Εντομοκτόνο ή ο ιός Ζίκα η πραγματική αιτία της μικροκεφαλίας;

Νέα έρευνα γιατρών από την Αργεντινή δείχνει ότι υπάρχει ενδεχόμενο σύνδεσης της μικροκεφαλίας των νεογνών με ένα εντομοκτόνο και όχι με τον ιό Ζίκα

 

Το ξέσπασμα του προβλήματος της «μικροκεφαλίας» των νεογνών, η οποία συνέπεσε με την εξάπλωση του ιού Ζήκα , συνεχίζει να ταλαιπωρεί τον κόσμο , αρκετούς μήνες μετά το πρώτο περιστατικό που γνωστοποιήθηκε.

Η λοίμωξη από τον ιό Ζήκα είχε συνδεθεί άμεσα με τα νεογέννητα μωρά με μικροκεφαλία. 

Αυτή η σύνδεση όμως αμφισβητήθηκε πρόσφατα από μια ομάδα γιατρών της Αργεντινής . Η ομάδα υποψιάζεται ότι ο υπεύθυνος για την «επιδημία» της μικροκεφαλίας είναι ένα εντομοκτόνο που παράγεται από εταιρεία - παρακλάδι της Monsanto (εντομοκτόνο το οποίο υποτίθεται ότι προστατεύει από τον δάγγειο πυρετό).

Το pyriproxifen είναι ένα εντομοκτόνο που καταστρέφει τις προνύμφες των κουνουπιών, του οποίου η χρήση συνίσταται από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας για τη μάχη ενάντια στο δάγκειο πυρετό. Το εντομοκτόνο προκαλεί γενετικές ανωμαλίες στα κουνούπια ικανές να τα σκοτώσουν ή να τα καταστήσουν στείρα, μειώνοντας τον αριθμό τους.
 

Σύμφωνα με έκθεση, «το γεγονός ότι στις περισσότερες περιπτώσεις των νεογνών με μικροκεφαλία οι μητέρες ζούσαν την περίοδο της εγκυμοσύνης τους σε περιοχές όπου το υπουργείο Υγείας προσθέτει το εντομοκτόνο Pyriproxyfen  στο πόσιμο νερό, δεν είναι σύμπτωση».

Για παράδειγμα , το υπουργείο Υγείας της Βραζιλίας είχε εισάγει pyriproxyfen στην πολιτεία του Pernambuco.

Στην περιοχή , ο πολλαπλασιασμός του κουνουπιού Aedes aegypti , το οποίο φέρει τον ιό Ζήκα , είναι ιδιαίτερα μεγάλος , είπε το PCST . Το Pernambuco είναι επίσης η πρώτη  πολιτεία στην Βραζιλία όπου παρατηρήθηκε το πρόβλημα . Σε αυτή τη πολιτεία βρίσκεται το 35% του συνόλου των περιπτώσεων μικροκεφαλίας στη χώρα.
 

Το Pyriproxifen παρασκευάζεται από τον «στρατηγικό εταίρο» της Μονσάντο, Sumitomo Chemical, και χρησιμοποιείται στη Βραζιλία τους τελευταίους 18 μήνες.

Μέσα στις επόμενες εβδομάδες πρόκειται να γνωστοποιηθεί εάν ο ιός Ζίκα είναι πραγματικά υπεύθυνος για την μικροεγκεφαλία, αφού μέχρι στιγμής τα στοιχεία που δημοσιοποίησαν οι ερευνητικές ομάδες από την Αργεντινή και τη Βραζιλία δεν αποδεικνύονται επιστημονικά.

Πηγή : www.thepressproject.gr

Το πάθος της εξουσίας χλιμιντρίζει, το νέο προλεταριάτο εκκολάπτεται

Του Δημήτρη Σεβαστάκη

 

Διαμαρτύρονται, εκνευρίζονται, απελπίζονται. Πολλοί, διαφορετικοί, διαταξικοί. Άραγε η πολιτική κινητοποίηση τόσων πολιτών έχει σχέση με μια ευρύτερη ιδεολογική έγερση; Ποιος νοιάζεται; Ιδεολογία και πολιτική πάνε χώρια εδώ και πολλά χρόνια. Iδίως τα τελευταία. Για παράδειγμα, με τις προηγούμενες κυβερνήσεις οι πολιτικές βίαιης λιτότητας που επελέγησαν από το 2010 και μετά συγκρούστηκαν με την ιδεολογία της επιθετικής κατανάλωσης που εξέθρεψαν τα ίδια τα κόμματα εξουσίας επί σαράντα χρόνια, αλλά η μνημονιακή επιλογή του 2010 συνέτριψε.
Αλλά και σήμερα, ο πολιτικός εξαναγκασμός και η αιχμαλωσία συγκρούεται με τα ελευθεριακά ιδεολογικά μείγματα που ουσιαστικά αποτέλεσαν το δίχτυ ενοποίησης του ΣΥΡΙΖΑ. Ναι, άλλα αγαπούσες, άλλα πίστευες, άλλα σου επιβάλλονται. Μερικές φορές το να δραπετεύεις από το πρόβλημα δημιουργούσε γοητευτικές λύσεις, διαμόρφωνε ιδέες, έφτιαχνε μια δελεαστική ρητορική. Αν εξαιρέσουμε κάποιες φωνές μετριασμού και ορθοφροσύνης, το ρεύμα μιας ανυπότακτης ονείρωξης καταλάμβανε τον δημόσιο λόγο.
Σήμερα, ένα ομοιόμορφος καλπασμός στην ιδεολογία της πλατείας φαίνεται ότι καλύπτει τη γενική και αντιφατική κοινωνική δυσφορία. Δεν υπάρχει συγκεκριμένο στοιχείο εναντίωσης, αλλά μια γενική διάθεση εναντίωσης. Ένας σωτηριολογικός, μεσσιανικός λόγος, μια γενική κολακεία κάθε αντίρρησης, όχι πάντα λογικός και επιχειρηματολογημένος εντοπισμός κάποιου ιδιαίτερου κυβερνητικού μέτρου, μιας ειδικής επιβλαβούς ρύθμισης. Πολλά ασύνδετα διάσπαρτα «όχι» που χτίζουν μια «μηθέση».
Πολλοί από το παλιό πολιτικό σύστημα συμπαραστέκονται στους πολίτες που διαμαρτύρονται. Πράγματι, πολλοί κάνουν αντιπολίτευση στην πολιτική που υπηρέτησαν, που νομοθέτησαν. Παλιοί υπουργοί, που έστελναν τα ΜΑΤ με κρότου – λάμψης να κατατροπώσουν γριές, σήμερα κατακεραυνώνουν τους «ματατζήδες» που κάθονται στα σκαλιά της Βουλής. Παλιοί σκληρότατοι των εργαλειοθηκών και των πολυετών προαπαιτούμενων (που τα νομοθέτησαν και τα επέβαλαν) ωρύονται για τις επιπτώσεις της πολιτικής τους, οι οποίες έσκασαν στα κεφάλια των συριζαίων.
Ας πούμε ότι το πάθος εξουσίας χλιμιντρίζει. Πάθος εξουσίας που απωλέσθηκε. Η οργή για μια απώλεια κάποιου αγαθού (της εξουσίας) που αδίκως έχει αφαιρεθεί. Ποια εξουσία; Ποια πόζα; Ποιο το διακύβευμα; Στον βρόντο πάνε όλα, σε μια πολιτική υπανάπτυξη που εκφράζει την οικονομική καχεξία και τα κοινωνικά θρύψαλα. Αυτό δεν συνιστά αγαθό (που μάλιστα λιμπίζονται τα εξουσιαστικά τζάνκια), αλλά μια πηχτή και ιδεολογικά κούφια πραγματικότητα. Η νέα πραγματικότητα δεν χρειάζεται καμιά ιδεολογική μετασκευή. Της αρκεί ο άφραγκος και ζήτουλας εαυτός της. Της αρκεί η αλήθεια της ένδειάς της.
Η ιδεολογία πάντοτε εξέπιπτε σε ένα σύνολο ρηχών αναφορών που απλώς έδιναν το άλλοθι για τις πιο χαμερπείς επιλογές. Χωσίματα και γλειψίματα, αυθαίρετα και πονηριές που οργάνωσαν έναν τερατώδη και εξ αντιδράσεως μαζικό εγωισμό. Αυτό τον εγωισμό που συντρίφτηκε και ποδοπατήθηκε από το πολιτικό σύστημα που τον εξέθρεψε και τον λίπανε. Και τώρα τι; «Ο βιομηχανικός εφεδρικός στρατός είναι δύο ειδών: Πρώτο, είναι οι άνεργοι εργάτες (…) «το κεφάλαιο αποκτά σημαντική δύναμη πάνω στην προσφορά της πλεονάζουσας εργασίας, ενώ ταυτοχρόνως διαχειρίζεται την ζήτηση εργασίας». «Δεύτερο, υπάρχουν οι αφανείς εφεδρείες με τη μορφή μεγάλων αγροτικών πληθυσμών, των αυτοαπασχολούμενων, των γυναικών και των παιδιών που δεν έχουν ακόμα υποταχτεί στη μισθωτή εργασία».i Σας θυμίζει τίποτα το απόσπασμα;

i David Harvey «Δεκαεφτά αντιφάσεις και το τέλος του καπιταλισμού» εκδ. Μεταίχμιο, Αθήνα 2015, σελ. 285, 286

Πηγή : www.presspublica.gr

Δεοντολογία…

του Γιάννη Παντελάκη

Στη Γερμανία, που τόσο μας αρέσει να μισούμε, αυτές τις ημέρες συζητάνε για ένα πολιτικοδημοσιογραφικό σκάνδαλο. Σύμφωνα με δημοσίευμα της Deutsche Welle, ένας δημοσιογράφος μεγάλης εφημερίδας έχασε τη δουλειά του επειδή φέρεται να είχε παράλληλη απασχόληση ως σύμβουλος ενός πολιτικού κόμματος, του ακροδεξιού, ξενοφοβικού «Εναλλακτική για τη Γερμανία». Θεωρήθηκε χονδροειδής παραβίαση των βασικών αρχών του δημοσιογραφικού λειτουργήματος. Δεν έχει σημασία ο πολιτικός προσανατολισμός του κόμματος. Σημασία έχει το γεγονός ότι θεωρείται ασυμβίβαστο μια δημοσιογραφική θέση με παράλληλη απασχόληση σ' ένα κόμμα.

Τυπικά, αυτό ισχύει και στη χώρα μας. Νομίζω κάπου γράφεται και στον κώδικα δεοντολογία της Ένωσης Συντακτών. Αλλά, όπως είναι γνωστό, τι γράφεται σε νόμους και κώδικες μικρή σημασία έχει για τη χώρα μας. Είμαστε διαφορετικοί από τους άλλους, όλους τους άλλους. Γιατί αυτό που θεωρείται αυτονόητο στη Γερμανία ισχύει και σε άλλες ευρωπαϊκές και όχι μόνο χώρες. Αλλά δεν είμαι καθόλου σίγουρος ότι ουσιαστικά ισχύει και για μας. Στη δική μας χώρα, ένας δημοσιογράφος μπορεί να παρέχει τις υπηρεσίες του με διάφορους τρόπους σ' ένα κόμμα, με έμμεσους ή άμεσους τρόπους, και να μην συμβαίνει τίποτα. Αντίθετα, να θεωρείται φυσιολογικό.

Ο άμεσος τρόπος είναι ν' απασχολείται κάποιος σ' ένα κόμμα (ή μια επιχείρηση ή μια τράπεζα κ.ο.κ.) και παράλληλα να ασκεί δημοσιογραφία σ' ένα μέσο ενημέρωσης. Συμβαίνει, οι παροικούντες στην Ιερουσαλήμ το γνωρίζουν. Ο έμμεσος είναι όταν συμπεριφέρεται ως υπάλληλος κόμματος χωρίς να είναι εμφανώς. Ίσως το πιο ενδεικτικό παράδειγμα της δεύτερης αυτής κατηγορίας είναι κάποια από τα τηλεοπτικά πάνελ. Εκεί συνήθως καλούνται φίλα προσκείμενοι δημοσιογράφοι του ενός ή του άλλου κόμματος. Δημοσιογράφοι, οι οποίοι ουσιαστικά παίζουν τον ρόλο εκπροσώπων κομμάτων. Αυτοί που οργανώνουν αυτά τα πάνελ τους καλούν με αυτήν τη λογική.

Δεν αναφέρομαι απαραίτητα σε αρθρογράφους που δικαιούνται να έχουν άποψη και να την εκφράζουν. Αναφέρομαι σε δημοσιογράφους που κάνουν ρεπορτάζ, ασχολούνται δηλαδή με τις αλήθειες ή τα ψέμματα των κομμάτων. Και παράλληλα, ενώ καταγράφουν υποτίθεται τα γεγονότα με έναν αντικειμενικό τρόπο, εμφανίζονται και ως φορείς κομματικών απόψεων. Αυτό είναι ένα πρόβλημα το οποίο όμως στη χώρα μας δεν θεωρείται πρόβλημα, αλλά κάτι κοινά αποδεκτό.

Το φαινόμενο δεν παρατηρείται μόνο με τα κόμματα, αλλά και με επιχειρήσεις, τράπεζες και διάφορα ποικιλώνυμα συμφέροντα. Δημοσιογράφοι απασχολούνται σε μια τράπεζα και παράλληλα κάνουν ρεπορτάζ το ενδιαφέρον του οποίου μπορεί ν' αφορά και τη συγκεκριμένη τράπεζα. Ένα παράδειγμα είναι αυτό, υπάρχουν πολλά ακόμα. Παλαιότερα, την εποχή της πλαστής ευημερίας, τα φαινόμενα αυτά ήταν απείρως περισσότερα. Τώρα, η κρίση τα έχει περιορίσει, αλλά όχι για τους λόγους που θα έπρεπε. Όχι επειδή κάτι τέτοιο είναι αντιδεοντολογικό, αλλά επειδή έχουν περιοριστεί οι οικονομικές δυνατότητες.

Τον περασμένο Οκτώβριο, δημοσιοποιήθηκε μια έρευνα του τμήματος επικοινωνίας και ΜΜΕ του Πανεπιστημίου Αθηνών, όπου το αντικείμενο ήταν η εφαρμογή ή όχι της δημοσιογραφικής δεοντολογίας από μεγάλα τηλεοπτικά ή έντυπα μέσα ενημέρωσης την περίοδο 2013-2014. Δεν κάνει εντύπωση ότι τα αποτελέσματα της έρευνας δεν πήραν μεγάλη δημοσιότητα. Δύσκολο τα ίδια τα Μέσα να δημοσιεύσουν αποτελέσματα έρευνας που θεωρεί ότι δεν τηρούν τη δεοντολογία. Παρ' ότι τα αποτελέσματά της θα έπρεπε να κάνουν εντύπωση. Σύμφωνα με αυτά, αναφορικά με τη διάκριση της είδησης από το σχόλιο και το διαφημιστικό μήνυμα αλλά και την αντιστοιχία τίτλου, κειμένου και φωτογραφίας, τα περισσότερα ΜΜΕ βρέθηκαν προβληματικά. Το 74,4% των εφημερίδων και το 68,6% των τηλεοπτικών σταθμών δεν τηρούν επαρκώς τον συγκεκριμένο κανόνα. Δεν διακρίνουν δηλαδή την είδηση από το σχόλιο. Το πρόβλημα αυτό συνδέεται άμεσα με τα προαναφερόμενα. Η σκοπιμότητα κυριαρχεί της αλήθειας.

Στις ημέρες της κρίσης, τα γεγονότα ήταν και εξακολουθούν να είναι έντονα, αφού επηρεάζουν καθοριστικά και με βίαιο τρόπο τις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων. Πολλοί από αυτούς, ωστόσο, έχουν μια λάθος εικόνα για τα αίτια αυτής της κρίσης ή τις λύσεις που πρέπει να δοθούν, για παράδειγμα. Αυτό καθορίζει και την πολιτική τους συμπεριφορά. Γι' αυτήν τη λάθος εικόνα έχουμε ευθύνη και εμείς οι δημοσιογράφοι. Και μάλλον η ευθύνη είναι μεγαλύτερη από εκείνη των πολιτικών, των οποίων το επάγγελμα, άλλωστε, συνδέεται με τέτοιες συμπεριφορές…

Πηγή : www.liberal.gr

Απόρρητα Έγγραφα: Έλληνες μεγιστάνες χρηματοδοτούν ζημιογόνα ΜΜΕ για να ελέγχουν τη χώρα

του Πάνου Παναγιώτου

 

Το τελευταίο διάστημα εξελίσσεται ένας «πόλεμος» μεταξύ τηλεοπτικών καναλιών και της κυβέρνησης με πρωταγωνιστή τον υπουργό Επικρατείας Νίκο Παππά, ο οποίο άλλοτε με έμμεσο και άλλοτε με άμεσο τρόπο υποστηρίζει τη θέση ότι τα μεγάλα ιδιωτικά τηλεοπτικά κανάλια αποτελούν εστίες διαφθοράς, ζημιογόνες για την ελληνική κοινωνία και την οικονομία, συμπληρώνοντας πως λειτουργούν χωρίς άδειες αλλά και ότι ο αριθμός τους είναι δυσανάλογος του πληθυσμού της Ελλάδας με αποτέλεσμα η διαφημιστική πίτα να μην είναι αρκετή για όλα και έτσι να καταγράφουν ζημίες οι οποίες τελικά και επιβαρύνουν τις ελληνικές τράπεζες και το ελληνικό δημόσιο.
Για το λόγο αυτό ο κ. Παππάς υποστηρίζει πως πρέπει να τεθούν κανόνες στο ραδιοτηλεοπτικό τοπίο για να διασφαλιστεί επιτέλους η διαφάνεια και η δεοντολογία αλλά και ότι πρέπει να περιοριστούν οι άδειες σε τέσσερις.
Από την άλλη πλευρά τα κανάλια, έχοντας τη στήριξη της αντιπολίτευσης, έχουν εξαπολύσει κατά μέτωπο επίθεση εναντίον της κυβέρνησης, κατηγορώντας την για οπορτουνισμό, λασπολογία και φασιστική συμπεριφορά.
Αν και η αλήθεια ποτέ δεν είναι απόλυτη και το πιθανότερο είναι ότι οι πολίτες, ποτέ δε θα μάθουν αν και σε ποιο βαθμό ευσταθούν οι κατηγορίες που εξαπολύονται εκατέρωθεν ή όχι, για τις ΗΠΑ η ζυγαριά μοιάζει να γέρνει προς την πλευρά της κυβέρνησης και του υπουργού Επικρατείας, καθώς σύμφωνα με την αμερικανική πρεσβεία στην Αθήνα και τον πρώην πρέσβη των ΗΠΑ στην Ελλάδα, Charles Ries, το πραγματικό επίκεντρο της αδιαφάνειας και της διαπλοκής εντοπίζεται στην ιδιωτική βιομηχανία των ελληνικών μέσων μαζικής ενημέρωσης (ΜΜΕ) η οποία χαρακτηρίζεται ως υπερμεγέθης και ζημιογόνα, ενώ σημειώνεται πως τα τηλεοπτικά κανάλια λειτουργούν χωρίς άδειες.
Αυτό τουλάχιστον αναφέρεται ρητά σε δύο εμπιστευτικά έγγραφα που συντάχθηκαν από την αμερικανική πρεσβεία και κοινοποιήθηκαν στο υπουργείο εξωτερικών των ΗΠΑ μεταξύ του Απριλίου και του Ιουλίου του 2006 και τα οποία δημοσίευσε το WikiLeaks. Το πρώτο έγγραφο, περιλαμβάνει μόνο μία περιορισμένη αναφορά με συνοπτικά σχόλια για τα ελληνικά ιδιωτικά ΜΜΕ και την ΕΡΤ, ενώ το δεύτερο αποτελεί μία εκτενή ανάλυση για τα ιδιωτικά ΜΜΕ της Ελλάδας, το σκοτεινό ιδιοκτησιακό καθεστώς τους και τον ρόλο που παίζουν στη συντήρηση ενός δικτύου πολιτικής και οικονομικής διαπλοκής.
Και τα δύο έγγραφα υπογράφονται από τον Charles P. Ries, Αμερικανό πρέσβη στην Αθήνα από το 2004 μέχρι το 2007. Ο Charles Ries δεν είναι ένας υπηρεσιακός διπλωμάτης της σειράς αλλά ένα ισχυρό πολιτικό πρόσωπο των ΗΠΑ το οποίο επιλέχτηκε ως επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση σε θέματα οικονομίας, ενέργειας και δημοσίων σχέσεων σε μία από τις πιο κρίσιμες στιγμές για την ΕΕ, λίγο μετά την ίδρυση της ευρωζώνης. Ήταν κύριος Αναπληρωτής Βοηθός Υπουργός Εξωτερικών για τις Ευρωπαϊκές Υποθέσεις (2000-04), υπεύθυνος για την επίβλεψη των σχέσεων ΗΠΑ – Ευρωπαϊκής Ένωσης και επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας με την ΕΕ στους τομείς της οικονομίας και της ενέργειας. Επιπλέον, διετέλεσε υπουργός Οικονομικών Υποθέσεων και Συντονισμού για την Οικονομική Μετάβαση του Ιράκ αναλαμβάνοντας επικεφαλής μίας από τις πιο σημαντικές διεθνείς διπλωματικές αποστολές των ΗΠΑ.
Η πολιτική δύναμη του Charles Ries ενισχύεται από το γεγονός ότι η σύζυγος του, Marcie Berman Ries, είναι, επίσης, σημαίνον πρόσωπο της αμερικανικής διπλωματίας. Νυν πρέσβειρα των ΗΠΑ στη Βουλγαρία, με ειδικότητα σε θέματα εθνικής ασφάλειας και ελέγχου όπλων η Ries διετέλεσε διευθύντρια του Γραφείου των Ηνωμένων Εθνών για Πολιτικές Υποθέσεις, επικεφαλής της αποστολής στην Πρίστινα, στο Κοσσυφοπέδιο, πρέσβειρα στην Αλβανία, υπεύθυνη Πολιτικο-Στρατιωτικών Υποθέσεων στο Ιράκ.και επικεφαλής του τμήματος Ευρωπαϊκών και Ευρασιατικών Υποθέσεων στο υπουργείο Εξωτερκών των ΗΠΑ και στο τμήμα Πυρηνικής και Στρατηγικής Πολιτικής.
Τον Απρίλιο του 2006, ενόψει της επίσκεψης της Υπουργού εξωτερικών (ΥΠΕΞ) των ΗΠΑ Κοντολίζα Ράις στην Ελλάδα, η αμερικανική πρεσβεία στην Αθήνα συνέταξε μία εμπιστευτική αναφορά προς την Ουάσιγκτον με τους κυριότερους τίτλους προς συζήτηση και οδηγίες για μία σειρά θεμάτων. Στην αναφορά συμπεριλαμβάνονταν μία ενότητα με τον τίτλο ‘Τύπος (ΜΜΕ) κατά τη διάρκεια της επίσκεψης σας’ όπου γινόταν μία σύντομη, γενική περιγραφή των ελληνικών ΜΜΕ. Στην περιγραφή του, ο Αμερικανός πρέσβης  προχωρά σε μία σαφή διάκριση μεταξύ των ιδιωτικών τηλεοπτικών μέσων και της δημόσιας τηλεόρασης, προτείνοντας στην Κοντολίζα Ράις να επιλέξει την ΕΡΤ, με το επιχείρημα πως προσπαθούσε να διατηρήσει μία ισορροπία στον τρόπο παρουσίασης των ειδήσεων.
‘Προτείνουμε μία συνέντευξη με την ΕΡΤ” γράφει ο πρέσβης, υπογραμμίζοντας ότι, σε αντίθεση με τα ιδιωτικά ΜΜΕ, η ΕΡΤ  ‘κάνει μία αξιοπρεπή προσπάθεια να παρουσιάσει ισορροπημένες ειδήσεις’. ‘Σε μία πρόσωπο με πρόσωπο συνέντευξη με τον αξιόλογο διπλωματικό ανταποκριτή της ΕΡΤ, περιμένουμε σοβαρές, εγκρατείς ερωτήσεις για τη στρατηγική συνεργασία με την Ελλάδα, τις Ελληνοτουρκικές σχέσεις, το όνομα των Σκοπίων, το Κόσοβο, το Ιράν, το Ιράκ και το πρόγραμμα απαλλαγής από τη βίζα … Περιμένουμε τμήμα της συνέντευξης να τρέξει κατά τη διάρκεια του βραδινού δελτίου ειδήσεων, με άλλους σταθμούς να χρησιμοποιούν τμήματα στις δικές τους αναμεταδόσεις. Η συνέντευξη, στο σύνολο της, θα μεταδοθεί την επόμενη ημέρα από την ΕΡΤ’ αναφέρει ο Αμερικανός πρέσβης.
Λίγους μήνες αργότερα, τον Ιούλιο του 2006, στον απόηχο της ολοκλήρωσης της επίσκεψης της Κοντολίζα Ράις στην Ελλάδα, η αμερικανική πρεσβεία στην Αθήνα κοινοποίησε στο ΥΠΕΞ στην Ουάσιγκτον ένα χαρακτηρισμένο ως ‘ευαίσθητο’ έγγραφο, όπου γινόταν μία εκτενής, εμπιστευτική ανάλυση του τομέα των ελληνικών, ιδιωτικών, ΜΜΕ.
Στην περίληψη της ανάλυσης αναφέρεται ότι κάτω από τα φαινομενικά φυσιολογικά λειτουργούντα ΜΜΕ της Ελλάδας, κρύβεται ένα σύμπλεγμα συμφερόντων όπου εμπλέκονται Έλληνες μεγιστάνες με σαφή στόχο τη χρήση του Τύπου για την εξυπηρέτηση πολιτικών και οικονομικών τους συμφερόντων.
‘Με μία πρώτη ματιά τα ελληνικά ΜΜΕ μπορεί να μοιάζουν με αυτά στις ΗΠΑ, με ένα μείγμα εφημερίδων ευρείας κυκλοφορίας, τηλεοπτικών  και ραδιοφωνικών σταθμών, εθνικών και τοπικών και με Συνταγματικές εγγυήσεις για την ελευθερία του Τύπου’ αναφέρει το έγγραφο. ‘Ένας πιο προσεκτικός έλεγχος αποκαλύπτει μία ελληνική βιομηχανία ΜΜΕ ελεγχόμενη από μεγιστάνες των επιχειρήσεων, οι οποίοι μπορούν να χρηματοδοτούν τις ζημιογόνες δραστηριότητες τους στο χώρο των ΜΜΕ μέσω άλλων επιτυχημένων επιχειρήσεων τους. Οι δραστηριότητες τους στο χώρο των ΜΜΕ τους επιτρέπουν, με τη σειρά τους, να ασκούν πολιτική και οικονομική επιρροή.’
Στο πρώτο μέρος της ανάλυσης για τα ελληνικά ΜΜΕ, όπως αποτυπώνεται στο ευαίσθητο αμερικανικό έγγραφο, γίνεται μία σύντομη αναφορά στην ιστορία τους και στον τρόπο που οι πρώτες ελληνικές εφημερίδες συνέβαλλαν στον αγώνα για την ανεξαρτησία από τους Οθωμανούς. Με ένα άλμα στο μέλλον το έγγραφο μεταφέρεται στο 2006 για να εξηγήσει πώς Έλληνες μεγιστάνες του πλούτου έχουν στήσει μία ζημιογόνα και ελεγχόμενη βιομηχανία ενημέρωσης  την οποία χρηματοδοτούν οι ίδιοι από άλλες δραστηριότητες τους με μοναδικό στόχο την εκμετάλλευση της για την εξυπηρέτηση συμφερόντων τους.
‘Η Ελλάδα έχει αυτή τη στιγμή περίπου 160 εφημερίδες, 180 τηλεοπτικούς σταθμούς, 800 ραδιοφωνικούς σταθμούς, 3500 περιοδικά και μόλις 10 εκ.ανθρώπους. (Η Πορτογαλία με τον ίδιο πληθυσμό, έχει 35 εφημερίδες, 62 τηλεοπτικούς σταθμούς και 221 ραδιοφωνικούς σταθμούς)’ αναφέρουν οι συντάκτες του εγγράφου διερωτώμενοι ‘πώς είναι δυνατόν όλα αυτά τα ΜΜΕ να λειτουργούν επικερδώς;’ πριν δώσουν οι ίδιοι την απάντηση: ‘δε λειτουργούν επικερδώς.   Χρηματοδοτούνται από τους ιδιοκτήτες τους που, αν και καλωσορίζουν οποιοδήποτε εισόδημα από τις δραστηριότητες των ΜΜΕ τα χρησιμοποιούν κυρίως για να ασκήσουν πολιτική και οικονομική επιρροή και ως εκ τούτου ενδιαφέρονται λιγότερο για τα κέρδη από τα ΜΜΕ’.
Σε επόμενη ενότητα της ανάλυσης στο ευαίσθητο αμερικανικό έγγραφο, με τίτλο ‘Ποιοι είναι τα ΜΜΕ;’ περιγράφεται, με επίκεντρο τη βιομηχανία ενημέρωσης, ένα σύστημα διαπλοκής που δρα στην Ελλάδα ελέγχοντας τα ΜΜΕ και την πολιτική και οικονομική ζωή της χώρας. Σύμφωνα με τους συντάκτες του εγγράφου, ‘τα ιδιωτικά μέσα ενημέρωσης στην Αθήνα βρίσκονται υπό την ιδιοκτησία μίας μικρής ομάδας ανθρώπων που έχουν κληρονομήσει ή δημιουργήσει περιουσίες στους τομείς της ναυτιλίας, των τραπεζών, των τηλεπικοινωνιών, του πετρελαίου, των ασφαλειών κλπ και οι οποίοι είναι ή υπήρξαν συνδεδεμένοι εξ αίματος, γάμου ή μοιχείας με πολιτικούς και κυβερνητικούς αξιωματούχους και / ή με άλλους μεγιστάνες των μέσων ενημέρωσης ή των επιχειρήσεων’.
‘Για παράδειγμα’ συνεχίζουν οι συντάκτες του εγγράφου από την αμερικανικής πρεσβεία της Αθήνας, ο εφοπλιστής και μέτοχος του Mega Channel, Βαρδής Βαρδινογιάννης, είναι ο καλύτερος φίλος του Χρίστου Λαμπράκη, εκδότη των εφημερίδων ‘Το Βήμα’, ‘Τα Νέα’, των \Athens News’ και του ειδησεογραφικού πόρταλ ‘in.gr’ και ο Λαμπράκης έχει συμβάσεις για την κατασκευή δημόσιων έργων. Τα δύο παιδιά του Βαρδινογιάννη έχουν παντρευτεί με μέλη των εφοπλιστικών οικογενειών Γουλανδρή και Νομικού. Η αδελφή του Βαρδινογιάννη, Ελένη, είναι παντρεμένη με το βουλευτή .. Γιάννη Κεφαλογιάννη .. ‘
Τα ‘διαπλεκόμενα συμφέροντα’ στην Ελλάδα αναφέρονται ‘συγκεκριμένα και αποκλειστικά στο δίκτυο σχέσεων μεταξύ των μέσων ενημέρωσης, των επιχειρήσεων και της κυβέρνησης’ γράφουν οι συντάκτες του εγγράφου παραθέτοντας σχόλιο του τότε υπουργού Εμπορίου και Ναυτιλίας σχετικά με το πώς τα διαπλεκόμενα συμφέροντα μετατρέπουν την ελληνική κυβέρνηση σε μαριονέτα που τα εξυπηρετεί. ‘Οι σχέσεις είναι πιο περίπλοκες και αιμομικτικές από εκείνες μεταξύ των θεών, των ημίθεων και των ανθρώπων της ελληνικής μυθολογίας’ σημειώνουν οι συντάκτες του εγγράφου της αμερικανικής πρεσβείας στην Αθήνα προσθέτοντας ότι ‘όλοι οι ιδιωτικοί τηλεοπτικοί σταθμοί και οι περισσότεροι ραδιοφωνικοί λειτουργούν χωρίς άδειες μέχρι τώρα, καθώς δεν υπάρχει πλαίσιο για τη χορήγηση αδειών’ .
‘Προηγούμενες κυβερνήσεις, στην προσπάθεια τους να πετύχουν ευνοϊκής δημοσιότητας, έκαναν τα στραβά μάτια σε παράνομους ελιγμούς των μέσων ενημέρωσε σε διάφορους τομείς και τους παρείχαν ακόμη και φοροαπαλλαγές’ αποκαλύπτει το έγγραφο.
Όσον αφορά στους δημοσιογράφους το έγγραφο αναφέρει ότι είναι ανεπαρκώς αμειβόμενοι και συνήθως πρέπει να κάνουν πολλές δουλειές απλά και μόνο για να βγάζουν τα προς το ζην και ‘να πληρώνουν τους λογαριασμούς τους’. Αυτό τους αφαιρεί δύναμη και τους κάνει να γίνονται ιδιαίτερα ‘ανήσυχοι′ για το τί σκέφτονται γι’ αυτούς τα ‘πολλά αφεντικά τους’. Στη συνέχεια το έγγραφο αναφέρεται σε επαφή που είχε η αμερικανική πρεσβεία με μία ‘επί μακρόν εργαζόμενη δημοσιογράφο στο  Mega Channel’ η οποία και υποστήριξε ότι σε όλα τα χρόνια εργασίας της στο κανάλι ‘θυμάται μόνο μία περίπτωση που οποιοσδήποτε από τους πέντε ιδιοκτήτες του δέχτηκε κριτική από το σταθμό’.
Η ανάλυση, οι διαπιστώσεις και τα συμπεράσματα που παρατίθενται στα συγκεκριμένα εμπιστευτικά έγγραφα από τον πρώην αμερικανικό πρέσβη στην Αθήνα Charles Ries και τα οποία συντάχθηκαν και εστάλησαν στο υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ, παρέχουν μία σαφή εικόνα της, μυστικής αλλά πραγματικής άποψης των ΗΠΑ για την ελληνική βιομηχανία ιδιωτικών μέσων ενημέρωσης.
Δεν είναι, όμως, μόνο σε εμπιστευτικά έγγραφα που διατυπώνεται αυτή η εκτίμηση αλλά και σε διεξοδικά ρεπορτάζ διεθνών ειδησεογραφικών οργανισμών, όπως το Reuters, το οποίο δημοσίευσε το Δεκέμβριο του 2012 μία εκτενή δημοσιογραφική έρευνα για το θέμα. Σε αυτό, αφού πρώτα σημειώνει ότι η Ελλάδα έχει περισσότερες πανελλαδικές εφημερίδες από τη Γερμανία ή τη Βρετανία, κάνει σαφείς και ονομαστικές αναφορές σε ιδιοκτήτες ΜΜΕ τους οποίους εμπλέκει στα διαπλεκόμενα συμφέροντα, με ιδιαίτερη μνεία στο MEGA Channel.
‘Οι πολιτικοί που έρχονται σε ρήξη με τους ιδιοκτήτες των μέσων ενημέρωσης διακινδυνεύουν να αντιμετωπίσουν αρνητικά δημοσιεύματα’ γράφει το Reuters παραθέτοντας δηλώσεις πρώην υπουργού, ο οποίος υποστηρίζει ότι ιδιοκτήτης ιδιωτικού ΜΜΕ του ζήτησε στο παρελθόν να σταματήσει μία δικαστική διερεύνηση υποθέσεων του ενώ ένας ιδιοκτήτης εφημερίδας που χρωστούσε ένα εκατομμύριο ευρώ σε δημόσια επιχείρηση επικοινώνησε μαζί του σε μία προσπάθεια να πετύχει μία συμφωνία για να αποφύγει την πληρωμή του χρέους του.
Το πρόβλημα της σύγκρουσης συμφερόντων, της διαφθοράς και της αδιαφάνειας στον τομέα των μέσων ενημέρωσης θίγει και η Transparency International (Διεθνής Διαφάνεια) η οποία δίνει στην Ελλάδα τη χειρότερη βαθμολογία στην Ευρώπη και μία από τις χαμηλότερες διεθνώς στο δείκτη διαφάνειας, κάνοντας συγκεκριμένες αναφοράς στον τομέα των ΜΜΕ.
Έτσι, τουλάχιστον σύμφωνα με τις ΗΠΑ, το πρακτορείο Reuters και την Transparency International, ο υπουργός Επικρατείας κ. Παππάς και η κυβέρνηση έχουν δίκαιο και τα ιδιωτικά τηλεοπτικά κανάλια (τουλάχιστον κάποια εξ αυτών) έχουν άδικο. 

Πηγή :  http://analitis.gr

Γκάμπριελ: Επειγόντως ελάφρυνση του ελληνικού χρέους – «Ψευδολύση» το κλείσιμο συνόρων

 

Λίγες ημέρες πριν από τη Σύνοδο Κορυφής για το προσφυγικό ο Γερμανός αντικαγκελάριος και υπουργός Οικονομίας Ζίγκμαρ Γκάμπριελ ζητά την άμεση ελάφρυνση του ελληνικού χρέους ενώ απευθύνει έκκληση στην ΕΕ να μην αποκλείσει την Ελλάδα.
«Ο αποκλεισμός ή η περιθωριοποίηση ενός κράτους – μέλους είναι «ψευδολύση» που δηλητηριάζει τον ευρωπαϊκό διάλογο» υποστηρίζει σε μακροσκελές άρθρο του που δημοσιεύει σήμερα η Frankfurter Allgemeine Zeitung, ο πρόεδρος του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος (SPD).
Ο Γκάμπριελ κάνει αναφορά και στη κρίση χρέους, υποστηρίζοντας ότι από τα 200 δις ευρώ που έλαβε ως βοήθεια η Ελλάδα από το 2010 μέχρι το 2105, τα 145 δις δόθηκαν για την αποπληρωμή χρεών και δεν συνέβαλαν στην επανεκκίνηση της ελληνικής οικονομίας.
«Ενεργοποιούμε δισεκατομμύρια επί δισεκατομμυρίων για να σταθεροποιήσουμε το ευρωπαϊκό χρηματοπιστωτικό σύστημα, αλλά δεν κατορθώσαμε να βελτιώσουμε την καθημερινότητα, την πραγματική οικονομία και τις κοινωνικές συνθήκες των ανθρώπων στις χώρες που παίρνουν τη βοήθεια, με αποτέλεσμα να διογκώνεται η δυσαρέσκεια για την ευρωπαϊκή πολιτική διάσωσης στους δανειστές και στους δανειζόμενους», παρατηρεί ο Γκάμπριελ, ζητώντας να αλλάξει αυτή η πολιτική για να μην επιταχυνθεί η διαδικασία κατάρρευσης της Ευρώπης.
«Η Ελλάδα χρειάζεται επειγόντως ελάφρυνση του χρέους»
«Στο πλαίσιο του προγράμματος διάσωσης της Ελλάδας θα πρέπει να δώσουμε περισσότερο βάρος στις επενδύσεις, στην αναπτυξιακή πολιτική και στη δίκαιη κατανομή βαρών», υποστηρίζει ο Γερμανός αντικαγκελάριος, ζητώντας ελαφρύνσεις για την Ελλάδα.
«Εάν η ελληνική κυβέρνηση συνεχίσει με σοβαρότητα τις μεταρρυθμίσεις, θα πρέπει να βρούμε τρόπους να μειώσουμε το ελληνικό χρέος, η Ελλάδα χρειάζεται επειγόντως ελάφρυνση του χρέους, π.χ. με μείωση των επιτοκίων και επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής, ειδάλλως απειλείται με κοινωνικές ταραχές και ακυβερνησία. Σε σχέση με αυτήν την κατάσταση οι σχεδόν εβδομαδιαίες προειδοποιήσεις από την Κομισιόν, ότι θα πρέπει να κάνει περισσότερα για την εξασφάλιση των εξωτερικών συνόρων της ΕΕ, ηχούν ως κυνισμός».

Πηγή : www.presspublica.gr

Νέο σκάνδαλο στο Λαϊκό Κόμμα, ακόμα ψάχνουν οι σοσιαλιστές

 

Με τον σχηματισμό κυβέρνησης να φαντάζει όλο και πιο δύσκολος, η πλειοψηφία των Ισπανών (58%) εκτιμά πως η χώρα οδηγείται σε εκλογές, σύμφωνα με δημοσκόπηση της εταιρείας GAD3 για λογαριασμό της εφημερίδας ABC. Μια προοπτική, η οποία δεν ευνοεί ούτε τους συντηρητικούς ούτε τους σοσιαλιστές.
Ο ηγέτης των σοσιαλιστών Πέντρο Σάντσεθ δηλώνει αισιόδοξος πως θα έχει καταλήξει σε συμφωνία για κυβερνητικό συνασπισμό έως τα τέλη του μήνα. Δύσκολο έργο που -με δεδομένη την άρνηση των Θιουδαδάνος και του Ποδέμος να συνυπάρξουν σε μια κυβέρνηση- θα απαιτήσει από τον Σάντσεθ να συμφωνήσει με τη ριζοσπαστική Αριστερά του Πάμπλο Ιγκλέσιας, την Ενωμένη Αριστερά και το εθνικιστικό κόμμα των Βάσκων, προσδοκώντας και στην αποχή των αυτονομιστών της Καταλονίας, ώστε στη Βουλή να εξασφαλίσει την πλειοψηφία επί των ψηφισάντων.
Ο Σάντσεθ απεύχεται τις εκλογές που -σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις- θα εξοστρακίσουν το κόμμα του στην τρίτη θέση προς όφελος του Ποδέμος. Και για τον Ραχόι, η συγκυρία είναι δυσοίωνη, καθώς το Λαϊκό Κόμμα (ΡΡ) πρωταγωνιστεί σε νέο σκάνδαλο διαφθοράς, που ανάγκασε χθες την επί 12 χρόνια πρόεδρο του κόμματος στη Μαδρίτη, την 63χρονη κόμισσα Εσπεράνθα Αγκίρε να παραιτηθεί.
Την περασμένη εβδομάδα η Χωροφυλακή έκανε έφοδο στην έδρα του κόμματος στη Μαδρίτη στο πλαίσιο έρευνας για δίκτυο παράνομης χρηματοδότησης του ΡΡ από επιχειρήσεις, με αντάλλαγμα αναθέσεις συμβάσεων. Σύμφωνα με τις δικαστικές αρχές, πρόκειται για μίζες τουλάχιστον 2 εκατ. ευρώ που έδινε η κατασκευαστική OHL στον ταμία της οργάνωσης Μπελτράν Γκουτιέρεθ. Η Αγκίρε ανέλαβε την πολιτική ευθύνη «γιατί δεν παρακολούθησα όσα γίνονταν στο κόμμα», αλλά και επειδή «εμπιστεύτηκα πρόσωπα σαν τον Φρανθίσκο Γρανάδος», γενικό γραμματέα του ΡΡ στη Μαδρίτη, φυλακισμένο εδώ και ενάμιση χρόνο για τη συμμετοχή του σε άλλο δίκτυο διαφθοράς.
Η παραίτηση και το νέο σκάνδαλο αποτελούν σοβαρό πλήγμα για τον Ραχόι σε περίπτωση σύντομης προσφυγής στις κάλπες. Πόσο μάλλον, όταν -σύμφωνα με τη δημοσκόπηση της ABC- το 65,6% των Ισπανών θεωρούν πως -σε περίπτωση εκλογών- ο Ραχόι δεν πρέπει να είναι υποψήφιος του ΡΡ για την πρωθυπουργία της χώρας.

Πηγή : www.efsyn.gr

Πού λογοδοτεί η νέα «Frontex»;

 

του Δημήτρη Αγγελίδη

Πιστή στην παράδοση της... αδιαφάνειας και της ατιμωρησίας της Frontex, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δίνει την εντύπωση πως κάνει ό,τι μπορεί για να αποφύγει κάθε ουσιαστικό και ανεξάρτητο δημοκρατικό έλεγχο των επιχειρήσεων της Ευρωπαϊκής Συνοροφυλακής και Ακτοφυλακής, της υπηρεσίας που ετοιμάζεται να αντικαταστήσει τη Frontex, έχοντας το ελεύθερο να επιχειρεί στην επικράτεια ενός κράτους-μέλους χωρίς την άδεια του κράτους αυτού, αλλά -όπως φαίνεται- και χωρίς πραγματικό έλεγχο για ενδεχόμενες παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Το ζήτημα του ελέγχου και της λογοδοσίας της Frontex σχετικά με παραβιάσεις του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ε.Ε. έχει απασχολήσει έντονα στο παρελθόν την Ε.Ε. Η υπηρεσία αρνούνταν να δεχτεί το αίτημα του Ευρωπαίου Συνηγόρου του Πολίτη να θεσμοθετήσει η υπηρεσία έναν μηχανισμό καταγγελιών, με τον ισχυρισμό ότι την ευθύνη των επιχειρήσεών της την έχει το κράτος-μέλος, στην επικράτεια του οποίου επιχειρεί (γι' αυτό άλλωστε στις επιχειρήσεις της Frontex παραβρίσκεται υποχρεωτικά εκπρόσωπος της αστυνομίας του κράτους-μέλους). Το 2013, ο Ευρωπαίος Συνήγορος του Πολίτη υπέβαλε στο Ευρωκοινοβούλιο ειδική έκθεση, με την οποία επέμενε στην ανάγκη να θεσμοθετήσει η Frontex μηχανισμό καταγγελιών. Υστερα από μεγάλη καθυστέρηση, η ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου συζήτησε το θέμα τον περασμένο Δεκέμβριο και υιοθέτησε το αίτημα του Συνηγόρου.

Κατόπιν πιέσεων

Μετά την απόφαση του Ευρωκοινοβουλίου, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή συμπεριέλαβε έναν μηχανισμό καταγγελιών στην πρόταση της υπό συγκρότηση Ευρωπαϊκής Συνοροφυλακής και Ακτοφυλακής (χωρίς να θεσμοθετήσει παρόμοιο μηχανισμό στην υπάρχουσα δομή της Frontex).

Ομως, όπως καταγγέλλουν 13 ευρωβουλευτές της ομάδας GUE/NGL, συμπεριλαμβανομένων των τεσσάρων ευρωβουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ, «ο μηχανισμός αυτός συγκροτείται προσχηματικά, περίπου ως “υπηρεσία εσωτερικών υποθέσεων”, χωρίς καμιά ανεξαρτησία από τον επιχειρησιακό βραχίονα της “νέας Frontex” και χωρίς την παραμικρή εγγύηση αμεροληψίας, δημοκρατικού ελέγχου και διαφάνειας». Συγκεκριμένα, ο μηχανισμός αυτός ελέγχεται από τον υπεύθυνο Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ίδιας της υπηρεσίας και, μέσω αυτού, από τον εκτελεστικό διευθυντή της. «Ποιος μας φυλάσσει από τους φύλακες;», αναρωτιούνται οι ευρωβουλευτές.

Και ρωτούν την Ευρωπαϊκή Επιτροπή αν θα εμπλακεί το Ευρωκοινοβούλιο στον έλεγχο της ανεξαρτησίας του Μηχανισμού Καταγγελιών και αν θα αναλάβει αποφασιστικό ρόλο το Φόρουμ για τα Θεμελιώδη Δικαιώματα και ευρωπαϊκά όργανα.

Πηγή :  www.efsyn.gr

Καληνύχτα και καλή τύχη

του Δημήτρη Ραπίδη *

 

Εικοσιπέντε (25) χρόνια ανομίας είναι πολλά. Παρά πολλά για ένα δημοκρατικό πολίτευμα, για μια ευρωπαϊκή χώρα. Η Ελλάδα είναι το μοναδικό κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης που ουδέποτε έχει υλοποιήσει επίσημη διαδικασία αδειοδότησης ιδιωτικών καναλιών. Εικοσιπέντε χρόνια στα οποία η πολιτική ηγεσία έκανε πως δεν έβλεπε τίποτα απολύτως, τρέφοντας θεσμούς εξάρτησης και αλληλεξάρτησης με το μιντιακό κατεστημένο.
Οι προηγούμενες κυβερνήσεις έδωσαν δεκαπέντε (15) φορές παράταση στο καθεστώς ιδιότυπης ανομίας, παρέχοντας συνεχώς προσωρινές άδειες. Ο νόμος που έφερε η σημερινή κυβέρνηση και η πρόβλεψη για προκήρυξη διαγωνισμού για την αδειοδότηση των τηλεοπτικών σταθμών είναι ένα πολύ σημαντικό βήμα προς την κατεύθυνση της δημιουργίας πλαισίου νομιμότητας, υγιούς ανταγωνισμού, και συνθηκών οικονομικής επιβίωσης των επιχειρήσεων του χώρου. Στο ΕΣΡ ανατέθηκε η σύνταξη των όρων, η προκήρυξη και διενέργεια διαγωνισμού, ο έλεγχος των φακέλων. Η κυβέρνηση εξάντλησε όλα τα περιθώρια διαλόγου και κοινού βηματισμού προκειμένου να εξασφαλίσει τη συναίνεση των πολιτικών κομμάτων για τη συγκρότηση του ΕΣΡ. Η πρωτοβουλία αυτή όχι μόνο δεν πέτυχε, αλλά οδήγησε σε τεράστια καθυστέρηση την όλη διαδικασία. Αναμενόμενο θα σκεφτεί κάποιος. Για ποιο λόγο να συμμετείχαν τα κόμματα της αντιπολίτευσης, και κυρίως ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, σε μια τέτοια διαδικασία τη στιγμή που επί δεκαετίες δεν προχωρούσαν στη ρύθμιση του ραδιοτηλεοπτικού τοπίου και στην αξίωση προς τα κανάλια να πληρώνουν τα τέλη συχνοτήτων; Κατά συνέπεια η αρμοδιότητα διενέργειας διαγωνισμού περνά στον Υπουργό Επικρατείας ο οποίος και θα προχωρήσει χωρίς κωλύματα και δήθεν χρονοτριβές.
Αναφορικά με το κομμάτι των τηλεοπτικών αδειών, η κυβέρνηση επιλέγει να θέσει προς διαγωνισμό τέσσερις (4) άδειες. Ο αριθμός αυτός, πέραν του ότι ανταποκρίνεται στο ευρύτερο ευρωπαϊκό πλαίσιο και στο τι συμβαίνει συγκριτικά σε άλλα κράτη-μέλη, αποτελεί και αποτέλεσμα των συνθηκών που επικρατούν στην εγχώρια αγορά. Οι περιορισμένες δυνατότητές της, η συνεχής συρρίκνωση της αντίστοιχης διαφημιστικής αγοράς, τα χρέη των καναλιών και με την πλειοψηφία των δημοσιογράφων και όσων ασχολούνται ευρύτερα με τον χώρο να αμείβονται πενιχρά και σε συνθήκες εργασιακής εκμετάλλευσης δε νομίζω ότι αφήνουν περιθώρια για διεύρυνση της πίτας. Για τους λόγους αυτούς απαιτείται να δοθούν άδειες σε επιχειρήσεις που μπορούν να αντέξουν τους κραδασμούς, να παράξουν προϊόν, θέσεις εργασίας, κέρδος, για να μπορέσουν παράλληλα να αναπτυχθούν και να είναι συνεπείς στις οικονομικές υποχρεώσεις τους.
Αναφορικά με τις οφειλές των τηλεοπτικών σταθμών, η κατάσταση έχει ξεφύγει πέρα από κάθε έλεγχο καθώς υπολείπονται πάνω από 34 εκατομμύρια ευρώ για να εξοφληθούν πλήρως τα χρέη που προκύπτουν τόσο από τον φόρο τηλεοπτικών διαφημίσεων, όσο και από τα πρόστιμα του ΕΣΡ μόνο τα τελευταία έξι (6) χρόνια. Σε αυτό το πλαίσιο οικονομικής κατάρρευσης απορεί κάποιος με ποιον ακριβώς τρόπο τα τηλεοπτικά κανάλια θα μπορέσουν ποτέ να αποπληρώσουν αυτά τα δυσθεώρητα, για την εποχή, ποσά. Υπό αυτό το πρίσμα, η μοναδική ανησυχία θα πρέπει να αφορά στο μέλλον των εργαζομένων των καναλιών αυτών. Μπορεί οι εργοδότες τους να φρόντισαν τόσο χρόνια να απαξιώσουν την εργασιακή τους προσφορά, ωστόσο τόσο οι εγγεγραμμένοι στην ΕΣΗΕΑ δημοσιογράφοι όσο και οι χιλιάδες άλλοι συνάδελφοί τους που εργάζονται «μαύρα» πρέπει να διεκδικήσουν ό,τι ακριβώς τους αξίζει. Το ότι οι επιχειρήσεις στις οποίες εργάζονται δεν είναι βιώσιμες και το ότι οι διοικήσεις αυτών διαπλέκονται με τμήμα του πολιτικού προσωπικού της χώρας επί δεκαετίες, δεν είναι δικό τους πρόβλημα.

* Πολιτικός αναλυτής, επικοινωνιολόγος, Ιδρυτής Bridging Europe

Πηγή : www.huffingtonpost.gr

Πολλά μέτωπα ανοιχτά

 

του Τάσου Παππά

Η κυβέρνηση μπαίνει σε μια μάχη έχοντας απέναντι της πολλούς εχθρούς, μερικοί εκ των οποίων διαθέτουν μεγάλη οικονομική δύναμη και πολιτική επιρροή, είναι αποφασισμένοι να πουλήσουν ακριβά το τομάρι τους και δεν θα διστάσουν να χρησιμοποιήσουν όλα τα μέσα, ακόμη και τα πιο βρόμικα, ώστε να ακυρώσουν τη στρατηγική της.

Το αντικυβερνητικό μέτωπο συγκροτούν: Οι ιδιοκτήτες των μέσων ενημέρωσης που δεν θέλουν να χάσουν τα προνόμια τους. Οι εργαζόμενοι σ' αυτά τα μέσα που υποψιάζονται ότι με τις αλλαγές που θα έρθουν θα απειληθούν οι δουλειές τους και είναι ευάλωτοι στις πιέσεις και τους εκβιασμούς της εργοδοσίας. Τα κόμματα του παλιού δικομματισμού που ξεπληρώνουν γραμμάτια. Τα μικρότερα κόμματα που φοβούνται ότι το σημερινό καθεστώς της διαπλοκής θα αντικατασταθεί από ένα άλλο καθεστώς διαπλοκής. Οι συνδικαλιστικές ενώσεις των επαγγελματιών του χώρου οι οποίες, αφού δεν κατάφεραν να εμποδίσουν τις αυθαιρεσίες των εργοδοτών και απέτυχαν παταγωδώς να προστατεύσουν στοιχειωδώς τα μέλη τους από τις βίαιες επιθέσεις (ετσιθελικές μειώσεις μισθών, κατάπτυστες ατομικές συμβάσεις, λεηλασία δικαιωμάτων, απεργοσπαστικοί μηχανισμοί), αποφάσισαν να ανησυχήσουν για το ενδεχόμενο να παραβιαστούν οι θεσμοί και το Σύνταγμα.

Οι ιδιοτελείς επιδιώξεις των εργοδοτών και των κομμάτων, συναντιούνται με την αγωνία των εργαζομένων και έτσι διαμορφώνεται μια ισχυρή δύναμη κρούσης. Την ίδια στιγμή η κυβέρνηση έχει να αντιπαρατάξει τη βούληση της να δράσει και τους 153 βουλευτές της που σ' αυτό το ζήτημα θα είναι μπετόν.

Και η κοινωνία ; Νομίζω ότι είναι αλλού: στα μπλόκα οι αγρότες, στους δρόμους οι ελεύθεροι επαγγελματίες, στην αβεβαιότητα οι συνταξιούχοι, στην ανασφάλεια οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα, στην απελπισία οι άνεργοι.

Για όλους αυτούς το πώς θα ρυθμιστεί το τηλεοπτικό τοπίο είναι, στην παρούσα φάση, δευτερεύουσας σημασίας θέμα. Και το χειρότερο; Οι περισσότεροι ενημερώνονται για το τι συμβαίνει στη χώρα από τα τηλεοπτικά δίκτυα.

Πηγή :  www.efsyn.gr

Στη Βουλή η τροπολογία για τις τηλεοπτικές άδειες

 

της Ναταλίας Ανδρικοπούλου

Προς ψήφιση έρχεται σήμερα στην Ολομέλεια της Βουλής η τροπολογία της κυβέρνησης με την οποία ορίζεται ότι οι άδειες για τηλεοπτικούς σταθμούς πανελλαδικής εμβέλειας ενημερωτικού προγράμματος γενικού περιεχομένου που θα δημοπρατηθούν θα είναι τέσσερις, ενώ οι αρμοδιότητες διενέργειας της διαγωνιστικής διαδικασίας περνούν –μετά την αδυναμία συγκρότησης του ΕΣΡ- στον υπουργό Επικρατείας, Νίκο Παππά.
Στην αιτιολογική έκθεση της τροπολογίας, γίνεται λόγος για «ανάγκη υποκατάστασης» του ΕΣΡ καθώς σε τρεις διαδοχικές συνεδριάσεις της Διάσκεψης των Προέδρων της Βουλής δεν συγκεντρώθηκε η απαιτούμενη πλειοψηφία (4/5) για την εκλογή των οκτώ νέων μελών.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΑΣ ΕΔΩ
Παράλληλα, στην τροπολογία γίνεται επίκληση διάταξης του άρθρου 15 παράγραφος 2 του Συντάγματος σύμφωνα με την οποία «η ραδιοφωνία και η τηλεόραση υπάγονται στον άμεσο έλεγχο του κράτους» ενώ «ο έλεγχος και η επιβολή κυρώσεων είναι της αποκλειστικής αρμοδιότητας του ΕΣΡ», διατάξεις από τις οποίες –όπως αναφέρει η αιτιολογική έκθεση- συνάγεται ότι η αδειοδότηση της λειτουργίας των ραδιοτηλεοπτικών σταθμών συνιστά μια έκφανση της άσκησης του άμεσου ελέγχου του κράτους.
Σύμφωνα με την τροπολογία, ο υπουργός στον οποίο ανατίθενται οι αρμοδιότητες της Γενικής Γραμματείας Ενημέρωσης και Επικοινωνίας, αναλαμβάνει τη διενέργεια όλης της διαγωνιστικής διαδικασίας, από την έκδοση της σχετικής προκήρυξης έως τη χορήγηση αδειών σε όσους υπερθεματίσουν στη δημοπρασία, ενώ η τιμή εκκίνησης καθορίζεται με κοινή απόφαση του αρμόδιου υπουργού και του Υπουργού Οικονομικών. Οι άδειες θα έχουν δεκαετή διάρκεια.
Γιατί τέσσερις;
Για τον προσδιορισμό του αριθμού των αδειών που θα δημοπρατηθούν, όπως αναφέρεται στην αιτιολογική έκθεση, ελήφθησαν υπόψιν κριτήρια οικονομικής βιωσιμότητας, τεχνολογικά αλλά και η αναλογία αριθμού αδειών σε σχέση με τον πληθυσμό και το ΑΕΠ που ισχύει σε ευρωπαϊκές χώρες.
Πιο συγκεκριμένα, αναφέρεται ότι ελήφθησαν υπόψιν στοιχεία που προσδιορίζουν την οικονομική βιωσιμότητα των αδειοδοτούμενων επιχειρήσεων, όπως η σχέση ανάμεσα στα αναμενόμενα έσοδα από τη συνολική διαφημιστική απορρόφηση (180 έως 265 εκατομμύρια ευρώ) και το ετήσιο κόστος λειτουργίας (κυμαίνεται ανά κανάλι από 32 έως 80 εκατομμύρια ευρώ).
Για τον καθορισμό του αριθμού των αδειών αλλά και για την τιμή εκκίνησης της δημοπρασίας ζητήθηκε εμπειρογνωμοσύνη από τη Σχολή Ρυθμιστικών Θεμάτων Επικοινωνίας και ΜΜΕ του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημιακού Ινστιτούτου Φλωρεντίας.
Λαμβάνοντας υπόψιν τεχνολογικά δεδομένα (το μέγιστο αριθμό πολυπλεκτών που έχουν εκχωρηθεί στην Ελλάδα στη ζώνης 700 MHz), το Ινστιτούτο της Φλωρεντίας καταλήγει ότι ο συνολικός αριθμός των ιδιωτικών σταθμών εθνικής εμβέλειας υψηλής ευκρίνειας που μπορούν να μεταδίδονται στην Ελλάδα είναι τέσσερις.
Σε ό,τι αφορά την τιμή εκκίνησης, το Ινστιτούτο προτείνει εύρος τιμής ανά άδεια από 500.000 ευρώ έως 3,5 εκατομμύρια ευρώ, ενώ συστήνει στις ελληνικές αρχές να στραφούν στις χαμηλότερες τιμές του εύρους καθώς τυχόν σφάλμα αν επιλεγεί υπερβολικά χαμηλή τιμή εκκίνησης, θα «διορθωθεί» από τη φυσική δυναμική της δημοπρασίας εφόσον ο νόμος ορίζει πλειοδοτικό διαγωνισμό, ενώ αν επιλεγεί υπερβολικά υψηλή τιμή εκκίνησης, μπορεί να οδηγήσει τον διαγωνισμό σε αποτυχία και ανάγκη επανάληψης της δημοπρασίας.

Πηγή : www.real.gr

Προστασία από τα τεκμήρια για φοιτητές και ανέργους

 

Διάταξη - ασπίδα έναντι των τεκμηρίων για φορολογουμένους με χαμηλά εισοδήματα προετοιμάζει το υπουργείο Οικονομικών. Πληροφορίες αναφέρουν ότι φορολογούμενοι οι οποίοι απέκτησαν πέρυσι εισοδήματα έως 6.000 ευρώ θα φορολογούνται με την κλίμακα των μισθωτών και όχι με την κλίμακα των ελεύθερων επαγγελματιών, εφόσον το τεκμαρτό τους εισόδημα δεν υπερβαίνει τα 9.500 ευρώ.
Σύμφωνα με τα Νέα, με τον τρόπο αυτό, πρακτικά θα απενεργοποιούνται τα τεκμήρια για δεκάδες χιλιάδες φορολογουμένους οι οποίοι εισέπραξαν πέρυσι ελάχιστα ποσά είτε από τόκους καταθέσεων είτε από περιστασιακή απασχόληση και επειδή έχουν στην κατοχή τους ένα αυτοκίνητο απειλούνται με υπέρμετρους φόρους.
Η διάταξη, η οποία προωθείται από το επιτελείο του αρμόδιου αναπληρωτή υπουργού Οικονομικών Τρύφωνα Αλεξιάδη, θα προβλέπει πως στις περιπτώσεις όπου το ετήσιο δηλωθέν εισόδημα των φορολογουμένων δεν υπερβαίνει το ποσό των 6.000 ευρώ και το τεκμαρτό τους εισόδημα δεν υπερβαίνει το ποσό των 9.500 ευρώ, το δηλωθέν εισόδημα και η προστιθέμενη διαφορά τεκμηρίων φορολογούνται με την κλίμακα των μισθωτών - συνταξιούχων, στην οποία ισχύει αφορολόγητο όριο 9.550 ευρώ. Στην ουσία οι εν λόγω φορολογούμενοι δεν πληρώνουν φόρο εισοδήματος.
Προϋπόθεση εφαρμογής της κλίμακας των μισθωτών για τους συγκεκριμένους φορολογουμένους είναι να μην ασκείται επιχειρηματική δραστηριότητα για την οποία απαιτείται η υποβολή δήλωσης έναρξης εργασιών ή ατομική αγροτική δραστηριότητα. Εξαιρούνται επίσης, οι περιπτώσεις φορολογουμένων με πραγματικά εισοδήματα από κεφάλαιο και από υπεραξία μεταβίβασης κεφαλαίου.
Στην περίπτωση όπου το δηλωθέν εισόδημα υπερβαίνει το ποσό των 6.000 ευρώ, το υπερβάλλον ποσό θα φορολογείται με την κλίμακα της επιχειρηματικής δραστηριότητας, δηλαδή με 26%. Η ψήφιση της παραπάνω διάταξης είναι απαραίτητη για την έναρξη της υποβολής των φορολογικών δηλώσεων. Αν δεν περάσει, φοιτητές, άνεργοι και γενικότερα όσοι είχαν ελάχιστα εισοδήματα από περιστασιακή απασχόληση το περασμένο έτος, πιάνονται στην τσιμπίδα των τεκμηρίων και φορολογούνται επί του τεκμαρτού εισοδήματος που προκύπτει από το άθροισμα των ελάχιστων ποσών τεκμηρίων διαβίωσης των 3.000 ευρώ για τους άγαμους ή των 5.000 ευρώ για τους έγγαμους και των λοιπών τεκμηρίων διαβίωσης που θα ληφθούν υπόψη με βάση τα σπίτια στα οποία διαμένουν και τα ΙΧ αυτοκίνητα τα οποία χρησιμοποιούν.
Στο τεκμαρτό εισόδημα επιβάλλεται φόρος με συντελεστή 26% από το πρώτο ευρώ και προκαταβολή φόρου η οποία φέτος θα είναι αυξημένη στο 75%.

Πηγή :  http://news.in.gr

Τι συμβαίνει με τη Deutsche Bank ;

 

Σε νέα ανακοίνωση αναγκαστήκαν να προβούν οι επικεφαλής της Γερμανικής τράπεζας «Deutsche Bank» με τον Διευθύνοντα Σύμβουλο Τζον Κράυαν να σπεύδει με παρέμβαση του σήμερα να καθησυχάσει τους επενδυτές και να διαβεβαιώσει του εργαζόμενους στο χρηματοπιστωτικό ίδρυμα για την σταθερότητα της τράπεζας.

Η Ντόιτσε Μπανκ «είναι ένας ακέραιος βράχος» δήλωσε χαρακτηριστικά, την ίδια ώρα που η μετοχή της τράπεζας σημείωνε νέα πτώση 4,5%  σήμερα, μετά και το ανησυχητικό χθεσινό ρεκόρ του 9,5% που σκόρπισε ανησυχία στο επενδυτικό κοινό.
Αγορά και επενδυτές δεν μπορούν να κρύψουν την νευρικότητα τους τις τελευταίες ημέρες σχετικά με τον γερμανικό τραπεζικό κολοσσό, αμφισβητώντας την βιωσιμότητα των ισολογισμών της καθώς και την δυνατότητα της να αποπληρώσει τις δανειακές υποχρεώσεις της για φέτος, φέρνοντας στην μνήμη πολλών την απροσδόκητη κατάρρευση της Lehman Brothers στην Αμερική, μια από τις αιτίες της οικονομικής κρίσης που ακολούθησε.
Η Τράπεζα μόλις τον περασμένο μήνα ανακοίνωσε ζημιές για το 2015 ύψους 6 δις, ενώ τα «τοξικά» δάνεια της αγγίζουν τα 10 δις. Επιπλέον, τα γνωστά μας πια ασφάλιστρα κινδύνου για τον δανεισμό της έχουν αυξηθεί σημαντικά. Να σημειωθεί ότι φέτος, το 2016, η γερμανική τράπεζα πρέπει να πληρώσει περίπου 350 εκατομμύρια σε τόκους.
Η Ντόιτσε Μπανκ θεωρείται ως η τράπεζα με την μεγαλύτερη έκθεση στα παράγωγα παγκοσμίως. Ωστόσο, όπως μεταδίδει το Bloomberg, η μεγαλύτερη τράπεζα της Γερμανίας ανακοίνωσε ότι είναι υπερκαλυμμένη αναφορικά με τις απαιτήσεις για την κεφαλαιακή της επάρκεια (Tier 1), τόσο για το 2016 όσο και για το 2017.
Στο ίδιο μήκος κύματος και η δήλωση του Γερμανού Υπουργού Οικονομικών, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, ότι «δεν ανησυχώ για την Ντόιτσε Μπανκ» που έδωσε πριν από λίγο, μετά και την συνάντηση του με τον Γάλλο ομόλογο του, Μισελ Σαπέν.

Πηγή: www.iefimerida.gr

Φουλ του παραλογισμού, με αμηχανία*

Του Βασίλη Πάικου

 

Εντάξει, από τη μια τα συλλαλητήρια και τα μπλόκα, με το μέγα πλήθος και το μέγα πάθος. Με το αίτημα «Πάρε πίσω το ασφαλιστικό». Κι από την άλλη το κουαρτέτο των δανειστών. Με το ίδιο ακριβώς αίτημα. «Πάρτο πίσω». Για να το ελαφρύνεις οι μεν, για να το βαρύνεις οι άλλοι. Αίτημα – λαϊκή επιταγή οι μεν, αίτημα – απαίτηση οι δε. Κι άντε τώρα εσύ να καταφέρεις να κάνεις ζάφτι την περίπτωση.
Πολύ περισσότερο που, ετούτη ακριβώς τη στιγμή διάλεξε ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε για να επαναφέρει, δόξη και τιμή, το Grexit. Η Κριστίν Λαγκάρντ για να μας προειδοποιήσει πως αν δεν προχωρήσουμε σε «ποοολύ βαθιά τομή» στο ασφαλιστικό, θα τα βρούμε σκούρα στη συζήτηση για το χρέος. Και η Κομισιόν για να «ανακαλύψει» μεγάλο δημοσιονομικό κενό για το 2016. Το οποίο κενό, οφείλουμε να το καλύψουμε ανυπερθέτως και επειγόντως.
Κι από κοντά, σε ρόλο μπαλαντέρ, τα κόμματα της αντιπολίτευσης από τη μια, και η πάσα διαπλοκή από την άλλη. Και σ’ ό,τι μεν αφορά στη διαπλοκή, απολύτως κατανοητό. Και αναμενόμενο. Μπροστάρηδες στους τίμιους λαϊκούς αγώνες οι καναλάρχες (η κορυφή του τριγώνου της διαπλοκής), με όλα τους τα δίκια. «Είναι πολλά τα λεφτά Άρη», κι εδώ παίζονται τα πάντα. Οι τελευταίοι (αλλά διόλου έσχατοι) που ομνύουν ακόμη στο σενάριο της «αριστερής παρένθεσης». Μπας και γλυτώσουν τις (μη) άδειές τους, τα γκρίζα φορολογικά τους, τα θαλασσοδάνειά τους, τα εκατομμύρια των απλήρωτων προστίμων τους. Όταν μάλιστα «κάποιοι» τους έκλεισαν, προσφάτως, με νόημα το μάτι, μπλοκάροντας τη συγκρότηση του ΕΣΡ, ε τι άλλο ήθελαν για να πάρουν αέρα στα πανιά τους;
Αλλά η αντιπολίτευση; Τι ακριβώς ζητά σήμερα η αντιπολίτευση; Μήπως να πετάξει η Κυβέρνηση το σχέδιο Κατρούγκαλου «στο καλάθι των αχρήστων», όπως παραστατικά και ευφάνταστα ζήτησε η Φώφη Γεννηματά; Να το πετάξει στο καλάθι των αχρήστων, και να ξεκινήσουν, λέει, όλοι μαζί την συζήτηση από την αρχή. Όλοι μαζί…
Αλλά και αν υποτεθεί πως υπάρχει χρόνος για το «όλοι μαζί από την αρχή», που δεν υπάρχει. Δεδομένου ότι οι προθεσμίες τρέχουν. Και δεδομένου ότι οι δανειστές κρατούν ήδη μεγάλη καθυστέρηση. Αφού έχουν, από την αρχή του χρόνου, στα χέρια τους το σχέδιο, κι ακόμη το μελετούν, επιφυλασσόμενοι (ακόμη) για τις παρατηρήσεις τους. Κι εμάς ο χρόνος μας πιέζει ασφυκτικά, αφού δίχως την ολοκλήρωση της πρώτης αξιολόγησης, κουβέντα για το χρέος δεν γίνεται.
Και αν λοιπόν τα παραβλέψουμε όλ’ αυτά, τι σόι συζήτηση «από την αρχή», θα μπορούσε να γίνει σήμερα, επί του ασφαλιστικού, με τα κόμματα; Όταν ο ίδιος ο Πρωθυπουργός είχε ζητήσει από τους αρχηγούς, από τις 28 Νοεμβρίου του 2015 ήδη, κατά το Συμβούλιο των Πολιτικών Αρχηγών υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, να μετάσχουν τα κόμματά τους στην επεξεργασία της ασφαλιστικής μεταρρύθμισης, κι εκείνοι αρνήθηκαν κατηγορηματικά; Τότε που, επίσης, τους ζήτησε να συνυπογράψουν κείμενο, σύμφωνα με το οποίο ουδείς θα δεχθεί μείωση των συντάξεων, κι εκείνοι και πάλι αρνήθηκαν, ομοίως κατηγορηματικά.
Οπότε, σήμερα, τι ακριβώς θέλουν; Τι ζητούν; Στερνή μου γνώση μήπως;  Α μπα, δε βαριέστε. Κουβέντα να γίνεται. Έτσι απλώς για να δείξουν ότι συμβαδίζουν με το δημόσιο αίσθημα. Και να καλύψουν, όπως-όπως, την αντιπολιτευτική τους αμηχανία.
Αντιπολιτευτική αμηχανία. Περί αυτού ακριβώς πρόκειται. Δεδομένου ότι το τρίτο μνημόνιο, που προβλέπει όλα τα σχετικά, το έχουν συνυπογράψει με τα χεράκια τους. Το έχουν υπερψηφίσει ενθουσιωδώς. Άσε που, κατόπιν επιμόνου αιτήματός τους συνομολογήθηκε το περί ου ο λόγος μνημόνιο. Εν ονόματι του συνθήματος «Μένουμε Ευρώπη». «Μένουμε Ευρώπη» παντί τρόπω και πάση θυσία! Πάση θυσία, θυμάστε;  Ε, ας αποκρυπτογραφήσουν το -επίμονο τότε- αίτημά τους για «Ευρώπη πάση θυσία», και θα καταλάβουν…
*«Φουλ του παραλογισμού με αμηχανία». Πως λέμε «φουλ του άσσου με ρηγάδες»; Έτσι…

Πηγή : www.athina984.gr

Η Μέρκελ τα έδωσε όλα στην Τουρκία,

του Χρήστου Φράγκου

 

Χαρίζει 3 δισ. στην Άγκυρα με ανταλλαγμα σκέψεις. Έδωσε έδαφος για τη δημιουργία γκρίζων ζωνών στο Αιγαίο, ενώ προβοκάρει τις ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ

 Χειρότερα θα ήταν δύσκολο να έχει εξελιχθεί η χθεσινή επίσκεψη της Άνγκελα Μέρκελ στην Άγκυρα, καθώς μετά από μήνες διαβουλεύσεων, πιέσεων προς την Ελλάδα και αφού έχει πληγεί η συνοχή της Ευρωπαϊκή Ένωσης, η Γερμανίδα καγκελάριος συμφώνησε σε ότι της ζήτησαν οι κκ Ερντογάν και Ναβούτογλου. Ναι, έτσι ακριβώς συνέβη, μόνο που όπως φαίνεται στον πανικό της η Άνγκελα Μέρκελ έκανε ένα τεράστιο λάθος, το οποίο είναι ικανό να οδηγήσει σε πολιτική και γεωστρατηγική εμπλοκή: Ανακοίνωσε την πρόθεσή της να συμπαραταχθεί με την Τουρκία στα πλαίσια του ΝΑΤΟ. Δεν ήταν όμως το μόνο λάθος που έκανε, καθώς στο εν τω μεταξύ με τις δηλώσεις της δημιούργησε γκρίζες ζώνες στο Αιγαίο και έθεσε υπό αμφισβήτηση τη δράση ελληνικών δυνάμεων, εξασφαλίζοντας τουρκική συναίνεση για τη Frontex και για το ΝΑΤΟ, επικουρικά στην ευρωπαϊκή δύναμη.
Η Άνγκελα Μέρκελ, όπως ήταν αναμενόμενο,έσυρε την Ευρώπη σε ακόμη μια συμφωνία κόλαφο με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, όπως αυτή αποκαλύπτεται από τις δηλώσεις στην κοινή συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε με τον Αχμέτ Νταβούτογλου.
Το sofokleousin.gr είχε από την πρώτη Σύνοδο Κορυφής επισημάνει την έλλειψη στρατηγικήςαπέναντι στην επικίνδυνη τουρκική πολιτική, αποκαλύπτοντας εγκαίρως τη χρήση των προσφύγων από την Άγκυρα ως μέσο πίεσης για την επίτευξη των τουρκικών επιδιώξεων, όσον αφορά τις σχέσεις με την ΕΕ και τη δημιουργία ζώνης ασφαλείας εντός της Συριακής μεθορίου.
Στην κοινή συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε με τη Γερμανίδα καγκελάριο, ο Νταβούτογλου είπε ότι συμφώνησαν να υπάρξει «καλύτερη συνεργασία» για την καταπολέμηση των διακινητών και τη διευκόλυνση της αποστολής της Frontex, της ευρωπαϊκής υπηρεσίας φύλαξης των συνόρων. Πρόσθεσε ότι οι τελευταίες εξελίξεις στη Συρία είναι μια προσπάθεια για άσκηση πίεσης στην Τουρκία και την Ευρώπη στο θέμα της μετανάστευσης.
Αν και δεν είναι εύκολα αντιληπτό ο Τούρκος πρωθυπουργός «εκτέλεσε» εξ επαφής τη γερμανική διπλωματική σχολή και τη διαπραγματευτική τακτική του βήμα, βήμα, ξεκαθαρίζοντας ότι η Τουρκία πρώτα θα πάρει τα 3 δισ. και μετά θα ξεκινήσει τις δράσεις που εν τέλει θα οδηγήσουν (σε τρίτο χρόνο) στον έλεγχο των προσφυγικών ροών.
Παράλληλα ο Τούρκος πρωθυπουργός ξεκαθάρισε ότι η Τουρκία θα διευκολύνει το έργο της Frontex, όχι των ελληνικών αρχών, συνθήκη που από μόνη της είναι ιδιαίτερα επικίνδυνη, καθώς δημιουργεί γκρίζο καθεστώς και προσομοιάζει με διαιτησία στο Αιγαίο.
Η Άνγκελα Μέρκελ δεν έμεινε εκεί όμως παρενέβη ακόμα βαθύτερα στα ελληνοτουρκικά, ανακοινώνοντας ότιθα ζητήσει τη συνδρομή του ΝΑΤΟ, επικουρικά στη Frontex στο Αιγαίο και μάλιστα, υποστηρίζοντας αίτημα της Άγκυρας.
Όλα αυτά αφού πρώτα έγινε εκστρατεία κατά της Ελλάδας, εκφοβίστηκε και περιορίστηκε η παρεμβατική της δυνατότητα, ενώ εκβιάστηκε με έξοδο από τη Σένγκεν ώστε να μην προβάλει ενστάσεις και βέτο.
Η Γερμανίδα καγκελάριος δήλωσε ότι η Άγκυρα και το Βερολίνο θα ζητήσουν εντός της εβδομάδας κατά τη διάρκεια συνεδρίασης στο ΝΑΤΟ τη βοήθεια της συμμαχίας για την καταπολέμηση των διακινητώνκατά μήκος των τουρκικών συνόρων. «Θα εκμεταλλευτούμε τη συνάντηση των υπουργών Άμυνας του ΝΑΤΟ για να συζητήσουμε τις δυνατότητες και σε ποιο βαθμό το ΝΑΤΟ μπορεί να βοηθήσει όσον αφορά την επιτήρηση στη θάλασσα προκειμένου να υποστηριχθεί το έργο της Frontex και της τουρκικής ακτοφυλακής».
Μέχρι στιγμής το ΝΑΤΟ, υπό την αμερικανική κηδεμονία και καθοδήγηση, έχει τηρήσει πολιτική χαμηλών τόνων στο προσφυγικό και στις εξελίξεις στα συροτουρκικά σύνορα. Ακόμα και στις κορώνες του Ερντογάν κατά του Βλάντιμιρ Πούτιν που είχαν ως αποκορύφωμα την κατάρριψη ρωσικού πολεμικού αεροσκάφους το ΝΑΤΟ επέλεξε την ηπιότερη αντίδραση –υπέρ της Τουρκίας-, ενώ με μεταγενέστερες πράξεις απέδειξε τηναποδοκιμασία του προς τη στρατηγική του Ερντογάν. Νατοϊκά αεροσκάφη και δυνάμεις αποσύρθηκαν από τούρκια αεροδρόμια, άλλα μετεγκατστάθηκαν και άλλα απενεργοποιήθηκαν, αλλάζοντας αποστολή, καθώς μέχρι προσφάτως στόχο είχαν την προστασία των τουρκικών συνόρων, κάτι που τώρα δεν ισχύει.
Ετσι ενώ το ΝΑΤΟ κάνει τα στραβά μάτια στη Μόσχα που βομβαρδίζει στη Συρία την αντιπολίτευση και τον ISIS, η Άνγκελα Μέρκελ συντασσόμενη με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ετοιμάζεται να αντιπαρατεθεί με την αμερικανική στρατηγική και διπλωματική θέση στο ΝΑΤΟ.
Αξίζει να σημειωθεί ότι αποκαλύψεις για το ρόλο της Άνγκελα Μέρκελ, τις απαιτήσεις του Ενρτογάν και την παρελκυστική και εκβιαστική τακτική της Τουρκίας στο προσφυγικό έκανε χθες το Euro2day.gr και η Αγγελική Παπαμιλτιάδου, φέρνοντας στο φως και σχετικά έγγραφα.

Πηγή : www.sofokleousin.gr

Γιατί… «καιγόμαστε» τον Ιούνιο

της Νικόλ Λειβαδάρη

Η φράξια Σόιμπλε αφυπνίστηκε, η παγίδα της νέας ασφυξίας στήνεται και ο Ευκλείδης Τσακαλώτος προειδοποιεί, ευθέως και δημοσίως, με πάσα ειλικρίνεια: «Η πρώτη αξιολόγηση πρέπει να ολοκληρωθεί έως το τέλος Φεβρουαρίου, γιατί αν πάμε Μάιο-Ιούνιο… καήκαμε».
Είναι η προειδοποίηση που αποτυπώνει το προσφιλές και σταθερά αναβαπτιζόμενο σενάριο του σκληρού άξονα των δανειστών: Βάλτωμα της αξιολόγησης και, μαζί, της συζήτησης περί χρέους, πάγωμα της, όποιας, προσδοκίας ανάκτησης της επενδυτικής εμπιστοσύνης και ανάκαμψης, και δικαίωση της «αριστερής παρένθεσης» δια της πολιτικής φθοράς της κυβέρνησης Τσίπρα.
Το έδαφος για να ευδοκιμήσει το εν λόγω σενάριο και οι γερμανικές παραφυάδες του – του Grexit συμπεριλαμβανομένου – γίνεται όλο και πιο πρόσφορο όσο περνά ο χρόνος με ανοιχτή την αξιολόγηση. Το ασφαλιστικό δεν βγαίνει ούτε σε νούμερα ούτε σε κοινωνικές αντοχές, η κυβέρνηση κινδυνεύει να αυτοπαγιδευτεί για μια ακόμη φορά ανάμεσα στις «κόκκινες γραμμές» και στις προσδοκίες ευρωπαϊκής «πολιτικής λύσης» και οι δανειστές ποντάρουν ξανά στην – ήδη δοκιμασμένη – απειλή των άδειων ταμείων.
Το «ανώνυμο» τελεσίγραφο
«Οι διαπραγματεύσεις μπορεί να κρατήσουν μήνες αν η ελληνική κυβέρνηση δεν συνεργαστεί πλήρως στο σχέδιο δημοσιονομικής προσαρμογής», ήταν το χαρακτηριστικό μήνυμα – τελεσίγραφο που έστειλε χθες, μέσω του γερμανικού πρακτορείου ΜΝΙ, ευρωπαίος αξιωματούχος. Για να προσθέσει εύγλωττα ότι «οι θεσμοί δεν θα επιστρέψουν στην Αθήνα πριν λάβουν συγκεκριμένες και αποδεκτές προτάσεις».
Οι ίδιες πηγές έκαναν ακόμη πιο σαφές το μήνυμα προειδοποιώντας ότι ο Αλέξης Τσίπρας «θα φύγει με άδεια χέρια» εάν ποντάρει σε πολιτική διαπραγμάτευση με τους ευρωπαίους και σε νέα παρέμβαση Ολάντ, για να καταλήξουν στο… δια ταύτα με την επισήμανση ότι δεν υπάρχει σπουδή στις διαπραγματεύσεις, καθώς «η Ελλάδα δεν έχει πραγματικές ανάγκες χρηματοδότησης ως τον Ιούνιο».
Ο σκληρός μήνας Ιούλιος
Κοινώς, οι πιστωτές παίζουν ξανά με την απειλή της πιστωτικής ασφυξίας και δείχνουν τον – στοιχειωμένο – μήνα Ιούνιο: Και τούτο διότι αμέσως μετά, τον Ιούλιο, και με βάση την απλή πραγματικότητα των αριθμών, το ελληνικό κράτος θα πρέπει να πληρώσει υποχρεώσεις συνολικού ύψους 3,655 δισ. ευρώ.
Εξ αυτών τα 457 εκατομμύρια είναι δόση προς το ΔΝΤ, τα 900 εκατομμύρια είναι τόκοι και τα 2,3 δισ. – το μεγαλύτερο και σημαντικότερο ποσό – είναι το μοναδικό ομόλογο που πρέπει να αποπληρωθεί στην ΕΚΤ έως το τέλος του 2016.
Εν ολίγοις, σε μια χρονιά που το σύνολο των δανειακών υποχρεώσεων της χώρας είναι πολύ πιο χαμηλό από πέρσι και φθάνει στα 13,7 δισ. ευρώ – έναντι 23,5 δισ. το 2015 –, ο βαρύτερος και πιο δύσκολος μήνας είναι ο Ιούλιος. Κι αυτό το γνωρίζουν πολύ καλά και οι δανειστές και ο Ευκλείδης Τσακαλώτος που προειδοποιεί ότι «εάν φθάσουμε Ιούνιο, καήκαμε…»
Για να αποτραπεί και το «κάψιμο» και η παγίδα της νέας ασφυξίας οι επιλογές είναι σκληρές και πιεστικές. Οι πληροφορίες από τις – συνήθως πιο ήπιες – Βρυξέλλες λένε ότι οι δανειστές δεν θα κάνουν πίσω σε ό,τι αφορά την απαίτηση για, στοχευμένες έστω, μειώσεις συντάξεων στο ασφαλιστικό, ενώ η δυσμενής για την Αθήνα σύμπλευση ΔΝΤ και Κομισιόν στην ανάγκη λήψης νέων μέτρων το 2016 περιορίζει ακόμη περισσότερο τα περιθώρια κινήσεων της κυβέρνησης.
Η (νέα) στροφή στον Ολάντ
Ο υπουργός Οικονομικών Ευκλείδης Τσακαλώτος θα επιχειρήσει, στον όποιο βαθμό, να αναστρέψει αυτό το κλίμα στο Eurogroup της Πέμπτης, ενώ ο Αλέξης Τσίπρας θα προσπαθήσει ξανά να μεταφέρει το ελληνικό ζήτημα σε ανώτατο πολιτικό επίπεδο και, σύμφωνα με τις πληροφορίες, θα επιδιώξει συνάντηση με τον γάλλο πρόεδρο Φρανσουά Ολάντ στις 17 Φεβρουαρίου στις Βρυξέλλες, μία ημέρα πριν από τη σύνοδο κορυφής της Ε.Ε.
Ο Ολάντ όμως, μετά το Παρίσι της 13ης Νοεμβρίου έχει υποκύψει στον εθνικό «αυτισμό», η Μέρκελ είναι πολιτικά αποδυναμωμένη και εγκλωβισμένη λόγω προσφυγικού και ο Σόιμπλε, ενισχυμένος στο εσωτερικό της Γερμανίας και στο σκληρό κεντροευρωπαϊκό τόξο, καραδοκεί με την ατζέντα του Grexit πάντοτε ανά χείρας.
Σ’ αυτό το σκηνικό, ελάχιστοι στην κυβέρνηση επιθυμούν να ρισκάρουν μια νέα, αέναη κι αβέβαιη διαπραγμάτευση. Γνωρίζοντας πλέον ότι η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται μόνον ως φάρσα, αλλά ενίοτε κι ως τραγωδία…

Πηγή : tvxs.gr