«Casa nostra, casa vostra»

 

του Παντελή Μπουκάλα

Η Βαρκελώνη, όπου προχθές διαδήλωσαν μυριάδες άνθρωποι με το σύνθημα «Casa nostra, casa vostra» (το σπίτι μας, η πατρίδα μας, είναι και δικό σας), είχε ετοιμάσει σχέδιο υποδοχής Σύρων και Ιρακινών προσφύγων ήδη από τον Σεπτέμβριο του 2015. Και το είχε γνωστοποιήσει επίσημα στην κεντρική κυβέρνηση. Σε ετοιμότητα οι τεχνικές υπηρεσίες του δήμου, σε ετοιμότητα και το πλήθος των εθελοντών, η φιλοτιμία των οποίων βρήκε μιμητές και στη Μαδρίτη και τη Βαλένθια, που δήλωσαν επίσης πρόθυμες να δεχτούν πρόσφυγες. Κι αυτό όταν η άνω Ευρώπη τειχιζόταν, περιφρασσόταν, απέπεμπε, σκλήραινε τους νόμους της, αδιαφορώντας τόσο για τους ξεριζωμένους όσο και για την Ελλάδα και την Ιταλία, για τη Λέσβο και τη Λαμπεντούζα. Η καταλανική αλληλεγγύη, όχι ρητορική αλλά πρακτικά εκδηλωμένη, οργανωτικά και υλικά, έπεισε την κυβέρνηση της Ισπανίας να δεσμευτεί ότι θα δεχτεί τελικά 17.680 πρόσφυγες, εγκλωβισμένους στην Ιταλία και στην Ελλάδα, πολύ περισσότερους από τους 2.749 για τους οποίους είχε αρχικά συμφωνήσει.
Και λοιπόν; Και οι αριθμοί έχουν τη μοίρα των λέξεων: Λέγονται για να σβήσουν δίχως ν’ αφήσουν πολιτικά ή ηθικά ίχνη. Εως τον Φεβρουάριο του 2016 μόνο 18 πρόσφυγες είχαν μετεγκατασταθεί στην Ισπανία. Λογικό, όταν από τις 160.000 μετεγκαταστάσεις που είχαν συμφωνηθεί από τις χώρες της Ε.Ε., είχαν πραγματοποιηθεί μόλις 600. Εξ ου και οι δηλώσεις της δημάρχου της Βαρκελώνης Αντα Κολάου, ακριβώς τέτοιον καιρό πέρυσι, με τις οποίες κατήγγελλε δριμύτατα την ισπανική κυβέρνηση, που κωλυσιεργεί συστηματικά, και τα στρατηγεία των Βρυξελλών, που δείχνουν να βολεύονται με τη συμφωνία Ε.Ε. - Τουρκίας, την οποία επικρίνουν όλες οι διεθνούς κύρους μη κυβερνητικές οργανώσεις. Οι διαμαρτυρίες της, όμως, δεν έφεραν αποτέλεσμα. Κι έτσι την 1η Αυγούστου του 2016 στη δημοφιλέστερη παραλία της Βαρκελώνης τοποθετήθηκε ένας ψηφιακός «μετρητής της ντροπής», όπως ονομάστηκε, για να καταγράφει καθημερινά πόσοι χάνονται στη θάλασσα προσπαθώντας να σωθούν από τον πόλεμο ή τη δεινή ανέχεια (στα χρόνια του πολέμου στο Βιετνάμ, σημειωτέον, οι αμερικανικές εφημερίδες είχαν έναν πίνακα απωλειών, όπου πρόσθεταν καθημερινά τους νεκρούς της προηγουμένης).
Αγνωστο αν ο μετρητής λειτούργησε σαν γεννήτρια τύψεων. Σαν εμβρυουλκός ευθύνης, πάντως, δεν αποδείχτηκε αποτελεσματικός. Οταν εγκαινιάστηκε, οι θαλασσοπνιγμένοι ήταν 3.034. Στο τέλος του χρόνου, και με την επίσημη Ευρώπη πάντοτε στον ρόλο του θεατή, είχαν ξεπεράσει τους 5.000. Οσο για τις μετεγκαταστάσεις στην Ισπανία, μετά βίας ξεπερνούν τις χίλιες.
Αυτή είναι σε γενικές γραμμές η προϊστορία της προχθεσινής παρήγορα μαζικής διαδήλωσης στη Βαρκελώνη. Αν οι άνθρωποι που συμπορεύτηκαν σ’ αυτήν παρακινήθηκαν από τα αισθήματά τους ή από τις ιδέες τους είναι ένα ερώτημα που έχει νόημα μόνο στο ιδιόλεκτο όσων κομπαστών μεταφράζουν τις ιδέες σε «ιδεοληψίες» και εννοούν τα αισθήματα σαν τεκμήρια ανωριμότητας.

Πηγή : www.kathimerini.gr

Ο... μακρύς χειμώνας των αξιολογήσεων

 

Συντάκτης:Αντα Ψαρρά

Η αξιολόγηση καθυστέρησε με αποτέλεσμα οι δανειστές να ζητούν τώρα και νέα μέτρα... Η οικονομία βουλιάζει και η στρατηγική της κωλυσιεργίας έχει προκαλέσει σοβαρή ζημιά...
Αυτές είναι οι αναφορές των πολιτικών και οικονομικών αναλυτών, των ΜΜΕ και κυρίως της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Η ιστορία αυτή όμως ούτε νέα είναι ούτε πρωτοφανής.
Από το 2010 μέχρι και σήμερα και οι πέντε συνολικά «αξιολογήσεις» πριν και μετά την εφαρμογή σκληρών μέτρων καθυστερούσαν επί μήνες, ενώ ακόμα κι όταν «έκλειναν», συνοδεύονταν πάντα από κόκκινες και κίτρινες κάρτες των θεσμών (τρόικας) προς τις κυβερνήσεις, με συνεχές σφυροκόπημα και νέα μέτρα. Θυμίζουμε εδώ ότι η αξιολόγηση του 2014 δεν έκλεισε ποτέ.

Το πρώτο «κρούσμα»

Ηταν 19 Μαΐου, έναν μήνα μετά το Καστελόριζο, όταν ο τότε Υπ. Οικ. Γ. Παπακωνσταντίνου παρουσίασε στους ομολόγους του την πορεία υλοποίησης του προγράμματος των πρώτων σκληρών μέτρων που συμφωνήθηκαν με την τρόικα. Η πρώτη αξιολόγηση θα γινόταν τον Ιούλιο προκειμένου να αποφασίσει η τρόικα για την εκταμίευση της δεύτερης δόσης με την πρόβλεψη ότι η τρίτη δόση θα δινόταν στο τέλος του 2010.
«Η διαπραγμάτευση γινόταν σε συνθήκες πανικού και ατζαμοσύνης με νέα μέτρα να μπαίνουν συνεχώς στην ατζέντα. Στο παρασκήνιο εξελισσόταν σφοδρή σύγκρουση του κ. Λοβέρδου με τους επικεφαλής της τρόικας. «Είστε εκτός γραμμής», του έλεγε η τρόικα. «Εσείς είστε εκτός γραμμής.
Δεν συμφωνήσαμε ποτέ τέτοια μέτρα», απαντούσε ο υπουργός. Η συζήτηση έφτασε σε αδιέξοδο. Τελικά τότε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υποχώρησε» («Βήμα» 3/8/2014).
Στις 6 Φεβρουαρίου του 2011 έγινε τελικά η δεύτερη αξιολόγηση από την τρόικα με πολλές ενστάσεις (καθυστέρηση ενίσχυσης φοροεισπρακτικών μηχανισμών, μη προώθηση ενιαίου μισθολογίου και διατήρηση κλειστών επαγγελμάτων) και προοπτική της σύντομης επανεξέτασης. «Μέχρι και τον Μάρτιο του 2011 η κατάσταση είχε βαλτώσει.
Σε αυτό το περιβάλλον επιχείρησε ο Υπ.Οικ. Ευάγγ. Βενιζέλος να αποκαταστήσει την εθνική αξιοπρέπεια διώχνοντας την τρόικα από την Αθήνα στις 2.9.2011, τρεις μήνες μετά την ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου 2014-2016. Τελικά η τρόικα επέστρεψε έναν μήνα μετά και άμεσα αποφασίστηκε η είσπραξη του έκτακτου χαρατσιού μέσω της ΔΕΗ» («Βήμα» 3/8/2014).
Τον Ιούλιο του 2012 η νέα αξιολόγηση καθυστερεί με τις ίδιες επισημάνσεις. «Η ελληνική οικονομία μένει ουσιαστικά μετεξεταστέα για τον… Σεπτέμβρη. Συνολικά στο… μπλοκάκι της τρόικας έχουν περάσει 20 "κίτρινες κάρτες"» («Πρώτο Θέμα» 27/7/2012).
«Στις διαπραγματεύσεις για να κλείσει το πακέτο των 11,5 δισ. ευρώ ο κ. Τόμσεν επέμενε σε νέες περικοπές των μισθών και των συντάξεων σε τέτοιο ύψος που ο υπουργός Οικονομικών Ι. Στουρνάρας επαναστάτησε αρνούμενος να υπογράψει τέτοια μέτρα. «Μου λες να υποβάλω την παραίτησή μου», είπε με τόση ένταση στον εκπρόσωπο του ΔΝΤ ώστε εκείνος διέκοψε τις συνομιλίες» («Βήμα» 3/8/2014).

Μονόδρομος

Το 2013 οι αναλυτές της Εurobank έγραφαν: «Η θετική αξιολόγηση από την τρόικα αποτελεί "μονόδρομο" για την κυβέρνηση και τη χώρα και αναγκαία προϋπόθεση για τη βελτίωση της αξιοπιστίας της χώρας.
Η μη ολοκλήρωση της αξιολόγησης από την τρόικα μέσα στις επόμενες ημέρες μπορεί να καταστήσει την Ελλάδα πάλι "ειδική περίπτωση" και να επαναφέρει στο προσκήνιο τις συζητήσεις για έξοδο από το ευρώ. Προς το παρόν θεωρούν ότι η πρόοδος της αξιολόγησης δεν είναι σημαντική [...]» («Βήμα» 13/3/2013).
«Το ενδεχόμενο η πέμπτη αξιολόγηση του ελληνικού προγράμματος από την τρόικα να ακολουθήσει σε έκταση και διάρκεια το χρονοδιάγραμμα της τέταρτης αξιολόγησης, που ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο 2013 και ολοκληρώθηκε τον Μάρτιο 2014, άφησε ανοιχτό χθες, Τρίτη, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Εξωτερικών Ευάγγελος Βενιζέλος» (άρθρο «Η αξιολόγηση που δεν έκλεισε ποτέ», 7/6/2015 «Καθημερινή»).
«Ηταν για πρώτη φορά (Νοέμβριο του 2014) τόσο σαφές ότι η αξιολόγηση δεν θα έκλεινε, καθώς η τρόικα φαινόταν να σκληραίνει τη στάση της ζητώντας την εφαρμογή όλων των συμφωνηθέντων χωρίς καμία απολύτως ευελιξία [...]
(Π. Τόμσεν: "Ο Παπανδρέου απέτυχε γιατί προστάτευσε τους πελάτες του – το Δημόσιο και τους συνδικαλιστές. Ο Σαμαράς γιατί προστάτευσε ισχυρά συμφέροντα που τον στήριζαν"). Η καθοριστική νύχτα για τον κ. Σαμαρά έρχεται στις αρχές Δεκεμβρίου. Ο τότε πρωθυπουργός είναι προγραμματισμένο να μιλήσει στο Ελληνοαμερικανικό Επιμελητήριο.
Εχει ζητήσει από συνεργάτη του να επικοινωνήσει με τον κ. Τόμσεν για να τον βολιδοσκοπήσει σε σχέση με τις τελικές του προθέσεις. Υστερα από ένα δίωρο τηλεφώνημα, το συμπέρασμα ήταν σαφές: το ΔΝΤ θα επέμενε στο μεγάλο δημοσιονομικό κενό, άρα η αξιολόγηση δεν θα έκλεινε. Ο τότε πρωθυπουργός έμαθε τα νέα καθ’ οδόν, μέσα στο αυτοκίνητο» («Καθημερινή»).
Οι εκπρόσωποι των μετέπειτα «θεσμών» –ιδιαίτερα αυτοί του ΔΝΤ– αρνούνται να συμφωνήσουν διότι θεωρούν ότι η κυβέρνηση της Ν.Δ. δεν έχει κάνει ακόμη αποφασιστικά βήματα [...] Η πέμπτη, και «καταραμένη» όπως την έλεγαν στο Μαξίμου, αξιολόγηση δεν θα έκλεινε ποτέ.
Τελικά ενώ το 2016 με το νέο Μνημόνιο και τα συμφωνημένα μέτρα έκλεισε τον Οκτώβριο το δυσκολότερο κομμάτι της αξιολόγησης, σήμερα οι απαιτήσεις διευρύνονται, ενώ ο πρωθυπουργός προσπαθώντας να περιγράψει τη βασανιστική αυτή πορεία για το οριστικό κλείσιμο της αξιολόγησης φέρεται να χρησιμοποίησε ποδοσφαιρικούς όρους λέγοντας: «Μου μετακινούν συνεχώς τα γκολπόστ».
Ευκλείδης Τσακαλώτος στην «ΕΦ.ΣΥΝ.».
Για το θέμα των νέων μέτρων θέσαμε στον υπουργό Οικονομικών Ευκλείδη Τσακαλώτο το εξής ερώτημα:
• Η καθυστέρηση στο κλείσιμο της αξιολόγησης προκάλεσε ή όχι νέες απαιτήσεις των θεσμών και ειδικά του ΔΝΤ για πρόσθετα μέτρα που αφορούν το αφορολόγητο και τις νέες περικοπές στις συντάξεις;
Απάντηση: «Δεν έχει παίξει σε αυτό το θέμα ρόλο η όποια καθυστέρηση. Ηδη από το φθινόπωρο το ΔΝΤ ζητούσε 2% μέτρα διότι εκτιμούσε ότι το 2019 δεν θα φτάσουμε τον στόχο για 3,5% πρωτογενές πλεόνασμα. Από τον Δεκέμβριο, όταν πλέον φαινόταν ότι θα πιάναμε τον στόχο, άλλαξε τροπάριο και ζήτησε μέτρα για μείωση του αφορολογήτου και των συντάξεων με το επιχείρημα ότι αυτά είναι ποιοτικά διαρθρωτικά μέτρα που χρειάζεται η ελληνική οικονομία. Αυτά τα επιχειρήματα συνοδεύτηκαν με την επωδό ότι αν αυτά δεν σας αρέσουν υπάρχουν και άλλα! Πώς είναι λοιπόν δυνατό να μην υπάρχει καθυστέρηση με αυτή την τακτική και με έναν Σόιμπλε που παραμένει σφίγγα σε ό,τι αφορά το χρέος;».

ΔΝΤ: «Διαχρονική... αποτυχία»

Η τελευταία έκθεση του ΔΝΤ αναφέρει: «Τα τελευταία 6 χρόνια στην Ελλάδα καμιά από τις επτά διαφορετικές κυβερνήσεις, από την Κεντροδεξιά μέχρι την Κεντροαριστερά αλλά και τις δύο κυβερνήσεις τεχνοκρατών, δεν κατάφερε να εξασφαλίσει την αναγκαία πολιτική συναίνεση ώστε να υλοποιήσει τα οικονομικά προγράμματα.
»Μόνο 10 από τις συνολικά 24 προγραμματισμένες μεταρρυθμίσεις υλοποιήθηκαν. Η αβεβαιότητα και οι συχνές πολιτικές κρίσεις είτε παρέλυαν τη λήψη αποφάσεων είτε περιόριζαν το εύρος των μεταρρυθμίσεων.
»Με φόντο και το ασταθές εξωτερικό περιβάλλον αυτός ο περιορισμός των μεταρρυθμίσεων πυροδοτούσε περιστασιακά τους φόβους για Grexit οδηγώντας σε κρίσεις εμπιστοσύνης και σε όξυνση της ύφεσης».

Πηγή :www.efsyn.gr

Ευρώπη τριών ταχυτήτων στους κατώτατους μισθούς

 

Εθνικούς κατώτατους μηνιαίους μισθούς που κυμαίνονται από 235 ευρώ έως 2.000 ευρώ έχουν οι 22 από τις 28 χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, o κατώτατος μισθός στην Ελλάδα ανέρχεται στα 684 ευρώ, ενώ από την 1η Ιανουαρίου 2017, 22 από τα 28 κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) έχουν εθνικούς κατώτατους μισθούς (εξαιρέσεις αποτελούν η Δανία, η Ιταλία, η Κύπρος, η Αυστρία, η Φινλανδία και η Σουηδία).

Αναφέρεται, δε, πως σε σύγκριση με το 2008, οι εθνικοί κατώτατοι μισθοί αυξήθηκαν σε όλα τα κράτη-μέλη εκτός από την Ελλάδα, όπου μειώθηκαν κατά 14%.

Μεταξύ 2008 και 2017, οι ελάχιστοι μισθοί διπλασιάστηκαν στη Βουλγαρία (+ 109%) και τη Ρουμανία (+ 99%). Επιπλέον σημαντικές αυξήσεις καταγράφηκαν στη Σλοβακία (+ 80%), καθώς και στα τρία κράτη-μέλη της Βαλτικής, την Εσθονία (+ 69%), τη Λετονία (+ 65%) και τη Λιθουανία (+ 64%).
Ειδικότερα, δέκα κράτη μέλη, κυρίως από το ανατολικό τμήμα της ΕΕ, έχουν κατώτατους μισθούς κάτω των 500 ευρώ ανά μήνα:

• Βουλγαρία στα 235 ευρώ
• Ρουμανία στα 275 ευρώ
• Λετονία, Λιθουανία στα 380 ευρώ
• Τσεχία στα 407 ευρώ
• Ουγγαρία στα 412 ευρώ
• Κροατία  στα 433 ευρώ
• Σλοβακία στα 435 ευρώ
• Πολωνία στα 453
• Εσθονία στα 470 ευρώ

Σε πέντε άλλα κράτη-μέλη, που βρίσκονται κυρίως στο νότιο τμήμα της ΕΕ, οι κατώτατοι μισθοί ήταν μεταξύ 500 και 1.000 ευρώ ανά μήνα:

• Πορτογαλία στα 650 ευρώ
• Ελλάδα στα 684 ευρώ
• Μάλτα στα 736 ευρώ
• Σλοβενία στα 805 ευρώ
• Ισπανία στα 826 ευρώ.

Στα υπόλοιπα επτά κράτη μέλη, τα οποία βρίσκονται στα δυτικά και βόρεια της ΕΕ, οι κατώτατοι μισθοί είναι πολύ πάνω από 1.000 ευρώ ανά μήνα:

• Ηνωμένο Βασίλειο  στα 1397 ευρώ
• Γαλλία στα 1 480 ευρώ
• Γερμανία  στα 1.498 ευρώ 
• Βέλγιο  στα 1.532 ευρώ
• Ολλανδία στα 1.552 ευρώ
• Ιρλανδία  στα 1.563 ευρώ
• Λουξεμβούργο στα 1.999 ευρώ.

Προκειμένου να γίνει δυνατή η σύγκριση με τις ΗΠΑ, η Eurostat αναφέρει πως ο κατώτατος μισθός στις Ηνωμένες Πολιτείες τον Ιανουάριο του 2017 ήταν 1 192 ανά μήνα. Τέλος, υπογραμμίζεται ότι εάν ληφθούν υπόψη οι διαφορές των επιπέδων τιμών (δηλαδή υπολογιστούν σε μονάδες αγοραστικής δύναμης) το εν λόγω χάσμα μειώνεται σε αναλογία περίπου 1 προς 3, (501 ΜΑΔ ανά μήνα στη Βουλγαρία σε 1.659 ΜΑΔ στο Λουξεμβούργο).

Πηγή: www.iefimerida.gr

Νέο και ηχηρότατο «όχι» της Δικαιοσύνης στον Τραμπ για το διάταγμα

 

Ομόφωνα απέρριψε το ομοσπονδιακό Εφετείο την προσφυγή της αμερικανικής κυβέρνησης που ζητούσε αποκατάσταση του διατάγματος για μπλόκο στην είδοσο υπηκόοων επτά χωρών στις ΗΠΑ.
Από τους τρεις δικαστές, δεν βρέθηκε κανείς που να δεχθεί το επιχείρημα του Τραμπ πως ο κίνδυνος εθνικής ασφάλειας αιτιολογούσε επαναφορά του διατάγματος -και ο ίδιος ο πρόεδρος αντέδρασε οργισμένα, προαναγγέλλοντας (όπως αναμενόταν) νέα προσφυγή στο Ανώτατο Δικαστήριο.
Η απόφαση του Ομοσπονδιακού Εφετείου της 9ης Περιφέρειας (Σαν Φρανσίσκο) ερμηνεύται στα αμερικανικά ΜΜΕ και ως μήνυμα στην ευρύτερη μάχη που έχει αρχίσει να ανοίγει: Το μήνυμα (όπως χαρακτηριστικά αναφέρει η Washington Post) είναι πως η δικαστική εξουσία σκοπεύει να διαφυλάξει το ρόλο της ως ελεγκτής της εκτελεστικής εξουσίας.
Στην πρώτη του άμεση αντίδραση, ο Ντόναλντ Τραμπ έδειξε πως σκοπεύει να προσφύγει στο Ανώτατο Δικαστήριο. «ΘΑ ΤΑ ΠΟΥΜΕ ΣΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ, ΠΑΙΖΕΤΑΙ Η ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΜΑΣ» έγραψε (με όλα κεφαλαία) στο Twitter.
Η απόφαση του Εφετείου αφορούσε μόνο το αίτημα για αποκατάσταση της ισχύος του διατάγματος, και όχι την ουσία του διατάγματος. Η ουσία του διατάγματος, η συνταγματικότητά του ή μη, βρίσκεται ακόμη υπό εξέταση σε δικαστήρια χαμηλότερου βαθμού.
Το επόμενο και τελευταίο δικαστικό βήμα για άμεση αποκατάσταση του διατάγματος είναι το Ανώτατο Δικαστήριο, και εδώ τα πράγματα παραμένουν ακόμη λίγο περίπλοκα: Η σύνθεση του δικαστηρίου παραμένει «λειψή» (μόνο οκτώ από τους εννιά), καθώς ακόμη δεν έχει εγκριθεί ο υποψήφιος του Τραμπ (ο Νιλ Γκόρσατς) για να πάρει τη θέση που έχει χηρέψει με τον θάνατο του Σκαλία.
Αν προσέφευγε η κυβέρνηση τώρα στο Ανώτατο Δικαστήριο, η απόφασή του για αποκατάσταση του Διατάγματος μπορεί να έβγαινε με 4 εναντίον 4 (όσοι είναι τα θεωρούμενα «συντηρητικά» και τα θεωρούμενα «προοδευτικά» μέλη του Δικαστηρίου).
Αυτό θα σήμαινε ότι το Ανώτατο Δικαστήριο δεν θα έβγαζε απόφαση, οπότε η νυν απόφαση του Εφετείου θα ήταν πρακτικά τελεσίδικη -οπότε ο Τραμπ έχει συμφέρον να κινηθεί αφού πάρει την θέση του στο Δικαστήριο ο Γκόρσατς.
Μέχρι να υπάρξει δικαστική απόφαση που να επαναφέρει σε ισχύ το διάταγμα Τραμπ, για τους υπηκόους των επτά χωρών και πρόσφυγες αιτούντες άσυλο ισχύουν όσα ίσχυαν πριν το διάταγμα για μπλόκο.

Πηγή :  http://news.in.gr

Διόλου απίθανο το ενδεχόμενο ακόμη και κυβέρνησης SPD, Πρασίνων και Linke.

 

Μεγάλο μέρος της δημοσκοπικής διαφοράς με τους Χριστιανοδημοκράτες (CDU) της Μέρκελ εμφανίζονται να έχουν καλύψει, στην παρούσα φάση, οι Σοσιαλδημοκράτες (SPD) καθώς φαίνεται ότι η υποψηφιότητα του Μάρτιν Σουλτς καταφέρνει να συσπειρώσει απογοητευμένα τμήματα της βάσης τους.
Οι δημοσκοπήσεις φτάνουν ακόμη και στο σημείο να φέρνουν στη σφαίρα του ενδεχόμενου (από τη μέχρι πρότινος σφαίρα του αδύνατου) το σχηματισμό ακόμη και κυβέρνησης SPD, Πρασίνων και Linke.
Σε δημοσκόπηση του Eminid για λογαριασμό της Bild που δημοσιεύεται την Κυριακή, η διαφορά μεταξύ CDU και SPD εμφανίζεται να έχει «συρρικνωθεί» στις 4 μονάδες -μία εβδομάδα πριν, βρισκόταν στις 14 μονάδες.
Το CDU χάνει τρεις μονάδες και βρίσκεται στο 33% της πρόθεσης ψήφου ενώ το SPD ανεβαίνει πλέον στο 29%. Τελευταία φορά που τα δύο κόμματα βρίσκονταν τόσο «κοντά» (οι Σοσιαλδημοκράτες διένυαν τα χειρότερα χρόνια της ιστορίας τους) ήταν το 2012.
«Τόσο ισχυρή μετατόπιση προτίμησης μέσα σε μία εβδομάδα είναι πρωτοφανής» σχολιάζει σχετικά ο ερευνητής του Emnid, Τόρστεν Σνάιντερ-Χάζε, εκτιμώντας πως η υποψηφιότητα Σουλτς «μιλά συναισθηματικά» στην ευρύτερη βάση του SPD.
Οι Πράσινοι και η Linke (Αριστερά) εμφανίζονται μεν να χάνουν δύο μονάδες εκάτερος και να βρίσκονται στο 8% ο καθένας.
Ωστόσο, η εφημερίδα σημειώνει ότι το άθροισμα SPD, Πρασίνων και Linke βρίσκεται σε αυτήν την δημοσκόπηση στο 45%: Αυτό, υποστηρίζει η εφημερίδα, δεν μπορεί πλέον να αποκλείσει το σχηματισμό τέτοιου κυβερνητικού συνασπισμού.
Τα υπόλοιπα κόμματα που εμφανίζονται να μπαίνουν στο Μπούντεσταγκ δεν καταγράφουν αλλαγή δυνάμεων, με το ξενοφοβικό AfD να βρίσκεται στο 11% και τους Φιλελεύθερους του FDP στο 6%.

Πηγή :  http://news.in.gr

Ντέβιντ Μπέκαμ: Η πτώση ενός ειδώλου

 

Απομυθοποίηση ενός ειδώλου! Η εικόνα του Ντέιβιντ Μπέκαμ δεν θα είναι πια η ίδια μετά τις αποκαλύψεις της ιστοσελίδας Football Leaks και της γαλλικής, mediapart.
Τι αφορούν αυτές; Τη σχέση που έχει ο Ντέιβιντ Μπέκαμ με τη Unicef!
Όπως αναφέρουν τα σχετικά δημοσιεύματα, αν και πρέσβης της Unicef από το 2005 ο Άγγλος σούπερσταρ αρνείται συνεχώς να προσφέρει χρήματα στον οργανισμό, ζητά από τη Unicef να πληρώσει για έξοδα που έκανε σε ταξίδι του αν και τα έξοδα ήταν καλυμμένα από χορηγούς κτλ.
Στο πλαίσιο μιας έρευνας που γίνεται για το ενδεχόμενο φοροδιαφυγής προέκυψαν στοιχεία για το βιο του Μπέκαμ τα οποια αργότερα έφεραν και άλλα στα «φώτα» της δημοσιότητας.
Αρχικά, το football leaks αναφέρει ότι ο Μπέκαμ αρνείται να προσφέρει χρήματα στον Οργανισμό κάτι που αποδεικνύεται και από μια συνομιλία που βγάζει στη δημοσιότητα το mediapart.fr. Σε αυτή ο Άγγλος λέει όχι στο ενδεχόμενο να δώσει χρήματα για μια τελετή απονομής στη Σανγκάη στη Unicef.
«Να δώσω αυτό το εκατομμύριο σε αυτόν τον οργανισμό είναι σαν να δίνω τα δικά μου χρήματα. Αν δεν υπήρχε αυτό το ίδρυμα (σσ. εννοεί το ίδρυμα το με το όνομά του) τότε τα χρήματα θα ήταν δικά μου. Αυτά τα γ@@@@@α λεφτά είναι δικά μου", ήταν το χαρακτηριστικό σχόλιό του.
Το Football Leaks αναφέρει ότι σε ταξίδι του στη Καμπότζη τα έξοδα του οποίου ήταν καλυμμένα από τους χορηγούς ο Μπέκαμ κατάφερε να χαλάσει άλλες 8000 ευρώ τις οποίες ζήτησε να τα καταβάλλει η Unicef.
Μια από τις αναφορές που πλήττουν την εικόνα του Μπέκαμ έρχεται και από τις επιλογές των χορηγών για να συγκεντρώσει τα χρήματα που χρειαζόταν για να εκπληρώσει το όνειρό του, ένα ταξίδι στο διάστημα.
Ανάμεσα στους υποψήφιους χορηγούς ήταν και δικτάτορες, όπως ο Μπονγκό της Γκαμπόν, ο Αλίγεφ του Αζερμπαϊτζάν και ο Ναζαρμπάγιεφ από το Καζακστάν!

Πηγή :  www.sport-fm.gr

Ο ορθολογισμός του Καπιταλισμού

 

Ο καπιταλισμός είναι ιστορικά η πρώτη μορφή κοινωνικής οργάνωσης, η οποία διατείνεται ότι έλκει την νομιμοποίησή της από τον ορθολογισμό του συστήματος. Θεωρώντας ότι όλες οι ενέργειες του ανθρώπου αποβλέπουν στην επιδίωξη της ευημερίας (κοινά αποδεκτός σκοπός) και περιορίζοντας στην συνέχεια την ευημερία αποκλειστικά σε οικονομική, την εξαρτά από ένα οικονομικό μέγιστο ή βέλτιστο. Έτσι η ευημερία ορίζεται ποσοτικά στην μεγιστοποίηση του «προϊόντος» και στην ελαχιστοποίηση του «κόστους», τα οποία εκφράζονται σε χρήμα. Για το τι λογίζεται ως προϊόν και τι ως κόστος, καθώς και για το πως αυτά αποτιμώνται αποφαίνεται φυσικά το ίδιο το σύστημα. Στην συνέχεια μέσω «λογικών» επιχειρημάτων και πολλών παραδοχών δείχνει ότι το καπιταλιστικό σύστημα είναι το πλέον κατάλληλο για την επίτευξη του αρχικού σκοπού.

Αν και ο ορθολογισμός του καπιταλισμού δεν είναι ένας αντικειμενικός ορθολογισμός (π.χ. μαθηματικός), αλλά τεκμηριώνεται βάσει παραδοχών και κριτηρίων που θέτει το ίδιο το σύστημα και που ισχυρίζεται ότι αυτά είναι αντικειμενικά, έχει ενδιαφέρον να εξετάσουμε κατά πόσον αυτά είναι πράγματι κοινά αποδεκτά καθώς και εάν το σύστημα τα ικανοποιεί ανεξάρτητα από την αποδοχή τους.

Πρώτη και βασική παραδοχή είναι ότι ο άνθρωπος, αλλά και οι επιχειρήσεις λειτουργούν αποκλειστικά οικονομικά (homo economicus). Για την αγορά π.χ. ενός αγαθού θεωρούν ότι κατέχουν όλες τις πληροφορίες και επιλέγουν πάντα το φθηνότερο. Σε συνδυασμό με μία δεύτερη παραδοχή, ότι υπάρχει δηλαδή κατά κανόνα πλήρης ανταγωνισμός, καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι όλα τα προσφερόμενα αγαθά τείνουν να προσφέρονται στην χαμηλότερη δυνατή τιμή. Τέλος μία τρίτη παραδοχή, ότι όλες οι τιμές προκύπτουν από την προσφορά και ζήτηση, αλλά και προσαρμόζονται σε αυτές οδηγεί συνολικά το σύστημα σε ισορροπία. Από τα τρία αυτά σημεία, το πρώτο αφορά στην φύση του ανθρώπου, και τα υπόλοιπα είναι αυτά που παρέχει το σύστημα μέσω της διασφάλισης της λειτουργίας της ελεύθερης αγοράς και που οδηγούν στο οικονομικό μέγιστο / βέλτιστο. Το γεγονός ότι στην πραγματικότητα τίποτε από όλα αυτά δεν ισχύει παρά μόνον ως εξαίρεση, δεν αποτρέπει την οικονομική επιστήμη από το να θεμελιώνει όλη την επειχειρηματολογία της πάνω σε αυτές τις παραδοχές.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα όμως προκύπτει από την αποτίμηση των αγαθών μόνον με την αγοραία αξία σε χρήμα. Τα αγαθά της ανθρώπινης παραγωγής – πρωτίστως τα προϊόντα – προϋποθέτουν την ύπαρξη αγαθών της φύσης. Δεν είναι αδιάφορο, ή τουλάχιστον δεν θα έπρεπε να είναι, εάν π.χ. για την παραγωγή προϊόντων χρησιμοποιούνται ανανεώσιμα ή μη ανανεώσιμα αγαθά της φύσης. Τέτοιου είδους διαφοροποιήσεις όμως εξαφανίζονται από την στιγμή που τα αγαθά φθάνουν στην αγορά· όλες οι διακρίσεις καλύπτονται από ένα και μόνο χαρακτηριστικό, αυτό της τιμής. Πετρέλαιο για εκατό ευρώ, έχει την ίδια αξία με σιτάρι για εκατό ευρώ, ή ρούχα ή διαμονή σε ξενοδοχείο του ιδίου ποσού. Με δεδομένο ότι η παραγωγή αγαθών κατευθύνεται σχεδόν αποκλειστικά από την αγορά, οι διακρίσεις που αναφέραμε παραπάνω δεν έχουν καμία, η σχεδόν καμία σημασία. Εκείνο που μετράει είναι μόνο η αγοραία αξία τους και οι κανόνες είναι ίδιοι π.χ. τόσο για τα ανανεώσιμα αγαθά όσο και για τα μη ανανεώσιμα και οι συνέπειες αυτής της θεώρησης για την συνέχιση της ζωής στον πλανήτη είναι προφανείς.

Δημήτρης Σούρδης ,μέλος του Δικτύου Ανανεωτικής Αριστεράς

Οικολόγοι Πράσινοι: Να εξεταστεί το master plan για το Ελληνικό

 

Σχετικά με τις πρόσφατες ανακοινώσεις για το master plan της Lamda Development -που περιλαμβάνει μεταξύ άλλων καζίνο και ουρανοξύστη για την έκταση του Ελληνικού- και που πρόκειται να κατατεθεί μέσα στις επόμενες εβδομάδες, οι Οικολόγοι Πράσινοι τονίζουν ότι η Αθήνα έχει ανάγκη για πολλαπλάσια έκταση μητροπολιτικών πάρκων, αφού λείπει το 70% του πρασίνου που απαιτούν οι ευρωπαϊκές προδιαγραφές και το Ελληνικό ήταν η τελευταία διαθέσιμη δημόσια έκταση άνω των 1.000 στρεμμάτων που θα μπορούσε να προστεθεί στο σημερινό ελλειμματικό πράσινο. 
Η δημιουργία ενός τόσο μεγάλου χτισμένου χώρου θα επιβαρύνει σημαντικά τις περιβαλλοντικές πιέσεις της ήδη πιεσμένης Μητροπολιτικής Αθήνας, ενώ μεγάλο μέρος των θέσεων εργασίας που ανακοινώνονται θα αφαιρεθούν στην πράξη από τις υφιστάμενες δραστηριότητες στην ευρύτερη περιοχή.
Επιπλέον οι Οικολόγοι Πράσινοι υπενθυμίζουν ότι η Επιτροπή Αναφορών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, με απόφασή της τον Οκτώβριο μετά και από παρέμβαση Πράσινων Ευρωβουλευτών και ειδικότερα της Σκα Κέλλερ, κράτησε ανοιχτή την αναφορά Ελλήνων πολιτών αριθ. 0694/2015, σχετικά πιθανές παραβιάσεις του δικαίου της ΕΕ και ευρωπαϊκών συμβάσεων κατά την ανάθεση της σύμβασης αξιοποίησης στο Ελληνικό. 
Συγκεκριμένα η απόφαση αναφέρει: «Η αναφορά θα διατηρηθεί ανοικτή, θα αποσταλεί επιστολή στην εμπλεκόμενη ιδιωτική εταιρεία, με την οποία θα ζητούνται περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την τήρηση της Σύμβασης του Aarhus, καθώς και επιστολή στις ελληνικές αρχές, με την οποία θα ζητούνται περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τη διαδικασία της εκτίμησης αντικτύπου. Θα ζητηθεί γνωμοδότηση της επιτροπής ECON επί των οικονομικών πτυχών της αναφοράς και θα ζητηθούν περισσότερες πληροφορίες από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή».
Η συν-εκπρόσωπος των Οικολόγων Πράσινων, Εύα Πάσχου, δήλωσε σχετικά: «Θέλουμε να επισημάνουμε ότι οι Οικολόγοι Πράσινοι είναι απαρχής αντίθετοι με την επενδυτική πρόταση η οποία προβλήθηκε από τους δανειστές και πέρασε μέσα στα μνημόνια, σχετικά με την κοινωνική διαχείριση του Ελληνικού. Στην προσπάθεια μας αυτή βρισκόμαστε σε συνεχή συνεργασία με το Ευρωπαϊκό Πράσινο Κόμμα προκειμένου να εξετασθεί αν αυτή η επενδυτική πρόταση είναι και σύμφωνη με την ευρωπαϊκή νομιμότητα. Απόψεις όπως καζίνο, ουρανοξύστες κλπ, είναι εντελώς αντίθετες με την επιλογή και των κατοίκων της περιοχής αλλά και της Αττικής γενικότερα, οι οποίοι επιθυμούν ένα πάρκο υψηλού πρασίνου για να μπορούν να έχουν χώρους αναψυχής κοντά στη θάλασσα».

Πηγή : www.efsyn.gr

2η Ευρωμεσογειακή Σύνοδος: Οικονομία, ασφάλεια, προσφυγικό στο επίκεντρο

 

Με στόχο την σύγκλιση σε κοινές θέσεις για τις σημαντικές προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Ευρώπη και ειδικότερα για αυτές που αφορούν τις χώρες του ευρωπαϊκού Νότου, προσέρχονται Ελλάδα, Κύπρος, Πορτογαλία, Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία, Μάλτα, στη 2η Σύνοδο των Μεσογειακών/Νότιων Χωρών της ΕΕ, που πραγματοποιείται στη Λισαβόνα, σε συνέχεια της 1ης Συνόδου στην Αθήνα τον περασμένο Σεπτέμβριο.
Στο επίκεντρο θα βρεθούν εκ νέου, σύμφωνα με πληροφορίες, τα ζητήματα της οικονομίας, της ασφάλειας και το προσφυγικό-μεταναστευτικό, ζητήματα στα οποία είχε επικεντρώσει και η Σύνοδος της Αθήνας.
Με τη συνάντηση της Λισαβόνας, οι Αλέξης Τσίπρας (Ελλάδα), Νίκος Αναστασιάδης (Κύπρος), Φρανσουά Ολαντ (Γαλλία), Αντόνιο Κόστα (Πορτογαλία), Πάολο Τζεντιλόνι (Ιταλία), Τζόζεφ Μουσκάτ (Μάλτα), αποσκοπούν στο να συντονίσουν και να επεξεραγαστούν περαιτέρω τις θέσεις τους. Και έτσι να συμβάλουν τα κράτη του Νότου της ΕΕ στον διάλογο που διεξάγεται για το μέλλον της Ευρώπης, ο οποίος είχε ξεκινήσει στην Μπρατισλάβα τον περασμένο Σεπτέμβριο και συνεχίζεται με τις συνόδους κορρυφής που έχουν προγραμματιστεί για τις 3 Φεβρουαρίου στη Μάλτα και για τις 25 Μαρίου στην ιταλική πρωτεύουσα, για τα 60 χρόνια από την ιδρυτική Συνθήκη της Ρώμης.
Τόσο η ελληνική πλευρά -η οποία είχε αναλάβει την πρωτοβουλία για τη σύγκληση για πρώτη φορά της ευρωμεσογειακής συνόδου- όσο και από τις υπόλοιπες συμμετέχουσες χώρες, έχει διευκρινίσει ότι δεν πρόκειται για ένα κλειστό κλαμπ χωρών, αλλά για μια ανοικτή πρωτοβουλία που θέλει να συμβάλει θετικά και ενωτικά στον ευρωπαϊκό διάλογο, ως μέρος της λύσης. «Στόχος είναι η συμβολή των κρατών του Νότου για μια καλύτερη και πιο αποτελεσματική Ευρώπη, πιο κοντά στις προσδοκίες των πολιτών», σημειώνουν πηγές της κυβέρνησης.
Από την Αθήνα στη Λισαβόνα
Με τη Σύνοδο της Αθήνας τον περασμένο Σεπτέμβριο και την κοινή Διακήρυξη που υιοθέτησαν τότε στο Ζάππειο Μέγαρο, για πρώτη φορά οι χώρες της Μεσογείου της ΕΕ διαμόρφωσαν τη δική τους ατζέντα: ιδιαίτερα στους άξονες της ανάπτυξης, της ασφάλειας, του προσφυγικού -μεταναστευτικού, και με διακηρυγμένο στόχο ένα νέο όραμα για την Ευρώπη. Τέσσερις μήνες μετά -διάστημα στο οποίο έχουν μεσολαβήσει σοβαρές εξελίξεις σε διεθνές αλλά και σε ευρωπαϊκό επίπεδο-, τα ζητούμενα παραμένουν τα ίδια.
«Κατά τη σύνοδο της Αθήνας οι χώρες του ευρωπαϊκού νότου για πρώτη φορά είχαν την ευκαιρία να συζητήσουν για τις σημαντικές προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Ευρώπη στην οικονομία, την ασφάλεια καθώς και το προσφυγικό και μεταναστευτικό ζήτημα. Και η πρώτη φορά που μπορέσαμε ως χώρες της ευρωζώνης που βρίσκονται στα νότια σύνορα της ΕΕ, ανεξαρτήτως ιδεολογικών αφετηριών, να καταθέσουμε τις δίκες μας κοινές προτάσεις στον διάλογο για το μέλλον της Ευρώπης που διεξάγεται αυτήν την περίοδο», έχει επισημάνει ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Δημήτρης Τζανακόπουλος.
Τονίζοντας επιπλέον ότι «με την επεξεργασία νέων προτάσεων για το μέλλον της Ευρώπης μετά το Brexit ευελπιστούμε ότι και η Σύνοδος της Λισαβόνας θα συμβάλει στον ευρύτερο ευρωπαϊκό διάλογο που θα συνεχιστεί στις 3 Φεβρουαρίου στη Μάλτα και θα ολοκληρωθεί τον Μάρτιο στη Ρώμη».
Το γεγονός ότι η ευρωμεσογειακή σύνοδος συνεχίζεται (με την δεύτερη συνάντηση στη Λισαβόνα, μετά την πρώτη που είχε συγκαλέσει στην Αθήνα ο Έλληνας πρωθυπουργός), λαμβάνοντας μόνιμα χαρακτηριστικά, σηματοδοτεί την επιτυχία αυτής της πρωτοβουλίας της ελληνικής πλευράς.Ο Αλέξης Τσίπρας, σε πρόσφατη συνέντευξή του, σημειώνοντας και επιχειρηματολογώντας ότι «δεν είμαστε πια μόνοι», παρέπεμψε ως παράδειγμα και στη σημερινή Σύνοδο της Λισαβόνας, επισημαίνοντας ότι «και αυτό είναι μια δική μας επιτυχία, που αλλάζει τη γεωγραφία των συσχετισμών δύναμης στην Ευρώπη».
Δεύτερο κάλεσμα για μετατόπιση από τις πολιτικές λιτότητας
Ουσιαστικά, από τη Σύνοδο της Λισαβόνας, όπως έγινε και στην πρώτη Σύνοδο της Αθήνας, αναμένεται να διατυπωθεί ένα κάλεσμα προς την Ευρώπη των 27 για μετατόπιση από τις πολιτικές της λιτότητας σε πολιτικές που αφορούν στην ανάπτυξη, στις επενδύσεις και στην τόνωση της απασχόλησης, αλλά και στον διαμοιρασμό των βαρών και της ευθύνης σε όλα τα κράτη-μέλη σε ό,τι αφορά το προσφυγικό-μεταναστευτικό. Όλα αυτά, αναμένεται να αποτυπωθούν σε μια κοινή διακήρυξη, όπως είχε γίνει και στην Αθήνα.
Ενδεικτική είναι και η δήλωση, την περασμένη Τρίτη, του οικοδεσπότη της Συνόδου, του σοσιαλιστή πρωθυπουργού Αντόνιο Κόστα, ότι μπροστά στην άνοδο «του εθνικισμού, του προστατευτισμού, του λαϊκισμού και της ξενοφοβίας», η ΕΕ «έχει ανάγκη από έναν νέο ενάρετο κύκλο ανάπτυξης και σύγκλισης».
Αναλυτικά το πρόγραμμα της Συνόδου (σε ώρες Ελλάδας), έχει ως εξής:
12:30-12:45 Άφιξη των Αρχηγών Κρατών και Κυβερνήσεων στο χώρο διεξαγωγής της Συνόδου 13:00-14:45 Συνάντηση των Αρχηγών Κρατών και Κυβερνήσεων 15:00-15:05 Οικογενειακή φωτογραφία 15:10-16:30 Γεύμα εργασίας 16:40-16:55 Κοινές δηλώσεις των Αρχηγών Κρατών και Κυβερνήσεων 17:00 Αναχώρηση των Αρχηγών Κρατών και Κυβερνήσεων

Πηγή :  www.huffingtonpost.gr

Credit Suisse: Οι Ελληνες έχασαν 167 δισ. ευρώ στα 7 χρόνια των μνημονίων

 

Περιουσίες όσο σχεδόν ένα ΑΕΠ ή 167 δισ. ευρώ έχασαν οι Ελληνες στα χρόνια των Μνημονίων, σύμφωνα με στοιχεία-σοκ της Credit Suisse. Η καθαρή περιουσία των Ελλήνων διαμορφώθηκε πέρυσι σε 856 δισ. ευρώ, έναντι 1,023 τρισ. ευρώ που ήταν πριν από το ξέσπασμα της κρίσης το 2009. 
Σύμφωνα με δημοσίευμα του Έθνους, σχεδόν ένα… ΑΕΠ (ή αλλιώς 167 δισ. ευρώ) έχασαν οι Ελληνες από την αξία των προσωπικών τους περιουσιών τα χρόνια των Μνημονίων, όπως μαρτυρούν τα στοιχεία της Credit Suisse που ανέδειξε το τελευταίο εβδομαδιαίο δελτίο του ΣΕΒ.
Σύμφωνα με την ετήσια έκθεση του οίκου, η καθαρή -μετά την αφαίρεση των δανείων- περιουσία των Ελλήνων αποτιμήθηκε πέρυσι σε 856 δισ. ευρώ, έναντι 1,023 τρισ. ευρώ λίγο πριν από το ξέσπασμα της ελληνικής κρίσης χρέους το 2009. Οι απώλειες της περιόδου 2009-2016 ανά ενήλικα υπολογίζονται περίπου στις 20.000 ευρώ (στα 93.567 ευρώ το 2016), την ίδια στιγμή που ο μέσος Ευρωπαίος είδε τα περιουσιακά του στοιχεία να… αβγατίζουν κατά 20.000 ευρώ.
Για να γίνει αντιληπτό σε ποιο σημείο υποχώρησαν οι περιουσίες των Ελλήνων, αξίζει να αναφέρουμε χαρακτηριστικά ότι η μέση περιουσία ανά ενήλικα στην Ελβετία ανήλθε σε 507.592 ευρώ, στη Βρετανία σε 260.916 ευρώ, στη Γαλλία σε 220.765 ευρώ και στη Γερμανία σε 167.291 ευρώ, ενώ στις υπόλοιπες χώρες του ευρωπαϊκού Νότου ο μέσος Ιταλός εμφάνισε πέρυσι περιουσία της τάξης των 182.751 ευρώ, ο Ισπανός 105.086 ευρώ και ο Πορτογάλος 69.665 ευρώ.
Επιστρέφοντας στα στοιχεία που αφορούν στην Ελλάδα, αξιοσημείωτο είναι ακόμη το γεγονός ότι, ενώ πριν μπει η χώρα μας στην Ευρωζώνη η περιουσία ήταν κατανεμημένη κατά 67,4% σε ακίνητα και αυτοκίνητα και 32,6% σε χρηματοοικονομικά μέσα (μετρητά, καταθέσεις, μετοχές, ομόλογα κ.ά.), πέρυσι τα ακίνητα και αυτοκίνητα αποτελούσαν το 77,8% της συνολικής περιουσίας έναντι μόλις 22,2% των χρηματοοικονομικών μέσων.
Οι αναλυτές θεωρούν πολύ κρίσιμο μέγεθος την ατομική περιουσία των Ελλήνων, ακίνητη και κινητή, καθώς θεωρούν ότι «σήμερα είναι η μόνη ασπίδα των νοικοκυριών για τα χρόνια των ισχνών αγελάδων που φέρνουν οι περαιτέρω περικοπές των συντάξεων που απαιτούνται για να ορθοποδήσει η χώρα δημοσιονομικά και να μπορεί να εξυπηρετεί κανονικά το δημόσιο χρέος».
Αναφέρουν παράλληλα πως «η περιουσία που έχει συσσωρευθεί δεν επιδέχεται καμία περαιτέρω φορολόγηση, καθώς κάθε τέτοια παρέμβαση θα τείνει να μειώνει το απόθεμα περιουσίας και να κάνει ακόμη δυσκολότερη την επιβίωση των μελλοντικών γενιών. Αντίθετα, η πολιτεία επιβάλλεται να στηρίξει την αποταμίευση των νοικοκυριών παρέχοντας κίνητρα ώστε να χρηματοδοτηθούν επενδύσεις και να έλθει η ανάπτυξη».
Στο δελτίο του ο ΣΕΒ στέκεται τέλος και στον υπερδανεισμό των Ελλήνων τα χρόνια της… «επίπλαστης ευημερίας». Σημειώνει χαρακτηριστικά ότι από τα 3.207 ευρώ ιδιωτικού χρέους ανά ενήλικα το 2000, το μέγεθος αυτό υπερπενταπλασιάστηκε το 2009 σε 16.793 ευρώ, προσεγγίζοντας τον ευρωπαϊκό μέσο όρο των 17.657 ευρώ ανά ενήλικα.
Σύγκλιση
Επισημαίνεται χαρακτηριστικά ότι «η… σύγκλιση στο ιδιωτικό χρέος ήταν αναμενόμενη καθώς η χώρα έγινε μέλος της Ευρωζώνης (χαμηλά και σταθερά επιτόκια) και οι Ελληνες »γεύτηκαν» επιτέλους ό,τι είχαν στερηθεί στο παρελθόν», ωστόσο οι αναλυτές του ΣΕΒ προσθέτουν με έμφαση ότι «απλώς η κοινωνία μας φαίνεται ότι μάλλον »βαρυστομάχιασε», καθώς με το εύκολο και φθηνό χρήμα χτίστηκαν περιουσίες που η αποτίμησή τους απαιτούσε τη διαρκή εισροή δανειακών κεφαλαίων για να χρηματοδοτείται το Δημόσιο και κατ’ επέκταση η οικονομία. Η διαδικασία αυτή συσσώρευσης περιουσίας, όπως ήταν φυσιολογικό, διακόπηκε απότομα με την κατάρρευση της ελληνικής οικονομίας το 2009-2010».
ΟΙ ΑΡΙΘΜΟΙ
16.793 ΕΥΡΩ έφθασε το χρέος ανά Ελληνα ενήλικο στην κορύφωση της ελληνικής οικονομίας, πριν ξεκινήσει η κρίση, όταν προ Ευρωζώνης το χρέος ανερχόταν σε μόλις 3.207 ευρώ. Πέρυσι πάντως είχε ήδη υποχωρήσει στα 14.563 ευρώ.
10-100 χιλ. ευρώ είναι το πιο διαδεδομένο εύρος περιουσίας στην Ελλάδα
77.373 Ελληνες εμφάνιζαν πέρυσι ατομική περιουσία άνω του 1 εκατ. ευρώ. Από αυτούς, 70.239 είχαν περιουσία 1-5 εκατ. ευρώ, 4.664 άτομα 5-10 εκατ., 2.235 περιουσία 10-50 εκατ., 151 Ελληνες 50-100 εκατ. ευρώ, 76 ποσά 100-150 εκατ. ευρώ, πέντε με περιουσία 500 εκατ.-1 δισ. ευρώ και τρεις Ελληνες με περιουσιακά στοιχεία άνω του 1 δισ.
77,8% της συνολικής περιουσίας των Ελλήνων (84.000 ευρώ) πέρυσι αφορούσε σε ακίνητα ή αυτοκίνητα και μόλις το 22,2% (24.000 ευρώ) σε μετρητά, καταθέσεις, μετοχές ή ομόλογα.

Πηγή : www.presspublica.gr

Τρομοκρατία εξ ουρανού

 

Πριν λίγες μέρες έπεσε ένα αεροπλάνο πάνω σε ένα χωριό στο Κιργιζιστάν και σκότωσε καμιά σαρανταριά ανθρώπους, που ζούσαν ανυποψίαστοι την καθημερινότητά τους εκεί, όσους δηλαδή σκότωσε και ο λεγόμενος μακελάρης στο Ρέινα της Κων/πολης, αλλά και ο καμικάζι στο γήπεδο της Μπεσικτάς.

 του Γιάννη Μακριδάκη

 Το γεγονός δεν χαρακτηρίστηκε τρομοκρατικό χτύπημα αλλά δυστύχημα, αφού έτσι έχουμε συνηθίσει να χαρακτηρίζουμε όσα συμβάντα προκαλούν ανθρώπινα θύματα, αλλά συμβαίνουν από σφάλμα ή σφάλματα άλλων ανθρώπων και όχι από πρόθεση δολοφονική. Φυσικά είτε για τον έναν λόγο είτε για τον άλλον το αποτέλεσμα είναι το ίδιο ακριβώς. Η δε πιθανότητα να γίνει ένα μέλος της ανθρωπότητας καμικάζι ή μαζικός δολοφόνος ανθρώπων, είναι στη σύγχρονη εποχή πολύ μικρότερη από το να συμβεί ένα ή περισσότερα ανθρώπινα σφάλματα που θα οδηγήσουν σε κάποιο πολύνεκρο γεγονός. Αυτό είναι εμφανές φυσικά από την καθημερινή ροή της ζωής των ανθρώπων επί γης.

Το σίγουρο όμως είναι ότι έχουμε φτάσει πλέον ως ανθρωπότητα στο σημείο να μπορούμε να προκαλέσουμε με λίγες κινήσεις, ακόμη και την ολοκληρωτική καταστροφή μας, βεβαίως και των άλλων πλασμάτων που ζουν κι αυτά παράλληλα με μας στον πλανήτη. Έχουμε δημιουργήσει τα μέσα για κάτι τέτοιο και αρκούν πια μόνο λίγα λάθη ανθρώπινα για να συμβεί το μοιραίο. Διότι ανθρώπινο λάθος δεν είναι μόνο μια κακοτεχνία ή μια ελλιπής εργασία ή ένας κακός χειρισμός που μπορούν να επιφέρουν θανάτους, ανθρώπινο λάθος και μάλιστα συλλογικό κάποιες φορές είναι και η δημιουργία ψυχολογίας αδίστακτου δολοφόνου ή παρανοϊκού ηγέτη σε ένα μέλος της ανθρωπότητας.

Θα επικεντρωθώ όμως λίγο από μια άλλη σκοπιά στο θέμα του αεροπλάνου. Προφανώς η πλειονότητα όλων εσάς που διαβάζετε αυτές τις γραμμές, ζείτε σε πόλεις, όπου ο θόρυβος της ζωής γύρω σας, εντός του οποίου ζείτε και έχετε προσαρμοστεί οργανικά να μην τον ακούτε πλέον, δεν αφήνει την σχεδόν συνεχή όχληση των αεροπλάνων που πετούν από πάνω, να φτάσει στα αυτιά σας και να σας γίνει ενόχληση. Οπουδήποτε όμως και αν ζείτε, και οποιαδήποτε στιγμή κι αν στρέψετε το βλέμμα σας προς τον ουρανό, αν είναι μέρα χωρίς συννεφιά, θα δείτε ένα ή περισσότερα αεροπλάνα να περνούν από πάνω σας. Αυτό μπορείτε να το διαπιστώσετε και διαδικτυακά, για όποιους δεν πιστεύουν πια στα φαινόμενα εκτός οθόνης, αφού υπάρχουν ιστότοποι, οι οποίοι δείχνουν σε πραγματικό χρόνο τις κινήσεις των αεροσκαφών σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη. Θα δείτε λοιπόν εκεί τις χιλιάδες πτήσεις που συμβαίνουν κάθε λεπτό πάνω από τα κεφάλια των ανθρώπων (ιδίως τα καλοκαίρια) στις λεγόμενες ανεπτυγμένες χώρες , εκεί που οι αεροδιάδρομοι, για να μπορέσουν να εξυπηρετήσουν όλο αυτό το πλήθος των αεροσκαφών, απέχουν μεταξύ τους ουράνια απόσταση πεντακοσίων μόνο μέτρων ο ένας από τον άλλον. Όλα αυτά τα αεροπλάνα λοιπόν, εκτός της μόλυνσης που επιφέρουν στον αέρα, στο χώμα και στο νερό, παράγουν και έναν συνεχή βόμβο, ο οποίος είναι όχι μόνον αντιληπτός αλλά και πολύ ενοχλητικός για όσους ανθρώπους ζουν από κάτω τους, εκτός των αστικών θορυβωδών περιοχών, αλλά και για τα άλλα πλάσματα της φύσης.

Ίσως σας φαίνεται παρανοϊκό αυτό που διαβάζετε τώρα. Δεν σας αδικώ. Το ίδιο ένιωσα κι εγώ όταν ζούσα σε πόλεις και άκουσα κάποιες φορές ανθρώπους της φύσης στην Ικαρία, στη Χίο, στο Καρπενήσι να μου λένε για την ανυπόφορη κατάσταση που βιώνουν με τη φασαρία των αεροπλάνων, η οποία εισβάλει βίαια και διαταράσσει τη γαλήνη του τοπίου και κυριαρχεί επ' αυτού, τρομοκρατεί δε πολλές φορές κάθε ειρηνική μορφή ζωής από κάτω, από τα πετεινά του ουρανού μέχρι τα ζούδια και τον άνθρωπο. Δεν το πίστευα κι εγώ και θεωρούσα παρανοϊκούς τους ανθρώπους αυτούς ή ότι υπερβάλουν, μέχρι που έγινα, και είμαι ακόμη, μάρτυρας αυτής της τραγικής κατάστασης που επικρατεί στον ουρανό, κυρίως κατά την άνοιξη και το καλοκαίρι που η ζωή μου είναι περισσότερο στο ύπαιθρο παρά μέσα στο σπίτι, αλλά και ο αριθμός των διηπηρωτικών και άλλων πτήσεων αυξάνεται κατακόρυφα.

Θα πείτε, τι θες να γίνει; Να μη μεταφέρονται τα εμπορεύματα και οι καταναλωτές από το ένα μέρος στο άλλο με φθηνά εισιτήρια; Άμα λιγοστέψουν οι πτήσεις θα αυξηθούν τα κόμιστρα. Θα σας απαντήσω ότι δεν θέλω τίποτα, έχω εμπιστοσύνη στο Χάος, απλά επισημαίνω για ακόμη μία φορά τους παράλληλους κόσμους, των καταναλωτών και των φυσικών πλασμάτων, την βίαιη τρομοκρατική εισβολή, την αφόρητη ενόχληση και τον θάνατο που σκορπά είτε τη μόλυνση, είτε με την απομύζηση των πόρων, είτε με "δυστυχήματα" ο ένας κόσμος, ο επινοημένος και βίαιος, στον άλλον, τον αυθύπαρκτο και ειρηνικό.

Σε λίγες μέρες θα κυκλοφορήσει (από τις εκδόσεις της Εστίας, όπως όλα μου τα βιβλία) το μυθιστόρημά μου "Όλα για καλό", ένας από τους πολλούς ήρωες του οποίου θίγει αυτή την πτυχή της σύγχρονης ζωής και γενικά το ζήτημα του θορύβου στις σύγχρονες πόλεις, που έχει αλώσει και αλλοιώσει τόσο πολύ το τοπίο και τον άνθρωπο. Εδώ που ζω, πριν λίγα χρόνια λέγανε οι άνθρωποι ότι λαλούσε ο πετεινός στην Τουρκία και τον ακούγανε στο νησί. Τώρα πού τέτοια τύχη.

ΥΓ: Υπάρχουν μελέτες ιατρικές που επιβεβαιώνουν πόσο ύπουλος εχθρός της υγείας του ανθρώπου είναι ο θόρυβος.

 

Πηγή : www.thepressproject.gr

Φανταστικά σενάρια…

 

ΝΟΤΗΣ ΜΑΥΡΟΥΔΗΣ

Τα φανταστικά σενάρια είναι… κτήμα του καθενός. Παρέχονται δωρεάν και απασχολούν μόνο τον δημιουργό τους, είτε σε στιγμή ονειροφαντασιάς, είτε σε ιδιαίτερες στιγμές προσωπικών σχέσεων… Όμως, τα φανταστικά σενάρια προκαλούνται, ενίοτε, από στοιχεία τής πραγματικότητας, που μάλλον μέσω μαγνητικών κυμάτων μάς οδηγούν (όχι άδικα) στη δημιουργία υποθέσεων φανταστικών μεν, αλλά που δεν απέχουν από την πραγματικότητα της εποχής.
Και, για να μπω στο θέμα.
Έβλεπα-λέει-να ζούμε στην πραγματική καθημερινότητα που έχουμε συνηθίσει τα τελευταία χρόνια, με την οικονομική κατηφόρα που βιώνουμε και όλα τα άλλα, ας μην τα επαναλάβω… Ένα καινούργιο στοιχείο που περιείχε το φανταστικό μου σενάριο, πρέπει να πω έντονα αυτές τις μέρες, είναι η διακοπή έκδοσης μεγάλων και ιστορικών εφημερίδων (ΤΑ ΝΕΑ, ΤΟ ΒΗΜΑ, ΤΟ ΕΘΝΟΣ κα). Όταν το συζητάω με τις παρέες μου, μού λένε πως το φανταστικό αυτό σενάριο δεν απέχει και πολύ από την πραγματικότητα. Δεν παριστάνω τον ανίδεο. Γνωρίζω τις καταστάσεις και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα εκδοτικά συγκροτήματα και οι  Όμιλοι. Γνωρίζω πως η βαθιά οικονομική κρίση, όπως επίσης και η εξάπλωση του ηλεκτρονικού Τύπου, θα χτυπούσε τον έντυπο, όπως συμβαίνει στη δισκογραφία, στο βιβλίο, στον κινηματογράφο κλπ. (Έχω αναφερθεί επανειλημμένως ως προς τα τελευταία). Αλλά με καταπλακώνει-ομολογώ-μια εικόνα. Εκείνη που αφήνει ορφανή μια χώρα, ένα λαό, ένα έθνος, μια Δημοκρατία, δίχως να κυκλοφορούν πρωινές, απογευματινές και Κυριακάτικες εφημερίδες! Εφημερίδες κάθε ιδεολογικής τοποθέτησης, έστω κι εκείνες οι πιο κίτρινες (άλλωστε αυτές οι κίτρινες, δεν έλειψαν ποτέ από τη χώρα μας. Από καμία χώρα θα έλεγα, πέρα από τις απολυταρχικές).
Το πώς εξελίχθηκε η κατάσταση και φθάσαμε να κινδυνεύουν πραγματικά με κλείσιμο κάποιες εφημερίδες, δεν θα το θίξω εδώ για λόγους αυτονόητους. Η συνθετικότητα των πεπραγμένων και των σχέσεων εκδοτών-δημοσιογράφων- διοικητικών εργαζομένων, στα τυπογραφεία και στους μηχανισμούς τής διανομής, στα δάνεια και στις τραπεζικές σχέσεις, είναι μια καθημερινότητα που λειτουργεί από τη στιγμή σύστασης του ελληνικού κράτους. Το γευτήκαμε το 1988 με το κλείσιμο της εφημερίδας του Κοσκωτά «24 Ώρες» και με τα έξη περιοδικά που εξέδιδε, μεταξύ αυτών και το αξιοσημείωτο «Τέταρτο» του Μάνου Χατζιδάκι. Το 2011 με το κλείσιμο της εμβληματικής «Ελευθεροτυπίας» που κυκλοφορούσε από το 1975. Μεγάλη ορφάνια, παρ’ ότι το παράδειγμα Κοσκωτά μάς παραπέμπει σε υψηλού τύπου παρανομίες και μαύρο χρήμα… Στο νου μού έρχονται δύσκολες εποχές του ‘60 για την ιστορική ΑΥΓΗ, όταν όλες οι οργανώσεις τής τότε Αριστεράς ξεχυθήκαμε για οικονομικό έρανο με στόχο να σώσουμε την εφημερίδα, για να μη σταματήσει η κυκλοφορία της… Θα ήταν και τότε ένα μεγάλο πλήγμα στην ενημέρωση του πολίτη. Πρόσφατα, είμαστε θεατές του κλεισίματος ιστορικών εκδοτικών οίκων όπως Παπασωτηρίου, Ελευθερουδάκη, άλλοι μικρότεροι εκδοτικοί οίκοι που φυτοζωούν, όπως έγινε και με εταιρείες δίσκων, με καταστήματα δίσκων που έχουν σχεδόν εξαφανιστεί από την Επικράτεια. Ένας ολόκληρος πολιτισμός που κινδυνεύει μέσα στο χάος τής αβεβαιότητας και ενός παρελθόντος, σε περιπτώσεις έως και αμαρτωλού…
Φτώχεια, φτώχεια και τω Θεώ δόξα, που λένε οι χριστιανότεροι από μένα…
Πώς να αποφύγω αυτό το φανταστικό σενάριο, το οποίο κινείται μέσα στον ρεαλισμό της εποχής μας, όχι ως όνειρο αλλά ενδέχεται, ως υπαρκτό γεγονός ; Κάθε εστία εργασίας που κλείνει, αφήνει πίσω του στρατούς από μικρές κοινωνίες ανέργων, που μαζί με άλλες γίνονται πλήθος και μια βαριά αλυσίδα που κρατάει από το πόδι αιχμάλωτο έναν ολόκληρο λαό. Βλέπε και στο τηλεοπτικό τοπίο: το Mega, τις προοπτικές Παππά για τις τηλεοπτικές άδειες και όλο εκείνο το κομφούζιο που τελικά ανεστάλη. Μέσα σ’ όλα αυτά και επιχειρήσεις που βάζουν λουκέτο. Μα, τι θέλω και καταπιάνομαι με τέτοια εργασιακά που έχω μεσάνυχτα… Εγώ βλέπω μπροστά μου ένα φανταστικό σενάριο να με κατατρέχει και να με πνίγει η προοπτική του…
Δεν υπάρχει δημοκρατία και Πολιτισμός δίχως εφημερίδες και πληροφόρηση. Δεν επιθυμώ να ζήσω σε μια ακόμα πιο κουτσή δημοκρατία. Αυτή η σκέψη με πάει σε μια άλλη, όταν ένας από τους συναδέλφους μου μετακομίζοντας σε καινούργιο σπίτι, απαλλάχτηκε από κάθε βιβλίο και ίχνος γραφής, ζώντας πλέον χωρίς βιβλιοθήκες! Κανένα βιβλίο! Μόνο μερικά περιοδικά lifestyle και αθλητικές εφημερίδες «κοσμούσαν» τους δερμάτινους μαύρους μοντέρνους καναπέδες…
Έχετε φανταστεί σπίτια δίχως βιβλιοθήκες; Μπορείτε να ζήσετε μια τέτοια ερημία; Νιώθετε τη σημαντικότητα του θέματος; Αυτό δεν είναι σενάριο φαντασίας που επινόησε το μυαλό μου. Είναι πραγματικότητα! Πόσο σκοτάδι παράγεται από ένα τέτοιο θέαμα ενός σπιτιού χωρίς βιβλιοθήκες; Χωρίς ζωή; Χωρίς την παραμικρή υποψία γνώσης, έστω αιωρούμενης;
Δεν έχω διάθεση να περιγράψω τη συνέχεια τού φανταστικού σεναρίου μου. Είναι κάποιες τέτοιες σκέψεις που προκαλούν τα δαιμόνια που φωλιάζουν στις ψυχές των ανθρώπων και τις οδηγούν σε σκοτεινά τούνελ. Το κλείσιμο εφημερίδων, αν γίνει πραγματικότητα, οδηγεί όλους μας σε έναν κόσμο χωρίς κριτική-πολιτική-δημιουργική σκέψη, που εύκολα μπορεί να ολισθήσει σε νεοφασισμό ικανό να εκτροχιάσει τα πάντα…

Πηγή :  http://metarithmisi.gr

Αυτό είναι το σχέδιο για το «ποινολόγιο» ανέργων

 

του Θάνου Καμήλαλη
Στο ρεπορτάζ συνεισέφερε η Νάντια Ρούμπου

Η πρόταση και γνωμοδότηση του Διοικητικού Συμβουλίου του ΟΑΕΔ εγκρίθηκε στις 13 Δεκεμβρίου, έχει ως στόχο «τον καθορισμό μέτρων ελέγχου της ανεργίας, των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων των εγγεγραμμένων ανέργων και των επιβαλλόμενων κυρώσεων» και υποβλήθηκε στο υπουργείο Εργασίας. Σύμφωνα με τη νομοθεσία, το Υπουργείο οφείλει να λάβει υπόψιν το σχέδιο του ΟΑΕΔ και να εκδώσει τη σχετική απόφαση, η οποία μάλιστα έχει καθυστερήσει. Βάσει κανονισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Ελλάδα όφειλε μέχρι το τέλος του 2016 να έχει καθορίσει τις «αμοιβαίες υποχρεώσεις ανέργων και ΟΑΕΔ».

Η πρόταση υπερψηφίστηκε από όλους τους φορείς που εκπροσωπούνται στο Δ.Σ. του ΟΑΕΔ (ΓΣΕΕ, ΣΕΒ, ΓΣΕΒΕ, ΕΣΕΕ, ΣΕΠΕ) ενώ απορρίφθηκε από το ΠΑΜΕ. Η υπερψήφιση ενός πιο αυστηρού κανονισμού για τους ανέργους από τη ΓΣΕΕ εξηγείται, αν λάβει κανείς υπόψιν του ότι την περίοδο της κρίσης, η ΓΣΕΕ έχει μετατραπεί σε ένα γραφείο ενοικίασης ανέργων, χωρίς εργασιακά δικαιώματα.

Οι υποχρεώσεις των ανέργων

Στην πρόταση του ΟΑΕΔ καταγράφονται λεπτομερώς οι νέες υποχρεώσεις στις οποίες θα πρέπει να ανταποκρίνονται οι εγγεγραμμένοι άνεργοι είτε είναι επιδοτούμενοι με επίδομα ανεργίας 360 ευρώ είτε όχι. Εκτός κάποιων διατάξεων... ρουτίνας, όπως η απαγόρευση υποβολής πλαστών στοιχείων και η ενημέρωση του ΟΑΕΔ για την εύρεση κάποιας θέσης εργασίας, στο σχέδιο προβλέπονται και άλλες υποχρεώσεις, που σχετίζονται με τις θέσεις εργασίας που προσφέρονται στους ανέργους. Οποιαδήποτε παραβίαση του νέου κανονισμού θα επιφέρει στέρηση του επιδόματος ανεργίας και διαγραφή από τα μητρώα του ΟΑΕΔ για συγκεκριμένο διάστημα.

Οι σημαντικότερες υποχρεώσεις που αναφέρει το σχέδιο είναι:

Υποχρεωτική αποδοχή εντός 15 ημερών κάθε πρότασης για θέση εργασίας (με συγκεκριμένες εξαιρέσεις). Ως «θέσεις εργασίας» θεωρούνται και προγράμματα επαγγελματικής κατάρτισης, συμβουλευτικές υπηρεσίες ή άλλη συμφωνημένη δράση στο πλαίσιο του Ατομικού Σχεδίου Δράσης. Η συνεργασία με τον αρμόδιο υπάλληλο του Οργανισμού για την κατάρτιση του Ατομικού Σχεδίου αναφέρεται και σε άλλο προαπαιτούμενο. Η μόνη περίπτωση που ο άνεργος μπορεί να απορρίψει μία θέση εργασίας (πλήρους, μερικής ή εκ περιτροπής απασχόλησης) είναι οι αποδοχές του να είναι χαμηλότερες από εκείνες της τελευταίας θέσης εργασίας του (για ανέργους μέχρι και 6 μήνες), ή χαμηλότερες του 80% (άνεργοι 6-9 μήνες) ή χαμηλότερες του 70% (άνεργοι 9-12 μήνες). Σε περίπτωση που ο άνεργος δεν έχει απασχοληθεί ποτέ ως μισθωτός είναι υποχρεωμένος να δεχθεί οποιαδήποτε πρόταση.

Οι άνεργοι δεν έχουν δικαίωμα να απορρίψουν προγράμματα πρακτικής άσκησης. Η πρόταση προβλέπει τη «συνεργασία με τον ΟΑΕΔ για συμμετοχή σε δράσεις που υλοποιούν δημόσιοι φορείς ή συνεργαζόμενοι με το δημόσιο κοινωνικοί και ιδιωτικοί φορείς, που αποσκοπούν στην απόκτηση δεξιοτήτων και προσόντων και στην ενίσχυση της πιθανότητας ανάληψης μίας θέσης».

Η αναζήτηση εργασίας πρέπει να αποδεικνύεται συνεχώς και οι αποδείξεις να προσκομίζονται εντός 15 ημέρων. Ως αποδείξεις αναζήτησης εργασίας θα θεωρούνται «αποδεικτικά αιτήσεων για εργασία, αλληλογραφίας με εργοδότες, συμμετοχής σε διαγωνισμούς, συνεντεύξεων με εργοδότες, επικοινωνίας ή συνεργασίας με ιδιωτικούς ή δημόσιους φορείς απασχόλησης, δημοσίευσης αγγελιών αναζήτησης εργασίας ή ανταπόκρισης σε αγγελίες, καθώς και κάθε είδους έγγραφο από το οποίο αποδεικνύονται προσπάθειες ενεργού αναζήτησης εξαρτημένης ή μη εργασίας».

Η ανταπόκριση σε κάθε ηλεκτρονική ή έγγραφη πρόσκληση του ΟΑΕΔ και η τήρηση της σχετικής προθεσμίας, όπως ορίζεται.

Στέρηση επιδόματος και διαγραφή

Σύμφωνα με το σχέδιο του ΟΑΕΔ, οποιαδήποτε αδυναμία του ανέργου να τηρήσει τις παραπάνω υποχρεώσεις ή απλά να επικοινωνήσει με τον ΟΑΕΔ εάν του ζητηθεί, θα επιφέρει κυρώσεις, όπως τη στέρηση του επιδόματος ανεργίας, απώλεια κάρτας ανεργίας και διαγραφή από τα μητρώα του ΟΑΕΔ για ορισμένο διάστημα.

Συγκεκριμένα προβλέπεται:

• Για επιδοτούμενους ανέργους: Αναστολή της επιδότησης, διαγραφή από το μητρώο ανέργων και στέρηση δικαιώματος επανεγγραφής για 60 ημέρες, εφόσον η παράβαση διαπιστώνεται για πρώτη φορά. Για παραβάσεις που διαπιστώνονται δεύτερη φορά απαγορεύεται η επανεγγραφή για 90 ημέρες.
• Για μη επιδοτούμενους ανέργους: Διαγραφή από το μητρώο ανέργων και στέρηση του δικαιώματος επανεγγραφής για χρονικό διάστημα 30 ημερών. Για παραβάσεις που διαπιστώνονται δεύτερη φορά το χρονικό διάστημα στέρησης του δικαιώματος επανεγγραφής διπλασιάζεται.

Προς πλασματική μείωση της ανεργίας;

Η πρόταση του ΟΑΕΔ έγινε γνωστή για πρώτη φορά από την ανακοίνωση των εργαζομένων του Οργανισμού, που τονίζουν ότι «εφόσον διαπιστώσουμε ότι χρησιμοποιείται σαν εργαλείο για τη διαγραφή ανέργων και την πλασματική μείωση των δεικτών ανεργίας τότε θα επέμβουμε με κάθε νόμιμο μέσο και θα καταγγείλουμε τα περιστατικά χωρίς κανένα δισταγμό. Γιατί κανείς δεν έχει το δικαίωμα να διαγράφει τους ανέργους από τα μητρώα του ΟΑΕΔ και να τους αποκλείει ακόμη και από τις ελάχιστες παροχές όπως αυτής της δωρεάν μετακίνησης τους αν αποδεδειγμένα δεν έχει τα ανάλογα στοιχεία».

Πηγές του υπουργείου Εργασίας, μιλώντας στο TPP, απορρίπτουν το ενδεχόμενο να αρχίζουν οι αθρόες διαγραφές ανέργων του ΟΑΕΔ ενώ προσθέτουν ότι ΟΙ κινήσεις αυτές δεν συνδέονται με προσπάθεια πλασματικής μείωσης της ανεργίας. Το σχέδιο του ΟΑΕΔ βρίσκεται στα χέρια της υπουργού Εργασίας, κ.Αχτσιόγλου, και σύντομα αναμένεται η σχετική απόφαση. Το σίγουρο είναι ότι πλέον η ανεργία θα συνεπάγεται και... υποχρεώσεις.

Πηγή : www.thepressproject.gr

Για τον εξάχρονο

 

Νότης Μαυρουδής

Δεν έχει καμία απολύτως σημασία αν το εξάχρονο παιδί που βρίσκεται στο Παίδων είναι γόνος τής Ρούπα και του Μαζιώτη. Δεν έχει καμία απολύτως σημασία αν οι γονείς είναι τρομοκράτες ή φανατικοί χριστιανοί του δόγματος «Πατρίς-Θρησκεία-Οικογένεια». Δεν έχει καμία απολύτως σημασία αν το εξάχρονο από αυτή την ηλικία πιστεύει στον μαρξισμό και την επαναστατική πάλη, όπως η μάνα του κι ο πατέρας του.
Σημασία έχει πως στη σύγχρονη (λέμε τώρα…) Ελλάδα βρίσκεται στα χέρια του Εισαγγελέα και των δικαστικών αρχών ένα παιδί εξάχρονο! Το θέμα (και το θύμα) δεν μπορεί να περιμένει χρονοβόρες συσκέψεις και συμβούλια για να σταλεί από… χθες στη γιαγιά του. Δεν ξέρω. Αύριο αυτή η… εισαγγελική «κράτηση» του παιδιού, έστω και προσωρινή, μπορεί να λυθεί, αλλά έστω και μια ώρα κράτησης ενός εξάχρονου μακριά από τα στενά συγγενικά του πρόσωπα, την ώρα που έχει χάσει την επαφή με μάνα και πατέρα, είναι απρεπές παράπτωμα της πολιτείας και των θεσμών της. Είναι καραμπινάτη ποδοπάτηση ατομικών δικαιωμάτων και απόδειξη πως οι θεσμοί τής δικαιοσύνης δεν είναι και τόσο τυφλοί όσο μας λένε…
Ναι, προσπερνάω τα συγκεκριμένα πρόσωπα και τις εκτός τόπου και χρόνου «επαναστατικές» ενέργειες Ρούπας και Μαζιώτη. Δεν έχει νόημα να συζητήσουμε αυτή τη στιγμή για τις ευθύνες ενηλίκων που θεωρούν πως το αίμα και οι δολοφονίες «θα λύσουν τα χέρια των λαών». Αφέλειες που ανήκουν σε μια διαφορετική συζήτηση. Εδώ τώρα, αναφερόμαστε στη στέρηση οικογενειακού χώρου στον εξάχρονο, που ισοδυναμεί με ραπίσματα από την εξουσία σε ένα παιδί, ενώ θα έπρεπε να σημάνει ταχύτητα στην απόφαση από το υπουργείο Δικαιοσύνης και πίεση από την, τέλος πάντων… αριστερή κυβέρνηση, αλλά και των κομμάτων της αντιπολίτευσης.
Διατηρούμε όλοι την αγωνία μας για την εξέλιξη μιας τέτοιας υπόθεσης που περιέχει πανανθρώπινα ζητήματα, σε μια εποχή που εκατομμύρια μικρών παιδιών έχουν προ πολλού γίνει θύματα πολέμων και ξεριζωμών…

Πηγή :  http://metarithmisi.gr