Αστικοί Οπωρώνες : Τα οπωροφόρα δένδρα να επιστρέψουν στις πόλεις μας

 

 Του Δρ. Σταμάτη Σεκλιζιώτη

Γεωπόνου – Αρχιτέκτονα Τοπίου (PhD)

Τα οπωροφόρα και το αστικό περιβάλλον

Τα οπωροφόρα δένδρα τα γνωρίζουμε οι μεν αγρότες και οι γεωπόνοι από την καλλιεργητική πρακτική και την παραγωγή, οι δε κάτοικοι της πόλης (κυρίως οι νέες γενιές που έχασαν επαφή με την ύπαιθρο) από τον μανάβη της γειτονιάς, τη λαϊκή ή το σούπερ μάρκετ, αλλά μόνο ως «φρούτα» και λιγότερο ως ζωντανούς οργανισμούς ή «δένδρα - οντότητες», με διαφορετική φυσιολογία κατά βοτανική κατηγορία, τη φυλλοβόλο ή αείφυλλη συμπεριφορά, τις εδαφοκλιματικές απαιτήσεις, το μέγεθος, σχήμα, υφή, την ανθοφορία, χρώμα, περιβαλλοντικό αποτύπωμα, αισθητική, οικονομική αξία, κλπ.

Η πολύτιμη προσφορά της αστικής δενδροκομίας, εκτός από την αισθητική και  περιβαλλοντική της διάσταση, είναι εξίσου και διατροφική και δεν είναι καθόλου τυχαίο που η παραγωγή φρούτων κάθε είδους εντάσσεται με ενθουσιασμό και με πολλές προσδοκίες στο διεθνές κίνημα της Αστικής Γεωργίας, η οποία εκτός από τη λαχανοκομία, τα καλλωπιστικά και τα αρωματικά φυτά περιλαμβάνει και τους αστικούς οπωρώνες ακόμη και τα μοναχικά οπωροφόρα δέντρα της πόλης κάθε κήπου και γωνιάς.

Οι βιοκλιματικές συνθήκες του ελληνικού χώρου προσφέρονται για ιδιαίτερα μεγάλη ποικιλία οπορωφόρων δένδρων με καλή προσαρμογή και απόδοση, με δεκάδες ποικιλίες για κάθε είδος δένδρου και με άλλα τόσα ντόπια βοτανικά είδη τα οποία είτε έχουν «εξευγενιστεί» και βελτιωθεί από έλληνες ερευνητές δενδροκόμους για καλύτερη παραγωγή καρπού, ή τείνουν πλέον να εξαφανιστούν εκτοπισμένες σε μεγάλο βαθμό από ξένες ποικιλίες.

Οι αστικές περιοχές περιβάλλονται από ζώνες περιαστικού πρασίνου, γεωργικών δραστηριοτήτων κυρίως οπωροκηπευτικού χαρακτήρα και μιας ευρύτερης περιοχής ή περιφέρειας όπου ο πληθυσμός και τα είδη των δένδρων που απαντάται σε οπωρώνες ή διάσπαρτα, θα μπορούσαν να διεισδύσουν στον αστικό ιστό.

Η φυτογεωγραφία κάθε περιοχής προσδιορίζεται από συγκεκριμένα βοτανικά είδη τα οποία με σχετική ευκολία ως προς τον βαθμό προσαρμογής και βιωσιμότητας μπορούν να καταλαμβάνουν ανοιχτούς χώρους της πόλης, νησίδες, πεζοδρόμια, πεζόδρομους, αλσύλλια, προκήπια, κήπους, πάρκα, σχολικούς και βιομηχανικούς χώρους, δημόσια κτήματα (σχολεία, Παν/μια, στρατόπεδα, νοσοκομεία, αθλητικά συγκροτήματα, ρέματα, κλπ) και πολλές ακόμη διαθέσιμες επιφάνειες.

Σήμερα, αυτοί οι χώροι ή καταλήγουν στην εύκολη και δαπανηρή κάλυψη με το γνωστό σε όλους «υδροβόρο γκαζόν», ή σε αναπλάσεις «περιορισμένης αισθητικής» και εν συνεχεία «παρατεταμένης» εγκατάλειψης ελλείψει κονδυλίων συντήρησης, ή μετατρέπονται σε άθλια πλακόστρωτα τα οποία ενοχοποιούνται για το «ψήσιμο» της πόλης και τη δυσφορία των κατοίκων της, όπου τους θερινούς μήνες η κατάσταση γίνεται ιδιαίτερα αφόρητη από τις υψηλές θερμοκρασίες.

Τα τσιμέντα, η άσφαλτος, τα πλακόστρωτα, τα μέταλλα, τα τούβλα, τα μάρμαρα και όλα τα σκληρά υλικά απορροφούν την ηλιακή ακτινοβολία στη διάρκεια της ημέρας και την εκπέμπουν τη νύκτα κάνοντας μαρτύριο τη ζωή στην πόλη.

Προκαταλήψεις και άλλες φοβίες

Πολλά από τα γνωστά οπωροφόρα και εδώδιμα καρποδοτικά δένδρα της χώρας δεν φιλοξενούνται συχνά στους δημόσιους χώρους των ελληνικών πόλεων πλην εξαιρέσεων, όπως η ελιά, η χαρουπιά, η μουσμουλιά, η λεμονιά (όχι πολύ συχνά), η νεραντζιά, η μουριά, κάποιες συκιές και ροδιές.

Παραδοσιακά, μέσα από τις μάντρες των αρχοντικών του κέντρου και της ελληνικής «σαμπόυρμπιας» (τα καλοφυτεμένα προάστια και τις συνοικίες δορυφόρους), αλλά και των φτωχότερων σπιτιών (κυρίως σε περιόδους προ-αντιπαροχής) ξεπρόβαλαν και μοσχοβόλαγαν πορτοκαλιές, λεμονιές, κλημεντίνες, φράπες, περγαμόντα, κυδωνιές, μανταρινιές, τζανεριές, λωτόδενρα, μουσμουλιές, κερασιές, συκιές, βερικοκιές, βανίλιες, χαρουπιές, κουμαριές σε δενδρώδη μορφή, μηλιές, αχλαδιές, φιστικιές, ελιές, καρυδιές, αμυγδαλιές, κληματαριές, κορομηλιές, κ. ά.      

Στις μέρες μας, στα μεγάλα αστικά κέντρα υπάρχει μια διάχυτη περιφρόνηση μεταξύ των πολιτών (κατ’ άλλους άγνοια) κυρίως για τα φυλλοβόλα δένδρα στην πόλη, ακόμα και για τους δικούς τους κήπους με το επιχείρημα ότι «λερώνουν» με τα φύλλα και τους καρπούς που ρίχνουν, την προσέλκυση εντόμων στην περίοδο ανθοφορίας, και τις απαιτήσεις που έχουν για ποτίσματα, κλαδέματα, καθαρισμούς, φυτοπροστασία και συγκομιδή.

Η αντίληψη αυτή είναι λάθος ενώ η ευθύνη γέρνει προς το κομμάτι που λέγεται «ανυπαρξία βοτανικής και περιβαλλοντικής εκπαίδευσης» η οποίες ναι μεν απουσιάζουν, αλλά ούτε και προσφέρονται με τον απαιτούμενο τρόπο και κατάλληλους ανθρώπους. Όλα ανεξαιρέτως τα δένδρα ρίχνουν το φύλλωμα και τους καρπούς τους και όλα λερώνουν.
Το φύλλωμά τους και το αποβάλλουν και το ανανεώνουν, με διαφορετικό τρόπο το κάθε είδος ξεχωριστά. Τα φυλλοβόλα το κάνουν πιο «πανηγυρικά» σε πυκνότερο χρόνο και σε συγκεκριμένη εποχή του χρόνου, ενώ τα υπόλοιπα το κάνουν ολόκληρη την περίοδο του χρόνου και γι’ αυτό περνάνε κάπως απαρατήρητα…!!!.

Στα μικρότερα αστικά κέντρα, τα οπωροφόρα είναι περισσότερο δημοφιλή και παρόντα στην καθημερινή ζωή των κατοίκων, ενώ το αραιότερα δομημένο περιβάλλον (μεγαλύτερη διαθεσιμότητα περιφραγμένου ιδιωτικού χώρου με αυλές και μπαχτσέδες, αλλά και δημοτικού πρασίνου μέσα στους οικισμούς, τα χωριά, τις κωμοπόλεις και περιαστικές ζώνες) επιτρέπουν την παρουσία πολλών περισσότερων οπωροφόρων δένδρων με όλα τα πλεονεκτήματα που συμβάλλουν σε μια πολύ καλύτερη ποιότητα ζωής. 

Τα πλεονεκτήματα

Τα οπωροφόρα δένδρα κάνουν όλη την περιβαλλοντική δουλειά που κάνουν όλα τα υπόλοιπα δένδρα της πόλης (CO2, αισθητική, σκιά, δροσιά, προσέλκυση άγριας ζωής, κλπ), αλλά προσφέρουν και τον εδώδιμο καρπό.

Ο καρπός δημιουργεί πρόσθετα συναισθήματα στον κάτοικο της πόλης, αποσπά περισσότερο την προσοχή και το ενδιαφέρον των τοπικών κοινωνιών, φέρνει τον κόσμο πιο κοντά, αποκαθιστά την «αίσθηση του οικείου» και της γειτονιάς, ενώ στην περίοδο της συγκομιδής αποκτά ακόμη περισσότερη σημασία με το μάζεμα και μοίρασμα.

Η συνεχής παρουσία του πολίτη κοντά στο δένδρο, αναπτύσσει ειδική σχέση γνωριμίας η οποία συμβάλλει στην ανάπτυξη εμπιστοσύνης μεταξύ «κατοίκων πόλης και εδώδιμων καρπών και διαφόρων εδεσμάτων που μπορούν να παρασκευάζουν οι ίδιοι» συγκομίζοντας αυτό που οι ίδιοι το φρόντισαν και το γνωρίζουν καλά.

Γενικώς, τα οπωροφόρα αφυπνίζουν ολόκληρες γειτονίες και ομάδες ενεργών πολιτών, προωθώντας τη «διαχείρισή» μέσα από την επιθυμία να προσφέρονται για «φροντίδα», αλλά και την πολύ δημοφιλή φάση της συγκομιδής των φρούτων.

Στη σχέση αυτή συνυπάρχουν και άλλες επιθυμίες όπως η επαφή με τη φύση, η νοσταλγία για το χωριό των γονιών, η ανάγκη για ψυχική ηρεμία και ανάταση, ή άσκηση, η βοτανική και γεωργική παιδεία των παιδιών της πόλης τα οποία χάνουν την επαφή με την ύπαιθρο και τελευταίο το διατροφικό μέρος.

Τα οπωροφόρα ήταν πολύ περισσότερο δημοφιλή στους ιδιοκτήτες αστικών κήπων τον περασμένο αιώνα όταν ακόμη η μορφολογία και η πυκνότητα δόμησης των ελληνικών πόλεων άφηνε πολλά περιθώρια για τέτοιες δενδροφυτεύσεις.

Τότε στις αυλές, στα προκήπια και στους πίσω λαχανόκηπους η παρουσία κάποιων οπωροφόρων από αυτά που αναφέραμε παραπάνω συντροφιά με έναν ή δύο φοίνικες, ήταν ο κανόνας.

Πολλά «ίχνη» τους (σηματοδότες μνήμης) διασώζονται μέχρι και σήμερα όπου παραδοσιακοί οικισμοί και διατηρητέα κτίσματα καταφέρνουν να επιβιώνουν.  

Πρόταση, ο Σχεδιασμός του Αστικού Τοπίου με Χρήση Οπωροφόρων 

Τα οπωροφόρα προορίζονται για θέσεις καλά προστατευμένες μέσα στην πόλη, μακριά από δρόμους υψηλής κυκλοφορίας τροχοφόρων, κοντά σε σημεία συγκέντρωσης πολιτών (χώροι ξεκούρασης και περιπάτου, στάσεις λεωφορείων, πεζόδρομους, αστικά κενά και οικόπεδα, νησίδες φαρδύτερες της κόμης τους, πλατείες, αλσύλλια, κλπ).

Οι κινήσεις συλλόγων και οργανώσεων και τα «μοδάτα μαζικά» καλέσματα για αναδασώσεις ρεμάτων, λόφων, περιαστικών δασών και άλλων χώρων μέσα και έξω από τις πόλεις, θα μπορούσαν να αποκτήσουν «εναλλακτικό» περιεχόμενο και περισσότερους οπαδούς, με αλλαγή των βοτανικού υλικού και αντί να φυτεύουν ξανά και ξανά «εύφλεκτα» ή ξενικά δασικά είδη, να συμβάλλουν στην επιστροφή των ελληνικών δένδρων και φρούτων, στους κήπους, στα πάρκα, στα προαύλια των σχολείων, τις αυλές νοσοκομείων και στρατοπέδων, στους πεζόδρομους, τις ζαρντινιέρες και τις γλάστρες των μπαλκονιών και ταρατσών…

Ήδη πολλές μεγαλουπόλεις έχουν υιοθετήσει την αστική δενδροκομία με οπωροφόρα δένδρα. Παράλληλα αναπτύσσεται μια ολόκληρη δραστηριότητα γύρω από τις μεθόδους φύτευσης στην πόλη, ετοιμάζονται και μοιράζονται λίστες κατάλληλων βοτανικών ειδών, τυπώνονται οδηγοί φύτευσης και περιποίησης κατά είδος, τομέα και τοποθεσία στον αστικό ιστό και την περιαστική ζώνη.

Το κίνημα Fruit City στο Λονδίνο δείχνει τον δρόμο για μια νέα αντίληψη γύρω από το αστικό Τοπίο με πρωτοπόρες ιδέες χωροθέτησης των νέων φυτεύσεων οπωροφόρων δένδρων «επί χάρτου», δημιουργία εξοπλισμού και εργαλείων συγκομιδής στην πόλη, ενημερωτικά φυλλάδια, κλπ. Η Βρετανία εισάγει μεγάλες ποσότητες φρούτων από Ισπανία, Βραζιλία, Χιλή κλπ. Ήδη η «μητροπολιτική περιοχή του Λονδίνου» παράγει σημαντική ποσότητα φρούτων όπως αχλάδια, μούρα, μήλα, κεράσια, δαμάσκηνα κλπ.

Στη χώρα μας η ποικιλότητα των δένδρων είναι πολύ μεγαλύτερη και ήδη πολλά από τα δένδρα που αναφέραμε παραπάνω θα μπορούσαν να κατακτήσουν το δικό τους έδαφος στον αστικό χώρο μέσα από οργανωμένη προσέγγιση, κυρίως από ομάδες πολιτών και ολόκληρες γειτονιές και γιατί όχι από «ανοιχτόμυαλες» τοπικές αυτοδιοικήσεις που διαθέτουν καλά στελεχωμένες γεωπονικές υπηρεσίες.

Η τοπική αυτοδιοίκηση θα μπορούσε να  προσφέρει το φυτικό υλικό, να ορίζει τα σημεία φύτευσης, και προτείνει ένα «σύστημα υιοθεσίας» οπωροφόρων από τους πολίτες, από επιχειρήσεις, σχολεία, την εκκλησία και άλλες τοπικές κοινωνικές ομάδες. Από την προσπάθεια δεν αποκλείονται οι ιδιώτες που διαθέτουν χώρους για οπωροφόρα (αυλές, κήποι και προκήπια). Αντίθετα αυτοί καλούνται πρώτοι να ασπαστούν ένα τέτοιο κίνημα. 

Πηγή : www.enallaktikos.gr

Ανεργία και λιτότητα κλονίζουν το θεοκρατικό καπιταλισμό της Σαουδαραβίας

 

του Μιχάλη Γιαννεσκή

 Τα χρηματικά αποθέματα της Σαουδικής Αραβίας εξατμίζονται ραγδαία, η ανεργία καλπάζει, ενώ μισθοί και χρέη παραμένουν απλήρωτα. Όλα αυτά συμβαίνουν ενόσω η ελίτ της χώρας εξακολουθεί να ζει μέσα στη χλιδή και να χρηματοδοτεί τον πόλεμο στην Υεμένη και σουνιτικές ομάδες στη Μέση Ανατολή.
 Ωστόσο, σύμφωνα με το μεγαλεπήβολο  και υπεραισιόδοξο σχέδιο του νέου «ισχυρού άνδρα» της Σαουδαραβίας, τα προβλήματα της χώρας θα αντιμετωπιστούν με την «απεξάρτησή» της από το πετρέλαιο, το οποίο σήμερα αποδίδει πάνω από 90% των κρατικών εσόδων.
  Εξάτμιση των αποθεμάτων και στάση πληρωμών

Η κατακόρυφη πτώση της τιμής του πετρελαίου τα τελευταία χρόνια, σε συνδυασμό με τις συνεχιζόμενες τεράστιες δαπάνες του κράτους, έχει μειώσει σημαντικά τα χρηματικά αποθέματα της Σαουδαραβίας. Το ΔΝΤ έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου πέρυσι, υπολογίζοντας ότι η χώρα έχει αρκετά αποθέματα μόνο για 5 χρόνια.

Οι ενδείξεις για τη δεινή οικονομική κατάσταση στην οποία βρίσκεται η χώρα είναι προφανείς. Τουλάχιστον 31.000 ντόπιοι και ξένοι εργάτες δεν έχουν πληρωθεί μέχρι και για 7 μήνες. Το κράτος χρωστάει δισεκατομμύρια δολάρια σε κατασκευαστικές εταιρείες. Η κυβέρνηση έχει ζητήσει δάνεια ύψους 6-8 δις. δολαρίων για να ανεφοδιάσει τον κρατικό κορβανά. Για τον ίδιο σκοπό, η Σαουδαραβία σκοπεύει να πουλήσει μέρος της κρατικής πετρελαιοπαραγωγικής εταιρείας Aramco. Καθώς η αξία της εταιρείας υπολογίζεται ότι είναι η μεγαλύτερη παγκοσμίως, και ίσως φθάνει τα 10 τρις. δολάρια, μια τέτοια κίνηση θα αποτελέσει την μεγαλύτερη πώληση μετοχών που έχει γίνει ποτέ.
  Ανεργία, λιτότητα και επιβολή νέων φόρων

Ταυτόχρονα, η ανεργία των ηλικιακών ομάδων μέχρι 30 ετών στη Σαουδαραβία κυμαίνεται από 35-50%.  Πρόκειται για ποσοστά που απειλούν την κοινωνική σταθερότητα μιας χώρας της οποίας το 60% του πληθυσμού είναι κάτω των 30 ετών, και οι αρχές έχουν ήδη εκδηλώσει την ανησυχία τους για τη λαϊκή δυσαρέσκεια που μπορεί να επιφέρει αυτή η κατάσταση.

Μια δυσαρέσκεια που επιτείνεται από τις περικοπές στα διάφορα επιδόματα, μέσω των οποίων η κυβέρνηση κατάφερνε να καθησυχάζει τους πολίτες της μέχρι πρότινος. Το κόστος ζωής έχει αυξηθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια, ενώ ταυτόχρονα η κυβέρνηση σκοπεύει να μειώσει κατά περίπου 15% τους μισθούς του δημοσίου μέχρι το 2020. Τέτοιου είδους περικοπές  μπορεί να δημιουργήσουν σημαντικές αναταραχές σε ένα κράτος με αρκετούς δημοσίους υπαλλήλους, πολλοί από τους οποίους είναι σκόπιμα διορισμένοι σε θέσεις χωρίς κανένα ιδιαίτερο φόρτο εργασίας.

 Επιπλέον, το κράτος σκοπεύει μέχρι το 2020 να μειώσει ή να καταργήσει τις επιδοτήσεις που μέχρι πρόσφατα κρατούσαν σε χαμηλά επίπεδα το κόστος των καυσίμων, του ηλεκτρικού και του νερού. Το νερό αποτελεί μάλλον το μεγαλύτερο πρόβλημα γιατί η κατά κεφαλή κατανάλωση νερού στη Σαουδαραβία είναι μεγάλη, διπλάσια από αυτή στις ευρωπαϊκές χώρες, και ενώ τα υπόγεια ύδατα προμηθεύουν το 98% των αναγκών της χώρας, οι υπόγειοι υδροφορείς εξαντλούνται με ραγδαίο ρυθμό και πολλά ρεζερβουάρ νερού έχουν ήδη μετατραπεί σε αμμόλακκους. Ήδη από φέτος το κράτος άρχισε να φορολογεί την παροχή νερού, με αυξήσεις στους λογαριασμούς μέχρι και 3.000%.
  Η χλιδή και οι πόλεμοι κοστίζουν, αλλά υπάρχει σχέδιο

Παρ’ όλα αυτά, η έπαυλη του Σαουδάραβα βασιλιά στις Κάννες και οι περίπου 1.000 υπηρέτες και ακόλουθοι που συνοδεύουν σταθερά την βασιλική οικογένεια κάπως πρέπει να χρηματοδοτηθούν, όπως και οι στρατιωτικές επεμβάσεις της χώρας στην Υεμένη και την υποστήριξη διαφόρων ένοπλων σουνιτικών ομάδων ανά τη Μέση Ανατολή, που στοχεύουν στην καταπολέμηση των «αιρετικών» σιιτών. Διότι ο βασιλικός οίκος των Σαούδ και η θρησκευτική ηγεσία των Γουαχαμπιτών (του πιο αυστηρού δόγματος του σουνιτικού ισλάμ) στην ουσία συγκυβερνούν, ως επακόλουθο της συμφωνίας που έκαναν το 1744, και η οποία έχει οδηγήσει σήμερα σε ένα καθεστώς θεοκρατικού καπιταλισμού για τη διακυβέρνηση της χώρας.

Το ζήτημα είναι πως θα καλυφθούν τα παραπάνω έξοδα, όπως και οι καθημερινές ανάγκες της χώρας, τη στιγμή που τα αποθέματα θα εξαντληθούν μέχρι το 2020. Ο νέος «ισχυρός άνδρας» της Σαουδαραβίας, ο πρίγκηπας Μοχάμεντ μπιν Σάλμαν (Υπουργός Άμυνας και Πρόεδρος του Συμβουλίου Ανάπτυξης) έχει ένα υπεραισιόδοξο 15ετές σχέδιο (το Vision 2030) για τη δημιουργία ενός ταμείου μεγέθους 2,5 τρις.  δολαρίων, το οποίο θα επιτευχθεί με την «απεξάρτηση» της χώρας από τη μέχρι σήμερα κύρια πηγή (πάνω από το 90%) εσόδων της, το πετρέλαιο, κυρίως μέσω της πώλησης των μετοχών της Aramco.

Διάφοροι ιθύνοντες, και ακόμα και η γερμανική μυστική υπηρεσία BND, έχουν προειδοποιήσει για την αστάθεια που μπορεί να επιφέρει το πλάνο του πρίγκηπα Μοχάμεντ μπιν Σάλμαν. Όμως ο «πρίγκηπας του πολέμου και του πετρελαίου» επιλέγει να ακολουθήσει το πολιτικό του ένστικτο και τις μάλλον κολακευτικές παραινέσεις των συμβούλων του.
  Οι κυβερνώντες προετοιμασμένοι για κάθε ενδεχόμενο

Ένα παρόμοιο μεγαλεπήβολο και υπεραισιόδοξο σχέδιο εφάρμοσε και ο Σάχης της Περσίας το 1974, το οποίο αποσταθεροποίησε τη χώρα του και οδήγησε σε αναταραχές που προκάλεσαν τον εκθρονισμό του και την ισλαμική επανάσταση του 1979. Η σημερινή κατάσταση στη Σαουδαραβία παρουσιάζει αρκετές ομοιότητες με την Περσία του 1974.

Ωστόσο, ακόμα και αν το σχέδιο του πρίγκηπα Μοχάμεντ μπιν Σάλμαν προκαλέσει κοινωνική αναταραχή στη Σαουδαραβία, θα έχει καταφέρει να ρευστοποιήσει ένα σημαντικό μέρος του πλούτου της χώρας, το οποίο θα βρίσκεται στη διάθεση των κυβερνώντων.  Ίσως οι Σαουδάραβες ηγέτες έχουν συνειδητοποιήσει ότι κάτι μπορεί να πάει στραβά: σε αυτή την περίπτωση, το μόνο πρόβλημα που σίγουρα θα έχει λύσει η «απεξάρτηση» από το πετρέλαιο θα είναι η χρηματοδότηση τους μετά από την πτώση τους από την εξουσία.

Πηγή :  http://tvxs.gr

Η νέα τηλεοπτική πραγματικότητα

Συντάκτης: Γιώργος Χ. Σωτηρέλης*

Το τελευταίο διάστημα έχει αναπτυχθεί μια έντονη νομικοπολιτική αντιπαράθεση για τη νέα τηλεοπτική μας πραγματικότητα, η οποία όμως, δυστυχώς, κινείται στη λογική του άσπρου - μαύρου.
Ολες οι πλευρές –κυβέρνηση, κόμματα και τηλεοπτικοί σταθμοί– επιδίδονται σε έναν ανελέητο πόλεμο εντυπώσεων, με έντονα προπαγανδιστικά χαρακτηριστικά, που πόρρω απέχει από μια ψύχραιμη, νηφάλια και θεσμικά πρόσφορη προσέγγιση.
Ο πυρήνας του όλου προβλήματος είναι η πλήρης αδυναμία του κομματικού μας συστήματος να κατανοήσει ότι η ρύθμιση του τηλεοπτικού τοπίου είναι προεχόντως ζήτημα δημοκρατίας.
Συνδέεται άρρηκτα τόσο με την επιδίωξη της ανοιχτής και δημοκρατικής κοινωνίας, που επιτάσσει ρητά η Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, όσο και με τη διασφάλιση του επικοινωνιακού πλουραλισμού, που κατοχυρώνεται στο Σύνταγμά μας (το οποίο διαχωρίζει ρητά τη ραδιοτηλεόραση από τον Τύπο –λόγω της εμβέλειάς της αλλά και της παραχώρησης σ’ αυτήν δημόσιων συχνοτήτων– και την υπάγει ρητά στον άμεσο έλεγχο του κράτους, προκειμένου να τηρούνται, με ευθύνη του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης, οι αρχές της ισότητας, της αντικειμενικότητας και της ποιότητας).
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η προηγούμενη τηλεοπτική πραγματικότητα αποτελούσε εν πολλοίς τον αντίποδα της παραπάνω προσέγγισης, τόσο στην εποχή της αποκλειστικά κρατικής τηλεόρασης όσο και μετά, στην εποχή της κατ’ ευφημισμόν «ελεύθερης» τηλεόρασης.
Απλώς το κρατικό –και στην πράξη κυβερνητικό– μονοπώλιο αντικαταστάθηκε από ένα ιδιωτικό ολιγοπώλιο, το οποίο αρχικά αναπτύχθηκε με τη λογική των χρυσοθήρων του Far West και στη συνέχεια επιβίωσε με τη λογική της «διατήρησης αυθαιρέτων».
Πέρα όμως από τη σκανδαλώδη αυτή λειτουργία, την οποία το Συμβούλιο της Επικρατείας έκρινε επανειλημμένα αντισυνταγματική, το πολιτικό σύστημα δεν μπόρεσε καν να επιβάλει αρχές και κανόνες, αφ’ ενός μεν διότι ολιγώρησε ως προς τις αναγκαίες νομοθετικές εξειδικεύσεις των συνταγματικών επιταγών, αφ’ ετέρου δε διότι κατά κανόνα απέτυχε ως προς την οργάνωση και τη σύνθεση του ΕΣΡ, με αποτέλεσμα αυτό να μην ανταποκριθεί, σχεδόν σε κανένα σημείο, στον ρόλο του.
Το αποτέλεσμα είναι γνωστό. Τα ιδιωτικά κανάλια αποτέλεσαν το κέντρο της διαπλοκής πολιτικών και οικονομικών συμφερόντων, ευνοώντας σκανδαλωδώς συγκεκριμένα κόμματα και πολιτικά πρόσωπα (ακόμη δε και ποδοσφαιρικές ομάδες…).
Οσο δε για την ΕΡΤ, αφού γνώρισε το μαύρο, μετά την ανεκδιήγητη πολιτική πρωτοβουλία του κ. Σαμαρά, επανήλθε και αυτή δριμύτερη στον παλαιό φιλοκυβερνητικό της ρόλο (με αποκορύφωμα μεροληψίας, τόσο γι’ αυτήν όσο και για την ιδιωτική τηλεόραση, την περίοδο του πρόσφατου δημοψηφίσματος…).
Αλλά και η πρόσφατη ρύθμιση του τηλεοπτικού τοπίου αποδείχτηκε εν τέλει ατυχής, υπό το πρίσμα που περιγράψαμε, προσθέτοντας ακόμη μια χαμένη ευκαιρία –μετά το εκλογικό σύστημα– στη θητεία αυτής της κυβέρνησης.
Πράγματι, ενώ οι αρχικές εξαγγελίες ήταν πράγματι επαινετέες, η εφαρμογή τους σε καμία περίπτωση δεν δικαίωσε τις ελπίδες που είχαν καλλιεργηθεί. Ας δούμε γιατί:
Πρώτον, διότι ο νόμος αγνόησε εντελώς την ανάγκη διασφάλισης του πλουραλισμού των τηλεοπτικών μεταδόσεων.
Ειδικότερα, ο εξωτερικός πλουραλισμός (πολυμέρεια) συρρικνώθηκε σημαντικά, με τον περιορισμό των καναλιών σε τέσσερα, ενώ είναι πανθομολογούμενο ότι η ψηφιακή εποχή επιτρέπει περισσότερα κανάλια από ποτέ.
Ο περιορισμός δε αυτός, πέρα από το ότι είναι αυθαίρετος, κινήθηκε εξ αρχής σε μια αμιγώς αγοραία λογική.
Η υποχρεωτική σύνδεση με τη «διαφημιστική πίτα», σε συνδυασμό με τους υπερβολικούς και ακραία ανελαστικούς όρους –από πλευράς οικονομικών και τεχνικών προδιαγραφών και προσωπικού– απέκλεισε εξ ορισμού τα μικρά και ευέλικτα σχήματα, είτε δημοσιογράφων (κατά το πρότυπο της «Εφημερίδας των Συντακτών») είτε φορέων της κοινωνίας των πολιτών, και έστρεψε αποκλειστικά το ενδιαφέρον στο «πορτοφόλι των επενδυτών».
Αλλά ούτε για τον εσωτερικό πλουραλισμό (πολυφωνία) υπήρξαν εγγυήσεις. Το πεδίο αφέθηκε ασύδοτο, χωρίς ουσιαστικές αξιακές και λειτουργικές προϋποθέσεις, χωρίς περιορισμούς ως προς το ποσοστό εθνικού και ευρωπαϊκού προγράμματος αλλά και χωρίς κωλύματα ως προς τα πρόσωπα των ιδιοκτητών των καναλιών.
Δεύτερον, διότι είναι αδιανόητο να αντιμετωπίζονται με τα ίδια κριτήρια ήδη λειτουργούντες –και μάλιστα επί μακρόν– σταθμοί (που έχουν δώσει δείγματα γραφής) με σχήματα που είναι ακόμα στα χαρτιά.
Τρίτον, διότι εντέλει την αδειοδοτική διαδικασία δεν την ανέλαβε το κατά Σύνταγμα αρμόδιο ΕΣΡ –με τεράστια εδώ την ευθύνη και της αντιπολίτευσης που λειτούργησε σαν μακρά χειρ των καναλιών… – αλλά ένα κυβερνητικό όργανο (το οποίο διεξήγαγε έναν διαγωνισμό μάλλον αδιάβλητο αλλά εξαιρετικά προβληματικό, από πλευράς διαδικασίας και αξιολογικών κριτηρίων).
Το αποτέλεσμα όλων αυτών είναι μια νέα τηλεοπτική πραγματικότητα θολή, αβέβαιη, δικαστικά αμφισβητούμενη και θεσμικά αμφιλεγόμενη, με μεγάλη απώλεια θέσεων εργασίας, που δεν δικαιολογεί σε καμία περίπτωση ούτε τους πανηγυρισμούς της κυβέρνησης αλλά ούτε και τις χονδροειδείς και άκομψες παρεμβάσεις της, που υπονομεύουν την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης.
Με βάση δε αυτά τα δεδομένα, θα ήταν λάθος το όλο πρόβλημα να το επιλύσει το Συμβούλιο της Επικρατείας, με το πιστόλι στον κρόταφο και από τις δύο πλευρές. Απαιτείται πολιτική και ευρέως συναινετική διέξοδος, που κατά την άποψή μου προϋποθέτει:

• α) τη λήξη της παραλυτικής εκκρεμότητας ως προς το ΕΣΡ, με ταυτόχρονη αναβάθμισή του,
• β) την επικύρωση ή μη του διαγωνισμού, κατά την κρίση του
• γ) τη γνωμοδότησή του ως προς τη δυνατότητα νέας προκήρυξης, για μεγαλύτερο αριθμό καναλιών, με ιδιαίτερη έμφαση στη διασφάλιση του επικοινωνιακού πλουραλισμού, και
• δ) τη ριζική αναμόρφωση του νομοθετικού πλαισίου, με μόνο κριτήριο τις συνταγματικές αρχές και εγγυήσεις.

*καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Αθηνών

Πηγή : http://www.efsyn.gr

320.000 διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν το Σάββατο 17/9/2016 στη Γερμανία και την Αυστρία διαμαρτυρόμενοι ενάντια στις CETA και ΤΤΙΡ

 

Παρά τις έντονες βροχοπτώσεις, μεγάλες διαδηλώσεις ενάντια στις CETA και ΤΤΙΡ πραγματοποιήθηκαν το Σάββατο 17/9/2016 στην Αυστρία και τη Γερμανία.
Σύμφωνα με δημοσιεύματα του γερμανικού τύπου το Σάββατο έως 350.000 διαδηλωτές, σύμφωνα με τα στοιχεία των διοργανωτών,  βγήκαν στους δρόμους του Βερολίνου, της Φρανκφούρτης και πέντε άλλων πόλεων της Γερμανίας σε ένδειξη διαμαρτυρίας ενάντια στις προγραμματισμένες συμφωνίες ελεύθερων συναλλαγών με την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις Ηνωμένες Πολιτείες (ΤΤΙΡ) και τον Καναδά (CETA).
Μια συμμαχία των συνδικάτων, τριάντα ΜΚΟ, περιβαλλοντικών οργανώσεων, πολιτικών κομμάτων και της εκκλησίας διαδήλωσαν με σφυρίχτρες και δυνατά συνθήματα απαιτώντας την άμεση διακοπή των διαπραγματεύσεων με τις ΗΠΑ και την αναστολή της επικύρωσης της συμφωνίας με τον Καναδά. Σε ορισμένες περιπτώσεις υπήρχαν σκηνές με μουσικές παραστάσεις και πολλά πλακάτ με συνθήματα όπως «Σταματήστε CETA και ΤΤΙΡ, για δίκαιο παγκόσμιο εμπόριο".  «Αγωνιζόμαστε για τη δημοκρατική διαδικασία λήψης αποφάσεων, έτσι ώστε οι αρχές του κράτους δικαίου να εφαρμόζονται στις εμπορικές συμφωνίες», είπε ένας ακτιβιστής.
Δείτε εδώ τις συμμετοχές κομμάτων, οργανώσεων και πρωτοβουλιών και εδώ φωτογραφίες από τις διαδηλώσεις.
Μερικοί από τους διαδηλωτές του Βερολίνου εξέφρασαν την ανησυχία τους για το γεγονός ότι ένα μεγάλο μέρος των διαπραγματεύσεων για τις  CETA και ΤΤΙΡ έγιναν κεκλεισμένων των θυρών και ότι το πλήρες κείμενο των συμφωνιών-πλαίσιο δεν είναι άμεσα διαθέσιμο, ουσιαστικά καθιστώντας τη διαδικασία αντιδημοκρατική.
Και ενώ στη Γερμανία υπάρχει μεγάλη ανησυχία στον πληθυσμό για τη  μείωση των προτύπων ποιότητας, των κοινωνικών και περιβαλλοντικών προτύπων και την εισαγωγή γενετικά τροποποιημένων τροφίμων στην Ευρώπη, η γερμανική βιομηχανία έχει ζητήσει από τη γερμανική κυβέρνηση να αναδείξει τα πλεονεκτήματα της ΤΤΙΡ.
Εκτός από την ΤΤΙΡ, για την οποία ένας νέος γύρος συνομιλιών έχει οριστεί στις αρχές του Οκτώβρη, οι διαδηλωτές  εξέφρασαν την αντίθεσή τους στην Ceta, τη συνθήκη ελεύθερου εμπορίου με τον Καναδά της οποίας η τελική υπογραφή αναμένεται στο τέλος του επόμενου μήνα.
Σύμφωνα με έρευνα της Ipsos, το 52% των Γερμανών πιστεύουν ότι το ελεύθερο εμπόριο οδηγεί σε αποδυνάμωση των κοινωνικών κανόνων και επιτρέπει την εισαγωγή των προϊόντων που είναι επιβλαβείς για την υγεία.
Στην Ελλάδα έχει προγραμματιστεί για τις 8 Οκτωμβρίου 2016 δημόσια δράση της πρωτοβουλίας STOP TTIP CETA TISA Greece στην Αθήνα, περιοχή Σύνταγμα με αίτημα τη μη υπογραφή της CETA από την Ελληνική Κυβέρνηση.

Πηγή :  http://stop-ttip-ceta-greece.blogspot.gr

Αλλάζουν όλα για αποδείξεις - «πλαστικό» χρήμα

 

Οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι που κάνουν αγορές με χρεωστικές και πιστωτικές κάρτες, ή μέσω e-banking θα προβλέπεται ετήσια έκπτωση φόρου από 1.900 έως 2.100 ευρώ, όπως αναφέρει δημοσίευμα του «Ελεύθερου Τύπου».
Επιπλέον, για όλους τους φορολογούμενους που κάνουν αγορές με «πλαστικό» χρήμα θα γίνονται κληρώσεις στις οποίες θα μετέχουν αυτόματα, με έπαθλο δωρεάν ψώνια, αυτοκίνητα, ακόμη και ακίνητα.
Οι δαπάνες που πληρώνονται με μετρητά και οι αποδείξεις τους δεν θα λαμβάνονται υπόψη για έκπτωση φόρου σε μισθωτούς και συνταξιούχους, ούτε θα μετέχουν στις κληρώσεις δώρων.
Πιο συγκεκριμένα, σύμφωνα με πληροφορίες της εφημερίδας, τα κίνητρα για τη χρήση «πλαστικού» χρήματος και ηλεκτρονικών συναλλαγών που προβλέπει το νομοσχέδιο:
• Εκπτώσεις από 1.900 έως 2.100 ευρώ στον ετήσιο φόρο εισοδήματος για μισθωτούς και συνταξιούχους. Από την 1/1/2017 οι φορολογούμενοι αυτοί θα πρέπει να καλύπτουν ποσοστό του ετήσιου εισοδήματός τους με δαπάνες μέσω καρτών ή e-banking για να κατοχυρώνουν την ετήσια έκπτωση φόρου. Αν δεν καλύψουν το απαιτούμενο ποσοστό, το ακάλυπτο ποσό θα φορολογείται με 22%.
Το ποσοστό που θα πρέπει να καλύπτουν εξαρτάται από το ύψος του εισοδήματος. Για εισοδήματα από μισθούς και συντάξεις μέχρι 10.000 ευρώ θα πρέπει να καλύπτουν το 10%, για εισοδήματα 10.000-20.000 ευρώ το 15%, για 20.000-40.000 ευρώ το 20%, για πάνω από 40.000 ευρώ θα πρέπει να καλύπτουν το 30%.

 Στις δαπάνες που αναγνωρίζονται για την έκπτωση φόρου περιλαμβάνονται όλες οι αγορές καταναλωτικών αγαθών και οι παροχές υπηρεσιών. Δηλαδή ακόμη και αγορές σε σούπερ μάρκετ, πληρωμές ενοικίων, λογαριασμών ΔΕΚΟ, τόκων από στεγαστικά δάνεια, ασφαλίστρων, διδάκτρων, κοινοχρήστων. Θα εξαιρούνται οι μεταφορές ποσών σε άλλα πρόσωπα και τα εμβάσματα.
Από την υποχρέωση κάλυψης ποσοστού του ετησίου εισοδήματος με «πλαστικό» ή «ηλεκτρονικό» χρήμα εξαιρούνται οι συνταξιούχοι άνω των 70 ετών και οι μισθωτοί και συνταξιούχοι που ζουν σε οικισμούς με πληθυσμό κάτω από συγκεκριμένο όριο και σε ορεινές περιοχές πάνω από ένα συγκεκριμένο υψόμετρο.
• Κάθε ημέρα σε 50 πελάτες καταστημάτων σε όλη τη χώρα, που χρησιμοποιούν κάρτες στις συναλλαγές του, θα δίνεται η δυνατότητα να αγοράσουν δωρεάν τα προϊόντα που επιθυμούν, μέσω κλήρωσης.
Οταν ο πελάτης θα ζητά και θα λαμβάνει απόδειξη, θα μετέχει αυτόματα στην κλήρωση. Ο τυχερός θα βλέπει πάνω στην απόδειξη ένα τυπωμένο μήνυμα με το οποίο θα ενημερώνεται ότι δεν απαιτείται να πληρώσει τα αγαθά που αγόρασε. Παραμένει άγνωστο μέχρι ποιο ποσό θα παρέχεται το δικαίωμα των δωρεάν αγορών.
• Θα κληρώνονται 5 αυτοκίνητα τον μήνα. Ολες οι αποδείξεις που θα λαμβάνουν οι καταναλωτές για αγορές με «πλαστικό» χρήμα θα μετέχουν σε μηνιαίες κληρώσεις με έπαθλο 5 αυτοκίνητα, από το «στοκ» των κατασχεθέντων στον ΟΔΔΥ.
• Θα κληρώνεται ένα ακίνητο κάθε χρόνο, διαδικασία στην οποία θα μετέχουν αυτόματα όλοι όσοι παίρνουν αποδείξεις για αγορές με «κάρτες». 


Πηγή : www.real.gr

«Διαφωνώ»: Ο Ρέντσι γύρισε την πλάτη σε Ολάντ και Μέρκελ στην Μπρατισλάβα

 

Ο Ιταλός πρωθυπουργός τραβά διαχωριστική γραμμή από τις θέσεις των Φρανσουά Ολάντ και Άνγκελα Μέρκελ, όπως προέκυψαν στο τέλος της άτυπης Συνόδου Κορυφής της Μπρατισλάβας.
Όπως μεταδίδουν τα ιταλικά μέσα ενημέρωσης, ο Ματέο Ρέντσι δήλωσε ότι «δεν συμμετείχε στην κοινή συνέντευξη Τύπου με τους Ολάντ και Μέρκελ διότι δεν συμμερίζεται τα συμπεράσματά τους».
«Δεν θα παίξω ρόλο ήδη γραμμένο, δεν φοβάμαι να πω ότι αυτή την φορά διαφωνώ» είπε ο Ρέντσι.
«Δεν κάνω πολεμική, αλλά δεν με ικανοποιούν τα αποτελέσματα της Συνόδου για την ανάπτυξη και την μετανάστευση» ανέφερε.


Πηγή : http://news.in.gr

Εκδότρια Σοκόλη κατά Ελευθερουδάκη: Φέσωνες προμηθευτές και υπαλλήλους

 

Δριμεία επίθεση,  εξαπέλυσε μέσω facebook, η υπεύθυνη του εκδοτικού οίκου Σοκόλη,  Αθηνά Σοκόλη εναντίον της Σοφίκας Ελευθερουδάκη του γνωστού εκδοτικού οίκου, μετά τη σημερινή αναγγελία της δεύτερης για το κλείσιμο του ιστορικού βιβλιοπωλείου στην οδό Πανεπιστημίου.
Η κα Σοκόλη κάνει λόγο για επιχειρήσεις «που φεσώνουν τους προμηθευτές» που αφήνουν «απλήρωτους για μήνες τους υπαλλήλους τους» και ακόμη για «επιχειρηματίες που λειτουργούσαν στεγνά ως εμπορίσκοι και τυχοδιώκτες».

Η ανάρτησή της κας. Αθηνάς Σοκόλη, στο  facebook, έχει ως εξής:
«Ορμώμενη από τους τίτλους τέλους του Ελευθερουδάκη, λίγο νωρίτερα του Παπασωτηρίου, ακόμα λίγο νωρίτερα, των Metropolis, και έχοντας, 20 χρόνια τώρα, βαθιά γνώση του εκδοτικού τοπίου.
Σοβαρά τώρα, τέτοιες επιχειρήσεις θέλετε; Που για χρόνια φεσώνουν τους προμηθευτές τους με υπέρογκα ποσά, για τα οποία οι τελευταίοι έχουν πληρώσει εφορία της τάξεως του 38%, έχουν αποδώσει ΦΠΑ, και όταν έρχεται η ώρα της είσπραξης με εξάμηνες επιταγές, μη τον είδατε τον Παναή. Που λειτουργούν με λογικές τού, αν δεν μου κάνεις την προτεινόμενη έκπτωση, σε αφήνω εκτός ή σε καταχωνιάζω στα ενδότερα. Που για χρόνια λειτουργούσαν ως μειοδότες και προμηθευτές του υπουργείου Παιδείας για τις σχολικές βιβλιοθήκες, θεωρώντας ότι έπρεπε να προμηθεύουν τις σχολικές βιβλιοθήκες με βιβλία μαγειρικής, κηπουρικής και διακόσμησης, γιατί τους τίτλους αυτούς τους προμηθεύονταν οι ίδιοι κοψοχρονιά.
Για επιχειρήσεις που άφηναν απλήρωτους για μήνες τους υπαλλήλους τους για να ανοίγουν παραρτήματα παντού. Για επιχειρήσεις που δεν ήταν συνεπείς στις υποχρεώσεις τους απέναντι στο Κράτος. Για επιχειρηματίες που λειτουργούσαν στεγνά ως εμπορίσκοι και τυχοδιώκτες, ουδεμία έχοντας σχέση με το αντικείμενό τους. Αυτοί οι επιχειρηματίες καλά κάνουν και κλείνουν (αν κλείνουν τελικά, και δεν ξανανοίξουν με άλλο όνομα, λίγο πιο κάτω, αφού έχουν μπει στο άρθρο περί πτώχευσης, έχει παραγραφεί το μεγαλύτερο μέρος των οφειλών τους, και όλα λάδι…), μπας και καθαρίσει ο τόπος. Εμάς να κλαίτε, εν προκειμένω, που χάσαμε τα λεφτά μας, και πληρώσαμε και από πάνω. Αυτοί θα βρουν τον τρόπο τους. Και ο νοών νοείτω».

Πηγή :  www.economy365.gr

Οι ευρωπαίοι δηλώνουν ότι νιώθουν συμπόνια για τους πρόσφυγες

 

Πάνω από δύο τρίτα των Ευρωπαίων νιώθουν θετικά για την μετεγκατάσταση Σύρων προσφύγων στις χώρες τους, σύμφωνα με δημοσκόπηση που δόθηκε στη δημοσιότητα σήμερα η οποία αντικρούει την άποψη ότι αυξάνεται στην Ευρώπη η αντίθεση στους μετανάστες.   Η Ιρλανδία έρχεται πρώτη στην υποστήριξη για τους Σύρους πρόσφυγες στην Ευρώπη, με 87% των ερωτηθέντων να δείχνουν συμπάθεια για αυτούς, ενώ η Σλοβακία έρχεται τελευταία.   Η δημοσκόπηση της εταιρείας Ipsos MORI έδειξε επίσης ότι λιγότερο από ένα τρίτο των 12.000 ατόμων που ερωτήθηκαν σε 12 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης πιστεύουν ότι οι πρόσφυγες αποτελούν κίνδυνο για την εθνική ασφάλεια, παρά τον αριθμό των πρόσφατων επιθέσεων εναντίον μεταναστών.   «Τα αποτελέσματα αυτά δείχνουν ότι οι Ευρωπαίοι δεν έχουν χάσει την φιλευσπλαχνία τους», είπε ο Ντέιβιντ Μίλιμπαντ, διευθύνων σύμβουλος της οργάνωσης ανθρωπιστικής βοήθειας IRC (Διεθνής Επιτροπή Διάσωσης), για λογαριασμό της οποίας έγινε η έρευνα.   Η δημοσκόπηση πραγματοποιήθηκε ενώ η Ευρώπη αντιμετωπίζει τη χειρότερη μεταναστευτική κρίση από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Πάνω από ένα εκατομμύριο άτομα εγκατέλειψαν τις χώρες τους λόγω πολέμων και φτώχειας στη Μέση Ανατολή, την Αφρική και άλλες χώρες για να φτάσουν στην Ευρώπη. Οι Σύροι αποτελούν 28% του συνόλου των αφίξεων στην Ευρώπη το 2015, σύμφωνα με την Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες.   Από τα άτομα που ερωτήθηκαν, 30% είπαν ότι μεταξύ των τριών βασικότερων ανησυχιών τους είναι ότι οι πρόσφυγες θέτουν σε κίνδυνο την εθνική ασφάλεια.   «Σε μια εποχή που τα δηλητηριώδη λόγια έχουν εισχωρήσει στην πολιτική καθημερινότητα, υπάρχει ένα ξεκάθαρο κάλεσμα εδώ στις κυβερνήσεις να συνδυάσουν συμπόνοια και ικανότητα για να αντιμετωπίσουν την προσφυγική κρίση», είπε ο Μίλιμπαντ σε δήλωσή του. «Η προσφυγική κρίση αποτελεί ανθρώπινη τραγωδία, αλλά δεν χρειάζεται να αποτελέσει πολιτική καταστροφή», πρόσθεσε.
Πηγή : www.lifo.gr

Άγιος Δημήτριος: “Αυγά Μαύρα” με Νατάσα Ασίκη και Αντώνη Αντωνίου

 

Παρασκευή 16 Σεπτεμβρίου στις 21:00) Μετά την μεγάλη επιτυχία των 3 προηγούμενων χρόνων, η «ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ» του Αντώνη Αντωνίου θα παρουσιάσει στο αίθριο του “ΣΤΡΟΓΓΥΛΟΥ” το έργο του Διονύση Χαριτόπουλου με τίτλο “ΑΥΓΑ ΜΑΥΡΑ”.

Δύο αδέλφια χωρίζονται βίαια μέσα στις απάνθρωπες συνθήκες του εμφύλιου πολέμου.
Σήμερα συναντιούνται προσπαθώντας να κλείσουν τα κενά που δημιουργήθηκαν, ψάχνοντας να βρουν τις μνήμες και τα συναισθήματα τους που χάθηκαν για πάντα.
Το έργο ανεβαίνει σε σκηνοθεσία Αντώνη Αντωνίου και σκηνικά Νίκου Κασαπάκη.
Τα μουσικά θέματα που ακούγονται στο έργο είναι από μουσικές της Ελένης Καραϊνδρου.
Τους ρόλους της Μαρίας και του Σπύρου παίζουν η Νατάσα Ασίκη και ο Αντώνης Αντωνίου

Όλες οι εκδηλώσεις “ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΝΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ 2016” είναι με ελεύθερη είσοδο.
Για τις θεατρικές παραστάσεις που
(φέρουν το διακριτικό “ΜΕ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ”), μπορείτε να προμηθεύεστε αριθμημένες προσκλήσεις από το Κοινωνικό Παντοπωλείο του Δήμου Αγ. Δημητρίου (Δυρραχίου 11), προσφέροντας τρόφιμα μακράς διάρκειας, τουλάχιστον 3 τεμάχια (συσκευασίες) για την ενίσχυση των κοινωνικά ευπαθών συμπολιτών μας.
Διανομή προσκλήσεων: 22/8 έως 16/9/2016
Δευτέρα, έως Παρασκευή: 08:00 έως 16:00
Πληροφορίες: Τηλ.: 210 9752 030 – 210 9760 505
Ο αριθμός των προσκλήσεων είναι συγκεκριμένος για κάθε θεατρική παράσταση

Πηγή :  http://geitoniamou.gr

Άγιος Δημήτριος: “Αυγά Μαύρα” με Νατάσα Ασίκη και Αντώνη Αντωνίου

 

Παρασκευή 16 Σεπτεμβρίου στις 21:00) Μετά την μεγάλη επιτυχία των 3 προηγούμενων χρόνων, η «ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ» του Αντώνη Αντωνίου θα παρουσιάσει στο αίθριο του “ΣΤΡΟΓΓΥΛΟΥ” το έργο του Διονύση Χαριτόπουλου με τίτλο “ΑΥΓΑ ΜΑΥΡΑ”.

Δύο αδέλφια χωρίζονται βίαια μέσα στις απάνθρωπες συνθήκες του εμφύλιου πολέμου.
Σήμερα συναντιούνται προσπαθώντας να κλείσουν τα κενά που δημιουργήθηκαν, ψάχνοντας να βρουν τις μνήμες και τα συναισθήματα τους που χάθηκαν για πάντα.
Το έργο ανεβαίνει σε σκηνοθεσία Αντώνη Αντωνίου και σκηνικά Νίκου Κασαπάκη.
Τα μουσικά θέματα που ακούγονται στο έργο είναι από μουσικές της Ελένης Καραϊνδρου.
Τους ρόλους της Μαρίας και του Σπύρου παίζουν η Νατάσα Ασίκη και ο Αντώνης Αντωνίου

Όλες οι εκδηλώσεις “ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΝΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ 2016” είναι με ελεύθερη είσοδο.
Για τις θεατρικές παραστάσεις που
(φέρουν το διακριτικό “ΜΕ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ”), μπορείτε να προμηθεύεστε αριθμημένες προσκλήσεις από το Κοινωνικό Παντοπωλείο του Δήμου Αγ. Δημητρίου (Δυρραχίου 11), προσφέροντας τρόφιμα μακράς διάρκειας, τουλάχιστον 3 τεμάχια (συσκευασίες) για την ενίσχυση των κοινωνικά ευπαθών συμπολιτών μας.
Διανομή προσκλήσεων: 22/8 έως 16/9/2016
Δευτέρα, έως Παρασκευή: 08:00 έως 16:00
Πληροφορίες: Τηλ.: 210 9752 030 – 210 9760 505
Ο αριθμός των προσκλήσεων είναι συγκεκριμένος για κάθε θεατρική παράσταση

Πηγή :  http://geitoniamou.gr

Οι χρυσές business της συζύγου Στουρνάρα

 

Οι χρυσές business της συζύγου του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας, Γιάννη Στουρνάρα, έγιναν η αιτία για την έφοδο που πραγματοποίησαν σήμερα στα γραφεία της, οι άνδρες της οικονομικής αστυνομίας, με εντολή της εισαγγελέως διαφθοράς Ελένης Ράικου. 
Η έρευνα σχετίζεται με τα μαύρα ταμεία του ΚΕΕΛΠΝΟ για τις διαφημιστικές του καμπάνιες και τη χρηματοδότηση που είχε πάρει από αυτά η εταιρεία της  Σταυρούλας Νικολοπούλου, συζύγου του Γιάννη Στουρνάρα.
To 2012 ο Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων (ΕΟΦ), λίγο μετά μετά την τοποθέτηση του Γιάννη Στουρνάρα στη θέση του Τσάρου της ελληνικής οικονομίας, ξεκίνησε μια διαφημιστική εκστρατεία κατά της πολυφαρμακίας, σε μία περίοδο μάλιστα που δεν χορηγούνταν φάρμακα ούτε στους καρκινοπαθείς, που κόστισε στο υπουργείο Υγείας το διόλου ευκαταφρόνητο ποσό 435.666 ευρώ. Τον διαγωνισμό τότε κέρδισαν 2 εταιρείες.
Πρόεδρος του Δ.Σ. της ΒΙ ΕΝΤ Ο ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΗ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ Α.Ε ήταν ο κ. Θωμάς Βαρβιτσιώτης, αδελφός του τότε Υπουργού Ναυτιλίας Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη, ενώ μεταξύ των μελών του Δ.Σ. φιγούραρε και ο σύμβουλος του τότε πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά, γνωστός και από την υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ, κ. Σταύρος Παπασταύρου. Γενική διευθύντρια της δεύτερης εταιρείας Mindwork Business Solutions ήταν η κ. Σταυρούλα Νικολοπούλου, σύζυγος του τότε υπουργού Οικονομικών κ. Στουρνάρα, ενώ σύμφωνα το καταστατικό της εταιρείας βασικές εταίροι ήταν οι Μυρτώ Στουρνάρα και Νεφέλη Στουρνάρα, κόρες του νυν διοικητή της ΤτΕ.

Σύμφωνα με πληροφορίες, το συγκεκριμένο έργο ήταν να κοστολογηθεί από τον τότε επικεφαλής του ΕΟΦ Γιάννη Τούντα γύρω στο 1 εκατ. ευρώ ωστόσο μετά από διαφωνία που ξέσπασε μεταξύ του προέδρου και της τότε υπεύθυνης δημοσίων σχέσεων τελικά το ποσό έπεσε στα 435.666 ευρώ. Μέσα από τον ΕΟΦ το κόστος παρέμενε υψηλό, ενώ παράλληλα η καμπάνια δεν ήταν πρώτης προτεραιότητας για τις ανάγκες της κοινωνίας, καθώς η οικονομική κατάσταση δεν επέτρεπε όχι μόνο την πολυφαρμακία αλλά ούτε την αγορά των απολύτως αναγκαίων φαρμάκων.
Την υπόθεση έκανε γνωστή η εφημερίδα «Αυγή» τον Σεπτέμβριο 2012 με το «Κουτί της Πανδώρας» να επανέρχεται στις αρχές Ιουλίου, όταν ο ΕΟΦ εκταμίευσε τον Μάιο του 2013 ένα μέρος του ποσού προς τις δύο εταιρείες.
Οι χρυσές business της κ. Στουρνάρα δεν σταμάτησαν όμως εκεί.  Η έκθεση των επιθεωρητών για τα μαύρα ταμεία του ΚΕΕΛΠΝΟ έδειξαν ότι ο οργανισμός βάφτισε επιδημικό λοιμώδες νόσημα τον καρκίνο, για να φτιάξει μια αντικαρκινική καμπάνια προϋπολογισμού 1,6 εκατ. ευρώ, που τελικά ανέθεσε στην εταιρική σύμπραξη AGENDA Α.Ε. και Mindwork Business Solutions.
Η σύμβαση υπογράφτηκε στις 21 Ιανουαρίου του 2011. Η εταιρεία AGENDA Α.Ε. συνδέεται με τον Γεώργιο Ματσάγγο, ενώ η εταιρεία Mindwork Business Solutions, όπως προαναφέρθηκε με την Σταυρούλα Νικολοπούλου. Το ποσό των 1.602.652,83 ευρώ αφορούσε στο σχεδιασμό και προσδιορισμό εναλλακτικών προτάσεων επικοινωνιακής στρατηγικής και στην εξειδίκευση και υλοποίηση του σχεδίου δράσεων επικοινωνίας δημοσιότητας και πληροφόρησης που αφορούν στην πρόληψη μορφών καρκίνου.
Σημειώνεται ότι το ΚΕΕΛΠΝΟ δεν είχε καμία αρμοδιότητα να χειριστεί και πολύ περισσότερο να πληρώσει αυτό το έργο, αφού η δράση του με βάση το νόμο και τον εσωτερικό κανονισμό λειτουργίας περιορίζεται στα επιδημικά λοιμώδη νοσήματα. Ο καρκίνος βαφτίστηκε όμως επιδημικό νόσημα στην συγκεκριμένη περίπτωση, με τις εταιρείες που ανέλαβαν την εκστρατεία να καρπώνονται την παχυλή αμοιβή.
Σημειώνεται ότι τα διαφημιστικά αυτά μηνύματα μπορούσαν να μεταδοθούν δωρεάν βάσει των σχετικών προβλέψεων του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης (ΕΣΡ) περί κοινωνικών μηνυμάτων, κάτι που για λόγους που τα στελέχη του καλούνται πια να εξηγήσουν στη Δικαιοσύνη, δεν έγινε.
Σύμφωνα δε με τους επιθεωρητές για τα ταμεία του ΚΕΕΛΠΝΟ, η εταιρεία της κ. Στουρνάρα είχε χρέη στο Δημόσιο καθώς την περίοδο εκείνη εκκρεμούσε η πληρωμή ασφαλιστικών εισφορών από την πλευρά της, παρόλα αυτά όμως κέρδισε τον διαγωνισμό, αν και θα έπρεπε να είχε αποκλειστεί από αυτόν.

Πηγή :  http://tvxs.gr

Συκιές: Θα αγκαλιάσουμε τα προσφυγόπουλα σαν δικά μας παιδιά

 

Πολιτική και δικαστική διάσταση έλαβε η υπόθεση των γονέων σχολείων του Ωραιοκάστρου που δήλωσαν ότι θα προχωρήσουν σε καταλήψεις, αν τα προσφυγόπουλα πάνε στα σχολεία των παιδιών τους. Η καλύτερη, ίσως, απάντηση σε αυτού του είδους τη στάση ήρθε από τους γονείς ενός άλλου σχολείου στις Συκιές Θεσσαλονίκης, που δήλωσαν: «Θα αγκαλιάσουμε τα προσφυγόπουλα σαν να 'ναι δικά μας παιδιά».
«Θέλουμε ένα σχολείο που γεννά το φόβο και το μίσος; Θέλουμε ένα σχολείο που σπέρνει στις καρδιές και τα μυαλά των παιδιών μας την αποστροφή για τον διωγμένο και τον κατατρεγμένο;», αναρωτιούνται, σε σχετική ανακοίνωση, γονείς και κηδεμόνες του 5ου Δημοτικού Σχολείου Συκεών, όπου μάλιστα φοιτούν κανονικά, από τη νέα σχολική χρονιά, δύο προσφυγόπουλα.
Καταδικάζουν δε, «με τον πιο αποφασιστικό τρόπο τις ανακοινώσεις συλλόγων γονέων και κηδεμόνων που αρνούνται στα προσφυγόπουλα το δικαίωμα να ζήσουν όπως πρέπει να ζουν όλα τα παιδιά του κόσμου».
«Θα αγκαλιάσουμε τα παιδιά των προσφύγων σαν να ‘ναι δικά μας παιδιά. Είναι δικά μας παιδιά», τονίζουν. Όπως εξηγεί στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων η πρόεδρος του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων 5ου Δημοτικού Σχολείου Συκεών, Βάνα Παπαχριστοδούλου, «θεωρήσαμε ότι μετά τα γεγονότα στο Ωραιόκαστρο, έπρεπε να αντιδράσουμε άμεσα και να πούμε ότι οι λόγοι που επικαλούνται οι γονείς εκείνης της περιοχής για τα παιδιά, δεν έχουν βάση, αφού μάλιστα φοιτούν ήδη στο σχολείο μας, χωρίς κανένα πρόβλημα, δύο παιδιά από τη Συρία».
Όπως τονίζεται στην ανακοίνωση, «η ελληνική κοινωνία παρότι μαστίζεται από την οικονομική κρίση, έδωσε την προηγούμενη περίοδο μαθήματα αλληλεγγύης και ανθρωπιάς σ΄ολόκληρη την υφήλιο, με τον τρόπο που αγκάλιασε και βοήθησε τους πρόσφυγες που έφτασαν στη χώρα μας και που η συντριπτική τους πλειοψηφία άλλωστε βρίσκεται ήδη στους τόπους προορισμού τους».
«Θεωρούμε ντροπή», συμπληρώνουν οι γονείς των Συκεών, «την προσπάθεια ορισμένων να αμαυρώσουν αυτή την τόσο όμορφη εικόνα είτε από άγνοια είτε από ρατσιστικά κίνητρα».


Πηγή : http://news.in.gr

Οι γάτες δεν γαβγίζουν, αλλά οι σκύλοι δαγκώνουν sxoleio_mathites.jpg Σχολείο, μαθητές

 

Συντάκτης: Αιμιλία Σαλβάνου*

 

Αν δεν επρόκειτο να παρουσιαστεί από τους Κυριάκο Μητσοτάκη, Αννα Διαμαντοπούλου και Θάνο Βερέμη, το βιβλίο του Τάσου Αβραντίνη «Εκπαίδευση: ελεύθερη επιλογή ή μια γάτα που γαβγίζει» θα περνούσε απαρατήρητο. Παρουσιασμένο συμβολικά χθες, ημέρα που άνοιξαν τα σχολεία, το βιβλίο αποτελεί νεοφιλελεύθερο ιδεολογικό μανιφέστο.
Προαιώνιος εχθρός; Ο δημόσιος χαρακτήρας της εκπαίδευσης. Πηγή όλων των προβλημάτων που αντιμετωπίζει η παιδεία; Ο κρατικός έλεγχος που εμποδίζει την ιδιωτική πρωτοβουλία. Ο ανταγωνισμός το μόνο αντίδοτο.
«Τίποτα δεν παρέχεται δωρεάν» («there is no free meal»). Οι μαθητές που δεν έχουν το αντίτιμο του γεύματός τους στο σχολείο να σκουπίζουν την τραπεζαρία. Με την ίδια λογική, δίδακτρα στα πανεπιστήμια, για να εκτιμούν οι φοιτητές τη γνώση. Να σταθούμε σε δύο μεγάλα ζητήματα: το ένα είναι η ελεύθερη επιλογή σχολείου και το άλλο είναι ποιο μοντέλο πολίτη και κοινωνίας προτείνει.
Ωραία ακούγεται η ελεύθερη επιλογή σχολείου, δεν είναι καινούργια, έχει ήδη εφαρμοστεί σε χώρες της Ευρώπης και στις ΗΠΑ, με χαρακτηριστικότερα τα charter schools, σχολεία δηλαδή που χρηματοδοτούνται από το Δημόσιο, αλλά λειτουργούν ως ιδιωτικές επιχειρήσεις.
Μοντέλο εκπαίδευσης που ευθυγραμμίζεται με την προώθηση της αξιολόγησης της σχολικής μονάδας και των εκπαιδευτικών ως προς την επίτευξη στόχων με βάση την απόδοση των μαθητών σε συγκεκριμένες εξετάσεις. Εχει δεχτεί ισχυρή κριτική, ακόμη και από πολιτικούς που είχαν πρωτοστατήσει στην εφαρμογή του.
Η εξάρτηση της αξιολόγησης (και συνεπώς της χρηματοδότησης) του σχολείου από τις επιδόσεις των μαθητών του σε εξετάσεις οδήγησε σε εντατικοποίηση των σπουδών, αλλά το κυριότερο σε αποσπασματικότητα της γνώσης: δινόταν όλο το βάρος στα «εξεταζόμενα» μαθήματα και παραμελούνταν όλα τα υπόλοιπα ως μη σημαντικά (όπως η ιστορία, η λογοτεχνία, η γεωγραφία, οι φυσικές επιστήμες, οι ξένες γλώσσες, η αγωγή του πολίτη και τα καλλιτεχνικά μαθήματα).
Τα ιδιωτικά σχολεία από την πλευρά τους επέλεγαν τους μαθητές τους με βάση το κατά πόσο εκτιμούσαν ότι θα μπορούσαν να ανταποκριθούν στους στόχους του σχολείου.
Η επιλογή των μαθητών με βάση τα οικονομικά τους αναδείχθηκε σε κανονικότητα. Με μόνη την υποψία ότι οι μαθητές δεν θα τα κατάφερναν, απορρίπτονταν εξαρχής και όσοι δυσκολεύονταν αναγκάζονταν να αλλάξουν σχολείο.
Το επιχείρημα ότι η ελευθερία επιλογής σχολείου θα ευνοήσει την κοινωνική κινητικότητα και θα επιτρέψει σε παιδιά χαμηλότερων οικονομικών στρωμάτων να φοιτήσουν στα (καλύτερα) ιδιωτικά σχολεία δεν ευσταθεί.
Η εμπειρία έχει δείξει ότι αυτό που θα συμβεί είναι τα «καλά» ιδιωτικά σχολεία θα διαμορφώσουν προγράμματα σπουδών που θα είναι πολύ ακριβότερα από τα κουπόνια εκπαίδευσης και συνεπώς θα αποκλείουν εξ ορισμού τα παιδιά των μεσαίων στρωμάτων.
Ετσι, θα έχουμε μια απότομη μετακίνηση των μαθητών που προέρχονται από ευνοημένα κοινωνικά στρώματα σε ιδιωτικά σχολεία ή σε δημόσια σχολεία που έχουν αξιολογηθεί στην κορυφή της κλίμακας και, συνεπακόλουθα, θα δημιουργηθούν σχολεία δεύτερης κατηγορίας όπου θα φοιτούν όλοι οι υπόλοιποι.
Και βεβαίως αντίστοιχες θα είναι οι συνέπειες για τους εκπαιδευτικούς, οι οποίοι θα με βάση την ίδια λογική θα επιδιώκουν μια θέση εργασίας στα «καλά» σχολεία.
Στο καινούργιο πλαίσιο σπάει η σχέση μαθητή-δασκάλου και δασκάλου-μαθητή. Η σχέση αυτή, που δεν περιορίζεται μόνο στις γνώσεις, αλλά περιλαμβάνει αξίες, προσωπικό δεσμό, συναίσθημα, είναι πρωταρχική στη διαδικασία της μάθησης. Μόνο ακαλλιέργητοι νεόπλουτοι έχουν την πολυτέλεια να την αγνοούν.
Η υιοθέτηση των κουπονιών εκπαίδευσης αποτελεί μια απροσχημάτιστη πριμοδότηση της αναπαραγωγής της ανώτερης και μεσαίας τάξης σε βάρος των λιγότερο προνομιούχων και υπονομεύει κάθε δυνατότητα κοινωνικής κινητικότητας.
Οι σχετικά εύποροι θα έχουν τη δυνατότητα, με δημόσια χρηματοδότηση μάλιστα, να παρακολουθούν σχολεία με πλουσιότερα εκπαιδευτικά περιβάλλοντα από πλευράς ερεθισμάτων και υποδομών, ενώ οι υπόλοιποι θα μένουν εγκλωβισμένοι στα σχολεία που τηρούν τα ελάχιστα παιδαγωγικά κριτήρια που θα θέτει το κράτος.
Η υπονόμευση αυτή βρίσκεται άλλωστε –συγκαλυμμένα αλλά οργανωτικά– στον πυρήνα αυτών των επιλογών. Η αντιμετώπιση των μαθητών και των γονιών τους ως «πελατών» (Μητσοτάκης) και των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων ως «παρόχων εκπαιδευτικών υπηρεσιών» απογυμνώνει την εκπαίδευση από τις ανθρωπιστικές αξίες.
Τι είδους εκπαίδευση είναι αυτή που «διασώζει» τους ευνοημένους από την καθυστέρηση που «προκαλούν» οι λιγότερο ευνοημένοι; Η δικαιοσύνη δεν μπορεί να περιοριστεί στα στενά πλαίσια της «ίσης δαπάνης για κάθε παιδί» από το κράτος που εξασφαλίζει το κουπόνι.
Αν η Φινλανδία θεωρείται παράδειγμα καλής εκπαίδευσης, είναι γιατί στον πυρήνα της εκπαιδευτικής πολιτικής δεν βρίσκεται ο ανταγωνισμός, αλλά η συνεργασία.
Από την προσχολική εκπαίδευση μέχρι το διδακτορικό είναι δημόσια. Η αυτονομία στις σχολικές μονάδες, ο σεβασμός της διαφορετικότητας των μαθητών και η αντικατάσταση του ανταγωνισμού από την υποστήριξη είναι βασικά χαρακτηριστικά του συστήματος.
Η φοίτηση είναι εντελώς δωρεάν, συμπεριλαμβάνοντας τα γεύματα των μαθητών και τη μεταφορά τους. Αλλά αυτό που έχει κυρίως σημασία είναι η πρόταξη της προόδου της ομάδας έναντι της ατομικής επίδοσης, η διαμόρφωση πολιτών με δεξιότητες κοινωνικής συνύπαρξης έναντι ανταγωνιστών σε περιβάλλοντα αγοράς.
Το μοντέλο έδωσε καταπληκτικά αποτελέσματα και έφερε τη Φινλανδία στις υψηλότερες θέσεις της κατάταξης της PISA.
Αξίζει δε να σημειωθεί ότι το πολιτικό πρόταγμα της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης που εφαρμόστηκε στη χώρα τη δεκαετία του 1980 δεν ήταν η αριστεία, που ήρθε ως συνέπεια, αλλά η καταπολέμηση της κοινωνικής ανισότητας.
Ομως το βιβλίο του Αβραντίνη δεν απευθύνεται στους μαθητές, αλλά στους αγχωμένους για την επιτυχία των παιδιών τους γονείς. Αυτό που τους λέει είναι: όχι εκπαίδευση αλλά προπόνηση. Προπόνηση όχι για να συνεργαστείς με τον άλλο, αλλά για να τον ανταγωνιστείς. Προτάσεις κυνικές, για μια εκπαίδευση κυνική.
Θα συνιστούσα σε όσους διαβάσουν το βιβλίο να δουν το εξαιρετικό φιλμ «Ο λευκός θεός». Μιλώντας για το πώς εκπαιδεύουν τους σκύλους για τις κυνομαχίες, ο δημιουργός μιλά για αυτό το μοντέλο εκπαίδευσης που, αντί να σμιλεύει προσωπικότητες, ακονίζει τα δόντια των παιδιών.
*ιστορικός

Πηγή : www.efsyn.gr

Η ΔΕΘ ως Αποκάλυψη

 

του Παντελή Σαββίδη *

Στα 81 χρόνια της ζωής της η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης δίνει το στίγμα της ελληνικής οικονομίας, της βαλκανικής, κυρίως, κατάστασης πραγμάτων αλλά και των πολιτικών και ιδεολογικών αξιών της ελληνικής κοινωνίας. Αυτό το μίγμα δεν είναι, πάντοτε, επιτυχημένο. Και η ΔΕΘ, ακολουθούσε τα σκαμπανεβάσματα αυτού του μίγματος.
Μια σύντομη νοσταλγική αναδρομή, για να καταλήξουμε στο σήμερα, διότι αυτό που προέχει είναι η αναζήτηση διεξόδου στην πορεία ενός λαού που αγωνίζεται να βρει κάποια οδό διαφυγής.
Ξεκίνησε από εμποροπανήγυρη που άρμοζε σε μια πόλη με τα αστικά χαρακτηριστικά της Θεσσαλονίκης. Όποτε η πόλη διέθετε ισχυρή τοπική πολιτική και οικονομική ηγεσία, η διοργάνωσή της στη Θεσσαλονίκη δεν αμφισβητείτο. Όποτε διάφορες κομματικές σκοπιμότητες έδιναν τον πρώτο λόγο σε τοπικές και νομαρχιακές οργανώσεις τις οποίες συγκροτούσαν άτομα τα οποία δεν γνώριζε «ούτε ο θυρωρός της πολυκατοικίας τους», η ΔΕΘ περνούσε υπαρξιακά σπαράγματα.

Για τους παλαιότερους η ΔΕΘ αποτελεί έναν θεσμό των παιδικών τους χρόνων, σταθμό στην ετήσια πορεία τους. Αναμνηστικά δωράκια, μαύρη μπύρα με λουκάνικο, ο γύρος του θανάτου και τα ακροβατικά που έκοβαν την ανάσα. Και στο τέλος, το φεστιβάλ τραγουδιού, με παρουσιαστή τον Άλκη Στέα. Από αυτό το φεστιβάλ αναδύονταν τα νέα ταλέντα. Στην Έκθεση είδαμε, για πρώτη φορά, την εκπομπή σήματος της ελληνικής τηλεόρασης.Περιήγηση στα περίπτερα, με τις ονομασίες των ανατολικών χωρών και έκθεση προϊόντων κάθε είδους, ακόμη και βαριάς βιομηχανίας.
Στην έκθεση είδαμε, επίσης, ομοίωμα διαστημοπλοίου. Στα ίδια περίπτερα εξέθεταν προϊόντα τους Aμερικανοί και Ρώσοι, τα χρόνια του Ψυχρού Πολέμου, τα οποία επισκέπτονταν απαραιτήτως οι πιο πολιτικοποιημένοι για να κάνουν, στη συνέχεια, τα διεθνή τους σχόλια, στους, ανά την Ελλάδα, καφενέδες.
Και στους χώρους αυτούς καταγράφονταν τα δειλά, πάντοτε, βήματα της ελληνικής οικονομίας.
Στη μεταπολίτευση, σταθμό αποτέλεσε η προεδρία του Ιωάννη Βελλίδη, ισχυρού άνδρα της Βόρειας Ελλάδας και ιδιοκτήτη των εφημερίδων «Μακεδονία» και «Θεσσαλονίκη».
Είχε τη δυνατότητα απευθείας επικοινωνίας με την πολιτική ηγεσία της χώρας και η προεδρία του έδωσε στη ΔΕΘ αίγλη και ισχύ. Δεν ασχολείτο πολύ με τα διοικητικά ο ίδιος. Προήδρευε αφ υψηλού και έδινε τις πολιτικές οδηγίες. Επέλεγε, όμως, ικανότατους συνεργάτες τους οποίους κάλυπτε στην πολιτική ηγεσία του κέντρου. Ήταν η χρυσή εποχή της ΔΕΘ.
Αργότερα, μετά την κατάρρευση των ανατολικών καθεστώτων η Έκθεση πέρασε ένα πρόβλημα οργανωτικής συγκρότησης, το οποίο δεν είμαι σίγουρος ότι έχει ξεπεράσει.
Πέρασε, επίσης, μια κρίση αμφισβήτησης από ένα, ακραίως, συγκεντρωτικά οργανωμένο κράτος, το οποίο δεν αποδέχεται ότι μπορεί να υπάρξουν θεσμοί που δεν θα ελέγχονται από κάποια αθηναϊκή υπηρεσία.
Το αν βρήκε ή όχι την οργανωτική της δομή και σχέση με το αθηναϊκό κέντρο αποτελεί, ακόμη, ερώτημα. Πάντως, φέτος οι διοργανωτές της φαίνονται ικανοποιημένοι από τις συμμετοχές και τη λειτουργία της.
Πέρα, όμως, από την εικόνα της πραγματικής κατάστασης της οικονομίας, η ΔΕΘ, με τις εναρκτήριες εκδηλώσεις έδινε την αφορμή στην κυβέρνηση και τα πολιτικά κόμματα, να εκθέσουν τις πολιτικές και οικονομικές τους θέσεις.
Ήταν- και είναι- η πρώτη μεγάλη εκδήλωση, μετά τις διακοπές του καλοκαιριού, και τόσο η κυβέρνηση όσο και οι πολιτικοί φορείς, αλλά και η ελληνική κοινωνία, ένοιωθαν την ανάγκη ενός πολιτικού και οικονομικού απολογισμού αλλά, κυρίως, ενός προγραμματισμού.
Τα εγκαίνια το βράδυ του Σαββάτου (τα προηγούμενα χρόνια οι εκδηλώσεις άρχιζαν από την Παρασκευή), έδιναν στον εκάστοτε πρωθυπουργό τη δυνατότητα να εκθέσει το οικονομικό του πρόγραμμα. Η ομιλία του και τα σχόλια που την ακολουθούσαν, αποτελούσε κεντρικό θέμα, τις επόμενες ημέρες, σε όλα τα Μέσα Ενημέρωσης και στη δημόσια αντιπαράθεση.

Η συνέντευξη τύπου το μεσημέρι της Κυριακής έδινε το πολιτικό στίγμα, όχι, μόνο από αυτά που έλεγε ο πρωθυπουργός αλλά, κυρίως, από τα παραπολιτικά που προέκυπταν λόγω της συνεύρεσης στην πόλη του συνόλου του υπουργικού συμβουλίου και μεγάλου αριθμού εκ των σημαντικότερων δημοσιογράφων της χώρας.
Η επιτυχία, ή μη, του πρωθυπουργού κατά τη συνέντευξη και του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, την επόμενη Κυριακή, προδιέγραφε τις πολιτικές εξελίξεις. Διαμόρφωνε την εικόνα τους στην κοινή γνώμη. Γι αυτό και τα επιτελεία τους έδιναν μεγάλη προσοχή στην εμφάνισή τους στη ΔΕΘ.
Βεβαίως, δεν θα μπορούσε να μη δοθεί και το στίγμα της ευμάρειας στα χρόνια που σήμερα καταριόμαστε για τις απερίσκεπτες πολιτικές και οικονομικές μας επιλογές. Τα εγκαίνια της ΔΕΘ το βράδυ του Σαββάτου από τον πρωθυπουργό, ακολουθούσε λουκούλεια δεξίωση στο παλατάκι, για όλο τον κόσμο. Το τι γινόταν, ας μην το περιγράψουμε. Από τη μίξη, όμως, λαού και πολιτικών προέκυπταν πολλά αξιοσημείωτα δημοσιογραφικά.
Η καθιερωμένη, ακόμη και σήμερα, συνέντευξη του πρωθυπουργού, δεν παραχωρούνταν σε χώρους της ΔΕθ αλλά στο περίφημο κέντρο διασκέδασης «Ρέμβη» το οποίο γνώρισε τα χρόνια εκείνα μεγάλες δόξες. Δόξες, όμως, γνώρισαν και τα άλλα κέντρα διασκέδασης της Θεσσαλονίκης στα οποία κατέφευγαν τα κυβερνητικά και πολιτικά στελέχη μετά τα εγκαίνια.
Όλα αυτά αναφέρονται για να δώσουν την εικόνα μιας κυρίαρχης ιδεολογικής αντίληψης στην ελληνική κοινωνία και των αξιών γύρω από τις οποίες περιστρέφονταν οι ταγοί της.

Και σήμερα, η ΔΕΘ δείχνει την εικόνα της ελληνικής οικονομίας και πολιτικής κατάστασης.
Κυρίαρχο έκθεμα στην 81η εκδήλωση της είναι το μη επανδρωμένο αεροπλάνο, drone, κατασκευασμένο από την πολυτεχνική σχολή Θεσσαλονίκης. Δικαίως, συγκεντρώνει το ενδιαφέρον των επισκεπτών και της πολιτικής ηγεσίας.
Τόσο το αεροπλάνο όσο και το ηλεκτροκίνητο αγωνιστικό αυτοκίνητο, της ίδιας σχολής, του οποίου οι φοιτητές που συμμετείχαν στην κατασκευή από κακιά τύχη δεν πήραν πρώτο διεθνές βραβείο, δείχνουν πως η χώρα έχει την επιστημονική και τεχνική υποδομή να απογειωθεί αλλά δεν της το επιτρέπουν. Όχι, κάποιοι κακοί ξένοι αλλά το πολιτικό κατεστημένο, το οποίο είναι νοοτροπία, και όχι κάποια πρόσωπα γνωστών πολιτικών οικογενειών.
Η σημερινή πολιτική ηγεσία αναπαράγει τα ίδια θεσμικά πρότυπα με τις προκατόχους της. Παρόλη την αναγνωρισμένη, διεθνώς, αποτελεσματικότητά του και παρόλο που θα βοηθούσε πολύ στον περιορισμό των οικονομικών απωλειών, κανείς κυβερνητικός παράγων δεν ενδιαφέρθηκε, μέχρι σήμερα, για την απόκτηση του εκτιθέμενου αεροπλάνου. Για να υπάρξει ένα μέτρο σύγκρισης, αρκεί να αναφέρω πως πτήση μιας ώρας, για επιτήρηση, από αεροπλάνο καναντέρ, κοστίζει 5 χιλιάδες ευρώ, ενώ ολοήμερη πτήση με το κατασκευασμένο, ήδη, αεροπλάνο drone κοστίζει 500 ευρώ! Και χωρίς τον, δυνάμει, κίνδυνο να βρίσκεται στον αέρα ανθρώπινη ζωή.
Τέλος, από ένα σημείο και εδώ, τα εγκαίνια της Έκθεσης σημαδεύονται από μεγάλες διαδηλώσεις κάθε είδους αντιφρονούντων. Το γεγονός είναι αρνητικό για την εξέλιξη της ΔΕΘ ως οικονομικού θεσμού και την υπονομεύει στο στόχο της αυτό, εν πολλοίς.
Δείχνει, όμως, τη νοοτροπία και τη σύγχρονη πολιτική ιδεολογία της ελληνικής κοινωνίας.
Ο σημερινός πρωθυπουργός, μέχρι να ανέλθει στην εξουσία ενθάρρυνε, αν δεν καθοδηγούσε, τις διαδηλώσεις.
Χθες, βρέθηκε ο ίδιος πολιορκημένος από τους διαδηλωτές, προχθεσινούς συνοδοιπόρους του, χωρίς να έχει να ψελλίσει τίποτε. Γενικώς, η φαρέτρα του εξαντλήθηκε.

Χάρη στην ΔΕΘ, αποκαλύπτεται και αυτή η πλευρά του αποσαθρωμένου πολιτικού μας συστήματος.
Η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης προσέφερε, και νομίζω συνεχίζει να προσφέρει, πολλά στην πολιτική, οικονομική και ιδεολογική ιστορία της ελληνικής κοινωνίας. Η λειτουργία της πρέπει, αναμφιβόλως, να συνεχιστεί και να ενθαρρυνθεί περαιτέρω. Όπως και η παραμονή της στη Θεσσαλονίκη. Και το σημειώνω αυτό, διότι η κεντρομόλα τάση του αθηναϊκού κράτους δεν έχει διεθνές ανάλογο.

*Ο κ.Παντελής Σαββίδης είναι δημοσιογραφος 

Πηγή :www.huffingtonpost.gr

Γιατί η Τρίτη και 13 θεωρείται γρουσούζικη μέρα…

 

Σε λίγες ώρες ξημερώνει «Τρίτη και 13» και για κάποιους ανθρώπους είναι η πιο γρουσούζικη ημέρα. Πως όμως ξεκίνησε και που έχει τις βάσεις της αυτή η «γρουσούζικη ημέρα»;
Ξεκινώντας, θα πρέπει να την ξεχωρίσουμε από την –αγγλοσαξονικής προελεύσεως- «Παρασκευή και 13».
Στην ελληνική λαϊκή παράδοση έχει τις ρίζες της η γρουσούζικη «Τρίτη και 13».
Πρώτα η ημέρα θεωρείται «αρνητική», «αποφράδα ημέρα», αφού ήταν Τρίτη 29 Μαΐου 1453 όταν έγινε η Άλωση της Κωνσταντινουπόλεως. Η ημέρα, Τρίτη, καθώς και το άθροισμα του έτους, 1453, που «βγάζει» το νούμερο «13», ήταν αρκετά να «θεμελιωθεί» μία «κακή φήμη» σε αυτόν τον ημερολογιακό συνδυασμό.
Γενικότερα, όμως η ημέρα Τρίτη έχει κάτι «αρνητικό», κατά τη λαϊκή θυμοσοφία, αφού στην καθομιλουμένη της δίνουμε μία αρνητική χροιά.
Φράσεις όπως, «Τρίτωσε το κακό», «Τρίτη και φαρμακερή», και άλλες δίνουν ένα «κακό νόημα» στον αριθμό τρία, και συνεπώς στην ημέρα Τρίτη.
Σύμφωνα με άλλους, η εξήγηση της «γρουσούζικης Τρίτης και 13» μπορεί να αναζητηθεί και σε αστρολογικές προβλέψεις.
Σύμφωνα με αυτές, την Τρίτη κυρίαρχος πλανήτης είναι ο Άρης, ενώ σε κάποια ώρα της ημέρας, την λεγόμενη και «κακιά ώρα», επικρατεί μαζί με τον πλανήτη Κρόνο. Γι’ αυτό η ώρα αυτή καθίσταται ιδιαίτερα επικίνδυνη. Επειδή, όμως, κανείς δεν μπορεί να την προσδιορίσει, ολόκληρη η Τρίτη αντιμετωπίζεται ως αποφράδα ημέρα.
Ο αριθμός «13»
Ο αριθμός «13» είναι ο κατεξοχήν «κακότυχος» αριθμός, που «σπάει την αρμονία» του 12. 12 ήταν οι Θεοί του Ολύμπου, ο Ηρακλής ολοκλήρωσε 12 άθλους, οι 12 φυλές του Ισραήλ, οι 12 μαθητές του Χριστού, 12 Ευαγγέλια κλπ. Άρα, ο αριθμός «12» έχει μία έννοια τελειότητας, ολοκλήρωσης.
Το «13» σπάει τον κύκλο αυτό της «ολοκλήρωσης» και εισερχόμαστε στο «άγνωστο», σε έναν νέο κύκλο που ξεκινά με την προσθήκη ακόμα ενός αριθμού, 12+1=13.
Το άγνωστο, που αντιπροσωπεύει ο αριθμός "13", προκαλεί ανησυχία στους ανθρώπους κι έτσι άρχισαν να το συνδέουν με ατυχή γεγονότα.
Αξίζει να αναφέρουμε ότι δεν είναι μόνο οι Έλληνες που «πιστεύουν» στη δεισιδαιμονία της «Τρίτης και 13».
Οι ισπανόφωνοι εκφράζουν την ίδια ημέρα, Τρίτη και 13, με την παροιμία «En martes, ni te cases ni te embarques», δηλαδή: «Την Τρίτη, μην παντρεύεσαι και μην ξεκινάς ταξίδι».
Κανείς δεν έχει μία σαφή και ξεκάθαρη απάντηση πως και γιατί θεωρούμε «γρουσούζικη» την Τρίτη και 13.
Κάποιοι που είναι προληπτικοί, θεωρούν αυτή την ημέρα ως «γρουσούζικη», άλλοι δεν δίνουν σημασία και την βιώνουν, όπως και τις υπόλοιπες της καθημερινότητάς τους.
Την «γρουσούζικη ημέρα» έχει τιμήσει και ο ελληνικός κινηματογράφος με την κωμική ταινία του 1963, «Τρίτη και 13», στην οποία πρωταγωνιστούσε ο «προληπτικός» Νίκος Σταυρίδης και το «γούρι του», ο Γιάννης Γκιωνάκης.
Η ταινία είναι σε σενάριο των Γιώργου Λαζαρίδη-Γιώργου Ρούσσου και σε σκηνοθεσία του Ορέστη Λάσκου, μας παρουσιάζει την καθημερινότητα ενός προληπτικού πολιτικού μηχανικού, του Νίκου Σταυρίδη, που βρίσκει το «γούρι» του στο πρόσωπο ενός παλιού του συμμαθητή -τον ρόλο τον οποίο έχει ο Γιάννης Γκιωνάκης- πολύ φτωχού, αλλά και πολύ φιλόδοξου.

Πηγή : www.enikos.gr

Πάγωμα οφειλών σε Ταμεία: Τι προβλέπει το σχέδιο

 

«Πάγωμα» των ληξιπρόθεσμων οφειλών, για τους ελεύθερους επαγγελματίες και τους αυτοαπασχολούμενους επιστήμονες που θα επιδείξουν συνέπεια στην πληρωμή των τρεχουσών εισφορών εξήγγειλε ο πρωθυπουργός από το βήμα της ΔΕΘ. Στόχος να ενισχυθούν τα έσοδα των Ταμείων και να πάρουν ανάσα οι ασφαλισμένοι που χρωστούν.
Ένας στους δύο οφειλέτες του ΟΑΕΕ έχασε τη ρύθμιση των 100 δόσεων ενώ την ίδια ώρα αδυνατεί να ενταχθεί στην πάγια ρύθμιση των 12 δόσεων, με αποτέλεσμα οι τραπεζικοί λογαριασμοί να δεσμεύονται.
Οφειλές προς το ΕΤΑΑ έχει και το 60% των αυτοαπασχολούμενων επιστημόνων. Οι οφειλές προς τα ταμεία συνολικά έχουν φτάσει στο ύψος μαμούθ των 25 δισ ευρώ.
Έρχεται κούρεμα για όλα τα χρέη
Το σχέδιο προβλέπει πάγωμα των ληξιπρόθεσμων οφειλών που θα δημιουργηθούν έως τις 31 Δεκεμβρίου 2016. Προϋπόθεση για το πάγωμα είναι η εμπρόθεσμη καταβολή των τρεχουσών εισφορών η οποία θα εξασφαλίζει στον οφειλέτη ασφαλιστική ενημερότητα.
Η ενημερότητα θα είναι μικρής διάρκειας (ίσως δίμηνη) ώστε να ελέγχεται αν καταβάλλονται χωρίς καθυστέρηση οι τρέχουσες εισφορές. Οι οφειλές δε θα διαγραφούν αλλά θα παραμείνουν στο σημερινό τους ύψος μέχρι το τέλος του προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής, το Δεκέμβριο του 2018.
Το «πάγωμα» πέρασε από τους δανειστές αλλά ακόμα βρίσκεται στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης , η νέα ρύθμιση για τις παγωμένες οφειλές η οποία θα συζητηθεί σε δεύτερο χρόνο.
Η νέα ρύθμιση αν εγκριθεί από τους θεσμούς θα προβλέπει αριθμό δόσεων αλά κάρτ καθώς θα στηρίζεται στην εισφοροδοτική δυνατότητα και στο συνολικό προφίλ του οφειλέτη.
Δηλαδή θα λαμβάνεται υπόψη, για παράδειγμα, το πότε δημιουργήθηκαν τα χρέη και ποιες προσπάθειες διακανονισμού έγιναν στο παρελθόν.
Δηλαδή για παράδειγμα 60χρονος ψιλικατζής , συνεπής στην πληρωμή εισφορών επί 20 χρόνια εδώ και 5 χρόνια οφείλει στον ΟΑΕΕ και μπαινοβγαίνει σε ρυθμίσεις. Δηλώνει φορολογητέο εισόδημα 10.000 ευρώ και έχει τρία παιδιά.
Στον διακανονισμό θα ληφθεί υπόψη ότι για τις ανάγκες του πρέπει να διαθέσει 660 ευρώ το μήνα (όριο φτώχειας) και θα οριστεί ένας αριθμός δόσεων ύψους 50-100 ευρώ το μήνα.

Πηγή : www.real.gr

Tο νέο Γυμνάσιο: Εξετάσεις σε τέσσερα μαθήματα, εκτός Αρχαία και Θρησκευτικά

 

Το υπουργείο Παιδείας Θ. προχωρά σε νέο Προεδρικό Διάταγμα για το πλαίσιο λειτουργίας των γυμνασίων.
Οι αλλαγές συνοψίζονται στα εξής σημεία:
Α. Τα μαθήματα στο γυμνάσιο επεκτείνονται έως τις 31 Μαΐου. Αυτό διευκολύνεται από τον περιορισμό των εξετάσεων στο τέλος της σχολικής χρονιάς.
Τα γνωστικά αντικείμενα στα οποία οι μαθητές/τριες θα εξετάζονται γραπτώς στο τέλος του έτους περιορίζονται σε τέσσερα για όλες τις τάξεις (το προηγούμενο ΠΔ όριζε 12 για την Α', 13 για τη Β' και 14 για τη Γ' τάξη).
Αυτά είναι: Νεοελληνική Γλώσσα και Γραμματεία (κοινή εξέταση των δύο κλάδων, της Γλωσσικής Διδασκαλίας και της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας), Μαθηματικά, Φυσική και Ιστορία.
Β. Η μετατόπιση της εστίασης του γυμνασίου από την εξεταστική διαδικασία στην ουσιαστική μαθησιακή διαδικασία προωθείται και από ένα ακόμη μέτρο, τον χωρισμό του διδακτικού χρόνου σε τετράμηνα αντί σε τρίμηνα.

Με το προηγούμενο καθεστώς το σχολείο βρισκόταν σε εξεταστικό πυρετό από τα μέσα Οκτωβρίου μέχρι το τέλος Νοεμβρίου και μετά ξανά από τα μέσα Ιανουαρίου έως τα τέλη Φεβρουαρίου.
Όπως αναφέρει το υπουργείο, με το χωρισμό σε τετράμηνα επέρχονται οι εξής αλλαγές στην προηγούμενη εικόνα: Αφενός τα υποχρεωτικά διαγωνίσματα κάθε τετραμήνου μπορούν να διενεργηθούν με μεγαλύτερη άνεση, ένα ή δύο σε κάθε βδομάδα, αφού το χρήσιμο χρονικό διάστημα διπλασιάζεται (τουλάχιστον από τα μέσα Οκτωβρίου έως 20 Ιανουαρίου και από τέλη Ιανουαρίου έως 31 Μαΐου).
Αφετέρου οι εκπαιδευτικοί θα έχουν περισσότερο χρόνο στη διάθεσή τους, ιδίως στο 1ο τετράμηνο, ώστε να γνωρίσουν καλά τους/τις μαθητές/τριες και να σχηματίσουν εμπεριστατωμένη γνώμη σχετικά με την επίδοσή τους, αξιοποιώντας πολλαπλούς τρόπους αξιολόγησης, χωρίς να χρειάζεται να καταφεύγουν σε τόσα γραπτά τεστ.
Επίσης, στο 2ο τετράμηνο οι εκπαιδευτικοί μπορούν να επιλέξουν αντί ωριαίου διαγωνίσματος την ανάθεση μιας συνθετικής-δημιουργικής εργασίας. Σχεδιάζεται δε επιμόρφωση των εκπαιδευτικών για την αξιοποίηση των εργασιών στη διαδικασία μάθησης και αξιολόγησης.
Γ. Η ενισχυτική εκπαίδευση στο γυμνάσιο επεκτείνεται και μετά τη λήξη του έτους με το εξής μέτρο: Σε όσους/ες μαθητές/τριες δεν προαχθούν σε κάποιο μάθημα ή κάποια μαθήματα, το σχολείο θα τους προσφέρει εντατικά μαθήματα το δεύτερο δεκαήμερο του Ιουνίου και στη συνέχεια θα εξετάζονται σε επαναληπτική εξέταση κατά το τρίτο δεκαήμερο του Ιουνίου.
Στόχος είναι το σχολείο να υποστηρίζει τους/τις μαθητές/τριες που δεν επέτυχαν τα προσδοκώμενα αποτελέσματα και να μην τους/τις υποχρεώνει είτε να καταφύγουν σε βοήθεια επί πληρωμή είτε -αν δεν έχουν τέτοια δυνατότητα- να τα βγάλουν πέρα μόνοι/ες τους για να εξετασθούν τον Σεπτέμβριο.
Δ. Σε πειραματικά και σε άλλα σχολεία αντιπροσωπευτικά των διαφόρων περιοχών και τύπων σχολείων της υποχρεωτικής εκπαίδευσης θα εφαρμοστεί πιλοτικά η περιγραφική αξιολόγηση, η οποία προσφέρει ουσιαστική ανατροφοδότηση στους/στις μαθητές/τριες και μπορεί να βελτιώσει πραγματικά τη διαδικασία μάθησης.
Διευκρινίζεται ότι η περιγραφική αξιολόγηση θα συνοδεύει σε αυτά τα σχολεία την αριθμητική αξιολόγηση.
Ε. Όσον αφορά το περιεχόμενο σπουδών, για όλα τα γνωστικά αντικείμενα γυμνασίου και λυκείου δημιουργήθηκαν στο ΙΕΠ επιτροπές στις οποίες συμμετείχαν, εκτός από στελέχη του ΙΕΠ, σχολικοί σύμβουλοι και έμπειροι εκπαιδευτικοί που ανταποκρίθηκαν σε σχετική πρόσκληση και επιλέχθηκαν για το έργο του εξορθολογισμού της ύλης.
ΣΤ. Το πρόγραμμα του γυμνασίου έχει ελαφρυνθεί κατά τρεις ώρες, οι οποίες μπορούν να αξιοποιηθούν, ανάλογα με τις ανάγκες και τα ενδιαφέροντα των μαθητών/τριών για προγράμματα πολιτιστικά, περιβαλλοντικά, αγωγής υγείας και σταδιοδρομίας, ενισχυτική διδασκαλία ή ομίλους ενδιαφερόντων.
Με σχετική εγκύκλιο θα διευκρινισθεί με ποιον τρόπο θα αποφασίζεται η αξιοποίηση του διαθέσιμου τρίωρου για τις δράσεις που προαναφέρθηκαν. Επίσης αυτό το τρίωρο μπορεί να αξιοποιηθεί για συνεδριάσεις του συλλόγου των εκπαιδευτικών, για συνεργασίες μεταξύ των εκπαιδευτικών της ίδιας ειδικότητας ή του ίδιου τμήματος για τον σχεδιασμό κοινών δράσεων ή τη συζήτηση επί παιδαγωγικών/διδακτικών προβλημάτων, κ.τ.λ.
Ζ. Οι λεγόμενες Βιωματικές Δράσεις και οι Συνθετικές Εργασίες, που εντάχθηκαν πριν τρία χρόνια ως διακριτά γνωστικά αντικείμενα στο ωρολόγιο πρόγραμμα, τώρα εντάσσονται ως τρόπος εργασίας, ως μέθοδος, στο πλαίσιο συγκεκριμένων γνωστικών αντικειμένων.
Ειδικότερα:

• Οι βιωματικές δραστηριότητες που προβλέπονταν στη «Σχολική και Κοινωνική ζωή», με στόχο την εξοικείωση των μαθητών/τριών με το νέο τους σχολείο και τους νέους/ες συμμαθητές/τριες, εντάσσονται στη Γλωσσική Διδασκαλία της Α' τάξης, καθώς οι δύο πρώτες ενότητες του σχετικού σχολικού βιβλίου στοχεύουν στη γνωριμία των μαθητών/τριών με το νέο τους σχολείο. Οι πρώτες διδακτικές ώρες του μαθήματος θα αφιερωθούν στο ξεπέρασμα των ανησυχιών που προκαλεί ο άγνωστος χώρος και τα άγνωστα πρόσωπα και στη σταδιακή ανάπτυξη του αισθήματος του ανήκειν στην ομάδα, στην κοινότητα του νέου τμήματος.
• Οι δραστηριότητες που προβλέπονταν υπό τον τίτλο «Πολιτισμός και Δραστηριότητες Τέχνης» εντάσσονται στη Μουσική της Β' τάξης και στα Καλλιτεχνικά της Γ' τάξης. Σε αυτά τα γνωστικά αντικείμενα θα αφιερώνονται κάποιες εβδομάδες του σχολικού έτους σε βιωματικές δραστηριότητες σχετικές με τη μουσική, τα εικαστικά ή τον συνδυασμό τους με άλλες τέχνες.

Η. Θεσπίστηκε ήδη για τη Γ' τάξη του γυμνασίου η «Ημέρα Επαγγελματικού Προσανατολισμού». Σε συνεννόηση με κάθε σχολική μονάδα οι υπεύθυνοι του οικείου ΚΕΣΥΠ θα προγραμματίσουν και θα υλοποιήσουν κατά τη διάρκεια μιας σχολικής ημέρας αφενός μια αναλυτική ενημέρωση για τις εναλλακτικές επιλογές εκπαίδευσης που προσφέρονται μετά το γυμνάσιο αφετέρου σχετικές βιωματικές δραστηριότητες για τους μαθητές και τις μαθήτριες της Γ' τάξης κάθε σχολικής μονάδας.

Πηγή :  http://news.in.gr