Σαν σήμερα ιδρύθηκε το ΚΚΕ Εσωτερικού

 

Στις 5 – 15 Φεβρουαρίου 1968 συνήλθε στη Βουδαπέστη η 12η Πλατιά Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ για να εξετάσει την πολιτική κατάσταση της Ελλάδας με τη δικτατορία και εσωκομματικά ζητήματα.

Τρία μέλη του Πολιτικού Γραφείου, οι Μήτσος Παρτσαλίδης, Ζήσης Ζωγράφος, Πάνος Δημητρίου, και ακόμη οι Δημήτρης Βατουσιανός, Βασίλης Ζάχος, Σταύρος Καράς, Θανάσης Καρτσούνης, Λεωνίδας Τζεφρώνης, επτά αναπληρωματικά μέλη της ΚΕ και τα τρία μέλη της Κεντρικής Εξελεγκτικής Επιτροπής διαφώνησαν με την πλειοψηφία σε εσωκομματικά και κεντρικά πολιτικά ζητήματα, όπως η πολιτική των συμμαχιών και ο ρόλος της Σοβιετικής Ένωσης και αποχώρησαν.

Αυτά τα στελέχη εκπροσωπούσαν μία τάση που από καιρό διαμορφωνόταν, δυσφορούσε για την απόλυτη εξάρτηση του κόμματος από τις επιλογές της σοβιετικής ηγεσίας και έβλεπε με ενδιαφέρον τις εξελίξεις στην Τσεχοσλοβακία και την «Άνοιξη της Πράγας».

Με απόφαση της 12ης Ολομέλειας καθαιρέθηκαν τα τρία διαφωνούντα μέλη του Π.Γ. και περιθωριοποιήθηκαν οι υπόλοιποι. Στην ψηφοφορία που ακολούθησε ο μόνος που μειοψήφησε ήταν ο Πέτρος Ρούσος που όμως δε συντάχτηκε με τους αποχωρήσαντες και παρέμεινε στις γραμμές του ΚΚΕ που οδηγήθηκε φυσικά στη διάσπαση.

Μαζί με τους διαφωνούντες συμπαρατάχτηκαν άλλα στελέχη του “Γραφείου Εσωτερικού”, δηλαδή του τμήματος της ηγεσίας που δρούσε στο εσωτερικό της χώρας σε συνθήκες παρανομίας, όπως οι Μπάμπης Δρακόπουλος, Νίκος Καρράς, Αντώνης Μπριλλάκης, Τάκης Μπενάς κ.ά. Έτσι συγκροτήθηκε το ΚΚΕ-Εσωτερικού, τα στελέχη του οποίου απέδιδαν την ονομασία «ΚΚΕ-Εξωτερικού» στο τμήμα του κόμματος που ακολουθούσε την ηγεσία.

Από όλους αυτούς ακόμα είναι στη ζωή ο σ. Πάνος Δημητρίου

*Από Μπάμπη Βακαλόπουλο

Πηγή : www.badiera.gr

"Μία μέρα με τον Ηλία Ηλιού"

Το Δίκτυο Ανανεωτικής Αριστεράς διοργανώνει εκδήλωση αφιερωμένη στην πολιτική παρουσία και την πολιτική σκέψη του Ηλία Ηλιού.

Την Παρασκευή, 5 Φεβρουαρίου ,στις 7 μ.μ. – 9 μ.μ. Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών , Ακαδημίας 60

ΟΜΙΛΗΤΕΣ:
Βασ. Μπρακατσούλας, τ. Βουλευτής, συγγραφέας
Στεφ. Ηλιού, δικηγόρος
Μίμης Μαρκάκης, δικηγόρος/συνεργάτης στη βουλή του Ηλ. Ηλιού
Άρης Τσουκνίδας, πολ. επιστήμων/ Νεολαία ΕΔΑ
Την εκδήλωση συντονίζει ο Ηλίας Νικολακόπουλος

16 «Έξυπνες Στάσεις» Στον Άγ. Δημήτριο

 

Στο πλαίσιο της εφαρμογής του προγράμματος τηλεματικής του ΟΑΣΑ, που είναι σε εξέλιξη, 16 λεωφορειακές στάσεις που βρίσκονται εντός των ορίων του Δήμου Αγ. Δημητρίου, θα μετατραπούν σε «έξυπνες».
Το έργο αυτό αναμένεται να διευκολύνει την καθημερινότητα των πολιτών, αφού οι επιβάτες θα γνωρίζουν με ακρίβεια το χρόνο διέλευσης των λεωφορείων από τη συγκεκριμένη στάση.
Οι στάσεις είναι:
«Σταθμός μετρό Άγιος Δημήτριος», μεταξύ Κύπρου και Υψηλάντου
«Φόρος», επί της λ. Βουλιαγμένης, μεταξύ των οδών Λεωνιδίου και Σμύρνης
«Παναγίτσα», επί της λ. Βουλιαγμένης, μεταξύ των οδών Παπάγου και Θάλειας
«Δαρζέντα», επί της λ. Βουλιαγμένης, μεταξύ των οδών Αμαλίας και Μεταξά
«ΕΛΚΑ», επί της λ. Βουλιαγμένης, μεταξύ των οδών Ελ. Βενιζέλου και Εθν. Μακαρίου
«Άγιος Βασίλειος», επί της λ. Βουλιαγμένης, μεταξύ των οδών Αγ. Βασιλείου και Σουλίου
«Καραμολέγκου», επί της λ. Βουλιαγμένης, μεταξύ των οδών Κούγκι Σαμουήλ και Κρήτης
«Δαρζέντα», επί της λ. Εθνικής Αντίστασης, μεταξύ των οδών Υψηλάντου και Φίλωνος
«Φόρος», επί της λ. Εθνικής Αντίστασης, μεταξύ των οδών Κυμοθόης και Τραπεζούντος
«Πλατεία Έλενας Βενιζέλου», επί της λ. Αγ. Δημητρίου, μεταξύ των οδών Ακταίων και Αχιλλέως
«Σαρωνικός», επί της λ. Αγ. Δημητρίου, μεταξύ των οδών Αγωνιστών Πολυτεχνείου και Άρτης
«Σαρωνικός», επί της λ. Αγ. Δημητρίου, μεταξύ των οδών Μαυρομιχάλη και Ειρήνης
«Πλατεία Έλενας Βενιζέλου», επί της λ. Αγ. Δημητρίου, μεταξύ των οδών Γράμμου και Βάλτου
«Αποστόλου Παύλου», επί της λ. Αγ. Δημητρίου, μεταξύ των οδών Αποστόλου Παύλου και Χρυσοστόμου Σμύρνης
«Μακρυγιάννη», επί της οδού Ασημακοπούλου, μεταξύ των οδών Μακρυγιάννη και Γυφτάκη
«Παπαδήμα», επί της οδού Ασημακοπούλου, μεταξύ των οδών Αθ. Πία και Παπαδήμα.
Το πρόγραμμα, που σε αυτή τη φάση προβλέπει την τοποθέτηση 1000 «έξυπνων στάσεων» στο κέντρο και τις γειτονιές της Αθήνας, χρηματοδοτείται από το ΕΣΠΑ, το χρηματοδοτικό εργαλείο JESSICA και από ιδιώτη. Αφού ολοκληρωθεί η κατασκευή του, θα χρηματοδοτείται από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων.- 

Πηγή :  http://epik.gr

Tο τριπλό πόκερ των δανειστών με την Ελλάδα

της Νικόλ Λειβαδάρη

Τρεις πόλοι και τρεις διαφορετικές γραμμές πολιτικών και προσωπικών επιδιώξεων συγκρούονται στο μεγάλο πόκερ των δανειστών με την Ελλάδα, καταδεικνύοντας για μια ακόμη φορά τα χάσματα στο μπλοκ των πιστωτών αλλά και τους κινδύνους για νέες παγίδες και ομηρίες.
'Ανγκελα Μέρκελ, Κριστίν Λαγκάρντ και Βόλφγκανγκ Σόιμπλε δίνουν καθαρά πλέον το δικό τους, διαφορετικό στίγμα ο καθένας, με απολύτως διακριτές αφετηρίες και στοχεύσεις, απειλώντας να εγκλωβίσουν την Αθήνα σ’ έναν νέο, α λα καρτ, συμβιβασμό ισχυρών σε βάρος του αδυνάτου.
Η αγωνία της Μέρκελ
Για την 'Ανγκελα Μέρκελ το υπ αριθμόν ένα, εσωτερικό πολιτικό και ευρωπαϊκό, πρόβλημα δεν είναι πλέον το ελληνικό χρέος αλλά η προσφυγική κρίση. Με σχεδόν 1.000.000 πρόσφυγες να έχουν ήδη περάσει στο έδαφος της Γερμανίας και με την πολιτική των «ανοιχτών συνόρων» της καγκελαρίου να καταρρέει εκ των έσω, η Μέρκελ αναζητά εναγωνίως το ανάχωμα που θα ανασχέσει τις προσφυγικές ροές και, μαζί, την πτώση της δημοτικότητάς της. Και δείχνει, καθαρά, πως επιθυμεί να κλείσει άμεσα οποιοδήποτε άλλο μέτωπο.
«Πρέπει να ολοκληρωθεί γρήγορα η αξιολόγηση για να επικεντρωθούμε στην προσφυγική κρίση», φέρεται να είπε χθες, στο Λονδίνο, στον Αλέξη Τσίπρα, καθιστώντας σαφείς τις προτεραιότητές της. Κι αυτήν την αγωνία της επιχείρησε να εκμεταλλευτεί ο Έλληνας πρωθυπουργός επισημαίνοντας ότι «κανείς δεν μπορεί να διαχειρίζεται δύο κρίσεις ταυτόχρονα» και ζητώντας «να κλείσει η αξιολόγηση εντός του Φεβρουαρίου», καθώς και «να μην γίνει αιτία καθυστερήσεων η διάσταση απόψεων μεταξύ των θεσμών».
Το πρόβλημα, ωστόσο, και για τον Αλέξη Τσίπρα και για την Ελλάδα είναι πως η Μέρκελ δεν είναι πολιτικός ούτε των ρίσκων, ούτε των ρήξεων. Και δύσκολα θα ρισκάρει τη σύγκρουση – και, δη, από τη σημερινή θέση πολιτικής αδυναμίας στην οποία βρίσκεται –τόσο με το ΔΝΤ όσο, και πολύ περισσότερο με τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε εάν τα δικά τους συμφέροντα συναντώνται με το «βάλτωμα» της αξιολόγησης και την πολιτική φθορά της κυβέρνησης Τσίπρα.
Η «σφήνα» της Λαγκάρντ
Εάν η αγωνία της Μέρκελ έχει να κάνει με την πολιτική διάσταση της προσφυγικής κρίσης, η αγωνία της Κριστίν Λαγκάρντ είναι αρκούντως πιο ταπεινή και προσωπική. Η επικεφαλής του ΔΝΤ βρίσκεται στην κορύφωση της προεκλογικής της εκστρατείας και ο αδιαπραγμάτευτος στόχος της είναι να πείσει τους μετόχους του Ταμείου να την επανεκλέξουν διασφαλίζοντας τα συμφέροντά τους.
Εξ ου και το χθεσινό μήνυμά της αφορούσε πολύ περισσότερο τους ευρωπαίους εταίρους της στο κουαρτέτο των δανειστών, παρά την Αθήνα. «'Οσο λιγότερο βαθιά είναι η μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού τόσο μεγαλύτερη αναγκαστικά θα πρέπει να είναι η μείωση του χρέους», είπε η Κριστίν Λαγκάρντ, προειδοποιώντας ουσιαστικά τους Ευρωπαίους πως εάν θελήσουν να δείξουν ευελιξία και πολιτική ανοχή στην ελληνική κυβέρνηση θα πρέπει και να την πληρώσουν: Αποδεχόμενοι βαθιά μείωση του χρέους, την οποία μέχρι σήμερα αποκηρύσσουν κατηγορηματικά.
Κοινώς, η Κριστίν Λαγκάρντ δίνει αντιπαροχή την έκταση της μείωσης του χρέους, με αντάλλαγμα τα σκληρά μέτρα στο ασφαλιστικό – μέτρα που, κατά τους κανονισμούς του Ταμείου, θα διασφαλίσουν ισοβαρές δημοσιονομικό αποτέλεσμα. Είναι μια αντιπαροχή ιδιαίτερα δελεαστική για το Βερολίνο με όλους της τους συντελεστές να περιλαμβάνουν ελάχιστα οφέλη για την Ελλάδα.
Η εμμονή του Σόιμπλε
Ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε δεν θέλει την Ελλάδα στο ευρώ, δεν το κρύβει, και μας ζητά να του στήσουμε αδριάντα για τα Μνημόνια και την «γενναιόδωρη» προσφορά του Grexit.
Σ΄αυτήν του την εμμονή, οι παράλληλες «αγωνίες» της Μέρκελ και της Λαγκάρντ μπορούν να γίνουν το ιδανικό όχημα: Στο εσωτερικό της Γερμανίας πιέζει και εξουδετερώνει μια, ήδη αποδυναμωμένη, Μέρκελ και στο κλαμπ των δανειστών συμμαχεί με τους σκληρούς του ΔΝΤ για να εξουθενώσει την Αθήνα.
Το όραμά του, άλλωστε, για ένα ευρώ των «ολίγων, ισχυρών και εκλεκτών» παραμένει η πυξίδα και η δυνάμει παρακαταθήκη του, ακόμη κι εάν η υλοποίησή του προϋποθέτει τη διάλυση της ίδιας της Ευρώπης...

Πηγή :  http://tvxs.gr

Η νέα κλίμακα για όλους τους φορολογούμενους

ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΠΟΥ ΔΟΘΗΚΕ ΣΤΟΥΣ ΘΕΣΜΟΥΣ

Η πρόταση προβλέπει ανώτατο συντελεστή 50% για τα εισοδήματα πάνω από 60.000 ευρώ. Παραμένουν τα 3 κλιμάκια για τους μισθωτούς. Ελαφρύνσεις για τα χαμηλά και τα μεσαία εισοδήματα των επιτηδευματιών και επιβαρύνσεις για τα υψηλά εισοδήματα

Αναδιανομή των φορολογικών βαρών με ελαφρύνσεις στα χαμηλά και μεσαία εισοδήματα των επιτηδευματίων και επιβαρύνσεις στα υψηλά πάνω από 42.000 ή από 60.000 ευρώ για τους μισθωτούς μέσω της αύξησης του ανώτατου συντελεστή στο 50% προβλέπει το κυβερνητικό σχέδιο που παραδόθηκε στους επικεφαλής του κουαρτέτου και αφορά στη νέα φορολογική κλίμακα για τα εισοδήματα του 2016 που θα αποκτήσουν μισθωτοί, συνταξιούχοι, ελεύθεροι επαγγελματίες και ατομικές επιχειρήσεις.
Παράλληλα σύμφωνα με την κυβερνητική πρόταση οι αναπροσαρμογές στη φορολογία των αγροτών θα είναι περιορισμένες και θα ολοκληρωθούν σε βάθος πενταετίας αρχής γενομένης από τα φετινά εισοδήματα.
Με βάση τη νέα κλίμακα που αναμένεται να συζητηθεί σήμερα με τους δανειστές, δεν θα υπάρξει καμία αλλαγή στον φόρο για μισθωτούς και συνταξιούχους με εισοδήματα μέχρι 60.000 ευρώ καθώς διατηρούνται οι ισχύοντες συντελεστές και τα κλιμάκια. Επίσης παραμένει η έκπτωση φόρου μέχρι 2.100 ευρώ ανάλογα με το ύψος του εισοδήματος, δηλαδή το αφορολόγητο όριο των 9.550 ευρώ. Επιπρόσθετα δεν αλλάζουν οι συντελεστές και τα κλιμάκια της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης. Η εισφορά αλληλεγγύης που αποδίδει κοντά στο 1 δισ. ευρώ εσόδων σε ετήσια βάση επιβάλλεται σήμερα με συντελεστές που ξεκινούν από 0,7% για εισοδήματα άνω των 12.000 ευρώ και φθάνουν μέχρι 8% για εισοδήματα άνω των 500.000 ευρώ. Επισημαίνεται ότι το Μνημόνιο προβλέπει την ενσωμάτωση της έκτακτης εισφοράς στη φορολογική κλίμακα.
- υψηλότερο φόρο θα κληθούν να πληρώσουν οι μισθωτοί με εισοδήματα πάνω από 60.000 ευρώ καθώς προστίθεται ένα νέο κλιμάκιο και ο συντελεστής από 42% που είναι σήμερα αυξάνεται στο 50%. Στο τραπέζι ήταν και σενάριο για φορολογικό συντελεστή 60% για το τμήμα του εισοδήματος που ξεπερνά τα 100.000 ευρώ
- ελαφρύνσεις θα προκύψουν για τους ελεύθερους επαγγελματίες, επιτηδευματίες, αυτοαπασχολούμενους και ατομικές επιχειρήσεις με εισοδήματα μέχρι 42.000 ευρώ και επιβαρύνσεις για τα υψηλότερα καθώς καταργείται η ισχύουσα κλίμακα με τους συντελεστές 26% και 33% που εφαρμόζονται από το πρώτο ευρώ και πλέον τα συγκεκριμένα εισοπδήματα θα φορολογούνται με τη νέα ενιαία κλίμακα δηλαδή με 22% για εισόδημα έως 25.000 ευρώ, 32% για εισόδημα από 25.000 έως 42.000 ευρώ, 42% για το τμήμα του εισοδήματος από 42.000 έως 60.000 ευρώ και 50% για το τμήμα του εισοδήματος που υπερβαίνει τις 60.000 ευρώ. Επισημαίνεται ότι οι ελεύθεροι επαγγελματίες και αυτοαπασχολούμενοι θα φορολογούνται με τη νεα ενιαία κλίμακα από το πρώτο ευρώ. Με την εφαρμογή της νέας ενιαίας κλίμακας στην οποία θα φορολογείται το άθροισμα όλων των εισοδημάτων (εκτός των αγροτικών) θα προκύψει φορολογική ελάφρυνση για τους ελεύθερους επαγγελματίες που δηλώνουν εισοδήματα έως 25.000 ευρώ καθώς ο φορολογικός συντελεστής θα μειωθεί από 26% στο 22%. Για παράδειγμα ελεύθερος επαγγελματίας με ετήσιο εισόδημα 20.000 ευρώ, σύμφωνα με την ισχύουσα κλίμακα επιβαρύνεται με φόρο 5.200 ευρώ (20.000 Χ26%) ενώ με την προτεινόμενη κλίμακα η φορολογική του επιβάρυνση περιορίζεται στις 4.400 ευρώ (20.000 Χ 22%). Οφελος αλλά μικρό θα έχουν και οι αυτοαπασχολούμενοι που δηλώνουν εισοδήματα άνω των 25.000 ευρώ έως 42.000 ευρώ, ενώ όσοι εμφανίζουν στην Εφορία υψηλότερα εισοδήματα θα έχουν μεγαλύτερη φορολογική επιβάρυνση. Οι περισσότεροι φόροι θα προκύψουν για τους έχοντες εισοδήματα άνω των 60.000 ευρώ. Για παράδειγμα ελεύθερος επαγγελματίες με ετήσιο εισόδημα 65.000 ευρώ με την ισχύουσα φορολογική κλίμακα επιβαρύνεται με φόρο 17.950 ευρώ ενώ με την προτεινόμενη κλίμακα ο φόρος εκτοξεύεται στις 21.000 ευρώ, δηλαδή θα κληθεί να πληρώσει επιπλέον φόρο 3.050 ευρώ.
- επιβαρύνσεις θα υπάρξουν για τους φορολογουμένους που αποκτούν μεγάλα εισοδήματα από περισσότερες της μίας πηγές όπως εισοδήματα από μισθούς και ενοίκια. Και αυτό γιατί η άθροιση όλων των εισοδημάτων και η φορολόγησή τους με την ενιαία κλίμακα θα ανεβάσει το συνολικό φορολογητέο εισόδημα σε κλιμάκια με πολύ μεγαλύτερους συντελεστές φόρου από αυτούς που προβλέπει το σημερινό σύστημα της αυτοτελούς φορολόγησης κάθε πηγής εισοδήματος.
Η νέα ενιαία κλίμακα ενδεχομένως θα ισχύσει και για τα εισοδήματα από ενοίκια. Αν τελικά υπάρξει συμφωνία με τους δανειστές για τη νέα κλίμακα και περάσει από τη Βουλή, θα έχει εφαρμογή από τα εισοδήματα του 2016 τα οποία θα δηλωθούν το επόμενο έτος. Σε αυτή την περίπτωση άμεσα θα υπάρξει αλλαγή στη μηνιαία παρακράτηση φόρου. Η κυβέρνηση εκτιμά ότι από τις αλλαγές στη φορολογία εισοδήματος θα προκύψουν πρόσθετα φορολογικά βάρη για τα φυσικά πρόσωπα της τάξεως των 400 εκατ. ευρώ ετησίως.
Για το φορολογικό καθεστώς των αγροτών οι πληροφορίες αναφέρουν ότι υπάρχουν σκέψεις η αύξηση του φορολογικού συντελεστή από 13% στο 26% έως το 2017 να γίνει σε βάθος πενταετίας με ένα από τα σενάρια να προβλέπει την αύξηση του συντελεστή φορολόγησης των αγροτών για τα φετινά εισοδήματα από 13% σε 15%.
Ρεπορτάζ: Κώστας Αντωνάκος - Μαρία Βουργάνα

Πηγή : www.ethnos.gr

Το προσφυγικό πρόβλημα είναι πρόβλημα ολόκληρης της Ευρώπης και όχι μόνο.

Του Μιχάλη Κυριακίδη

 

Η Ελλάδα βρίσκεται και πάλι στο στόχαστρο της κριτικής, αλλά και των απειλών από Ευρωπαίους εταίρους για το θέμα της μη αποτελεσματικής φύλαξης των συνόρων. Ήδη «τρέχει» το τελεσίγραφο για προσωρινή έξοδο από την Σένγκεν εάν η χώρα μας δεν ολοκληρώσει τα hotspots και δεν προχωρήσει σε πιο αποτελεσματική φύλαξη των συνόρων της που είναι και σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η Ελλάδα δέχθηκε μέσα στο 2015 περίπου 1.000.000 πρόσφυγες και μετανάστες, απεγνωσμένους ανθρώπους που πέρασαν με σάπιες βάρκες και σωσίβια – μαϊμού και εκατοντάδες από αυτούς – μεταξύ τους και πολλά παιδιά- χάθηκαν στα νερά του Αιγαίου.
Είναι αυτονόητο ότι καμιά χώρα δεν θα μπορούσε να  φυλάξει αποτελεσματικά  τόσο εκτεταμένα θαλάσσια σύνορα και να αναχαιτίσει τη μαζική εισροή προσφύγων ακόμη και εάν παραβίαζε βασικούς κανόνες του διεθνούς και ενωσιακού δικαίου.
Είναι, επίσης σαφές, πως για την Ελλάδα είναι ακόμη πιο δύσκολο να διαχειριστεί ένα τόσο μεγάλο όγκο ανθρώπων, λόγω των γνωστών της διοικητικών και άλλων αδυναμιών. Θα μπορούσε να ασκήσει κανείς κριτική στην ελληνική διοίκηση, στην ανικανότητα της κυβέρνησης, κυρίως το πρώτο εξάμηνο του ’15, στις ιδεοληψίες και στην αδυναμία σχεδιασμού και δράσης. Τους τελευταίους μήνες καταβάλλει μεγάλη προσπάθεια, ιδιαίτερα ο αρμόδιος υπουργός Γ. Μουζάλας, προκειμένου να ξεπεράσει τις γνωστές ανεπάρκειες της ελληνικής διοίκησης και τις ιδιοτροπίες διαφόρων συναδέλφων του υπουργών .
Η ανεπάρκεια της ελληνικής διοίκησης- αλλά και η έλλειψη πραγματικής αλληλεγγύης από τους εταίρους μας- καλύφθηκε σε μεγάλο βαθμό, από την αυτοθυσία των λιμενικών μας, των ναυαγοσωστών, την συγκλονιστική αλληλεγγύη των απλών ανθρώπων και των εθελοντών.
Η κριτική που προέρχεται από την πλευρά των εταίρων είναι άδικη και κρύβει τις αδυναμίες και της ίδιας της ΕΕ. Διότι και η ίδια η οργανωμένη Ευρώπη, έδειξε ανεπάρκεια και έλλειψη πραγματικής συνεννόησης στην διαχείριση της προσφυγικής κρίσης.
Η μεγαλύτερη προσφυγική κρίση των τελευταίων δεκαετιών, βρήκε την Ευρώπη απροετοίμαστη, με διχογνωμίες και υπεκφυγές, με ηγέτες που αντί να αναλάβουν αποτελεσματική δράση και να δείξουν την απαραίτητη αλληλεγγύη, άρχισαν να εκτοξεύουν αλληλοκατηγορίες, να καταφεύγουν σε δικαιολογίες και προσχήματα και να προσπαθούν να μεταθέσουν το πρόβλημα στην αυλή του γείτονα. Και φυσικά να ρίχνουν τις ευθύνες στον πιο αδύνατο κρίκο που είναι η Ελλάδα, η οποία εκτός από την μεγαλύτερη οικονομική κρίση που αντιμετωπίζει, καλείται να διαχειριστεί και το μεγαλύτερο προσφυγικό πρόβλημα. Το οποίο δεν είναι μόνο δικό της. Είναι πρόβλημα ολόκληρης της Ευρώπης και όχι μόνο.
Ας θυμηθούμε, εάν και πόσο συνεπείς ήταν οι εταίροι μας στην Ευρώπη στην υλοποίηση της κοινής απόφασης για υποδοχή, αναλογικά των προσφύγων. Μια απόφαση που ελήφθη μετά από δύσκολες και εντατικές διαβουλεύσεις, αλλά που δεν εφαρμόστηκε, παρά μόνο μερικώς.
Μάλιστα, κάποιες χώρες, προχώρησαν σε ακραία μέτρα κατά των προσφύγων και θύμισαν εικόνες της Ευρώπης από το παρελθόν που θέλουμε όλοι να ξεχάσουμε και ελπίζαμε πως δεν θα ξανάρθουν. Ταυτόχρονα ζωντανεύει και αυξάνεται επικίνδυνα το κύμα του ρατσισμού και των ακροδεξιών φαντασμάτων, κυρίως στην κεντρική, ανατολική και βόρεια Ευρώπη που ξυπνάει εφιάλτες από το παρελθόν.
Τα ελληνικά σύνορα, είναι και σύνορα της Ευρώπης και επομένως η φύλαξή τους δεν είναι μόνο ευθύνη της Ελλάδας αλλά ταυτόχρονα και ευθύνη της Ευρώπης.
Την τιμή της Ευρώπης επιχειρεί να σώσει για άλλη μια φορά, ένας από τους πιο σημαντικούς της σημερινούς ηγέτες ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ ο οποίος μιλώντας χθες στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, τόνισε πως  «μόνο αν όλοι τηρήσουν τους κοινούς κανόνες μπορεί να διασωθεί η συνθήκη Σένγκεν».
«Πρέπει να βοηθήσουμε την Ελλάδα στην προστασία των συνόρων της και όχι να τη στιγματίσουμε, για να καταφέρει να τηρήσει τις δεσμεύσεις της απέναντι στη συνθήκη του Σένγκεν», είπε, σημειώνοντας πως η χώρα μας αντιμετωπίζει «μεγάλη μεταναστευτική πίεση».
Η Ευρωπαϊκή Ένωση περνάει ταυτόχρονα τις δύο μεγαλύτερες κρίσεις από την γέννησή της. Την οικονομική και την προσφυγική. Κρίσεις που δοκιμάζουν την συνοχή της και ό,τι κατέκτησε έως τώρα. Είναι το μεγάλο στοίχημα που πρέπει να κερδίσει.

Πηγή : www.athina984.gr

Δελτίο τύπου του Δικτύου Ανανεωτικής Αριστεράς

Δελτίο τύπου 02/02/2016

Θέμα : Μία μέρα με τον Ηλία Ηλιού

Το Δίκτυο Ανανεωτικής Αριστεράς, διοργανώνει εκδήλωση αφιερωμένη στον πρωτοπόρο πολιτικό και διανοούμενο της Αριστεράς Ηλία Ηλιού,
την Παρασκευή 5 Φεβρουαρίου 2016
και ώρα 19:00
Ο Ηλίας Ηλιού με την πολιτική του δράση, σφράγισε την διαμόρφωση των αρχών του δημοκρατικού σοσιαλισμού στη χώρα και προσδιόρισε την διαχωριστική γραμμή που χωρίζει τις πολιτικές δυνάμεις που οραματίζονται το σοσιαλιστικό μετασχηματισμό της κοινωνίας με δημοκρατία ελευθερία και αυτοδιαχείριση από την σταλινική εκδοχή της, γεγονός που τον καθιστά πρώτο μεταξύ ίσων στο χώρο που ιδεολογικά εκπροσωπούμε.
Η προσωπικότητα του πολιτικού υπήρξε συνυφασμένη με αυτή του νομικού επιστήμονα. Έτσι τα στοιχεία που αποτυπώνονταν σε κάθε πολιτική του δράση ήταν η μετριοπάθεια και η σύνθεση, σε εποχές μετεμφυλιακής τρομοκρατίας, όταν η Δημοκρατία ήταν έντονα ελλειμματική και εύθραυστη.
Σήμερα που βιώνουμε την μετάλλαξη του καπιταλισμού από ένα οικονομικό μοντέλο σε ένα καθεστώς χωρίς εναλλακτική, ο εκσυγχρονισμός και η ανανέωση της αριστεράς αποτελούν ζητούμενο.
Οι ιδέες και η πολιτική παρακαταθήκη του Ηλία Ηλιού αποτελούν σταθερές και σημεία αναφοράς για το μέλλον.

Δεν δικαιούστε να κυβερνάτε!

του Τάσου Παππά

 

Βόρεια Κορέα ή Βενεζουέλα; Ποιο από τα δύο μοντέλα είναι περισσότερο αποκρουστικό για τη νεοφιλελεύθερη Δεξιά και τη μεταλλαγμένη σοσιαλδημοκρατία;

Εννοείται και τα δύο, παρά το γεγονός ότι στη Βενεζουέλα γίνονται κανονικά εκλογές, λειτουργεί Κοινοβούλιο και υπάρχει Σύνταγμα, ενώ στη Β. Κορέα όλα αυτά είναι μαγική εικόνα.

Ποιο από τα δύο μοντέλα ονειρεύονται να εφαρμόσουν τα κόμματα της ριζοσπαστικής Αριστεράς αν οι λαοί κάνουν την αποκοτιά και τα εμπιστευθούν;

Και τα δύο ή έναν συνδυασμό των δύο, εφόσον πάρουμε τοις μετρητοίς όσα ισχυρίζονται οι αντίπαλοί τους.

Για παράδειγμα, εγκαλείται η εγχώρια «παλαβή Αριστερά» ότι ερωτοτροπεί με την ιδέα του ολοκληρωτισμού. Σύμφωνα με τους επικριτές της, έχει βάλει στόχο να μετατρέψει την Ελλάδα σε Βόρεια Κορέα, με τον Τσίπρα να παίζει ρόλο Κιμ (κάποιον από τους τρεις της διαβόητης δυναστείας), χρησιμοποιώντας αυταρχικές μεθόδους με κομμουνιστική σφραγίδα σε μια προσπάθεια να ελέγξει τα πάντα.

Σας φαίνονται αυτά γελοία; Οντως είναι, ωστόσο δεν έχουν πέραση μόνο στην Ελλάδα.

Οπου ο νεοφιλελευθερισμός νιώθει να απειλείται γιατί τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα δείχνουν να αντιστέκονται (προφανώς για να μην έχουν την τύχη του ΠΑΣΟΚ), τα ίδια επιχειρήματα επιστρατεύει για να εκφοβίσει τις κοινωνίες.

Μετήλθε όλα τα μέσα προκειμένου να αποτρέψει τον σχηματισμό αριστερής κυβέρνησης στην Πορτογαλία.

Τραπεζίτες, βιομήχανοι, ευρωπαϊκοί θεσμοί, Δεξιά προειδοποίησαν για τον κίνδυνο να γίνει η χώρα κάτι σαν τη Βενεζουέλα του Τσάβες (αν και πεθαμένος τρομάζει). Δεν τα κατάφεραν, αλλά δεν το έβαλαν κάτω.

Τώρα εκβιάζουν την κυβέρνηση με το θέμα του χρέους και οι γνωστοί οίκοι αξιολόγησης (τα βρόμικα χέρια των αγορών) ξεκίνησαν το παιχνίδι της δολιοφθοράς.

Στην Ισπανία, όπου η ηγεσία του σοσιαλιστικού κόμματος αρνείται μέχρι τώρα να συνεργαστεί με τον ύποπτο για χρηματισμό Ραχόι, στο στόχαστρο της δεξιάς πτέρυγας των σοσιαλιστών, του πρώην πρωθυπουργού Φελίπε Γκονθάλες (αυτός που οργάνωσε παρακρατικό δολοφονικό μηχανισμό για να αντιμετωπίσει την ΕΤΑ) και του Λαϊκού Κόμματος έχουν μπει οι Podemos, η ανερχόμενη πολιτική δύναμη της Ισπανίας.

Η επίθεση εξελίσσεται σε όλα τα μέτωπα: Κατηγορούνται ότι χρηματοδοτήθηκαν από το Ιράν, ότι είναι καθαροί λενινιστές που δρουν όπως οι σύμμαχοί τους στη Βενεζουέλα, ότι κινούνται με εγχειρίδιο πραξικοπηματία για να κερδίσουν μεγάλα κομμάτια της εξουσίας στον στρατό, την αστυνομία, τις μυστικές υπηρεσίες και τη δημόσια ραδιοτηλεόραση.

Καμία πρωτοτυπία. Το ίδιο ανέμπνευστο, παλιομοδίτικο, αντιαριστερό παραλήρημα. Ευανάγνωστη η πρόθεση.

Για τους «υπερασπιστές της δημοκρατίας» τα κόμματα που δικαιούνται να κυβερνούν σήμερα στην Ευρώπη είναι η Δεξιά, η υπάκουη σοσιαλδημοκρατία και βεβαίως όποτε χρειάζεται τσόντα για να βγαίνουν τα κουκιά υπάρχει και η πάντα πρόθυμη άκρα Δεξιά της γραβάτας.

Ανάγωγα

Με λίγη προσπάθεια και μπόλικο μένος, τα πάντα χωράνε σ’ ένα δελτίο ειδήσεων, αρκεί να υπηρετείται ο στόχος. Και ένας Τούρκος καναλάρχης που ισχυρίζεται ότι συμφώνησε με τον Ελληνα πρωθυπουργό προκειμένου να πάρει τηλεοπτική συχνότητα (για να φρίξουν οι πατριώτες με την ενδοτικότητα του Τσίπρα) και το σποτάκι του ΠΑΜΕ που καλεί τους εργαζομένους να κλιμακώσουν την πάλη τους (για να αναδειχτεί ο πλουραλισμός, έστω κι αν οτιδήποτε κομμουνιστικό προκαλεί αλλεργία στους ιθύνοντες) και ο βορβορώδης λόγος του κατηγορούμενου χρυσαυγίτη Κασιδιάρη (αυτός γιατί βρίζει την κυβέρνηση). Αχ αυτές οι συχνότητες...

Πηγή : www.efsyn.gr

Ξανά εκλογές;

της Αγγελικής Σπανού

Στους φίλους μου που δεν παρακολουθούν επαγγελματικά την επικαιρότητα φαίνεται αδιανόητο, γι αυτό και αποφεύγω τέτοιες συζητήσεις εκτός δουλειάς, είναι μια κατάσταση αμηχανίας να εκφράζεις μια εκτίμηση φαινομενικά ακατανόητη και να μην μπορείς να τη στηρίξεις με στέρεα επιχειρήματα. Με τους συναδέλφους όμως που ανταλλάσσουμε εμπειρίες, πληροφορίες και απόψεις, η εκλογολογία είναι τώρα τελευταία κομμάτι της ρουτίνας μας. Και έχουμε τους λόγους μας:

-Η κυβέρνηση δυσκολεύεται να διαχειριστεί ταυτόχρονα την κοινωνική διαμαρτυρία για το τρίτο μνημόνιο και τις πιέσεις των πιστωτών για περισσότερη λιτότητα. Οι υποχωρήσεις που κάνει έναντι αγροτών και ελεύθερων επαγγελματιών δεν αρκούν για να ανακοπούν οι κινητοποιήσεις, ενώ δεν έχουν καν εγκριθεί από τους “θεσμούς”. Η ολοκλήρωση της αξιολόγησης προγραμματίζεται για τον Μάρτιο, όμως δεν είναι σαφές πώς μπορεί να προκύψει συμβιβασμός με τους εταίρους που να εγκριθεί από το ελληνικό κοινοβούλιο. Στο μεταξύ το ΔΝΤ θέτει σκληρούς όρους για τη συνέχιση της παρουσίας του στο πρόγραμμα, ζητά απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων στον ιδιωτικό τομέα και οριζόντιες μειώσεις κύριων συντάξεων, περιορίζοντας τις πιθανότητες σύγκλισης με την ελληνική πλευρά. Επομένως, αδιέξοδο.

-Δεν υπάρχει πια η διέξοδος της συγκρότησης μιας οικουμενικής κυβέρνησης. Η νέα ηγεσία της ΝΔ δεν εξετάζει τέτοιο σενάριο και ακόμη και αν ασκηθούν ισχυρές πιέσεις στον Κ. Μητσοτάκη δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι θα καμφθεί. Αλλωστε, ούτε ο Α. Τσίπρας βλέπει θετικά ένα τέτοιο ενδεχόμενο, αφού η φράση που κυκλοφορεί μεταξύ συνομιλητών του είναι “να μη γίνουμε ΠΑΣΟΚ”.  Μόνο ο πρόεδρος της Ενωσης Κεντρώων Β. Λεβέντης επαναφέρει διαρκώς το αίτημά του για οικουμενική, καθιστώντας γραφική πλέον μια τέτοια εξέλιξη.

-Η δυνατότητα διεύρυνσης της υπάρχουσας κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας είναι πολύ περιορισμένη. Το momentum για αξιοποίηση μιας  έμμεσης ή άμεσης στήριξης από την Ενωση Κεντρώων φαίνεται πως έχει παρέλθει, θα προκαλούσε άλλωστε εσωκομματικούς κραδασμούς στον ΣΥΡΙΖΑ, ενώ το Ποτάμι θεωρείται από την αριστερά ότι κοιτάζει δεξιά. Στο Μέγαρο Μαξίμου θα έβλεπαν, σύμφωνα με πληροφορίες, μόνο μια δυνητική συνεργασία με τη Δημοκρατική Συμπαράταξη που, όμως, αν προέκυπτε, θα προκαλούσε σοβαρές εντάσεις, ακόμη και διάσπαση, στο ΠΑΣΟΚ.

-Το προσφυγικό δημιουργεί νέα δεδομένα και κινδύνους ανεξέλεγκτης έντασης. Ενδεχόμενη έξοδος από τη συνθήκη Σένγκεν, κάτι που θα κριθεί την άνοιξη, θα είχε βαριές πολιτικές επιπτώσεις, ενώ ο διαγραφόμενος εγκλωβισμός εδώ χιλιάδων προσφύγων και μεταναστών αποτελεί έτσι κι αλλιώς μια πρόκληση για την αντιμετώπιση της οποίας δεν είναι βέβαιο ότι υπάρχουν δυνάμεις και αντοχές.

-Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ραγδαία φθορά για την κυβέρνηση και σοβαρά τραύματα στην εικόνα του πρωθυπουργού. Ακόμη και οι αισιόδοξοι του ΣΥΡΙΖΑ καταλαβαίνουν πως ο χρόνος μπορεί να φέρει ακόμη βαθύτερες αμυχές, αφού ακόμη και στο ιδανικό σενάριο, αν ολοκληρωνόταν έγκαιρα η αξιολόγηση, ο κοινωνικός αντίκτυπος από το νέο ασφαλιστικό και το νέο φορολογικό θα ήταν ισχυρός.

-Ο πειρασμός για επιστροφή στην θεραπευτική αντιπολίτευση μεγαλώνει όσο περνά ο καιρός. Το παράδειγμα των προηγούμενων κομμάτων και πρωθυπουργών της κρίσης δεν ξεχνιέται. Οσοι λέρωσαν τα χέρια τους σε μνημόνιο το πλήρωσαν ακριβά. Δεν έχει δοκιμαστεί τι συμβαίνει με κάποιον που είπε πως θα το σκίσει, τελικά το υπέγραψε αλλά γρήγορα το ξέχασε.

Πηγή : www.metarithmisi.gr

Μία νέα προσέγγιση του ασφαλιστικού

Δελτίο τύπου 01/02/2016

Θέμα : Καταργούμε τις εισφορές για να διατηρήσουμε το κοινωνικό αγαθό της σύνταξης – Μία νέα προσέγγιση του ασφαλιστικού

ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ ΑΝΑΝΕΩΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

Το πολιτικό σύστημα της χώρας, μπροστά στην κρίση του ασφαλιστικού, αποδεικνύει ακόμη μία φορά την ανικανότητα του. Αφού δόμησε το σύστημα αποσπασματικά με αποτέλεσμα τη δημιουργία πλήθους ταμείων, διαχειρίστηκε επί δεκαετίες τα αποθεματικά τους με το χειρότερο δυνατό τρόπο επιφέροντας απώλειες 66 δισεκατομμυρίων ευρώ και παρακολούθησε παθητικά το δημογραφικό πρόβλημα, εγκλωβίζεται σήμερα σε μία πολιτική προσωρινής διαχείρισης, με κύριο μέλημα την προάσπιση συντεχνιακών προνομίων και όχι την οριστική λύση του προβλήματος.
Το Δίκτυο Ανανεωτικής Αριστεράς απέναντι σε αυτή την υποκριτική στάση καλεί τους πολίτες σε ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο για την προάσπιση των κοινωνικών κατακτήσεων και προτείνει:
• Τη ένταξη του ασφαλιστικού και συνταξιοδοτικού θέματος στο γενικότερο πλαίσιο των συζητήσεων για τη συνεισφορά του πολίτη στο κοινωνικό σύνολο με στόχο τη δημιουργία μίας κοινωνίας που δεν θα αποκλείει κανένα.
• Το διαχωρισμό του συνταξιοδοτικού από την υγεία αφού αυτή αποτελεί δημόσιο αγαθό και πρέπει να παρέχεται σε όλους τους πολίτες της χώρας ανεξαρτήτως της επαγγελματικής κατάστασης στην οποία βρίσκονται.
• Την καθιέρωση ενιαίας σύνταξης για όλους τους ανθρώπους της εργασίας με στόχο την κατάργηση του μωσαϊκού ρυθμίσεων και το χάος των ανισοτήτων που κυριαρχούν στο σημερινό σύστημα κοινωνικής ασφάλισης.
• Την κατάργηση των ταμείων και την καθιέρωση ενιαίου ασφαλιστικού καθεστώτος για όλους τους πολίτες της χώρας.
• Την διασφάλιση του διανεμητικού χαρακτήρα της κοινωνικής ασφάλισης και της μεταφοράς πόρων από τους εύπορους στους οικονομικά αδύνατους και όχι από κάποιες κοινωνικές ομάδες σε άλλες ισχυρότερες.
• Την κατάργηση των εισφορών και τη θεσμοθέτηση ποσοστού φορολόγησης για τα εισοδήματα που θα δίνει αυτόματα δικαίωμα στη σύνταξη.
• Την αποδέσμευση της σύνταξης από τις εισφορές ώστε να είναι εφικτή η επίτευξη του διανεμητικού χαρακτήρα της σύνταξης.
• Την καθιέρωση ενιαίας ηλικίας αποχώρησης από την εργασία με εξαίρεση τις αναπηρικές συντάξεις.
• Τη σύνδεση της ενιαίας σύνταξης με το ρυθμό αύξησης ή μείωσης του Α.Ε.Π. (όχι του δείκτη τιμών καταναλωτή), ενισχύοντας τον διανεμητικό χαρακτήρα του συστήματος.
• Τη θεσμοθέτηση ενιαίου χρόνου θεμελίωσης δικαιώματος για την λήψη της σύνταξης.
• Τη θεσμοθέτηση του προαιρετικού χαρακτήρα μίας επικουρικής ασφάλισης με καθαρά ανταποδοτικό χαρακτήρα.

ΓΙΑΤΙ Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΠΡΟΑΣΠΙΖΕΙ ΤΗΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ

Εκάς η Ελλάς...

του Παντελή Μπουκάλα

Φταίει η Ελλάδα που προσφυγεύουν Σύροι, Ιρακινοί, Αφγανοί και Αφρικανοί; Μα και βέβαια φταίει. Αυτή εισέβαλε στο Αφγανιστάν, για να πολεμήσει τους Ταλιμπάν, τους οποίους η ίδια εξόπλισε για να πολεμήσουν τους Ρώσους. Αυτή εισέβαλε στο Ιράκ για να σώσει την οικουμένη από τα χημικά του Σαντάμ Χουσεΐν, που ακόμα δεν βρέθηκαν, μα πού θα πάει... Αυτή εξοπλίζει τον Ασαντ για να μακελεύει τον λαό του, αυτή και τους αντικαθεστωτικούς για να μακελεύουν καθεστωτικούς. Αυτή, και πάλι εξάγοντας δημοκρατία, διαμέλισε τη Λιβύη, που κατάντησε άθυρμα στα χέρια φονταμενταλιστών και φυλάρχων-πολεμάρχων, οι οποίοι πρωτοστατούν στη διακίνηση προσφύγων.
Φταίει η Ελλάδα για τη μαζική προσφυγιά; Μα και βέβαια φταίει. Αυτή, πλούσια χάρη στα μνημόνια, δελεάζει τους Σύρους. Και αυτή τούς κάλεσε, διά στόματος Μέρκελ, να πάνε στη Γερμανία, όπου «θα βρουν άσυλο και δουλειά». Μόνο που τώρα η δημοτικότητα της κ. Μέρκελ πέφτει, με τους Γερμανούς ακροδεξιούς να σκορπούν δηλητήριο. Οπότε η ευθύνη έπρεπε να μετακυλιστεί. Στον πιο αδύναμο.
Φταίει η Ελλάδα που η Τουρκία εκμεταλλεύεται την περίσταση ώστε να αποσπάσει και χρήματα και την ευρωπαϊκή συναίνεση στην εξόντωση των Κούρδων και στην αποδιάλυση της δημοκρατίας, με τη φυλάκιση των αντιρρησιών; Μα και βέβαια φταίει. Που δεν τσιμέντωσε χιλιάδες μίλια στα θαλάσσια σύνορά της. Και δεν ξεπαστρεύει μεσοπέλαγα τα γυναικόπαιδα, με τη μέθοδο της «απώθησης».
Φταίει η Ελλάδα που οι απελπισμένοι αδιαφορούν για κύματα και πολικές θερμοκρασίες και συνεχίζουν στους δρόμους του μαρτυρίου; Μα και βέβαια φταίει. Αν τους δήμευε τα υπάρχοντα (όπως κάνουν Δανία, Ελβετία, Βαυαρία, Βάδη-Βυρτεμβέργη, προπύργια της ευρωπαϊκότητας), θα τους αποθάρρυνε. Φταίει η Ελλάδα που αντί να μετεγκατασταθούν στη λοιπή Ευρώπη 140.000 πρόσφυγες, σύμφωνα με τις συμφωνίες, δεν μετεγκαταστάθηκαν ούτε 150; Μα και βέβαια φταίει. Αυτή εμποδίζει την Αγγλία, τη Φινλανδία, το Βέλγιο, την Τσεχία και άλλους λάτρεις της φιλοξενίας να πράξουν το καθήκον τους. Οπότε; Οπότε, εκάς η Ελλάς. Να μείνουν στη Σένγκεν οι καθαροί Ευρωπαίοι. Χωρίς τους άθλιους Βαλκάνιους. Σαν δεν ντρέπονται. Σαν δεν ντρέπονται κι όσοι δικοί μας εδώ χαιρεκακούν με τον χυδαίο εκβιασμό. Η Ελλάδα εκβιάζεται, ω αγαθοί. Οχι ο όποιος Τσίπρας.

Πηγή  : www.kathimerini.gr

Καίγοντας τα ξερά...

Γράφει : Ελεάννα Ιωαννίδου*

 

Την πολυσυζητημένη παράσταση της Πηγής Δημητρακοπούλου «Ισορροπία του Νας» δεν την έχω δει, συνεπώς μπορώ να μιλήσω μόνο για συγκεκριμένα πράγματα.
Σε αντίθεση με πολλούς, δεν μπορώ και να αφορίσω την χρήση των κειμένων του Ξηρού, καθώς ο τρόπος που αυτά ενσωματώνονται στην αφήγηση έχει μεγάλη σημασία.
Προσωπικά δεν μου άρεσε που είδα να εμφανίζεται κι ως ρόλος ο ίδιος ο Ξηρός στην παράσταση, αλλά το θεωρώ έλασσον. Κάποιοι μπορεί να το θεωρούν και σημαντικό, αλλά όλη αυτή είναι μια συζήτηση για την τέχνη.
Gustibus et coloribus...
Αυτό όμως που προηγήθηκε δεν ήταν μια συζήτηση για την τέχνη, αλλά για την τρομοκρατία. Κι ως έχει καθιερωθεί, η συζήτηση αυτή δεν είχε πολιτικό χαρακτήρα, αλλά κομματικό κίνητρο και την ηθικολογία στον πυρήνα της.
Αντί ως κοινωνία να συζητήσουμε για τα κοινωνικά αίτια της τρομοκρατίας ή το θωράκισμα της δημοκρατίας απέναντί της, που για μένα γίνεται μόνο χωρίς εκπτώσεις στην ελευθερία, βυθιζόμαστε πάλι στη μικροπολιτική γύρω από το ταμπού θέμα.
Από τη μια έχουμε την εκμετάλλευση του αίματος των θυμάτων, κακή παράσταση war on terror σε επανάληψη, με την γνώριμη συσπειρωτική αξία τού «ή μαζί μας ή με τους τρομοκράτες».
Απογοητεύομαι σφόδρα να βλέπω ανθρώπους που στη μεν περίπτωση της δίωξης Ρίχτερ πρόταξαν την ελευθερία της έκφρασης αλλά στο θέμα του Εθνικού Θεάτρου πρόβαλαν ως αξία τον σεβασμό της μνήμης, όπως παρατήρησαν κι άλλοι.
Για μένα, η ειδοποιός διαφορά είναι ότι η δεύτερη περίπτωση αντιμετωπίστηκε ως πεδίο άσκησης αντιπολίτευσης. Μήπως να ξαναδούν κάποιοι φιλελεύθεροι φίλοι τις προτεραιότητές τους;
Βρίσκουν πεδίο αντιπολίτευσης; Κι όταν δεν βρίσκουν, δημιουργούν.
Από τη μεριά της Αριστεράς έχω να σημειώσω δύο ενδιαφέρουσες για το θέμα μας πτυχές. Η πρώτη έχει να κάνει με το θέμα της προάσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ακόμα και των κατηγορουμένων ή των καταδικασμένων για τρομοκρατία.
Δεν χρειάζεται να σημειώσω ότι συμμερίζομαι αυτή την αξία και πόσο με ενοχλούν οι διάφορες μονταζιέρες που στοχοποιούν όσους, στ' αλήθεια, προτάσσουν τον Διαφωτισμό, δηλαδή την ανθρώπινη μεταχείριση, χωρίς βασανιστήρια, με δικαίωμα στη δίκαιη δίκη κ.λπ.
Η πραγματική όμως αχίλλειος πτέρνα της Αριστεράς βρίσκεται στη συμπάθεια μιας μερίδας της προς τον ένοπλο αγώνα, εμφυλιακό κατάλοιπο και δείγμα μιας ανιστορικότητας που ονειρεύεται Βελουχιώτηδες το 2016.
Κι αν μετά τη «Βάρκιζα» του Ιουλίου, στον Σύριζα τέτοιες φωνές έχουν περιοριστεί, δηλώσεις (όπως η σημερινή του βουλευτή Μπαλαούρα που διαχωρίζει τους τρομοκράτες από άλλους πολιτικούς εγκληματίες με βάση το σκεπτικό) μας υπενθυμίζουν ότι δεν έχουν εκλείψει εντελώς.
Τέλος, το μυαλό μου πηγαίνει στους καλλιτέχνες καθώς κατανοώ τις πιέσεις που αυτοί δέχθηκαν και το αίμα που το τέρας της ηθικολογίας τούς «χρέωσε». Ίσως και να έπρεπε να το περιμένουν. Σκέφτομαι να ξαναδιαβάσω τη "Χαμένη Τιμή της Καταρίνα Μπλουμ". Αυτό δεν έχει αποσυρθεί.
ΥΓ. Αν εκεί στον ΣΥΡΙΖΑ ενοχλούνται από τη χυδαία πολιτική χρήση της τρομοκρατίας, ας ρωτήσουν την άποψη του συγκυβερνήτη τους Καμμένου. Κάτι θα θυμάται από τα νιάτα του.
* Δικηγόρος, δημοτική σύμβουλος Θεσσαλονίκης της παράταξης «Γειτονιές σε Δράση»

Πηγή : www.efsyn.gr

Το ελληνικό παράδοξο της φορολογίας

Γράφει η Μ. Πολίτου

 

 Στην Ελλάδα, παρά τις αλλεπάλληλες αυξήσεις της φορολογίας, τα έσοδα υποχωρούν ενώ η ύφεση βαθαίνει. Τα εννέα σκληρά μέτρα που επέβαλε η Κυβέρνηση το 2015 είχαν σαν αποτέλεσμα την πολύ μικρή αύξηση των κρατικών εσόδων και την πολύ μεγάλη αύξηση των ληξιπρόθεσμων οφειλών. Η επιβολή ολοένα και περισσότερων φόρων δεν επιφέρουν κανένα αποτέλεσμα κι αυτό γιατί έχει εξαντληθεί πλέον η φοροδοτική ικανότητα πολιτών κι επιχειρήσεων.
Το 2015 η Κυβέρνηση προχώρησε στην επιβολή των κάτωθι φόρων:
1. Αύξηση της προκαταβολής φόρου εισοδήματος από 80% σε 100% για τις επιχειρήσεις αναδρομικά από τη χρήση του 2014.
2. Αύξηση της προκαταβολής φόρου εισοδήματος από 27,5% σε 55% για τους αγρότες αναδρομικά για τη χρήση του 2014.
3. Μείωση κατά 50% της επιστροφής του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης στο πετρέλαιο κίνησης ντίζελ που χρησιμοποιούν οι αγρότες.
4. Μείωση κατά 50% του επιδόματος θέρμανσης για τα νοικοκυριά
5. Αύξηση κατά 30% του φόρου πολυτελούς διαβίωσης στους ιδιοκτήτες αυτοκινήτων άνω των 2.500 κ.ε, πισίνες, αεροσκάφη αναδρομικά για τα εισοδήματα του 2014.
6. Επιβολή φόρου πολυτελούς διαβίωσης για τους ιδιοκτήτες σκαφών αναψυχής άνω των 5 μέτρων.
7. Αύξηση της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης για μισθωτούς και συνταξιούχους με εισοδήματα άνω των 30.000 ευρώ.
8. Κατάργηση της έκπτωσης 30% του ΦΠΑ σε 6 νησιά (Ρόδο, Νάξο, Πάρο, Σκιάθο, Σαντορίνη, Μύκονο).
9. Προχώρησε σε αλλαγές στους συντελεστές ΦΠΑ που οδήγησαν σε ανατιμήσεις στα περισσότερα είδη διατροφής, σε έτοιμα γεύματα που σερβίρονται από καταστήματα μαζικής εστίασης, στα εισιτήρια των μέσων μεταφοράς, στα κόμιστρα των ταξί και σε πλήθος άλλων προϊόντων και υπηρεσιών.
Τα δημοσιευμένα στοιχεία του Υπουργείου Οικονομικών δείχνουν ότι όσο κι εάν αυξάνονται τα έσοδα οι εισπράξεις παραμένουν στάσιμες, ενώ αντίθετα αυξάνονται με ταχύ ρυθμό οι ληξιπρόθεσμες οφειλές. Τα ληξιπρόθεσμα χρέη πλησιάζουν τα 84δισ. Ευρώ. Κατά μέσο όρο, κάθε μήνα οι επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά αυξάνουν τις ληξιπρόθεσμες οφειλές τους κατά 1 δισ. Ευρώ.
Όπως γράφει η Καθημερινή επικαλούμενη στοιχεία της αρμόδιας διεύθυνσης του υπουργείου Οικονομικών, από 136 εφορίες της χώρας, καθώς και οι εισπράξεις των τελωνείων ανήλθαν το 2015 στα 46,414 δισ. ευρώ όταν οι αντίστοιχες του 2014 είχαν φθάσει στα 46,375 δισ. ευρώ.
Τα στοιχεία που προκύπτουν από τις εισπράξεις των εφοριών δείχνουν ότι το αποτέλεσμα της επιβολής των 9 μέτρων στο β' εξάμηνο αλλά με αναδρομική ισχύ ήταν μηδαμινό.
Παρά την «αποτελεσματικότητα» της εισπρακτικής πολιτικής μέσω των αυξήσεων των φόρων, η Κυβέρνηση έχει δρομολογήσει για το 2016 νέα μέτρα με στόχο την είσπραξη επιπρόσθετων 2,2 δισ. ευρώ.
Παρά την αναποτελεσματικότητα αυτής της πολιτικής , η Κυβέρνηση συνεχίζει να την ασκεί.
Για το 2016 έχουν μέχρι στιγμής δρομολογηθεί:
1. Η αναδρομική αύξηση της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης από 1/1/2015 για εισοδήματα από 30.000 ευρώ και άνω.
2. Η αύξηση της προκαταβολής φόρου των Ελευθέρων Επαγγελματιών σε ποσοστό 75% των εισοδημάτων τους και για το 2016 στο 100% αυτών.
3. Αυξάνεται ο συντελεστής φορολόγησης των κερδών των επιχειρήσεων για το 2015 από 26% σε 29%.
Τέλος, εκκρεμούν και οι αλλαγές στο ασφαλιστικό οι οποίες θα αυξήσουν σημαντικά τις εισφορές των επιχειρήσεων, ελευθέρων επαγγελματιών και αγροτών.
Δεν ωφελεί η συνέχιση μιας αναποτελεσματικής πολιτικής. Η αύξηση των εσόδων θα πραγματοποιηθεί όχι μόνο με την αύξηση των φόρων αλλά με την αύξηση των εισοδημάτων και την αύξηση της απασχόλησης με κυριότερο όχημα την ανάπτυξη.
Εύχομαι και ελπίζω να καταλάβουν οι ιθύνοντες ότι μόνον εάν αυξηθούν τα εισοδήματα και μειωθεί η ανεργία θα είναι εφικτό να εισπραχθούν οι φόροι που επιβάλλονται σε πολίτες κι επιχειρήσεις.
Κι αυτό ΚΥΡΙΑ με αύξηση των επενδύσεων μπορεί να επιτευχθεί!
Οι προϋποθέσεις για να προσελκυστούν επενδυτικά κεφάλαια είναι παγκοίνως γνωστές. Πρέπει να υπάρξει σταθερό και ευνοïκό φορολογικό καθεστώς για τουλάχιστον 10 χρόνια και ένα κράτος το οποίο θα λειτουργεί αποτελεσματικά και με διαφάνεια, ένα κράτος που θα εμπνέει αξιοπιστία.
Oι περιπτώσεις χωρών που ευνοήθηκαν ευρέως από δραστικές μειώσεις των φορολογικών συντελεστών είναι σημαντικές για να αγνοηθούν. Η Ιρλανδία και η Κύπρος κατάφεραν να βγουν γρήγορα από την κρίση εξαιτίας των ιδιαίτερα ανταγωνιστικών φορολογικών συντελεστών τους, η Βουλγαρία απέφυγε την ύφεση βασιζόμενη σε δραστικές μειώσεις φορολογικών συντελεστών. Ακόμα όμως και η μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου, η Αμερικανική, έχει να παρουσιάσει σημαντικές επιδόσεις μετά τις μειώσεις φόρων.
Η συστηματική καθυστέρηση – αναβολή επί σειρά ετών των μεταρρυθμίσεων που ήταν απαραίτητες έχει ως αποτέλεσμα την πλήρη υποδούλωση μας.
Είναι όμως τελικά σήμερα η ανάπτυξη το ζητούμενο;
Ή επί της ουσίας στόχος είναι η αλλαγή στρατηγικών επενδυτικών «παικτών» μέσω της διατήρησης του πελατειακού Κράτους, την έλλειψη κοινωνικής πολιτικής και τελικά την αποδοχή οιονδήποτε συνεπειών για όλους τους πολίτες της Χώρας μας;

*Η κ. Μαρίνα Πολίτου είναι Οικονομολόγος, Γ.Γ. του Λογιστικού Συλλόγου Αθηνών.

Πηγή : www.euro2day.gr

Με σύστημα ποδοσφαιρικό

του Παντελή Μπουκάλα

Κατάπληξη; Δύσκολα θα το ’λεγε κανείς. Την παραμικρή έκπληξη δεν προκάλεσαν οι ντοκουμενταρισμένες αποκαλύψεις στην «Εφημερίδα των Συντακτών» της 25ης Ιανουαρίου, από τον Στέργιο Ζιαμπάκα, για τη λαφυραγώγηση του κράτους από τη συγκυβέρνηση των τριών, μετά τον Ιούνιο του 2012. Σχετικές πληροφορίες δημοσιεύονταν και επί πρωθυπουργίας Σαμαρά. Η αναλογία της διανομής όμως άλλαζε, κατά την πηγή, όπως άλλαζε η αναλογία κρασιού/νερού στην αρχαιότητα, κατά την όρεξη των συνδαιτυμόνων να συζητήσουν ή να μεθοκοπήσουν. Επιτέλους, τώρα, μέσα από τα δημοσιευόμενα σχεδιαγράμματα που είχαν σκαρώσει με απαράμιλλη επιστημοσύνη οι κομματικοί αρμόδιοι, μάθαμε πως η αναλογία ήταν 4 - 2 - 1. Τέσσερα κομμάτια η Ν.Δ., δύο το ΠΑΣΟΚ, ένα η ΔΗΜΑΡ. Πού; Σχεδόν παντού: Σε νοσοκομεία, οργανισμούς λιμένων, αθλητικές εγκαταστάσεις, ασφαλιστικά ταμεία, συγκοινωνίες, εταιρείες ύδρευσης, κτλ.
Ειδικά της ΔΗΜΑΡ η συμμετοχή στην έφοδο προκαλεί κατάθλιψη. Τα άλλα δύο κόμματα, αυτήν την τέχνη ξέρουν, της ημετεροκρατίας, αυτήν εφαρμόζουν. Εστελναν το μπιλιετάκι τους στις διοικήσεις των οργανισμών, βέβαιοι ότι θα εισακουστούν: «Προσοχή! Ο Τάδε διορίστηκε όταν ήταν υπουργός Πολιτισμού ο κ. Σαμαράς. Λέγεται ότι έχει προσωπικές σχέσεις μαζί του». Ο μπάρμπας απ’ την Πύλο… Η ΔΗΜΑΡ όμως, που αυτοπροσδιοριζόταν ως ποικιλότροπα ανανεωτική, στο εσωτερικό της Αριστεράς αλλά και ευρύτερα, και είχε δείξει την ευαισθησία της σε τέτοια ζητήματα, πώς έσπευσε να αυτοακυρωθεί και διά της συμμετοχής της να δικαιώσει τη φαυλότητα των δύο μεγάλων;
Απάντηση δεν υπάρχει, γιατί, μέχρι στιγμής τουλάχιστον, δεν απάντησε στα αποκαλυπτήρια κανείς από τους τρεις μηχανισμούς που τίμησαν ευλαβικά την παράδοση του πελατειακού κράτους. Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ είναι απασχολημένοι στην καταγγελία των διορισμών του ΣΥΡΙΖΑ, η δε ΔΗΜΑΡ έχει ήδη διασπαστεί, και κανένα κομμάτι της δεν δείχνει πρόθυμο να αυτοαναγνωριστεί στα καταγγελλόμενα και να δώσει κάποια εξήγηση.
Σε θέματα ηθικής τάξεως, η αμαρτία του ενός δεν είναι συχωροχάρτι για τον άλλον. Συμψηφισμοί δεν χωρούν. Ούτε σχετικοποίηση της ενοχής με τη σύγκριση αριθμών, «λίγους εγώ, πολλούς εσείς». Ιδιαίτερα μάλιστα αν πολιτεύτηκες επαγγελλόμενος ότι θα ανατρέψεις την παράδοση της αναξιοκρατίας και του ημετερισμού, όπως έπραξε ο ΣΥΡΙΖΑ, δεν χρειάζονται 10.000 διορισμοί για να φανεί ότι αντιγράφεις την πρακτική που κατήγγελλες. Και οι δέκα αρκούν. Στο ίδιο φύλλο της «Εφημερίδας των Συντακτών» λοιπόν, μετά το σαλόνι το αφιερωμένο στο ρουσφετολόι της τριπλής συγκυβέρνησης, ακολουθεί ολόκληρη σελίδα του Χρήστου Κάτσικα, με τίτλο «Πάλι πρώτοι οι “ημέτεροι”...» «Ενας στους δύο διευθυντές που διορίζονται σε Αττική και Κεντρική Μακεδονία στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση», εξηγεί ο συντάκτης, «προέρχεται ή στηρίζεται από τον ΣΥΡΙΖΑ». Θηλιά είν’ αυτό το σκοινί κορδόνι. Τίποτ’ άλλο.

Πηγή : www.kathimerini.gr

Ευρωπαϊκή Υποκρισία

Του Ανδρέα Ανδριανόπουλου

 

Ο Gideon Rachman στο άρθρο του "Greek Debt key to Refugee Crisis" (Financial Times, 26-1-2016) πρότεινε την δημιουργία στρατοπέδων προσφύγων σε ελληνικά νησιά που θα μπορούσαν να εκτονώσουν την πίεση που δέχεται η Ευρώπη και να διευκολύνουν τις κυβερνήσεις της Γερμανίας, της Αυστρίας, της Δανίας και της Σουηδίας να κινηθούν σε ήρεμα πολιτικά νερά. Σε ανταπόδοση, πάντα κατά τη γνώμη του, το Βερολίνο κυρίως, αλλά και οι υπόλοιποι δανειστές, θα μπορούσαν να πάρουν την πρωτοβουλία να διαγράψουν ένα μεγάλο μέρος του ελληνικού χρέους. Υπάρχουν βέβαια σοβαρά τεχνικά αλλά κυρίως νομικά προβλήματα για την υλοποίηση μιας παρόμοιας ευρωπαϊκής οικονομικής πρωτοβουλίας. Εμπλέκονται όμως και κρίσιμα πολιτικά ερωτηματικά.
Η Ευρώπη απαιτεί από την Ελλάδα να σφραγίσει τα σύνορά της μπροστά στη συνεχή ροή προσφύγων ή μεταναστών από μουσουλμανικές χώρες. Ταυτόχρονα όμως η Ευρώπη επιμένει πως οι άνθρωποι (μετανάστες ή/και πρόσφυγες) πρέπει να διασώζονται από τις άγριες θάλασσες και να απολαμβάνουν πολιτισμένων συνθηκών φροντίδας και εγκατάστασης.  Στόχος της Ευρώπης καταλήγει να γίνει η Ελλάδα αποθηκευτικός χώρος ανεπιθύμητων ψυχών, διατηρώντας την ίδια στιγμή την συνείδηση των Ευρωπαίων καθαρή.  Και με την Ελλάδα τι γίνεται;  Ανοίγοντας στρατόπεδα για έγκλειστους ανθρώπους πάνω σε ελληνικά νησιά φέρνει αναπόφευκτα πίσω μνήμες της σκοτεινής περιόδου της δικτατορίας των συνταγματαρχών - με απίστευτα οδυνηρές πολιτικές συνέπειες. Θα είναι σαν να φιλοξενούνται άτομα σήμερα στο Αουσβιτς, το Νταχάου ή το Μπέργκεν. Και τι θα συμβεί αν η κατάσταση στην Συρία δεν βελτιωθεί και οι άνθρωποι αυτοί δεν μπορούν σύντομα να επιστρέψουν; Θα γίνουν τα στρατόπεδα αυτά μόνιμα; Τι θα ξανασκεφθεί τότε η Ευρώπη - και πότε;
Πολλές ευρωπαϊκές πρωτεύουσες διατηρούν εξαιρετικά καλές σχέσεις με χώρες (συμπεριλαμβανόμενης της Τουρκίας) που ενθαρρύνουν μετανάστες ή πρόσφυγες  να διαφεύγουν προς την Δύση. Εμφανίζονται όμως -οι Ευρωπαϊκές αυτές χώρες- εντελώς αδιάφορες όταν τα κράτη αυτά αρνούνται να  δεχθούν πίσω πολίτες τους που επαναπατρίζονται. Τι πρέπει να κάνει τότε η Ελλάδα; Διπρόσωποι Ευρωπαίοι (που απαιτούν οργανωμένη και ελεγχόμενη είσοδο σε συνοριακές χώρες όπως η Ιταλία και η Ελλάδα αλλά που αρνούνται να θυσιάσουν κάποια συμφέροντα -όπως οι πωλήσεις όπλων σε ισλαμικές χώρες του τρίτου κόσμου- όταν χρειασθεί να αντιμετωπισθεί το πρόβλημα των χιλιάδων εγκλωβισμένων ψυχών εκεί) για το μόνο που δείχνουν να νοιάζονται είναι να αποτρέψουν το πρόβλημα από το να φθάσει στα σύνορά τους.
Η απειλή να εκδιωχθεί η Ελλάδα από τη Σένγκεν είναι διπλά υποκριτική.  Η Ελλάδα δεν μοιράζεται σύνορα με καμία χώρα της Σένγκεν. Δεν αποτρέπεται λοιπόν έτσι η ροή μεταναστών. Στόχος είναι το σφράγισμα των συνόρων μεταξύ Ελλάδας και Βορείων (εκτός ΕΕ) γειτόνων της. Με αποκλειστικό σκοπό το μποτιλιάρισμα των προσφύγων στην Ελλάδα!!

Πηγή : www.capital.gr

Τι θα συμβεί αν αποβάλουν την Ελλάδα από τη ζώνη Σένγκεν

 

Ευθέως με αποπομπή απείλησε χθες την Ελλάδα ο αντιπρόεδρος της Κομισιόν Βλάντις Ντομπρόβσκις, μετά τη συνεδρίαση του Κολεγίου των Επιτρόπων όπου εξετάστηκε η Εκθεση Αξιολόγησης Σένγκεν για τη χώρα μας.

Ουσιαστικά, ο αντιπρόεδρος της Κομισιόν έδωσε στην Ελλάδα τελεσίγραφο τριών μηνών για να εφαρμόσει τις «συστάσεις» που θα της δοθούν για να βελτιώσει τον έλεγχο των συνόρων και της διαδικασίας καταγραφής και ταυτοποίησης των προσφύγων. Σε διαφορετική περίπτωση, όπως εξήγησε ο κ. Ντομπρόβσκις  θα ενεργοποιηθεί το άρθρο 26 της συνθήκης που δίνει το δικαίωμα στα άλλα μέλη της ΕΕ να κλείσουν τα σύνορά τους.

Οι συνέπειες από μια τέτοια εξέλιξη θα είναι εξαιρετικά δυσμενείς για τη χώρα μας.

Τι είναι η ζώνη Σένγκεν

Στην Ζώνη Σένγκεν, που πήρε το όνομα της από έναχωριό του Λουξεμβούργου, συμμετέχουν οι 22 από τις 28 χώρες-μέλη της Ε.Ε., καθώς και η Ισλανδία, Νορβηγία, Ελβετία και Λιχτενστάιν.

Η Βρετανία και η Ιρλανδία έχουν επιλέξει  να μην συμμετέχουν, ενώ Ρουμανία, Βουλγαρία, Κροατία και Κύπρο αναμένουν την έγκριση συμμετοχής.

Η Ζώνη Σένγκεν δημιουργήθηκε για πρώτη φορά το 1985 με την συμμετοχή μόνον της Γαλλίας, του Λουξεμβούργου, της Ολλανδίας και της τότε Δυτικής Γερμανίας. Η Ελλάδα υπέγραψε τη Συνθήκη το 1992, ενώ η εφαρμογή της άρχισε το 2000. ν

Τα κύρια χαρακτηριστικά της

Τα πλεονεκτήματα των οποίων ευεργετούνται οι χώρες που έχουν υπογράψει τη συνθήκη είναι πολλά. Σπουδαιότερο η κατάργηση των ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα και η ενίσχυση των ελέγχων στα κοινά εξωτερικά σύνορα. Άλλα χαρακτηριστικά της Συμφωνίας Σένγκεν, τα οποία μπορεί να χαθούν αν η χώρα αποπεμφθεί από τον κοινό ευρωπαϊκό χώρο είναι τα εξής:

•     Ελεύθερη μετακίνηση: Οι κάτοικοι των χωρών μελών της ζώνης Σένγκεν έχουν το δικαίωμα της ελεύθερης μετακίνησης χωρίς έλεγχο, μεταξύ των χωρών που έχουν υπογράψει τη Συνθήκη, χωρίς να υποβάλλονται δηλαδή σε συνοριακούς ελέγχους σε αεροδρόμια ή σε θαλάσσια και χερσαία σύνορα.
•     Κοινοί νόμοι περί ασύλου: Σε όλες τις χώρες της ζώνης Σένγκεν ισχύουν οι ίδιοι κανόνες όσον αφορά τις θεωρήσεις για διαμονές σύντομης διάρκειας, τις αιτήσεις ασύλου και τους ελέγχους στα σύνορα, οι οποίοι πρέπει να τηρούνται απαρέγκλιτα.
•     Συντονισμός αστυνομικών υπηρεσιών και των δικαστικών αρχών των χωρών μελών.
•     Ενίσχυση της συνοριοφυλακής όταν υπάρχει ανάγκη. Οι συνοριοφύλακες μιας χώρας μπορούν να αποσπώνται σε άλλη χώρα στο πλαίσιο κοινών επιχειρήσεων ή όταν μια χώρα αντιμετωπίζει μεγάλη πίεση στα σύνορά της, όπως η Ελλάδα.
•     Ανταλλαγή πληροφοριών πληροφοριών για την καταπολέμηση του οργανωμένου διασυνοριακού εγκλήματος και της τρομοκρατίας.

 Το σίγουρο είναι ότι από μια αποπομπή της Ελλάδας από τη Ζώνη Σένγκεν θα υπάρξουν οικονομικές επιπτώσεις από την μειωμένη τουριστική κίνηση από χώρες της κεντρικής Ευρώπης, που θα έρθει ως συνέπεια της εξόδου της Ελλάδας από τη Σένγκεν.

Πηγή: www.iefimerida.gr

Δεχόμαστε ολομέτωπη επίθεση

 

Σε ασφυκτική πίεση βρίσκεται το ελληνικό πολιτικό σύστημα. Η Ευρώπη έχει αποφασίσει να χρησιμοποιήσει την Ελλάδα ως εξιλαστήριο θύμα των δικών της αδιέξοδων επιλογών στο προσφυγικό. Δυστυχώς, ο αρμόδιος επίτροπος κ. Αβραμόπουλος δεν μας φάνηκε ιδιαίτερα χρήσιμος σε αυτή την δύσκολη φάση. Η «επίθεση», πάντως, είναι ολομέτωπη και δεν αφορά μόνο το προσφυγικό. Στο τραπέζι ασφαλιστικό και χρέος…

Μέχρι προχτές όλοι διαβεβαίωναν ότι οι διαρροές για την αποβολή μας από την συνθήκη Σέγκεν ήταν ανυπόστατες. Τελικά αποδείχτηκε ότι εκείνοι που έσπευσαν να μας διαβεβαιώσουν ήταν ή καλοί ψεύτες ή κακά πληροφορημένοι. Η Κομισιόν μας έδωσε χτες τρίμηνη προθεσμία για να φυλάξουμε καλύτερα τα σύνορα. Δηλαδή, για να αρχίσουμε να… πυροβολούμε τις βάρκες των άτυχων προσφύγων. Η Ευρώπη στα χειρότερα της…

Η Ευρώπη δείχνει με αφορμή το προσφυγικό ένα πρόσωπο που δεν έχει σχέση με τις εικόνες που έχουμε συνηθίσει τις  τελευταίες δεκαετίες. Δεν είναι αυτή η Ευρώπη της ειρήνης και των λουλουδιών. Θυμίζει περισσότερο Ευρώπη του μίσους!  Είναι μία αντίδραση πανικού που μας γυρίζει πολλές δεκαετίες πίσω και απειλεί ευθέως με διάλυση το οικοδόμημα που δημιουργήθηκε πάνω στις στάχτες του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Η Αθήνα δεν δέχεται μόνο πιέσεις για το προσφυγικό. Δεν απειλείται μόνο για κάτι που αντικειμενικά δεν μπορεί και να κάνει πολλά πράγματα. Αν η Ευρώπη ήθελε πραγματικά να λύσει το θέμα της ροής των προσφύγων θα μπορούσε να ασκήσει όλη της την επιρροή προς την Τουρκία. Οι Τούρκοι θα μπορούσαν εύκολα να λύσουν το πρόβλημα,  ελέγχοντας, απλά,  τα πλωτά μέσα που υπάρχουν στην δική της πλευρά. Εδώ όμως είναι προφανές ότι έχουμε να κάνουμε με κάτι περισσότερο από το προσφυγικό. Έχουμε να κάνουμε με την αναζήτηση ενός εξιλαστήριου θύματος προκειμένου να δικαιολογηθούν από την πλευρά των Ευρωπαίων τα αδικαιολόγητα στο δικό τους κοινό, στην δική τους εκλογική πελατεία. Με το να πέσουν όλες οι ευθύνες στην Ελλάδα θα μπορέσουν, προφανώς, να κοιμηθούν πιο ήσυχα τα παιδιά στην Ουγγαρία και στην Δανία για τις αποφάσεις που δήθεν «αναγκάστηκαν» να λάβουν οι γονείς τους.

Δεν είναι τυχαίο ότι την ίδια ώρα ασκούνται αφόρητες πιέσεις στην Αθήνα και για άλλα θέματα, όπως το ασφαλιστικό. Το πολιτικό σύστημα σύρεται σε μία άνευ προηγουμένου συνθηκολόγηση σε όλα τα μέτωπα, δίχως, όμως, σαφές περιεχόμενο και πολύ περισσότερο δίχως στόχο. Η Ευρώπη κάνει ό,τι περνάει από το χέρι της για να διαγράψει το φιλοευρωπαϊκό πνεύμα από την Ελλάδα. Δεν την ενδιαφέρει. Είναι σαφές! Το ερώτημα είναι αν το ελληνικό πολιτικό σύστημα μπορεί να αντιδράσει. Κρίνοντας από το γεγονός ότι μέχρι προχτές ήσαν όλοι πεπεισμένοι ότι το προσφυγικό … αυξάνει την γεωπολιτική ισχύ της χώρας μας, μπορούμε να μαντέψουμε εύκολα την απάντηση…

Θανάσης Μαυρίδης

Πηγή : www.liberal.gr

Μία μέρα με τον Ηλία Ηλιού

 

Το Δίκτυο Ανανεωτικής Αριστεράς διοργανώνει εκδήλωση αφιερωμένη στην πολιτική παρουσία και την πολιτική σκέψη του Ηλία Ηλιού.

Την Παρασκευή, 5 Φεβρουαρίου ,στις 7 μ.μ. - 9 μ.μ. , Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών , 

Ακαδημίας 60.

ΟΜΙΛΗΤΕΣ:

Βασ. Μπρακατσούλας, τ. Βουλευτής, συγγραφέας
Στεφ. Ηλιού, δικηγόρος
Μίμης Μαρκάκης, δικηγόρος/συνεργάτης στη βουλή του Ηλ. Ηλιού
Άρης Τσουκνίδας, πολ. επιστήμων/ Νεολαία ΕΔΑ
Την εκδήλωση συντονίζει ο Ηλίας Νικολακόπουλος

Σε ομολογιακούς τίτλους μετατρέπονται τα «κόκκινα» δάνεια στην Ιταλία

 

Ο Ιταλός υπουργός Οικονομικών Πιέρ Κάρλο Πάντοαν ανακοίνωσε ότι επιτεύχθηκε συμφωνία με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για τα «κόκκινα» δάνεια νοικοκυριών και επιχειρήσεων, που βαραίνουν σημαντικά τους ισολογισμούς  των τραπεζών, μπλοκάροντας σε μεγάλο βαθμό τη δραστηριότητά τους.
Οι πιστώσεις αυτές πρόκειται να σταματήσουν να ανήκουν στους τραπεζικούς οργανισμούς και θα μετατραπούν σε ομολογιακούς τίτλους, όπως ανακοίνωσε ο Πάντοαν, προσθέτοντας ότι «είναι ένα πρώτο, σημαντικότατο βήμα για την Ιταλία» και πως «οι διάφορες λεπτομέρειες θα καθοριστούν τις επόμενες ώρες, από την στιγμή που πρόκειται για μηχανισμό  πιο πολυσύνθετο από μια απλή κρατική εγγύηση».
Από τη μεριά της, η αρμόδια επίτροπος για θέματα ανταγωνισμού Μάργκαρετ Βεστάγκερ δήλωσε ότι «δεν πρόκειται για κρατική βοήθεια», υπογραμμίζοντας ότι «μαζί και με άλλες μεταρρυθμίσεις που υιοθέτησε η Ιταλία, η κίνηση αυτή αναμένεται να ενισχύσει την ικανότητα της χώρας σε ό,τι αφορά τη χορήγηση δανείων στην πραγματική οικονομία».
Αξίζει να σημειωθεί ότι η ελληνική κυβέρνηση παρακολουθεί στενά την εξέλιξη των διαπραγματεύσεων μεταξύ Ιταλίας και Κομισιόν για τα «κόκκινα» δάνεια, καθώς εκκρεμεί η οριστική διευθέτηση του ανάλογου ζητήματος μεταξύ δανειστών και Ελλάδας.

Πηγή : www.tovima.gr