Τα δικαιώματα του εργάτη, του γέρου, του πρόσφυγα στους σκοτεινούς καιρούς του αναθεωρητισμού

του Γιώργου Μελιγγώνη

 

Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η ανθρωπότητα –τουλάχιστον σε ό,τι αφορά την λεγόμενη Δύση- μπήκε σε μία περίοδο «σταθερότητας», ως προς την αναγνώριση των δικαιωμάτων του ανθρώπου. Η φρίκη των δύο παγκοσμίων πολέμων και το βαρύ τίμημα που πλήρωσε σε αίμα η ανθρωπότητα πυροδότησαν την ολοκλήρωση μίας πορείας αναγνώρισης όλων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Είχε προηγηθεί η φρίκη της δουλείας στις ΗΠΑ, τα εκατομμύρια των εργατών που χάθηκαν στις φάμπρικες της Βιομηχανικής Επανάστασης του 19ου αιώνα, αλλά και το αίμα που έρρεε άφθονο για έναν αιώνα σε όλες τις «αποικίες» των «μεγάλων δυνάμεων» της Ευρώπης.
Έτσι, από την δεκαετία του ’50 και εξής, όταν αποκαταστάθηκε σε όλες τις χώρες της Δύσης η δημοκρατική «κανονικότητα» και εμπεδώθηκε η ειρήνη, η ανθρωπότητα έθεσε στο επίκεντρο τα ανθρώπινα δικαιώματα, σε όλες τους τις μορφές: είτε πρόκειται για το δικαίωμα του πρόσφυγα σε άσυλο, περίθαλψη και προστασία, είτε πρόκειται για το δικαίωμα του εργάτη και του πολίτη εν γένει σε κοινωνικές παροχές και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, είτε το δικαίωμα του ηλικιωμένου στη σύνταξη, στην αποκομιδή των καρπών της εργασίας του και σε αξιοπρεπές τέλος των ημερών του.
Η διαρκής ανάπτυξη των ΗΠΑ, αλλά και η οικοδόμηση της Ενωμένης Ευρώπης ως ενός πολιτικού πειράματος ειρήνης και κοινωνικής ευημερίας για όλους στηρίχθηκαν σε όλες τις μαύρες σελίδες της παγκόσμιας Ιστορίας και σε όλο τον δυτικό κόσμο υπήρξε ένα consensus: «Ποτέ πια». Ποτέ πια στη δουλεία, ποτέ πια σε εργάτες που η ζωή τους είναι να δουλεύουν και να κοιμούνται, ποτέ πια σε αρρώστους και ηλικιωμένους που να πεθαίνουν στον δρόμο.
Ωστόσο, πέρασαν σχεδόν 60 χρόνια από τότε και φαίνεται ότι η ανθρωπότητα θεώρησε όλα αυτά τα «ποτέ πια» δεδομένα. Και ως γνωστόν, όταν κάτι θεωρείται δεδομένο, τότε παραγνωρίζεται η αξία του.
Κάπως έτσι, και με αφορμή την οικονομική κρίση, στην Ευρώπη ξεκίνησαν σκοτεινοί καιροί. Δεν είναι τυχαίο ότι εδώ και μερικά χρόνια, ουδείς μπορεί να βάλει το χέρι του στη φωτιά αν θα υπάρχει αύριο-μεθαύριο η Ευρωζώνη ή η ίδια η Ενωμένη Ευρώπη.
Δεν είναι τυχαίο ότι ουδείς μπορεί, ιδιαίτερα εδώ στον ευρωπαϊκό Νότο, να κάνει «προγραμματισμό ζωής». Ούτε ότι υπάρχει γενικώς η αίσθηση ότι ζούμε σε «ιστορικούς καιρούς», χωρίς κανείς να μπορεί να προσδιορίσει τι είδους Ιστορία θα γραφτεί. Ωστόσο, η συλλογική υποψία όλων είναι ότι οι σελίδες της Ιστορίας που θα γυρίσουν δε θα είναι τόσο φωτεινές. Σε σκοτεινούς καιρούς ζούμε και μάλλον θα σκοτεινιάσουν κι άλλο. Γιατί πρόκειται για τους σκοτεινούς καιρούς της αναθεώρησης.
Και κάθε μέρα που περνά, αυτή η αναθεώρηση αφορά στα πάντα. Η αρχή έγινε στις «μνημονιακές» χώρες της Ευρώπης: ευθύς εξαρχής, οι αριθμοί πήραν το πάνω χέρι και έγιναν σημαντικότεροι από τον εργαζόμενο που χάνει τη δουλειά του, τον δανειολήπτη που χάνει το σπίτι του, τον ηλικιωμένο που δεν μπορεί να τελειώσει με αξιοπρέπεια τις μέρες του, τον καρκινοπαθή που δεν μπορεί να βρει τα φάρμακά του, τον άστεγο που θεωρείται πλέον κομμάτι του «σκηνικού» των υποβαθμισμένων περιοχών του αστικού ιστού.
Με αφορμή την οικονομική κρίση και υπό τας διαταγάς της εκάστοτε τρόικας, το βασικό ήταν να τηρηθούν οι «στόχοι». Έστω κι αν αυτό σήμαινε την εκπτώχευση, την μετάβαση μεγάλου αριθμού Ευρωπαίων σε διαβίωση Τρίτου Κόσμου, το «ξήλωμα» του ίδιου του ευρωπαϊκού κοινωνικού μοντέλου.
Και, φυσικά, αυτό δεν αφορά μόνο τις υπερχρεωμένες χώρες του Νότου. Όλες οι ευρωπαϊκές χώρες ομνύουν στο όνομα της «ανταγωνιστικότητας», κόβουν εργασιακά δικαιώματα, ελαστικοποιούν εργασιακές σχέσεις, ψάχνουν τρόπους να «ψαλιδίσουν» το κόστος συντάξεων και κοινωνικών παροχών. Κεκτημένα δικαιώματα –πολλές φορές με αίμα- δεκαετιών αμφισβητούνται, θεωρούνται παρωχημένα, βαφτίζονται «προνόμια».
Και τώρα, η προσφυγική κρίση: η αξία του ανθρώπου σε πλήρη έκπτωση. Η εικόνα μίας Ευρώπης με βέτο, εκβιασμούς και διχογνωμίες σχετικά με το αν μπορεί η Γηραιά Ήπειρος των 500 εκατομμυρίων να «σηκώσει» 2 ή και 3 εκατομμύρια Σύριους. Το θέμα θα μπορούσε να είχε λυθεί με μία διευθέτηση, ενδεχομένως και χωρίς την ανάγκη Συνόδου Κορυφής. Όμως, η Ευρώπη δίνει και πάλι το λάθος μήνυμα: οι σκοτεινοί καιροί της αναθεώρησης συνεχίζονται με την αναθεώρηση της αξίας του ανθρώπου, με την αναθεώρηση των αυτονόητων και από την δεκαετία του ’50 δικαιωμάτων του πρόσφυγα.
Συμπερασματικά: χθες ήταν το κοινωνικό κράτος, τα εργασιακά δικαιώματα και το δικαίωμα στην αξιοπρεπή διαβίωση και θάνατο. Σήμερα είναι το κατά πόσον ένας πρόσφυγας «αξίζει» άσυλο, περίθαλψη και το δικαίωμα στη ζωή. Αύριο, ποιος ξέρει τι. Όπως και να ‘χει, όμως, στους σκοτεινούς καιρούς που ζούμε όλα όσα θεωρούντο αυτονόητα, αναθεωρούνται και βρίσκονται στον αέρα. Η Ιστορία προχωρά με τον χειρότερο τρόπο και ας ελπίσουμε ότι δε θα χρειαστεί τόσο αίμα και τόσοι πόλεμοι όσοι χρειάστηκαν για να θεμελιωθούν από την αρχή δικαιώματα και αξίες που τώρα βρίσκονται στο απόσπασμα.

Πηγή : www.matrix24.gr

Ενας αμολητός γάιδαρος υπάρχει στα Βριλήσσια

Η ομάδα ονομάζεται «Γάιδαρος Αμολητός». Δρα στα Βριλήσσια εναντίον εκείνων που παρκάρουν σε πεζοδρόμια, ποδηλατόδρομους, πλατείες και ελεύθερους χώρους και εμποδίζουν την κίνηση ανθρώπων ή ποδηλατών. Ο αστικός ακτιβισμός παίρνει ένα αυτοκόλλητο παράσημο…

 

του Σπύρου Σεραφείμ

Εδώ και, περίπου, μία εβδομάδα ένας «Γάιδαρος αμολητός» κυκλοφορεί στα Βριλήσσια. Πρόκειται για μια ομάδα που δρα για το καλό των συμπολιτών της πόλης της, ενάντια σε εκείνους που αφήνουν τα οχήματά τους όπου βρουν, εμποδίζοντας την κίνηση και τη διέλευση ανθρώπων. Ηδη στη «συλλογή» τους έχουν αρκετά παρκαρίσματα που διεκδικούν Οσκαρ Γαϊδουριάς – θα τα δείτε εδώ. Το όνομα της ομάδας προέρχεται από τη λαϊκή παροιμία «Γάιδαρος αμολητός, αλίμονο στα λάχανα…». Δεν χρήζει, νομίζω, επεξήγησης…
Αλήθεια, ποιοι είναι οι αμολητοί γάιδαροι γύρω μας; Σύμφωνα με την ομάδα, «όσοι παρκάρουν ή σταματούν παράνομα σε χώρους ή ράμπες διάβασης ΑΜΕΑ. Αυτοκίνητα ή οχήματα τροφοδοσίας που καταλαμβάνουν με το “έτσι θέλω” το πεζοδρόμιο, τις διαβάσεις πεζών και τον ποδηλατόδρομο, μπροστά σε μικρά ή μεγάλα καταστήματα – είναι δημόσιος, ελεύθερος χώρος, όχι ιδιωτικό πάρκινγκ! Οι “πονηροί” που αυθαιρετούν με την ανοχή ή την αποδοχή των Αρχών, κάνοντας κατάληψη στους δημόσιους χώρους και τα πεζοδρόμια σαν να είναι τσιφλίκι τους».
Ποιοι απαρτίζουν αυτή την ομάδα; Είναι, στην κυριολεξία, οι άνθρωποι της διπλανής πόρτας, οι οποίοι συναντήθηκαν στη φυσιολατρική κίνηση «Βριλησσός». Είναι «περιηγητές» των Βριλησσίων και έχουν στις τάξεις τους -από όλες τις ηλικίες- δρομείς, πεζοπόρους, ορειβάτες, αστικούς ποδηλάτες, γονείς και παππούδες με παιδάκια στα καρότσια. Είναι, όπως λένε οι ίδιοι, οι «ευαίσθητοι χρήστες» της πόλης, είναι ενεργοί πολίτες που προσπαθούν να βελτιώσουν τα κακώς κείμενα του καταπράσινου προαστίου. Με τις πράξεις τους θέλουν να συμβάλουν «στην αλλαγή στάσεων, συμπεριφορών και συνηθειών στον τομέα της μετακίνησης στην πόλη. Για το καλό όλων μας και γιατί το δικαιούμαστε, θεωρούμε πως αυτή η κατάσταση που βλέπουμε όλοι γύρω μας πρέπει να αλλάξει άμεσα! Πρέπει η πόλη μας να γίνει φιλική προς τους χρήστες-κατοίκους της. Δρούμε επειδή φοβόμαστε πως θα ξυπνήσουμε μια μέρα και θα βρούμε την πλατεία -τον κατεξοχήν ελεύθερο χώρο συνάθροισης, βόλτας, συλλογικοποίησης και διασκέδασης στο αστικό μας περιβάλλον- πλήρως κατειλημμένη από καρέκλες και αυτοκίνητα. Οπως και τα πεζοδρόμια, τους πεζόδρομους, τους ποδηλατόδρομους». Αυτό που ζητούν να γίνει άμεσα -και το διεκδικούν με τον τρόπο τους- είναι κάτι που θα έπρεπε να υπάρχει σε κάθε πόλη: ανοιχτά πεζοδρόμια και ποδηλατόδρομοι, προτεραιότητα στις διαβάσεις, επαρκείς χώροι για αμαξίδια και καρότσια. Δηλαδή, πώς γίνεται σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες; Θα είναι γαϊδουριά από μέρους μου να γράψω και να υπερθεματίσω για το απολύτως φυσιολογικό.
Gaidaros_Amolitos
Η κίνηση «Gaidaros Amolitos» ξεκίνησε μόλις πριν από λίγες ημέρες και το Σάββατο στις 5 Μαρτίου 2016 πραγματοποίησε την πρώτη της δράση στα Βριλήσσια, επί της Λεωφόρου Πεντέλης, αλλά και σε σημεία – επί της οδού Γράμμου, για παράδειγμα, όπου η παρανομία στο παρκάρισμα πάει σύννεφο! Σε διάστημα δύο ωρών οι ακτιβιστές παρατήρησαν αρκετές γαϊδουριές – όπως λένε – από την πλευρά των οδηγών. «Σε εκείνες τις περιπτώσεις που θεωρήσαμε υπερβολικές κολλήσαμε τα αυτοκόλλητά μας. Στις πιο “light” γαϊδουριές τοποθετήσαμε το ενημερωτικό μας φυλλάδιο και, παράλληλα, ενημερώσαμε πεζούς, ποδηλάτες και οδηγούς στην περιοχή. Η ανταπόκριση των συμπολιτών μας ήταν συνολικά θετική!» διηγούνται, με χαμόγελο, οι πολίτες που συμμετέχουν στη δράση.
«Κι αν κάποιος σάς εγκαλέσει ή κινηθεί νομικά επειδή του κολλήσατε αυτοκόλλητο;», θα ρωτήσει κάποιος με γαϊδουρινή υπομονή – και ουχί συμπεριφορά. «Κολλάμε αυτοκόλλητα “ΓΑΪΔΑΡΟΣ ΑΜΟΛΗΤΟΣ” σε σημεία όπου δεν προκαλεί ζημιά στη βαφή και μόνο στα αυτοκίνητα ή σε όποιο άλλο όχημα εμποδίζει με το παρκάρισμά του. Ολοι οι νομικοί συμφωνούν ότι το κόλλημα του αυτοκόλλητου πάνω σε αυτοκίνητο δεν στοιχειοθετεί παράνομη ενέργεια και δεν αποτελεί φθορά ξένης περιουσίας. Προσπαθούμε πάντα με χιούμορ, καλοπροαίρετα κι ευγενικά να μιλάμε στον “παραβάτη”, αλλά και σε όσους τύχει να μας εγκαλέσουν, ακόμη και να μας τραμπουκίσουν για τη δράση μας. Επειδή όσο βαθαίνει η κρίση, πυκνώνουν τα επεισόδια λεκτικής και ψυχολογικής βίας εναντίον όλων όσοι τολμούν να επικαλεσθούν την προστασία των αυτονόητων, η ομάδα έχει -από το ξεκίνημά της- νομική υποστήριξη, διαθέσιμη επί τόπου σε οργανωμένες δράσεις όταν κι αν αυτό χρειαστεί».
Και από εδώ και πέρα τι θα κάνει η ομάδα;
«Θα δημοσιεύουμε τις εμπειρίες μας και τα χειρότερα στιγμιότυπα των “Αμολητών Γαϊδάρων” στο Facebook και στο blog της ομάδας. Θα κάνουμε προτάσεις στην τοπική κοινωνία. Σκοπεύουμε να τρέξουμε το “Gaidaros Amolitos” το δίμηνο Φεβρουαρίου-Απριλίου και αμέσως μετά να συζητήσουμε τις εμπειρίες μας, αλλά και τη συνέχεια του εγχειρήματος, με κάλεσμα που θα γίνει στην περιοχή μας».

Πηγή : www.protagon.gr

Οι μισοί Έλληνες χρωστούν στην εφορία κι έρχονται κι άλλοι φόροι

Το 84,9% των οφειλετών, δηλαδή 3,6 εκατ. πολίτες, χρωστούν ποσά μέχρι 3.000 €. Ένας στους 5 έχει ήδη υποστεί κατάσχεση σε καταθέσεις, μισθούς, συντάξεις ή ενοίκια.
Αποκαλυπτικά στοιχεία για την πρωτοφανή υπερχρέωση και οικονομική εξαθλίωση που υπέστησαν εκατομμύρια ελληνικά νοικοκυριά εξαιτίας της υπερ-φορολόγησης την εποχή των Μνημονίων προκύπτουν από την έκθεση απολογισμού δράσεων των υπηρεσιών της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων για το έτος 2015.
Σύμφωνα με τα στοιχεία, οι Ελληνες φορολογούμενοι που έχουν φορτωθεί με ληξιπρόθεσμα χρέη προς το Δημόσιο έφθασαν τα 4.305.153 άτομα την 1η-1-2016, υπερβαίνοντας πλέον το 50% του συνόλου των ενήλικων πολιτών που είναι υπόχρεοι υποβολής φορολογικών δηλώσεων, αναφέρει ο Ελεύθερος Τύπος.
Το συνολικό ποσό ληξιπρόθεσμων χρεών που οφείλουν οι 4.305.153 φορολογούμενοι έφθασε τα 86,298 δισ. ευρώ, χωρίς στο ποσό αυτό να υπολογίζονται οι ληξιπρόθεσμες οφειλές προς τα τελωνεία.
Είναι προφανές ότι τα αλλεπάλληλα φοροεισπρακτικά μέτρα που επιβλήθηκαν την περίοδο 2010-2015, με την εφαρμογή των Μνημονίων, οδήγησαν περισσότερα από 4,3 εκατομμύρια Ελληνες στην υπερ-χρέωση και τους έφεραν στο σημείο να μην μπορούν να πληρώσουν εμπρόθεσμα τους φόρους τους.
Μάλιστα, το 84,9% των οφειλετών, δηλαδή 3,6 εκατ. πολίτες, χρωστούν ποσά μέχρι 3.000 ευρώ, ενώ ένας στους πέντε πολίτες έχει ήδη υποστεί κατάσχεση σε καταθέσεις, μισθούς, συντάξεις ή ενοίκια. Στη διετία 2014-2015, περισσότερες από 1,6 εκατ. ήταν οι κατασχέσεις που πραγματοποίησαν οι εφορίες σε τραπεζικούς λογαριασμούς και σε ποσά μισθών, συντάξεων και λοιπών ενοικίων που άνηκαν σε οφειλέτες του Δημοσίου.

Πηγή :  www.thetoc.gr

Νέα βιώσιμη μέθοδος δακοκτονίας στην Ισπανία

 

Μία νέα και πολλά υποσχόμενη μέθοδος φυσικής καταπολέμησης του δάκου βραβεύθηκε πρόσφατα στην Ισπανία. Το πανεπιστήμιο της Cordoba, παρουσίασε την ανάπτυξη του μύκητα metarhizium-brummenm, που λειτουργεί ως φυσικός εχθρός και καταστρέφει το 50% των πληθυσμών δάκου στο ανοικτό περιβάλλον.
Ο μύκητας αναβαθμίζει παράλληλα τη βιωσιμότητα του ελαιώνα, καθώς αποτελεί ένα βιολογικό τρόπο αντιμετώπισης του βασικότερου φυσικού εχθρού της ελιάς, του δάκου, που μπορεί υπό προϋποθέσεις να καταστρέψει μέχρι και το 40% της παραγωγής.
Τη βράβευση της συγκεκριμένης μεθόδου υποστήριξε και το Πανεπιστήμιο Davis των ΗΠΑ. Η ελαιοκομία επεκτείνεται ταχύτατα στην Καλιφόρνια και η βιώσιμη, φιλική προς το περιβάλλον και οικονομική δακοκτονία, αποτελεί μεγάλο ζητούμενο.

Πηγή : www.ypaithros.gr

Η κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία

 

του Ηλία Ζιώγα*

[...]

Τα τελευταία χρόνια έχουμε γίνει μάρτυρες μια δυναμικής επανεμφάνισης των οργανωμένων οικονομικών πρακτικών που αναπτύσσονται πέρα από την αγορά και το κράτος. Ο κοινωφελής εθελοντισμός, το αλληλέγγυο εμπόριο, η αναβίωση του συνεταιριστικού κινήματος, οι ηθικές τράπεζες, τα εναλλακτικά τοπικά νομίσματα, η ομότιμη παραγωγή στον ψηφιακό χώρο (όπως το ελεύθερο λογισμικό), η κοινοτικά υποστηριζόμενη γεωργία είναι μερικές μόνο από τις πλευρές αυτού του φαινομένου, που εμπεριέχει το σύνολο της κοινωνικής ζωής.

Πρόκειται, ασφαλώς, για μία κοινωνική κίνηση πολυδιάστατη και συνεχώς μεταλλασσόμενη, με πολλαπλές εγγενείς αντιφάσεις, που δεν έχει συγκροτηθεί ακόμη σε μια ενιαία οικονομική κοσμοθεωρία. Τα χαρακτηριστικά αυτά προκαλούν σύγχυση γύρω από τον ορισμό της, η οποία αντανακλάται και στην ονοματοδοσία της. Έχουν δοκιμαστεί, χωρίς να επικρατήσει ποτέ κάποιος, οι όροι κοινωνική οικονομία, αλληλέγγυα οικονομία, ηθική οικονομία, τρίτος τομέας, λαϊκή οικονομία, κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία κ.ά. Είναι όμως αυτή η σύγχυση προϊόν μόνο του αδιαμφισβήτητου δυναμισμού του φαινομένου, μια «καθυστέρηση» της θεωρίας να περιγράψει μια κατά τα άλλα ενιαία και σχετικά συνεκτική κοινωνική πράξη; Ή μήπως αντανακλά και μια έντονη διαμάχη για την ίδια την ψυχή του;

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι στο πεδίο της κοινωνικής και αλληλέγγυας οικονομίας συμμετέχει και δρα ένα ευρύ φάσμα κοινωνικών και πολιτικών υποκείμενων από μικρές ομάδες γειτονιάς και κοινωνικά κινήματα μέχρι πολυεθνικές επιχειρήσεις και υπερ-κρατικούς σχηματισμούς όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση, που προφανώς διακατέχονται από πολύ διαφορετικές επιδιώξεις και αναφορές. Ο πλουραλισμός των λόγων που αρθρώνουν οι επιμέρους δρώντες, πολύ πέρα από το να αντανακλά μια μετανεωτερική "χαλαρότητα", αποτελεί το ίδιο το πεδίο μάχης για την κοινωνική νοηματοδότηση και τα μονοπάτια εξέλιξης ενός κοινωνικού ρεύματος ιστορικής σημασίας.

Πολύ συνοπτικά, υποστηρίζω πως οι δρώντες της οικονομικής και κρατικής εξουσίας επιχειρούν να οριοθετήσουν το ρεύμα αυτό σε μια συμπληρωματική εκδοχή, που δεν θα απειλεί την πρωτοκαθεδρία της δικής τους ισχύος. Διαβάζοντας κανείς το σκεπτικό με το οποίο η Ευρωπαϊκή Ένωση προωθεί την «κοινωνική οικονομία», αντιλαμβάνεται ότι ο ρόλος που της επιφυλάσσει είναι αυτός του τομέα που θα "μπαλώνει" τις τρύπες που αφήνουν στον κοινωνικό ιστό η αγορά και η σταδιακή απόσυρση του κράτους από την κοινωνική πρόνοια.

Από την άλλη, ο επιχειρηματικός τομέας όχι μόνο προσπαθεί να ανακόψει την αυτόνομη πορεία της κοινωνικής και αλληλέγγυας οικονομίας, αλλά και να τη διεμβολίσει. Ένα παράδειγμα αποτελεί η λεγόμενη «εταιρική κοινωνική ευθύνη», όπου οι ισχυρότεροι παίχτες της ίδιας της αγοράς αυτοανακηρύσσονται ως υποκείμενο της κοινωνικής οικονομίας επαναφέροντας τη λογική της παλιάς καλής (;) φιλανθρωπίας, μόνο που αυτή τη φορά το κάνουν με το αζημίωτο καθώς τη χρησιμοποιούν ως στρατηγική marketing.

Ακόμη πιο προωθημένη είναι η παρέμβαση της αγοράς στον τομέα του αλληλέγγυου εμπορίου, όπου στη βόρεια Ευρώπη και τις ΗΠΑ έχει κατορθώσει να εισχωρήσει πλήρως και να μετατρέψει την πρακτική αυτή σε ένα κερδοφόρο niche market (ας πούμε εξειδικευμένη αγορά).

[...]

Σήμερα όμως δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια για ανάπτυξη, αυτή τη μαγική λέξη που όλοι, δυστυχώς, οι πολιτικοί χώροι προπαγανδίζουν ως τη μόνη σωτηρία μας. Μας τέλειωσαν οι ανεκμετάλλευτες αγορές και, ακόμη και αν υπήρχαν, μας λείπουν οι πλεονάζοντες περιβαλλοντικοί πόροι προς "αξιοποίηση" το αντίθετο μάλιστα υποβαθμίζουμε ταχύτατα και τους εναπομείναντες.

Η μόνη λύση είναι να αλλάξουμε παραγωγική μηχανή και να βάλουμε στη θέση της άλλες οικονομικές σχέσεις που δεν θα συσσωρεύουν πλούτο προς "επανεπένδυση" ή "αναδιανομή", αλλά θα ικανοποιούν και θα ρυθμίζουν τις ανθρώπινες και περιβαλλοντικές ανάγκες στη βάση τους. Που θα παράγουν απευθείας εισοδηματική ισότητα, κοινωνική συνοχή και μακροχρόνια σταθερότητα, χωρίς την ανάγκη "ρύθμισης" από το κράτος.

Αυτός είναι ο ρόλος που μπορεί να διαδραματίσει η κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία σήμερα. Και η μέχρι τώρα εμπειρία δείχνει ότι μπορεί να τα καταφέρει, ακόμη και υπό συνθήκες ανταγωνιστικής πίεσης του καπιταλιστικού μοντέλου. Πέρα όμως από τη στενή οικονομική λογική, μπορεί να προσφέρει και μια διαφορετική αντίληψη για τον ρόλο της οικονομίας στην κοινωνική ζωή, να την επανεντάξει δηλαδή εκεί που παραδοσιακά ανήκει, ως ένα αδιαχώριστο κομμάτι της και όχι ως τον αυτονομημένο δυνάστη της.

 *Ο Ηλίας Ζιώγας είναι μέλος του Συνεταιρισμού Αλληλέγγυας Οικονομίας "Συν-Αλλοις". (Το παρόν είναι απόσπασμα ευρύτερου κειμένου με τίτλο "Αλληλέγγυα οικονομία: όχημα προς μετακαπιταλιστικές και αυτόνομες κοινωνίες" - www.babylonia.gr)

Πηγή : www.avgi.gr

Σήμερα με την «Εφ.Συν.»: «Ρήγας Φεραίος», ο κόκκινος φάκελος

Ο «Ρήγας Φεραίος», η πρώτη αντιδικτατορική οργάνωση σπουδαστών, ιδρύθηκε από λίγους. Τα παιδιά του «Ρήγα» βρήκαν τη δύναμη να κάνουν το κοινωνικό προσωπικό και το προσωπικό εθνικό και κληροδότησαν σε μας ένα μεγάλο χρέος

 

 Μετά από πολύμηνη έρευνα η «Εφ.Συν.» προχώρησε σε ειδική έκδοση/βιβλίο για την ίδρυση και την αντιδικτατορική δράση της οργάνωσης «Ρήγας Φεραίος» τα πρώτα χρόνια της δικτατορίας, μέσα από μαρτυρίες μελών και στελεχών της – πολλοί από τους οποίους μιλούν για πρώτη φορά.

Ένα μοναδικό ντοκουμέντο προφορικής ιστορίας, με πλούσιο αρχειακό υλικό.

Σήμερα (Παρασκευή 11 Μαρτίου), μαζί με την «Εφημερίδα των Συντακτών - Σαββατοκύριακο» (εκτάκτως λόγω τριημέρου, το φύλλο του Σαββατοκύριακου κυκλοφορεί Παρασκευή).

Πηγή : www.efsyn.gr

Το Ευρωκοινοβούλιο θα ελέγχει τους δανειστές

Στα τέλη Μαρτίου αναμένεται στην Ελλάδα η διακομματική ομάδα εργασίας των ευρωβουλευτών, η οποία θα παρακολουθεί το κουαρτέτο των πιστωτών αλλά και την πορεία της υλοποίησης του ελληνικού προγράμματος.

Οι προσδοκίες για την εμπλοκή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην εποπτεία του ελληνικού προγράμματος είναι υψηλές, οι εκτιμήσεις μάλλον ετερόκλητες. Κάποιοι θεωρούν τους ευρωβουλευτές απλούς παρατηρητές, πολλοί προτιμούν την ενεργό εμπλοκή τους, ενώ ο υπουργός Οικονομικών Ευκλείδης Τσακαλώτος κάνει λόγο για έναν «ειλικρινή διαμεσολαβητή», ο οποίος θα εκπροσωπεί διαφορετικές απόψεις από «διαφορετικές πολιτικές προοπτικές».

Ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και αντιπρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου Δημήτρης Παπαδημούλης, o οποίος συμμετέχει στη νέα ομάδα εργασίας, επιμένει ιδιαίτερα στη λογοδοσία και στη διαφάνεια. «Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα ασκήσει ουσιαστικό κοινοβουλευτικό έλεγχο στην εφαρμογή του προγράμματος για την Ελλάδα» λέει ο έλληνας ευρωβουλευτής στην Deutsche Welle. «Θέλουμε τη μέγιστη δυνατή διαφάνεια. Διεκδικούμε την πρόσβαση σε όλα τα σχετικά έγγραφα, πολύ περισσότερο που η έκθεση των ελεγκτών (Ελεγκτικού Συνεδρίου) για το πώς δούλεψε η Task Force στην Ελλάδα καταγράφει έλλειμμα στρατηγικού σχεδιασμού και σημαντικά προβλήματα στην υλοποίηση των μεταρρυθμίσεων και του προγράμματος».

Τριάντα ευρωβουλευτές της επιτροπής οικονομικών υποθέσεων του Κοινοβουλίου περιλαμβάνει η ομάδα εργασίας, η οποία παρακολουθεί το έργο του «κουαρτέτου» των ελεγκτών. Η πρώτη επίσκεψή της στην Αθήνα αναμένεται στις 30 και 31 Μαρτίου. Ο Ελληνας αντιπρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου υπενθυμίζει ότι η ομάδα εργασίας έχει συσταθεί μετά από πρόταση του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα.

Με την επισήμανση αυτή συμφωνεί ο Μίλτος Κύρκος, ευρωβουλευτής με το Ποτάμι, δηλώνει ωστόσο ότι οι σχετικές προσδοκίες της κυβέρνησης μπορεί να διαψευστούν. Επιπλέον δε, η ομάδα εργασίας θα μπορούσε να επωμιστεί εποπτικό ρόλο όχι μόνο προς τις Βρυξέλλες, αλλά και προς την Αθήνα, υποστηρίζει. «Το πολύ ενδιαφέρον είναι ότι η όλη ιδέα ξεκίνησε από τον πρωθυπουργό, ο οποίος το πρότεινε στους θεσμούς. Η κυβέρνηση ελπίζει ότι θα έχει έναν ρόλο συμπαράστασης στην πολιτική της, καθώς κάθε φορά εμφανίζεται διωκόμενη. Φοβάμαι όμως, για την κυβέρνηση, ότι το Κοινοβούλιο θα παίξει πολύ πιο ουσιαστικό ρόλο και θα πάει σε βάθος. Δηλαδή θα δει τί υλοποιείται και τί όχι, και αν αυτό που υλοποιείται είναι αυτό που έχουμε συμφωνήσει να υλοποιήσουμε».

«Αρμοδιότητα της Κομισιόν»
Αν και πολλοί βλέπουν την ομάδα εργασίας ως «ελεγκτή των ελεγκτών», το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, η μεγαλύτερη πολιτική ομάδα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, δεν φαίνεται να βλέπει θετικά έναν αναβαθμισμένο ρόλο «επιτηρητή». Ο επικεφαλής της Κ.Ο. του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος Μάνφρεντ Βέμπερ προειδοποιεί για πιθανές επικαλύψεις ανάμεσα στη νομοθετική και την εκτελεστική εξουσία, την οποία βέβαια, σε ευρωπαϊκό επίπεδο, ασκεί η Κομισιόν.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι νομοθέτης και όχι κυβερνήτης» λέει ο γερμανός πολιτικός. «Δεν υλοποιούμε εμείς το πρόγραμμα, αυτό αποτελεί αρμοδιότητα της Κομισιόν. Από την πλευρά του το Κοινοβούλιο θα την επιτηρεί, κάτι που κάνουμε ούτως ή άλλως, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι επωμίζεται έναν ιδιαίτερο ρόλο στην υλοποίηση του προγράμματος. Το Ευρωκοινοβούλιο δεν πρόκειται να αναβαθμιστεί σε επιτηρητή των εξελίξεων».

Τί λέει όμως η ίδια η Κομισιόν για όλα αυτά; Ο αντιπρόεδρος Βάλντις Ντομπρόφσκις περιορίζεται στα τυπικά. «Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή χαιρετίζει τη συμμετοχή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην αξιολόγηση και εποπτεία του ελληνικού προγράμματος. Έχουμε τακτική συνεργασία με τo Κοινοβούλιο, περιλαμβανομένης της επιτροπής οικονομικών υποθέσεων», επισημαίνει.

Όσο για το ίδιο το κουαρτέτο των ελεγκτών, το χρονοδιάγραμμα και τις προθέσεις του, ο Βάλντις Ντομπρόφσκις επισημαίνει τα εξής, απαντώντας σε σχετική ερώτηση της Deutsche Welle: «Όπως γνωρίζετε, η πρώτη αξιολόγηση είναι σε εξέλιξη, το Γιούρογκρουπ αποφάσισε να επιστρέψουν στην Αθήνα οι επικεφαλής των θεσμών. Ωστόσο απομένει να διευκρινιστούν σημαντικά ζητήματα, ώστε να επιτευχθούν οι δημοσιονομικοί στόχοι της Ελλάδας και οι στόχοι του πρωτογενούς πλεονάσματος. Τα ζητήματα αυτά αφορούν τη συνταξιοδοτική μεταρρύθμιση, το ταμείο ιδιωτικοποιήσεων, τον εκσυγχρονισμό της δημόσιας διοίκησης και ορισμένους ακόμη τομείς πολιτικής. Αυτή η δουλειά συνεχίζεται και θα εντατικοποιηθεί με την επιστροφή των θεσμών στην Αθήνα».

«Οδηγός» η έκθεση του 2014;
Ήδη στα τέλη του 2013 το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είχε συστήσει επιτροπή ελέγχου, με επικεφαλής τον αυστριακό χριστιανοδημοκράτη Ότμαρ Κάρας και τον γάλλο σοσιαλιστή Λιεμ Χόανγκ Νκονγκ, για τα πεπραγμένα της τότε «τρόικας». Οι ευρωβουλευτές είχαν επικρίνει την έλλειψη διαφάνειας και τα λάθη στη μεθοδολογία των διεθνών οργανισμών που είχαν εκπονήσει το ελληνικό πρόγραμμα.

Αυτή η πρώτη απόπειρα να ελεγχθούν οι πιστωτές είχε καταλήξει σε μία απολογιστική έκθεση των Κάρας και Νκονγκ, η οποία εγκρίθηκε πανηγυρικά στην Ολομέλεια λίγο πριν τις ευρω-εκλογές του 2014, αλλά στη συνέχεια πέρασε στην αφάνεια. Και το ερώτημα για τον συμπροεδρεύοντα των ευρωπαίων Πρασίνων Φίλιπ Λάμπερτς, ο οποίος είχε δώσει το «παρών» στην προηγούμενη επιτροπή, αλλά δεν συμμετέχει στη νέα ομάδα εργασίας, είναι το εξής: μπορεί η σημερινή πρωτοβουλία να επαναφέρει και να υλοποιήσει τις συστάσεις του 2014;

«Το ελπίζω» λέει ο Βέλγος ευρωβουλευτής. «Απομένει όμως να δούμε, εάν θα υπάρξει η πολιτική βούληση για να αποκτήσουν τα προγράμματα προσαρμογής έναν χαρακτήρα κοινωνικά δίκαιο και πιο δημοκρατικό. Εμείς έχουμε δημιουργήσει ένα εργαλείο, μένει να δούμε αν υπάρχει η πολιτική βούληση για να το αξιοποιήσουμε...»

Πηγή: Στο/www.iefimerida.gr

Αυτόχθονες κρατούσαν ομήρους για ρύπανση ποταμών

 

Οι αυτόχθονες ενός χωριού στον Αμαζόνιο στο Περού απελευθέρωσαν δημόσιους υπαλλήλους που είχαν κρατήσει ως όμηρους για να απαιτήσουν κρατική βοήθεια μετά από τη ρήξη ενός αγωγού από όπου διέρρευσαν 1.000 βαρέλια αργού πετρελαίου, είπε η δημόσια επιχείρηση ενέργειας Πετροπερού.
Η Πετροπερού, η οποία διαχειρίζεται τον αγωγό, ήρθε σε συμφωνία με τους αρχηγούς του χωριού Γουαμπίς στην περιοχή Μαγιουριάγκα, η οποία περιλαμβάνει την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος και τηλεφωνικών γραμμών στην κοινότητα και βοήθεια στην ανάπτυξη της τοπικής οικονομίας, είπε η εταιρεία σε δήλωση.
Οι χωρικοί της Μαγιουριάγκα κατάσχεσαν ένα στρατιωτικό ελικόπτερο την Κυριακή και κρατούσαν όμηρους το προσωπικό της εταιρείας και του κράτους για να απαιτήσουν να συμπεριληφθούν σε πρόγραμμα άμεσης βοήθειας.
Η ρήξη του αγωγού έγινε στις 3 Φεβρουαρίου και ακολούθησε μια παρόμοια της ίδιας εταιρείας κατά την οποία χύθηκε όγκος 2.000 βαρελιών κοντά σε άλλες κοινότητες αυτόχθωνων.
Ο μηχανισμός επίβλεψης του κράτους είπε ότι η Πετροπερού δεν έχει συντηρήσει τον 40χρονο αγωγό σωστά και θα κληθεί να πληρώσει περίπου 15,4 εκατομμύρια ευρώ (17 εκατομμύρια δολάρια) σε πρόστιμα, μετά την ρύπανση από πετρέλαιο σε τουλάχιστον δύο παραπόταμους του Αμαζονίου.
Ο αγωγός μετέφερε μεταξύ 5.000 και 6.000 βαρελιών την ημέρα προτού κλείσει λόγων των διαρροών.

Πηγή : www.nooz.gr

Κοινά σημεία μέσα από πολλά «Ρίχτερ»

του Θάνου Μπλούνα

 

Εντονη αμφισβήτηση για την ΕΠΟ, τη διαιτησία και τον πρόεδρο της Σούπερ Λίγκας εκφράστηκε στην άτυπη συνάντηση των ιδιοκτητών των ΠΑΕ που μετέχουν στον συνεταιρισμό. Από τη συνάντηση, που σε κάποια σημεία θύμιζε group therapy, δεν έλειψαν οι φραστικές αντιπαραθέσεις και οι απόπειρες χειροδικίας. Πάντως, το σχέδιο για να καθίσουν οι ιδιοκτήτες των τεσσάρων μεγάλων ΠΑΕ στο ίδιο τραπέζι δεν τελεσφόρησε, αφού από τη συνάντηση, όπως αναμενόταν, απουσίασε ο πρόεδρος του Ολυμπιακού, αλλά και ο πρόεδρος του Παναθηναϊκού για επαγγελματικούς λόγους. Αντιθέτως, έδωσαν το «παρών» ο ισχυρός άνδρας της ΑΕΚ Δ. Μελισσανίδης και ο μεγαλομέτοχος του ΠΑΟΚ Ιβάν Σαββίδη.
Οι συμμετέχοντες φέρεται επί της αρχής να συμφώνησαν, έστω και με διαφοροποιήσεις, σε τέσσερα σημεία:
Α) Να συγκροτηθεί επιτροπή που θα συναντηθεί με τη διοίκηση της ΕΠΟ και θα ζητήσει να έχει η Σούπερ Λίγκα λόγο σε θέματα διαιτησίας, όπως η συγκρότηση των πινάκων διαιτητών και παρατηρητών, αλλά και στη σύνθεση της ΚΕΔ.
Β) Η ίδια επιτροπή που θα απαρτίζεται από εκπροσώπους των Παναθηναϊκού, ΑΕΚ, ΠΑΟΚ, Ολυμπιακού, Ατρόμητου και στην οποία θα συμμετάσχει και ο πρόεδρος της Σούπερ Λίγκας, να συναντηθεί με τον υφυπουργό Αθλητισμού Στ. Κοντονή και να ζητήσει την επανέναρξη του Κυπέλλου, λόγω της οικονομικής ζημίας που υφίστανται οι ομάδες. Κατά της επανέναρξης του Κυπέλλου ήταν ο Ιβάν Σαββίδης, που τάχθηκε και υπέρ της διακοπής του πρωταθλήματος, ενώ μετά το πέρας της συνάντησης από την ΑΕΚ, τον ΠΑΟΚ και τον Παναθηναϊκό διέρρευσε ότι δεν αποδέχονται να συμμετάσχουν σε επιτροπή εφόσον σε αυτή συμμετέχει ο Μποροβήλος, την παραίτηση του οποίου, λόγω των κατηγοριών που αντιμετωπίζει για «χειραγώγηση αγώνων», ζήτησαν χθες ο ΠΑΟΚ, ο Ηρακλής και ο Παναιτωλικός.
Γ) Ο επόμενος πρόεδρος της Σούπερ Λίγκας να είναι τεχνοκράτης και να μην προέρχεται από ΠΑΕ. Τη θέση αυτή έχει εκφράσει σε παλαιότερο Δ.Σ. και ο Ολυμπιακός.
Δ) Το 40% των εσόδων του πρωταθλητή, εφόσον συμμετέχει στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ, να μοιράζεται στις αδύναμες ομάδες της κατηγορίας στο όνομα της τόνωσης του ανταγωνισμού.
Ο Δ. Μελισσανίδης, μεταξύ άλλων, υποστήριξε: «Δεν ξέρετε ότι υπάρχει διεφθαρμένη ΕΠΟ και διεφθαρμένη διαιτησία; Τώρα έρχεται μια ισορροπία. Θέλουμε να φτιάξουμε το ποδόσφαιρο και τη διαιτησία. Ποιος είναι ο Σωμαρακάκης που η ΕΠΟ έχει βάλει να ορίζει τους διαιτητές; Πού έχει σφυρίξει; Μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Ολοι ξέρουμε τι συμβαίνει στο ελληνικό ποδόσφαιρο κάθε εβδομάδα, και οι μικροί και οι μεγάλοι. Και οι μικροί μην λέτε ότι δεν ξέρετε. Μην κρυβόσαστε και μην φοβάστε κανέναν. Πρέπει επίσης να αλλάξει εδώ και τώρα η διοίκηση της ΕΠΟ και να τελειώσει και ο θεσμός του Κυπέλλου. Ενα άλλο πρόβλημα που πρέπει να αναγνωρίσουμε και να λύσουμε είναι ότι παίζουν όλοι στοιχήματα».
Ενταση υπήρξε μεταξύ του Ιβάν Σαββίδη και των εκπροσώπων του Ολυμπιακού. Ο μεγαλομέτοχος του ΠΑΟΚ τούς ζήτησε να μην του απευθύνουν τον λόγο και στη συνέχεια να περάσουν εκτός αίθουσας, ενώ σε κάποια στιγμή ο πρόεδρος του Ηρακλή Στ. Παπαθανασάκης κινήθηκε κατά του αντιπροέδρου του Ολυμπιακού Σ. Θεοδωρίδη, όταν ο τελευταίος απείλησε με αποχώρηση.
Ο Ιβάν Σαββίδης μεταξύ άλλων υποστήριξε: «Θεωρώ ότι το πρόβλημα είναι οι διαιτητές. Ο Παππάς ήθελε να γίνει πρωταγωνιστής. Γιατί δεν διέκοψε το παιχνίδι στο ποτήρι που δέχθηκε ο Σίλβα; Οφειλε να το κάνει βάσει το κανονισμού και, αν το έκανε, εγώ δεν θα έλεγα τίποτα. Ομως ο Παππάς δεν ήθελε για τους δικούς του λόγους να το διακόψει. Ηθελε να γίνει πρωταγωνιστής ο ίδιος και να κάνει τα δικά του. Δεν μπορεί ο κ. Μποροβήλος να διαχειρίζεται το ποδόσφαιρο. Δεν μπορεί να διαχειρίζεται τα λεφτά μου ένας υπόδικος. Εχω βάλει φέτος 44 εκατ. ευρώ και μέσα στην πενταετία έχω βάλει 70 εκατ. Δεν μπορεί αυτά τα λεφτά να τα διαχειρίζεται ένας υπόδικος».
Μετά το τέλος της συνάντησης ο Παναθηναϊκός τοποθετήθηκε θετικά αναφορικά με τη σύσταση επιτροπής που θα προτείνει αλλαγές στη διαιτησία, με τη πρόταση να αυξηθούν τα έσοδα των μικρών ομάδων, ενώ έθεσε και το θέμα αποβολής από τον χώρο του ποδοσφαίρου όσων κατηγορούνται από τη Δικαιοσύνη.

Πηγή : www.kathimerini.gr

«Γκρέμισε» το Μπερναμπέου ο Τότι

 

Ο ποδοσφαιρικός πολιτισμός έκανε την εμφάνισή του για μια ακόμη φορά το βράδυ της Τρίτης στο «Σαντιάγο Μπερναμπέου». Ο Φραντσέσκο Τότι αγωνίστηκε για τελευταία φορά στο Champions League και οι οπαδοί της Ρεάλ Μαδρίτης του χάρισαν ένα standing ovation που περνά στην ιστορία.

Ηταν η στιγμή που ο Λουτσιάνο Σπαλέτι, τον πέρασε ως αλλαγή στον αγωνιστικό χώρο για τα τελευταία 15 λεπτά του αγώνα. Ο Μαρσέλο του έδωσε το χέρι, το ίδιο και ο Κασιμίρο. Ο κόσμος όμως της Ρεάλ σηκώθηκε όρθιος και χειροκρότησε τον μεγάλο αρχηγό της Ρόμα, ο οποίος το 2001 όπου η Ρεάλ προσπαθούσε να τον πείσει να μετακομίσει στη Μαδρίτη, είχε δηλώσει «Η Ρόμα είναι η οικογένειά μου. Πως μου ζητάτε να την αφήσω για μια άλλη, πιο πλούσια»

Δείτε το Video ΕΔΩ

Όταν ο πλούτος της ελληνικής γλώσσας γίνεται εργαλείο προπαγάνδας…

Του Βασίλη Πάικου

 

-Ο Σταύρος Ψυχάρης απεκάλυψε ότι ο Αλέξης Τσίπρας …
-Η εισαγγελέας Τσατάνη απεκάλυψε ότι ο υπουργός Παπαγγελόπουλος…
Πρόκειται για «ειδήσεις», όπως ακριβώς μεταδόθηκαν από τα ιδιωτικά κανάλια και από πολλά ραδιόφωνα. Με πηγή το Βήμα της Κυριακής.
Ε λοιπόν όχι, ούτε ο εκδότης, ούτε η εισαγγελέας «απεκάλυψαν». Υποστήριξαν, ισχυρίστηκαν αν προτιμάτε. Βλέπετε στην ελληνική γλώσσα η χρήση του ρήματος «αποκαλύπτω» αναφέρεται, πάντοτε, σε πραγματικότητα αδιαμφισβήτητη. Η χρήση του ρήματος «αποκαλύπτω» εμπεριέχει, πάντοτε, βεβαιότητα. Και βεβαιότητα επ’ αυτών δεν διαθέτει κανένας αναμεταδότης της πληροφορίας. Ούτε τα κανάλια, φυσικά…
Κι ακόμη…
-Ο υπουργός Μουζάλας παραδέχτηκε ότι θα κλείσουν τα σύνορα. Και ότι, μπορεί να εγκλωβιστούν στη Χώρα μας 100.000, ίσως και 150.000 πρόσφυγες.
-Ο υπουργός Κατρούγκαλος ομολόγησε  πως υπάρχουν ακόμη διαφορές εκτιμήσεων ανάμεσα στην ελληνική Κυβέρνηση και στους «θεσμούς».
Ε λοιπόν όχι, ούτε ο Μουζάλας παραδέχτηκε, ούτε ο Κατρούγκαλος ομολόγησε (σιγά μην το έστησαν κάτω από λάμπα 1.000 watt για να ομολογήσει). Η χρήση των ρημάτων «παραδέχομαι» και «ομολογώ» παραπέμπουν σε ίδια ευθύνη. Και στην παραδοχή της. Τίποτα απ’ αυτά δεν ισχύει εν προκειμένω. Ο Μουζάλας δεν παραδέχτηκε, απλώς εκτίμησε ή προέβλεψε. Και ο Κατρούγκαλος δεν ομολόγησε, απλώς διαπίστωσε…
Και παρακάτω…
-Ο υπουργός Σταθάκης ισχυρίστηκε ότι, η απορρόφηση των προγραμμάτων του ΕΣΠΑ είναι ικανοποιητική.
-Ο υπουργός Τσακαλώτος ισχυρίστηκε πως στο δεύτερο εξάμηνο του 2016 θα υπάρξουν ισχυρά δείγματα οικονομικής ανάκαμψης.
Ε λοιπόν, ούτε ο Σταθάκης, ούτε ο Τσακαλώτος ισχυρίστηκαν. Η χρήση του ρήματος «ισχυρίζομαι», εμπεριέχει αμφιβολία, αμφισβήτηση των λεγομένων. Ότι, καλά εντάξει, αυτοί λένε αλλά ποιός τους πιστεύει. Ο Σταθάκης δεν ισχυρίστηκε, απλώς διαβεβαίωσε. Και ο Τσακαλώτος δεν ισχυρίστηκε, απλώς προέβλεψε. Αν κάποιος αμφισβητεί τα λεγόμενα, μπορεί να χρησιμοποιήσει τους σωστούς ρηματικούς τύπους, και στη συνέχεια έχει κάθε δικαίωμα να επιχειρήσει να αποδείξει τα αντίθετα…
Έτσι ακριβώς. Απεκάλυψε, παραδέχτηκε, ομολόγησε, ισχυρίστηκε. Αντί του υποστήριξε, προέβλεψε, διαπίστωσε, δήλωσε, διαβεβαίωσε. Κατά τις ρητές εννοιολογικές προβλέψεις της γλώσσας μας.
Ψιλά γράμματα; Όχι ακριβώς. Πρόκειται, καταφανέστατα, για σκόπιμες και μεθοδευμένες στρεβλώσεις της ελληνικής γλώσσας, προκειμένου να ασκηθεί η προπαγάνδα η, κατά περίπτωση, συμφέρουσα. Κατά παράβαση κάθε έννοιας πολιτική ηθικής, κάθε έννοιας δημοσιογραφικής δεοντολογίας.
Αλλά μήπως δεν υπάρχει σκοπιμότητα; Ακούω να ρωτά ο καλόπιστος φίλος. Μήπως όλ’ αυτά έχουν, απλώς, να κάνουν με άγνοια, με αγραμματοσύνη, με τα κακά ελληνικά, ακόμη και με τις «ευκολίες» κάποιων από κείνους που συντάσσουν, και που εκφωνούν τα σχετικά; Θα μπορούσε πράγματι να εξετάσει κάποιος κι αυτή την εκδοχή, πολύ περισσότερο που σε πολλά κανάλια και σε πολλά ραδιόφωνα περισσεύουν οι –κατά Καβάφη– «ανελλήνιστοι» συντάκτες, σε όλη την κλίμακα της ιεραρχίας τους.
Θα μπορούσε πράγματι να το δεχτεί, αν οι ίδιες λεκτικές και εννοιολογικές στρεβλώσεις δεν «επισυνέβαιναν» σταθερά και επίμονα σε βάρος της μιας πλευράς. Αν, κάπου- κάπου, εντοπίζονταν και προς την «αντίθετη κατεύθυνση». Ποιά αντίθετη κατεύθυνση; Ε εντάξει, καταλαβαινόμαστε…

Πηγή : www.athina984.gr

Για να αλλάξεις τον κόσμο, πρέπει πρώτα να τον ξέρεις καλά

ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΡΗΣΤΟΥ

 

 Πώς μπορεί ο καθένας ατομικά και πολύ περισσότερο ομαδικά, στα κόμματα, να καθορίσει την τακτική και τη στρατηγική που πρέπει και μπορεί να ασκηθεί στο εσωτερικό της χώρας, χωρίς να κάνει λεπτομερή διεθνή ανάλυση του κόσμου σήμερα; Χωρίς να έχουν μετρήσει τις δυνάμεις που κυριαρχούν, τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματά τους, ποιες πιθανές στρατηγικές συμμαχίες απαιτούνται και υπάρχουν για να δημιουργήσουν πλεονέκτημα στους στόχους που έχουν τεθεί;

 ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ο κόσμος σήμερα, 25 χρόνια μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης και των δορυφόρων της; Μετά την παταγώδη αποτυχία ενός σοσιαλισμού παντελώς γραφειοκρατικού και καθόλου δημοκρατικού, ο κόσμος, στο σύνολό του, λειτουργεί με τους κανόνες της ελεύθερης οικονομίας και του εμπορίου. Δεν είναι ομοιόμορφος και τα περιθώρια κατανομής του παραγόμενου εθνικού πλούτου είναι μεγάλα, αρκεί να υπάρχει πλούτος προς διανομή. Υπάρχουν χώρες με εξαιρετικές δημόσιες υπηρεσίες, σπουδαίες παροχές κοινωνικής ασφάλισης, Υγείας και Παιδείας. Υπάρχουν χώρες με ισχυρά συνδικάτα, εγγυητές για την προστασία και την ποιότητα της εργασίας. Ένα όμως είναι βέβαιο. Οι οικονομίες είναι μεικτές, η ιδιωτική πρωτοβουλία ελεύθερη μέσα στους κανόνες που έχουν θεσπιστεί και οι οποίοι γίνονται ή επιβάλλεται να είναι σεβαστοί από όλους.

 ΑΠΟ τη δεκαετία του 1980, στην Κίνα, έγινε αντιληπτό ότι αν δεν γίνουν σοβαρά ανοίγματα στην ελεύθερη ιδιωτική πρωτοβουλία, αυτό το κομματικό γραφειοκρατικό και δυσκίνητο σύστημα θα καταρρεύσει, καθώς ο τεράστιος ανθρώπινος πληθυσμός της χώρας δεν θα μπορούσε να επιβιώσει με τη σχεδιασμένη κεντρικά οικονομία. Η Κίνα και το Βιετνάμ σώθηκαν και η Κούβα σπεύδει να προσαρμοστεί, έστω και αργά.

Όλοι οι άλλοι κατέρρευσαν σαν χάρτινος πύργος. Και όχι μόνο κατέρρευσαν, αλλά τις κοινωνίες που εμφανίστηκαν έπειτα, μετά από 45 χρόνια σοσιαλιστικής εξουσίας, τις πήρε ο διάολος και σήμερα οι χώρες του Βίσεγκραντ κουνούν το... ακροδεξιό τους δάχτυλο στην Ε.Ε. για το θέμα των προσφύγων. Και όσοι νομίζουν πως ήταν εύκολο η Κίνα να γίνει, 25 χρόνια μετά την κατάρρευση του σοσιαλισμού, η δεύτερη οικονομία του κόσμου, που αλλάζει επίπεδο και, από χώρα εντάσεως εργασίας, γίνεται ταχύτατα οικονομία εντάσεως κεφαλαίου, είναι βαθιά νυχτωμένοι.

Η ΚΙΝΕΖΙΚΗ οικονομία, μετά τα ανοίγματα του 1978 στην ιδιωτική πρωτοβουλία, είχε μέχρι το 2002 μέσο ετήσιο ρυθμό ανάπτυξης πάνω 8%. Στην ίδια περίοδο, το εξωτερικό εμπόριο πραγματοποίησε μέσο ετήσιο ρυθμό αυξήσεως ίσο με 15%.

Οι εισροές ξένων επενδύσεων ετησίως ήταν της τάξεως των 50 δισ. δολαρίων.

Η Κίνα είναι σήμερα η δευτέρα μεγαλύτερη οικονομία στον κόσμο με ΑΕΠ της τάξεως των 6 τρισ. δολαρίων έναντι 9,5 τρισ. των ΗΠΑ. Σε όρους ΑΕΠ (ΡΡΡ), εκτιμάται ότι σε 15 χρόνια το ΑΕΠ της Κίνας θα υπερβεί το ΑΕΠ των ΗΠΑ. Τι συνέβη; Σύμφωνα με τον Zhu (2012), το στοιχείο που αποτελούσε τροχοπέδη στο να πετύχει η κινεζική οικονομία ρυθμούς σύγκλισης με τις ανεπτυγμένες οικονομίες ήταν ο διαρκώς μειούμενος δείκτης παραγωγικότητας της μαοϊκής περιόδου.

ΑΣ ΑΦΗΣΟΥΜΕ όμως την Κίνα. Είναι σήμερα ο κόσμος περισσότερο ήρεμος από την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου; Τι συμβαίνει και, ενώ δεν υπάρχει για τη Δύση η απειλή του κομμουνισμού, συμπεριφέρεται έναντι της Ρωσίας σαν να είναι ακόμα κομμουνιστική χώρα; Γιατί οι εθνικοίανταγωνισμοί για την παγκόσμια ηγεμονία κυριαρχούν και μάλιστα σήμερα, γεννούν πολέμους ή στρατιωτικές επεμβάσεις περισσότερο από ποτέ; Οι απαντήσεις υπάρχουν σε δύο βιβλία: Τη "Μεγάλη σκακιέρα" του Ζμπίγκνιου Μπρεζίνσκι και την "Παγκόσμια τάξη" του Χένρι Κίσινγκερ. Και μάλιστα το μεγάλο πεδίο ελέγχου της παγκόσμιας τάξης που σημαίνει κυριαρχία είναι η Ευρασία.

ΚΑΙ στη δική μας "πολυκατοικία", την Ευρωπαϊκή Ένωση; Ούτε αυτή εξαιρείται από τις εθνικές στρατηγικές που σήμερα τουλάχιστον είναι εμφανείς στο πρόσωπο της Γερμανίας. Αν η κατάσταση δεν αλλάξει και μάλιστα γρήγορα, η Ε.Ε. δεν θα μπορέσει να συνεχίσει προς την οικονομική και πολιτική ολοκλήρωσή της. Η σημερινή διπλή δοκιμασία της οικονομικής κρίσης και της κρίσης του προσφυγικού προβλήματος έχουν ενισχύσει τουλάχιστον στις μεγάλες δυνάμεις τις διαθέσεις για κοινή αντιμετώπιση. Το πόσο αυτή η πορεία θα έχει καλό τέλος θα φανεί σύντομα από τη δική μας περίπτωση. Διαφορετικά, η Ευρώπη θα υποστεί τις συνέπειες του ανταγωνισμού κυριαρχίας στην Ευρασία μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας - Κίνας.

 ΑΥΤΟΣ είναι σε γενικές γραμμές ο σημερινός παγκόσμιος χάρτης. Με ποια πολιτική και ποιο μοντέλο μπορεί η χώρα μας να βγει αλώβητη από την κρίση και να τρέξει με ασφάλεια στην ανάπτυξη; Μπορεί να τα καταφέρει μόνη και έρημη, χωρίς συμμάχους, να σταθεί όρθια στον συγκεκριμένο αλληλοεξαρτούμενο κόσμο; Είναι απορίας άξιον πώς νέα παιδιά με επιστημονική κατάρτιση έχουν τόσο περιορισμένη ανακαλυπτική και ερευνητική διάθεση! Να μην αισθάνονται την ανάγκη της τεκμηρίωσης στις πολιτικές αναζητήσεις τους. Δηλαδή, τελείωσε το πείραμα και η ανάγκη του σοσιαλισμού; Η απάντηση τη διατύπωσε ο Πουλαντζάς: Ο σοσιαλισμός ή θα είναι δημοκρατικός, ή δεν θα υπάρχει. Ο σοσιαλισμός είναι συνδυασμός συνεχών μεταρρυθμίσεων και ανακατανομής του εθνικού πλούτου και όχι της εθνικής φτώχειας. Και όπως είπε πρόσφατα και ο Μπιλ Γκέιτς, μόνο ο σοσιαλισμός θα μπορέσει να σώσει τον πλανήτη.

Πηγή :  www.avgi.gr

Γιορτάζουν την Ημέρα της Γυναίκας μαγειρεύοντας για τους πρόσφυγες

Προσφέροντας συσσίτιο στους 439 πρόσφυγες που φιλοξενούνται στην Λευκόβρυση Κοζάνης γιορτάζει η η «Κίνηση Γυναικών Εορδαίας» στην Πτολεμαΐδα την Ημέρα της Γυναίκας, σήμερα 8 Μαρτίου

 

 Τα μέλη του συλλόγου προμηθεύτηκαν τα υλικά και με τη βοήθεια τοπικού εργαστηρίου θα μαγειρέψουν 900 μερίδες φαγητού για το μεσημεριανό γεύμα και το βραδινό δείπνο των προσφύγων.

«Αποφασίσαμε σήμερα να μην κάνουμε καμία εκδήλωση και να εργαστούμε, ετοιμάζοντας φαγητό για τους πρόσφυγες που φιλοξενούνται προσωρινά στην Κοζάνη» ανέφερε στο ΑΠΕ -ΜΠΕ το μέλος της κίνησης Γυναικών Θεοδώρα Γούλιαρου.

«Γιορτάζουμε σήμερα και αφιερώνουμε την ημέρα στις γυναίκες πρόσφυγες με τα παιδιά τους, που αναγκάστηκαν να αναζητήσουν σε άλλη χώρα τη συνέχιση της ζωής τους» πρόσθεσε.

Η «Κίνηση Γυναικών Εορδαίας» τους τελευταίους μήνες πραγματοποίησε συλλογή τροφίμων, ρουχισμού, ειδών προσωπικής υγιεινής, παπουτσιών κ.λπ., τα οποία απέστειλε στους χώρους υποδοχής που έχουν στηθεί στα νησιά, αργότερα στην Ειδομένη και τώρα στο χώρο φιλοξενίας του Δήμου Κοζάνης.

Πηγή : www.thepressproject.gr

Κοινό μέτωπο Μέρκελ - Τσίπρα κατά των κλειστών συνόρων

 

Η Άνγκελα Μέρκελ και ο Αλέξης Τσίπρας φέρονται να συμφώνησαν για συγκρότηση ενός κοινού μετώπου ενάντια σε όσους επιδιώκουν να υπάρξει αναφορά για κλείσιμο του βαλκανικού διαδρόμου. Σημειώνεται πως σε προσχέδιο ανακοίνωσης της Συνόδου Κορυφής, που διέρρευσε, περιλαμβάνεται η διαπίστωση πως τα βόρεια σύνορα της Ελλάδας, ο βαλκανικός διάδρομος έχει κλείσει και σημειώνεται πως θα πρέπει να ληφθούν όλα τα απαραίτητα μέτρα βάσει του οδικού χάρτη της Κομισιόν για επιστροφή στην «κανονική Σένγκεν» έως τα τέλη του έτους.
Μετά τη συνάντηση που είχε ο Έλληνας πρωθυπουργός με την Καγκελάριο της Γερμανίας πληροφορίες ανέφεραν πως υπήρξε σύμπνοια και οι δύο ηγέτες διαφώνησαν με τη σχετική αναφορά στο προσχέδιο της Συνόδου Κορυφής. Αντίθετα συμφώνησαν πως δεν θα πρέπει να επικροτηθεί στην απόφαση της Συνόδου η τακτική των μονομερών ενεργειών και των κλειστών συνόρων». Γερμανικά μέσα ενημέρωσης, που επικαλούνται πηγές του Βερολίνου, αναφέρουν πως η Άνγκελα Μέρκελ δεν πρόκειται να αποδεχθεί ως έχει το προσχέδιο της Συνόδου Κορυφής. Επισημαίνουν ακόμη πως ο διάδρομος των Δυτικών Βαλκανίων αποκλείεται να κλείσει.
Επίσης το ZDF, επικαλούμενο ευρωπαϊκές πηγές, αναφέρει πως τόσο η Άνγκελα Μέρκελ, όσο και ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, θέλουν να αφαιρέσουν την επίμαχη φράση από το κείμενο συμπερασμάτων. «Δεν είναι δυνατόν «η γραμμή Ορμπαν να υπερισχύει της θέσης Μέρκελ», επισημαίνουν γερμανικά μέσα, ενώ εκπρόσωπος της Γερμανίδας καγκελάριου, όταν ρωτήθηκε σχετικά με την αναφορά περί κλειστών συνόρων, υπογράμμισε πως πρόκειται για «εικασία». Νωρίτερα, πριν από τη συνάντηση Τσίπρα - Μέρκελ, ελληνικές πηγές εξέφραζαν τις ανησυχίες τους πως «στην παρούσα φάση το κλείσιμο των συνόρων είναι μη αναστρέψιμο».
«Δεν μπορεί να κλείσει οτιδήποτε», δήλωσε η Άνγκελα Μέρκελ προσερχόμενη στη Σύνοδο. Ο αριθμός των προσφύγων δεν θα πρέπει να μειωθεί μόνο για ορισμένες, αλλά για όλες τις χώρες και για αυτό απαιτείται μια «βιώσιμη λύση» από κοινού με την Τουρκία, υπογράμμισε.
Έντονη είναι η αντίδραση και από το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα Γερμανίας (SPD), εταίρο της Μέρκελ στον κυβερνητικό συνασπισμό της Γερμανίας αναφορικά με το κλείσιμο των συνόρων στα δυτικά Βαλκάνια. Όπως αναφέρει η γερμανική εφημερίδα Bild, πρωτοκλασάτα στελέχη των Σοσιαλδημοκρατών όπως η Εύα Χεγκλ, αντιπρόεδρος της ΚΟ του SPD, υποστηρίζουν πως, το κλείσιμο της διαδρομής στα δυτικά Βαλκάνια δεν αποτελεί καμία λύση στην προσφυγική κρίση.
Κυβερνητικές πηγές υπογραμμίζουν πως «υπάρχουν σαφείς ενδείξεις ότι διαμορφώνεται διαφορετικό κλίμα». Παράλληλα συστήνουν στην αντιπολίτευση να αποφεύγει τις επικριτικές δηλώσεις χωρίς οι εκπρόσωποί της να έχουν λάβει πρώτα επίσημη ενημέρωση για την πορεία των διαβουλεύσεων. «Όσοι βιάζονται, υπάρχει ο κίνδυνος να εκτεθούν», σημειώναν οι ίδιες πηγές, σχολιάζοντας τη στάση της ΝΔ και του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Εξάλλου, σύμφωνα με τις πληροφορίες, οι διαβουλεύσεις στη Σύνοδο Κορυφής επικεντρώνονται στην αύξηση της πίεσης προς την Τουρκία, στο πλαίσιο της γραμμής που παρουσίασε ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Ντόναλντ Τουσκ, δηλαδή:
- Έλεγχος και περιορισμός των προσφύγων/μεταναστών που έρχονται από την Τουρκία στα ελληνικά νησιά,
- έλεγχος των κυκλωμάτων των διακινητών,
- ταυτοποίηση στα τουρκικά hotspots και άμεση μετεγκατάσταση των προσφύγων από την Τουρκία στις ευρωπαϊκές χώρες, επανεισδοχή των παράτυπων μεταναστών στην Τουρκία,
Απόρριψη των μονομερών ενεργειών από χώρες της ΕΕ και της πολιτικής των κλειστών συνόρων
Κυβερνητικές πηγές σημειώνουν πως οι διεκδικήσεις της ελληνικής πλευράς είναι:
λειτουργία ανθρωπιστικού διαδρόμου με μεταφορά των προσφύγων αεροπορικώς, ώστε να μήν συντηρείται η "ελπίδα" της Ειδομένης, που διαμορφώνει εκεί συνθήκες ανθρωπιστικής κρίσης.
- να σταλεί σαφές μήνυμα σε όσους περιμένουν στα τουρκικά παράλια να μήν κατευθυνθούν προς την Ελλάδα.
- άμεση επιστροφή στην Τουρκία, με διαδικασίες fast track όσων δεν δικαιούνται άσυλο.
- άμεση οικονομική στήριξη της Ελλάδας για αντιμετώπιση των πιεστικών αναγκών που έχουν διαμορφωθεί.

Πηγή :  http://tvxs.gr/news