Αν η Βρετανία φύγει από την Ευρωπαϊκή Ένωση, ποιος ακριβώς χάνει;

 

Του Κωνσταντίνου Βέργου*

Στο τελευταίο διάστημα φαίνεται να πληθαίνουν οι ειδήσεις που δείχνουν ως πιθανή την έξοδο της Βρετανίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Όμως συμφέρει την Αγγλία μία τέτοια λύση, ή θα βγει χαμένη; και αν ναι, σε τι βαθμό;

Στο προηγούμενο διάστημα τόσο ο Αμερικάνος πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα όσο και ο κος Γιούνκερ αλλά και ο γερμανός υπουργός οικονομικών κος Σόιμπλε, με χωριστές παρεμβάσεις, είτε σε φιλικό ύφος (Ομπάμα) είτε κουνώντας τα χέρια απειλητικά (Σόιμπλε, Γιούνκερ), προέτρεψαν την “Γηραιά Αλβιώνα” να παραμείνει στην Ευρωπαική Ενωση, για το “καλό της”.

Όμως σήμερα, καθώς αποκαλύφθηκε δεύτερη δημοσκόπηση στη σειρά που δείχνει ότι το ενδεχόμενο Brexit, το ενδεχόμενο δηλαδή εξόδου της Βρετανίας από την ΕΕ, ως κυρίαρχο, οι μετοχές στο γερμανικό χρηματιστήριο γκρεμίστηκαν χάνοντας 2%, ενώ απώλειες είχαν και όλα τα χρηματιστήρια χωρών της ΕΕ! Μα, αν οι Βρετανοί είναι εκείνοι που θα χάσουν, τότε γιατί πέφτουν οι τιμές στις μετοχές των... “πανίσχυρων Γερμανών”; Φαίνεται ότι πέφτουν, διότι εκείνος που χάνει τα μέγιστα από μια αποχώρηση της Βρετανίας από την ΕΕ, είναι το αφεντικό, η Γερμανία! Είναι αρκετά σαφές ότι η Ευρώπη, έτσι όπως την κατάντησε η Γερμανία, έχει μετατραπεί σε ένα απέραντο “Νταχάου”, ένα στρατόπεδο τιμωρίας και εκμετάλλευσης λαών από την γερμανική ηγεσία, με πρόσχημα την διατήρηση της “νομισματικής σταθερότητας” του ευρώ. Η ηγεμονία της Γερμανίας κλονίζεται από ενδεχόμενη έξοδο, και τα άμεσα, επεκτατικά, συμφέροντα της!

Επίσης, τα συμφέροντα των ΗΠΑ, που θέλουν να επιβάλλουν τις δικές τους συμφωνίες στην ΕΕ, τύπου TTIP, και να χρησιμοποιήσουν την Αγγλία ως έδρα των εταιριών τους στην Ευρώπη, εξυπηρετούνται από παραμονή της Αγγλίας στην ΕΕ.

Αυτό όμως, δεν σημαίνει ότι η Αγγλία κερδίζει φεύγοντας! Η, αν μιλήσουμε σωστότερα, η Αγγλία, κερδίζει, με βεβαιότητα σε θέματα εθνικής ανεξαρτησίας, χάραξης της δικής της εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής, όχι όμως κάτι ξεκάθαρο με την έννοια του άμεσου οικονομικού οφέλους.

Έξοδος της Αγγλίας από την ΕΕ, θα δώσει δυνατό χτύπημα στους γραφειοκράτες των Βρυξελλών, ίσως τόσο δυνατό που να δώσει αφορμή για έξοδο και άλλων χωρών, και διάλυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης όπως την ξέραμε. Θα είναι νίκη των κρατών, των κοινωνιών εθνών! Καθώς το 50% του εμπορίου της Βρετανίας είναι με χώρες εκτός ΕΕ, η ΕΕ ίσως χάσει κάποιο μερίδιο αγοράς, ίσως και 1% των πωλήσεων , ίσως και 2%. Όμως ακόμη περισσότερο θα χάσει από πολιτική άποψη, την αναμφισβήτητη πολιτική και οικονομική ηγεμονία!

Ωστόσο,  έξοδος της Αγγλίας από την ΕΕ δεν οδηγεί σε ανάπτυξη!  Ιστορικά η ανάπτυξη βρίσκεται σε μεγάλα , οργανωμένα έθνη ή οικονομικές ενώσεις! Η αρχαία Αίγυπτος, κατόπιν το Περσικό κράτος, στη συνέχεια η Ελλάδα του Μεγάλου Αλεξάνδρου και τέλος η Ρώμη είναι τα κράτη που είχαν την ταχύτερη ανάπτυξη στην εποχή τους! Οι Αυτοκρατορίες! Όχι τα Γαλατικά χωριά! Σε μεγάλες ζώνες όπου υπάρχει ελεύθερη ροή κεφαλαίων, υπηρεσιών, αγαθών, ανθρώπων, υπάρχει ιστορικά ταχύτερη ανάπτυξη! Ακόμη και αν, επομένως, η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν υπήρχε, θα έπρεπε να την εφεύρουμε! Η Αγγλία είναι καλύτερα μέσα στην ΕΕ, από πλευράς ανάπτυξης, παρά έξω από αυτή! Η Αγγλία, είναι διπλά ωφελημένη και επειδή έχει δικό της νόμισμα, και δεν επηρεάζεται αρνητικά ούτε από την αλλοπρόσαλλη νομισματική πολιτική της ΕΚΤ ούτε από τους ωμούς εκβιασμούς των Γερμανών με πρόφαση το νόμισμα!

Ωφελείται όμως από την εμπορική, οικονομική και εμπορική συνεργασία σημαντικά! Το όφελος προσδιορίζεται από πολλές μελέτες σε 0,5% του ΑΕΠ ετησίως περίπου!  Γι αυτό, ενώ πράγματι οι μεγάλοι χαμένοι θα είναι οι Γερμανοί και οι Αμερικανοί από ένα Brexit, θα χάσουν κάτι σημαντικό και οι Εγγλέζοι. Δεν είναι λοιπόν τυχαίο ότι τα τρία σημαντικότερα κόμματα της Αγγλίας, το Συντηρητικό, το Εργατικό κόμμα, και το Ελεύθερο Δημοκρατικό, στηρίζουν την παραμονή στην ΕΕ.

* Ο κ. Κωνσταντίνος Βέργος είναι Καθηγητής Χρηματοοικονομικών, Πανεπιστήμιο Πόρτσμουθ, Αγγλία

Το παρόν άρθρο εκφράζει τις προσωπικές απόψεις του γράφοντος, δεν αποτελεί οδηγό ή σύσταση για επενδύσεις οποιασδήποτε μορφής προς οιονδήποτε και για οτιδήποτε τίτλο ή παράγωγο αυτού.

Πηγή : http://www.liberal.gr

Euro 1988: Η εκδίκηση των «Ιπτάμενων» Ολλανδών-Αφιέρωμα

 

Το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα φιλοξενείται για πρώτη φορά το 1988 στη Δυτική Γερμανία και οι διοργανωτές, φιναλίστ του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1986 κόντρα στην Αργεντινή του θρυλικού Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα, φάνταζαν ως το ακλόνητο φαβορί για την κατάκτηση του τίτλου. Όμως οι Ολλανδοί του Ρίνους Μίχελς, με τους Γκούλιτ, Κούμαν, Ράικαρντ και Φαν Μπάστεν, τους χάλασαν τα σχέδια. Οι «οράνιε», που τη δεκαετία του ’70 δίδαξαν στον κόσμο το «ολοκληρωτικό ποδόσφαιρο» αλλά έχασαν δύο φορές τον τίτλο σε τελικό Παγκοσμίου Κυπέλλου, στα γήπεδα της Δυτικής Γερμανίας πήραν την εκδίκησή τους…

 Οι Δυτικοί Γερμανοί είχαν ένα δυνατό σύνολο και μεγάλες προσδοκίες. Με τον Φραντς Μπεκενμπάουερ στον πάγκο και παίκτες όπως οι Κέλερ, Ματέους, Κλίνσμαν, αλλά και την υποστήριξη της έδρας, όλοι εκτιμούσαν πως η Δυτική Γερμανία θα φτάσει στην κορυφή της Ευρώπης. Και οι εκτιμήσεις επιβεβαιώνονταν μέχρι τον ημιτελικό. Η Δυτική Γερμανία πέρασε από τους ομίλους αήττητη με δύο νίκες και μία ισοπαλία, αφήνοντας στη δεύτερη θέση την Ιταλία (λόγω διαφοράς τερμάτων), και στην τρίτη την Ισπανία. Η Δανία, η τέταρτη του πρώτου ομίλου, δεν κατάφερε να συγκεντρώσει ούτε έναν βαθμό. Στα γήπεδα της Δυτικής Γερμανίας η Ιταλία παρουσιάστηκε ανανεωμένη με νεαρούς παίχτες, που θα άφηναν στο στίγμα τους στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο την επόμενη δεκαετία, όπως οι Βιάλι, Μαντσίνι, Ντοναντόνι και ο 20χρονος τότε Πάολο Μαλντίνι, ο κορυφαίος αριστερός αμυντικός στην ιστορία του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος.
Στο δεύτερο όμιλο η ομάδα που κυριάρχησε ήταν η Σοβιετική Ένωση, με τους Ντασάεφ, Λιτόφτσενκο και Προτάσοφ, στη μεγάλη της επιστροφή αλλά και στο κύκνειο άσμα της σε Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, καθώς τρία χρόνια αργότερα το 1991 θα διαλυθεί. Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1992 θα εμφανιστεί η «Κοινοπολιτεία Ανεξαρτήτων Κρατών», μια ομάδα του εθνικού διεθνούς περιφερειακού οργανισμού, που σχηματίστηκε μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης από ορισμένες πρώην Σοβιετικές Δημοκρατίες με κεντρικό πυλώνα τη Ρωσία, αλλά χωρίς την Ουκρανία, που είχε επιλέξει την πλήρη ανεξαρτησία της.

Διαβάστε περισότερα και δείτε video των αγώνων με ένα κλικ ΕΔΩ  

Κάμερον εναντίον Σουμάν

 

Του Ανδρέα Ζαμπούκα

Ο Ρομπέρ Σουμάν γεννήθηκε το 1886 στο Λουξεμβούργο και η καταγωγή του ήταν από τη  Λωρραίνη, μια πολύπαθη «κινητή» περιοχή μεταξύ Γαλλίας και Γερμανίας. Έζησε τον απίστευτο παραλογισμό δύο πολέμων και επέζησε, σαν από θαύμα, μέσα από φυλακίσεις και  διώξεις των Γερμανών.  Ήταν ο εμπνευστής της Ευρωπαϊκής ενοποίησης και της ΕΚΑΧ (Ευρωπαϊκή Κοινότητα Άνθρακα και Χάλυβα).

Ο Ντέιβιντ Κάμερον γεννήθηκε το 1966 στην Αγγλία, σπούδασε στην Οξφόρδη Φιλοσοφία, Πολιτικές Επιστήμες και Οικονομικά. Εκλέχτηκε βουλευτής για πρώτη φορά, το 2001, ακολουθώντας μία προκαθορισμένη πορεία ενός μεγαλοαστού ο οποίος μετέχει όλων των προνομίων που του εξασφαλίζει η βρετανική μεταπολεμική κοινωνία. 

Ποια είναι η «γενετήσια» διαφορά των δύο ανδρών; Η εικόνα που είχαν για τον κόσμο τους. Ο μεν Σουμάν, όπως ο Ντε Γκόλ και ο Αντενάουερ, αισθάνθηκε την ανάγκη να εξασφαλίσει ότι η Ευρώπη δεν θα έχυνε ποτέ ξανά τόσο αίμα. Γεννημένος «Ευρωπαίος» σε μια πατρίδα χωρίς έθνος (Λουξεμβούργο- Λωρραίνη) και επιζών από την κόλαση δύο πολέμων, ένιωσε την ιστορία να τον σπρώχνει στην ανάγκη της ένωσης όλων των ερειπίων ενός παραλογισμού.

Αντίθετα, ο Κάμερον, απολαμβάνοντας την ασφάλεια μιας ειρηνικής κοινωνίας, πολιτεύτηκε με τα εργαλεία ενός κυνηγού φάσσας, στην ιδιόκτητη βρετανική ύπαιθρο. Μαθαίνοντας την πολιτική ιστορία, στα έδρανα της Οξφόρδης, δεν αισθάνθηκε ποτέ την ανάγκη για ευρωπαϊκή συλλογικότητα, όπως την ένιωσαν οι μεταπολεμικοί ηγέτες των ευρωπαϊκών κρατών. Ο Κάμερον είχε απλά την πολυτέλεια να παίξει το πολιτικό παιχνίδι της χώρας του απέναντι στην Ευρώπη, αγνοώντας  τους κινδύνους που θα μπορούσε να δημιουργήσει η χαλαρή διάθεση αποφασιστικότητας ενός κυνηγού στο Γιορκσάιρ.

Αντιμετώπισε την κατάσταση στο πλαίσιο μια στρατηγικής τακτικής που θα ευνοούσε την μικροπολιτική του σταδιοδρομία. Απαίτησε και πήρε από τους υπόλοιπους Ευρωπαίους τον προηγούμενο Φεβρουάριο, μια «ειδική σχέση» προνομίων, εκβιάζοντας τη στάση που κρατούσε η κυβέρνησή του στο επικείμενο δημοψήφισμα, που ο ίδιος είχε αποφασίσει!

Με λίγα λόγια, ο βρετανός πρωθυπουργός «εμπορεύτηκε» τον ευρωσκεπτικισμό των Βρετανών, προκειμένου να επιστρέψει θριαμβευτής και να εδραιώσει τη κυριαρχία του και για τα επόμενα χρόνια. Ρίσκαρε ολόκληρο το ευρωπαϊκό μέλλον, διακινδυνεύοντας το Brexit, χωρίς αίσθηση της απειλής που έρχεται για την ενότητα της Ένωσης αλλά και του ίδιου του Ηνωμένου Βασιλείου.

Ακριβώς το ίδιο, κάτω από διαφορετικές συνθήκες, κάνει ο Όρμπαν στην Ουγγαρία, Ο βαν Ντερ Μπέλεν στην Αυστρία, η Λεπέν στη Γαλλία, αρκετοί νέοι πολιτικοί στις σκανδιναβικές χώρες και ποιος ξέρει, αργότερα ο Σαρκοζί στην Γαλλία. Το ίδιο ακριβώς έκανε και ο δικός μας «επαναστάτης» Τσίπρας ο οποίος ξεσήκωσε για πρώτη φορά στην Ελλάδα, ένα πρωτοφανές αντιευρωπαϊκό μένος.

Οι δεκαετίες πέρασαν, αφήνοντας πολύ μακριά τον όλεθρο των πολέμων. Οι σύγχρονοι ευρωπαίοι πολιτικοί δεν έχουν μνήμη και βίωμα από την κόλαση των αντιπαραθέσεων, προεξοφλώντας ότι το παιχνίδι της εξουσίας και του χρήματος επιτρέπει τις εθνικιστικές εξάρσεις και τους εκβιασμούς.

Η ανευθυνότητα του Κάμερον που ενέπλεξε την χώρα του σε αποσχιστικές περιπέτειες άνοιξε ήδη τον ασκό του Αιόλου και για τους υπόλοιπους. Ακόμα κι αν αποφευχθεί το Brexit με μικρή διαφορά, η τάση έχει ήδη εμπεδωθεί σαν «λαϊκή διεκδίκηση» σε όλη τη Ευρώπη. Όχι μόνο στις κοινωνίες που από καιρό, βλέπουν καχύποπτα την κυριαρχία του χρήματος στην πολιτική αλλά και άλλων ηγετών που θα ζηλέψουν τις απαιτήσεις του Κάμερον και για την δική τους περίπτωση.

Η Ευρώπη του Σουμάν και του Ντε Γκολ, καταρρέει κάτω από τη  αλαζονεία των επιγόνων τους. Όλων αυτών που παραδόθηκαν στην ατλαντική επιρροή και στην οικονομική γραφειοκρατία των Βρυξελλών.

Πράγματι, οι ευρωπαϊκοί λαοί  ζητούν πάντα κονδύλια, επιδοτήσεις και ανάπτυξη. Όμως, οι κοινωνίες δεν διοικούνται μόνο με το χρήμα. Έχουν ανάγκη από ασφάλεια, περισσότερα δικαιώματα και μεγαλύτερη συμμετοχή στις αποφάσεις.

Η νέα γενιά ηγετών παίζει επικίνδυνα με τα εύκολα και ταπεινά ένστικτα των ψηφοφόρων τους. Σε μια ήπειρο που το «έθνος» πότισε με τόσο πολύ αίμα την ιστορία της, ίσως θα έπρεπε να είναι περισσότερο προσεκτικοί.

Αλλά δυστυχώς, έτσι πορεύεται πάντα η ανθρωπότητα. Η λήθη παίρνει τη θέση της μνήμης, όταν χάνεται το έρεισμα και το κίνητρο της ανάγκης.

Η Ευρώπη πρέπει άμεσα να αλλάξει γιατί αρχίζουμε να την βαριόμαστε επικίνδυνα. Αλλά δεν πρόκειται να αλλάξει ποτέ, αν πρώτα διαλυθεί! Και μάλιστα από κολεγιόπαιδα της Οξφόρδης...

Πηγή : www.liberal.gr

Μήπως;

 

του Τάσου Παππά

«Εδώ ο κόσμος καίγεται και η κυβέρνηση θέλει να συζητήσουμε για τον εκλογικό νόμο και την αναθεώρηση του Συντάγματος». Αυτό υποστηρίζουν τα κόμματα της αντιπολίτευσης και τα φιλικά τους μέσα ενημέρωσης.
Εγκαλούν τον Τσίπρα για προσπάθεια αποπροσανατολισμού ώστε να μην ασχολούμαστε με τα καυτά ζητήματα, όπως είναι οι δυσβάσταχτοι φόροι και η ανεργία.
Σωστό. Εχουμε να κάνουμε μ’ έναν κλασικού τύπου αντιπερισπασμό. Ο στόχος είναι η αλλαγή της θεματολογίας στη δημόσια ατζέντα. Αναμενόμενο.
Ετσι αντιδρούν οι κυβερνήσεις όταν νιώθουν στριμωγμένες, πετάνε την μπάλα στην εξέδρα ελπίζοντας ότι θα τσιμπήσουν οι αντίπαλοί τους. Το ερώτημα είναι γιατί η αντιπολίτευση και τα ΜΜΕ έπεσαν στην παγίδα.
Προφανώς γιατί η συζήτηση για την οικονομία και την αξιολόγηση έχει κλείσει στην παρούσα φάση τον κύκλο της (θα ανοίξει ξανά το φθινόπωρο με τα εργασιακά και τη δεύτερη αξιολόγηση), έχουν ειπωθεί τα πάντα, έχουν προβλεφθεί όλες οι συμφορές του κόσμου (Αρμαγεδδών κ.λπ.) και η υπόλοιπη επικαιρότητα δεν είναι ιδιαιτέρως ευνοϊκή για τις επιδιώξεις τους γιατί σκάνε ενοχλητικά θέματα.
Εντάξει, να μη συζητήσουμε τον εκλογικό νόμο και την αναθεώρηση του Συντάγματος για να μη βοηθήσουμε την κυβέρνηση να ξεφύγει από τον κλοιό. Με ποια θέματα να ασχοληθούμε;

• -Μήπως με την εξεταστική επιτροπή που ερευνά τα «θαλασσοδάνεια» των κομμάτων και των ΜΜΕ; Γαργάρα η φλύαρη αντιπολίτευση και τα ευαίσθητα σε θέματα διαφθοράς (των συριζαίων μόνο) μέσα ενημέρωσης. Σιγά μη βάλουν τα χεράκια τους να βγάλουν τα ματάκια τους. Ξέρουν πολύ καλά ότι αν βγουν οι σκελετοί απ’ το ντουλάπι θα γίνει πανηγύρι.
• -Μήπως με το μήνυμα του πρώην υπουργού Δικαιοσύνης Χαρ. Αθανασίου στον αναπληρωτή υπουργό Δικαιοσύνης Δημ. Παπαγγελόπουλο ότι «δεν θα σ’ αφήσω να διαλύσεις τη Δικαιοσύνη»; Γαργάρα για την ιδιοκτησιακή αντίληψη του πρώην υπουργού, ο οποίος δηλώνει πως δεν θα επιτρέψει να πειραχτεί το σύστημα (του) στην περιοχή της Δικαιοσύνης.
• -Μήπως με την ομολογία Χαρδούβελη ότι η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου είχε δεχτεί πρωτογενή πλεονάσματα 4%, παρά το γεγονός ότι δεν ήταν δυνατόν να πιαστούν, αλλά δεν έθεσε θέμα για να μην κλονιστεί η αξιοπιστία της;
  Γαργάρα για τη διάψευση από αρμόδια χείλη της θέσης ότι η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου διαπραγματευόταν σκληρά και είχε πετύχει σπουδαία πράγματα, τα οποία όμως ακυρώθηκαν λόγω της επέλασης των λαϊκιστών.
• -Μήπως με το θηριώδες σκάνδαλο του ΚΕΕΛΠΝΟ; Γαργάρα. Σιγά τώρα μην ασχοληθούμε με μερικά εκατομμύρια ευρώ που διοχετεύτηκαν σε κόμματα, μέσα ενημέρωσης, δημοσιογράφους και κολλητούς και με την αδιαφανή λειτουργία του οργανισμού, αφού το μείζον ζήτημα στον χώρο της Υγείας είναι ένα και φέρει το όνομα Παύλος Πολάκης.
• -Μήπως με τον εμπαιγμό που υφίστανται οι εργαζόμενοι του Mega από τους μετόχους, μερικοί εκ των οποίων τυχαίνει να είναι από τους πλουσιότερους Ελληνες; Γαργάρα. Αλλωστε, στο μέτωπο αυτό το διακύβευμα είναι άλλο: η πρόθεση της κυβέρνησης να ελέγξει την ενημέρωση, αντιγράφοντας τις πρακτικές ολοκληρωτικών καθεστώτων.
• -Μήπως με το άλλο μείγμα που διατυμπανίζει ότι έχει ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης; Γαργάρα, γιατί ακόμη και οι πιο φανατικοί οπαδοί του (παραδοσιακοί και όψιμοι) γνωρίζουν ότι το περιλάλητο άλλο μείγμα περιλαμβάνει μαζικές απολύσεις, μείωση των δημοσίων δαπανών, συρρίκνωση του κοινωνικού κράτους. Οσες επικοινωνιακές δεξιότητες κι αν διαθέτεις, όσα όπλα κι αν έχεις στην κατοχή σου τέτοιο πακέτο μέτρων δεν μπορείς να το πουλήσεις σε καλή τιμή. Το κρύβεις επιμελώς προσδοκώντας ότι η δυσφορία των πολιτών για τις επιλογές της κυβέρνησης θα γίνει ψήφος καταγγελίας και διαμαρτυρίας και στις κάλπες θα κυριαρχήσει η λογική του «μικρότερου κακού». Μπορεί να είναι μιας χρήσεως, αλλά αυτό ποσώς ενδιαφέρει γιατί το παν είναι να επιστρέψουν οι προηγούμενοι στην εξουσία. Το αν καταστρέφονται η μία μετά την άλλη οι δημοκρατικές εναλλακτικές του συστήματος είναι δευτερεύουσας σημασίας θέμα.
• -Μήπως με την κατάσταση που επικρατεί στην Ευρώπη; Γαργάρα. Πώς να σχολιάσεις εκείνους τους Ευρωπαίους πολιτικούς, τους οποίους είχες σε υπόληψη και τους αποθέωνες όταν εκβίαζαν τον Τσίπρα, αλλά τώρα δείχνουν «μαγεμένοι» και του κάνουν όλα τα χατίρια; Να τους καταγγείλεις για ροπή στη δημαγωγία; Θα γελάσει ο κάθε πικραμένος. Τι να πεις για τις προειδοποιήσεις κορυφαίων αξιωματούχων της Ε.Ε. απ’ όλες τις παρατάξεις ότι «η Ευρώπη πρέπει να αλλάξει, αλλιώς δεν έχει μέλλον», αφού μέχρι χθες τάιζες το ακροατήριό σου με ζαβλακωμένα επιχειρήματα του τύπου «αυτή είναι η Ευρώπη και σ’ όποιον αρέσει»; Ακόμη και ο Ευάγγ. Βενιζέλος, την προσήλωση του οποίου στο ευρωπαϊκό ιδεώδες ουδείς μπορεί να αμφισβητήσει, έχει αρχίσει να μιλάει σαν τον Βαρουφάκη: «πρόβλημα πολιτικής στρατηγικής έχει όλη η Ευρώπη» είπε τελευταία.

Κοντολογίς: Η συνταγματική αναθεώρηση και ο εκλογικός νόμος είναι σοβαρά θέματα. Φοβάμαι όμως ότι η συζήτηση δεν θα είναι σοβαρή αν κρίνω από τους απεγνωσμένους αυτοσχεδιασμούς της κυβέρνησης και το τρομώδες παραλήρημα της αντιπολίτευσης περί επαπειλούμενης θεσμικής εκτροπής και απόπειρας κατάλυσης του Συντάγματος.

Πηγή : www.efsyn.gr

Ιστορίες για Euro/ Οι… Ρεχάγκελ του 2016

 

Πίσω από τις απρόσμενες προκρίσεις της Αλβανίας και της Ισλανδίας στους τελικούς της Γαλλίας κρύβονται ένας ιταλός και ένας σουηδός. Δυο προπονητές που άλλαξαν τη μοίρα των ομάδων τους. Το πώς τα κατάφεραν, είναι δυο απίστευτες ιστορίες

 Η αποτυχία έχει μεγέθη. Συχνά, τα καθορίζουν οι επιτυχίες των άλλων. Η Ελλάδα «κατάφερε» να αποκλειστεί εύκολα -στον πιο βατό προκριματικό όμιλο της ιστορίας της- από την τελική φάση του διευρυμένου Euro με τους 24 φιναλίστ (ρεκόρ συμμετοχών). Ηταν ένα «σοκ», έτσι κι αλλιώς. Αλλά την απουσία της από τα γήπεδα της Γαλλίας την κάνει ακόμη πιο οδυνηρή, η παρουσία της Ουαλίας, της Βορείου Ιρλανδίας, της Αλβανίας και της Ισλανδίας.

Είναι οι τέσσερις πρωτάρες – και οι πιο αδύναμοι κρίκοι του τουρνουά. Για τη Βόρειο Ιρλανδία, η έκπληξη έχει ένα… ελαφρυντικό: έχει πάει σε δυο Μουντιάλ, το 1958 και το 1986. Εχει βγάλει κι έναν Τζορτζ Μπεστ, πώς να το κάνουμε; Το ίδιο ισχύει και για την Ουαλία: ήταν στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1958, και ο σημερινός ηγέτης της -ο Γκάρεθ Μπέιλ- είναι ο πιο ακριβοπληρωμένος ποδοσφαιριστής στα διεθνή χρονικά των μετεγγραφών. Οι πραγματικά απρόσμενες προκρίσεις ήταν οι άλλες δυο.


Προτού ταξιδέψουν στη Γαλλία, οι αλβανοί είχαν να επιδείξουν μόλις δυο αξιόλογες επιτυχίες – κι αυτές σε επίπεδο Νέων. Δυο συμμετοχές σε τελική φάση Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος, το 1982 με δεκαοκτάχρονους και το 1994 με δεκαεξάχρονους. Οσο για τους ισλανδούς, το ποδόσφαιρο ήταν γι’ αυτούς… άγνωστη λέξη μέχρι να μπούμε στον 21ο αιώνα. Νάτοι, όμως, στο Euro. Εγιναν το μικρότερο -σε πληθυσμό- κράτος που το κατόρθωσε (329.000 κάτοικοι), καταρρίπτοντας το προηγούμενο ρεκόρ της Λετονίας (2.000.000 κάτοικοι).
Σύμφωνα με την Goldman Sachs (η οποία στις οικονομικές της προβλέψεις έχει πέσει τόσο μέσα, που το ‘ριξε και στις ποδοσφαιρικές), οι πιθανότητες της εθνικής ομάδας της Αλβανίας να κατακτήσει το Euro είναι 0, ενώ αυτές της Ισλανδίας 0,2%. Ακόμη κι έτσι, η υπέρβασή τους είναι πρωτοφανής. Μεγαλύτερη κι από εκείνη της Ελλάδας όταν πήρε το «εισιτήριο» για την Πορτογαλία (2004), αφού είχε εμφανιστεί σε τελική φάση μεγάλης διοργάνωσης και στο παρελθόν: στο Κύπελλο Εθνών του 1980 και στο Μουντιάλ του 1994. Αυτούς τους θριάμβους, οι αλβανοί και οι ισλανδοί τούς χρωστάνε σε δυο ξένους προπονητές που άλλαξαν την ποδοσφαιρική τους μοίρα. Στους δικούς τους… Ρεχάγκελ.

Ο «Ρεχάγκελ της Αλβανίας» είναι ιταλός. Τον Δεκέμβριο του 2011 μετανάστευσε από τον ιταλικό Βορρά στα Τίρανα, ενώ -μέχρι τότε- οι αλβανοί ποδοσφαιριστές ακολουθούσαν το αντίθετο ρεύμα: αναζητούσαν την τύχη τους στη δική του πατρίδα (κυρίως στον Νότο), και από ‘κει πήγαιναν όπου μπορούσαν να βρουν ομάδα, σε όλη την Ευρώπη.
Ο Τζιοβάνι -«Τζιάνι»- ντε Μπιάζι, λοιπόν, δεν άρχισε τη δουλειά του στην εθνική Αλβανίας με συστήματα και τακτικές, αλλά με την προσπάθεια να κλείσει την πόρτα της μεγάλης φυγής και να επαναπατρίσει τους πιο αξιόλογους αλβανούς παίκτες. Μαζί με τον βοηθό του, τον Πάολο Τραμετσάνι (άλλοτε χαφ της Ιντερ και της Τότεναμ), ταξίδεψε παντού αναζητώντας ταλέντα αλβανικής καταγωγής -μετανάστες ή παιδιά μεταναστών- που θα μπορούσαν να προσθέσουν ποιότητα στην ομάδα του. Τότε η Αλβανία βρισκόταν στο νούμερο 83 της κατάταξης της FIFA.
Ο ντε Μπιάζι παρακολουθούσε αγώνες των συλλόγων τους και, εφόσον διαπίστωνε οτι του κάνουν, τους ζητούσε να τον συναντήσουν. Σε αυτά τα ραντεβού, σε ξενοδοχεία και εστιατόρια, τους ανέλυε τα σχέδιά του για μια ισχυρή και φιλόδοξη εθνική Αλβανίας. Δεν το έβαζε κάτω, ακόμη κι όταν αντιλαμβανόταν οτι εκείνοι κατέβαλλαν μεγάλη προσπάθεια για να μη γελάσουν. Σε όλους έλεγε τα ίδια: «Μπορείς να συνεχίσεις να παίζεις στο εξωτερικό, όπου πληρώνουν καλύτερα, όμως μην απαρνηθείς την αλβανική ιθαγένεια. Δεν έχεις και πολλές πιθανότητες να γίνεις διεθνής εδώ. Υπάρχουν καλύτεροι από σένα, που είναι και γηγενείς. Ελα μαζί μου στην εθνική Αλβανίας, και δεν θα χάσεις».
Κάποιους τους έπεισε, οτι -επιτέλους- κάτι σημαντικό και φιλόδοξο γίνεται στην πατρίδα τους. Τον 21χρονο αμυντικό της Νάπολι, Ελσέιντ Χισάι, τον μεσοεπιθετικό της Ριέκα, Οντίσε Ρόσι, τον τερματοφύλακα Ετρίτ Μπερίσα που σήμερα αγωνίζεται στη Λάτσιο, τον αμυντικό της Βασιλείας, Τόλαντ Σάκα κ.ά. Με κάποιους άλλους, δεν τα κατάφερε.
Ο Σκόντραν Μουστάφι, για παράδειγμα, ήταν -τότε- αρχηγός στην Κ21 της Γερμανίας. Περίμενε κλήση από τη μεγάλη εθνική, και δικαιώθηκε. Χάρη στον τραυματισμό του Μάρκο Ρόις, πήγε στο Μουντιάλ της Βραζιλίας – και το κατέκτησε. Αρνητικός ήταν και ο Αντνάν Γιανουζάι, μεσοεπιθετικός της Μπορούσια Ντόρτμουντ σήμερα. Σε αυτή την περίπτωση, ο ντε Μπιάζι επέμεινε στα όρια της παρενόχλησης. Οπως λέει ο ίδιος ο προπονητής, έστειλε στο φορητό τηλέφωνο του πατέρα του πάνω από 100 sms, σε τρεις γλώσσες: αλβανικά, αγγλικά και γαλλικά. Δεν μπήκε στον κόπο, ούτε καν να του απαντήσει.

 Αν και αμείβεται με μόλις 280.000 ευρώ ετησίως -πολύ λίγα για ξένο ομοσπονδιακό τεχνικό- ο ντε Μπιάζι ζει τον μύθο του

Διαβάστε περισσότερα με ένα κλικ ΕΔΩ 

Πηγή :  www.protagon.gr

 

Η επιτυχία του Κινήματος κατά εξώσεων στην Ισπανία

 

 ΕΥΡΥΔΙΚΗ ΜΠΕΡΣΗ

Η οργάνωση PAH  («Πα») ήταν η απάντηση των Ισπανών στις μαζικές εξώσεις που διαρρηγνύουν την τελευταία επταετία τον κοινωνικό ιστό της χώρας. Τα 150 παραρτήματα της PAH μετατρέπουν μόνους και φοβισμένους δανειολήπτες σε ακτιβιστές που γνωρίζουν απέξω τη νομοθεσία, συμμετέχουν σε δράσεις διαμαρτυρίας και διαπραγματεύονται συλλογικά με τις τράπεζες, συχνά με επιτυχία. Η έκταση του προβλήματος των «κόκκινων» στεγαστικών δανείων φαίνεται από τη στήριξη που προσφέρει στη ΡΑΗ η πλειονότητα των ερωτηθέντων στις δημοσκοπήσεις και από το γεγονός ότι η ηγετική φυσιογνωμία της οργάνωσης, η Αντα Κολάου, εξελέγη πέρυσι δήμαρχος της Βαρκελώνης. Επικεφαλής της ΡΑΗ στην πρωτεύουσα της Καταλωνίας είναι ο Κάρλος Μαθίας.
– Ποια είναι η διαφορά ανάμεσα σε ένα πακέτο δανείων που ανήκει σε τράπεζα και σε ένα πακέτο που ανήκει σε επενδυτικό κεφάλαιο;
– Στην Καταλωνία, τα επενδυτικά κεφάλαια αγόρασαν πακέτα στεγαστικών δανείων πριν από ενάμιση χρόνο. Οσο έχουμε να κάνουμε με τις τράπεζες, ξέρουμε ότι το αδύναμο σημείο τους είναι η δημόσια εικόνα τους. Διαδηλώνοντας έξω από τα υποκαταστήματα, ή μπαίνοντας μέσα, υποχρεώνονται κάποια στιγμή να δώσουν μια λύση για τους δανειολήπτες. Με τα επενδυτικά κεφάλαια το τέρας δεν έχει κεφάλι, είναι πολύ πιο δύσκολο να τους ασκήσουμε πιέσεις. Η Cataluna Caixa είναι μια τράπεζα που έχει κάνει πάρα πολλές παρατυπίες με τα στεγαστικά δάνεια, που διασώθηκε με 13 δισ. δημόσιο χρήμα και που συνεχίζει να κάνει εξώσεις. Η κυβέρνηση πούλησε τη διαχείριση 90.000 στεγαστικών δανείων της Caixa στην Blackstone, σε ένα από τα μεγαλύτερα, αν όχι το μεγαλύτερο fund του κόσμου. Ετσι εμείς τώρα είμαστε αντιμέτωποι με μία οντότητα που δεν βρίσκεται εδώ αλλά στο Λονδίνο και τη Νέα Υόρκη.
– Συνέχισε η Blackstone τις εξώσεις;
– Ναι, κι εμείς συνεχίσαμε την πίεση, σε συνεργασία με ακτιβιστές που διαμαρτυρήθηκαν στα γραφεία της στη Νέα Υόρκη, το Σικάγο και το Σαν Φρανσίσκο. Επειτα απ’ αυτό άρχισαν κάπως να μας ακούνε, αλλά αυτό που πραγματικά μας βοηθάει είναι ο νέος καταλανικός νόμος για τη στέγη, που κατοχυρώνει το δικαίωμα επαναγοράς του στεγαστικού δανείου. Αν η τράπεζα θέλει να πουλήσει πακέτο στεγαστικών στο οποίο περιλαμβάνεται και το δικό μου δάνειο, έχω δικαίωμα να αγοράσω το δάνειό μου στην τιμή στην οποία το παίρνει το επενδυτικό ταμείο. Και έχω προτεραιότητα. Η Moody’s έγραψε σε ένα σημείωμα ότι ο νόμος αυτός είναι κακός, γιατί αποθαρρύνει τα επενδυτικά ταμεία. Εμείς λέμε ότι ο νόμος είναι καλός γιατί αποθαρρύνει αυτούς που θέλουν να κερδοσκοπήσουν με την κατοικία, αυτούς που δεν πιστεύουν ότι η στέγη έχει κοινωνική λειτουργία. Αν είχε περάσει ο νόμος πριν πάρει η Blackstone τα δάνεια της Cataluna Caixa, ο κόσμος θα μπορούσε να επαναγοράσει τα στεγαστικά του με 15.000 ευρώ, 20.000 ευρώ, ή και 5.000 ευρώ και να απαλλαγεί από το υπόλοιπο χρέος.
– Αυτός είναι ένας λόγος για τον οποίο ο καταλανικός νόμος δεν βρίσκει σύμφωνη την κυβέρνηση της Μαδρίτης. Αλλοι λόγοι;
– Ο νόμος απαγορεύει σε μεγαλοϊδιοκτήτες, είτε πρόκειται για τράπεζες είτε για μεγάλες εταιρείες ακινήτων, να κάνουν εξώσεις και τους υποχρεώνει να προσφέρουν στην οικογένεια που βρίσκεται σε δυσκολίες μειωμένο ενοίκιο για τρία χρόνια. Επίσης, δίνει στην κυβέρνηση της Καταλωνίας και στους δήμους το δικαίωμα να παίρνουν στην κατοχή τους ακίνητα των τραπεζών που είναι άδεια για πάνω από δύο χρόνια και να τα διαθέτουν ως κοινωνικές κατοικίες.
– Εχει συμβεί κάτι τέτοιο;
– Εχει ξεκινήσει. Ενας από τους δήμους που έχει ανακοινώσει ότι προχωρά στο μέτρο αυτό είναι ο δήμος της Βαρκελώνης. Επίσης, οι επιχειρήσεις κοινής ωφελείας υποχρεώνονται, πριν κόψουν ρεύμα, φυσικό αέριο ή νερό, να ενημερωθούν για την κατάσταση της οικογένειας από τις κοινωνικές υπηρεσίες. Αν δεν πληρώνει λόγω ανέχειας, δεν επιτρέπεται να κοπεί η παροχή. Η κυβέρνηση της Μαδρίτης είναι συντηρητική, είναι εύλογο να μην τους αρέσει αυτός ο νόμος.
Στο Συνταγματικό Δικαστήριο
– Η ισπανική κυβέρνηση επικαλείται ζητήματα αντισυνταγματικότητας. (Μία εβδομάδα μετά τη συνομιλία μας, η υπηρεσιακή κυβέρνηση Ραχόι προσέφυγε στο Συνταγματικό Δικαστήριο εναντίον του άρθρου που προβλέπει διαγραφή όσων χρεών συνεχίζουν να βαραίνουν τους δανειολήπτες αφότου χάσουν το σπίτι τους, του άρθρου που υποχρεώνει τους μεγαλοϊδιοκτήτες να προσφέρουν υποχρεωτικά χαμηλά ενοίκια σε όσους βρίσκονται σε αδυναμία πληρωμής και του άρθρου που επιτρέπει να περνούν κάποια άδεια κτίρια στους δήμους ώστε να γίνονται κοινωνικές κατοικίες).
– Αν πιστεύαμε ότι στο ισπανικό κράτος το Συνταγματικό Δικαστήριο δεν επηρεάζεται από την εκτελεστική εξουσία, θα μπορούσαμε να πιστέψουμε και ότι στον καταλανικό νόμο υπάρχουν συνταγματικά προβλήματα. Για να ξαναγυρίσω στα επενδυτικά ταμεία, αυτό που θέλω να πω είναι ότι είναι πολύ πιο επιθετικά.
– Μπορείτε να γίνετε πιο σαφής;
– Ενα πράγμα που κάνουν είναι να προσλαμβάνουν ομάδες που πηγαίνουν και χτυπούν την πόρτα ανθρώπων που βρίσκονται σε αδυναμία πληρωμής και τους λένε να τα μαζέψουν, γιατί θα τους γίνει έξωση. Αυτοί οι άνθρωποι είναι σε πολύ δύσκολη συναισθηματική κατάσταση. Αν κάποιος είναι μόνος του, δεν είναι οργανωμένος, μπορεί πράγματι να φύγει χωρίς να ασκήσει κανένα από τα δικαιώματά του, από τον φόβο ότι θα τον διώξει η αστυνομία.

Πηγή : www.kathimerini.g

Αμερικανική χρηματοδότηση στον Βίλι Μπραντ στον Ψυχρό Πόλεμο

 

Ο σοσιαλδημοκράτης πολιτικός Βίλι Μπραντ, άλλοτε καγκελάριος Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας (ΟΔΓ), είχε χρηματοδοτηθεί μυστικά από την κυβέρνηση των ΗΠΑ τη δεκαετία του 1950, ενώ ήταν ακόμη βουλευτής στο Δυτικό Βερολίνο, για να προωθήσει τη γραμμή της στενότερης διατλαντικής συνεργασίας, αποκάλυψε χθες ένας αμερικανός ιστορικός.
Όπως αποκάλυψε η έρευνα του Αμερικανού ιστορικού Σκοτ Κράους, η οποία βασίστηκε στα αρχεία του ομόσπονδου κρατιδίου του Βερολίνου και παρουσιάστηκε στον Τύπο, ο σοσιαλδημοκράτης πολιτικός είχε λάβει κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1950 ένα ποσό ύψους 200.000 γερμανικών μάρκων από την αμερικανική κυβέρνηση.
Το ποσό ήταν σημαντικό την εποχή εκείνη καθώς ήταν ίσο με το ένα τρίτο των συνδρομών των κομματικών μελών του SPD στο Βερολίνο, σημείωσε το γερμανικό εβδομαδιαίο ειδησεογραφικό περιοδικό Der Spiegel.
Η καταβολή των κεφαλαίων αυτών είχε καμουφλαριστεί πίσω από την υπερτιμολόγηση ένθετων της τοπικής εφημερίδας της οποίας ο Μπραντ ήταν τότε αρχισυντάκτης.
Ο Κράους ανέφερε ότι ανακάλυψε και άλλες ενδείξεις στα αρχεία οι οποίες αφορούν πληρωμές και εκλογική στήριξη προς τον Μπραντ.
Η Ουάσινγκτον επιδίωκε, σύμφωνα με τα ντοκουμέντα που μπόρεσε να βρει ο ιστορικός, να βοηθήσει τις προσπάθειες του Βίλι Μπραντ, τότε βουλευτή και δημοτικού συμβούλου του Δυτικού Βερολίνου, για την προσχώρηση της νεαρής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας στο στρατόπεδο της Δύσης, καθώς μαινόταν ο ψυχρός πόλεμος.
Η γραμμή του ατλαντισμού αντιμετώπιζε τότε ιδιαίτερα έντονη αμφισβήτηση στο Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (SPD), μεγάλη μερίδα των μελών του οποίου εξέφραζε την έντονη αντίθεσή της στον επανεξοπλισμό της ΟΔΓ και στη συμμαχία της με τις ΗΠΑ.
«Ναι, ο Βίλι Μπραντ είχε δεχτεί πληρωμές που προέρχονταν από τα αμερικανικά ταμεία. Αλλά αυτό θα πρέπει να αποτιμηθεί στο πλαίσιο του ψυχρού πολέμου και του εκδημοκρατισμού της Γερμανίας», αφού υπήρχε «ένας κοινός σκοπός» του νεαρού τότε Γερμανού πολιτικού και της κυβέρνησης των ΗΠΑ, ανέφερε ο Αμερικανός ιστορικός μιλώντας στο Γερμανικό Πρακτορείο (dpa).
Το Ίδρυμα Βίλι Μπραντ του Βερολίνου, το οποίο βοήθησε την έρευνα, απέρριψε την ιδέα πως ο πρώην καγκελάριος διεφθάρη από την Ουάσινγκτον, υπογραμμίζοντας ότι την εποχή εκείνη υπερασπιζόταν με όλους τους τρόπους τον δυτικό προσανατολισμό της Γερμανίας.
Ο Μπραντ «δεν εξαγοράστηκε, διότι το να εξαγοράζεται κάποιος σημαίνει ότι κάνει κάτι με αντάλλαγμα χρήματα, το οποίο δεν θα έκανε σε διαφορετική περίπτωση», τόνισε ο Μπερντ Ρότερ, από τους εκπροσώπους του ιδρύματος.
Ο Βίλι Μπραντ αντιμετώπισε επανειλημμένα κατά τη διάρκεια της πολιτικής του σταδιοδρομίας κατηγορίες ότι τον χρηματοδοτούσε η CIA, ειδικά τη δεκαετία του 1970, που πάντοτε διέψευδε.
Ο Μπραντ, δήμαρχος του Βερολίνου (1957-1966) και μετέπειτα καγκελάριος της ΟΔΓ (1969-1974), αναγκάστηκε να παραιτηθεί όταν αποκαλύφθηκε ότι ένας συνεργάτης του ήταν κατάσκοπος της ανατολικογερμανικής υπηρεσίας πληροφοριών Στάζι.

Πηγή : www.efsyn.gr

Ο κλάδος απασχόλησης στην Ελλάδα που έχει μηδενική ανεργία

 

Και όμως, υπάρχει κλάδος στην Ελλάδα που δεν έχει επηρεαστεί από την κρίση.  
Οπως εκτιμά ο πρόεδρος του Συνδέσμου Επιχειρήσεων Πληροφορικής Βορείου Ελλάδας, Κωστής Καγγελίδης, η ανεργία είναι μηδενική για τα στελέχη της πληροφορικής, κάνοντας λόγο για μια αγορά που θα δημιουργήσει πολλές θέσεις εργασίας.
Στην εισήγησή του κατά το διήμερο Αναπτυξιακό Συνέδριο που διοργανώνει το ΤΕΕ/ΤΚΕ, ο κ. Καγγελίδης εξέφρασε την πεποίθησή του ότι για τα στελέχη της Πληροφορικής η ανεργία είναι μηδενική. Αναφέρθηκε στο φαινόμενο της μετανάστευσης επιστημόνων στο εξωτερικό και παρουσίασε τη πρωτοβουλία iGrow στην οποία έχουν συμπράξει το ΤΕΕ/ΤΚΜ, το ΑΠΘ και ο ΣΕΠΒΕ για την ανάσχεση του brain drain.

«Σύμφωνα με υπολογισμούς το 2020 θα υπάρχει στην Ευρώπη ζήτηση για ένα εκατομμύριο εργαζόμενους στον κλάδο της Πληροφορικής», κατέληξε.

Πάντως, όπως προκύπτει από στοιχεία του ΣΕΠΕ, ο τομέας του ΙΤ αναμένεται να παράξει νέες θέσεις εργασίας, εν μέσω κρίσης, καθώς οι ελληνικές επιχειρήσεις εκφράζουν πρόθεση προσλήψεων στα τμήματα, που σχετίζονται με την τεχνολογία, εντός του 2016. Σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία ο αριθμός των απασχολουμένων είναι πιθανό να αυξηθεί στα τμήματα Πωλήσεων, IT/Τεχνολογίας και Marketing, με την πρόθεση προσλήψεων να διαμορφώνεται σε 54,9%, 29,6% και 27,6% αντίστοιχα.
Ο κύριος λόγος για νέες προσλήψεις, το 2016, στις ελληνικές επιχειρήσεις σχετίζεται με την ανάγκη των εταιρειών για άτομα με νέες δεξιότητες.
Δεν είναι τυχαίο ότι η έρευνα διαπιστώνει ότι, μόλις, το 15% των επιχειρήσεων δεν θα επηρεαστεί από την έλλειψη δεξιοτήτων το 2016. Το μεγαλύτερο, όμως, ποσοστό και συγκεκριμένα το 85% των εταιρειών, θα έρθει αντιμέτωπο με την έλλειψη εργατικού δυναμικού με τις κατάλληλες δεξιότητες. Γι’ αυτόν το λόγο, άλλωστε, οι επιχειρήσεις δηλώνουν προετοιμασμένες να αντιμετωπίσουν αυτές τις ελλείψεις με μέτρα, όπως αυξήσεις μισθών και παροχών, ώστε να διατηρήσουν ή και να προσελκύσουν ταλέντα.
Αλλωστε, σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα της Εθνικής Τράπεζας οι επιχειρήσεις υπηρεσιών Πληροφορικής όχι μόνο άντεξαν αλλά στα χρόνια της κρίσης αλλά κατάφεραν να βελτιώσουν τις επιδόσεις τους. Ειδικά οι μικρομεσαίες εταιρείες του κλάδου αύξησαν, την περίοδο 2009 - 2014, τις πωλήσεις τους κατά 6% ετησίως έναντι πτώσης 0,2% για τις μεγάλες επιχειρήσεις του τομέα (εταιρείες με πωλήσεις μεταξύ €10 εκατ. και €50 εκατ.).

Πηγή: www.iefimerida.gr

Μεγαλώνει το χάσμα Βορρά - Νότου στην Ευρωζώνη

 

 Μεγαλώνει το χάσμα του πλούτου ανάμεσα στους πολίτες των ισχυρών κρατών-μελών στον πυρήνα της Ευρωζώνης και εκείνων που ανήκουν στον ευρωπαϊκό Νότο, με την Ελλάδα να βρίσκεται στη δυσμενέστερη θέση.
Σύμφωνα με έρευνα που παρουσίασε η γερμανική επενδυτική εταιρεία Flossbach von Storch, η περιουσία των Γερμανών και των Αυστριακών αυξήθηκε πάνω από 7% στα τέλη του 2015 από την αντίστοιχη περσινή περίοδο. Είναι σχεδόν διπλάσια αύξηση σε σχέση με τον πλούτο των νοικοκυριών στην Ιταλία και στην Ισπανία. Αντιθέτως, οι Ελληνες έχουν υποστεί μείωση πάνω από 4% στην περιουσία τους. Το διευρυνόμενο χάσμα στην περιουσιακή κατάσταση των πολιτών μεταξύ πυρήνα και περιφέρειας της Ευρωζώνης γεννά και εντείνει πολιτικές εντάσεις.
Κομβικό ρόλο στην ενίσχυση της περιουσιακής κατάστασης των Γερμανών πολιτών διαδραμάτισε η άνοδος των τιμών στα ακίνητα πάνω από 6%. Μερίδα οικονομολόγων εκφράζει επιφυλακτικότητα αναφορικά με την αναρρίχηση των τιμών στα ακίνητα. To σκάσιμο της «φούσκας» στην αγορά κατοικίας και επαγγελματικής στέγης άλλων χωρών του ανεπτυγμένου κόσμου, από τις ΗΠΑ μέχρι την Ιρλανδία και την Ισπανία, αποτέλεσε την απαρχή της χρηματοπιστωτικής κρίσης αλλά και της κρίσης χρέους στην Ευρωζώνη. Η εξασθένηση των τιμών των ακινήτων στην Ισπανία και στον υπόλοιπο ευρωπαϊκό Νότο αποτέλεσε βαρύ πλήγμα στον πλούτο των νοικοκυριών και στη φερεγγυότητα των επιχειρήσεων. Επιδείνωσε, επίσης, τη δανειοδοτική ισχύ των τραπεζών από τη συσσώρευση των «κόκκινων» δανείων και από τις καθυστερήσεις στην εκκαθάριση των ισολογισμών τους, αλλά και την ανακεφαλαιοποίησή τους. Σε γενικές γραμμές, για παράδειγμα, οι τιμές στην ισπανική αγορά κατοικίας έχουν υποχωρήσει κατά 30% από το ξέσπασμα της κρίσης. Η περιουσιακή κατάσταση των Ελλήνων δέχεται πιέσεις λόγω της υψηλής φορολόγησης στα ακίνητα και της εξαετούς κρίσης στη χώρα. Αρχές του 2016, ο οίκος πιστοληπτικής αξιολόγησης Fitch επισήμανε ότι η αγορά κατοικίας στην Ελλάδα θα συνεχίσει φέτος να καταγράφει πτώση 4% λόγω της ανεπαρκούς τραπεζικής χρηματοδότησης και της γενικότερης οικονομικής αβεβαιότητας.
«Μέχρι το 2006, όταν έσκασε η φούσκα στην αγορά των ακινήτων, οι οικονομίες στον ευρωπαϊκό Νότο είχαν απογειωθεί. Σήμερα βρίσκονται σε μια κατάσταση ανάλογη της Ιαπωνίας», σχολιάζει ο Τόμας Μάιερ, ιδρυτής του κέντρου ερευνών που ανέλαβε την αποπεράτωση της έρευνας. «Οι χώρες-μέλη του Βορρά στην Ευρωζώνη δεν είχαν εμφανίσει τόσο υψηλό πληθωρισμό στις τιμές των ακινήτων και έτσι διέφυγαν τον κίνδυνο της φούσκας», προσθέτει ο ίδιος. Η οικονομία της Ιαπωνίας, μία από τις ισχυρότερες του κόσμου, βρίσκεται σε στασιμότητα πάνω από μία δεκαετία, ενώ το χρέος της έχει εκτοξευθεί στα ύψη από τις προσπάθειες της κυβέρνησης να στηρίξει την ανάπτυξη.
Οπως σημειώνει ο Κρις Μπράιγιαρντ του ειδησεογραφικού πρακτορείου Bloomberg, οι τιμές κατοικιών στη Γερμανία δεν παρουσίασαν καμία άνοδο, σε πραγματικούς όρους, την 40ετία μέχρι και το 2010. Σύμφωνα με την UBS, οι τιμές έχουν αναρριχηθεί κατά 5,6% σε ετήσια βάση την τελευταία πενταετία, αντανακλώντας διπλάσια άνοδο από τον μέσον όρο της δεκαετίας του ’70. Η τάση αυτή είναι ιδιαίτερα αισθητή στα μεγάλα αστικά κέντρα. Οπως αποκαλύπτει έρευνα του ινστιτούτου ερευνών Empirica, οι τιμές διαμερισμάτων που διαφημίζονται στις επτά μεγαλύτερες πόλεις της Γερμανίας, συμπεριλαμβανομένης της Φρανκφούρτης και του Βερολίνου, αντανακλούν αύξηση 14,5% το 2015. Είναι η μεγαλύτερη αύξηση από το 2000.
Η Bundesbank, η κεντρική τράπεζα της Γερμανίας και μέλος του διοικητικού συμβουλίου της ΕΚΤ, υπολογίζει πως το ένα πέμπτο από την άνοδο των τιμών στα αστικά ακίνητα αποδίδεται στην υποχώρηση των τραπεζικών επιτοκίων. Η νομισματική πολιτική των αρνητικών επιτοκίων και των μέτρων ποσοτικής χαλάρωσης που ακολουθεί η ΕΚΤ, αποβλέποντας στην ενίσχυση του πληθωρισμού από τα υφιστάμενα επίπεδα, έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις από το Βερολίνο. Είναι σαφές πως δεν είναι αρεστή στο υπουργείο Οικονομικών και προσωπικά στον υπουργό Βόλφγκανγκ Σόιμπλε.

Πηγή : www.kathimerini.gr

Η αγορά… αυτορυθμίζεται και εξαφανίζει τον τζίρο για να γλιτώσει ΦΠΑ

 

Του Βασίλη Γεώργα

Ισχυρό κίνητρο ώστε και οι τελευταίοι επιχειρηματίες που ήταν «τυπικοί» με την εφορία να ελαχιστοποιήσουν ή να σταματήσουν εντελώς να κόβουν αποδείξεις αποτελεί η αύξηση του ΦΠΑ από το 23% στο 24%. Πρόκειται για το γνωστό σπορ «εξαφάνισης» του τζίρου από την αγορά στο οποίο επιδίδονται πλέον κατά συρροή χιλιάδες μικρομεσαίοι για να γλιτώσουν από τα νύχια της εφορίας. Εστιατόρια, μπαρ, καφετέριες, μικρά ξενοδοχεία, ταβέρνες και κάθε είδους επιχείρηση του τουρισμού και της εστίασης έχουν σταματήσει πλέον να κόβουν αποδείξεις.

Την τάση αυτή ήρθαν να επιβεβαιώσουν τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα η ΕΛΣΤΑΤ, σύμφωνα με τα οποία οι περισσότεροι μαγαζάτορες της χώρας εμφανίζονται να κρύβουν τον τζίρο τους, αφού στο πρώτο τρίμηνο του 2016 ο κύκλος εργασιών στις εταιρείες παροχής υπηρεσιών εστίασης και καταλυμάτων συρρικνώθηκε κατά 11,7%, όταν πέρυσι το αντίστοιχο διάστημα είχε αυξηθεί κατά 3,5% και συνολικά την τελευταία τριετία (2013 - 2015) έτρεχε με μέσο ετήσιο ρυθμό αύξησης 6,5%.

Εποχικότητα... διπλά βιβλία και «ανακύκλωση» αποδείξεων

Η πτώση είναι πολύ μεγάλη, όμως αν δει κανείς τι έγινε μεταξύ πρώτου τριμήνου 2016 και τελευταίου τριμήνου 2015, θα καταλάβει πως ίσως είναι μόνο ένα πρώτο βήμα προς την περαιτέρω συρρίκνωση των εσόδων από ΦΠΑ. Στο διάστημα Ιανουαρίου - Μαρτίου 2016 ο τζίρος των εταιρειών εστίασης και καταλυμάτων κατέρρευσε σε ποσοστό 27%. Ένας κλάδος εκατοντάδων χιλιάδων επιχειρήσεων έχασε το ένα τρίτο των εσόδων του μέσα σε ενενήντα ημέρες! Το μέγεθος της απώλειας είναι τέτοιο που δεν μπορεί να δικαιολογηθεί μόνο από την έντονη εποχικότητα του κλάδου. Οι ίδιοι οι επιχειρηματίες λένε ότι το νόμισμα έχει δύο όψεις:

• η μία είναι πως στην εστίαση και τα καταλύματα αποτελεί σύνηθες φαινόμενο να καταγράφεται διψήφια πτώση του κύκλου εργασιών μετά τον Δεκέμβριο κάθε έτους και μέχρι το τέλος του πρώτου τριμήνου, καθώς κλείνουν επιχειρήσεις και η κατανάλωση είναι μειωμένη. Αυτό το επιβεβαιώνουν και τα στατιστικά στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ που δείχνουν ότι τα αμέσως επόμενα τρίμηνα ο τζίρος σημειώνει κατακόρυφη αύξηση λόγω τουρισμού.
• η άλλη πλευρά του νομίσματος έχει να κάνει με την έκταση που λαμβάνει η φοροδιαφυγή. Η εικόνα που υπάρχει «έξω» είναι πως οι ταμειακές μηχανές στις περισσότερες επιχειρήσεις εστίασης και τουρισμού βγάζουν όλο και λιγότερες αποδείξεις και η νέα αύξηση του συντελεστή ΦΠΑ που τέθηκε σε ισχύ τον Ιούνιο αναμένεται ότι θα κάνει τα πράγματα πολύ χειρότερα το επόμενο διάστημα, ακόμη και αν η κατάργηση των χαμηλών συντελεστών στα νησιά κρύψει κάτω από το χαλί προσωρινά την προσπάθεια των επαγγελματιών να ενθυλακώσουν τον φόρο. Στην αγορά είναι κοινό μυστικό πως όλο και περισσότεροι επιχειρηματίες της εστίασης δουλεύουν πλέον με «διπλά βιβλία» εσόδων (ένα για το μαγαζί ένα για τον λογιστή) και με «ανακύκλωση» αποδείξεων κατανάλωσης μέσα στην ίδια ημέρα. Υπό το πρίσμα αυτό, έχει πολύ ενδιαφέρον να δούμε πώς θα συμπεριφερθεί η αγορά τα δύο επόμενα τρίμηνα. Ενώ θα περίμενε κανείς αυτές οι «αμυντικές κινήσεις» με τις αποδείξεις να έχουν περιοριστεί με τα capital controls και την εντεινόμενη χρήση πλαστικού χρήματος, αυτές πληθαίνουν. Αφενός επειδή η χρήση μετρητών παραμένει κυρίαρχη σε εστιατόρια, ταβέρνες, μπαρ και καφετέριες, αφετέρου επειδή χιλιάδες επιχειρηματίες έχουν συνδέσει τα μηχανάκια υποδοχής καρτών με λογαριασμούς του εξωτερικού όπου τεράστια ποσά τζίρων διαφεύγουν ανεξέλεγκτα ζημιώνοντας το Δημόσιο και εμμέσως όλους τους φορολογούμενους.

Κάτω του 50% η εισπραξιμότητα, σύμφωνα με έκθεση του ΣΕΒ

Το φαινόμενο της φοροαποφυγής παραμένει εδώ και δεκαετίες ένα από τα πλέον εκτεταμένα στην Ελλάδα και οι αλλεπάλληλες αυξήσεις των φόρων επιδεινώνουν διαρκώς την εικόνα. Υπολογίζεται πως η «διαρροή» ΦΠΑ στην αγορά υπερβαίνει τα 6,7 δισ. ευρώ ετησίως, με το «άνοιγμα» της χώρας μας μεταξύ των προσδοκώμενων εσόδων και των ποσών που τελικά εισπράττονται να είναι διπλάσιο συγκριτικά με την υπόλοιπη Ευρώπη, καθώς στην Ελλάδα χάνεται το 33 - 35% του ΦΠΑ έναντι μέσου 16% στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η τελευταία έκθεση του ΣΕΒ (Συνδέσμου Επιχειρήσεων και Βιομηχάνων) εκτιμούσε πως η εισπραξιμότητα των φόρων βρίσκεται συνολικά κάτω από το 50% στην Ελλάδα, ενώ η δραματική κατάσταση αποτυπώνεται στην εκτίναξη των ληξιπρόθεσμων οφειλών προς το Δημόσιο στα 88,7 δισ. ευρώ, εκ των οποίων τα 2,24 δισ. ευρώ είναι φρέσκα ληξιπρόθεσμα του πρώτου τετραμήνου.

Προσπαθούν να κλείσουν την τρύπα στα έσοδα με μέτρα που την μεγαλώνουν

Μέχρι τον Απρίλιο οι αποκλίσεις των εσόδων από τους προϋπολογισμένους φορολογικούς στόχους έφταναν τα 500 εκατ. ευρώ, ενώ μόνο από τον φόρο εισοδήματος και τους φόρους στην περιουσία (ΕΝΦΙΑ κλπ) τα έσοδα ήταν λιγότερα κατά 228 εκατ. ευρώ. Πρόκειται για μια νέα μαύρη τρύπα μισού δισ. ευρώ, την οποία το Δημόσιο επιχειρεί να καλύψει εσπευσμένα αυξάνοντας ακόμη περισσότερο τους φόρους ή φέρνοντας καινούριους ενώ δεν μπορεί να εισπράξει τους παλιούς.

Τα μέτρα 1 δισ. ευρώ στους άμεσους φόρους και τα πρόσθετα 1,8 δισ. ευρώ στους έμμεσους έχουν αυξήσει γεωμετρικά τον κίνδυνο η τρύπα να μεγαλώσει τους επόμενους μήνες και η οικονομία να περάσει το «όριο αντοχής» λόγω της υπερφορολόγησης.

Πηγή : www.liberal.gr

Γαλλία: Σέντρα στο Euro 2016 εν μέσω απεργιών και φόβου για τρομοκρατικό κτύπημα

Ισχυρά μέτρα ασφαλείας - Πάνω από 80.000 ενοπλοι στους δρόμους - Η κυβέρνηση καλεί τα συνδικάτα να σταματήσουν τις κινητοποιήσεις

 

Με τον αγώνα Γαλλία -Ρουμανία γίνεται στις 10 μ.μ. της Παρασκευής η πρώτη «σέντρα» του Euro 2016, μέσα, όμως,  σε κλίμα απεργιακού πολέμου που πολλαπλασιάζει το άγχος από το  φόβο της τρομοκρατίας.
Βασικά χαρακτηριστικά της ημέρας της «πρεμιέρας» του Euro είναι τα ισχυρά μέτρα ασφαλείας στις ανοικτές συγκεντρώσεις, η πρόσκληση της κυβέρνησης προς τα συνδικάτα να υποχωρήσουν,  τα σκουπίδια που στοιβάζονται στους δρόμους και τα προβλήματα στις μεταφορές λόγω των τρένων. 
Απτόητοι ωστόσο, οι Γάλλοι γιόρτασαν την Πέμπτη την έναρξη – ενώ δεν έλειψαν ούτε τα… συνηθισμένα προβλήματα με βρετανούς χούλιγκανς στη Μασσαλία.
Από τις 10 Ιουνίου έως τις 10 Ιουλίου, οπότε και είναι προγραμματισμένος να διεξαχθεί ο τελικός της διοργάνωσης, 24 εθνικές ομάδες θα δώσουν τις δικές τους μάχες, διεκδικώντας το στέμμα της βασίλισσας της Ευρώπης.
Ένα στέμμα που, από το 2008 δεν λέει να το αποχωριστεί η Ισπανία, η οποία θέλει να διευρύνει το σερί της, αν και οι μπουκμέικερς την θωρούν τρίτο φαβορί πίσω από την Γερμανία (μαζί με τους Ισπανούς έχουν από τρεις κατακτήσεις, αλλά η τελευταία είναι το μακρινό 1996) και τη διοργανώτρια Γαλλία, η οποία, πέραν του ότι διαθέτει μια εξαιρετική ομάδα, αγωνίζεται στην έδρα της, όπου έχει 100% επιτυχία! 
Για πρώτη φορά μετά από τρεις συνεχόμενες παρουσίες (2004, 2008, 2012) απούσα από τη γιορτή του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου θα είναι η Εθνική Ελλάδας, πληρώνοντας την τραγική παρουσία της στην προκριματική διαδικασία.
Βασικό θέμα συζήτησης και η μεγαλύτερη έγνοια όλων των εμπλεκομένων είναι η ασφάλεια ή  ο φόβος πιθανού τρομοκρατικού χτυπήματος στη διάρκεια των αγώνων.
Οι επιθέσεις στη Γαλλία τον Νοέμβριο του 2015 και αυτές  στις Βρυξέλλες πριν από τρεις μήνες δημιούργησαν ακόμη μεγαλύτερο προβληματισμό, ωστόσο οι διοργανωτές δηλώνουν πανέτοιμοι για παν ενδεχόμενο και η αλήθεια είναι ότι όλες οι δυνάμεις της χώρας (η οποία βρίσκεται και σε απεργιακό κλοιό) είναι σε επιφυλακή.
Οι αριθμοί πραγματικά είναι εντυπωσιακοί, καθώς στη διάρκεια του τουρνουά (όπου αναμένεται να παρακολουθήσουν τους αγώνες περίπου 8.000.000 φίλαθλοι) θα βρίσκονται επί ποδός: 42.000 αστυνομικοί, 30.000 χωροφύλακες, 10.000 στρατιώτες, αλλά και άλλοι 10.000 σεκιούριτι (τους οποίους απαίτησε η UEFA), οι οποίοι θα έχουν την ευθύνη του ελέγχου στους χώρους του γηπέδου, με τις ζώνες ασφαλείας να ξεκινούν από απόσταση δύο χιλιομέτρων.
Οι Γάλλοι πέρασαν με επιτυχία το τεστ του Ρολάν Γκαρός, όπου -σε πολύ μικρότερη κλίμακα, βέβαια- λειτούργησαν οι ζώνες ασφαλείας και οι έλεγχοι με ανιχνευτές μετάλλων, ωστόσο τα μεγέθη στο Euro είναι απείρως μεγαλύτερα.
Κι αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο σε όλες τις πόλεις όπου θα διεξαχθούν οι αγώνες, θα υπάρχουν διάσπαρτοι ελεύθεροι σκοπευτές (κυρίως στις περιοχές κοντά στα ξενοδοχεία των αποστολών και στα γήπεδα).
Σε θεωρητικό επίπεδο, οι Γάλλοι φαίνεται να έχουν ετοιμαστεί για κάθε ενδεχόμενο και είναι χαρακτηριστικό ότι το τελευταίο δίμηνο έχουν επεξεργαστεί 30 διαφορετικά σενάρια (με τις ανάλογες ασκήσεις), τα οποία περιλαμβάνουν από επιθέσεις βομβιστών μέχρι επίθεση με χημικά -είτε στα γήπεδα είτε στο κέντρο των πόλεων.
Οι όμιλοι
Α' Όμιλος: Γαλλία, Ρουμανία, Ελβετία, Αλβανία
Β' Όμιλος: Αγγλία, Ρωσία, Ουαλία, Σλοβακία
Γ' Όμιλος: Γερμανία, Πολωνία, Ουκρανία, Β. Ιρλανδία
Δ' Όμιλος: Ισπανία, Κροατία, Τσεχία, Τουρκία
Ε' Όμιλος: Βέλγιο, Ιταλία, Σουηδία, Ιρλανδία
ΣΤ' Όμιλος: Πορτογαλία, Αυστρία, Ισλανδία, Ουγγαρία
Οι 24 φιναλίστ έχουν χωριστεί σε έξι ομίλους των τεσσάρων ομάδων και στην επόμενη φάση όπου αρχίζουν τα νοκ άουτ παιχνίδια προκρίνονται οι δύο πρώτες κάθε ομίλου και οι τέσσερις καλύτερες τρίτες όλων των ομίλων.
Σε περίπτωση ισοβαθμιών για τις καλύτερες τρίτες τα κριτήρια των ισοβαθμιών είναι τα εξής: 1) Βαθμοί, 2) Διαφορά γκολ, 3) Καλύτερη επίθεση, 4) Βαθμός FairPlay, 5) Θέση στο ranking της UEFA. 

Διαβάστε το πρόγραμμα των αγώνων με ένα κλικ ΕΔΩ

Το νερό ξανά στο στόχαστρο

 

Το ζήτημα του νερού επιστρέφει. Μπορεί η κυβέρνηση να αποφεύγει να το φέρει για συζήτηση στη Βουλή, μια σειρά από ενέργειες όμως δείχνουν ότι το ενδεχόμενο ιδιωτικοποίησης μέρους της ΕΥΔΑΠ και της ΕΥΑΘ αλλά και της διαχείρισης των υδάτων γίνεται όλο και πιο πιθανό, ενώ οι «μνηστήρες» για την εκμετάλλευση ενός δημοσίου αγαθού ετοιμάζονται.

 του Θάνου Καμήλαλη

Τελευταίο «κρούσμα» ήταν η υπογραφή του οδικού χάρτη στρατηγικής συνεργασίας Ελλάδας - Γαλλίας, που συνυπέγραψαν την Παρασκευή ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας και ο Γάλλος ομόλογος του, Μανουέλ Βαλς, κατά την επίσκεψη του δεύτερου στην Αθήνα. Ανάμεσα στα όσα προβλέπει, περιλαμβάνεται η  «ενθάρρυνση των επιχειρήσεων να ανταποκριθούν στις προσκλήσεις ενδιαφέροντος των ελληνικών αρχών στο πλαίσιο των αποκρατικοποιήσεων που έχουν δρομολογηθεί, ιδίως του νέου αεροδρομίου Κρήτης, της διαχείρισης των υδάτων σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα, για τις οποίες εξετάζεται νέο σχήμα, καθώς και οι σιδηρόδρομοι (ΤΡΑΙΝΟΣΕ, ΕΕΣΣΤΥ)». Η επίσκεψη Βαλς λοιπόν φαίνεται ότι είχε στόχο, μεταξύ άλλων, «η Γαλλία να κάνει τα ψώνια της» όπως είχαν σχολιάσει τα γαλλικά ΜΜΕ μια προηγούμενη επίσκεψη του Φρανσουά Ολάντ.

Άλλωστε το ενδιαφέρον γαλλικών εταιρειών για την εκμετάλλευση του νερού σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη είναι γνωστό εδώ και χρόνια, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα την εταιρεία Suez που προσπαθεί να αναμειχθεί με κάθε τρόπο στην ΕΥΑΘ, κατέχει το 5% των μετοχών και μάλιστα το 2013 είχε εκδηλώσει ενδιαφέρον για το πλειοψηφικό πακέτο της εταιρείας. Ήταν η εποχή που το ΤΑΙΠΕΔ και η τότε κυβέρνηση προωθούσαν την πλήρη ιδιωτικοποίηση του νερού των δύο μεγαλύτερων πόλεων της χώρας, πολιτική που αποτελεί μνημονιακή υποχρέωση εδώ και περίπου μια πενταετία.

Οι επιδιώξεις αυτές προσέκρουσαν στην ισχυρή αντίθεση κινημάτων και πολιτών. Επιστέγασμα αυτών των αντιστάσεων ήταν αφενός το άτυπο δημοψήφισμα που διοργανώθηκε στη Θεσσαλονίκη, τον Μάιο του 2014, όταν 213.508 πολίτες (το 98% όσων συμμετείχαν) έστειλαν μήνυμα κατά της πώλησης του νερού και αφετέρου η απόφαση ης Ολομέλειας του ΣτΕ 1906/2014, με την οποία κρίθηκε αντισυνταγματική η ιδιωτικοποίηση της ΕΥΔΑΠ (κατ'επέκταση και της ΕΥΑΘ) και όπου ορίστηκε ότι το 50% συν μία μετοχή της εταιρίας όπως και το μάνατζμεντ θα πρέπει να παραμείνουν στο κράτος. Τα γεγονότα αυτά έβαλαν στον «πάγο» κάθε προσπάθεια ιδιωτικοποίησης μέρους των εταιρειών ύδρευσης, τουλάχιστον μέχρι πριν λίγες εβδομάδες. Το θέμα επανήλθε στο προσκήνιο, κατά τη συζήτηση στη Βουλή για το πολυνομοσχέδιο με τα (προτελευταία) προαπαιτούμενα για το κλείσιμο της αξιολόγησης.

Η διαδικασία προχωράει, η Βουλή απουσιάζει

Κατά τη διάρκεια της συζήτησης του πολυνομοσχεδίου στις αρμόδιες επιτροπές, πριν εισαχθεί στην Ολομέλεια, το ζήτημα μονοπώλησε το ενδιαφέρον, λόγω της τακτικής που επέλεξε να ακολουθήσει η κυβέρνηση. Στα άρθρα που αφορούσαν το νέο υπερταμείο αποκρατικοποιήσεων γινόταν λόγος για μια σειρά από ΔΕΚΟ που θα περνούσαν σε αυτό, μέσω της μεταφοράς τους στη θυγατρική Εταιρεία Δημοσίων Συμμετοχών (ΕΔΗΣ). Το ποιες δημόσιες επιχειρήσεις θα μεταβιβαστούν στο υπερταμείο γινόταν σαφές σε ένα παράρτημα του πολυνομοσχεδίου, μόνο που το παράρτημα αυτό… δεν ήρθε στη Βουλή. Η παράλειψη αυτή προκάλεσε σφοδρές αντιδράσεις από την πλευρά της αντιπολίτευσης και μετά από μια πολύ έντονη συζήτηση στην αρμόδια Επιτροπή, η κυβέρνηση έφερε στο φως  το σχετικό παράρτημα στο οποίο προβλεπόταν η μεταφορά 7 εταιρειών (ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ, ΕΥΑΘ, ΕΛΒΟ, ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ και Κτιριακές Υποδομές) στο υπερταμείο, αλλά «σε επόμενο στάδιο». Μολονότι η διατύπωση ήταν σαφής ως προς την παραχώρηση, ο υπουργός Οικονομικών ,Ευκλείδης Τσακαλώτος, επέμεινε μιλώντας στην Επιτροπή ότι η μεταφορά του δέυτερου πακέτου επιχειρήσεων είναι «υπό συζήτηση». Τελικά καθώς οι αντιδράσεις συνεχίστηκαν, η κυβέρνηση απέσυρε τη διάταξη, δείγμα του ότι το ζήτημα θεωρείται κοινοβουλευτικό «ταμπού»

Ωστόσο οι διαδικασίες εκτός Βουλής προχωρούν κανονικά και καθώς φαίνεται, έχουν επιταχυνθεί μετά την ολοκλήρωση του μεγαλύτερου μέρους της αξιολόγησης. Λίγες μέρες μετά την υπερψήφιση του πολυνομοσχεδίου, το Κυβερνητικό Συμβούλιο Οικονομικής Πολιτικής (ΚΥΣΟΙΠ) ενέκρινε το χρονοδιάγραμμα του ΤΑΙΠΕΔ για 19 αποκρατικοποιήσεις περιουσιακών στοιχείων του Δημοσίου. Σε αυτές συμπεριλαμβάνονται οι πωλήσεις του 11% της ΕΥΔΑΠ και του 23% της ΕΥΑΘ. Συγκεκριμένα προβλέπεται:

• ΕΥΔΑΠ: Η αξιοποίηση προβλέπει την πώληση του 11% των μετοχών, με το ΤΑΙΠΕΔ να κατέχει το 27% των μετοχών. Τα επόμενα βήματα έχουν ως εξής: Το Δημόσιο και το ΤΑΙΠΕΔ να ζητήσουν την επιστροφή κεφαλαίου στους μετόχους, όπως προβλέπεται από το εταιρικό δίκαιο. Το ΤΑΙΠΕΔ να επιλέξει συμβούλους μέχρι το τρίτο τρίμηνο του 2016, καθώς και να εκπονήσει επιχειρηματικό σχέδιο
• ΕΥΑΘ: Έως το τρίτο τρίμηνο το ΤΑΙΠΕΔ θα επιλέξει συμβούλους. Τα επόμενα βήματα περιλαμβάνουν: Αξιολόγηση εναλλακτικών επιλογών για την πώληση του 23% των μετοχών. Βελτίωση του ρυθμιστικού πλαισίου και έγκριση αναθεωρημένης σύμβασης παραχώρησης από την εταιρεία και το ελληνικό Δημόσιο.

Η Ευρώπη κάνει το αντίθετο

Το παράδοξο είναι ότι ενώ η Ελλάδα (υποχρεώνεται να) επιλέγει την ιδιωτικοποίηση του νερού, οι χώρες που έχουν δοκιμάσει αυτήν την πολιτική έχουν εδώ και χρόνια ακολουθήσει την αντίθετη πορεία. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ή… Γαλλία. Η σύμβαση του δήμου του Παρισιού με τις εταιρείες Suez  και Veolia διήρκησε 23 χρόνια, από το 1985 μέχρι το 2008. Έπειτα οι αρχές της γαλλικής πρωτεύουσας αποφάσισαν, εν μέσω καταγγελιών για διαφθορά και υπερτιμολογήσεις, τη δημιουργία μιας δημόσιας εταιρείας, της Eau de Paris, που γρήγορα κατάφερε να εξοικονομήσει 35 εκατ. ευρώ και να μειώσει 8% τα τιμολόγια.

Και δεν είναι μόνο το Παρίσι, περισσότερες από 10 μεγάλες γαλλικές πόλεις αποφάσισαν να επανακρατικοποιήσουν το νερό, μεταξύ των οποίων η Γκρενόμπλ, το Μπορντό και η Ρεν. Ανάλογα παραδείγματα στην υπόλοιπη Ευρώπη συμπεριλαμβάνουν τη Νάπολι, τη Στουτγκάρδη αλλά και το Βερολίνο. Σε άλλες πόλεις, όπως η Σόφια και η Βαρκελώνη, η διαδικασία επανακρατικοποίησης είναι σε εξέλιξη. Ο παρακάτω χάρτης είναι ενδεικτικός:

Το ότι η Ελλάδα ετοιμάζεται να ακολουθήσει μια πολιτική που κρίνεται λανθασμένη σε παγκόσμιο επίπεδο δεν αποτελεί εντύπωση (άλλωστε τα μνημόνια δεν έχουν και πολλή... λογική μέσα τους). Το σίγουρο είναι ότι τους επόμενους μήνες το θέμα θα απασχολήσει αρκετά και η κυβέρνηση θα πρέπει να βρεθεί αντιμέτωπη με τις αποφάσεις της. Αστάθμητος παράγοντας σε όλα αυτά η αντίδραση της κοιινωνιας που κάποτε έστειλε ξεκάθαρα μηνύματα κι επέβαλε την άποψη της. Τώρα; 

Πηγή : www.thepressproject.gr

Άγιος Δημήτριος: Δωρεάν μεταφορά των δημοτών στην παραλία

 

Πραγματοποιείται και φέτος το πρόγραμμα της δωρεάν μεταφοράς δημοτών Αγίου Δημητρίου στην παραλία του Αγίου Κοσμά, για θαλάσσια μπάνια, κατά το δίμηνο Ιουλίου – Αυγούστου 2016.

Το πρόγραμμα θα εκτελείται με δύο διαδρομές, από 27 Ιουνίου έως και 2 Σεπτεμβρίου 2016, σε 5 15νθήμερα, ως εξής: 1ο 15νθήμερο 27 Ιουνίου – 8 Ιουλίου 2ο 15νθήμερο 11 Ιουλίου – 22 Ιουλίου 3ο 15νθήμερο 25 Ιουλίου – 5 Αυγούστου 4ο 15νθήμερο 8 Αυγούστου – 19 Αυγούστου 5ο 15νθήμερο 22 Αυγούστου – 2 Σεπτεμβρίου

1η ΔΙΑΔΡΟΜΗ – ΑΝΑΧΩΡΗΣΗ: 07:55	1η ΔΙΑΔΡΟΜΗ – ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ: 09:55
Αγ. Δημητρίου 321 (Εργοτάξιο)	Όπως η αναχώρηση
Αγ. Δημητρίου 273-275 (Στάση 1ηΚαλαμακίου)
Αγ. Δημητρίου 239 (Στάση Γέφυρα)
Ασύρματος (Φούρνος Αλετρά)
Ασυρμάτου 84 & Κουντουριώτου (Είσοδος Ασυρμάτου)
Άρτης 44 & Βεργίνας (Στάση Βεργίνας)
Αγ. Δημητρίου 215 (Στάση Σαρωνικός)
Αγ. Δημητρίου 163-165 – Ν. Τέρμα (Στάση Ελ. Βενιζέλου)
25ης Μαρτίου 52 & Θουκυδίδου (Στάση Θουκυδίδου)
Παπάγου 43 – Αρίωνας (Στάση 1ηΠαπάγου)
Παπάγου 23 – Στρογγυλό (Στάση 2ηΠαπάγου)
Λ. Βουλιαγμένης (Στάση Παναγίτσα)
Στάση Πλατεία Παναγούλη

2η ΔΙΑΔΡΟΜΗ – ΑΝΑΧΩΡΗΣΗ: 10:55	2η ΔΙΑΔΡΟΜΗ – ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ: 12:45
Αργοστολίου  (Τέρμα 112)	Όπως η αναχώρηση
Ασημακοπούλου (Παλαιό Τέρμα 112)
Πλουτάρχου & Σουλίου (Στάση Πλουτάρχου)
Τρικάλων & Σουλίου (Στάση Τρικάλων)
Πρεβέζης & Σουλίου (Στάση Πρεβέζης)
Δελφών (Στάση Ρούμελης)
Δράμας & Αγ. Βασιλείου (Στάση Αμφιλοχίας)
Ι. Ν. Αγίου Βασιλείου (Στάση Αγίου Βασιλείου)
Τέρμα Αγίου Βασιλείου (Λ. Βουλιαγμένης)
Στάση Μετρό Ηλιούπολη

Οι κάρτες συμμετοχής στο πρόγραμμα, θα διανέμονται στους ενδιαφερόμενους τις παρακάτω ημέρες:
• Τρίτη 21 Ιουνίου • Πέμπτη 23 Ιουνίου και • Παρασκευή 24 Ιουνίου
Ώρα: 9:00 π.μ. – 1:00 μ.μ. στο ισόγειο του Δημαρχείου.
Οι ενδιαφερόμενοι/ες δημότες/ισσες ή κάτοικοι θα παραλαμβάνουν την κάρτα αυτοπροσώπως προσκομίζοντας:
1. Αστυνομική ταυτότητα
2. Μικρή πρόσφατη φωτογραφία
3. Πρόσφατο λογαριασμό ΔΕΚΟ ή εκκαθαριστικό εφορίας ή κάρτα μέλους ΚΑΠΗ Αγίου Δημητρίου.

Πηγή :  http://geitoniamou.gr

Πανελλήνια Σύσκεψη - Συνδιαμορφώνουμε την Σύγχρονη Αριστερά

Το ΔΙΚΤΥΟ Ανανεωτικής Αριστεράς

στο πλαίσιο του διαλόγου με την κοινωνία και τους φορείς διοργανώνει

Πανελλαδική Σύσκεψη

το Σάββατο 25 Ιουνίου 2016.

Εντός της σύσκεψης θα λειτουργήσουν ομάδες εργασίας / διαλόγου

με στόχο την ανταλλαγή απόψεων και τη συνδιαμόρφωση θέσεων

για τα θέματα που απασχολούν την κοινωνία σήμερα.

Δήλωση συμμετοχής στο diktio.ananeotikis.aristeras@gmail.com

Δύσκολο να σταθεί όρθιο ένα άδειο σακί...

Του Γιάννη Παντελάκη

 

Θυμάμαι την Δευτέρα 26 Ιανουαρίου του 2015. Τα πλήθη ή για την ακρίβεια ένα σημαντικό μέρος από αυτά, δείχνει ένα πρωτόγνωρο ενθουσιασμό από τις δυο πρώτες κινήσεις του Α. Τσίπρα.  Αφού από το προηγούμενο βράδυ -σαν έτοιμος από καιρό- έχει κλείσει την συνεργασία με τον Καμμένο, επισκέπτεται το σκοπευτήριο της Καισαριανής για ν’ αποτίσει φόρο τιμής στους εκτελεσθέντες εκεί. Αυτά το πρωί. Το απόγευμα, επισκέπτεται τον αρχιεπίσκοπο. Τι νόημα έχουν δυο τέτοιες πρωθυπουργικές κινήσεις; Συμβολικό, είναι η απάντηση. Και το συμπέρασμα αρκετούς μήνες μετά, είναι πως σε αυτά, στα επικοινωνιακά τεχνάσματα δηλαδή, είναι καλοί. Έως και εξαιρετικοί.

Τότε βέβαια, ήταν σχετικά ανέμελες εποχές. Ό,τι και αν έκαναν σε επικοινωνιακό επίπεδο έπιανε τόπο. Σε ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας τουλάχιστον, το οποίο τους είχε πιστέψει. Συμφωνούσαν σε ένα νέο μνημόνιο στις Βρυξέλλες (αποκαλυπτικές οι δηλώσεις τότε του Γιούνκερ) και μετά στην Αθήνα προκαλούσαν ένα δημοψήφισμα για αν θέλουμε ή όχι μνημόνιο! Αυτά, τότε.

Τώρα, σε μια εποχή που ο μνημονιακός ΣΥΡΙΖΑ, έχει ισοπεδώσει σχεδόν τα πάντα, συμβολικές κινήσεις σαν κι αυτές της εξαγγελίας αναθεώρησης του συντάγματος και του εκλογικού νόμου, την επέτειο αποκατάστασης της Δημοκρατίας, δεν είναι εύκολο να αποδώσουν. Όταν μάλιστα είναι κάτι περισσότερο από φανερό, πως και οι δυο προτάσεις δεν είναι αποτέλεσμα διεργασιών, έστω μέσα στο ίδιο το κόμμα, αλλά έμπνευσης κάποιων που ασχολούνται με την επικοινωνιακή εικόνα της κυβέρνησης.

Η προσπάθειά της να αλλάξει την ατζέντα είναι κατανοητή. Η κοινωνία δέχεται ένα γερό πακέτο σκληρών μέτρων, συνέχεια εκείνων που άρχισαν από το 2010. Με μια ουσιαστική διαφορά ωστόσο από τότε. Την ανυπαρξία κάποιας καλύτερης προοπτικής. Τότε, κάποιοι υιοθετούσαν το success story του Σαμαρά, κάποιοι είχαν εναποθέσει τις ελπίδες τους στον Τσίπρα που θα έσκιζε τα μνημόνια. Τώρα, δεν υπάρχει κάτι τέτοιο, δεν υπάρχει η έννοια της ελπίδας έστω και αμυδρής. Η κυβέρνηση, που δείχνει διατεθειμένη να παραμείνει γαντζωμένη στην εξουσία, επιχειρεί να αλλάξει το γενικευμένο κλίμα δυσαρέσκειας, είτε προωθώντας ανυπόστατες επιτυχίες (π.χ. ρύθμιση χρέους), είτε με τεχνάσματα σαν τα προαναφερόμενα.

Ακόμα και αυτά τα τελευταία ωστόσο, είναι φανερό πως ακόμα και ως συμβολικές κινήσεις δεν μπορεί να έχουν και απήχηση. Όπως είχε πει κάποιος, είναι δύσκολο να σταθεί όρθιο ένα άδειο σακί. Και η κυβέρνηση, αθετώντας σχεδόν το σύνολο των υποσχέσεών της και κάνοντας θεαματικές κυβιστήσεις, μοιάζει πια σαν ένα άδειο σακί. Παραμένει με έναν τεχνητό τρόπο όρθια (τους 153 βουλευτές), αλλά χωρίς την κοινωνία ή έστω ένα μέρος της, μαζί της.

Κάποιος πρέπει να τους πει, ότι δεν εξαγγέλλεις συνταγματική αναθεώρηση όταν δεν έχεις καν ξεκινήσει ούτε τις συζητήσεις με ανθρώπους που έχουν βαθιά γνώση για το θέμα. Δεν προαναγγέλλεις αλλαγή του εκλογικού νόμου στην κατεύθυνση της απλής αναλογικής, γιατί αυτό αποτελεί μια ακόμα πολιτική απάτη. Δεν υπάρχει «κατεύθυνση απλής αναλογικής», υπάρχει απλή αναλογική. Είτε την υιοθετείς όπως είναι υλοποιώντας έστω μια από τις πολύχρονες εξαγγελίες και δεσμεύσεις σου, είτε απλά μιλάς για ένα άλλο εκλογικό σύστημα από το σημερινό. Απλή αναλογική με έστω και 10 έδρες μπόνους για το πρώτο κόμμα, δεν υπάρχει. Εκτός και αν πιστεύεις πως υπάρχουν ακόμα πολλοί πρόθυμοι να σε πιστέψουν...

Πηγή  : www.liberal.gr