ' όπου μπορεί κανείς να ενημερωθεί για το πώς και το τι, με ιδέες εναλλακτικών χρήσεων των αντικειμένων, όπου μπορεί αυτό να είναι δυνατό.
Δίνονται λύσεις που ξεκινούν από το πώς μπορείς να αξιοποιήσεις τις άδειες αυγοθήκες, πώς συμπεριφερόμαστε στα παλιά έπιπλά μας, πώς να επαναχρησιμοποιήσουμε τα γυάλινα μπουκάλια που δεν επιστρέψαμε στο σούπερ μάρκετ, μέχρι σε τι χρησιμεύει ένα τούβλο αν δεν γίνει... τοίχος.
Το σημαντικό μήνυμα του βιβλίου είναι η διαδικασία αλλαγής στη σκέψη, οπότε και στη συμπεριφορά, που μας εισάγει σε έναν νέο κόσμο.
Είναι ανάγκη ό,τι δεν χρειαζόμαστε να το πετάμε στα σκουπίδια; Μήπως το ανεπιθύμητο για μένα πλέον προϊόν είναι χρήσιμο σε κάποιον άλλον; Και τελικά χρειαζόμαστε όλα όσα αγοράζουμε;

«Στη Βρετανία παράγουν καθημερινά τόσα σκουπίδια, ώστε να μπορούν να γεμίζουν την πλατεία Τραφάλγκαρ μέχρι την κορυφή της στήλης του αγάλματος του Νέλσον και το Αλμπερτ Χολ, ανά μία ώρα».

Ρίγος στη ραχοκοκαλιά από τη συνειδητοποίηση του μεγέθους.
Στο κεφάλαιο «Ενα όραμα για το μέλλον», ανακαλύπτω την έννοια «μηδενικά απορρίμματα». Σε τι αναφέρεται;

«Είναι μια φιλοσοφία και μια αρχή σχεδιασμού για τον 21ο αιώνα. Τα μηδενικά απορρίμματα μεγιστοποιούν την ανακύκλωση, ελαχιστοποιούν τα απορρίμματα, μειώνουν την κατανάλωση κι εξασφαλίζουν την επαναχρησιμοποίηση, επισκευή, βιοδιάσπαση και ανακύκλωση κάθε προϊόντος».

Και τίθεται προς σκέψη το ερώτημα: «Αν τα προϊόντα δεν μπορούν να ανακυκλωθούν, να ξαναχρησιμοποιηθούν, να κομποστοποιηθούν, αξίζει να παράγονται;».
Και οδηγούμαι και πάλι στον πρόλογο -έχω μια συνήθεια να ξεκινώ από το τέλος τα βιβλία:

«Το βιβλίο αυτό θα σας βοηθήσει να δείτε το περιεχόμενο του σκουπιδοτενεκέ σας με νέο μάτι. Ευελπιστούμε πως κάθε φορά που πηγαίνετε για ψώνια, θα αναρωτιέστε: Πόσα χιλιόμετρα ταξίδεψε για να φτάσει εδώ; Είναι εγχώριο ή εισαγόμενο; Ποιος το έφτιαξε; Ελπίζω να τον πλήρωσαν καλά! Είναι από ανακυκλώσιμα ή ανακυκλωμένα υλικά; Είναι τοξικό; Υπάρχει καλύτερη εναλλακτική;».

Αρχικά αυτές τις ερωτήσεις μπορεί να τις δει κανείς σαν ψυχαναγκαστικές, ίσως και να λειτουργήσουν κάποιο διάστημα έτσι, αλλά είναι μέχρι να μπούμε στο παιχνίδι, με την «εξάσκηση» κάποια στιγμή θα γίνεται αυτόματα.

«Η ανακύκλωση εξοικονομεί ενέργεια και φυσικά αποθέματα, ενώ παράλληλα μειώνει τον όγκο των απορριμάτων. Σε έναν κόσμο συγκεχυμένων μηνυμάτων, όπου τα περιβαλλοντικά προβλήματα φαντάζουν τεράστια για να τα αντιμετωπίσει ο καθένας μας μεμονωμένα, μια εύκολη λύση για να βοηθήσουμε τον πλανήτη είναι να μειώσουμε, ο καθένας ξεχωριστά, τον όγκο των απορριμμάτων μας, να ανακυκλώνουμε και να κομποστοποιούμε. Οι δήμοι θα έπρεπε να επιβάλλουν πρόστιμα σε όσους συνεχίζουν να πετάνε κομποστοποιήσιμα κι ανακυκλώσιμα υλικά στους σκουπιδοτενεκέδες, ακολουθώντας το σύνθημα Ανακυκλώστε!».

Φαίνεται ακραίο, αλλά έρχεται... με αέρα ευρωπαϊκό και θα χρησιμοποιηθεί στον σχεδιασμό της αντιμετώπισης του προβλήματος.
Στις ευρωπαϊκές μεγαλουπόλεις οι κάτοικοι ήδη υποχρεούνται να ακολουθούν συγκεκριμένους κανόνες διαχείρισης σκουπιδιών, ακόμα και πότε τα βγάζουν στους κάδους.
Αλλιώς το πρόστιμο είναι σίγουρο χαρτί. 

Πηγή : www.efsyn.gr

Ένας τελικός «όνειρο» στη σκιά του «εφιάλτη»

 

του Γιάννη Σαπουντζάκη
 Eίναι αλήθεια πως το πρόσφατο συμβάν στη συναυλία στο Μάντσεστερ θύμισε σε όλους ότι η τρομοκρατία αποτελεί ένα πρόβλημα που αντί να περιορίζεται παρουσιάζεται ως μία άλλη Λερναία Ύδρα που συνεχώς βρίσκει νέους τρόπους να δείχνει το απάνθρωπο πρόσωπό της. Όχι ότι επρόκειτο για κάτι που έχει ξεχαστεί, ωστόσο, ένα χτύπημα σε μία από τις μεγαλύτερες πόλεις της Βρετανίας δεν θα μπορούσε παρά να θορυβήσει για τα καλά και τους διοργανωτές του αποψινού τελικού του Τσάμπιονς Λιγκ ανάμεσα στη Ρεάλ Μαδρίτης καις τη Γιουβέντους.

Από τη στιγμή που έγιναν γνωστές οι δύο φιναλίστ οι απανταχού ποδοσφαιρόφιλοι σε ολόκληρο τον πλανήτη περιμένουν την γιγαντομαχία. Δύο σύλλογοι που ίσως και να συνθέτουν τον πιο ονειρεμένο τελικό της τελευταίας δεκαετίας. Κι όμως, το σύννεφο της τρομοκρατία πλανάται για τα καλά πάνω από την πρωτεύουσα της Ουαλίας και αναγκάζει τους διοργανωτές να έχουν λάβει μέτρα ασφαλείας κάτι παραπάνω από δρακόντεια Οι έλεγχοι αρχίζουν από την στιγμή που οι επισκέπτες φτάνουν στον σιδηροδρομικό σταθμό της πόλης, ενώ πέριξ του γηπέδου υπάρχουν ζώνες σωματικού ελέγχου για όσους θέλουν να το προσεγγίσουν. Φυσικά, από τα μέτρα δεν θα μπορούσαν να εξαιρεθούν οι εκπρόσωποι του Τύπου που επίσης περνάνε από εξονυχιστικό έλεγχο.

Περπατώντας μέσα από τους διαδρόμους στο εσωτερικό του γηπέδου προκειμένου να κατευθυνθεί στην αίθουσα που φιλοξενεί τους δημοσιογράφους, αντιλαμβάνεται εύκολα κανείς το γιατί προοριζόταν αυτό το κατά άλλα αρκετά όμορφο γήπεδο. Παντού εικόνες από αγώνες ράγκμπι για μία εγκατάσταση που έχει διοργανώσει ουκ ολίγα σημαντικά events του εν λόγω αθλήματος. Φυσικά, ωστόσο, έχει φιλοξενήσει και αρκετά σημαντικά ποδοσφαιρικά ματς με το κορυφαίο βεβαίως αυτό που αναμένεται να γίνει σήμερα το βράδυ. Ένα γήπεδο που εξωτερικά δεν εντυπωσιάζει, αν και η εικόνα του δίπλα στο κανάλι της πόλης του προσδίδει μία παραπάνω ομορφιά.

Όπως είθισται σε ανάλογες περιστάσεις, την παραμονή ενός τέτοιου αγώνα έχει κανείς την ευκαιρία να συναντήσει στο γήπεδο ορισμένους θρύλους της ιστορίας του Παγκοσμίου Ποδοσφαίρου. Ένας από αυτούς που βρέθηκε για λίγα λεπτά στην αίθουσα τύπου το απόγευμα της Παρασκευής είναι ο εμβληματικός παλαίμαχος ποδοσφαιριστής της Γιουβέντους, Αλεσάντρο Ντελ Πιέρο. Απλός και ανοιχτός με όλους τους δημοσιογράφους δεν θέλησε να χαλάσει το χατίρι κανενός από τους δημοσιογράφους που του ζήτησαν μία αναμνηστική φωτογραφία.

Πρόκειται, βεβαίως, για ένα παιχνίδι που καθηλώνει όχι μονάχα τους φίλους του ποδοσφαίρου στην Ευρώπη αλλά σε ολόκληρο τον πλανήτη. Άλλωστε, δεν ήταν λίγοι οι εκπρόσωποι του Τύπου που έχουν έρθει για να το καλύψουν από κάθε άκρη της Γης. Στην αίθουσα της συνέντευξη Τύπου, ειδικά σε αυτή των Μαδριλένων, δεν έπεφτε… καρφίτσα με τους Ζιντάν, Σέρχιο Ράμος και Μαρσέλο να δείχνουν αρκετά ευδιάθετοι και να μην αφήνουν καμία ερώτηση δίχως απάντηση.

Κλείνοντας, πρέπει να σημειωθεί πως η ουαλική πρωτεύουσα τις τελευταίες ημέρες ζει και αναπνέει για τον μεγάλο τελικό. Παντού στην πόλη υπάρχουν αφίσες και σημαίες με τα λογότυπα των δύο ομάδων αλλά και του Τσάμπιονς Λιγκ. Στο κάστρο της πόλης που αποτελεί και το σήμα κατατεθέν της έχουν κρεμαστεί μπάνερς με τα λογότυπα όλων των ομάδων που κούνησαν φέτος σεντόνι, ενώ δίπλα στην είσοδό του υπάρχει μία απομίμηση της κούπας με τα «αυτιά» στην αγκαλιά ενός δράκου. Να σημειωθεί εδώ ότι ο δράκος βρίσκεται στη σημαία της χώρας και αποτελεί σύμβολό της. Φίλοι και των δύο ομάδων βρίσκονται σε κάθε γωνιά του Κάρντιφ και δίνουν το δικό τους χρώμα προϊδεάζοντας μας για μια εντυπωσιακή εικόνα όχι μόνο στον αγωνιστικό χώρο αλλά και στις εξέδρες.

Πηγή : www.sdna.gr

Οι ομιλητές της εκδήλωσης του ΔΙΚΤΥΟΥ Ανανεωτικής Αριστεράς, Χυτήριο 2/6/17

 

 ΧΥΤΗΡΙΟ, Ιερά Οδός 44, τηλ. 211 0124401

Εκπλήξεις στον κατάλογο των ομιλητών, της εκδήλωσης που πραγματοποιεί το ΔΙΚΤΥΟ Ανανενωτικής Αριστεράς.
Συγκεκριμένα, στις 2/6/17, ώρα 19:00 στο Χυτήριο, θα έχουμε την δυαντότητα να ακούσουμε σημαντικότατες προσωπικότητες της Πανεπιστημιακής κοινότητας και της Πολιτικής να συνομιλούν και να τοποθετούνται στο ερώτημα:

Το παλαιό Πολιτικό Σύστημα μπορεί να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για την Συγκρότηση της χώρας;

Οι ομιλητές είναι:
Λ. Κατσέλη / Καθηγήτρια Οικονομικών Ε.Κ.Π.Α., πρώην Υπουργός
Α. Μακρυδημήτρης / Καθηγητή Διοικητικής Επιστήμης και Δημοσίου Δικαίου Ε.Κ.Π.Α.
Γ. Καββαθάς /Πρόεδρος ΓΣΕΒΕΕ
Ν. Ανδρουλάκης / Ευρωβουλευτής ΠΑΣΟΚ
Ν. Ξυδάκης / Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ, πρώην Υπουργός
Θ. Φωτεινός / ΔΙΚΤΥΟ Ανανεωτικής Αριστεράς
Η εκτίμησή μας είναι ότι θα είναι μία συζήτηση που θα συζητηθεί πολύ.

Ο δεύτερος γάϊδαρος του Χότζα

 

Ένα ευθυμογράφημα από το Νίκο Γραικούση

Ο γάιδαρος του Χότζα δεν τα πήγαινε καλά τελευταία.
Έπαιρνε συνέχεια βάρος και δεν μπορούσε να ανταποκριθεί στις εργασίες που τον έβαζε να κάνει το αφεντικό του.
Στην αρχή δεν έδωσε σημασία.
Είχε γοητευτεί με τον εαυτό του και τον τρόπο που είχε βρει για να κλέβει φαγητό από το άλογο και τη φοράδα που βρίσκονταν στο διπλανό παχνί.
Έτσι κι αλλιώς το φαγητό αφθονούσε και κανείς δεν αντιλαμβανόταν την ‘’υπεξαίρεση’’.
Και ο ίδιος ο γάιδαρος στην αρχή δεν το έκανε με κακή πρόθεση.
Λίγο σανό είχε πέσει κατά λάθος από μια τρύπα του τοίχου του διπλανού αχυρώνα, εκεί που διέμεναν οι ευγενείς συγγενείς του, που λόγο καταγωγής και αναστήματος είχαν πολύ πιο πλούσιες μερίδες φαγητού!
Δεν έφταιγε αυτός που ήρθε περισσό  φαγητό στο πιάτο του!
Η καθημερινή όμως πρόκληση του μπόλικου και εύκολου φαγοποτιού ήταν ανελέητη.
Ο γάιδαρος υπέκυψε. Όχι ότι ήθελε και πολύ για να το κάνει!
Δικαιολογίες μπόλικες!
Πάντα ριγμένος στη μοιρασιά, με τη μικρότερη μερίδα, χωρίς αναγνώριση του έργου του.
Και του έργου των προγόνων του βεβαίως …βεβαίως!
Το έριξε λοιπόν στο φαγητό μέχρι που στο τέλος έσκασε και δεν μπορούσε να πάρει τα πόδια του από το βάρος.
Και θα συνεχιζόταν αυτή η κατάσταση χωρίς κανείς να μπορεί να φανταστεί το τέλος της, αν δεν άκουγε μια μέρα το Χότζα να παραπονιέται στη γυναίκα του για τις επιδόσεις του γάιδαρου στη δουλειά και να αναρωτιέται για το ποια θα ήταν η καλύτερη λύση.
Να τον πουλήσει κοψοχρονιά ή να τον αφήσει ελεύθερο στην άγρια φύση να τα βγάλει πέρα μόνος του με τα θεριά αφού ήταν ανίκανος πια για εργασία!
Εκείνο όμως που πραγματικά τον τάραξε και τον έκανε να πανικοβληθεί ήταν η ερώτηση του Χότζα προς τη γυναίκα του, αν το κρέας του γάιδαρου είναι νόστιμο!!
Πάνω στην ταραχή του ο γάιδαρος προσέτρεξε στο παχνί των γειτόνων συγγενών του για βοήθεια.
Κοντοστάθηκε λίγο πριν μπει, αφού θα έπρεπε να ομολογήσει την κλοπή της τροφής που τους έκανε όλον αυτό τον καιρό, αλλά όταν ήρθε στο νου του η τελευταία ερώτηση του Χότζα, χωρίς να διστάσει δρασκέλησε το αρχοντικό παχνί των γειτόνων του.
Το άλογο και η φοράδα τον άκουσαν με προσοχή!
Δεν του έδειξαν με κανέναν τρόπο ότι ήξεραν αυτό που έκανε, αφού λόγο ύψους και εξυπνάδας είχαν αντιληφθεί από καιρό την υπεξαίρεση της τροφής τους.
Πάντα είχαν περίσσεμα τροφής γιατί ήξεραν εκ φύσης ότι για να μπορούν να ανταπεξέλθουν στη δυσκολίες της δουλειάς θα έπρεπε να είναι λιτοδίαιτοι, γεροί και δυνατοί, γυμνασμένοι και ακμαίοι.
Για το λόγο αυτό απορούσαν τόσο καιρό με την ελαφρομυαλιά του γάιδαρου και τον άφηναν να τρώει του σκασμού για να δουν που και πως θα καταλήξει.
Έτσι κι αλλιώς δεν τους κόστιζε και τίποτα σπουδαίο!
Καταλάβαιναν όμως ότι με τη συμπεριφορά του αργά ή γρήγορα θα έπεφτε στα πόδια τους για να λύσει το πρόβλημά της άρρωστης παχυσαρκίας του.
Ύστερα από σοβαρή σκέψη το άλογο και η φοράδα αποφάσισαν ότι η μοναδική λύση στο πρόβλημα του γάιδαρου είναι η ….δίαιτα!
Ο γάιδαρος υπέγραψε αμέσως τη συμφωνία χωρίς πολλά πολλά, γιατί το μόνο που έβλεπε μπροστά του ήταν το κεφάλι του σε δίσκο στο τραπέζι του Χότζα.
Μετά από ελάχιστο χρόνο όμως ανακάλυψε ότι η δίαιτα που του είχαν επιβάλει οι συγγενείς του ήταν η ….αφαγία!
Με την πρώτη έντονη πείνα αντέδρασε! Ζήτησε και δεύτερη συμφωνία για να μπορέσει να επιβιώσει.
Πράγματι το άλογο και η φοράδα δεν του την αρνήθηκαν γιατί είχαν την εμπειρία από τον πρώτο γάιδαρο του Χότζα, που μόλις είχε μάθει να μην τρώει, ψόφησε!
Και δεν τους συνέφερε καθόλου να ψοφήσει ο γάιδαρος γιατί το βάρος της δουλειάς που έκανε, της πιο σκληρής, θα έπεφτε πάνω τους.
Συμφώνησαν να τρώει μια ελάχιστη ποσότητα για να κρατιέται στη ζωή.
Ευχαριστημένος ο γάιδαρος υπέγραψε χωρίς δεύτερη σκέψη και αυτή τη συμφωνία!
Σε λίγες μέρες όμως δεν μπορούσε να πάρει τα πόδια του!
Η αυστηρή δίαιτα δεν του επέτρεπε να έχει δυνάμεις για να δουλεύει, με αποτέλεσμα να κινδυνεύει περισσότερο από κάθε άλλη φορά να καταλήξει στο τραπέζι του Χότζα ως ευγενές έδεσμα!
Ζήτησε και τρίτη συμφωνία.
Αυτή τη φορά το άλογο και η φοράδα βλέποντας τις πραγματικές προθέσεις και προσπάθειες του γάιδαρου να αδυνατίσει , φοβούμενοι μη τυχόν και τον εξαντλήσουν τελειωτικά, αποφάσισαν να σταματήσουν την αυστηρή δίαιτα και να την αντικαταστήσουν με μια ισορροπημένη διατροφή.
Τότε λοιπόν άρχισαν τα προβλήματα στις σχέσεις του αλόγου και της φοράδας!
Διαφώνησαν ριζικά  για το περιεχόμενο της διατροφής του γαιδάρου, για την απαιτούμενη ποσότητα θερμίδων, για το είδος της τροφής που του άξιζε και θέλοντας να επιβάλει ο ένας τη γνώμη του στον άλλον, ο καιρός περνούσε!
Ο γάιδαρος την έβγαζε όπως όπως.
Έτρωγε που και που στα πεταχτά ότι έβρισκε, έπαιρνε και καμιά αναρρωτική από τη δουλειά στις μεγάλες αδυναμίες του και περίμενε υπομονετικά, ως γάιδαρος, την τελική απόφαση των ευγενών συγγενών του!
Αυτή όμως αργούσε!
Άργησε τόσο πολύ ώσπου ένα πρωινό ο γάιδαρος ανακάλυψε ότι είχε φτάσει στο επιθυμητό βάρος που έπρεπε να έχει.
Αυτό που είχε σε εποχές πριν από την κρίση βάρους που περνούσε!
Αντιλήφθηκε ότι δεν είχε πια ανάγκη καμιά δίαιτα και καμιά ιδιαίτερη διατροφή!
Είχε επανέλθει με κόπο και βάσανα που μόνο όποιος πεινάσει μπορεί να καταλάβει!
Το μόνο που χρειαζόταν τώρα ήταν ένα καλό πρωινό γεύμα και να βγει στη δουλειά για να αποδείξει πόσο …γάιδαρος είναι!
Το έκανε; Πως και με ποιο τρόπο; Ποια ήταν η κατάληξη του;
Η ιστορία από εδώ και πέρα μας είναι άγνωστη.
Λείπουν οι σελίδες από το βιβλίο που την αντιγράφω και για το λόγο αυτό προτρέπω τον καθένα από τους αναγνώστες να δώσει το δικό του τέλος στην ιστορία.
Στην ιστορία …..του δεύτερου γάιδαρου του Χότζα!

Πηγή : www.ipyxida.gr

ο ριζοσπαστικό πρόγραμμα του Κόρμπιν αλλάζει το προεκλογικό σκηνικό στην Βρετανία

 

του Μιχάλη Γιαννεσκή

Η Βρετανή πρωθυπουργός Τερέζα Μέι ανακοίνωσε αιφνιδιαστικά πρόωρες εκλογές όταν είδε ότι το κόμμα της προηγείτο των Εργατικών με 20-25% στις δημοσκοπήσεις. Καθότι η κοινοβουλευτική πλειοψηφία των Συντηρητικών ήταν μόνο 17 και είχαν εκφραστεί διαφωνίες σχετικά με τις επερχόμενες διαπραγματεύσεις για το Brexit από μερικούς βουλευτές του κόμματος τους, η Μέι θέλει να επιτύχει μια συντριπτική πλειοψηφία που θα ψηφίσει χωρίς αντιρρήσεις τα νομοσχέδια σχετικά με την έξοδο από την ΕΕ. Επιπλέον, μετατοπίζοντας τις επόμενες εκλογές μέχρι το 2022, η Μέι κερδίζει χρόνο για να «χρυσώσει το χάπι» των αναμενόμενων οικονομικών επιπτώσεων από την εφαρμογή του Brexit.

Από τη Σκύλλα στη Χάρυβδη

Εάν οι εκλογές γίνονταν κανονικά το 2020, η αλλαγή των ορίων των κοινοβουλευτικών περιφερειών που είχε δρομολογηθεί θα ευνοούσε σημαντικά τους Συντηρητικούς, κατά τουλάχιστον 30-50 έδρες. Ενδεικτικό παράδειγμα είναι οι προτεινόμενες αλλαγές σε 3 έδρες των Εργατικών στο Merseyside, κοντά στο Λίβερπουλ. Οι 3 έδρες θα γίνουν 2 και θα περιλάβουν τμήματα της υπαίθρου με ψηφοφόρους των Συντηρητικών. Το αποτέλεσμα είναι προβλέψιμο: οι Εργατικοί θα διατηρήσουν μόνο μια έδρα, ενώ οι Συντηρητικοί θα κερδίσουν την άλλη.

Συνεπώς το κόμμα του Κόρμπιν θα αντιμετώπιζε ένα εκλογικό «Γολγοθά» στις εκλογές του 2020. Μολαταύτα, η Μέι επέλεξε να κάνει πρόωρες εκλογές προτού αλλάξουν οι εκλογικές περιφέρειες, όταν οι δημοσκοπήσεις έδειχναν ότι μπορεί να κερδίσει μέχρι και 150 έδρες επιπλέον.

Ο Κόρμπιν αιφνιδιάζει με ριζοσπαστικό πρόγραμμα

Η ομάδα του Τζέρεμι Κόρμπιν βρίσκεται αντιμέτωπη καθημερινά με μια ομοβροντία λασπολογίας και προσωπικών επιθέσεων από τα περισσότερα βρετανικά ΜΜΕ, τα άλλα κόμματα και ακόμα και από ένα μη αμελητέο τμήμα των Εργατικών. Μέχρι και ο πρώην πρωθυπουργός Μπλερ παρότρυνε πολλούς ψηφοφόρους να μη ψηφίσουν το κόμμα του. Η ομάδα αντιμετωπίζει επίσης πιέσεις για να υιοθετήσει «μετριοπαθή» πολιτική, να «βάλει νερό στο κρασί της». Παρ' όλα αυτά, το κυβερνητικό πρόγραμμα του Κόρμπιν που διέρρευσε στα ΜΜΕ την περασμένη βδομάδα είναι το πιο προοδευτικό που έχουν προτείνει οι Εργατικοί από το 1945.

Το πρόγραμμα προβλέπει, μεταξύ άλλων:

• Κρατικοποίηση των σιδηροδρόμων, των εταιρειών ηλεκτρικού και φυσικού αερίου και του ταχυδρομείου,
• Φραγμό στην κερδοσκοπία των επιχειρήσεων,
• Φορολόγηση των συναλλαγών των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων,
• Ίδρυση κρατικής τράπεζας επενδύσεων,
• Ανέγερση τουλάχιστον 100.000 δημοτικών ή κοινωνικών κατοικιών κάθε χρόνο, οι οποίες θα πωλούνται ή θα νοικιάζονται σε προσιτές τιμές,
• Κατάργηση των περικοπών που επιβλήθηκαν πρόσφατα σε πολλά επιδόματα,
• Μείωση του κόστους ηλεκτρικού και φυσικού αερίου,
• Κατάργηση των διδάκτρων στα πανεπιστήμια, και
• Ενίσχυση της Εθνικής Υπηρεσίας Υγείας, η οποία θα καλυφθεί από αύξηση του φόρου εισοδήματος των πλουσιοτέρων Βρετανών.

Το σκηνικό αλλάζει

Μετά από τρεις δεκαετίες νεοφιλελεύθερων κυβερνήσεων τύπου Θάτσερ, Μπλερ και Κάμερον, το πρόγραμμα του Κόρμπιν είναι πολύ ριζοσπαστικό. Μέχρι στιγμής, οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η διαφορά μεταξύ Συντηρητικών και Εργατικών μειώθηκε κατά 8% και ότι ο Κόρμπιν θα προσελκύσει περισσότερους ψηφοφόρους από αυτούς που επέλεξαν τους Εργατικούς στις εκλογές του 2015. Αναμφίβολα, οι Εργατικοί πολύ δύσκολα θα καταφέρουν στις επόμενες 24 μέρες να καλύψουν τη δημοσκοπική διαφορά του 15% που τους χωρίζει σήμερα από τους Συντηρητικούς.

Ωστόσο το πρόγραμμα του Κόρμπιν βρίσκει καθημερινά μεγαλύτερη απήχηση. Μέχρι και αρθρογράφοι του Guardian που έως πρότινος σχολίαζαν πολύ αρνητικά την πολιτική του Κόρμπιν (και επαινούσαν έμμεσα ή άμεσα τους Φιλελεύθερους) υποστηρίζουν σήμερα το πρόγραμμά του (όπως εδώ και εδώ). Επιπλέον, ανεπίσημες εκλογικές συμμαχίες μεταξύ των κομμάτων της αντιπολίτευσης σε ορισμένες εκλογικές περιφέρειες μπορεί να στοιχίσουν αρκετές έδρες στους Συντηρητικούς.

Εάν η Μέι δεν καταφέρει να κερδίσει την πλειοψηφία που επιδιώκει, θα αντιμετωπίσει ενδοκομματικές πιέσεις και η κόντρα μεταξύ των ευρωσκεπτικιστών και των φιλοευρωπαίων στο κόμμα της θα ξαναβγεί στην επιφάνεια. Η καμπάνια της Μέι βασίζεται σχεδόν αποκλειστικά στην προβολή της πρωθυπουργού ως μιας νέας «σιδηράς κυρίας» που θα εφαρμόσει το Brexit χωρίς κανένα ενδοιασμό: είναι ενδεικτικό ότι στο πούλμαν με το οποίο περιφέρεται στην καμπάνια της, το όνομά της Μέι αναφέρεται με τεράστια γράμματα, και το όνομα του κόμματός της με μικροσκοπικά. Ένας σημαντικός στόχος της Μέι είναι οι πρώην ψηφοφόροι του UKIP, το οποίο σημειώνει κατακόρυφη πτώση στις δημοσκοπήσεις.

Δημοφιλές το πρόγραμμα, αλλά «ακραίος αριστερός» ο δημιουργός του

Το αποτέλεσμα των εκλογών της 8 Ιουνίου δεν εξαρτάται κυρίως από τα προγράμματα των κομμάτων. Η πλειοψηφία των Βρετανών υποστηρίζει σήμερα το ευεργετικό για τους περισσότερους ψηφοφόρους πρόγραμμα του Κόρμπιν αλλά όχι τον ίδιο, λόγω της κινδυνολογίας των ΜΜΕ, η οποία τον παρουσιάζει ως «ακραίο αριστερό».

Ένας κύριος στόχος των ΜΜΕ είναι το τμήμα του πληθυσμού που αποκαλούν «πατριωτική εργατική τάξη», τα φτωχοποιημένα κοινωνικά στρώματα που ψήφισαν Brexit. Εάν τελικά οι ψηφοφόροι απορρίψουν τον Κόρμπιν παρότι προτιμούν το ριζοσπαστικό πρόγραμμά του, αυτό θα οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην επιρροή των ΜΜΕ.

Πηγή : www.thepressproject.gr

Η συζήτηση που θα συζητηθεί - 31 Μαΐου 2017

 

Το ΔΙΚΤΥΟ Ανανεωτικής Αριστεράς πραγματοποιεί εκδήλωση/συζήτηση, στις 31/5/17, ώρα 19:00.
Θέμα: Το παλαιό Πολιτικό Σύστημα μπορεί να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για την Συγκρότηση της χώρας;
Μπορεί η αλήθεια του σήμερα που αφαιρεί την ελπίδα, να γεννήσει μια καινούρια αλήθεια αύριο;

• Δημόσια διοίκηση και Δικαιοσύνη
• Εκλογικό σύστημα και λειτουργία των Κομμάτων
• Συνταγματική αναθεώρηση
• Τοπική Αυτοδιοίκηση

Ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο και τοπική κοινωνία

του Μανώλη Δ.Τζερέτα

 

Σκοπός αυτής της παρέμβασης δεν είναι η ανάλυση του ποδοσφαίρου ως κοινωνικό φαινόμενο που ξεπερνά κατά πολύ τα όρια ενός απλού παιχνιδιού.Άλλωστε  πως θα ήταν αυτό δυνατόν να γίνει όταν εδώ και δεκαετίες ,υπάρχει διαφωνία των διανοούμενων για την ανάλυση του ποδοσφαίρου ως κοινωνικοπολιτικού φαινομένου.
Ως αφετηριακό  αξίωμα,με καλύπτουν η φράση του περίφημου λογοτέχνη Al.Camus «όσα γνωρίζω περί ηθικής και καθήκοντος ,μου τα έμαθε το ποδόσφαιρο» ή η ανάλυση του Αντόνιο Νέγκρι ότι καταλυτική δυναμική του ποδοσφαίρου ,βασίζεται στο γεγονός ότι κάνει τους ανθρώπους να μιλούν.
Η σαμιακή ποδοσφαιρική κοινότητα είναι από τα πιο ενεργητικά τμήματα της τοπικής κοινωνίας με 12 συνολικά ομάδες στον Δήμο ,με τμήματα υποδομής οι 6 από αυτές  ,γεγονός που αφορά  ένα πολύ μεγάλο αριθμό ανθρώπων, αθλητών ,προπονητών ,παραγόντων ,γονέων που έχουν άμεση ή έμμεση ενασχόληση.
Αυτοί  είναι που θα αποτελέσουν μια Συνειδητή Εθελοντική Συλλογική Δύναμη και θα συμβάλλουν στη δημιουργία νέων δομών Αλληλοβοήθειας και Στήριξης  πρώτα για τους ίδιους και φυσικά συνολικά για την κοινωνία μας.
Η Αυτοοργάνωση έχει βρει μέχρι τώρα έκφραση στον Ετήσιο Αγώνα Αλληλεγγύης και Φιλανθρωπίας  που έχει ήδη ζωή εδώ και 10 χρόνια και αποτέλεσε σημαντική στήριξη σε αθλητές ,σε ευπαθείς  οικογένειες  που αντιμετώπισαν ακραίες καταστάσεις ενώ κατά καιρούς υπήρξε στήριξη  φορέων με κοινωνική δράση (Παντοπωλείο της Μητρόπολης Σάμου-συνεργασία με τον Σ.Πολυτέκνων κλπ)
Η ζωή ,δυστυχώς ,δημιουργεί καινούργιες ανάγκες ,αυτό σημαίνει και την αναπροσαρμογή των παρεμβάσεων μας .Μια νέα πρόταση παρέμβασης μας θα πρέπει να είναι η καθιέρωση ενός διημέρου ,Εθελοντικής Αιμοδοσίας   ,των ανθρώπων του ποδοσφαίρου,μιας και όπως φάνηκε από το πρόσφατο δυστύχημα ,βρεθήκαμε απροετοίμαστοι.Μια δεύτερη δράση θα μπορούσε να είναι η σύσταση ενός Ταμείου Αλληλοβοήθειας  για την στήριξη συναθλητών μας που βιώνουν σοβαρούς τραυματισμούς και ανατρέπεται η οικογενειακή τους κανονικότητα.Στη συνέχεια μπορούμε να δούμε και πιο ειδικές παρεμβάσεις σαν ένας τόπος που βιώνει έντονα προβλήματα όπως το μεταναστευτικό –προσφυγικό, ενώ μόνιμη θα πρέπει να είναι η καμπάνια στήριξης και ανάδειξης του έργου που γίνεται στο Κοινωνικό Φαρμακείο Σάμου.Αυτά μπορεί να γίνουν στη διάρκεια της επόμενης περιόδου αφού ρυθμιστούν και νομικά ζητήματα όπου υπάρχουν
Χρειάζεται Θέληση και Προσπάθεια ,νομίζω ότι μπορούμε όλοι μαζί να προχωρήσουμε αλλά ακόμα και αν αυτό δεν εφικτό ,όσοι έχουμε την ίδια αντίληψη για τον κοινωνικό ρόλο του ποδοσφαίρου έχουμε την ηθική υποχρέωση να προσπαθήσουμε .

*Ο Μανώλης Δ.Τζερέτας είναι προπονητής ερασιτεχνικών σωματείων στη Σάμο.

Πηγή :  http://www.ipyxida.gr

Όπου τολμούν οι Αετοί: Ίδιο έμβλημα, κοινή καταγωγή, διαφορετικοί κόσμοι

 

Κοινές ρίζες, έμβλημα και καταγωγή

ΑΕΚ και ΠΑΟΚ είναι αναμφίβολα οι δύο πιο λαοφιλείς και επιτυχημένοι σύλλογοι που προέρχονται από τον πανάρχαιο και ξεριζωμένο Ελληνισμό της Μικράς Ασίας και της Κωνσταντινούπολης. To έμβλημά τους κοινό, ο Δικέφαλος Αετός του Βυζαντίου, με ανοικτά φτερά των κιτρινόμαυρων, με κλειστά των ασπρόμαυρων (οι οποίοι είχαν αρχικά το τετράφυλλο τριφύλλι και το πέταλο). Ιδρύθηκαν αμφότεροι λίγα χρόνια μετά την Καταστροφή, η ΑΕΚ τον Απρίλιο του 1924 στην Αθήνα και ο ΠΑΟΚ μόλις δύο έτη αργότερα στην Θεσσαλονίκη, απορροφώντας μάλιστα την ΑΕΚ Θεσσαλονίκης τον Μάρτιο του 1929.

Η πρώτη ποδοσφαιρική σύγκρουση
Οι Δικέφαλοι του Βορρά και του Νότου συναντήθηκαν πρώτη φορά σε ποδοσφαιρικό αγώνα στις 23 Απριλίου του 1930, σε φιλική αναμέτρηση στην Λεωφόρο Αλεξάνδρας η οποία έληξε με σκορ 2-2. Οι Αθηναίοι ήταν καλύτεροι στο πρώτο ημίχρονο και προηγήθηκαν 2-0 με σκόρερ τους Παντερμαλή, Μούγκρα, οι Θεσσαλονικείς αντέδρασαν στην επανάληψη και ισοφάρισαν χάρη στα τέρματα των Ετιέν, Ηλιάδη. Ακολούθησαν έκτοτε εκατοντάδες παιχνίδια ανάμεσά τους, στα οποία ξεχωριστή θέση έχουν οι τρεις τελικοί του Κυπέλλου Ελλάδας που προηγήθηκαν του αποψινού, το 1939, το 1978 και το 1983, στους οποίους επικράτησε η Ένωση.

Η σημαία της ΑΕΚ υψώνεται στην Τούμπα
Στον μεταξύ τους αγώνα πρωταθλήματος, τον Ιανουάριο του 1975, ο 16χρονος οπαδός της ΑΕΚ Βασίλης ύψωσε την κιτρινόμαυρη σημαία με τον Δικέφαλο Αετό μέσα στον αγωνιστικό χώρο της κατάμεστης Τούμπας κατά τη διάρκεια της προθέρμανσης των δύο ομάδων. Διαφορετικές εποχές βέβαια, πιο αγνές και ρομαντικές, καθώς είναι χαρακτηριστικό ότι οι υποστηρικτές των κιτρινόμαυρων που είχαν ταξιδέψει στην Θεσσαλονίκη έπαιξαν μπάλα έξω από τον Λευκό Πύργο εκείνο το απόγευμα και πήγαν ανενόχλητοι με πορεία στο γήπεδο, ωστόσο η ενέργειά του αυτή σε τόσο «σκληρή» έδρα έμεινε στην ιστορία.

Οι συνδετικοί κρίκοι των Δικεφάλων
Δεκάδες ποδοσφαιριστές και προπονητές έχουν κάνει το δρομολόγιο Τούμπα-Φιλαδέλφεια και αντιστρόφως (οι περισσότεροι με ενδιάμεσους σταθμούς) στο παρελθόν, κάποιοι εκ των οποίων αποτέλεσαν «σημαίες» και μεγάλες μορφές της Ιστορίας των δύο συλλόγων. Ενδεικτικά αναφέρουμε τους Γιένε Τσάκναντι, Λάκη Στεργιούδα, Ντούσαν Μπάγεβιτς, Βασίλη Βασιλάκο, Φερνάντο Σάντος, Βλάνταν Ίβιτς, Ηλία Ατματζίδη, Παντελή Κωνσταντινίδη Γιαννάκη Οκκά, Χρήστο Μαλαδένη, Κώστα Κατσουράνη, Δημήτρη Ναλιτζή, Βασίλη Μπορμπόκη, Δημήτρη Μάρκο, Τριαντάφυλλο Μαχαιρίδη, Βασίλη Λάκη, Παντελή Καφέ, Θοδωρή Ζαγοράκη, Αρνάλντο Εντίνιο και Μπρούνο Τσιρίλο.

Όταν οι σχέσεις ΠΑΟΚ και ΑΕΚ ήταν αγαστές
Για πολλά χρόνια, η ΑΕΚ ήταν ο «μεγάλος» της Αθήνας με τις καλύτερες σχέσεις με τον ΠΑΟΚ και οι οπαδοί της φιλοξενήθηκαν πολλές φορές χωρίς προβλήματα στην Θύρα 8 του γηπέδου της Τούμπας τις δεκαετίες του '80 και του '90, ενώ τον Ιούνιο του 1992 σχεδόν 6.000 υποστηρικτές της έκαναν φιέστα για την κατάκτηση του πρωταθλήματος στην Θεσσαλονίκη. Παράλληλα, οι οργανωμένοι των δύο συλλόγων «συνεργάστηκαν» πριν τον τελικό του Κυπέλλου με τον Ολυμπιακό το 2001 στη Νέα Φιλαδέλφεια, προκειμένου οι υποστηρικτές των ασπρόμαυρων να κάτσουν στις καλύτερες Θύρες του «Νίκος Γκούμας».

Η σημασία της έδρας τους για τις δύο ομάδες
Ένα από τα πράγματα που συνδέουν τους δύο μεγάλους συλλόγους είναι η σημασία που αποδίδουν οι οπαδοί τους στις φυσικές έδρες των αγαπημένων τους ομάδων. Είναι αδύνατον να σκεφτεί κανείς τον ΠΑΟΚ χωρίς την Τούμπα και την Θύρα 4 στις φλόγες πριν τα μεγάλα ελληνικά και ευρωπαϊκά ματς, ενώ η Σκεπαστή στη Νέα Φιλαδέλφεια αποτέλεσε για πάνω από 20 χρόνια το «σπίτι» των φανατικών της ORIGINAL 21, οι οποίοι 14 χρόνια μετά το γκρέμισμα του γηπέδου τους, δεν έχουν σταματήσει να ονειρεύονται και να ζητούν την επιστροφή της ΑΕΚ στον χώρο όπου κάποτε δέσποζε το «Νίκος Γκούμας».

Οπαδοί στα «μαχαίρια» τα τελευταία χρόνια
Οι σχέσεις των φανατικών οπαδών των δύο ομάδων δεν είναι καλές τα τελευταία χρόνια, σε μια κόντρα η οποία γιγαντώθηκε μετά τα επεισόδια πριν το Final Four του χάντμπολ στην Λαμία, στα τέλη Μαΐου του 2009. Ακολούθησαν οι συμπλοκές στο λιμάνι της Ηγουμενίτσας τον Οκτώβριο του 2010, τα επεισόδια στη Νέα Φιλαδέλφεια έναν μήνα αργότερα και διάφορα άλλα αρνητικά περιστατικά που δείχνουν ότι οι εποχές της σχετικής «εκεχειρίας» ανάμεσα στους οργανωμένους του ΠΑΟΚ και της ΑΕΚ (ειδικά από τη στιγμή που η νεότερη γενιά έχει υποκαταστήσει τους παλιούς «ηγέτες») ανήκουν στο παρελθόν...

Πηγή : www.sdna.gr

Γαλλικές εκλογές : Οι 5 «βασικοί» υποψήφιοι

 

Την Κυριακή, 23 Απριλίου, 11 συνολικά υποψήφιοι θα «τρέξουν» στην κούρσα για την γαλλική προεδρία. Σας παρουσιάζουμε εδώ τους 5 «βασικούς», ενώ το τοπίο των γαλλικών εκλογών παραμένει ένα από τα πιο απρόβλεπτα όλων των προεδρικών αναμετρήσεων.

 Ποια ζητήματα θα επηρεάσουν την ψήφο των Γάλλων;

Ένα από τα φλέγοντα προβλήματα της γαλλικής κοινωνίας είναι η ανεργία, η οποία φτάνει το 10%, κατέχοντας την 7η υψηλότερη θέση ανάμεσα στα 28 κράτη-μέλη της ΕΕ (η Ελλάδα διατηρεί την «πρωτιά»), ενώ ανάμεσα στους νέους, η ανεργία πλήττει 1 στους 4.
Το δίπολο τρομοκρατία-ασφάλεια, καθώς και η μετανάστευση, έχουν, επίσης, μια σημαντική θέση στην ατζέντα αυτών των εκλογών.
Η Γαλλία κηρύχτηκε σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης από τον πρόεδρο Φρανσουά Ολάντ τον Νοέμβριο του 2015, αμέσως μετά τις επιθέσεις στο Παρίσι, που άφησαν πίσω τους τουλάχιστον 130 νεκρούς. Την ευθύνη ανέλαβε το αυτο-αποκαλούμενο ως Ισλαμικό Κράτος, ενώ η επίθεση έμεινε γνωστή ως η επίθεση στο Μπατακλάν, το θέατρο όπου κατά τη διάρκεια μιας ροκ συναυλίας σκοτώθηκαν δεκάδες νέοι άνθρωποι. Από τον Ιανουάριο του 2015 έχουν σκοτωθεί στη Γαλλία πάνω από 230 άνθρωποι σε τρομοκρατικές ενέργειες. Η κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, η οποία ενισχύει τις εξουσίες της αστυνομίας και έχει παραταθεί ήδη πέντε φορές, προβλέπεται να λήξει στις 15 Ιουλίου, ώστε να καλύψει και την περίοδο των βουλευτικών εκλογών, που ακολουθούν τις προεδρικές.
Οι επιχειρήσεις για την ασφάλεια εντάθηκαν αισθητά ενώ, για παράδειγμα, μόνη η «Επιχείρηση Sentinelle» που τέθηκε σε εφαρμογή μετά την επίθεση στη σατυρική εφημερίδα Charlie Hebdo κοστίζει 1 εκατομμύριο ευρώ την ημέρα. 
Σε ένα τοπίο κρίσης, ανεργίας και αυξημένων τρομοκρατικών επιθέσεων, υποψήφιοι, όπως η ακροδεξιά Μαρίν Λε Πεν (δες παρακάτω για τους υποψηφίους), ποντάρει στη δαιμονοποίηση των μεταναστών και την ισλαμοφοβία, δίνοντας υποσχέσεις όπως ότι, «προτεραιότητα στην εργασία και την κοινωνική ασφάλιση θα έχουν οι Γάλλοι πολίτες».
Μια άλλη «πολυσύχναστη» ερώτηση των εκλογών είναι το αν «Θέλουμε περισσότερη ή λιγότερη Ευρώπη;» με τα δύο φαβορί για τον β' γύρο, την ακροδεξιά Μαρίν Λε Πεν και τον ανεξάρτητο κεντρώο Εμμανουέλ Μακρόν, να παίρνουν εκ διαμέτρου αντίθετες θέσεις. Η Λε Πεν εκπροσωπεί τον ακροδεξιό ευρωσκεπτικισμό και διατείνεται υπέρ της «πατριωτικής οικονομίας» (αν εκλεγεί, θέλει δημοψήφισμα για έξοδο της Γαλλίας από το ευρώ), ζητώντας έλεγχο των εθνικών συνόρων, ενώ ο Μακρόν εγκολπώνεται την ιδέα της «ενωμένης Ευρώπης» και τον οικονομικό φιλελευθερισμό.
Με βάση πρόσφατη δημοσκόπηση, το 43% του εκλογικού σώματος δηλώνει αναποφάσιστο, ποσοστό που, βάσει των επικοινωνιολόγων, αντανακλά «μια αβεβαιότητα χωρίς προηγούμενο στην εκλογική ιστορία της Γαλλίας».

Οι 5 «βασικοί» υποψήφιοι (αλφαβητικά)

Μπενουά Αμόν (Parti Socialiste-Κόμμα Σοσιαλιστών)

Ο 49χρονος υποψήφιος είναι πρώην υπουργός Παιδείας και ήρθε στο προσκήνιο όταν κέρδισε για το χρίσμα του προέδρου τον πρώην πρωθυπουργό Μανουέλ Βαλς. Τον αποκαλούν τον «Γάλλο Μπέρνι Σάντερς», τάσσεται κατά της συμφωνίας ελεύθερου εμπορίου μεταξύ ΕΕ και Καναδά (CETA) και υποστηρίζει τη νομιμοποίηση της κάνναβης. Επίσης, θέλει να καθιερώσει ένα καθολικό εισόδημα και να επενδύσει στην κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία και τις πηγές ανανεώσιμης ενέργειας. 

Μαρίν Λε Πεν (Front National-Εθνικό Μέτωπο)

Η 48χρονη Λε Πεν πανηγύρισε στο twitter τη νίκη του Τραμπ ενώ ο αντιπρόεδρος του κόμματός της, Λουί Αλιό, πόσταρε ότι: «Ο κόσμος τους γκρεμίζεται. Ο δικός μας κόσμος κτίζεται. Τόπο στους λαούς». Ήταν δικηγόρος πριν να πάρει το 2011, από τον πατέρα της Ζαν-Μαρί Λε Πεν, τα ηνία του FN, του οποίου προσπάθησε να «καθαρίσει» την ακροδεξιά εικόνα και να το παρουσιάσει ως mainstream μεν, «αντισυστημικό» δε. Τάσσεται κατά της μετανάστευσης, του «εξισλαμισμού της Ευρώπης» και υποστηρίζει σθεναρά την έξοδο της Γαλλίας από την ΕΕ, την «πατριωτική οικονομία», την αύξηση των δασμών στα εισαγόμενα προϊόντα, τον έλεγχο των εθνικών συνόρων και την προτεραιότητα των Γάλλων έναντι των μεταναστών στην εργασία, την εκπαίδευση και την υγεία.
Στο τηλεοπτικό debate στις 4 Απριλίου, αποκάλεσε τη Γαλλία «ένα πανεπιστήμιο τζιχαντιστών». Η Λε Πεν βρέθηκε τον τελευταίο μήνα στη δίνη δύο σκανδάλων για αργομισθία συνεργατών της.

Εμανουέλ Μακρόν (En Marche!-Εμπρός!)

Ο 39χρονος Μακρόν ήταν επενδυτής τραπεζών και τον Αύγουστο του 2014 διορίστηκε υπουργός Οικονομίας στην κυβέρνηση του Μανουέλ Βαλς. Παραιτήθηκε τον Αύγουστο του 2016 για να θέσει τελικά υποψηφιότητα για πρόεδρος με την En Marche!, πολιτική οργάνωση την οποία ίδρυσε ο ίδιος τον Απρίλιο του 2016. Προβλέπεται να αντιμετωπίσει τη Λε Πεν στον β' γύρο των εκλογών και φαίνεται να είναι ο επικρατέστερος για την ανάληψη της προεδρικής θέσης. Στην πραγματικότητα, δεν έχει υπάρξει ποτέ εκλεγμένος από τον λαό, δηλώνει «ούτε αριστερός ούτε δεξιός» και είναι υπέρμαχος της «ενωμένης Ευρώπης». Είναι οικονομικά φιλελεύθερος και υπέρ των επιχειρήσεων, αλλά θεωρείται προοδευτικός σε κοινωνικά ζητήματα. Θέλει να δώσει κίνητρα στις εταιρίες για να συνάπτουν μακροχρόνιες συμβάσεις εργασίας.
Στην «τηλεμαχία» της 4ης Απριλίου, όπου συμμετείχαν και οι 11 υποψήφιοι πρόεδροι, οι τηλεθεατές έκριναν ότι ο Μακρόν παρουσίασε το πιο πειστικό πρόγραμμα.

Ζαν-Λουκ Μελανσόν (La France insoumise-Ανυπότακτη Γαλλία)

Ο 65χρονος υποψήφιος κατεβαίνει με το αριστερό σχήμα «Ανυπότακτη Γαλλία» και έχει εξασφαλίσει την υποστήριξη του Κομμουνιστικού Κόμματος. Το 2008 εγκατέλειψε το Σοσιαλιστικό Κόμμα, εκφράζοντας κριτική στάση απέναντι στον Φρανσουά Ολάντ. Ξεκίνησε την προεκλογική του εκστρατεία με έναν αρκετά πρωτότυπο τρόπο, αφού εμφανίστηκε ως ολόγραμμα σε προεκλογική συγκέντρωση στο Παρίσι, ενώ στην πραγματικότητα, εκείνη τη στιγμή μιλούσε σε συγκέντρωση στην πόλη της Λυόν. Ο Μελανσόν θεωρείται «μάστερ» του You Tube ενώ η Λε Πεν του twitter. Ο ίδιος προτείνει μια συμμαχία των χωρών του ευρωπαϊκού Νότου κατά της λιτότητας και μια κοινωνική και «πράσινη» πολιτική. 
Στόχος του είναι να λύσει το θέμα των αστέγων, να αναγνωριστεί η υπερκόπωση ως εργατική ασθένεια και επιθυμεί να ανοίξει τη συζήτηση για 32 ώρες εργασίας την εβδομάδα, ώστε να δημιουργηθούν, έτσι, θέσεις εργασίας. Θέλει να καταργήσει την εξαναγκασμένη μερική απασχόληση «που επηρεάζει το 80% των γυναικών».
Στο τηλεοπτικό debate της 4ης Απριλίου, ο Μελανσόν κέρδισε τις εντυπώσεις, με το 25% των τηλεθεατών να θεωρούν ότι πραγματοποίησε την πιο πειστική εμφάνιση.

Φρανσουά Φιγιόν (Les Républicains-Οι Ρεπουμπλικάνοι)

Ο 63χρονος υποψήφιος της κεντροδεξιάς έχει διατελέσει για πέντε χρόνια πρωθυπουργός επί προεδρίας Σαρκοζί. Μπήκε στον αγώνα για την προεδρία με καλούς οιωνούς, αλλά το οικογενειακό σκάνδαλο «Penelope Gate» περί αργομισθίας της συζύγου του και των δύο  παιδιών του μείωσε ραγδαία τη δημοτικότητά του. Χαίρει της υποστήριξης των συντηρητικών Καθολικών, ενώ το πρόγραμμά του περιλαμβάνει 500.000 απολύσεις από το Δημόσιο, κατάργηση του φόρου μεγάλης περιουσίας, αύξηση του ορίου συνταξιοδότησης και αποδυνάμωση των εργατικών σωματείων. Για να καταπολεμηθεί η ανεργία, μεταξύ άλλων, προτείνει συμβάσεις εργασίας ευέλικτες και βραχύβιες. Ο Φιγιόν, όπως και ο Μακρόν, θέλουν να αυξήσουν τις στρατιωτικές δαπάνες. Οι δημοσκοπήσεις τον βλέπουν, πλέον, στην τρίτη θέση και δεν αναμένεται να περάσει στον β' γύρο.

Πηγή : www.thepressproject.gr

Ο Σουλτς, η Ευρώπη και το «ελληνικό δράμα»

 

Δεν μπορεί ο υποψήφιος καγκελάριος του SPD να ζητά εμπιστοσύνη προς την ΕΕ και να την αρνείται στην Ελλάδα, υποστηρίζει η Süddeutsche Zeitung. Ο Σουλτς καλείται να αλλάξει την πολιτική του Βερολίνου έναντι της Αθήνας.
Μοιάζουν σαν να έχουν αποκτήσει χαρακτήρα επαναλαμβανόμενου τελετουργικού των τελευταίων επτά χρόνων οι ατέλειωτες διαπραγματεύσεις της Ελλάδας με τους θεσμούς για να κλείσει κάθε φορά κάποια αξιολόγηση. Κι αυτό την τελευταία στιγμή, την ώρα που όλα φαίνονται να έχουν χαθεί και να οδηγείται η χώρα στον οικονομικό γκρεμό. Μόνο που φέτος έχει έρθει η χρονιά που θα κριθεί εκλογικά η μακροημέρευση της Άγκελα Μέρκελ στο θώκο της καγκελαρίας, χωρίς να καταφέρει ο μεγάλος συνασπισμός να δώσει λύση στο «ελληνικό δράμα» πριν ξεκινήσει η προεκλογική εκστρατεία. Τα βλέμματα, κυρίως αυτά των Αθηνών, στρέφονται αναπόδραστα στον Μάρτιν Σουλτς. Διαθέτει εναλλακτικές ο υποψήφιος των Σοσιαλδημοκρατών;

Εμπιστοσύνη και προς την Ελλάδα

Μια σύντομη αναδρομή στα πεπραγμένα επιφανών Χριστιανοδημοκρατών, όπως η Μέρκελ και ο Σόιμπλε,  δείχνει ότι η γερμανική πολιτική στο ελληνικό ζήτημα σφραγίστηκε από βαθιά δυσπιστία απέναντι στην Αθήνα αλλά και στους ευρωπαϊκούς θεσμούς, παρατηρεί σε άρθρο γνώμης η Süddeutsche Zeitung, υπενθυμίζοντας ότι αυτός ήταν ο λόγος που το Βερολίνο ζήτησε να συσταθεί εκτός ευρωπαϊκών συμφωνιών ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας και επέμενε στη συμμετοχή του ΔΝΤ στα ελληνικά προγράμματα διάσωσης. Όλα αυτά δεν εμπόδισαν την καταστροφή της Ελλάδας. Με αυτό το δεδομένο ο υποψήφιος του SPD δεν έχει εναλλακτική από το να αλλάξει τη πολιτική γραμμή πλεύσης του Βερολίνου στο ελληνικό ζήτημα, σημειώνει ο γερμανός σχολιαστής. Ο Σουλτς κερδίζει σε δημοτικότητα επειδή στη συνείδηση των ψηφοφόρων δεν ταυτίζεται με τον μεγάλο συνασπισμό. Που σημαίνει, αν συνεχίσει κανείς αυτήν τη σκέψη, ότι καλείται να διορθώσει λάθη που έκανε ο μεγάλος συνασπισμός.
Αλλά και η «ευρωπαϊκή» προέλευσή του του δημιουργεί υποχρεώσεις. Μπορεί να εξηγήσει την ευρωπαϊκή όσμωση καλύτερα από οποιονδήποτε, γιατί ως πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου τη συνδημιούργησε. Αλλά την εμπιστοσύνη προς την ΕΕ που ζητά από τους πολίτες συνομιλώντας μαζί τους στις κεντρικές πλατείες, δεν μπορεί να την αρνείται όταν πρόκειται για την πολιτική έναντι της Ελλάδας, επισημαίνει χαρακτηριστικά η εφημερίδα του Μονάχου.

Ευρωζώνη με ή χωρίς την Ελλάδα;

 

Ο Σουλτς οφείλει τη δημοτικότητά του στο ότι δεν έχει ταυτιστεί με τον μεγάλο συνασπισμό

Βέβαια μέχρι τώρα δεν βρήκε την ευκαιρία να εξαγγείλει αλλαγή πολιτικής. Ίσως να περιμένει την έκβαση των διαπραγματεύσεων, αλλά και την έκβαση των γαλλικών εκλογών. Σε περίπτωση που ο Εμανουέλ Μακρόν τα καταφέρει, ελπίζει σε ούριο άνεμο για μια φιλοευρωπαϊκή αλλαγή πολιτικής στη Γερμανία. Το εγχείρημα δεν θα είναι εύκολο, προεξοφλεί η SZ, διότι δεν πρόκειται μόνο για την Ελλάδα αλλά για απόφαση ριζικής αλλαγής για ολόκληρη την ευρωζώνη. Γιατί κανείς δεν μπορεί να κλείσει τα μάτια στο ότι από την έκρηξη της δημοσιονομικής κρίσης τα μέλη της ευρωζώνης αντί να προσεγγίζουν οικονομικά το ένα το άλλο, οδεύουν σε αντίθετη κατεύθυνση με συνεχείς έριδες, συνεχή χρέη και ανεκπλήρωτους δημοσιονομικούς στόχους, με μεταρρυθμίσεις που δεν υλοποιούνται.
Η Ελλάδα, διαπιστώνει η εφημερίδα, είναι απλά η χώρα που συγκεντρώνει όλα τα προβλήματα της ευρωζώνης. Πέντε κυβερνήσεις, 10 υπουργοί Οικονομικών σε επτά χρόνια, ελάχιστοι επενδυτές, υπέρογκα χρέη, τεράστια ανεργία. Η κρίση αγγίζει νέα ύψη και η επόμενη γερμανική κυβέρνηση, ως εκπρόσωπος της μεγαλύτερης ευρωπαϊκής οικονομίας, δεν μπορεί να αποφύγει την επιλογή ανάμεσα στην πολιτική ανοικοδόμηση της ευρωζώνης, δηλαδή μια φιλοευρωπαϊκή γραμμή Σουλτς, όπου η Ελλάδα θα αποκτούσε ένα πρόγραμμα αναδιάρθρωσης με χρηματοδότηση και έλεγχο από τους Ευρωπαίους ή μια νεοσύστατη νομισματική ένωση χωρίς την Ελλάδα κατά τα σχέδια του Σόιμπλε. Η απόφαση βρίσκεται τελικά στα χέρια των ψηφοφόρων – επιτέλους, καταλήγει ο αρθρογράφος.
Ειρήνη Αναστασοπούλου

Πηγή : www.ipyxida.gr

Για τον Νίκο Μπελογιάννη

 

Η μισαλλοδοξία και ο χυδαίος αντικομμουνισμός περίσσεψαν στη Βουλή με αφορμή τη μόνιμη έκθεση για τον Νίκο Μπελογιάννη στην Αμαλιάδα.
«Επιδίωξη επιβολής κομμουνιστικής δικτατορίας» χαρακτηρίστηκε η δράση του Μπελογιάννη και ο ίδιος «αρχισφαγέας του Κομμουνιστικού Κόμματος».
Η συνάφεια των χαρακτηρισμών είναι προφανής, γίνεται όμως τρομακτική, αν αναλογιστεί κανείς ότι ο πρώτος ειπώθηκε από βουλευτή της Ν.Δ. και ο δεύτερος από xρυσαυγίτη βουλευτή.
Η αντίδραση κάποιων εκπροσώπων της Δεξιάς και της φασιστικής Ακροδεξιάς δείχνει το άσβεστο μίσος τους, όχι τόσο για τη δράση του ΕΑΜ και του Δημοκρατικού Στρατού, όσο κυρίως για τη διαρκή προοπτική της οργάνωσης των λαϊκών δυνάμεων για να διεκδικήσουν, ακόμα και στις πιο δυσοίωνες περιστάσεις, την εξουσία.
Φαίνεται ότι διακηρύξεις για «εθνική συμφιλίωση» παλαιότερων ηγετών της Ν.Δ. δεν επηρέασαν ορισμένους πολιτικούς επιγόνους τους.
Μαζί, όμως, με τη μισαλλοδοξία ακραίων εκφάνσεων της Δεξιάς, εμφανίστηκε στον δημόσιο διάλογο μια άλλη μισαλλοδοξία, από την ευρύτερη Αριστερά.
Ωστόσο, για να μη χαθεί το κεντρικό νόημα μιας εκδήλωσης τιμής και να μην εκφυλιστεί η συζήτηση, πρέπει να επισημανθούν ορισμένα ζητήματα.
Η έκθεση για τον Νίκο Μπελογιάννη έγινε υπό την αιγίδα της Βουλής, γεγονός που αποτελεί έμπρακτη αναγνώριση της ιστορικής συμβολής του και εξασφαλίζει τη συντήρηση σημαντικού υλικού.
Κάθε πολιτικός από όλες τις δημοκρατικές παρατάξεις έπρεπε να βρεθεί στην Αμαλιάδα. Δυστυχώς η Ν.Δ. δεν εκπροσωπήθηκε – είναι προφανής από τις δηλώσεις στελεχών της ο λόγος.
Ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας ορθά συμμετείχε στις εκδηλώσεις, καθώς ο θεσμικός και πολιτικός ρόλος του επιβάλλουν την απόδοση τιμής σε ένα ιστορικό πρόσωπο.
Η τιμή που επιφυλάσσει ο καθένας σε έναν εμβληματικό και ανυστερόβουλο αγωνιστή της Αριστεράς δεν μετριέται με ομιλίες ή τοποθετήσεις σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Μετριέται με τον σεβασμό στη δημοκρατία και την αγωνιστική παρακαταθήκη όσων εκτελέστηκαν, φυλακίστηκαν, βασανίστηκαν ή εξορίστηκαν, παλεύοντας για οικουμενικές αξίες και ιδανικά.
Η θυσία αγωνιστών όπως ο Μπελογιάννης, ο Πλουμπίδης, ο Νικηφορίδης και χιλιάδες άλλοι δεν είναι «ιδιοκτησία» κανενός και η ηρωική στάση τους απέναντι σε ένα εμφυλιοπολεμικό και ξενόδουλο καθεστώς δεν μπορεί να χρησιμοποιείται από κανέναν για υποτιθέμενη κριτική ή καταγγελία σημερινών προσώπων ή καταστάσεων.
Αυτοί είναι που αναδεικνύουν το ανυπέρβλητο πολιτικό, ηθικό και βαθιά ανθρωπιστικό μεγαλείο της Αριστεράς!

Πηγή : www.efsyn.gr