Περί τράγων αποδιοπομπαίων

 

Συντάκτης: Τάσος Παππάς

 

Συνεχίζονται οι αντιδράσεις για την υπόθεση Γεωργίου. Τόσο η Ευρωπαϊκή Επιτροπή με την επιστολή της όσο και ξένα μέσα ενημέρωσης επιμένουν ότι ο κ. Γεωργίου έκανε καλά τη δουλειά του και συστήνουν με άκομψο τρόπο στην ελληνική Δικαιοσύνη να κλείσει γρήγορα και αναίμακτα την υπόθεση γιατί δηλητηριάζει την πολιτική ατμόσφαιρα, προκαλεί εκνευρισμό στις Βρυξέλλες κι αυτό μπορεί να επηρεάσει τις συζητήσεις για τη δεύτερη αξιολόγηση, στο τέλος της οποίας υπάρχει η δόση των 2,8 δισ. ευρώ - ποσό απολύτως απαραίτητο για την ελληνική οικονομία γιατί προορίζεται να πάει στην εξόφληση των υποχρεώσεων του κράτους προς τρίτους.
Και είναι πολλοί αυτοί που περιμένουν αρκετά χρόνια για να εισπράξουν μέρος αυτών που τους χρωστάει το Δημόσιο.
Συνεπώς, το μόνο που δεν θα ήθελε στην παρούσα δύσκολη φάση η ελληνική κυβέρνηση είναι η εγκατάσταση ενός κλίματος αμφιβολιών για την πορεία του προγράμματος.
Και δεν το θέλει γιατί είναι ανοιχτά τα θέματα του χρέους και της επαναδιαπραγμάτευσης των πλεονασμάτων μετά το 2018. Μείζονες στόχοι και οι δύο για το μέγαρο Μαξίμου, στην προσπάθειά του να πείσει ότι πράγματι η χώρα γυρίζει σελίδα και μπαίνει σε τροχιά ανάκαμψης, κι ας μη συνηγορούν οι ενδείξεις ότι βαδίζουμε ολοταχώς προς τα κει.
Κατηγορούνται, λοιπόν, κυβέρνηση, πτέρυγες κομμάτων και μέσα ενημέρωσης ότι έχουν στοχοποιήσει τον πρώην επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ επειδή αναζητούν έναν αποδιοπομπαίο τράγο να του φορτώσουν την ευθύνη της χρεοκοπίας, αθωώνοντας έτσι τη διακυβέρνηση Καραμανλή. Με την ιστορία αυτή δεν θα ξεμπερδέψουμε εύκολα, όποια κι αν είναι η απόφαση της ελληνικής Δικαιοσύνης.
Θα συνεχίσει να επηρεάζει την πολιτική ζωή γιατί οι πρωταγωνιστές είναι εν ζωή, ίσως να έχουν και σχέδια επιστροφής ως παράκλητοι, ενώ κάποιοι κυβερνητικοί κύκλοι έχουν κάθε συμφέρον να κρατούν το θέμα ζεστό γιατί παράγει εντάσεις και τριγμούς στο εσωτερικό της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Κλασικός κανόνας στην πολιτική: οτιδήποτε διχάζει τον αντίπαλο πρέπει να συντηρείται πάση θυσία στην πρώτη γραμμή της αντιπαράθεσης.
Ηταν όμως ο Κώστας Καραμανλής ένας «μάλλον ανίδεος πρωθυπουργός που επισφράγισε την πορεία της χώρας στην καταστροφή του χρέους», όπως αναφέρει η γερμανική εφημερίδα Handelsblatt σε εκτενές ρεπορτάζ της; Η γνώμη μου είναι ότι ο Κώστας Καραμανλής είναι ένας ικανός πολιτικός με χαρίσματα, ευχάριστος στις παρέες και με πολλά ενδιαφέροντα.
Ομως δεν του άρεσε η δουλειά του πρωθυπουργού. Αναγκάστηκε να την κάνει επειδή έφερε βαρύ όνομα. Κι όταν υποχρεώνεσαι να υπηρετήσεις ένα σχέδιο σχεδόν με το ζόρι, μ’ άλλα λόγια χωρίς ενθουσιασμό και πάθος -απαραίτητα προσόντα για έναν ηγέτη μακράς πνοής- είναι βέβαιο ότι δεν θα τα καταφέρεις. Στην καλύτερη περίπτωση, να γίνεις ένας άχρωμος διαχειριστής.
Ο κόσμος τον εμπιστεύτηκε, το κεντρικό σύνθημά του για την επανίδρυση του κράτους είχε μεγάλη απήχηση, στο εσωτερικό του κόμματός του δεν υπήρχαν εστίες αμφισβήτησης, το ΠΑΣΟΚ ήταν ηττημένο και ψαχνόταν, η Αριστερά -κυρίως το προσωπικό της που κινούνταν στον χώρο του πολιτισμού- είχε δελεαστεί από τις φιλοφρονήσεις που αφειδώλευτα της έκανε (ένα τμήμα της για ανεξήγητους σε μένα λόγους εξακολουθεί να τον αντιμετωπίζει και σήμερα με μεγάλη επιείκεια). Είχε δημιουργηθεί ένα κλίμα ευμενούς αναμονής.
Δυστυχώς γι’ αυτόν και την παράταξή του δεν το αξιοποίησε. Αστόχησε σε πολλά επίπεδα. Κυρίως σ’ αυτό της οικονομικής πολιτικής. Η κατάσταση του ξέφυγε από την αρχή και όταν συνειδητοποίησε την έκταση των προβλημάτων ήταν πολύ αργά.
Ωστόσο, υποψιάζομαι ότι όσοι επιχειρούν να παρουσιάσουν τον Κώστα Καραμανλή ως ολετήρα (δεν εννοώ το ΠΑΣΟΚ που το κάνει για να αποσείσει τις δικές του ευθύνες) έχουν σκοπιμότητες. Αναφέρομαι στους Ευρωπαίους.
Η Handelsblatt επισημαίνει ότι «η Ευρωπαϊκή Ενωση παραπλανήθηκε συστηματικά με λάθος δημοσιονομικά στοιχεία». Δηλαδή, τα άμαθα και αθώα παιδάκια των Βρυξελλών, η τεχνοκρατική ελίτ και οι κέρβεροι των αριθμών ξεγελάστηκαν από τους παμπόνηρους και ιδιοτελείς Ελληνες.
Πολύ βολικό άλλοθι για την ευρωπαϊκή γραφειοκρατία. Αλήθεια, εκείνος ο ανεκδιήγητος πρόεδρος της Κομισιόν Μπαρόζο και ο αρμόδιος για την παρακολούθηση των δημοσιονομικών της χώρας σοσιαλιστής της συμφοράς Αλμούνια, γιατί κατάπιναν αμάσητα ό,τι τους έδινε η τότε ελληνική κυβέρνηση, ενώ ο τόπος βοούσε για τις θηριώδεις αποκλίσεις;
Δεν ήταν σε επαφή με τον Ελληνα κεντρικό τραπεζίτη που, όπως ο ίδιος ισχυρίζεται, είχε πλήρη εικόνα της κακής κατάστασης και είχε ενημερώσει αρμοδίως; Ούτε και με το «αδελφό σωματείο», το ΔΝΤ, το οποίο γνώριζε και προειδοποιούσε για τα επερχόμενα δεινά, ήταν σε επικοινωνία;
Αυτοί λοιπόν οι θλιβεροί τύποι που κατείχαν περίοπτες θέσεις στην ιεραρχία των Βρυξελλών δεν πρέπει να λογοδοτήσουν; Τουλάχιστον για εγκληματική αμέλεια; Ενδεχομένως και για ηθική αυτουργία; Για να μην πούμε κάτι χειρότερο.

Πηγή : www.efsyn.gr

Τι θα παίζουν τα κανάλια, οι πληρωμές και οι εργαζόμενοι

 

Τι θα πρέπει να περιλαμβάνει το πρόγραμμα των τεσσάρων τηλεοπτικών σταθμών που πήραν άδεια βάσει προκήρυξης και κανονισμών διαγωνισμού. Ποια είναι τα 9 επόμενα βήματα για τους επόμενους τρεις μήνες 

 

του Χρήστο Δεμέτη
 

Οι τέσσερις νικητές ανακοινώθηκαν, το χρήμα θα πέσει ζεστό (246 εκατομμύρια είναι αυτά), δύο παλιοί έμειναν, δύο νέοι μπήκαν, και τώρα, μένει να περάσουν τρεις μήνες για να δούμε τα κανάλια να "ντεμπουτάρουν". ΑΝΤ1 και ΣΚΑΙ με το νέο τους πρόγραμμα και εκείνα των Μαρινάκη και Καλογρίτσα με εκπομπές που και αυτές, θα πρέπει να εναρμονίζονται με όσα προβλέπει η προκήρυξη δημοπρασίας.

Σύμφωνα λοιπόν με την "προκήρυξη δημοπρασίας για τη χορήγηση των τεσσάρων αδειών παρόχων περιεχομένου επίγειας ψηφιακής τηλεοπτικής ευρυεκπομπής ελεύθερης λήψης εθνικής εμβέλειας ενημερωτικού προγράμματος γενικού περιεχομένου για μετάδοση υψηλής ευκρίνειας (high definition)", το πρόγραμμα των σταθμών θα πρέπει να περιλαμβάνει τα παρακάτω:
α. τρία καθημερινά τακτά πρωτότυπα δελτία ειδήσεων συνολικής ημερήσιας διάρκειας τουλάχιστον ενενήντα (90) λεπτών.
β. εκπομπές λόγου, τέχνης, πολιτισμού και θεάτρου, όπως ενδεικτικά ιστορικές εκπομπές, εκπομπές για την ελληνική γλώσσα, εκπομπές για το βιβλίο, το θέατρο, το κινηματογράφο, τη μουσική, τις εικαστικές τέχνες κλπ, συνολικής διάρκειας τουλάχιστον δέκα (10) ωρών μηνιαίως
γ. τέσσερις τουλάχιστον κατηγορίες εκπομπών, συνολικής μηνιαίας διάρκειας καθεμίας εξ αυτών τουλάχιστον δέκα (10) ωρών, από τις εξής κατωτέρω:
-Ενημερωτικές
-Ποικίλης ύλης
-Ελαφράς ψυχαγωγίας (τηλεπαιχνίδια, θεάματα, εκδηλώσεις κ.λ.π.)
-Ελληνικές σειρές
-Ξένες σειρές
-Παιδικές εκπομπές
-Ντοκιμαντέρ
-Εκπομπές αθλητικού περιεχομένου
δ. ευρωπαϊκά έργα και ανεξάρτητες παραγωγές σύμφωνα με τα οριζόμενα στα άρθρα 17 και 18 του π.δ. 109/2010.
ε. δελτία ειδήσεων στη νοηματική γλώσσα
στ. εκπομπές (όπως αυτές προσδιορίζονται στο άρθρο 8 παρ. 2 περ. β του ν. 4339/2015) με ταυτόχρονη αναγραφή υποτίτλων στην ελληνική γλώσσα.

Για κάθε εκπομπή που περιλαμβάνεται στο ημερήσιο πρόγραμμα καταγράφεται η κατηγορία στην οποία εμπίπτει (κατά τα ως άνω οριζόμενα), η διάρκεια και η περιοδικότητα προβολής της. Ζητούμενο για τον έλεγχο των παραπάνω, είναι φυσικά να συσταθεί το ΕΣΡ και να οριστεί η κεφαλή του, κάτι που εκκρεμεί κατόπιν αδυναμίας συναίνεσης των κομμάτων. Σύμφωνα με την κυβέρνηση, το ζήτημα του ΕΣΡ θα λυθεί μέσα στις επόμενες ημέρες.
Διευκρινίζεται πως ALPHA και STAR μπορούν να πάρουν θεματική άδεια, ή περιφερειακή, ή να συνεχίσουν την εκπομπή τους μέσα από τις συνδρομητικές πλατφόρμες. Επίσης, πιθανές είναι και οι "συμμαχίες" με τους νέους "παίκτες".
Το MEGA έχει ανακοινώσει μέσω Θ. Ψυχάρη ότι θα συνεχίσει μέσω διαδικτύου και μέσω OTE TV και NOVA.

Έρχονται θεματικές και περιφερειακές άδειες

 Σύμφωνα με τον Νίκο Παππά η διαδικασία για τη χορήγηση των περιφερειακών τηλεοπτικών αδειών θα ξεκινήσει άμεσα και όπως δήλωσε στο Euronews, κρίνει πως η διαδικασία της δημοπρασίας μπορεί να χρησιμοποιηθεί και σε αυτήν την περίπτωση.

Από την πλευρά του ο υπουργός Υποδομών Μεταφορών και Δικτύων, Χρήστος Σπίρτζης, εξέφρασε την άποψη πως "δεν θα υπάρξει πρόβλημα με τις θέσεις εργασίας".
"Πιστεύω ότι οι θέσεις εργασίας θα είναι περισσότερες από τις υπάρχουσες παρότι είναι μικρότερος ο αριθμός των καναλιών", είπε μιλώντας στο Αθηναϊκό Πρακτορείο και σημείωσε ερωτηθείς σχετικά: "Δεν νομίζω ότι 1.500 εργαζόμενοι θα μείνουν στον δρόμο και δεν θα μείνουν επειδή θα υπάρχουν θεματικές άδειες. Θεωρώ ότι με τις υπάρχουσες άδειες θα υπερκαλυφθούν οι υπάρχουσες θέσεις εργασίας".
Όταν ρωτήθηκε για τις δηλώσεις της Όλγας Γεροβασίλη ότι σε 90 ημέρες δεν θα αναμεταδίδονται από την Digea όσα κανάλια δεν αδειοδοτήθηκαν, ο κ. Σπίρτζης εξέφρασε την εκτίμηση ότι η Digea "θα συμμορφωθεί" και πως αν δεν συμβεί αυτό "θα επέμβουν όσα όργανα χρειαστεί να επέμβουν από την πλευρά της πολιτείας". "Τα συντεταγμένα όργανα της πολιτείας θα αναλάβουν τα δικά τους καθήκοντα προκειμένου να εφαρμοστεί ο νόμος", είπε.
Συγκεκριμένα από τα κανάλια που λειτουργούν  το Mega απασχολεί (χωρίς να πληρώνει αυτή τη στιγμή) 540 εργαζόμενους, ο Alpha 537, ο ΑΝΤ1 509, o Star 387, ο ΣΚΑΙ 340, το Ε 206, το Μακεδονία TV 61 και το ΑΡΤ 59. Συνολικά είναι 1790 άτομα ενώ το κάθε κανάλι από εκείνα που πήραν τις τέσσερις πανελλαδικές άδειες, θα πρέπει να απασχολεί μίνιμουμ, 400 άτομα.

Τι θα γίνει τις επόμενες 90 ημέρες

 Τα επόμενα βήματα για τους τέσσερις, είναι τα εξής:
1. Πρακτικό: Το συντάσσει η Επιτροπή Διενέργειας Διαγωνισμού και σε αυτό περιέχονται τα αποτελέσματα της κάθε φάσης με την ανάδειξη του προσωρινού υπερθεματιστή.
2. Πίνακας Επιλαχόντων: Ταξινομούνται σε φθίνουσα σειρά βάσει της υψηλότερης προσφοράς όλων των φάσεων που υπέβαλαν.
3. Έλεγχος πόθεν έσχες: Η Επιτροπή διενεργεί έλεγχο της προέλευσης και του τρόπου απόκτησης των οικονομικών μέσων που θα διαθέσουν για την απόκτηση αδειών οι πλειοδότες. Ο έλεγχος ολοκληρώνεται εντός πέντε ημερών και γίνεται με βάση τα ήδη κατατεθέντα δικαιολογητικά, αν και η Επιτροπή μπορεί να ζητήσει και πρόσθετα.
"Σε περίπτωση που δεν δικαιολογείται η υποβληθείσα οικονομική προσφορά προσωρινού υπερθεματιστή, ο εν λόγω υποψήφιος δεν ανακηρύσσεται οριστικός υπερθεματιστής και τη θέση του λαμβάνει ο αμέσως επόμενος πλειοδότης, κατόπιν επιτυχούς ολοκλήρωσης του ελέγχου επάρκειας των οικονομικών του μέσων σύμφωνα με την προηγούμενη παράγραφο", προβλέπεται χαρακτηριστικά.
4. Επιλαχόντες: Σε περίπτωση που κάποια οικονομική προσφορά δεν μπορεί να δικαιολογηθεί από κάποιον πλειοδότη, τη θέση του παίρνει ο αμέσως επόμενος πλειοδότης, σύμφωνα με τον πίνακα επιλαχόντων. Γίνεται και πάλι έλεγχος πόθεν έσχες.
5. Έγκριση πλειοδοτών: Όταν ολοκληρωθεί ο έλεγχος η Επιτροπή συντάσσει πρακτικό με τους τελικούς πλειοδότες κι αυτό υπογράφεται από τον ΓΓ Ενημέρωσης Λευτέρη Κρέτσο.
6. Η καταβολή του τιμήματος: Γίνεται σε τρεις ισόποσες δόσεις με τραπεζικές επιταγές σε διαταγή του Ελληνικού Δημοσίου. Η πρώτη εντός 15 ημερών από την ανακήρυξη των πλειοδοτών, η δεύτερη εντός 12 μηνών και η Τρίτη εντός 24 μηνών από τη χορήγηση της άδειας.
7. Κακοπληρωτές: Αν κάποιος πλειοδότης δεν καταβάλλει την πρώτη δόση εντός της προθεσμίας κηρύσσεται έκπτωτος, η εγγυητική επιστολή του καταπίπτει και τη θέση του καταλαμβάνει ο επόμενος πλειοδότης, βάσει του πίνακα επιλαχόντων.
8. Ανακήρυξη πλειοδοτών: Ανακοινώνονται στην ιστοσελίδα της Γενικής Γραμματείας Ενημέρωσης και του υπουργού Επικρατείας.
9. Χορήγηση αδειών: Γίνεται με απόφαση του υπουργού Επικρατείας Νίκου Παππά εντός 90 ημερών από την καταβολή της πρώτης δόσης του τιμήματος. Εντός 60 ημερών επιστρέφονται στους μειοδότες υποψηφίους οι εγγυητικές επιστολές.

Διαβάστε περισότερα με ένα κίκ ΕΔΩ 

Πηγή :  http://news247.gr

Ποιοι ευθύνονται για το υπέρογκο δημόσιο έλλειμμα του 2009;

 

Συντάκτης: Μανόλης Γ. Δρεττάκης*

 

Η αναίρεση από τον Αρειο Πάγο του βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών, σχετικά με την υπόθεση της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ) για πρώην στελέχη της υπηρεσίας ανάμεσα στα οποία και ο πρώην επικεφαλής της, προκάλεσε μια πρωτοφανή, προκλητική, απειλητική, απαράδεκτη και προσβλητική για τη χώρα μας παρέμβαση υπέρ αυτού τριών επιτρόπων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
Με την παρέμβασή τους αυτή προτρέπουν (ή μήπως απαιτούν από) την εκτελεστική εξουσία να αποτρέψει την εκδίκαση της υπόθεσης από το αρμόδιο δικαστήριο, δηλαδή να καταλύσει την ανεξαρτησία της δικαστικής εξουσίας.
Το θράσος των γραφειοκρατών των Βρυξελλών ξεπέρασε κάθε όριο αυτή τη φορά και όπως σωστά τόνισε ο αναπληρωτής υπουργός Δικαιοσύνης, «η παρέμβασή τους αυτή παραβιάζει ευθέως όχι μόνο το Σύνταγμα της Ελλάδος αλλά και το ευρωπαϊκό θεσμικό κεκτημένο». Το τραγικό είναι ότι κόμματα της αντιπολίτευσης, αντί να καταδικάσουν την αήθη αυτή παρέμβαση, την υποστήριξαν!
Στην παρέμβασή τους οι τρεις επίτροποι αναφέρονται στα στοιχεία της περιόδου 2010-2015. Το πρόβλημα, όμως, που θα εξετάσει το δικαστήριο δεν είναι αυτό. Το πρόβλημα είναι το «φούσκωμα» του δημόσιου ελλείμματος του έτους 2009, το οποίο οριστικοποιήθηκε τον Νοέμβριο του 2010 στο υπέρογκο ποσό των 36,2 δισεκατομμυρίων ευρώ ή στο 15,4% του ΑΕΠ. Πιο συγκεκριμένα στην αναίρεση του βουλεύματος τονίζεται ότι το έλλειμμα αυτό διογκώθηκε με:

• α) Την αναταξινόμηση, για πρώτη φορά, στον θεσμικό τομέα της γενικής κυβέρνησης 17 δημόσιων επιχειρήσεων (ΔΕΚΟ).
• β) Την ένταξη στον θεσμικό τομέα της γενικής κυβέρνησης περίπου 500 νομικών προσώπων χωρίς να έχουν ελεγχθεί με βάση τους προβλεπόμενους κανόνες.
• γ) Τον συνυπολογισμό στο δημόσιο χρέος και συνεπώς εμμέσως και στο έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης της αγοραίας αξίας συμφωνιών ανταλλαγής εκτός αγοράς (off market swaps) οι οποίες είχαν συναφθεί από το Δημόσιο κατά τα έτη 2001-2007, χωρίς ένας τέτοιος συνυπολογισμός να επιβάλλεται από τους σχετικούς κανόνες.
• δ) Τη συμπερίληψη στο έλλειμμα γενικής κυβέρνησης των νοσοκομειακών δαπανών των ετών 2005 έως 2009.

Προκειμένου να φανεί το μέγεθος της διόγκωσης του δημόσιου ελλείμματος παραθέτουμε στον πίνακα τον μέσο ετήσιο όρο του δημόσιου ελλείμματος και τη μέση ετήσια αύξηση του δημόσιου χρέους σε δισεκατομμύρια ευρώ τόσο σε τρέχουσες τιμές όσο και σε σταθερές τιμές του 2010 την περίοδο 1996-2004 με πρωθυπουργό και πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ τον Κ. Σημίτη, την περίοδο 2005-2008 με πρωθυπουργό και πρόεδρο της Ν.Δ. τον Κ. Καραμανλή και το δημόσιο έλλειμμα και την αύξηση του δημόσιου χρέους το 2009, τους 9 πρώτους μήνες του οποίου πρωθυπουργός ήταν ο Κ. Καραμανλής και τους τρεις τελευταίους ο Γ. Παπανδρέου.

Από το πρώτο μέρος του πίνακα φαίνεται η στενή σχέση της αύξησης του δημόσιου χρέους με το δημόσιο έλλειμμα. Η μέση ετήσια αύξηση του δημόσιου χρέους της περιόδου 1996-2004 ήταν κατά 1,1 δισ. ευρώ μεγαλύτερη από το μέσο ετήσιο έλλειμμα της περιόδου αυτής, ενώ εκείνη της περιόδου 2005-2008 ίση ακριβώς με το μέσο δημόσιο έλλειμμα της περιόδου αυτής και εκείνη του έτους 2009 σχεδόν ίση με το δημόσιο έλλειμμα του έτους εκείνου.Τα ποσά, όμως, του πρώτου μέρους δεν είναι συγκρίσιμα εξαιτίας του πληθωρισμού. Γίνονται συγκρίσιμα μετά τη μετατροπή τους σε σταθερές τιμές του 2010 με τη χρησιμοποίηση τον αποπληθωριστή του ΑΕΠ.
Αυτά δίνονται στο δεύτερο μέρος του πίνακα. Από το μέρος αυτό φαίνεται ότι: Το μέσο ετήσιο δημόσιο έλλειμμα της περιόδου 2005-08 ήταν κατά 40% υψηλότερο από εκείνο της περιόδου 1996-2004, ενώ εκείνο του έτους 2009 υπερδιπλάσιο του μέσου ετήσιου όρου της περιόδου 2005-08 και σχεδόν τριπλάσιο του μέσου ετήσιου όρου της περιόδου 1996-2004.
Η μέση ετήσια αύξηση του δημόσιου χρέους την περίοδο 2005-08 ήταν ελάχιστα μεγαλύτερη από εκείνη της περιόδου 1996-2004 ενώ, αντίθετα, η αύξηση του έτους 2009 ήταν υπερτριπλάσια του μέσου ετήσιου όρου των περιόδων 1996-2004 και 2005-2008.
Η ευθύνη τόσο για το δημόσιο έλλειμμα όσο και για την αύξηση του δημόσιου χρέους της μεν περιόδου 1996-2004 βαρύνει την κυβέρνηση Κ. Σημίτη, ενώ της περιόδου 2005-08 εκείνη του Κ. Καραμανλή.
Το δημόσιο έλλειμμα και η αντίστοιχη αύξηση του δημόσιου χρέους του έτους 2009 οφείλονται:

• (i) στα πεπραγμένα της κυβέρνησης Κ. Καραμανλή τους 9 πρώτους μήνες του έτους αυτού,
• (ii) σ’ εκείνα της κυβέρνησης Γ. Παπανδρέου τους 3 τελευταίους μήνες του, και
• (iii) στα ποσά με τα οποία διογκώθηκε τα οποία αναφέρονται στην αρχή του άρθρου αυτού. Ποιο ήταν το σύνολο των ποσών αυτών και το αν για την προσθήκη τους στο δημόσιο έλλειμμα του 2009 και την αντίστοιχη αύξηση του δημόσιου χρέους του ίδιου έτους ευθύνεται ο πρώην επικεφαλής και τα άλλα στελέχη της ΕΛΣΤΑΤ θα αποφανθεί το αρμόδιο δικαστήριο και κανείς δεν έχει το δικαίωμα να παρέμβει και να επηρεάσει την απόφασή του.

*πρώην: αντιπρόεδρος της Βουλής, υπουργός και καθηγητής της ΑΣΟΕΕ.
Πηγή : www.efsyn.gr

Η διαπλοκή τελείωσε….. - ΔΙΚΤΥΟ Ανανεωτικής Αριστεράς

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ – 2/9/2016

Θέμα : Η διαπλοκή τελείωσε…..

Στον χορό της διαπλοκής χρειάζονται δύο πλευρές. Στο τηλεοπτικό περιβάλλον, 27 χρόνια άνθισε η διαπλοκή μεταξύ κυβερνήσεων και οικονομικών ελίτ. Η ανεξέλεγκτη επιχειρηματική δραστηριότητα σε βάρος των πολιτών, τα παιχνίδια με τις τηλεοπτικές άδειες καθώς επίσης και οι συμψηφισμοί με δημόσια έργα ή προμήθειες, έπρεπε να τερματιστούν.
Μετά από 13 μήνες λεονταρισμών και πολλές πολιτικές υποσχέσεις για σχέδια πάταξης της διαπλοκής, γίναμε θιασώτες μιας επικίνδυνης για τα συμφέροντα των πολιτών και την Δημοκρατία μας, διαδικασίας πλειστηριασμού ορισμένων τηλεοπτικών συχνοτήτων /αδειών μετάδοσης, που κατέληξε να ξεσκεπάσει οποιοδήποτε επιχείρημα της κυβέρνησης.
Η κυβέρνηση επέλεξε το σχέδιο μέσω του οποίου συνεχίζουν να επιβιώνουν οι οικονομικές ελίτ και νομιμοποιείται η διαπλοκή.
Το τελικό(;) αντάλλαγμα, θα πρέπει να προβληματίσει σοβαρά κάθε νοήμονα πολίτη, διότι το ύψος του θα επαναφέρει το καθεστώς πολιτικής ομηρίας των  τηλεοπτικών σταθμών, αφού δεν είναι οικονομικά βιώσιμο να καταβληθούν προς το Δημόσιο περί τα 80 εκατ. €  (μετρητοίς προκαταβολή), όταν ο συνολικός τζίρος της τηλεοπτικής αγοράς δεν μπορεί να υπερβεί (και δεν προβλέπεται για τα επόμενα έτη) τα 180-240 εκατ. € ετησίως.
Πως θα πληρωθούν άδειες των 60 ή 70 εκατ. € (εκάστη!!!) όταν αυτές θα αποτελούν το διπλάσιο έως τριπλάσιο του τζίρου των νέων τηλεοπτικών επιχειρήσεων;
Επίσης θα πρέπει να κατανοηθεί, το αδιέξοδο που θα δημιουργηθεί στην εξυπηρέτηση των υποχρεώσεων όσων χάσουν την δυνατότητα εκπομπής και των εκατοντάδων θέσεων εργασίας που επίσης θα χαθούν.
Η κυβέρνηση από την μία θριαμβολογεί για τα «έσοδα» και από την άλλη θα αναγκάσει τους Έλληνες πολίτες να πληρώσουν, μέσω των τραπεζών, τα θαλασσοδάνεια των επιχειρήσεων που θα κλείσουν.
Οι τηλεοπτικές άδειες είναι πρόσχημα, ενός σχεδίου αντικατάστασης μέρους του παλαιού συστήματος, με ταυτόχρονη προσπάθεια δημιουργίας και προσεταιρισμού ενός νέου συστήματος διαπλοκής.
Είμαστε αντίθετοι με πρακτικές που αποδυναμώνουν την Δημοκρατία και τους Θεσμούς.
Στο ΔΙΚΤΥΟ Ανανεωτικής Αριστεράς υποστηρίζουμε ότι το κεντρικό διακύβευμα της παροχής Δημόσιων συχνοτήτων/αδειών μετάδοσης, θα έπρεπε να ήταν:

1. η ενίσχυση των Θεσμών και η ανεξαρτησία τους,
2. η θωράκιση της Δημοκρατίας μέσω της διασφάλισης της ποιότητας και του πλουραλισμού στην ενημέρωση των πολιτών
3. η εξυγίανση του ασύδοτου τηλεοπτικού (και έμμεσα εκδοτικού) περιβάλλοντος
4. η διασφάλιση του ικανού οικονομικού ανταλλάγματος, που θα οδηγήσει σε βιώσιμες επιχειρήσεις
5. η δημιουργία πλαισίου για υγιή επιχειρηματική δραστηριότητα

Πώς θα πληρωθούν τα 246 εκατ. για τις τηλεοπτικές άδειες στο Δημόσιο

 

Σε τρεις ισόποσες δόσεις θα πρέπει να καταβληθεί το τίμημα της κάθε άδειας από τους επιχειρηματίες που τις εξασφάλισαν, σύμφωνα με τον νόμο 4387 του 2016.
Η πρώτη δόση προβλέπεται να καταβληθεί εντός δεκαπέντε ημερών από την ανακήρυξη του διαγωνισμού, η δεύτερη μέσα σε δώδεκα μήνες από την ημερομηνία χορήγησης της άδειας και η τρίτη μέσα σε 24 μήνες από την ημερομηνία χορήγησης της άδειας.
Οι δόσεις θα καταβληθούν με τραπεζικές επιταγές που εκδίδονται με διαταγή Δημοσίου. Σε περίπτωση που δεν καταβληθεί το αντίτιμο για την πρώτη δόση στον χρόνο που προβλέπεται από κάποιον επιχειρηματία, τη θέση του αναλαμβάνει ο επόμενος πλειοδότης- όπως γίνεται και σε περίπτωση που δεν καταβληθεί εμπρόθεσμα και κάποια από τις άλλες δόσεις. Η άδεια κατακυρώνεται στον επόμενο συμμετέχοντα που είχε κάνει την επόμενη μεγαλύτερη προσφορά. 

Oι κάλπες που βρίσκονταν στα δωμάτια των συμμετεχόντων πέραν του ηλεκτρονικού συστήματος. Στέλνονταν υπογεγραμμένες και σφραγισμένες προσφορές και εγγράφως για να διασφαλίζεται το αδιάβλητο

Σημειώνεται πως οι 4 άδειες, που θα δοθούν θα είναι προσωρινές: Σε 20 μέρες θα ελεγχθεί, ξανά το «Πόθεν Έσχες», των εταιρειών για να κατοχυρωθούν οριστικά.
Οι άδειες δόθηκαν ως εξής:

• -πρώτη άδεια: ολοκληρώθηκε την Τρίτη, 30 Αυγούστου, στις 8.50 το βράδυ και αφού χρειάσθηκαν 56 γύροι. Την πρώτη άδεια κέρδισε ο ΣΚΑΪ με 43.600.000 ευρώ.
• -δεύτερη άδεια: ολοκληρώθηκε την Τετάρτη, 31 Αυγούστου, στις 3.25 το μεσημέρι (δηλαδή μετά από σχεδόν 20 ώρες) και αφού χρειάσθηκαν 78 γύροι. Την δεύτερη άδεια κέρδισε ο Ιωάννης Βλαδίμηρος Καλογρίτσας με 52.600.000 ευρώ.
• -τρίτη άδεια: ολοκληρώθηκε την Πέμπτη, 1η Σεπτεμβρίου, στις 11.20 το πρωί (δηλαδή χρειάσθηκαν άλλες 20 ώρες) και αφού χρειάσθηκαν 99 γύροι. Την τρίτη άδεια κέρδισε ο ΑΝΤ1 δίνοντας το υψηλότερο τίμημα όλων με 75.900.000 ευρώ.
• -τέταρτη άδεια: ολοκληρώθηκε την Παρασκευή, 2 Σεπτεμβρίου, στις 2.35 τα ξημερώματα (δηλαδή χρειάσθηκαν «μόλις» 15 ώρες) και αφού χρειάσθηκαν 117 γύροι, που ήταν οι περισσότεροι σε όλες τις άδειες. Την τέταρτη άδεια κέρδισε η ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ του Βαγγέλη Μαρινάκη με 73.900.000 ευρώ.

Οι επιλαχόντες
Από τον πίνακα με τους 4 επιλαχόντες προκύπτει ότι:

• -πρώτος επιλαχών είναι ο Ιβάν Σαββίδης με την DIMERA MEDIA. Έδωσε 61.500.000 ευρώ.
• -δεύτερος επιλαχών ήταν ο Δημήτρης Κοντομηνάς με την ALPHA Δορυφορική Τηλεόραση. Έδωσε 61.000.000 ευρώ.
• -τρίτος επιλαχών ο Ανεξάρτητος Τηλεοπτικός Πάροχος (κυπριακή εταιρεία συμφερόντων ομίλου Βαρδινογιάννη). Έδωσε 18.000.000 ευρώ.
• -τέταρτος επιλαχών η ΝΕΑ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ (STAR, του ομίλου Βαρδινογιάννη). Έδωσε 13.000.000 ευρώ.

Πηγή : www.huffingtonpost.gr

Για τον Δ. Χριστόπουλο των δικαιωμάτων

 

της Αγγελικής Σπανού

«Ένα πολιτικό σώμα χωρίς κεφάλι τρέχει χωρίς να βλέπει, χωρίς να σκέφτεται. Και, έτσι, γίνεται έρμαιο των ένθεν κι ένθεν τερατογενέσεών του. Κι αυτό είναι το χείριστο. Στο αφόρητα δύσκολο δρόμο που βρέθηκε να διαβεί η χώρα, η διαφύλαξη της δυνατότητας της συντεταγμένης έκφρασης των διαφωνιών εντός της πολιτικής κοινότητας ανήκει πλέον στα μεγάλα ζητούμενα».
Είχα διαβάσει πολλές φορές το κείμενό του στην Αυγή μετά την παραίτησή του από τη θέση του ειδικού συμβούλου στο Υπουργείο Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης, πέρυσι το καλοκαίρι.
Το αποφάσισε όταν ερρίφθη ο κύβος για το δημοψήφισμα, πριν από τη διεξαγωγή του και ανεξάρτητα από την έκβασή του. Δεν είχε δημοσιοποιήσει την επιστολή παραίτησής του για να μην δώσει υλικό στους αντιπάλους του ΣΥΡΙΖΑ και κατέθεσε λίγο αργότερα τις σκέψεις του σε ένα κείμενο σπαρακτικό μέσα στην αλήθεια του.
Ο αναπληρωτής καθηγητής στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας του Παντείου Πανεπιστημίου Δημήτρης Χριστόπουλος είναι πλέον ο πρόεδρος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (FIDH).
Υπερασπίζεται τα ανθρώπινα δικαιώματα περισσότερο από 20 χρόνια, με πάθος που δεν αναιρεί τον πραγματισμό, και εξελέγη στο 39ο παγκόσμιο συνέδριο της Ομοσπονδίας στο Γιοχάνεσμπουργκ σε αυτή την τιμητική για τη χώρα μας θέση.
Σε συνέντευξή του στην Monde, μίλησε για την ανάγκη υιοθέτησης μίας πιο επιθετικής στάσης προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. «Σαν να μην ήταν έτοιμη η Ευρώπη και τα 510 εκατομμύρια κάτοικοί της να απορροφήσουν δύο, τρία, πέντε εκατομμύρια πρόσφυγες. Σε μία στιγμή πανικού καταστρέφονται διακόσια χρόνια ευρωπαϊκής παράδοσης όσον αφορά το δικαίωμα ασύλου», σημείωσε. 
Και σε μια δική μας συζήτηση λίγους μήνες πριν, για μια ακόμη φορά, δεν απέφυγε να πάρει καθαρή θέση για το τι πρέπει να γίνει  μήπως και βγούμε από το τέλμα: «Δεν γνωρίζω που πάμε. Ας διαβάσουμε λίγο την ελληνική ιστορία των τελευταίων εκατό χρόνων, από το 1915 ως σήμερα, ώστε να έχουμε συναίσθηση του υπεδάφους κάθε φορά που θρυμματίζονται οι πολιτικές ελίτ της χώρας. Αυτό είναι το κακό σενάριο πολιτειακά ασύντακτων καταστάσεων, καθώς η συλλογική κόπωση έχει φτάσει στο όριο της εξάντλησης και της ματαίωσης, μιας και το πρόγραμμα δεν βγαίνει. Το καλό, αλλά σχεδόν απίθανο, σενάριο είναι να συνομολογηθεί μια πολιτική συνεννόηση που θα επιτρέψει στη χώρα πειστικά να αντισταθεί στις εφιαλτικές απαιτήσεις των δανειστών και πειστικά να εφαρμόσει τα τμήματα του μνημονίου που κάπου μπορούν να οδηγήσουν σε ένα μικρό ξέφωτο ώστε να διαπραγματευτούμε το χρέος».
Η αναφορά στον Δ. Χριστόπουλο είναι μια απάντηση στην βασανιστική ερώτηση αν αυτή η χώρα έχει τις δυνάμεις να σπάσει τον κύκλο της παρακμής. Τις έχει αλλά δεν φαίνονται. 

Πηγή : http://tvxs.gr

«Ιστορική αλλαγή του ραδιοτηλεοπτικού τοπίου»

Την πόρτα για την πλήρη ανατροπή του ραδιοτηλεοπτικού τοπίου έτσι όπως το γνωρίζαμε μέχρι σήμερα άνοιξε η κυβέρνηση, μετά την κατάληξη του 70ώρου διαγωνισμού για τις 4 πανελλαδικές τηλεοπτικές άδειες. Πανίσχυροι παράγοντες του χώρου και της… χώρας, που κυριαρχούσαν στον δημόσιο βίο και στα ΜΜΕ για δεκατίες, μένουν πλέον εκτός νυμφώνος, ενώ νέοι «παίκτες» εισέρχονται στο σκηνικό των ΜΜΕ.

Βεβαίως, κατά πολλούς, ο αγώνας για την «επόμενη μέρα» του τηλεοπτικού τοπίου και των ελληνικών ΜΜΕ εν γένει τώρα αρχίζει, αφού εκκρεμούν προσφυγές και η κρίση του Συμβουλίου της Επικρατείας για τη συνταγματικότητα της δημοπρασίας, ενώ την ίδια στιγμή θεωρείται δεδομένο ότι το σκηνικό στην τηλεόραση προφανώς και θα χρειαστεί αρκετό χρόνο για να σταθεροποιηθεί.

Συμπράξεις, συγχωνεύσεις και «ανένδοτος»

Για παράδειγμα, την ώρα που πλέον είναι γνωστοί οι τέσσερις καναλάρχες που θα δικαιούνται πανελλαδικής άδειας για τα επόμενα 12 χρόνια (ΣΚΑΪ-Γιάννης Αλαφούζος, Βλαδίμηρος Καλογρίτσας, ΑΝΤ1-Κυριακού, ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ-Βαγγέλης Μαρινάκης), οι «παλιοί» και οι χαμένοι ουδόλως σκοπεύουν να εγκαταλείψουν τόσο εύκολα το παιχνίδι. Καταρχάς, πριν απ’ όλα, μένει να φανεί αν οι 4 υπερθεματιστές του διαγωνισμού θα… καταφέρουν να περάσουν στον επόμενο γύρο. Αν, δηλαδή, θα καταφέρουν να δικαιολογήσουν την προέλευση των θηριωδών ποσών που προσφέρουν για τις τηλεοπτικές άδειες βάσει των εισοδημάτων, των φορολογημένων οικονομικών δραστηριοτήτων τους και της συνολικής περιουσίας τους. Αν τυχόν κάποιος από τους τέσσερις προσωρινούς πλειοδότες αποδειχθεί ότι δεν μπορεί να τεκμηριώσει τις πηγές των χρημάτων του, τότε θα υπάρξουν νέες ανατροπές και θα αναπτερωθούν οι ελπίδες των δύο επιλαχόντων, ήτοι της εταιρείας Dimera του Ιβάν Σαββίδη, αλλά και του Alpha του Δημήτρη Κοντομηνά.

Ταυτόχρονα, ακόμη κι αν εντός του επόμενου 20ημέρου οι νέοι καναλάρχες καταφέρουν να περάσουν… το τεστ της Εφορίας, είναι προφανές ότι οι παλιοί και οι χαμένοι του διαγωνισμού δε θα έχουν πει την τελευταία τους κουβέντα. Η διεκδίκηση περιφερειακής άδειας, αλλά και το «αντάρτικο» έως ότου η κυβέρνηση αναγκαστεί να τους «κλείσει» και να αναλάβει και το πολιτικό κόστος του «μαύρου» παραμένουν στην φαρέτρα των καναλαρχών που έχασαν στον διαγωνισμό, ενώ ορισμένοι σκέφτονται ήδη και το επόμενο δικαστικό βήμα, στην περίπτωση που το ΣτΕ στα μέσα Οκτωβρίου δικαιώσει (για μία ακόμη φορά…) την κυβέρνηση. Με άλλα λόγια, ιδιοκτήτες των υπαρχόντων σταθμών που δεν κατάφεραν να πάρουν άδεια αναμένεται να ξεκινήσουν κινήσεις για προσφυγή στα ευρωπαϊκά δικαστήρια με ταυτόχρονη κατάθεση ασφαλιστικών μέτρων προς το ΣτΕ, ζητώντας να μην επιβληθεί «μαύρο» στα κανάλια τους έως ότου τα ευρωπαϊκά δικαστήρια αποφανθούν για την υπόθεσή τους –κάτι, δηλαδή, που έχει ως μέσο όρο διάρκειας τα… 2 με 3 χρόνια!

Ιστορική αλλαγή

Σε κάθε περίπτωση, παρότι ακόμη η «επόμενη μέρα» στο ραδιοτηλεοπτικό τοπίο δεν είναι καθόλου σαφής, στο Μαξίμου δεν μπορούν παρά να πανηγυρίζουν. Η τηλεοπτική δημοπρασία που ξεκίνησε νωρίς το πρωί της Τρίτης και ολοκληρώθηκε έπειτα από 70 ώρες, τα ξημερώματα της Παρασκευής, παρήγαγε συμβολισμούς, νέους συσχετισμούς, αλλά και οικονομικά αποτελέσματα. Ούτε στα… πιο τρελά όνειρα του Μεγάρου Μαξίμου δεν περιλαμβανόταν το ποσό των 246 εκατομμυρίων ευρώ, που τελικά θα δαπανήσουν οι τέσσερις υπερθεματιστές προκειμένου να γίνουν ή να… παραμείνουν καναλάρχες. Συν τοις άλλοις, η εικόνα πανίσχυρων οικονομικών παραγόντων, αλλά και εκπροσώπων τους, να κλείνονται επί 70 ώρες στο κτήριο της Γενικής Γραμματείας Επικοινωνίας και Ενημέρωσης, αποκομμένοι από τον κόσμο και πλήρως συμμορφούμενοι προς τους κανόνες που έθεσε η συντεταγμένη Πολιτεία παράγει έναν ακόμη σοβαρό συμβολισμό, σύμφωνα με την αξιολόγηση του Μεγάρου Μαξίμου: το γεγονός, δηλαδή ότι ακόμη και εκείνοι οι «ισχυροί» που είχαν συνηθίσει να κινούνται υπεράνω του νόμου, πλέον υποχωρούν έναντι της κυριαρχίας της πολιτικής και της Πολιτείας.
Τέλος, η ιστορικότητα του χθεσινού διαγωνισμού φαίνεται και στα αποτελέσματά της. Αρκεί να σκεφτεί κανείς ότι αν υποστήριζε κάποιος στα σοβαρά πριν 1,5 χρόνο ότι οι ισχυρότεροι μιντιάρχες της Μεταπολίτευσης, όπως η οικογένεια Βαρδινογιάννη, η οικογένεια Μπόμπολα, ο Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη και ο Δημήτρης Κοντομηνάς θα έμεναν εκτός τηλεοπτικού παιχνιδιού, θα θεωρείτο… τουλάχιστον τρελός. Ωστόσο, πλέον αυτή η αλλαγή έχει συντελεστεί και οι νέοι συσχετισμοί αναμένεται να πυροδοτήσουν τσουνάμι αλλαγών στο μιντιακό τοπίο, αλλά και στην εύθραυστη ισορροπία και τους συσχετισμούς μεταξύ πρώτης και… τέταρτης εξουσίας.
Ως εκ τούτου, η πρώτη δήλωση του υπουργού Επικρατείας, Νίκου Παππά, μετά την ολοκλήρωση του διαγωνισμού, μάλλον έχει βάση. Ο κ. Παππάς μίλησε για «ιστορική αλλαγή του ραδιοτηλεοπτικού τοπίου» και τα αποτελέσματα του διαγωνισμού αποδεικνύουν ότι όντως γράφτηκε Ιστορία…

Πηγή :  www.matrix24.gr

Ο άγαρμπος πολιτικός επίλογος της Ρουσέφ στην Βραζιλία

Η Ντίλμα Ρουσέφ υπήρξε η πρώτη γυναίκα πρόεδρος της Βραζιλίας. Κόρη βούλγαρου μετανάστη, μεγάλωσε σε εύπορη οικογένεια που της εξασφάλισε καλές σπουδές. Αυτό όμως δεν την εμπόδισε να γίνει αντάρτισσα τη δεκαετία του 1970, όταν στη Βραζιλία (όπως και σε άλλες χώρες της Νοτίου Αμερικής) επικρατούσαν στρατιωτικά καθεστώτα. Συνελήφθη από τη Χούντα και βασανίστηκε, ενώ έμεινε σχεδόν τρία χρόνια στη φυλακή.
Μάλιστα, μια εμβληματική φωτογραφία της από τότε που ήταν κρατούμενη έγινε σύμβολο της προεκλογικής εκστρατείας: η νεαρή τότε Ντίλμα με χοντρά γυαλιά μυωπίας, ατημέλητο μαλλί και καρό πουκάμισο.

Στην πολιτική μπήκε μετά την αποκατάσταση της Δημοκρατίας, στα μέσα της δεκαετίας του 1980, με αφετηρία την πολιτεία Ρίο Γκράντε ντου Σουλ, στα σύνορα με την Ουρουγουάη. Αρχικά υπήρξε μέλος του Εργατικού Κόμματος (PDT), με το οποίο διαφώνησε για να αποχωρήσει και να ενταχθεί στο Κόμμα των Εργαζομένων (ΡΤ) υπό τον «Λούλα» ντα Σίλβα. Ήταν στα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 2000, όταν ο «Λούλα» κάλπαζε προς την προεδρία.
Ήταν τα χρόνια εκείνα που η κεντροαριστερά ερχόνταν με δύναμη σε όλες τις χώρες της Νοτίου Αμερικής: Βραζιλία, Αργεντινή, Χιλή, Ουρουγουάη, Βενεζουέλα...
Μετά την εκλογική του νίκη, το 2003, ο «Λούλα» έκανε την πρώτη μεγάλη έκπληξη, ανακοινώνοντας στην Ρουσέφ ότι θα αναλάβει το υπουργείο Ενέργειας.
Το 2005, ο Λούλα έκανε τη δεύτερη μεγάλη έκπληξη: Την όρισε επιτελάρχη της κυβέρνησης, με λίγα λόγια, δεξί του χέρι. Για πρώτη φορά μια γυναίκα αναλάμβανε το συγκεκριμένο θεσμικό ρόλο.
Η τρίτη έκπληξη ήρθε το 2010, όταν ο πρόεδρος ολοκλήρωσε και τη δεύτερη θητεία του. Η επιτελάρχης Ντίλμα Ρουσέφ, η οποία εν τω μεταξύ είχε δώσει και μάχη με τον καρκίνο, θα ήταν υποψήφια. Θα ήταν η διάδοχος ενός δημοφιλέστατου προέδρου, που έγραψε τη δική του ιστορία στη Βραζιλία, βγάζοντας εκατομμύρια ανθρώπους από τη φτώχεια.
Αλλά και η Ρουσέφ έγραψε τη δική της σελίδα, όταν στις 31 Οκτωβρίου 2010 έγινε η πρώτη γυναίκα πρόεδρος της χώρας. Το όραμά της: να συνεχίσει την πολιτική του Λούλα, να βγάλει από τη φτώχεια περισσότερους, να δημιουργήσει θέσεις εργασίας, να προσφέρει περισσότερα στα ανερχόμενα μεσαία στρώματα των μεγάλων αστικών κέντρων.
Το 2014 επανεξελέγη με οριακό αποτέλεσμα. Η ίδια έσπευσε από την πρώτη στιγμή που κέρδισε να μιλήσει για την ανάγκη «αυτοβελτίωσης», αλλαγών και συνεννόησης. Όπως χαρακτηριστικά παρατήρησε Βραζιλιάνος αρθρογράφος, «η Ρουσέφ έβγαλε το λόγο που θα εκφωνούσε ο αντίπαλός της, αν κέρδιζε».
Όμως, ο «μήνας του μέλιτος» των Βραζιλιάνων με την εποχή Λούλα και Ρουσέφ είχε αρχίσει να εξαντλείται, όπως έδειξε εκείνο το οριακό εκλογικό αποτέλεσμα: στην ενδοχώρα την ψήφισαν, αλλά στα αστικά κέντρα επέλεξαν την συντηρητική αντιπολίτευση.
Η μεσαία τάξη βαρέθηκε να ακούει και να πληρώνει επιδόματα. Ζητούσαν περισσότερα και καλύτερα. Διαδήλωσαν μάλιστα μαζικά το 2013, όταν η χώρα προετοιμαζόταν για το Μουντιάλ του ποδοσφαίρου, στο οποίο η Βραζιλία ταπεινώθηκε.
Το Κράτος δαπανούσε δεκάδες εκατομμύρια για στάδια και του έλειπαν μερικές χιλιάδες για τις αστικές συγκοινωνίες, που έπρεπε να πληρώσουν οι πολίτες με αυξημένα κόμιστρα.
Και ενώ οι πολίτες ζητούσαν περισσότερα και καλύτερα, η Ρουσέφ τους έφερε λιτότητα, καθώς η οικονομία ήταν σε ύφεση. Μεγάλη η κοινωνική δυσαρέσκεια, ακόμα και από τα χαμηλότερα κοινωνικά στρωμάτων που ανησυχούσαν για τα επιδόματα.
Και όλα αυτά με φόντο το σκάνδαλο της Petrobras, του πετρελαϊκού κολοσσού με τον οποίο όλοι έκαναν «δουλειές». Οι αποκαλύψεις έδιναν και έπαιρναν και σάρωναν τον πολιτικό κόσμο της χώρας.
Κάπου εκεί χάθηκε η μπάλα για την Ντίλμα Ρουσέφ, η δημοτικότητα της οποίας έπεσε κατακόρυφα.
Ουδέποτε επανέκαμψε. Ούτε καν ο «Λούλα», ο ιστορικός ηγέτης του ΡΤ, που ήρθε στην εξουσία το 2003 με την υπόσχεση «ενός πιάτου φαγητού για κάθε Βραζιλιάνο», κατάφερε να την σώσει.
Ούτε όμως εκείνη κατάφερε να τον σώσει: όταν το σκάνδαλο της Petrobras τον άγγιξε, η Ντίλμα τον έκανε υπουργό για να του εξασφαλίσει ασυλία με «οψιόν» εκ νέου υποψηφιότητα για πρόεδρος. Αλλά η Δικαιοσύνη είχε άλλη άποψη και το σχέδιο ακυρώθηκε.
Μέσα σε ένα εξαιρετικά πολωτικό και τοξικό κλίμα, η Αντιπολίτευση και ο αντιπρόεδρός της Τεμέρ, βρήκαν την ευκαιρία να την ρίξουν. Ποιο ήταν το σφάλμα της; «Μαγείρεμα» δημοσιονομικών (συνηθισμένη πρακτική στην ΕΕ του Συμφώνου Σταθερότητας).
Η ψηφοφορία στη Βουλή για το ξήλωμα μετετράπη σε πραγματικό σόου: Ο κάθε βουλευτής εξηγούσε για λίγα δευτερόλεπτα live γιατί θέλει να την ρίξει. Άλλοι επικαλέστηκαν τα παιδιά τους, άλλοι ακόμα και τους δικτάτορες της πλέον σκοτεινής περιόδου στην ιστορία της Βραζιλίας.
Άλλοι, σε πιο αφηρημένο και φιλοσοφικό τόνο, ψήφισαν την αποπομπή «για το νέο ραντεβού με την Ιστορία».
Η ειρωνεία: οι βουλευτές -κάποιοι τουλάχιστον- μίλησαν για την ανάγκη ανανέωσης του πολιτικού συστήματος. Σύμφωνα όμως με έρευνα του Πανεπιστημίου της Μπραζίλια που επικαλείται η ισπανική El Pais, το 49% των βουλευτών έχουν παιδιά, γονείς, παππούδες, μητέρες, αδελφές, συζύγους στην πολιτική...
O επίλογος γράφτηκε στη Γερουσία, όπου η ίδια εμφανίστηκε να δώσει εξηγήσεις και να απαντήσει υπομονετικά στις ερωτήσεις των μελών του Σώματος και να προειδοποιήσει ότι εδώ γίνεται θεσμικό πραξικόπημα.
Δεν τους έπεισε.
Πρόεδρος της Βραζιλίας για τα επόμενα δύο χρόνια είναι ο αντιπρόεδρος Μισέλ Τεμέρ. Η δημοτικότητά του δεν είναι καλύτερη από της Ρουσέφ. Ούτε είναι ιδιαίτερα συμπαθής στους πολίτες.
Αρκετοί λένε και το άλλο: οι Βραζιλιάνοι μπορεί να ανεχθούν τον διεφθαρμένο πολιτικό, όχι όμως τον προδότη. Στην τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων ο 75χρονος πρόεδρος περιόρισε τα λεγόμενά του σε λίγα δευτερόλεπτα, καθώς οι αποδοκιμασίες στο Μαρακανά ήταν έντονες.
Αλλά και σε όλη τη διάρκεια των Αγώνων, οι σκηνοθέτες έκαναν φιλότιμες προσπάθειες να περιορίζουν τα πλάνα από τις εξέδρες, όπου οι Βραζιλιάνοι κρατούσαν το ταμπελάκι με τη φράση «Fora Temer» (Φύγε, Τεμέρ).
Στις 31 Αυγούστου 2016 μπήκε και επίσημα τέλος στη δεκαετία της κεντροαριστεράς στη Βραζιλία. Είχε προηγηθεί η Αργεντινή, με εκλογές όμως.
Τα πράγματα δεν θα είναι ευκολότερα για τον συντηρητικό Τεμέρ, καθώς και ο ίδιος έχει προειδοποιήσει για λιτότητα. Δεν είναι αυτή η λέξη που θέλουν να ακούσουν οι Βραζιλιάνοι αυτό τον καιρό...
Επιπλέον, η υπόθεση με το σκάνδαλο της Petrobras δεν έχει κλείσει, αφού οι έρευνες είναι σε εξέλιξη. Η χώρα είναι διχασμένη και διέρχεται ίσως τη σοβαρότερη πολιτική και θεσμική κρίση στην ιστορία της.
Και το τελευταίο καυτό ερώτημα: θα μπορούσε ο (κατηγορούμενος) πρώην πρόεδρος «Λούλα» να επανέλθει και να διεκδικήσει την προεδρία το 2018, σώζοντας την τιμή του κόμματός του, ενδεχομένως και της Ρουσέφ;
Αυτό είναι μια μεγάλη (μελλοντική) ιστορία...
Απόστολος Ρουμπάνης

Πηγή :  http://news.in.gr

Καναλάρχες και ποδοδφαιροπαράγοντες ποντάρουν λεφτά για μία άδεια

του ΠΑΝΤΕΛΗ ΜΗΤΣΙΟΥ

Μια σειρά υποψήφιοι (και νυν) καναλάρχες και ποδοδφαιροπαράγοντες μπήκαν "στο κλουβί" και ποντάρουν λεφτά για μία άδεια. Γιατί; Για την υστεροφημία; Από καπρίτσιο; Για την αλήθεια που πρέπει να λέγεται; Ή επειδή και το ποδόσφαιρο και τα ΜΜΕ σου δίνουν δύναμη; Σου προσφέρουν φανατικούς οπαδούς και τη δυνατότητα να διαμορφώνεις γνώμες, να εκλεγείς βουλευτές, να ανεβάζεις και να κατεβάζεις κυβερνήσεις; Να ελέγχεις, να κατευθύνεις, να παραγγέλνεις και - γιατί όχι; - να διατάζεις τρόπους διακυβέρνησης; Επειδή - τελικά - σου δίνουν τη δυνατότητα να ορίζεις την αλήθεια;
Θα μου πεις, καινούργια είναι όλα αυτά; Κάθε άλλο. Παμπάλαια είναι, γι' αυτό τα ΜΜΕ τα λέμε και τέταρτη εξουσία, επειδή είναι. Γι' αυτό θα πρέπει και τα σπορ και μάλιστα τα πολύ δημοφιλή να τα αποκαλέσουμε και αυτά παρεξουσιαστικά κυκλώματα.
Αν λοιπόν έπρεπε να συζητάμε για κάτι είναι ακριβώς πως η κοινωνία θα μπορέσει να ελέγξει τη διαχείριση αυτής της εξουσίας, αν και πως θα μπορέσει να αποτραπεί ή να μετριασθεί ή ελεγχθεί αυτή η σχέση αλληλοεξάρτησης ανάμεσα στα ΜΜΕ και στην νομοθετική και εκτελεστική εξουσία.
Αντ΄ αυτών, μπαίνουμε στο παιχνίδι και παίρνουμε το μέρος του ενός ή του άλλου. Γιατί; Ας το απαντήσουν οι ψυχίατροι.

Πηγή : www.facebook.com/pmitsiou